Γιώργου Στροβολίδη ν. Κωνσταντίνου Κυριακόπουλου, Αίτηση Αρ. Ε17/13, 19/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2013:5 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ. Ε17/13 Μεταξύ: Γιώργου Στροβολίδη, από τη Λευκωσία Αιτητή και Κωνσταντίνου Κυριακόπουλου, από τη Λευκωσία Καθ' ου η Αίτηση -------------------------------------------------------------------- Αίτηση αναστολής της διαδικασίας λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας 19.4.2013 Ο Αιτητής - Καθ' ου η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση: Εμφανίζεται προσωπικά Για τον Καθ' ου η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση: κ. Γ. Παπαθεοδώρου. Για να ακούσει απόφαση η κα. Α. Χ''Μιχαήλ Ενδιάμεση Απόφαση Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 15.2.2013, ο Καθ' ου η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «ο Καθ' ου η Αίτηση») εξαιτείται Διατάγματος για την αναστολή της διαδικασίας της Αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, άρθρα 2 και 11, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό 1983 Κα.11, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.27 θθ.1, 2 και 3, Δ.33 θ.10 και Δ.48 θθ. 1-3 και 9(ο) και στις Σύμφυτες Εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στη δικογραφία και συγκεκριμένα στην Αίτηση και είναι ότι, από τους ισχυρισμούς του σ' αυτή, δεν προκύπτει, ούτε είναι δυνατόν να προκύπτει οποιαδήποτε θέσμια ενοικίαση. Ένσταση: Ο Αιτητής στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «ο Αιτητής») καταχώρισε ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση την 28.2.2013. Η ένσταση βασίζεται επί του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, άρθρα 2, 4, 5, 27, 28, 31 και 36, των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983 Καν. 1, 2, 3, 4, 7, 9 και 11, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.4, Δ.19 θθ.4, 13, Δ.27 θθ.1-4, Δ.36 θ.1, Δ.39 θθ.1 και 2, Δ.64 θθ.1-2, του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, άρθρα 29-31, 41-43, 47, 64, 64(Α)
(1)
(2)
(3)και
(4), του Άρθρου 158 του Συντάγματος και επί της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
- Η Αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αστήρικτη.
- Ο Καθ' ου η Αίτηση - Αιτητής χρησιμοποιεί στην υπόθεση αυτή τις διαδικασίες του Δικαστηρίου καταχρηστικά.
- Η αξιούμενη θεραπεία δεν είναι γνήσια είναι πρόδηλα και εμφανέστατα κακόπιστη και σκοπεύει στην παρέλκυση της δικαστικής διαδικασίας.
- Δεν εκτίθεται στην Αίτηση οποιοσδήποτε νομικός ή/και πραγματικά έγκυρος λόγος που να αιτιολογεί την απόδοση της αιτούμενης θεραπείας.
- Η Αίτηση στερείται ορθής νομικής βάσης και δεν αναφέρεται στο ορθό νομικό πλαίσιο το οποίο να επέτρεπε την έκδοση του Διατάγματος σε περίπτωση συνύπαρξης και των κατάλληλων γεγονότων που να δικαιολογούσαν την έκδοσή του.
- Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση του Γιώργου Στροβολίδη Αιτητή - Καθ' ου η Αίτηση ημερ. 28 Φεβρουαρίου 2013.» Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Αιτητής στην κυρίως Αίτηση και ότι ο Καθ' ου η Αίτηση του οφείλει το ποσό των €29.358,00 ως καθυστερημένα ενοίκια μέχρι την 30.12.2012 και τα ενοίκια από τότε μέχρι και σήμερα. Πολλές φορές του είπε ότι δεν επιθυμεί να είναι ενοικιαστής του καθώς και ότι τερματίζει την ενοικίαση. Η τελευταία φορά που το είπε αυτό ο Αιτητής ήταν πριν από περίπου ένα χρόνο. Πέραν του ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν πλήρωνε ενοίκια, ο Αιτητής χρειάζεται το γραφείο, το οποίο είναι στο ίδιο κτήριο με το λογιστικό/ελεγκτικό γραφείο που διατηρεί ο Αιτητής. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ούτε πληρώνει τα ενοίκια, ούτε του παραδίδει το επίδικο γραφείο και συμπεριφέρεται σαν να είναι ο ιδιοκτήτης, με πλήρη αδιαφορία για τα δικαιώματα του Αιτητή. Την 27.2.2012, με συστημένη επιστολή του προς τον Καθ' ου η Αίτηση, τον κάλεσε να πληρώσει τα ενοίκια που αναφέρει πιο πάνω αλλά και στην Αίτηση του. Από την ημερομηνία της καταχώρησης της Αίτησης, μέχρι και σήμερα ουδέν ποσό πλήρωσε ο Καθ' ου η Αίτηση. Ο Αιτητής έχει λάβει νομική συμβουλή και από ότι και ο ίδιος γνωρίζει, το επίδικο ακίνητο κτίσθηκε πολλά χρόνια πριν το έτος 1999, βρίσκεται στο κέντρο της Λευκωσίας και είναι μέσα σε ελεγχόμενη περιοχή για τους σκοπούς του Νόμου, ενώ η προφορική συμφωνία ενοικίασης που είχε με τον Καθ' ου η Αίτηση τερματίσθηκε από τον Αιτητή πολλές φορές προφορικά και ο Καθ' ου η Αίτηση εξακολουθεί να κατέχει το ακίνητό ως ενοικιαστής από μήνα σε μήνα. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων έχει αποκλειστική δικαιοδοσία να συνεχίσει στην εκδίκαση της υπόθεσης αυτής. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποφασίσει ότι δεν έχει αρμοδιότητα, τότε θα πρέπει να διακόψει την ενώπιον του διαδικασία και να παραπέμψει την Αίτηση στο καθ' ύλην αρμόδιο Δικαστήριο, το οποίο στην περίπτωση αυτή είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, προς εκδίκαση. Πέραν των πιο πάνω, είναι η θέση του Αιτητή ότι, το Δικαστήριο δεν είναι δυνατόν να αποφασίσει την υπό εξέταση αίτηση χωρίς να ακούσει μαρτυρία για τα ισχυριζόμενα γεγονότα. Το τεθέν θέμα δεν είναι αμιγώς νομικό και δεν είναι δυνατή η εκδίκαση του ως τέτοιο. Ιστορικό: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 23.1.2013 και μ' αυτήν ο Αιτητής εξαιτείται ως ακολούθως: «
- Ο Αιτητής αιτείται την έκδοση απόφασης ή/και διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλει το ποσό των €29.358,00σ. ως καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια αναφορικά με το ΑΚΙΝΗΤΟ ως ακολούθως: (α) € 310.00 υπόλοιπο ενοικίου μηνός Οκτωβρίου 2006 (β) €15.048.00 ενοίκια της περιόδου από 1.11.2066 μέχρι 31.6.2010 ήτοι ενοίκια 44 μηνών προς €342.- τον μήνα. (γ) €14.000.00 ενοίκια της περιόδου από 1.7.2010 μέχρι 30.10.2012 ήτοι ενοίκια 28 μηνών προς €500.- τον μήνα ---------------- €29.358.00 ΣΥΝΟΛΟ (Είκοσι εννέα χιλιάδες τρακόσια πενήντα οκτώ Ευρώ).
- Διάταγμα του Σεβ. Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στον Αιτητή το ποσό των €500.- τον μήνα από 1.11.2012 ως ενδιάμεσα οφέλη ή ως ενοίκιο ή ως αποζημιώσεις ή ως διαφυγόντα κέρδη μέχρι την παράδοση του ΑΚΙΝΗΤΟΥ στον Αιτητή.
- Διάταγμα του Σεβ. Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση ή οποιονδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει την κατοχή του ΑΚΙΝΗΤΟΥ όπως παραδώσουν αμέσως στην Αιτητή κενή, ελεύθερη και ακώλυτη την κατοχή του ΑΚΙΝΗΤΟΥ επειδή αυτός συστηματικά δεν καταβάλλει τα νομίμως οφειλόμενα ενοίκια αναφορικά με το ΑΚΙΝΗΤΟ.» Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες των περί Ενοικιοστασίου Κανονισμών και εφόσον η υπό εξέταση αίτηση αφορά ενδιάμεσο, νομικό σημείο, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Προδικαστικές ενστάσεις: Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει καταχωρίσει δικόγραφο στο οποίο να εγείρεται προδικαστική ένσταση. Η υπό εξέταση αίτηση όμως, βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.27 θθ. 1, 2 και 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο βασικός κανόνας ο αφορών τις προδικαστικές ενστάσεις απαντάται στη Δ.27 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία τυγχάνει εφαρμογής δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών και προστάζει τα ακόλουθα: «Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.» Η αντίστοιχη παλαιά Αγγλική πρόνοια είναι η Order 25 rule 2, της οποίας το λεκτικό είναι παρόμοιο. Σχετικές είναι οι αυθεντίες Malachtou v. Armefti and Another
(1984)1 C.L.R. 548, Hambou v. Thoma
(1987)1 C.L.R. 370, Grindlays Bank v. Demetriades & Co.
(1987)1 C.L.R. 461, Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.ά. v. Γενικού Εισαγγελέα κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 225 και Κ.Ο.Τ. v. Philippa Estates Ltd κ.ά.
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1431. Πρώτον, το Δικαστήριο πρέπει να κρίνει κατά πόσον δύναται ευχερώς να αποφασιστεί προδικαστικά ένα νομικό σημείο το οποίο εγείρεται στα δικόγραφα, και στη συνέχεια να αποφασίσει προδικαστικά το εν λόγω νομικό σημείο. Δεύτερον, όσον αφορά το χρόνο εξέτασης προδικαστικής ένστασης, το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια να της επιληφθεί όποτε κρίνει πρόσφορο και βολικό. Τρίτον, όπου δεν πρόκειται για καθαρά νομικό θέμα και όπου υπάρχουν γεγονότα σε αμφισβήτηση, η καλύτερη οδός είναι να προχωρήσει η ακροαματική διαδικασία σύμφωνα με τη Δ.33 και να αποφασιστεί η προδικαστική ένσταση με την ακρόαση της ουσίας. Για να χρησιμοποιήσω το λεκτικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Malachtou, εάν το σημείο που εγείρεται δεν είναι καθαρά ή αμιγώς νομικό, το πραγματικό υπόβαθρο (factual substratum) αμφισβητείται και το Δικαστήριο το ακούσει και το αποφασίσει προδικαστικά, απλά θα κάμει ένα declaration in abstracto και/ή θα αποφανθεί επί ακαδημαϊκών ερωτημάτων, κάτι που είναι ανεπίτρεπτο. Στην παρούσα περίπτωση δεν εγείρεται νομικό σημείο και/ή προδικαστική ένσταση σε δικόγραφο, εφόσον δεν έχει καταχωριστεί δικόγραφο από τον Καθ' ου η Αίτηση. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δεν έχει οτιδήποτε να εξετάσει με βάση τη Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Καθ' ύλην αρμοδιότητα: Νομολογία: Ο Καθ' ου η Αίτηση εγείρει θέμα έλλειψης καθ' ύλην αρμοδιότητας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Παρόλο που το θέμα δεν εγείρεται σε δικόγραφο και δικόγραφο εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει καταχωριστεί, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να επιληφθεί θέματος που αφορά τη δικαιοδοσία του σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας αλλά και να το εγείρει αυταπάγγελτα (ex proprio motu) (βλέπετε σχετικά Παναγιώτου ν. Χ"Κυριάκου
(1991)1 Α.Α.Δ. 362, Γεωργίου ν. Γεωργίου
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1592). Το θέμα της δικαιοδοσίας είναι θέμα του ιδίου του Δικαστηρίου (βλέπετε Philippou v. Philippou
(1986)1 C.L.R. 689, 698). Γι' αυτό, παρά τα πιο πάνω, θα εξετάσω σ' αυτό το στάδιο, το θέμα της καθ' ύλην αρμοδιότητας του Δικαστηρίου τούτου να εκδικάσει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι αυτά που συνθέτουν την απαίτηση (βλέπετε Sevegep Ltd. v. United Sea Transport
(1989)1(B) C.L.R. 733). Έχω ήδη πιο πάνω καταγράψει τη θεραπεία η οποία ζητείται με την κυρίως Αίτηση, ενώ η παράγραφος Α αυτής έχει ως ακολούθως: «Ο Αιτητής είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ή το πρόσωπο το νομιμοποιούμενο όπως εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του ακινήτου που αποτελείται από ένα Γραφείο το οποίο βρίσκεται στην οδό Χριστόδουλου Σώζου Αρ. 31, Αρ. Γραφείου 101, ΜΕΓΑΡΟ ΕΡΜΗΣ στη Λευκωσία, το ΑΚΙΝΗΤΟ, το οποίο κατέχεται από τον Καθ' ου η Αίτηση ως θέσμιος ενοικιαστής από μήνα σε μήνα. Το ακίνητο αυτό αποπερατώθηκε πολύ πριν από το έτος 1999 και ευρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής για τους σκοπούς του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Αυτό έχει ενοικιασθεί από τον Καθ' ου η Αίτηση και κατέχετε από αυτόν με προφορική συμφωνία ενοικίασης η οποία έγινε την ή περί την 1.03.2001.» Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου τούτου είναι καθορισμένη. Διαφορά η οποία ανάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου, πρέπει να αναφύεται κατά την εφαρμογή του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και να υπάγεται στο Ενοικιοστάσιο, δηλαδή να συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του Νόμου 23/83. Σχετικό είναι το άρθρο 4 [2] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και οι αυθεντίες Efthymiadou v. Zoudros & Οthers
(1986)1 C.L.R. 341, στη σελίδα 344 [3], Papageorgiou ν. Κarayiannis
(1988)1 C.L.R., 571, στη σελίδα 577 [4], Cedrus Estates Ltd. v. Πισσαρίδη
(1994)1 Α.Α.Δ. 590, Ιωάννου v. Πετρολίνα Λτδ κ.ά.
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2072 και Lukoil Cyprus Ltd. v. Φελλάς κ.ά., Πολιτική Έφεση 153/2009, απόφαση ημερομηνίας 8.3.
- Εκ πρώτης όψεως και όπως είναι διαμορφωμένη η κυρίως Αίτηση, φαίνεται ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων έχει καθ' ύλην αρμοδιότητα να εκδικάσει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Κάποια από τα σημεία για τα οποία παραπονείται ο Καθ' ου η Αίτηση, είναι θέμα προσκόμισης της κατάλληλης μαρτυρίας κατά τη δικάσιμο, η οποία, σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, δε δικογραφείται. Άλλα σημεία, πιθανόν να αφορούν θέμα παροχής περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών, ή το αντικείμενο αίτησης για διαγραφή και παραμερισμό δικογράφου, ή το αντικείμενο αίτησης για τροποποίηση δικογράφου. Όμως, είναι η κρίση μου πως σαφώς δε δικαιολογούν την κατάληξη σε εύρημα ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, όπως το αίτημα τέθηκε ενώπιον μου και στο χρόνο που τέθηκε ενώπιον μου. Παραπομπή: Ακόμα και στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι το Δικαστήριο τούτο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, δεν θα αναστείλει τη διαδικασία όπως εξαιτείται ο Καθ' ου η Αίτηση, αλλά θα διακόψει τη διαδικασία και θα παραπέμψει την υπόθεση στο καθ' ύλην αρμόδιο Δικαστήριο, προς εκδίκασην της. Βλέπετε σχετικά άρθρο 64Α [5] του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, δεν βρίσκω οποιοδήποτε έρεισμα στην υπό εξέταση αίτηση, η οποία κρίνεται ως πρόωρη και αβάσιμη. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Αιτητή στην κυρίως Αίτηση ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €10.000 - €50.
- (Υπ.) Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «4.
(1)Καθιδρύονται Δικαστήρια Ελέγχου Ενοικιάσεων ο αριθμός των οποίων δεν θα υπερβαίνει τα τρία επί σκοπώ επιλύσεως, μεθ' όλης της λογικής ταχύτητος, των εις αυτά αναφερόμενων διαφορών των αναφυομένων επί οιουδήποτε θέματος εγειρομένου κατά την εφαρμογήν του παρόντος Νόμου συμπεριλαμβανομένου παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού θέματος.» [3] «On a literal construction of the provisions of s. 4
(1)Law 36/75, the Rent Control Court, established under this provision of the law, was vested with jurisdiction to adjudicate upon any dispute arising from (αναφυομένης) the enforcement of the law including matters incidental to the main theme of the law, such as recovery of rent and loss from damage caused to rent controlled premises. To the same conclusion we arrive on a purposive interpretation of the law, too. On a consideration of the law as whole and the object it aimed to achieve, mainly to cope with the scarcity of accommodation on the aftermath of the Turkish invasion, it is fairly clear to us the legislature intended to refer every matter relevant to the terms of occupation of controlled premises and liability arising thereunder to the Court set up under the provisions of s. 4
(1).» [4] «There is no question of the District Court and the Rent Control Court having concurrent jurisdiction on the same dispute. If the dispute refers to any matter which either - (
- a)arises during the application of the Rent Control Law of 1983, or (
- b)concerns any incidental or supplementary matter, the Rent Control Court has exclusive jurisdiction to determine such dispute under section 4
(1)of the Law. In all other cases the jurisdiction rests with the District Court. No difficulty arises in cases which fall under category (a) above. The main theme of the Rent Control Law is: the restriction of the power of the Court to make eviction orders to the cases exhaustively enumerated in section 11
(1)of the Law, the regulation under section 8 of the Law of the rent payable in respect of premises to which the Law applies, the granting of compensation to the tenant in certain cases under the provisions of sections 12, 13 and 15 of the Law, and the granting of a new tenancy to the tenant under the provisions of section 14 of the Law.» .. «The difficulty which sometimes arises concerns cases falling under category (b) above. It is not always clear wither a matter upon which a dispute has arisen in 'incidental or supplementary' within the meaning of section 4
(1). The words 'συμπεριλαμβανομένου παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού θέματος' ('including every incidental or supplementary matter') in the context of section 4
(1)clearly refer to and should not be read independently of the main matters referred to hereinbefore upon which a dispute may arise during the application of the Law.» .. «The question whether the dispute in any given case concerns a matter which is incidental or supplementary to the main theme of the law or not will depend on the nature of the claim in conjunction with the relief sought. If the claim is fashioned in a manner that would necessitate for its determination consideration and enforcement of the provisions of the Rent Control Law or examination of the terms of the statutory tenancy as such, jurisdiction rests solely with the Rent control Court.» [Δική μου υπογράμμιση [5] «64Α
(1)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις των άρθρων 22, 61, 62, 63 και 64 σε περίπτωση που αγωγή, αίτηση ή υπόθεση που εμπίπτει στην καθ' ύλην δικαιοδοσία δικαστηρίου ειδικής δικαιοδοσίας καταχωριστεί ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου, το Επαρχιακό Δικαστήριο, διακόπτει την ενώπιον του τεθείσα διαδικασία και παραπέμπει την αγωγή ή την αίτηση ή την υπόθεση στο καθ' ύλην αρμόδιο δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας προς εκδίκαση.
(2)Κάθε δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας εφόσον διαπιστώσει ότι δεν είναι καθ' ύλην αρμόδιο να εκδικάσει αγωγή ή αίτηση ή υπόθεση που καταχωρίστηκε ενώπιον του, διακόπτει την ενώπιον του διαδικασία και παραπέμπει την αγωγή ή την αίτηση ή την υπόθεση στο καθ' ύλην αρμόδιο Επαρχιακό δικαστήριο ή άλλο δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας προς εκδίκαση.
(3)Σε περίπτωση παραπομπής, δυνάμει του παρόντος άρθρου, αγωγής ή αίτησης ή υπόθεσης σε καθ' ύλην αρμόδιο δικαστήριο, το δικαστήριο αυτό σε διάστημα τριάντα ημερών από την παραπομπή εκδίδει οδηγίες για διόρθωση των δικογράφων σε κάθε περίπτωση που αυτό απαιτείται.
(4)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου ο όρος «δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας» περιλαμβάνει το Οικογενειακό Δικαστήριο, το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών και το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο