Πέτρου Δρουσιώτη ν. Νίκου Θρασυβούλου, Αρ. Αίτησης: Κ47/2012, 23/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2013:32 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ-ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χριστιάνας Ραγουζαίου, Προέδρου Άκη Γεωργίου και Στ. Θεοφάνους, Παρέδρων Αρ. Αίτησης: Κ47/2012 Μεταξύ: Πέτρου Δρουσιώτη, από τη Λεμεσό Αιτητή -και- Νίκου Θρασυβούλου, από τη Λεμεσό Καθ' ου η αίτηση Ημερομηνία: 23.12.2013 Για Αιτητή: κ. Αλ. Σαουρής Για Καθ' ου η αίτηση: κα Σ. Ευριπίδου (καμία εμφάνιση στην απαγγελία της απόφασης) ΑΠΟΦΑΣΗ O Αιτητής υπήρξε υπενοικιαστής ενός καταστήματος που βρίσκεται στην οδό Ανεξαρτησίας και Θέμιδος 43 στην Λεμεσό (στο εξής θα αναφέρεται ως «το μίσθιο»). Η αίτηση στρέφεται εναντίον του ενοικιαστή του μισθίου και με αυτή ο Αιτητής αξιώνει: "A) Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παύει να ισχύει το διάταγμα ανάκτησης κατοχής, ημερομηνίας 30.10.2006 εναντίον του στην υπό του ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Β) Απόφαση και/ή διάταγμα που να ακυρώνει και/ή παύει το διάταγμα του Δικαστηρίου που έπαυσε την ισχύ της αναστολής του διατάγματος ανάκτησης κατοχής, ημερομηνίας 30.10.2006." Γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν Μεγάλο μέρος των επίδικων γεγονότων δεν έχει αμφισβητηθεί και αυτά καταγράφονται πιο κάτω: Η ενοικιαστική σχέση μεταξύ των διαδίκων δημιουργήθηκε δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ενοικίασης, ημερομηνίας 10.03.1990 (Τεκμήριο 10), και με την έγγραφη συγκατάθεση των ιδιοκτητών του μισθίου (Τεκμήριο 1). Εναντίον του Αιτητή εκδόθηκε εκ συμφώνου, στις 30.10.2006 διάταγμα έξωσης και απόφαση, στην αίτηση Ε10/06 του παρόντος Δικαστηρίου (που καταχωρήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση στην παρούσα αίτηση εναντίον του Αιτητή), που στο εξής θα αναφέρεται ως "η απόφαση". Το προαναφερόμενο διάταγμα έξωσης εκτελέστηκε δυνάμει εντάλματος ανάκτησης κατοχής ακίνητης περιουσίας και τον Ιούνιο του 2012 η κατοχή του μισθίου παραδόθηκε στον δικαστικό επιδότη. Παράλληλα εκδόθηκε στις 8.3.2011 στην αίτηση Ε25/11 του παρόντος Δικαστηρίου, διάταγμα έξωσης και απόφαση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση[1]. Η αίτηση αυτή καταχωρήθηκε από τους ιδιοκτήτες του μισθίου εναντίον του Καθ' ου η αίτηση. Μαρτυρία και αξιολόγηση: O Αιτητής παρουσιάστηκε ως ο μοναδικός μάρτυρας για την υπόθεση του και πέραν των πιο πάνω γεγονότων, ανέφερε τα εξής: Από την έκδοση του διατάγματος έξωσης σε βάρος του, μέχρι και την ανάκτηση της κατοχής του μισθίου (δηλαδή για τη χρονική περίοδο από 2006-2012), τα ενοίκια του μισθίου καταβάλλονταν είτε στους ιδιοκτήτες είτε στους δικηγόρους των ιδιοκτητών του μισθίου, από τους οποίους λάμβανε και σχετική απόδειξη. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στο ιστορικό της υπενοικίασης και στους όρους της αναστολής εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης. Ισχυρίστηκε ότι συμμορφώθηκε με τους όρους της αναστολής εκτέλεσης και ότι τα ποσά καταβάλλονταν αρχικά στον Καθ' ου η αίτηση, ο οποίος τον παρέπεμπε στο δικηγόρο του και αυτός με τη σειρά του στον δικηγόρο των ιδιοκτητών. Οι πληρωμές γίνονταν την πρώτη εβδομάδα κάθε μήνα. Στις αποδείξεις που λάμβανε δεν γινόταν αναφορά σε συγκεκριμένα ενοίκια αλλά αυτές εκδίδονταν "έναντι ενοικίου". Αρνήθηκε την υποβολή ότι εξακολουθεί να οφείλει στον Καθ' ου η αίτηση ενδιάμεσα οφέλη συνεπεία της απόφασης και αρνήθηκε επίσης ότι το διάταγμα έξωσης που εκδόθηκε σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση από τους ιδιοκτήτες, εκδόθηκε λόγω της δικής του παράλειψης να εξοφλήσει τα οφειλόμενα ενοίκια προς τον Καθ' ου η αίτηση. Το μίσθιο αποτελούσε μέρος του καταστήματος που ο Καθ' ου η αίτηση είχε ενοικιάσει από τους ιδιοκτήτες. Ο διαχωρισμός του καταστήματος σε δυο καταστήματα έγινε από τον Καθ' ου η αίτηση μετά τη σύναψη της συμφωνίας με τους ιδιοκτήτες. Ο Καθ' ου η αίτηση δεν έλαβε μέτρα εναντίον του, μέχρι το έτος 2012 και ο λόγος της μη λήψης μέτρων ήταν η καταβολή από μέρους του Αιτητή, ανελλιπώς, των ενδιάμεσων οφελών, από την έκδοση της απόφασης. Ο Αιτητής μου έκανε καλή εντύπωση, με εξαίρεση: 1. Το ζήτημα της τήρησης των όρων της αναστολής εκτέλεσης της απόφασης. Εφόσον η απόφαση προνοούσε ότι με την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους, το διάταγμα ανάκτησης κατοχής θα ακυρωνόταν, η αποδοχή του ισχυρισμού του Αιτητή ότι τήρησε τους όρους της αναστολής εκτέλεσης θα συνεπαγόταν και την διαπίστωση ότι το επίδικο διάταγμα έξωσης έχει ακυρωθεί. Επομένως ο ισχυρισμός περί τήρησης των όρων της αναστολής εκτέλεσης είναι ουσιώδης ισχυρισμός και ως τέτοιος θα έπρεπε να είχε προβληθεί στο δικόγραφο του Αιτητή. Η παράλειψη δικογράφησης αυτού του ισχυρισμού εμποδίζει το Δικαστήριο να λάβει υπόψη την σχετική μαρτυρία, η οποία και αγνοείται. Σχετική είναι και η απόφαση Χ" Μάρκου ν. WIDEHORIZON (CAPITAL MARKET) LTD
(2010)1 Α.Α.Δ.
- Το ζήτημα της εξόφλησης των ενοικίων μετά την έκδοση της απόφασης, όπου παρατηρώ ότι από την έκδοση της απόφασης (στις 30.6.2006) μέχρι την παράδοση της κατοχής του μισθίου στο δικαστικό επιδότη (τον Ιούνιο του 2012) μεσολάβησαν εβδομήντα δύο μήνες. Εφόσον το μηνιαίο ενοίκιο του μισθίου ήταν σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία €1000, ο Αιτητής θα έπρεπε να είχε καταβάλει για την προαναφερόμενη περίοδο, το ποσό των €72.
- Αντί αυτού, σύμφωνα πάντα με τις αποδείξεις που ο Αιτητής παρουσίασε στο Δικαστήριο, το ποσό που καταβλήθηκε από μέρους του Αιτητή ανέρχεται σε πολύ μικρότερο ποσό. Επομένως, δεν μπορώ να αποδεχθώ τον ισχυρισμό του Αιτητή περί ανελλιπούς καταβολής των ενοικίων του μισθίου για την χρονική περίοδο 2006 - 2012, τον οποίο και απορρίπτω. Ως προς την υπόλοιπη μαρτυρία του Αιτητή την αποδέχομαι αφού διαπιστώνω ότι ο Αιτητής δεν έχει υποπέσει κατά την αντεξέταση του σε σημαντικές αντιφάσεις. Καθ' ου η αίτηση Ο Καθ' ου η αίτηση στην δική του μαρτυρία ανέφερε ότι στην αρχή της υπενοικίασης το ενοίκιο πληρωνόταν στον ίδιο από τον Αιτητή και στη συνέχεια λόγω της σχέσης του Αιτητή με τους ιδιοκτήτες και τον εισπράκτορα τους, τα ενοίκια καταβάλλονταν κατευθείαν σε εκείνους. Ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση ενημερωνόταν με τις αποδείξεις που του έστελναν οι ιδιοκτήτες ή με την κατάσταση λογαριασμού. Δεν είχε οποιοδήποτε όφελος από την υπενοικίαση αφού το ενοίκιο της υπενοικίασης ήταν όσο και το ενοίκιο της ενοικίασης του μισθίου. Οι λόγοι της παράλειψης του να λάβει μέτρα εναντίον του Αιτητή από το 2006, ήταν ανθρωπιστικοί. Ο Αιτητής τον επισκεπτόταν και του υποσχόταν ότι θα τακτοποιήσει τις οφειλές του αλλά δεν το έπραξε. Οι ιδιοκτήτες έλαβαν μέτρα εναντίον του, διότι αυτός ήταν ο ενοικιαστής του μισθίου. Συμφώνησε ότι ο ίδιος διαχώρισε το κατάστημα όταν το ενοικίασε από τους ιδιοκτήτες σε δυο καταστήματα. Τα ¾ του καταστήματος αποτελούν το μίσθιο και το υπόλοιπο μέρος το «μικρό κατάστημα», στην οδό Θέμιδος που υπενοικιάζεται σε άλλο πρόσωπο. Συμφώνησε επίσης ότι εκδόθηκε σε βάρος του διάταγμα έξωσης και απόφαση για οφειλόμενα ενοίκια ύψους €44.000,00 η οποία και του επιδόθηκε. Ακολούθως, ενημέρωσε τον Αιτητή για την έκδοση αυτής της απόφασης και ο τελευταίος του υποσχέθηκε ότι θα πλήρωνε τα οφειλόμενα ποσά. Μικρό μέρος του εξ' αποφάσεως χρέους του Καθ' ου η αίτηση προς τους ιδιοκτήτες αφορά το «μικρό κατάστημα» (περίπου το 1/5 ή 1/6). Αρνήθηκε, τέλος, την υποβολή ότι ο ίδιος λάμβανε ενοίκια από τον Αιτητή, τα οποία παρέλειπε να καταβάλει στους ιδιοκτήτες. Ο Καθ' ου η αίτηση μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Υπήρξε σταθερός μάρτυρας και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Αποδέχομαι την μαρτυρία του, με εξαίρεση τον ισχυρισμό ότι για την έκδοση της σε βάρος του απόφασης ευθύνη φέρει ο Αιτητής. Περί αυτού του σημείου δεν με έπεισε ο Καθ' ου η αίτηση. Το επιχείρημα του έχει μείνει μετέωρο. Με δεδομένη την ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ του Καθ' ου η αίτηση και των ιδιοκτητών του μισθίου για την ενοικίαση του μισθίου, στην οποία δεν υπήρξε συμβαλλόμενο μέρος ο Αιτητής, δεν έχω αντιληφθεί πως ο τελευταίος μπορεί να ευθύνεται για την παράλειψη του Καθ' ου η αίτηση να τηρήσει τις δικές του συμβατικές (ή δυνάμει της θέσμιας ενοικίασης) υποχρεώσεις. Αγορεύσεις Στην τελική του αγόρευση ο συνήγορος του Αιτητή, ανέφερε ότι: Εφόσον μετά την έκδοση της απόφασης και πριν την εκτέλεση του διατάγματος έξωσης σε βάρος του Αιτητή, μεσολάβησε η έκδοση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση (στις 8.3.2011) διατάγματος έξωσης από τους ιδιοκτήτες του μισθίου, τότε ο Αιτητής δυνάμει του άρθρου 28 του Ν.23/83 απώλεσε αυτόματα την ιδιότητα του υπενοικιαστή και απέκτησε την ιδιότητα του θέσμιου ενοικιαστή. Επομένως, σύμφωνα πάντα με τον κο Σαουρή, ο Αιτητής, από τη μέρα της επίδοσης στον Καθ' ου η αίτηση (στις 23.3.2011) του διατάγματος έξωσης στην αίτηση Ε25/11, υποκατέστησε τον Καθ' ου η αίτηση ως θέσμιος ενοικιαστής του μισθίου έναντι των ιδιοκτητών του μισθίου. Είναι, περαιτέρω, θέση του Αιτητή ότι η απόκτηση της ιδιότητας του θέσμιου ενοικιαστή των ιδιοκτητών, εμπόδιζε την εκτέλεση εναντίον του, του εντάλματος ανάκτησης κατοχής που εκδόθηκε στην αίτηση Ε10/
- Θα έπρεπε, επομένως, να ακολουθήσει η καταχώρηση νέας αίτησης έξωσης εναντίον του από τους ιδιοκτήτες του μισθίου. Οι συνήγοροι του Καθ' ου η αίτηση στη δική τους αγόρευση, υποστήριξαν ότι με την έκδοση του διατάγματος έξωσης σε βάρος του Αιτητή στις 30.10.2006, ο Αιτητής απώλεσε την κατοχή του μισθίου και ως εκ τούτου δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση το άρθρο 28 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου Ν.23/
- Ευρήματα του Δικαστηρίου Στη βάση των παραδεκτών γεγονότων που περιέχονται στα δικόγραφα και της αποδεκτής μαρτυρίας βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής: Το κατάστημα μέρος του οποίου αποτελεί το μίσθιο νοικιάστηκε από τον Καθ' ου η αίτηση στις 3.6.1986 δυνάμει έγγραφης συμφωνίας μεταξύ του ιδίου και των ιδιοκτητών του κκ. JOHN COTSAPAS & SONS LTD (που στο εξής θα αναφέρονται ως "οι ιδιοκτήτες"). Στη συνέχεια και αφού ο Καθ' ου η αίτηση διαχώρισε το κατάστημα, από τον διαχωρισμό προέκυψαν το μίσθιο και ένα πιο μικρό κατάστημα. Το μίσθιο νοίκιασε με τη σειρά του ο Καθ' ου η αίτηση στον Αιτητή στις 10.3.1990, με τη συγκατάθεση των ιδιοκτητών. Στις 18.1.2006, ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε σε βάρος του Αιτητή στο παρόν Δικαστήριο την αίτηση έξωσης Ε10/2006 στην οποία εκδόθηκε, εκ συμφώνου, στις 30.10.2006 διάταγμα έξωσης εναντίον του Αιτητή και απόφαση για οφειλόμενα ενοίκια. Ο Αιτητής κατέβαλλε τα μηνιαία ενοίκια που προέκυψαν μετά την έκδοση του διατάγματος και της απόφασης σε βάρος του, όχι όμως τακτικά. Οι πληρωμές από μέρους του Αιτητή γίνονταν στους ιδιοκτήτες του μισθίου ή στους δικηγόρους τους, χωρίς ένσταση από τον Καθ ' ου η αίτηση. Σε άλλη αίτηση που καταχωρήθηκε στο παρόν Δικαστήριο, από τους ιδιοκτήτες σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση, με αριθμό Ε25/2011 εκδόθηκε στις 8/3/2011, ερήμην του Καθ' ου η αίτηση διάταγμα έξωσης από το μίσθιο και απόφαση για οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη και έξοδα. Το διάταγμα έξωσης στην αίτηση Ε25/2011 επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση στις 23.3.
- Στις 28.3.2012 ο Καθ' ου η αίτηση εξασφάλισε στην αίτηση Ε10/2006 την έκδοση συμπληρωματικού διατάγματος, παράτασης του χρόνου αναστολής εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης, σε βάρος του Αιτητή και προώθησε την εκτέλεση του διατάγματος έξωσης. Ο Αιτητής τον Ιούνιο του 2012 παρέδωσε την κατοχή του μισθίου στον δικαστικό επιδότη. Νομική Πτυχή Ο Αιτητής αξιώνει στην παρούσα υπόθεση την ακύρωση του διατάγματος ανάκτησης κατοχής, ημερομηνίας 30.10.2006, που εκδόθηκε εναντίον του, εκ συμφώνου, στην Αίτηση Ε10/
- Όσον αφορά την θεραπεία υπό Β(β) της αίτησης, δηλαδή την ακύρωση του «διατάγματος του Δικαστηρίου που έπαυσε την ισχύ της αναστολής του διατάγματος ανάκτησης κατοχής ημερομηνίας 30.10.2006», δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο μαρτυρία που να αποδεικνύει την ύπαρξη τέτοιου διατάγματος και επομένως η απαίτηση αυτή είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Δεν μου διαφεύγει ότι με αυτή την θεραπεία ο Αιτητής πιθανόν να επιζητεί την ακύρωση του συμπληρωματικού διατάγματος ημερομηνίας 28.3.2012 στην αίτηση Ε10/2006, με το οποίο παρατάθηκε ο χρόνος της αναστολής εκτέλεσης του διατάγματος ανάκτησης κατοχής[2]. Το παρόν Δικαστήριο έχει εξουσία ακύρωσης, αναθεώρησης ή τροποποίησης διατάγματος ή απόφασης, δυνάμει του άρθρου 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου Ν.23/83(που στο εξής θα αναφέρεται ως "ο Νόμος"), το οποίο προνοεί τα πιο κάτω: "
- Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τα ακόλουθους περιπτώσεις: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην τα γεγονότα της υποθέσεως τα επηρεάζοντα το ζήτημα του ενοικίου μετεβλήθησαν ουσιαστικώς ή εσημειώθη ουσιαστική μεταβολή περιστάσεων από της εκδόσεως του διατάγματος ή απόφασης· (β) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση επιτεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους· (γ) εις περίπτωσιν καθ' ην υπάρχει διαθέσιμος νέα μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως ήτις δεν ηδύνατο να προσαχθή διά της ασκήσεως ευλόγου επιμελείας όταν το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη· (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του. (ε) σε περίπτωση κατά την οποία εκδόθηκε διάταγμα έξωσης βάσει του άρθρου 11
(1), (στ), (ζ), (η) και ο ιδιοκτήτης μέσα σε εύλογο χρόνο από την παράδοση της κατοχής δεν υλοποίησε τους λόγους της έξωσης.» Διαπιστώνω ότι ορθά επισημαίνεται στην αγόρευση της κας Ευριπίδου, ότι δεν διευκρινίζει ο Αιτητής σε ποια από τις πρόνοιες του προαναφερόμενου άρθρου 6 βασίζεται η παρούσα αίτηση. Εφόσον η παρούσα αίτηση δεν αφορά υπόθεση καθορισμού ενοικίου, ούτε το διάταγμα έξωσης εκδόθηκε ερήμην του Αιτητή αλλά ούτε και δυνάμει του άρθρου 11
(1), (στ), (ζ), (η), συνάγεται αβίαστα ότι οι παράγραφοι (α), (δ) και (ε) του άρθρου 6 δεν τυγχάνουν εφαρμογής. Όμως ο Αιτητής δεν παρουσίασε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι το διάταγμα έξωσης: (α) επιτεύχθηκε συνεπεία απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους, ή (β) ότι υπάρχει μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως που δεν ήταν δυνατό να προσαχθεί όταν εκδόθηκε το διάταγμα και η απόφαση σε βάρος του. Επομένως ο Αιτητής απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης αναφορικά με τις προϋποθέσεις ακύρωσης του διατάγματος ανάκτησης κατοχής. Ακύρωση συμπληρωματικού διατάγματος Πολύς λόγος έγινε από τον Αιτητή στη μαρτυρία του και στην τελική αγόρευση του συνηγόρου του αναφορικά με την ύπαρξη, κατά το χρόνο έκδοσης του συμπληρωματικού διατάγματος[3], διατάγματος έξωσης σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση. Υποστήριξε ο κος Σαουρής ότι, ο Καθ' ου η αίτηση δεν νομιμοποιούνταν να προωθήσει την εκτέλεση του διατάγματος ανάκτησης κατοχής σε βάρος του Αιτητή εξασφαλίζοντας συμπληρωματικό διάταγμα παράτασης του χρόνου της αναστολής εκτέλεσης του διατάγματος ανάκτησης κατοχής.[4] Παρά το γεγονός ότι δεν αξιώνεται από τον Αιτητή η ακύρωση του συμπληρωματικού αυτού διατάγματος, εντούτοις από το χειρισμό της Αίτησης από την πλευρά του Αιτητή προκύπτει ότι επιζητεί τέτοια θεραπεία, παρόλο που δεν περιέχεται ως τέτοια στις "αιτούμενες θεραπείες" Στην απόφαση Σάουρος κ.α. ν. Φιλίππου
(2009)1 Α.Α.Δ. 203 λέχθηκαν τα εξής από τον Ερωτοκρίτου Δ.: "Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Kennedy Hotels Ltd. v. Indjirdjian
(1992)1 Α.Α.Δ. 400:- «Στη Stylianou v. Papacleovoulou
(1982)1 C.L.R 542, κρίθηκε ότι οι κυπριακοί δικονομικοί θεσμοί προσαρμοσμένοι στους παλιούς δικονομικούς θεσμούς του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας δεν καθιστούν απαραίτητο, επιθυμητό όσο και αν είναι, τον επακριβή προσδιορισμό της θεραπείας η οποία επιδιώκεται, ούτε αποκλείουν την παροχή θεραπείας άλλης από εκείνη η οποία επιζητείται. Εφόσον στοιχειοθετούνται τα γεγονότα στο σώμα της έκθεσης απαιτήσεως για την παροχή θεραπείας, αυτή μπορεί ν' αποδοθεί χωρίς να έχει επιζητηθεί (βλ. επίσης Re Vandervell's Trusts (No. 2) [1974] 3 All E.R. 205 και Drane v. Evangelou [1978] 2 All E.R. 437). Η θέση αυτή επαναβεβαιώθηκε από το Εφετείο στην Αριστοδήμου v. Χαραλάμπους
(1990)1 Α.Α.Δ.
- Όπως επισημαίνεται στην τελευταία απόφαση, η υποχρέωση για αποκάλυψη περιορίζεται από τις πρόνοιες της Δ.19, θ.4 στα ουσιώδη γεγονότα, και δεν επεκτείνεται στη μαρτυρία η οποία τα υποστηρίζει ή τις νομικές συνέπειες που συνεπάγεται η ύπαρξη τους. Το Εφετείο επαναβεβαίωσε ότι μπορεί να παρασχεθεί οποιαδήποτε θεραπεία η οποία στοιχειοθετείται από τα γεγονότα που περιέχονται στην έκθεση απαιτήσεως, εφόσον αποδεικνύονται κατά τη δίκη.» Στην προκειμένη περίπτωση, η Έκθεση Απαίτησης της Εφεσίβλητης μπορεί να μην είναι συνταγμένη με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αλλά κατά την άποψή μας διατυπώνει, έστω και με φλύαρο τρόπο, τα αναγκαία γεγονότα, προσδιορίζει τα επίδικα θέματα και νομικά σημεία και καταλήγει στην αξίωση συγκεκριμένων θεραπειών." Διαπιστώνω ότι παρόμοια είναι και η παρούσα περίπτωση. Απομένει να εξεταστεί κατά πόσο αποδείχθηκε αυτή η θεραπεία. Υποστήριξε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή ότι ο Καθ' ου η αίτηση απέκρυψε από το Δικαστήριο, κατά το χρόνο έκδοσης του συμπληρωματικού διατάγματος, την προηγηθείσα έκδοση διατάγματος έξωσης σε βάρος του ίδιου και υπέρ των ιδιοκτητών του μισθίου. Εφόσον αποδεικνύονταν αυτός ο ισχυρισμός θα τύγχανε προφανώς εφαρμογής το άρθρο 6 (β) του Νόμου. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίστηκε το Δικαστήριο κατά την έκδοση του συμπληρωματικού διατάγματος, μας είναι άγνωστα. Δεν παρουσίασε ο Αιτητής την αίτηση με την οποία ο Καθ' ου η αίτηση ζήτησε και εξασφάλισε το διάταγμα αυτό, ώστε να συγκριθούν τα γεγονότα με την αποδεκτή στην παρούσα υπόθεση μαρτυρία και να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα αναφορικά με την εμφιλοχώρηση ψευδών παραστάσεων ή την απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων κατά την έκδοση του εν λόγω διατάγματος. Επομένως, βρίσκω ότι δεν συντρέχει λόγος ακύρωσης του συμπληρωματικού διατάγματος ημερομηνίας 28.3.2012, αφού δεν έχει αποδειχτεί η συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 6 του Νόμου, ούτε και σε αυτή την περίπτωση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Οι πιο πάνω αναφερόμενες διαπιστώσεις μου ότι δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση οι προϋποθέσεις του άρθρου 6 του Νόμου για αναθεώρηση, τροποποίηση, ακύρωση των επιδίκων διαταγμάτων, καθορίζουν και την έκβαση της παρούσας αίτησης. Με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €2.000 - €10.
- Η απόφαση να συνταχθεί μόνο αφότου χαρτοσημανθούν δεόντως τα ενοικιαστήρια έγγραφα που έχουν κατατεθεί ως Τεκμήρια 2και 10 και οι αποδείξεις είσπραξης (Τεκμήρια 9 και 11). (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΑM Subject: Rent Control/Final Αναφορά: aitisi gia akyrwsi diatagmatos exwsis [1] Τεκμήριο 8 [2] Το ζήτημα αυτό εξετάζεται πιο κάτω στις σελίδες 10 - 12 της παρούσας απόφασης. [3] Παράτασης του χρόνου αναστολής εκτέλεσης του διατάγματος ανάκτησης κατοχής [4] Τεκμήριο 6 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο