← Κύπρος

ΙΟΥΛΙΟΥ ΕΛΛΗΝΑ κ.α. ν. ΚΑΡΟ ΖΑΡΤΑΡΙΑΝ κ.α., Αίτηση Αρ. Ε209/11, 10/7/2013

ΙΟΥΛΙΟΥ ΕΛΛΗΝΑ κ.α. ν. ΚΑΡΟ ΖΑΡΤΑΡΙΑΝ κ.α., Αίτηση Αρ. Ε209/11, 10/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2013:8 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Α. Νικολάου και Γ. Κωνσταντίνου Αίτηση Αρ. Ε209/11 Μεταξύ: ΙΟΥΛΙΟΥ ΕΛΛΗΝΑ, από Ηνωμένο Βασίλειο ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΕΛΛΗΝΑ - ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, από Ηνωμένο Βασίλειο Αιτητές και ΚΑΡΟ ΖΑΡΤΑΡΙΑΝ, από Λευκωσία ΕΛΕΝΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΖΑΡΤΑΡΙΑΝ, από Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση ---------------------------------------------------------------------------- Αίτηση για οδηγίες για αποζημίωση από συνεναγόμενο 10.7.2013 Για τον Αιτητή - Καθ' ου η Αίτηση 1 στην κυρίως Αίτηση: κ. Δημητριάδης για κ.κ. Κώστας Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση - Καθ' ης η Αίτηση 2 στην κυρίως Αίτηση: κ. Λ. Βραχίμης. Για να ακούσει απόφαση ο κ. Γ. Κυριάκου Ενδιάμεση Απόφαση Την 15.4.2013 καταχωρίστηκε αίτηση δια κλήσεως από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «ο Καθ' ου η Αίτηση 1») με την οποία εξαιτείται ως ακολούθως: Α. Όπως η αξίωση του Καθ' ου η Αίτηση 1 εναντίον της Καθ' ης η αίτηση 2 για πλήρη αποζημίωση (full indemnity) όπως φαίνεται στην ειδοποίηση προς συναγόμενο που καταχωρήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 στις 10.4.2013 και δόθηκε στους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση 2 την ίδια μέρα εκδικασθεί κατά την ακρόαση της αγωγής. Β. Όπως ανταλλαγούν δικόγραφα (pleadings) μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καθ' ότι τούτο είναι αναγκαίο, ως ακολούθως: Ι. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 να καταχωρήσει την Απαίτηση του εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 2 εντός 25 ημερών από της έκδοσης του παρόντος διατάγματος. ΙΙ. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 να καταχωρήσει την Απάντηση της στην Απαίτηση του Καθ' ου η Αίτηση 1 εναντίον της εντός 25 ημερών από την ημέρα καταχώρησης της εν λόγω Απαίτησης. Γ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης να είναι έξοδα δίκης και έξοδα διαδικασίας μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983, όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό 1983, όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, Κανονισμός 11(α), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.30, θ.1 και 3, Δ.10 θ.12, Δ.48, στην νομολογία και στη γενική πρακτική και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση φαίνονται στο φάκελο της δικογραφίας. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 2 καταχωρίστηκε την 9.5.2013 και βασίζεται στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983, όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό 1983, όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, Κανονισμός 11 (α), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.30, Θ.1 και 3, Δ.10 θ.12, Δ.48, στην νομολογία και στην γενική πρακτική και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: α) Η αίτηση έχει καταχωριστεί με τεράστια καθυστέρηση, αφού ξεκίνησε η ακρόαση της υπόθεσης και αφού κατάθεσε ο βασικός μάρτυρας των Αιτητών με αποτέλεσμα να παραβλάπτονται ουσιωδώς τα δικαιώματα της Καθ' ης η αίτηση 2 να υπερασπιστεί την απαίτηση του Καθ' ου η αίτηση

  1. β) Περαιτέρω και επικουρικά, τυχόν έγκριση της αίτησης θα έχει σαν αποτέλεσμα την τεράστια καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης η οποία βρίσκεται στο στάδιο της συνέχισης της ακρόασης. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση εμφαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και είναι τα ακόλουθα: α. Η Αίτηση καταχωρήθηκε στις 9 Νοεμβρίου
  2. β. Η Απάντηση του Καθ' ου η Αίτηση 1 καταχωρήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2011, ενώ η Απάντηση της Καθ' ης η Αίτηση 2 στις 20 Ιουνίου
  3. γ. Η ακρόαση της υπόθεσης ξεκίνησε στις 3 Απριλίου 2013 με την κατάθεση και αντεξέταση του Αιτητή 1 ο οποίος είναι και ο κύριος μάρτυρας των Αιτητών. δ. Η Ειδοποίηση Συνεναγόμενου καταχωρήθηκε στις 10 Απριλίου 2013 δηλαδή μετά την ολοκλήρωση της αντεξέτασης του Αιτητή 1, η δε αίτηση για οδηγίες καταχωρήθηκε στις 15 Απριλίου
  4. Ιστορικό: Δικόγραφα: Για σκοπούς ολοκλήρωσης της ενώπιον του Δικαστηρίου εικόνας για σκοπούς, πάντοτε, της υπό εξέταση αίτησης, σημειώνω ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 9.11.2011 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται ως ακολούθως: «(α) Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και/ή οποιοδήποτε εξ' αυτών και/ή τους υπηρέτες και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους αντιπροσώπους αυτών όπως εκκενώσουν και παραδώσουν στους Αιτητές κενή και ελεύθερη την κατοχή της πιο πάνω κατοικίας. (β) Απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και/ή οποιοδήποτε εξ' αυτών όπως καταβάλουν προς τους Αιτητές το ποσό των €31.441,00 ως οφειλόμενα και καθυστερημένα ενοίκια σε σχέση προς την πιο πάνω κατοικία για την περίοδο από την 1.1.2010 μέχρι την 30.11.
  5. (γ) Απόφαση στου Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και/ή οποιοδήποτε εξ' αυτών όπως καταβάλλουν στους Αιτητές σαν ενοίκια και/ή ενδιάμεσα οφέλη και/ή αποζημιώσεις και/ή άλλως πως σε σχέση προς την πιο πάνω κατοικία ποσό υπολογιζόμενο σε €1.367,00 μηνιαίως από την 1.12.2011 μέχρι εκκενώσεως και παραδόσεως της ελεύθερης και κενής κατοχής της πιο πάνω κατοικίας. (δ) Οιανδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις. (ε) Νόμιμο τόκο, έξοδα πλέον έξοδα ιδιωτικής επιδόσεως και 15% Φ.Π.Α.» Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ενάγονται ως θέσμιοι ενοικιαστές κατοικίας στην Έγκωμη, Λευκωσία. Η Απάντηση του Καθ' ου η Αίτηση 1 καταχωρίστηκε την 28.12.2011 και μ' αυτήν, μεταξύ άλλων ισχυρισμών και αρνήσεων, στην παράγραφο ΒΙ παραδέχεται την ιδιότητα των Αιτητών ως ιδιοκτητών της εν λόγω κατοικίας και στην παράγραφο ΒΙΙ τις παραγράφους Γ1, 3, 4, 5 και 6 της Αίτησης, ήτοι: «Γ.1 Οι Αιτητές είναι ιδιοκτήτες της κατοικίας με αριθμό 12 στην οδό Σόλωνος στην Έγκωμη Λευκωσίας (Αρ. εγγραφής 4/1921, Φ/Σχ 21/52Ε2, Τμήμα 4, Τεμάχιο 1806) (στο εξής καλούμενη ως «η Κατοικία»).
  6. Η Κατοικία βρίσκεται εντός της ελεγχόμενης περιοχής εν τη έννοια του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983, και του περί Ενοικιοστασίου (Ελεγχόμενες Περιοχές) Διατάγματος του
  8. Οι Αιτητές δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 23.1.2007 ενοικίασαν στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και/ή σε οποιοδήποτε εξ' αυτών την Κατοικίαν για περίοδο 30 μηνών, αρχομένης από την 1.4.2007 και ληγούσης την 30.9.2009 έναντι του νομίμου ανταλλάγματος και/ή αντιπαροχής και/ή ενοικίου εκ €1.367,00 (ΛΚ800) μηνιαίως (στο εξής καλούμενη ως «η Συμφωνία Ενοικίασης»).
  9. Η Συμφωνία Ενοικίασης προνοούσε ότι το ενοίκιο θα ήταν πληρωτέο την 1η ημέρα κάθε μήνα.
  10. Η διάρκεια της πρώτης ενοικίασης βάση της Συμφωνίας Ενοικίασης θα ήταν η 1.4.2007 μέχρι την 30.9.2009.» Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ισχυρίζεται ακόμα ότι, βρίσκεται σε διάσταση με την Καθ' ης η Αίτηση 2 από το Δεκέμβριο 2009, ότι ειδοποίησε τους Αιτητές πως τερματίζει την ενοικίαση καθ' όσον αφορά τον ίδιο, ότι συμφωνήθηκε όπως ο Καθ' ου η Αίτηση 1 πληρώσει τα ενοίκια μέχρι το Δεκέμβριο 2009 μείον κάποια έξοδα τα οποία υπέστη για την επίδικη κατοικία και ότι την 8.1.2010 εγκατέλειψε την επίδικη κατοικία, παρέδωσε τα κλειδιά στην Καθ' ης η Αίτηση 2 και έκτοτε την αποκλειστική κατοχή και χρήση την είχε η Καθ' ης η Αίτηση
  11. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση 1δικογραφεί ως ακολούθως: «Δ.IV. Την 1.3.2010, ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 απέστειλε μέσω των δικηγόρων του επιστολή στην Καθ' ης η Αίτηση 2 με δικαστικό επιδότη, ενημερώνοντας την ότι έχει πληρώσει το ενοίκιο μέχρι τον Δεκέμβρη του 2009 καθώς επίσης και όλους τους λογαριασμούς κοινής ωφελείας μέχρι τον Φεβρουάριο του
  12. Περαιτέρω την καλούσε να εγκαταλείψει την επίδικη κατοικία. Σε αντίθετη περίπτωση την καθιστούσε προσωπικά υπεύθυνη για την πληρωμή τόσο των ενοικίων από τον Ιανουάριο του 2010 και μετά, όσο και των λογαριασμών κοινής ωφελείας.» Η Καθ' ης η Αίτηση 2 καταχώρισε Απάντηση την 27.6.2012 και μ' αυτήν, μεταξύ άλλων, ισχυρίζεται ότι ουδέποτε υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 23 Ιανουαρίου 2007 ή οποιοδήποτε ενοικιαστήριο έγγραφο με τους Αιτητές ή άλλως πως και αν οφείλονται οποιαδήποτε ποσά με βάση την εν λόγω συμφωνία ενοικίασης, αυτά οφείλονται από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 ο οποίος είναι ο μόνος συμβαλλόμενος στη συμφωνία ενοικίασης. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 λέγει ακόμα ότι οι Αιτητές έλαβαν ελεύθερη κατοχή του ακινήτου κατά ή περί την 7.2.
  13. Μαρτυρία: Για σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης μόνο, αναφέρομαι στη μέχρι σήμερα προφορική και γραπτή μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της εκδίκασης της κυρίως Αίτησης, χωρίς να προβαίνω σε αξιολόγηση της. Η ακροαματική διαδικασία άρχισε την 3.4.2013 με την κατάθεση του Αιτητή 1, η οποία ολοκληρώθηκε την 5.4.
  14. Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε την ενδιάμεση ημερομηνία. Κατά την κυρίως εξέταση του, ο Μ.Α.1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 4, αντίγραφο ενοικιαστηρίου εγγράφου στην Αγγλική γλώσσα, προς, όπως σημειώθηκε στο πρακτικό μετά από ένσταση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση 2, το σκοπό απόδειξης του ισχυρισμού του ότι κατά ή περί την 28.1.2007 στάληκε στον ίδιο με τηλεομοιότυπο ένα έγγραφο με τον τίτλο "Contract of Lease" από τον Καθ' ου η Αίτηση η Αίτηση 1, υπογεγραμμένο από τους Καθ' ων η Αίτηση. Ο κ. Έλληνας κατέθεσε επίσης ότι, παρά το γεγονός πως τόσο η Αιτήτρια 2 όσο και η Καθ' ης η Αίτηση 2 υπέγραψαν στο χώρο που φέρει την επικεφαλίδα "witness", ήταν η πρόθεση και η αντίληψη όλων των ενδιαφερομένων μερών, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 θα ήταν και οι δύο μέρη στο ενοικιαστήριο έγγραφο ως ενοικιαστές και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 θα ήταν ομού και/ή κεχωρισμένως υπόλογοι υπό την ιδιότητα τους ως ενοικιαστές. Υποστήριξε ότι η πρόθεση αυτή είναι εμφανής από την προκαταρκτική παράγραφο της συμφωνίας, όπου φαίνονται τα ονόματα των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και περιγράφονται ως ενοικιαστές. Την 10.4.2013 καταχωρίστηκε στο φάκελο της υπόθεση Ειδοποίηση προς Συνεναγόμενο, από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 προς την Καθ' ης η Αίτηση
  15. Νομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.30 θθ. 1 και 3 και στη Δ.10 θ. 12, οι οποίοι προνοούν ως ακολούθως: «30

(1)(a)Except in the cases mentioned in paragraphs (
  1. d)and (
  2. e)of this Rule, the plaintiff in every action shall take out a summons for directions returnable in not less than four days (Form 25). Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται οποτεδήποτε κρίνει τούτο αναγκαίο να ορίζει αυτεπάγγελτα υπόθεση για οδηγίες. (
  3. b)Such summons shall be taken out within ten days from the time when the pleadings shall be deemed to be closed and before the plaintiff takes any fresh step in the action other than an application for an injunction. (
  4. c)Where under Order 18 the plaintiff applies for judgment, the Court may deal with such application as if the plaintiff had been entitled to take out and had taken out a summons for directions. (
  5. d)This Rule shall not apply to actions in which is filed, within ten days from the time when the pleadings shall be deemed to be closed, a joint statement, signed by all the parties to the action, to the effect that a summons for directions is not required on the ground that there is no need for any one of the orders which might be sought thereunder,or to actions in which the amount in dispute or the value of the subject matter (as defined in section 16
(7)of the Courts of Justice Law, Cap. 11), does not exceed fifty pounds, or to actions in which the writ is specially indorsed under Order 2, Rule 6, or to any proceeding commenced by originating summons, but in any such action or proceeding a summons for directions may be taken out at the instance of any party thereto. (e) This Rule shall not apply to any action wherein the only order for a direction is the one mentioned in paragraph (f) of Rule 2 of this Order.» «30
(3)No affidavit shall be used on the hearing of a summons for directions except by direction of the Court or a Judge, or except where it is intended to apply under the summons for an order which, if applied for independently, would require to be supported by affidavit.» «10
(12)
(1)Where a defendant claims against another defendant- (
  1. a)that he is entitled to contribution or indemnity, or (
  2. b)that he is entitled to any relief or remedy relating to or connected with the original subject matter of the action and substantially the same as some relief or remedy claimed by the plaintiff, or (
  3. c)that any question or issue relating to or connected with the said subject matter is substantially the same as some question or issue arising between the plaintiff and the defendant making the claim and should properly be determined not only as between the plaintiff and the defendant making the claim but as between the plaintiff and that defendant and another defendant or between any or either of them, the defendant making the claim may without any leave issue and serve on such other defendant a notice making such claim or specifying such question or issue.
(2)No appearance to such notice shall be necessary and the same procedure shall be adopted for the determination of such claim, question or issue between the defendants as would be appropriate under this Order if he were a third party.
(3)Nothing herein contained shall prejudice the rights of the plaintiff against any defendant to the action.» Η παλαιά Αγγλική πρόνοια η οποία είναι η αντίστοιχη της Δ.10 θ.12, είναι η O.16a, r.12 η οποία είναι πανομοιότυπη. Η μελέτη της εν λόγω διάταξης και των επεξηγηματικών αυτής σημειωμάτων στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958, αποκαλύπτει ότι, όπου σε υπόθεση ένας εκ των εναγομένων ζητεί αποζημίωση και συνεισφορά από συνεναγόμενο του, όχι υπό την ιδιότητα του αδικοπραγήσαντα μαζί με τον συνεναγόμενο του (joint tortfeasors), στέλνει Ειδοποίηση προς Συνεναγόμενο, όπως όντως έγινε στην προκείμενη περίπτωση, και στη συνέχεια καταχωρεί αίτηση για έκδοση οδηγιών προς το σκοπό αυτό, δυνάμει του παλαιού Αγγλικού Θεσμού O.16a r.7, δηλαδή της αντίστοιχης και πανομοιότυπης, με τη Δ.10 θ.7
(1)[2] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, πρόνοιας. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Ιωαννίδης v. Χαραλάμπους κ.ά.
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 558, όπου στη σελίδα 567, ο έντιμος Δικαστής κ. Ι. Πογιατζής είπε: «Η ερμηνεία που έδωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο στη φράση "the same procedure shall be adopted for the determination of such claim" στο κείμενο της παρα.
(2)του θ. 12 της Δ.10 είναι προφανώς λανθασμένη. Η ακολουθητέα διαδικασία που προνοεί η επίδικη παράγραφος αφορά τόσο τα προδικαστικά στάδια όσο και το στάδιο της ακρόασης. Η διαδικασία αυτή δεν είναι άλλη από εκείνη που καθορίζεται στους θεσμούς 7 και 8 της Δ.
  1. Στην παρούσα περίπτωση ο Εφεσείων είχε καθήκον όσο και δικαίωμα να υποβάλει την απορριφθείσα αίτηση για οδηγίες εν όψει του γεγονός ότι η απαίτηση του εναντίον του συναγομένου του αφορούσε πλήρη κάλυψη του ποσού της αποζημίωσης αναφορικά με το οποίο εκκρεμούσε απαίτηση εναντίον του όχι υπό την ιδιότητα του αδικοπραγήσαντα μαζί με το συνεναγόμενο του, αλλά λόγω ευθύνης του εκ προστήσεως που πήγαζε από τη σχέση εργοδότη - εργοδοτούμενου που υφίστατο μεταξύ του και του οδηγού του αυτοκινήτου κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στην παρούσα περίπτωση είχαν εφαρμογή όλες οι πρόνοιες της Δ.10 εκτός εκείνων που προβλέπουν για άδεια του Δικαστηρίου για την έκδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, η οποία περιττεύει εφόσον ο Εφεσίβλητος 2 ήταν ήδη διάδικος στην αγωγή. Το κείμενο της Δ.10, θ. 2 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας αντιγράφει πλήρως το κείμενο της αντίστοιχης Αγγλικής Διάταξης 16Α, θ.
  2. Στο σύγγραμμα The Annual Practice 1962, Τόμος 1, σ.390, η εφαρμογή του πιο πάνω θεσμού οριοθετείται ως εξής: "Application of the Rule. Except where the two defendants are sued as tortfeasors liable in respect of the same damage, it is necessary for a defendant who claims against his co-defendant relief of any of the kinds mentioned in the rule to issue and serve upon him a third party notice under this rule and summons for third party directions under r.7".» [δική μου υπογράμμιση] Η ύπαρξη του δικαιώματος ενός εναγομένου, αυτόματα και δικαιωματικά, να αποστείλει Ειδοποίηση προς Συνεναγόμενο σε άλλο εναγόμενο, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, καθώς και του δικαιώματος του να αποταθεί στο Δικαστήριο για να ζητήσει οδηγίες ωσάν να επρόκειτο περί διαδικασίας τριτοδιάδικου, αναγνωρίστηκε και στην αυθεντία Αναφορικά με την Αίτηση της Λίζας Λουκαϊδου Θεοφάνους
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1280. Αναφορικά με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνήγορου της Καθ' ης η Αίτηση 2, ότι η υπό εξέταση αίτηση πρέπει να απορριφθεί επειδή καταχωρίστηκε καθυστερημένα και επειδή λόγω αυτής της καθυστέρησης, ολοκληρώθηκε η μαρτυρία του κύριου μάρτυρα των Αιτητών και δε θα δύνανται τώρα τα μέρη να του απευθύνουν σχετικές ερωτήσεις που θα αφορούν το μεταξύ τους εγερθέν θέμα, εάν αυτό αφεθεί να εγερθεί, δηλαδή ευθύνης για αποζημίωση και/ή συνεισφοράς της Καθ' ης η Αίτηση 2 προς τον Καθ' ου η Αίτηση 1 σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση εναντίον του στην απαίτηση των Αιτητών, έχω αντλήσει καθοδήγηση από την αυθεντία Νικήτα v. Medcon Construction Ltd. κ.ά.
(1997)1(Β) Α.Α.Δ.
  1. Στην εν λόγω αυθεντία ο έντιμος Δικαστής κ. Χρυσοστομής, με αναφορά στη διαδικασία τριτοδιάδικου, είπε τα ακόλουθα, στη σελίδα 651: «Η Δ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, καθορίζει τη διαδικασία με βάση την οποία εισάγεται τριτοδιάδικος στην υφιστάμενη αγωγή ενάγοντος εναντίον εναγομένου. Ένα από τα στάδια της διαδικασίας αυτής είναι και το στάδιο των οδηγιών (directions). Οι Καν. 7 και 8 της Δ.10 είναι σχετικοί με το θέμα των οδηγιών αυτών και την έκταση που μπορούν να λάβουν και προνοούν τα ακόλουθα: .... Η Διαδικασία Τριτοδιάδικου αντλεί την προέλευση της από τη Δ.16 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών, των οποίων οι βασικές πρόνοιες είναι όμοιες με τις πρόνοιες της δικής μας Δ.
  2. Η διαδικασία αυτή δημιουργήθηκε στην Αγγλία με το Νόμο Judicature Act 1873 και θεωρήθηκε ότι ήταν μια διαδικασία ανάλογη με αγωγή, που καταχωρείτο από τον εναγόμενο σε υπάρχουσα αγωγή εναντίον του τριτοδιάδικου. Ο εναγόμενος σε τέτοια περίπτωση εθεωρείτο ενάγων και ο τριτοδιάδικος εναγόμενος. Επομένως, η Ειδοποίηση Τριτοδιάδικου υπέχει μορφή αγωγής του εναγομένου εναντίον του τριτοδιάδικου (βλ. McCheane v. Jyles
(1902)1 Ch.D. 287). Μετά την Ειδοποίηση Τριτοδιάδικου, το τριτοδιάδικος καθίσταται διάδικος στην αγωγή αυτή και έχει τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπιση του ως εάν να είχε εναχθεί με κανονική αγωγή από τον εναγόμενο. Ο τριτοδιάδικος όμως, δεν είναι εναγόμενος στην υφιστάμενη αγωγή του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου, εκτός αν ο ενάγων αποφασίσει και τον καταστήσει συνεναγόμενο. Η Διαδικασία Τριτοδιάδικου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή (Βλ. Stott v. Esst Yorkshire Road Car Co. [1971] 3 All E.R. 534, Annual Practice 1958, σελ. 381 κ.ε.). Σκοπός της Διαδικασίας Τριτοδιάδικου είναι η αποφυγή της πολλαπλότητας αγωγών, η αποφυγή εξόδων, η δέσμευση του τριτοδιάδικου με το αποτέλεσμα της αγωγής μεταξύ ενάγοντος και εναγομένου και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με τη διαδικασία τριτοδιάδικου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή, για να μην είναι αναγκασμένος ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωση του εναντίον του τριτοδιάδικου με άλλη αγωγή ενώ ο ενάγων θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του . Η αρχή αυτή διατυπώθηκε στη σημαντική για την εποχή απόφαση στην υπόθεση Barclays Bank v. Tom [1923] 1 KB 221 στη σελ.
  1. Αυτή η αρχή ακολουθήθηκε αργότερα από την The Normar [1968] 1 All E.R. 753 και την Chatsworth Investments v. Amoco Ltd. [1968] 3 All E.R.
  2. ........ Το βάρος της απόδειξης της ευθύνης της εφεσίβλητης το έφερε ο εφεσείων και οποιαδήποτε μαρτυρία δόθηκε από πλευράς τριτοδιάδικου έστω και αν προέκυψε από την αντεξέταση του δικηγόρου του εφεσείοντα, ήταν μαρτυρία που σχετιζόταν και περιοριζόταν στο θέμα της ευθύνης του τριτοδιάδικου έναντι της εφεσίβλητης για αποζημίωση ή συνεισφορά με βάση τη μεταξύ τους συμφωνία, που ήταν και το επίδικο θέμα στη χωριστή Διαδικασία Τριτοδιάδικου και δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όσο ευνοϊκή και αν ήταν για τον εφεσείοντα για να αποδείξει αυτός την υπόθεση του στην αγωγή του εναντίον της εφεσίβλητης.» [δική μου υπογράμμιση] Κατ' αναλογίαν και στην προκείμενη περίπτωση, το μεταξύ των μερών θέμα συνεισφοράς και/ή πλήρους αποζημίωσης, θα αποφασιστεί με βάση τα μεταξύ τους δικόγραφα, οδηγίες για την καταχώριση και ανταλλαγή των οποίων ζητούνται με την υπό εξέταση αίτηση. Η υπόθεση των Αιτητών εναντίον του κάθε ενός εκ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, καθορίζεται και θα αποφασιστεί με βάση την Αίτηση και τις Απαντήσεις και τη μαρτυρία που θα προσάξει ο κάθε διάδικος με γνώμονα τους ήδη δικογραφημένους ισχυρισμούς του και το βάρος της απόδειξης το οποίο φέρει. Ως εκ τούτου, η ολοκλήρωση της κατάθεσης του Αιτητή 1 δεν είναι μοιραία για την τύχη της υπό εξέταση αίτησης. Ακόμα, στην αυθεντία Θεοφάνους v. Γεωργίου κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 38/2007, απόφαση ημερομηνίας 6.6.2011, ο έντιμος Δικαστής ως ήταν τότε, κ. Δ. Χατζηχαμπής, είπε, στην τρίτη σελίδα της απόφασης: «Το γεγονός δε ότι ήδη είχε προσφερθεί μαρτυρία ουδόλως επηρέαζε τη δυνατότητα περαιτέρω συμμετοχής του Εφεσίβλητου 2 με τις αναγκαίες ρυθμίσεις», δηλαδή αφού ανταλλάζονταν δικόγραφα με τη συνεναγόμενη του, η οποία του είχε στείλει Ειδοποίηση προς Συνεναγόμενο. Ευρήματα: Είναι η κρίση μου ότι η οποιαδήποτε καθυστέρηση με την οποία καταχωρίστηκε η υπό εξέταση αίτηση και στάληκε η Ειδοποίηση προς Συνεναγόμενο και παρόλο που άρχισε ήδη η ακροαματική διαδικασία επί της ουσίας της Αίτησης των Αιτητών, αφενός με την έγκριση της αίτησης δεν θα παραβλαφθούν τα δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση 2, αφετέρου πρέπει να διαφυλαχθούν τα συνταγματικά δικαιώματα του Καθ' ου η Αίτηση 1 να αξιώσει από την Καθ' ης η Αίτηση 2 αποζημίωση και/ή συνεισφορά. Περαιτέρω, η πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της υπόθεσης από την έγκριση της αίτησης, πρέπει να ληφθεί υπόψην μαζί με την ανάγκη διαφύλαξης των δικαιωμάτων όλων των διαδίκων. Είναι η κρίση μου ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου με βάση τη Δ.10 θ.12 και τη Δ.10 θ.7 πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της υπό εξέταση αίτησης. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, εγκρίνεται η αίτηση και εκδίδονται Διατάγματα ως οι παράγραφοι Α, Β και Γ αυτής. Δίδεται άδεια για την καταχώριση της Απαίτησης του Καθ' ου η Αίτηση 1 και της Απάντησης της Καθ' ης η Αίτηση 2 κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής δικαστικής αργίας. Η κυρίως Αίτηση ορίζεται για συνέχιση της ακρόασης την 30.9.2013 και ώραν 10.30 π.μ. (Υπ.) Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] "10.
(7)
(1)If the third party enters an appearance the defendant giving notice may, after serving notice of the intended application upon the plaintiff, the third party and any other defendant, apply to the Court or a Judge for directions, and the Court or Judge may- (
  1. a)where the liability of the third party to the defendant giving the notice is established on the hearing of the application, order such judgment as the nature of the case may require to be entered against the third party in favour of the defendant giving the notice, or (
  2. b)if satisfied that there is a question or issue proper to be tried as between the plaintiff and the defendant and the third party or between any or either of them as to the liability of the defendant to the plaintiff or as to the liability of the third party to make any contribution or indemnity claimed, in whole or in part or as to any other relief or remedy claimed in the notice by the defendant, or that a question or issue stated in the notice should be determined not only as between the plaintiff and the defendant, but as between the plaintiff, the defendant and the third party or any or either of them, order such question or issue to be tried in such manner as the Court or Judge may direct, or (
  3. c)dismiss the application." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.