Γιαννάκη Ιωάννου κ.α. ν. Άδωνης Κοτσώνης κ.α., Αίτηση αρ.: Κ 25/13, 18/10/2013

(1)(ee), και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου, στο Σύνταγμα και στο Δίκαιο της Επιείκειας" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 Γιαννάκη Ιωάννου (στο εξής Γ.Ι.). Στην ένορκη του δήλωση, ημερομηνίας 2.8.13 ο Γ.Ι. αναφέρει μεταξύ άλλων τα πιο κάτω: Η αίτηση Ε229/2011 στρεφόταν εναντίον του ιδίου και της Αιτήτριας 2 και είχε καταχωρηθεί στις 17.11.11 από τον Πάρη Κοτσώνη (Π.Κ.). Με την αίτηση ζητούσε ο Π.Κ. την ανάκτηση της κατοχής του καταστήματος στην οδό Ναυαρίνου 33Β στην Λεμεσό, απόφαση για οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη. Μετά την επίδοση της αίτησης στους Αιτητές αυτοί διόρισαν δικηγόρο, ο οποίος μετέφερε στον δικηγόρο του Π.Κ. την πρόθεση των Αιτητών να εξοφλήσουν τα ενοίκια «αμέσως μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων». Στις 12.1.12 κατέβαλαν ποσό €1.500,00 στον Π.Κ. και έλαβαν από αυτόν την διαβεβαίωση ότι δεν θα προωθήσει οποιαδήποτε άλλα μέτρα εναντίον τους, εφόσον το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό θα εξοφλείτο πολύ σύντομα. Δεν γνώριζαν οι Αιτητές ότι είχε, εν τω μεταξύ, καταχωρηθεί από τον Π.Κ. στις 9.1.12 αίτηση για έκδοση απόφασης εναντίον τους. Στις 5.2.12 απεβίωσε ο Π.Κ. και οι Αιτητές ακολούθως, συναντήθηκαν την 1.3.2012 με τους «αντιπροσώπους» του και κατέβαλαν σε αυτούς προς εξόφληση των οφειλόμενων ενοικίων το ποσό των €9.250,

1. Παράλληλα, ζητήθηκε από τους Αιτητές η αύξηση του ενοικίου του επίδικου υποστατικού σε €4.100,00 μηνιαίως, προκειμένου να τους επιτραπεί η συνέχιση της ενοικίασης. Υποστηρίζει ο Γ.Ι. ότι η απόφαση που εκδόθηκε στην αίτηση Ε229/2013 εκδόθηκε με απάτη, δόλο, ψευδείς παραστάσεις και απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από το Δικαστήριο, το οποίο δεν θα προχωρούσε στην έκδοση απόφασης σε βάρος τους, εάν πληροφορείτο ότι στις 12.1.12 οι Αιτητές κατέβαλαν στον Π.Κ. €1.500,00 και ότι ο τελευταίος συμφώνησε όπως η πληρωμή του υπόλοιπου ποσού παραταθεί μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου
2. Εν αναμονή της ενημέρωσης τους, αναφορικά με την διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντα Π.Κ., οι Αιτητές δεν κατέβαλλαν ενοίκια από τον Φεβρουάριο 2012, καθότι δεν γνώριζαν σε ποιον οφείλονταν αυτά. Έλαβαν μεν οι δικηγόροι των Αιτητών στις 13.6.13 αντίγραφο του παραχωρητηρίου διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα Π.Κ. αλλά και πάλι δεν είχαν ενημερωθεί ως προς ποιον θα γίνονταν οι πληρωμές των ενοικίων. Ακολούθησε στις 23.7.13 η έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου καταστήματος και αν δεν ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης και του διατάγματος που είχαν εκδοθεί εναντίον τους, στην αίτηση Ε229/2011 οι Αιτητές θα καταστραφούν οικονομικά διότι έχουν επενδύσει πέραν των €300.000,00 στο κατάστημα αυτό, ποσό που εξασφαλίστηκε με δάνειο και εξακολουθεί να είναι οφειλόμενο. Η επιχείρηση που διεξάγεται στο εν λόγω υποστατικό είναι οικογενειακή και οι συνέπειες του τερματισμού της λειτουργίας της επιχείρησης θα ήταν καταστροφικές για όλη την οικογένεια τους. Η ένσταση: Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, στις 2.9.2013, με την οποία απορρίπτουν την αίτηση και προβάλλουν ως λόγους ένστασης τα εξής: «
3. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που σωρευτικά θέτει το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν 14/60 και ιδίως: α. Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση και ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, καθώς δεν έχουν θέσει μαρτυρία που να καταδεικνύει έστω εκ πρώτης όψεως ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για ακύρωση της απόφασης/διατάγματος ημερομηνίας 19.01.
4. β. Δεν συντρέχει και/ή δεν έχει καταδειχθεί με σχετική και/ή ικανοποιητική μαρτυρία ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα στην αίτηση Ε229/
6. Ο αποβιώσας Πάρης Κοτσώνης ουδέποτε συνήψε οποιαδήποτε προφορική συμφωνία με τον Αιτητή 1 και/ή τους Αιτητές για την μη προώθηση της Αίτησης Ε229/11 και/ή της μη έκδοσης απόφασης στα πλαίσια της πιο πάνω αναφερόμενης Αίτησης.
7. Οι Αιτητές δεν έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα και/ή παρουσιάζουν επιλεκτικά ορισμένα γεγονότα και/ή επιχειρούν να παραπληροφορήσουν και/ή παραπλανήσουν το Δικαστήριο σε σχέση με ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης.
8. Η εξόφληση των οφειλόμενων ενοικίων μέχρι τον Νοέμβριο του 2011 και των ενδιάμεσων οφελών από τον Δεκέμβριο 2011 μέχρι και τον Φεβρουάριο 2012 έγινε στους Καθ' ων η Αίτηση μετά την έκδοση και επίδοση στον Αιτητή 1 της απόφασης/διατάγματος ημερομηνίας 19.01.2012 στην αίτηση Ε229/
10. Ο ισχυρισμός που προβάλλει ο Αιτητής 1 για την μη πληρωμή των ενδιάμεσων οφελών είναι ψευδής και/ή αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη, καθώς ο Αιτητής 1 και/ή οι Αιτητές κατέβαλαν στους Καθ' ων η Αίτηση κατά ή περί τις 01/03/2012 και 19/10/2012 τα ποσά των €9.250,00 και €6.000,00 αντίστοιχα.
11. Οι Αιτητές και/ή ο Αιτητής 1 οφείλει μέχρι σήμερα στους Καθ' ων η Αίτηση το ποσό των €27.250,00 ως ενδιάμεσα οφέλη.
12. Η Αιτήτρια 2 δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, καθώς η απόφαση/διάταγμα ημερομηνίας 19.01.2012 στην αίτηση Ε229/2011 δεν αφορά και/ή δεν επιβάλλει οποιαδήποτε υποχρέωση στην Αιτήτρια
14. Η αίτηση είναι λανθασμένη και/ή αντικανονική και/ή ο τίτλος της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτησης πάσχει.
15. Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική καθώς αποσκοπεί στην παρακώλυση και/ή στην καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης.
16. Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη.» Υποστηρίζεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση του Άδωνη Κοτσώνη, διευθύνοντα συμβούλου των Καθ' ων η αίτηση, ο οποίος επαναλαμβάνει και υποστηρίζει τους λόγους ένστασης. Διαδικασία: Ζήτησαν οι Αιτητές την αντεξέταση του Άδωνη Κοτσώνη (στο εξής Α.Κ.) και μετά από ακρόαση εκδόθηκε διάταγμα για την αντεξέταση του, το οποίο περιοριζόταν στην αντεξέταση στις παραγράφους 7, 8, 9, 10, 11, 15 και 22 της ένορκης δήλωσης του Α.Κ., ημερομηνίας 2.9.13, οι οποίες αφορούν: (α) Τον ισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση για παράλειψη των Αιτητών να προβούν σε έγκαιρη εξόφληση των οφειλομένων ενοικίων. (β) Το ζήτημα της ύπαρξης ή ανυπαρξίας συμφωνίας μεταξύ του αποβιώσαντα Π. Κ. και των Αιτητών. (γ) Το ζήτημα της διευκρίνισης του οφειλόμενου κατά την 12.1.12, ποσού. (δ) Τους λόγους της διατήρησης της κατοχής του υποστατικού από τους Αιτητές. Αντεξεταζόμενος ο Καθ' ου η Αίτηση 1, ανέφερε ότι πληροφορήθηκε από τους δικηγόρους του, τα όσα αναφέρει στις παραγράφους 7 και 8 της ενόρκου δηλώσεως του, κατά τον Οκτώβριο του
17. Η εξόφληση του ποσού θα γινόταν το Νοέμβριο του ιδίου έτους. Η γνώση του προκύπτει από τη συνεχή επαφή που είχε ο ίδιος με τον πατέρα του (τον αποβιώσαντα Π.Κ.) όπου του ανέφερε τις υποσχέσεις των Αιτητών για καταβολή κάποιου ποσού έναντι των οφειλομένων ενοικίων. Ο αποβιώσας επανειλημμένα επισκεπτόταν τους Αιτητές αξιώνοντας την εξόφληση των οφειλομένων ενοικίων, αλλά έλαβε έναντι του συνολικού ποσού μόνο το ποσό των €1.500 (ενώ το σύνολο ήταν €10.500). Ο ίδιος συμβούλευσε τον αποβιώσαντα να μιλήσει με το δικηγόρο του, ο οποίος με τη σειρά του τον συμβούλευσε να παραλάβει το ποσό και να εκδώσει απόδειξη χωρίς επηρεασμό των δικαιωμάτων του («άνευ βλάβης»). Γνωρίζει ότι οι Αιτητές υποσχέθηκαν στον αποβιώσαντα ότι μετά το ποσό των €1.500 θα ξοφλούσαν πολύ σύντομα το υπόλοιπο ποσό των €9.
18. Δεν ήταν παρών κατά την πληρωμή του προαναφερόμενου ποσού αλλά λόγω της συνεχής επικοινωνίας με τον αποβιώσαντα γνώριζε τα γεγονότα, καθώς και τι λέχθηκε μεταξύ τους εκείνη την ημέρα. Η υπόσχεση των Αιτητών ήταν να ξοφλήσουν το ποσό σε μια εβδομάδα. Υποστήριξε ο μάρτυρας ότι καμία συμφωνία έγινε μεταξύ των Αιτητών και του πατέρα του για παράταση του χρόνου της εξόφλησης του ποσού και τη μη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων στο ενδιάμεσο και ότι αυτή ήταν μία υπόσχεση που οι Αιτητές είχαν δώσει στον αποβιώσαντα. Ο λόγος της μη αναφοράς του γεγονότος της είσπραξης του ποσού από τον αποβιώσαντα στην ένορκη δήλωση του, που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, δεν είναι γνωστός στον Α.Κ. Δεν επεκτάθηκε ο μάρτυρας στο ζήτημα αυτό επικαλούμενος ότι αποτελεί νομικό θέμα και ότι εν πάση περιπτώσει σε καμία συμφωνία είχαν καταλήξει οι διάδικοι. Την 1.3.12 καταβλήθηκε από τους Αιτητές ποσό €9.250 με το οποίο εξοφλούνταν τα οφειλόμενα ενοίκια εκτός από ένα τελευταίο ενοίκιο το οποίο παρά την υπόσχεση τους για καταβολή του την επόμενη ημέρα, αυτό δεν έγινε ποτέ. Το γεγονός ότι οι Αιτητές αναζητούν αγοραστή για να πωλήσουν την επιχείρηση που διεξάγουν στο επίδικο υποστατικό, το άκουσε ο ίδιος από διάφορα άτομα καθότι και η δική του εργασία σχετίζεται με κέντρα αναψυχής. Προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος: Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another

(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263).

1. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, ανατρέχουμε στην κυρίως αίτηση, αφού από αυτή θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Με τις αιτούμενες θεραπείες οι Αιτητές αξιώνουν την έκδοση: «
2. [Διατάγματος] που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει (set aside) και/ή αναθεωρεί προηγούμενη εκδοθείσα υπ' αυτού απόφαση - διάταγμα, ημερομηνίας 19.1.2012 στην αίτηση Ε229/
4. Περαιτέρω ή άλλη θεραπεία.
5. Τα έξοδα της αίτησης.» Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Είναι κοινή θέση ότι έχει εκδοθεί ερήμην των Αιτητών, απόφαση και διάταγμα έξωσης στην αίτηση Ε229/
6. Προβάλλονται από τους Αιτητές οι θέσεις ότι, (α) η απουσία τους στην αίτηση Ε229/2011, δεν οφειλόταν σε παράλειψη ή αμέλεια εκ μέρους τους, (β) η εκδοθείσα απόφαση είναι αποτέλεσμα δόλου, ψευδών παραστάσεων και απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων, Οι Αιτητές παραθέτουν επίσης λεπτομέρειες αναφορικά με τους πιο πάνω ισχυρισμούς τους. Βρίσκω ότι, με τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση.
7. Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούνται οι Αιτητές σε θεραπεία: Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της, ή μη, προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό των Αιτητών. Αν οι Αιτητές είναι σε θέση να δείξουν κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχουν επιτύχει να ικανοποιήσουν την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
8. Με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι: Το αξιούμενο στην αίτηση Ε229/11 ποσό ήταν πράγματι οφειλόμενο κατά την καταχώρηση της Αίτησης. Δεν καταχώρησαν οι Αιτητές Απάντηση στην Αίτηση Ε229/
9. Μετά την καταχώρηση στις 9.1.2012 της μονομερούς αίτησης για έκδοση απόφασης εναντίον τους, οι Αιτητές κατέβαλαν έναντι των οφειλομένων ποσών, στις 12.1.2012 το ποσό των €1.500, ενώ την 1.3.2012 (μετά το θάνατο του Π.Κ.) κατέβαλαν ποσό €9.
10. Κατά το στάδιο της πληρωμής στις 12.1.2012 του ποσού των €1.500 δεν γνώριζαν οι Αιτητές ότι εκκρεμούσε σε βάρος τους η αίτηση για έκδοση απόφασης, ενώ η πληρωμή δεν αποκαλύφθηκε στο Δικαστήριο κατά την έκδοση της απόφασης. Η πληρωμή έγινε με ταυτόχρονη διαβεβαίωση του Π.Κ. ότι δεν θα λάμβανε δικονομικά διαβήματα για την έκδοση απόφασης εναντίον των Αιτητών μέχρι την εξόφληση του οφειλόμενου ποσού που θα γινόταν σύντομα. Όλα τα πιο πάνω γεγονότα δεν αμφισβητούνται με εξαίρεση τον ισχυρισμό περί σύναψης συμφωνίας για μη λήψη μέτρων εναντίον των Αιτητών. Ο Α.Κ. αρνήθηκε την σύναψη οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ του αποβιώσαντα Π.Κ. και των Αιτητών και το γεγονός αυτό παραμένει αμφισβητούμενο γεγονός, αφού το δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε τελικά ευρήματα επί των γεγονότων ούτε σε τελική αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων. Βρίσκω όμως ότι, εκ πρώτης όψεως υπάρχει βασιμότητα στους ισχυρισμούς των Αιτητών εφόσον έγινε μια πληρωμή εκ €1.500 στον αποβιώσαντα στις 12.1.2012 και μια προς εξόφληση (των οφειλομένων μέχρι την 28.2.2012 ενοικίων) την 1.3.
11. Υπάρχει επομένως σοβαρή πιθανότητα να συνάφθηκε, η κατ' ισχυρισμό των Αιτητών, συμφωνία με τον αποβιώσαντα και επομένως να μην είχαν αποκαλυφθεί στο Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Σε τέτοια περίπτωση θα ικανοποιείται η βασική προϋπόθεση αναθεώρησης της εκδοθείσας απόφασης[1] και συνεπώς και η δεύτερη προϋπόθεση έκδοσης του προσωρινού διατάγματος.
12. Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο: Στην Πολιτική Έφεση Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α.

(2009)1 Α.Α.Δ. 317, επαναλήφθηκε η βασική αρχή που διέπει αυτή την προϋπόθεση: «Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών.» Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που θα στοιχειοθετήσουν την "ανεπανόρθωτη" ζημιά των Αιτητών. Στην ένορκη δήλωση του ο Γ.Ι. αναφέρει ότι στο μίσθιο "λειτουργεί οικογενειακή επιχείρηση και οι συνέπειες [από τον τερματισμό της λειτουργίας της] θα είναι πραγματικά καταστροφικές για όλη την οικογένεια." Περαιτέρω αναφέρει ότι στο μίσθιο έχουν επενδύσει οι Αιτητές πέραν των €300.000, ποσό που εξασφαλίστηκε με δάνειο και εξακολουθεί να είναι μερικώς οφειλόμενο. Παρά το γεγονός ότι οι Αιτητές έχουν το βάρος να αποδείξουν την συνδρομή της προϋπόθεσης αυτής, δεν παρουσίασαν περαιτέρω λεπτομέρειες προς υποστήριξη των πιο πάνω ισχυρισμών τους και της ζημιάς που θα υποστούν. Σημειώνω ότι οι Καθ' ων η αίτηση αμφισβητούν τον ισχυρισμό των Αιτητών περί πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς και ισχυρίζονται ότι την ανεπανόρθωτη ζημιά υφίστανται οι ίδιοι, διότι οι Αιτητές οφείλουν σ' αυτούς ποσό €27.250,00 προερχόμενο από ενδιάμεσα οφέλη, ενώ κατακρατούν και την κατοχή του μισθίου (γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν από τους Αιτητές). Αναφέρει περαιτέρω ο Καθ' ου η αίτηση 1 ότι: · Οι Αιτητές δεν διεξάγουν την επιχείρηση τους μόνο στο μίσθιο αλλά και σε άλλα υποστατικά, που διατηρούν για το σκοπό αυτό. · Στο μίσθιο δεν διεξάγεται οποιαδήποτε εργασία διότι αυτό παραμένει εδώ και καιρό κλειστό, ενώ οι Αιτητές ψάχνουν αγοραστή για την επιχείρηση τους. Σημειώνω περαιτέρω ότι το άρθρο 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου προνοεί την απόδοση αποζημιώσεων στον ενοικιαστή σε περίπτωση που ακυρωθεί το διάταγμα έξωσης μετά από αίτηση του, ενώ έχει ήδη απολέσει την κατοχή του μισθίου. Επομένως, σε συνδυασμό με τα όσα αναφέρω πιο πάνω για την ισχυριζόμενη ζημιά των Αιτητών, βρίσκω ότι δεν έχουν παρουσιάσει οι Αιτητές γεγονότα που να ικανοποιούν την τρίτη αυτή προϋπόθεση έκδοσης του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος. Δεν έχουν αποδείξει (στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων) ότι η εκτέλεση της εκδοθείσας απόφασης θα τους επιφέρει τέτοια ζημιά που θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε περίπτωση που πετύχουν την αναθεώρηση της. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Οι πιο πάνω αναφερόμενες διαπιστώσεις μου ότι δεν συντρέχει στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση της αδυναμίας πλήρους απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, αποβαίνει μοιραία για την έκβαση της παρούσας αίτησης. Στη βάση αυτής της διαπίστωσης, το ισοζύγιο της ευχέρειας αποτελεί ακαδημαϊκό ζήτημα όπως επίσης και οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης και έτσι δεν θα εξεταστούν. Η Αίτηση, με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών 1 και 2, όπως θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου, μετά το πέρας της εκδίκασης της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΑM Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: interim order- stay of execution [1] Αξίζει να σημειωθεί ότι η απόφαση δεν έχει παρουσιαστεί ως τεκμήριο από οποιοδήποτε διάδικο ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσο αφορά και τους δύο Αιτητές ή μόνο τον Αιτητή 1. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο