A. K. ΠΟΧΤΖΕΛΙΑΝ & ΥΙΟΙ (ΔΙΑΝΟΜΕΙΣ) ΛΤΔ ν. ΝΑΤ JANGO FASHION LIMITED, Αίτηση Αρ. Ε53/08, 20/2/2013

(4)μηνών για να εγκαταλείψουν το υποστατικό. Στην Αίτηση, αναφέρεται περαιτέρω, Ότι: - Tο ακίνητο απαιτείται λογικά από τους Αιτητές για να προβούν σε επιδιορθώσεις και καινοτομίες απαραίτητες για τη συντήρηση του, στις οποίες δεν μπορούν να προβούν εκτός εάν ανακτήσουν την κατοχή του ακινήτου, - Το επίδικο, αποτελεί μέρος μεγαλύτερου συγκροτήματος ή και κτιρίου και είναι ολόκληρο Διατηρητέο, - Για τις Εργασίες έχουν ληφθεί από τους Αιτητές όλες οι σχετικές Άδειες μεταξύ των οποίων Πολεοδομική Άδεια και Άδεια Αναπαλαίωσης, - Οι Αιτητές, ειδοποίησαν σχετικά, τους Καθ' ων η Αίτηση με επιστολή των, ημερομηνίας 26.7.2008, πλην όμως, αυτοί, εξακολουθούν να παραμένουν στο υποστατικό, αρνούμενοι να το παραδώσουν. [Σημειώνεται ότι, οι με τονισμένα γράμματα, αναγραφές, είναι οι προσθήκες οι οποίες έγιναν στο αρχικό κείμενο της Αίτησης, διά της τροποποίησης]. Η Απάντηση και Ανταπαίτηση. Οι Καθ' ων η Αίτηση με την Απάντηση των, στην Αίτηση των Αιτητών, εγείρουν προδικαστική ένσταση, ισχυριζόμενοι, Ότι, «το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της υπόθεσης, καθότι δεν έχουν καταστεί θέσμιοι ενοικιαστές ούτε και η ενοικίαση θέσμια τόσο με τον ισχύοντα Νόμο όσο και με τους προ της ημερομηνίας έναρξης της ισχύος αυτού, Νόμους». Υπό την επιφύλαξη της πιο πάνω προδικαστικής των ένστασης, αρνούνται τις αιτούμενες θεραπείες, ισχυριζόμενοι ότι, οι Αιτητές, δεν δικαιούνται σ' αυτές, Παραδέχονται την περιγραφή και τοποθεσία του ακινήτου όπως και, ότι, οι Αιτητές είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες αυτού, Αρνούνται όμως τους υπόλοιπους ισχυρισμούς των Αιτητών, όπως π.χ. το χρόνο ανέγερσης του υποστατικού και, την ιδιότητα των, ως θέσμιων ενοικιαστών, Αρνούνται επίσης τους ισχυρισμούς των Αιτητών αναφορικά με το χρόνο και τους όρους ενοικίασης, ισχυριζόμενοι, Ότι: α) Με ενοικιαστήριο έγγραφο το οποίο υπέγραψαν με τους G & M Hadjihambi Leather & Travel Shop Ltd και ή Γεώργιο Χατζηχαμπή, συμφώνησαν να ενοικιάσουν το επίδικο κατάστημα, για περίοδο δύο ετών από 1.9.2004 μέχρι 31.8.2006, με δικαίωμα (option) των Καθ' ων η Αίτηση να ανανεώσουν την ενοικίαση για άλλες δύο διετίες, χωριστά, β) Το ενοίκιο (αα) για την πρώτη διετία συμφωνήθηκε σε Λ.Κ.200- μηνιαία ή €341,72, (ββ) για τη δεύτερη διετία, 1.9.2006 - 31.8.2008 θα αυξηθεί σε Λ.Κ.230- μηνιαία ή €392,98, και, (γγ) για την τρίτη διετία, 1.9.2008 - 31.8.2010, θα αυξηθεί σε Λ.Κ.260- μηνιαία ή €444,24, πληρωτέο προκαταβολικά, την 1ην ημέρα εκάστου μηνός, με επτά ημέρες χάρη, γ) τα ως άνω συμφωνηθέντα, έχουν εκπληρωθεί στο ακέραιο από τους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι, έχουν εκπληρώσει όλες τις συμβατικές των υποχρεώσεις προς τους Αιτητές, (δ) έλαβαν κατοχή του επίδικου, πληρώνουν το συμφωνηθέν ενοίκιο και, ως εκ τούτου, υπάρχει ανανέωση της ενοικίασης για τη δεύτερη διετία καθώς και για την τρίτη. Οι Καθ' ων η Αίτηση, με την Απάντηση των, παραδέχονται Ότι: - Tο επίδικο, το ενοικίασαν από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες αυτού, αλλά, με τους όρους τους οποίους αναφέρουν στην Απάντηση των, - Το ενοικιαστήριο έγγραφο δεν έφερε τις υπογραφές δύο μαρτύρων, Ισχυρίζονται όμως, ότι: - H ενοικίαση, δεν έληξε, ως ισχυρίζονται οι Αιτητές, - Δεν έχει δοθεί ειδοποίηση τερματισμού και, συνεπώς, η συμβατική σχέση εκμίσθωσης συνεχιζόταν από μήνα σε μήνα ή από τριμηνία σε τριμηνία. - H Αίτηση είναι πρόωρη. Παραδέχονται, Ότι, - Ειδοποιήθηκαν από τους Αιτητές για την αλλαγή της ιδιοκτησίας του επίδικου, - Τους επιδόθηκε η επιστολή ημερομηνίας 25.7.2008 με την οποία τους εδίδετο τετράμηνη προθεσμία εγκατάλειψης του, υποστατικού, Ισχυρίζονται όμως, Ότι: - Οι Αιτητές δεν τερμάτισαν με οποιοδήποτε τρόπο τη συμφωνία ή και δεν την τερμάτισαν με τον νόμιμο τρόπο, - Η ειδοποίηση παράδοσης του υποστατικού, δεν ήταν νόμιμη, - Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για ανάκτηση κατοχής του επίδικου, καθότι: (α) με το ενοικιαστήριο έγγραφο, συμφωνήθηκε ότι, ο ενοικιαστής, υποχρεούται, εφ' όσον του ζητηθεί από τον ιδιοκτήτη, μετά από εύλογη προειδοποίηση, να επιτρέπει στον ιδιοκτήτη και ή σε αντιπροσώπους του, να εισέρχονται στο υποστατικό για σκοπούς επιδιόρθωσης και ή στήριξης του ορόφου, νοουμένου, ότι, ο χρόνος των Εργασιών δεν θα υπερβαίνει τις έξι εβδομάδες και, νοουμένου, ότι, δεν θα επηρεάζονται ουσιαστικά και ή σε μεγάλο βαθμό οι εμπορικές δραστηριότητες του ενοικιαστή και, τυχόν ζημιές από τις Εργασίες αυτές, θα αποζημιώνονταν, (β) βάσει γνωμάτευσης Ειδικού, ο οποίος επισκέφθηκε το κατάστημα, θεωρούν, ότι, ο ιδιοκτήτης, δύναται λογικώς, να προβεί στην εκτέλεση των αναγκαίων Έργων χωρίς ανάκτηση κατοχής του υποστατικού, (γ) είναι έτοιμοι να επιτρέψουν την προσωρινή είσοδο σε Τεχνίτες των Αιτητών για τον πιο πάνω σκοπό, (δ) Οι πραγματικές προθέσεις των Αιτητών είναι να χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι το υποστατικό ή και προς όφελος τρίτων και, οι λόγοι τους οποίους επικαλούνται, είναι απλώς πρόφαση ή και προϊόν υστέρας σκέψεως, (ε) ισχυρίζονται ότι, τα ανωτέρω τα ανέφεραν στην επιστολή των, ημερομηνίας 15.9.2008 προς το δικηγόρο των Αιτητών, με την οποία απέρριπταν το περιεχόμενο της επιστολής των Αιτητών, ημερομηνίας 25.7.

1. Οι Καθ' ων η Αίτηση με την Απάντηση των, ισχυρίζονται περαιτέρω, Ότι: - Εξακολουθούν να κατέχουν, νόμιμα, το επίδικο, - Τυχόν διάταγμα έξωσης, θα τους εξοντώσει οικονομικά, καθόσον, το επίδικο, είναι συνενωμένο με δικό των ακίνητο, το οποίο, δεν θα μπορεί να εξυπηρετεί τις ανάγκες της επιχειρηματικής των δραστηριότητας, λόγω μείωσης του εμβαδού διεξαγωγής της επιχείρησης των, - Η τετράμηνη ειδοποίηση, δεν αναφέρεται σε Εκτέλεση Έργων σε Διατηρητέα Οικοδομή και, δεν παράγει τα επιδιωκόμενα νομικά αποτελέσματα, - Η Συντήρηση του Διατηρητέου Καταστήματος και η Ενίσχυση του Στατικού Φορέα, έχουν ήδη γίνει, με βάση τη Συναίνεση, ημερομηνίας 15.9.2004, - Οι Αιτητές, συνεχίζουν να λαμβάνουν ενοίκια χωρίς επιφύλαξη δικαιωμάτων και, έχουν δεχθεί τις δύο διετείς αυξήσεις ενοικίου, τις προβλεπόμενες στο ενοικιαστήριο έγγραφο, το οποίο, θεωρούντες άκυρο, έχουν ξεκινήσει την παρούσα διαδικασία, πριν τη λήξη της τρίτης διετίας, λανθασμένα, θεωρήσαντες την ενοικίαση θέσμια κατά την καταχώριση της παρούσας Αίτησης. - Οι Αιτητές, παραπλανούν το Δικαστήριο όταν ισχυρίζονται ότι επιθυμούν να επιδιορθώσουν και να προβούν σε καινοτομίες στο επίδικο, ενώ, στην πραγματικότητα, θα το ενώσουν με διπλανά υποστατικά, με το ανώγειο υποστατικό και, με καινούργιο υποστατικό, το οποίο θα ανοικοδομήσουν στο πίσω μέρος του ιδίου οικοπέδου, ώστε να δημιουργήσουν μεγάλους ενιαίους χώρους, κατάλληλους για πολυκατάστημα και παρόμοιες χρήσεις, το δε επίδικο, θα χρησιμοποιηθεί ως μέρος του ενιαίου χώρου. Τέλος, οι Καθ' ων η Αίτηση, ζητούν απόρριψη της Αίτησης, ισχυριζόμενοι, ότι, - εφ' όσον το επίδικο είναι κατάστημα και, λόγω της εκ μέρους των άσκησης σ' αυτό, επιτηδεύματος ή Εργασίας, συνυπάρχει εμπορική εύνοια την οποία θα απολέσουν ολικώς ή και σε μεγάλο βαθμό, σε περίπτωση μετακίνησης των σε άλλο κατάστημα, δια τούτο, σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος έξωσης εναντίον των, Αξιούν Ανταπαιτητικώς, από τους Αιτητές, επί λέξει, ως ακολούθως: (α) Διάταγμα με το οποίο να απορρίπτεται η αίτηση των Αιτητών ημερομηνίας 18.12.2008 και καταδίκη των σε έξοδα ή και διάταγμα του δικαστηρίου ότι στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί της εν λόγω αίτησης. Διαζευκτικά ή και επιπρόσθετα των ανωτέρω και εφόσον αποτύχει η θεραπεία που ζητούν οι Καθ' ων η Αίτηση ως το (α) ανωτέρω: (β) Διάταγμα διατάττον τους Αιτητές να πληρώσουν στους Καθ' ων η Αίτηση αποζημίωση, η οποία δεν θα υπερβαίνει ποσό που είναι ίσο με το τρέχον ενοίκιο δεκαοχτώ μηνών. (γ) Διάταγμα διατάττον τους Αιτητές να καταβάλουν στους Καθ' ων η Αίτηση επιπλέον αποζημίωση λόγω απώλειας της εμπορικής εύνοιας. (δ) Διάταγμα αναστέλλον την εκτέλεση του διατάγματος έξωσης εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση μέχρι που να πληρωθεί η επιδικασθείσα αποζημίωση στους Καθ' ων η Αίτηση. Ιστορικό: H ενώπιον μας Αίτηση, καταχωρήθηκε 18.12.2008 και επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 28.1.2009, ενώ, η Απάντηση των Καθ' ων η Αίτηση και η Ανταπαίτηση των, καταχωρήθηκε 28.5.2009, σε συνέχεια της καταχώρησης Αίτησης, για απόφαση. Ακολούθως, η κυρίως Αίτηση ορίστηκε για Μνεία και Οδηγίες 18.6.2009 και, εν συνεχεία, για Ακρόαση 15.10.2009, ημέρα κατά την οποία, ο μέχρι την εν λόγω ημέρα εμφανιζόμενος για τους Καθ' ων η Αίτηση, συνήγορος, ζήτησε άδεια απόσυρσης του. Η άδεια δόθηκε και η υπόθεση, ως εκ των πραγμάτων, αναβλήθηκε για την 22.10.2009 και, εν συνεχεία, για την 18.2.2010 προκειμένου να εμφανιστεί στο Δικαστήριο ο νέος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση. Την 18.2.2010, λόγω απουσίας της Προέδρου του Δικαστηρίου, με αναρρωτική άδεια, η Ακρόαση της υπόθεσης αναβλήθηκε για την 27.5.2010 και, εν συνεχεία, για την 14.10.2010 και την 3.2.2011, ημέρα κατά την οποία οι Αιτητές και καταχώρησαν Απάντηση στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση, χωρίς ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση. Η ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης, ξεκίνησε την 3.2.2011, ήτοι, την πιο πάνω ημέρα, με πρώτο μάρτυρα Αιτητών (Μ.Α.1) τον κ. Γιαννάκη Δημητρίου, πτυχιούχο Πολιτικό Μηχανικό. Όμως, ευθύς αμέσως, μετά την υποβολή των πρώτων ερωτήσεων προς το μάρτυρα, ο κ. Ποιητής διαπίστωσε την αναγκαιότητα τροποποίησης της Κυρίως Αίτησης, προκειμένου να συμπεριληφθεί σ αυτήν, αναφορά στην ιδιότητα και χαρακτήρα του επίδικου υποστατικού, ως Διατηρητέας Οικοδομής. Ζητήθηκε ως εκ τούτου, διακοπή της διαδικασίας στο σημείο εκείνο, προκειμένου οι Αιτητές να καθορίσουν την πορεία την οποία θα ακολουθούσαν σε ότι αφορούσε στην περαιτέρω προώθηση της υπόθεσης των, αίτημα, το οποίο έγινε δεκτό και, η υπόθεση ορίστηκε για την 10.2.2011, για τον πιο πάνω σκοπό. Την 8.2.2011 καταχωρήθηκε Αίτηση Τροποποίησης «Των Ουσιαστικών Γεγονότων που Υποστηρίζουν την Αιτούμενη Θεραπεία», η οποία, ορίστηκε και αυτή, 10.2.2011 και, εν συνεχεία, λόγω μη επίδοσης της, 17.2.2011, όταν η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση ενέστη στην αιτούμενη τροποποίηση. Δόθηκαν Οδηγίες καταχώρησης Ένστασης και η Αίτηση ορίστηκε για Μνεία και Οδηγίες 3.3.2011, ενώ, η Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρήθηκε 23.2.
2. Η Αίτηση Τροποποίησης ορίστηκε 10.3.2011, προκειμένου oι Αιτητές να μελετήσουν το περιεχόμενο της Ένστασης και, εν συνεχεία για Ακρόαση 19.5.2011 και, 16.6.2011, ημέρα κατά την οποία εκδόθηκε, Εκ Συμφώνου, Διάταγμα Τροποποίησης, ως η Αίτηση Τροποποίησης, ενώ, η κυρίως Αίτηση ορίστηκε για Οδηγίες, 6.10.
3. Η Τροποποιημένη κυρίως Αίτηση, καταχωρήθηκε 8.7.2011, ενώ η Τροποποιημένη Απάντηση και Ανταπαίτηση 6.9.
4. Ακολούθως, η υπόθεση ορίστηκε για Ακρόαση 26.1.2012, 1.3.2012 και 29.3.2012, όταν και ξεκίνησε εκ νέου η ακροαματική διαδικασία, με Πρώτο Μάρτυρα Αιτητών (Μ.Α.1), και πάλι τον κ. Γιαννάκη Δημητρίου, η μαρτυρία του οποίου ξεκίνησε από την αρχή, ενόψει του γεγονότος, ότι, όταν ξεκίνησε η μαρτυρία του, σε προγενέστερο στάδιο, πριν την τροποποίηση, είχαν υποβληθεί σ' αυτόν 4 - 5 μόνο, ερωτήσεις. Κατά την ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης, ακούστηκαν πέντε

(5)συνολικά μάρτυρες, δύο

(2)εκ μέρους των Αιτητών και τρεις

(3)εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, ενώ, μετά το πέρας αυτής, διεξήχθη Επιτόπια Επίσκεψη στο χώρο του επίδικου υποστατικού και του διπλανού αυτού Οικοδομήματος, με το οποίο, μεταξύ άλλων, επιζητείται, συνένωση. Τούτο, προκειμένου το Δικαστήριο να αντιληφθεί καλύτερα τη δοθείσα, σχετικά με τις προτιθέμενες να εκτελεσθούν στο επίδικο, Εργασίες συντήρησης και αναπαλαίωσης, μαρτυρία. Η Μαρτυρία Η Μαρτυρία των Αιτητών Πρώτος Μάρτυρας Αιτητών (Μ.Α.1), ο κ. Γιαννάκης Δημητρίου, Πολιτικός Μηχανικός, με σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, κατέθεσε στο Δικαστήριο Γραπτή Δήλωση - Κατάθεση, Τεκμήριο Α, την οποία και ανέγνωσε. Σύμφωνα με το Τεκμήριο Α, ο μάρτυρας, είναι μέλος του ΕΤΕΚ και, από του έτους 1973, εγγεγραμμένος στην Κύπρο ως Πολιτικός Μηχανικός, ασκών έκτοτε το επάγγελμα του. «Έχει αναλάβει και αποπερατώσει την ανέγερση εκατοντάδων κτιρίων, πολυκατοικιών και συγκροτημάτων, με τεράστια πείρα στην ανέγερση οικοδομών και στο χρόνο που απαιτείται για ανέγερση, ανακαίνιση και αναπαλαίωση. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις έχει ασχοληθεί με την αναπαλαίωση Διατηρητέων Οικοδομών, γνωρίζει τη διαδικασία, τις προϋποθέσεις, τον τρόπο ενέργειας και τον τρόπο και χρόνο που απαιτείται, για ανέγερση, ανακαίνιση και αναπαλαίωση, καθώς και τα κόστα», «Οι Αιτητές, του ανέθεσαν να εξετάσει το θέμα της αναπαλαίωσης ενός κτιρίου των, στο οποίο περιλαμβάνεται και το κατάστημα με αριθμό 83, στην οδό Ερμού, στη Λάρνακα», «Του δόθηκαν αντίγραφα των τίτλων ιδιοκτησίας των Τεμαχίων 515 και 422, Τεκμήρια 1 και 2, αντίστοιχα», «Οι τίτλοι αυτοί, αναφέρονται σε όμορα κτήματα», «Τοπογραφικό Σχέδιο, (Τεκμήριο 3), δεικνύει τη γειτνίαση των Τεμαχίων 515 (Διατηρητέα Οικοδομή) και 422 (κενό Τεμάχιο)», «Το Τεμάχιο 515 αποτελείται από ισόγεια και ανώγεια Οικοδομή, η οποία είναι Διατηρητέα», «Μέρος του ενιαίου χώρου του ισογείου, κατέχεται από τους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι, ένωσαν το μέρος αυτό με διπλανό κατάστημα, επί του Τεμαχίου 35, το οποίο και κατέχεται σαν ένα και μοναδικό κατάστημα με το Τεμάχιο 35», «Σύμφωνα με ότι είδε κατά την επίσκεψη του στο μέρος, το επίδικο, χρησιμοποιείται από τους Καθ' ων η Αίτηση, βασικά, ως είσοδος, ταμείο και χώρος υποδοχής, προς υποστήριξη του μεγάλου καταστήματος, το οποίο χρησιμοποιείται ως κατάστημα πώλησης ενδυμάτων», θέση την οποία, επανέλαβε και κατά την Αντεξέταση του. Σύμφωνα με το Τεκμήριο Α, «για να προβεί σε ενέργεια Διατήρησης, ήταν αναγκαίο να εξασφαλίσει τις σχετικές Άδειες. Προς τούτο, ετοίμασε Σχέδια, τα οποία προβλέπουν Αναπαλαίωση και προσθήκη στο πίσω μέρος, τριώροφου κτιρίου» (Τεκμήριο 4), «Βάσει των Σχεδίων αυτών, εξασφάλισε (α) Πολεοδομική Άδεια με αριθμό 160/2008, ημερ. 8.5.2008 και Συναίνεση του Υπουργού Εσωτερικών για Οικοδομικές Εργασίες και Μετατροπές σε Διατηρητέα Οικοδομή, σύμφωνα με τα Σχέδια και τους Όρους» (Τεκμήριο 5), και, (β) Άδεια Οικοδομής με αριθμό 198/08, ημερ. 23.7.2008, η οποία έληξε 9.5.2011 και ανανεώθηκε 4.7.2011 για 3 χρόνια, ήτοι, μέχρι την 8.5.2014, (Τεκμήριο 6), Τόνισε, ότι, «η Συναίνεση του Υπουργού Εσωτερικών, παρέχεται υπό τον όρο, ότι, όλοι οι Όροι θα πρέπει να εφαρμοσθούν στο σύνολό τους και, προς τούτο, «θα πρέπει να γίνουν οι Εργασίες που φαίνονται στα Σχέδια», ήτοι: (α) Σε ότι αφορά στο «Δάπεδο», «θα πρέπει να αφαιρεθεί το υφιστάμενο δάπεδο και να γίνουν Εργασίες ισοπέδωσης του δαπέδου αρχικά, το οποίο έχει ανωμαλίες, να τοποθετηθεί υγρομόνωση, υπόστρωμα και το τελικό δάπεδο, το οποίο θα είναι παλαιά μωσαϊκά, σανιδωτά, γυψομάρμαρα της έγκρισης του Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, Εργασίες, για την εκτέλεση των οποίων θα χρειασθούν οι υπηρεσίες, όχι μόνο του εργολάβου, αλλά και των ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων», (β) Σε ότι αφορά στην «Τοιχοποιία», «οι Εργασίες περιλαμβάνουν στατική και αντισεισμική αναβάθμιση της φέρουσας λιθοδομής». «Οι Όροι του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως αναφέρουν, ότι, επιβάλλεται η Διάνοιξη Φραγμένων Ανοιγμάτων, η κατεδάφιση των τοιχοποιιών για ενοποίηση χώρων και η επαναφορά της Οικοδομής στην αρχική της μορφή», «Με αυτά, εννοούμε, μεταξύ άλλων, ότι ο διαχωριστικός τοίχος (μέρος του), ο οποίος διαχωρίζει τον χώρο που κατέχει ο Καθ' ου η Αίτηση από τον ελεύθερο χώρο, θα πρέπει να κατεδαφισθεί, ούτως ώστε ο χώρος ο οποίος τώρα δεν κατέχεται από τον Καθ' ου η Αίτηση να ενοποιηθεί με μέρος του χώρου που ο Καθ' ου η Αίτηση κατέχει, εις τρόπον ώστε, οι δύο αυτοί χώροι να καταστούν ένας ενιαίος χώρος, όπως είναι τα Εγκεκριμένα Σχέδια», «Ταυτόχρονα, θα πρέπει να ανεγερθεί νέος τοίχος, ο οποίος θα διαχωρίζει τις δύο ιδιοκτησίες», «Θα πρέπει εδώ να αναφερθεί, ότι, η Εργασία αυτή δεν μπορεί να γίνει τμηματικά ή σταδιακά. Κάτι τέτοιο δεν γίνεται αποδεκτό με βάση τους Όρους της Άδειας Οικοδομής», «Όσον αφορά το θέμα της τοιχοποιίας, θα πρέπει να σημειώσω, ότι, υπάρχουν τμήματα που έχουν καταρρεύσει και θα πρέπει να ανακατασκευασθούν με τον παραδοσιακό τρόπο και υλικά. Αυτό, δημιουργεί πρόσθετη δυσκολία, διότι, ο παραδοσιακός τρόπος απαιτεί πρόσθετο χρόνο και εξειδικευμένες μεθόδους. Απαιτείται, επίσης, πρόσθετος χώρος ώστε να εκτελούνται οι Εργασίες», «Όλα αυτά, επιθεωρούνται συνεχώς από αρμόδιο υπάλληλο του Κλάδου Διατήρησης του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως.», «Είναι όρος της Συναίνεσης του Υπουργού, ότι, όλα τα ανοίγματα, εσωτερικά και εξωτερικά, θα διατηρηθούν στις αρχικές του θέσεις και διαστάσεις και δεν θα επηρεασθούν με κανένα τρόπο. Αυτό δείχνει, ότι, η Αναπαλαίωση η οποία είναι απαραίτητη, θα πρέπει να περιλάβει οπωσδήποτε και το τμήμα που κατέχει σήμερα ο Καθ' ου η Αίτηση». (γ) σε ότι αφορά στις Οροφές, «θα πρέπει να γίνει ανακατασκευή των στεγών, σύμφωνα με την αυθεντική κατάσταση και τα παραδοσιακά πρότυπα που επικρατούν. Αυτό, και πάλι, σημαίνει πρόσθετο χρόνο και εξειδικευμένες μεθόδους και, δείχνει, ότι, με κανένα τρόπο δεν μπορούν να γίνουν οι Εργασίες ενόσω το ακίνητο χρησιμοποιείται από οποιονδήποτε.», «Θα πρέπει να τονισθεί ξανά, το γεγονός ότι, ολόκληρη η Εργασία θα πρέπει να τύχει της εγκρίσεως του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως. Αν δεν υπάρξει συμμόρφωση, οι Αιτητές θα χάσουν τα οικονομικά κίνητρα, τα οποία χορηγούνται προς τους ιδιοκτήτες Διατηρητέων Οικοδομών, τα οποία είναι σημαντικά». Τόνισε, ότι, «για Εργασίες Αναπαλαίωσης, το σημαντικότερο έγγραφο Αδειοδότησης, είναι η Συναίνεση του Υπουργού Εσωτερικών και, ότι, θα πρέπει να τηρούνται στην ολότητα τους, οι Όροι και οι Προδιαγραφές», παραπέμποντας μας στην Παράγραφο Β - Γενικοί Όροι

(5), της Συναίνεσης του Υπουργού Εσωτερικών. Σύμφωνα με το μάρτυρα, απαραίτητο είναι: «(α) Να γίνουν οι Εργασίες, διότι, διαφορετικά, η Οικοδομή δυνατό να καταρρεύσει, (β) οι Εργασίες να γίνουν σύμφωνα με τις Άδειες και τους Όρους, (γ) να περιλάβουν και το μέρος που κατέχει ο Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος (δ) θα πρέπει οπωσδήποτε να παραδώσει κατοχή, (ε) ο χώρος που κατέχει σήμερα ο Καθ' ου η Αίτηση θα πρέπει, να ενοποιηθεί με τον υπόλοιπο χώρο του κτιρίου των Αιτητών, σε μόνιμη βάση», «Τα κίνητρα για ενθάρρυνση των Ιδιοκτητών για Αναπαλαίωση Διατηρητέων Οικοδομών, εκτός από φορολογικές και άλλες εξοικονομήσεις, είναι και το 50% του εγκεκριμένου κόστους αναπαλαίωσης της Οικοδομής». «Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Αναπαλαίωση θα στοιχίσει περίπου €500.000,00, οι συνολικές Εργασίες, το πρόσθετο ποσό των €700.000,00, ήτοι, σύνολο €1.200.000, ενώ, η οικονομική βοήθεια θα είναι το 50% των €500.000,00, ήτοι, €250.000,00». Αντεξεταζόμενος ο Μ.Α.1, εξήγησε ότι: «η Οικοδομή για την οποία εξασφάλισαν Πολεοδομική Άδεια, εκτείνεται σε δύο

(2)Τεμάχια, ήτοι, στο Τεμάχιο 515, το οποίο είναι Διατηρητέα Οικοδομή, με ισόγειο και ανώγειο και στο Τεμάχιο 422 το οποίο είναι κενό, όμορο του Τεμαχίου 515», «Η Άδεια είναι για αναπαλαίωση της Διατηρητέας Οικοδομής, ανέγερση νέας Οικοδομής στο κενό Τεμάχιο και συνένωση των δύο, σε ενιαίο χώρο», «Η πίσω Οικοδομή, η καινούρια, προβλέπεται τριώροφη, δηλαδή, ισόγειο και δύο όροφοι, ενώ, η Διατηρητέα, θα είναι ισόγειο και ένας όροφος», «Τόσο ο δεύτερος όσο και ο τρίτος όροφος της νέας Οικοδομής, θα λειτουργήσουν ως ενιαίος χώρος με εσωτερική σύνδεση, τόσο μεταξύ των ορόφων, όσο και με τη Διατηρητέα Οικοδομή», «Αυτό, φαίνεται ξεκάθαρα και είναι το αντικείμενο της εκδοθείσας Συναίνεσης του Υπουργού και της Άδειας Οικοδομής», Σε υποβολή, ότι, ''καταχράται του όρου αναπαλαίωση'', καθότι, «αναπαλαίωση», σημαίνει «Επαναφορά μιας Διατηρητέας Οικίας στην ιστορική μορφή, την οποία είχε όταν κτίστηκε», απάντησε: «Διαφωνώ κάθετα και, η ερμηνεία «Διατηρητέα Οικοδομή» καθορίζεται από τη Νομοθεσία και τους Κανονισμούς, στον Περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμο και ο μόνος αρμόδιος να δώσει την Έγκριση, η οποία ονομάζεται «Συναίνεση» για Οικοδομικές Εργασίες και Μετατροπές σε Διατηρητέα Οικοδομή είναι το Τμήμα Διατήρησης της Πολεοδομίας, το οποίο, καθόρισε κατά λέξη: «Αναδιαμόρφωση του Εσωτερικού της Οικοδομής, Διάνοιξη Φραγμένων Ανοιγμάτων στο Ισόγειο, Κατεδάφιση Εσωτερικών Τοιχοποιιών για ενοποίηση χώρων για τη δημιουργία και λειτουργία στο υφιστάμενο κέλυφος ενός καταστήματος και, σε συνέχεια, τριώροφη προσθήκη στο πίσω μέρος της Διατηρητέας Οικοδομής για λειτουργία ενός ενιαίου καταστήματος, όπως φαίνεται στα Εγκριμένα Σχέδια», «Η σημερινή κατάσταση του Ισογείου είναι, δύο χώροι, ανεξάρτητοι, δηλαδή, δύο καταστήματα, ανεξάρτητα, αν θέλετε και, περίπου, το 1/3 είναι φραγμένο και ενοποιημένο με Οικοδομή που ευρίσκεται στο γειτονικό Τεμάχιο με αριθμό 35», «Παράλληλα, η πρόσβαση στον πρώτο όροφο έχει αποκοπεί λόγω της χρήσης του Τεμαχίου που είναι ενωμένο με τη διπλανή Οικοδομή, Συγκεκριμένα, έχει αφαιρεθεί το κλιμακοστάσιο πρόσβασης στον όροφο, Η μόνη πρόσβαση που υπάρχει σήμερα στον όροφο είναι από ένα μικρό εξωτερικό κλιμακοστάσιο, ανοικτού τύπου». Αντεξεταζόμενος περαιτέρω, διαφώνησε, ότι, το επίδικο, δηλαδή το κατάστημα του Καθ' ου η Αίτηση, ιστορικά, ήταν η σκάλα, δηλαδή, η είσοδος προς την ανώγειο κατοικία, λέγοντας: «Όχι, δεν είναι αυτό. Μέρος του καταστήματος που κατέχει ο Καθ' ου η Αίτηση και, συγκεκριμένα, το πίσω μέρος, περίπου το 1/3 ήταν το κλιμακοστάσιο πρόσβασης στον όροφο», όπως επίσης, διαφώνησε ότι, ιστορικά, υπήρχε πάντοτε μεσότοιχος ή τοίχος που χώριζε το κατάστημα που κατέχει ο Καθ' ου η Αίτηση από το διπλανό, με το ένα δηλαδή από τα δύο καταστήματα που περιλαμβάνονται στο ισόγειο του Τεμαχίου 515, λέγοντας: «Όχι. Είναι ξεκάθαρο και στα Εγκριμένα Σχέδια από το Τμήμα Διατήρησης και, καθορίζεται η Διάνοιξη Φραγμένων Ανοιγμάτων. Το ισόγειο ήταν ενιαίος χώρος. Τόσο τα δύο μικρά όσο και ο τρίτος χώρος που κατέχεται», «Το 1997 είχα την ευκαιρία να κάμω κάποια Αποτύπωση της ιστορικής μορφής του κτιρίου», (Τεκμήριο 7). Ερωτηθείς, εάν συμφωνεί ότι, στην κάτοψη Ισογείου, ο χώρος που κατέχει ο κ. Τζιακουρής, είναι ολόκληρος ο χώρος που χαρακτηρίζεται ως κατάστημα 3, από την πρόσοψη του κτιρίου μέχρι το πίσω μέρος», απάντησε: «Αυτή η Κάτοψη, τόσο του ισογείου χώρου όσο και του πρώτου ορόφου της Διατηρητέας Οικοδομής, αποτύπωσε την κατάσταση που υπήρχε το 1997'', ''Σίγουρα, όταν μιλάμε για Διατηρητέα Οικοδομή δεν εννοείται, ιστορικά, η υφιστάμενη κατάσταση της δεκαετίας του 90 είτε και της δεκαετίας του 70 ή 60», «Η ερμηνεία είναι: "η αυθεντική κατάσταση της Διατηρητέας Οικοδομής όπως ήταν στο αρχικό στάδιο ανέγερσης και λειτουργίας της», "Η ευχέρεια που έχει οποιοσδήποτε ιδιοκτήτης Διατηρητέας Οικοδομής και, νοουμένου ότι, τηρήσει κατά γράμμα τους Όρους, Προδιαγραφές και Οδηγίες του Τμήματος Διατήρησης, κατά τη διάρκεια της Αναπαλαίωσης, είναι η αλλαγή χρήσης του κτιρίου, π.χ. από κατοικία σε κατάστημα", "Σίγουρα, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανένα, η ενότητα του ισογείου χώρου στην αυθεντική της μορφή, Στο σχέδιο αυτό, καθορίζεται και η αρχική θέση του κλιμακοστασίου πρόσβασης στον όροφο», ''Είναι σε θέση να γνωρίζει, ότι, η αρχική μορφή του ισογείου, ήταν διαφορετική από τη μορφή που έχει αποτυπώσει'', καθότι: «Τόσο ο ίδιος όσο και οποιοσδήποτε άλλος Μελετητής, μπορούν να το διαπιστώσουν με επιθεώρηση επί τόπου και με διαβούλευση με το Τμήμα Διατήρησης της Πολεοδομίας, το οποίο κατέχει ιστορικά στοιχεία, το οποίο, προτού δώσει Έγκριση και απαιτήσει Διάνοιξη Φραγμένων Ανοιγμάτων, τονίζει επανειλημμένα, την κατεδάφιση των μεταγενέστερων τοιχοποιιών.». Δέχθηκε, ότι, «μέρος της τοιχοποιίας, η οποία, στο ισόγειο διαχωρίζει το κατάστημα 2 με το κατάστημα 1, είναι αυθεντική, με παραδοσιακά υλικά», Ότι, «Υπάρχουν ανοίγματα που έχουν κλείσει και, αυτά τα ανοίγματα είναι που ο ιδιοκτήτης επιβάλλεται να τα κατεδαφίσει, ως μέρος των Όρων της Άδειας Οικοδομής που κατέχει. Ακριβώς το ίδιο, ισχύει και για την τοιχοποιία που υπάρχει μεταξύ του καταστήματος 2 και 3.» Σε ότι αφορά στο ανώγειο, όπου υπάρχουν δωμάτια, με τοίχους και ανοίγματα, είπε, ότι, Το Εγκριμένο Σχέδιο της Άδειας Οικοδομής, καθορίζει την πλειοψηφία των ελαφρών διαχωριστικών τοιχωμάτων, να κατεδαφιστούν και, την πλειοψηφία των αυθεντικών πέτρινων τοιχωμάτων που παρέχουν και στήριξη στην οροφή, να παραμείνουν», «Η έκταση των κατεδαφίσεων, φαίνεται στο Εγκριμένο Σχέδιο της Άδειας Οικοδομής, το οποίο, είναι μέρος των Τεκμηρίων που κατέθεσα στην Κατάθεση μου. Το έχετε μπροστά σας». Σε ότι αφορά στον τρόπο με τον οποίο ενώνεται το καινούριο κτίριο με το Διατηρητέο στο ισόγειο και στον όροφο, είπε: «Στο Τεκμήριο 4, στην Κάτοψη Ισογείου αρ. Α101 και στην Κάτοψη Ορόφου, αρ. Σχεδίου Α102, φαίνεται η Εγκριμένη Ένωση μεταξύ Αναπαλαιωμένης Διατηρητέας Οικοδομής και νέου Κτίσματος.», «Στη Συναίνεση του Υπουργού, παράγραφος 1.6, καθορίζεται, ότι, η λεπτομέρεια που θα διαμορφωθεί στο σημείο επαφής της νέας τοιχοποιίας με την παραδοσιακή της Διατηρητέας Οικοδομής, θα εγκριθεί επί τόπου, μετά από Επιθεώρηση εκπροσώπου του Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως». Σε ότι αφορά στην αναφορά του μάρτυρα, ότι, ο χώρος του ισογείου ήταν ενιαίος και, ο χώρος του επίδικου ή μέρος του, ήταν κλιμακοστάσιο, ρωτήθηκε, εάν, ο χώρος του κλιμακοστασίου ανήκε στο ανώγειο και ήταν μονίμως διαχωρισμένος και όχι με ανοίγματα, για να απαντήσει: «Όχι. Η αυθεντική μορφή της Διατηρητέας Οικοδομής λειτουργούσε ενιαία, ως διώροφη Οικοδομή, με εσωτερικό κλιμακοστάσιο πρόσβασης ισόγειου χώρου με το χώρο του πρώτου ορόφου. Εξ ου και το κλιμακοστάσιο δεν ήταν στην πρόσοψη του κτιρίου». «Δεν υπάρχουν Σχέδια της εποχής και, η σχετική αναφορά είναι τόσο η εκτίμηση η δική του όσο και του αρμόδιου Χωρομετρικού Τμήματος». Ερωτηθείς, εάν σε σχέση με την παρούσα κατάσταση πραγμάτων, η ενοποίηση που θέλουν να κάμουν είναι, κατά την Εκτίμηση του, ουσιώδης μετατροπή, απάντησε: «Διαφωνώ με τη φράση «θέλουμε να κάμουμε», όπως ρωτήθηκα. «Η ενοποίηση, μας επιβάλλεται να την κάμουμε βάσει των Εγκριμένων Σχεδίων», «Τόσο οι Εργασίες στο ισόγειο όσο και στον πρώτο όροφο είναι ουσιώδεις για να μπορέσει ένας να ακολουθήσει την επαναφορά των στοιχείων της Οικοδομής στην αυθεντική τους μορφή, όπως επιβάλλεται από την Άδεια Οικοδομής», «Η αλλαγή χρήσης είναι η νέα διαμόρφωση του χώρου.» Σε υποβολή, ότι, η συμπερίληψη του επίδικου υποστατικού προήλθε από επιθυμία του εντολέα του και, δεν ήταν η Αρμόδια Αρχή που το επέβαλε, απάντησε, Ότι, «Το Τμήμα Διατήρησης για να εγκρίνει την Αναπαλαίωση Διατηρητέας Οικοδομής θα πρέπει να υποβάλει ένας τον ενιαίο χώρο, και όχι, επιλεκτικά, μέρος του.», «Έχει εξετάσει από την Πολεοδομία, το φάκελο της υπό εξέταση Διατηρητέας Οικοδομής και δεν έχει εξακριβώσει εάν για το επίδικο είχε παραχωρηθεί στους προηγούμενους ιδιοκτήτες, Συναίνεση το 2004, Εξ όσων γνωρίζει, οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες, η οικογένεια Χατζηχαμπή, 1/4 μερίδιο, 4 αδέλφια, δεν υπέβαλαν καμία Αίτηση». Επί του σημείου αυτού, Πολεοδομική Άδεια, Σχέδιο και Πολεοδομική Αίτηση, επιδείχθηκαν στο μάρτυρα, ο οποίος δεν αναγνώρισε αυτά, λέγοντας: «Δεν τα έχω ξαναδεί. Η Αίτηση, αφορά τον Ιδιοκτήτη γειτονικού Τεμαχίου σε συνεργασία με τον παλαιό ιδιοκτήτη, την Οικογένεια Χατζηχαμπή. Στα Σχέδια δεν καθορίζεται τίποτε, εκτός από Εργασίες», ενώ, σε υποβολή, ότι, στο επίδικο έχουν γίνει από το 2005 οι Εργασίες που είχε αναφέρει στην κυρίως εξέταση του, δηλαδή, Εργασίες ισοπέδωσης, διότι το κτίριο είναι ανώμαλο, υγρομόνωση, υπόστρωμα και μωσαϊκό δάπεδο παλαιού τύπου ή σανιδωτά γυψώματα, απάντησε πως: «Οποιαδήποτε Εργασία έγινε το 2005, με ή χωρίς τις σχετικές εγκρίσεις, θα πρέπει να ανακατασκευασθεί με τις νέες Εγκρίσεις οι οποίες καταγράφονται στη Συναίνεση του Υπουργού και τις σχετικές Άδειες του Δήμου Λάρνακας που εκδόθηκαν το 2008 και που ακυρώνουν οποιαδήποτε προηγούμενη Άδεια». «Εξ άλλου, η Έγκριση της Αρμόδιας Αρχής εξυπακούει και καθορίζει, ενιαία χρήση του ισόγειου χώρου με προσβάσεις στον όροφο που κατέχεται σήμερα από το γείτονα. Είναι επίσης δεδομένο από τους Όρους των Αρμοδίων Αρχών, ότι, η όλη Εργασία θα πρέπει να γίνει στην ολότητα της και με τους Κανονισμούς και Νομοθεσία για το Σχέδιο Ασφάλειας και Υγείας. Δεν μπορεί να γίνει η Εργασία χωρίς να κατέχεται και ο συγκεκριμένος χώρος». Στην υποβολή, ότι, «οι Όροι της χαλάρωσης του 2004 και του 2008 είναι ταυτόσημοι και οι Εργασίες εκτελέστηκαν υπό την επίβλεψη του Τμήματος Πολεοδομίας,» απάντησε: «Η Πολεοδομική Αρχή, σίγουρα έχει βάλει Όρους κατά την έκδοση της Συναίνεσης, το 2004, για συγκεκριμένη χρήση του χώρου. Παράλληλα, έχει βάλει συγκεκριμένους Όρους το 2008 για τη χρήση του χώρου, ως Τμήμα του ενιαίου κτιρίου, με συγκεκριμένο σημείωμα Διάνοιξης Φραγμένων Ανοιγμάτων. Γι' αυτό διαφωνώ στην ταύτιση των Όρων του 2004 και του 2008 και, επαναλαμβάνω ότι, η νέα Άδεια υπερισχύει ή/και ακυρώνει την προηγούμενη.» «Στα Σχέδια της Συναίνεσης, ο οποιοσδήποτε Τεχνικός θα πρέπει να γνωρίζει, ότι, επιβάλλεται να καθοριστούν όλες οι μεταγενέστερες κατασκευές και να τονισθεί ή κατεδάφιση τους. Εξάλλου, αυτό, καθορίζεται με λεπτομέρεια στα Σχέδια της Πολεοδομικής Άδειας, με Σημείωμα από το Τμήμα Διατήρησης, της Πολεοδομίας. Δηλαδή, δεν είναι επιλογή. Είναι αναγκαιότητα. Επαναλαμβάνω, ότι, ο συγκεκριμένος χώρος πρέπει να λειτουργήσει ως μέρος της ενιαίας Οικοδομής, διότι, παρέχει και την πρόσβαση προς τον όροφο.» Έχει στην κατοχή του, Κάτοψη του Ισογείου της Άδειας Συναίνεσης την οποία παρουσίασε, λέγοντας: «Είναι δύο

(2)Σχέδια της Πολεοδομικής Άδειας, με αριθμό 160/08 τα οποία είναι και τα Σχέδια της Συναίνεσης. Το ένα, είναι «Υφιστάμενη Κατάσταση με αριθμό Α01» και το άλλο η «Προτεινόμενη Κατάσταση με αριθμό Α101», τα οποία και κατέθεσε, ως Τεκμήρια 8 και 9, αντίστοιχα. Σε υποβολή, ότι, στα Σχέδια που υποβλήθηκαν για σκοπούς έκδοσης Πολεοδομικής Άδειας, έχει απαλείψει τις Σημειώσεις που συνοδεύουν τα Σχέδια που υπέβαλε για έκδοση της Συναίνεσης, απάντησε: «Δεν είναι του χαρακτήρα μου να απαλείφω οτιδήποτε από οποιοδήποτε επίσημο έγγραφο. Τα Σχέδια που έχετε ενώπιον σας, έχουν τη σφραγίδα, τον αριθμό φακέλου της Συναίνεσης, την ημερομηνία έκδοσης, υπογραφής του Τμήματος Πολεοδομίας και τη Σημείωση, ότι, είναι τα Σχέδια σύμφωνα με τα Σχέδια για τα οποία παραχωρήθηκε η Συναίνεση», δεικνύοντας (επί του Τεκμηρίου 8), τη σχετική αναγραφή την οποία και ανέγνωσε, προσθέτοντας: «Tο ίδιο ισχύει και για το Τεκμήριο 9, τα originals είναι κατατεθειμένα στο Δημαρχείο», «Τα μόνα Επίσημα Σχέδια Κατόψεων, Επίσημα και Εγκριμένα Σχέδια Κατόψεων τα οποία υπάρχουν, είναι τα σφραγισμένα της Πολεοδομικής Άδειας, Συναίνεσης και Άδειας Οικοδομής, τα πρωτότυπα των οποίων έχουν κατατεθεί όλα, ως Τεκμήρια.», «Το πρωτότυπο της Πολεοδομικής Άδειας και ταυτόχρονα Συναίνεσης, είναι στο Δήμο Λάρνακας και το πρωτότυπο της Άδειας Οικοδομής θα πρέπει να το έχω στο γραφείο μου. Τυχόν άλλο Σχέδιο, με Σημειώσεις, πιθανόν να είναι κατασκευαστικό Σχέδιο, στα οποία σημειώνονται και άλλες πληροφορίες, για σκοπούς προσφοροδότησης και εκτέλεσης Εργασιών επί τόπου.» Στην υποβολή ότι: «τα καταστήματα 1 και 2, παλαιότερα, ήταν συνδεδεμένα με δύο καμάρες, ενώ το κατάστημα του Καθ' ου η Αίτηση ήταν χωρισμένο με τοίχο, από την αρχή, γι' αυτό και το άνοιγμα που επιθυμούν να γίνει θα είναι ορθογώνιο, τετράγωνο και όχι τοξοειδές,» δεδομένου ότι γίνεται αναγραφή σε «Νέο Άνοιγμα, Ορθογωνικής Προβολής σε Υφιστάμενη Τοιχοποιία», απάντησε: «Όντως, τα καταστήματα 1 και 2, ήταν ενωμένα παλαιότερα, με τοξοειδή ανοίγματα, καμάρες και, το κατάστημα 2 με 3, πιστεύω, ήταν ενωμένο με Άνοιγμα Ορθογωνίου Διατομής», «Το γεγονός, είναι, ότι, μιλάμε για ενιαία ιδιοκτησία, με βάση τίτλο ιδιοκτησίας που χρονολογείται, πιθανότατα την δεκαετία του 1920,

1. Δεν είναι λογικό να ισχυρίζεται κάποιος, ότι, αυτό το τμήμα ήταν αποξενωμένο από την υπόλοιπη Οικοδομή». Στην υποβολή: «Ήταν από την αρχή αποκομμένο με τοίχο και η είσοδος του ανωγείου με τη σκάλα του ανωγείου, ήταν χωριστή Οικοδομή από το υπόλοιπο ισόγειο και, χωριστό το υπόλοιπο, γι' αυτό και ο τοίχος ήταν κτισμένος με παραδοσιακά υλικά», απάντησε: «Εάν αυτό είναι μια πιθανότητα, σίγουρα, αυτός ο χώρος, δεν ήταν ενωμένος με τη διπλανή Οικοδομή ξένης ιδιοκτησίας, όπως είναι σήμερα», Στην υποβολή: «Mε τη Συναίνεση του 2004 έγινε στατική και αντισεισμική αναβάθμιση της φέρουσας Οικοδομής του επίδικου καταστήματος», απάντησε: «Με τις ταπεινές μου γνώσεις και εμπειρίες των τελευταίων 40 ετών, αμφισβητώ την οποιαδήποτε μελέτη και εκτέλεση αντισεισμικών Έργων, στη συγκεκριμένη Οικοδομή ή στο συγκεκριμένο σημείο. Εξ άλλου, ο όροφος που ίσταται πάνω από το τμήμα αυτό, είναι σήμερα και ακατάλληλος για χρήση και επικίνδυνος και χρήζει σύντομης επέμβασης, διόρθωσης», «Έχω περιγράψει την Υφιστάμενη Κατάσταση όπως την έχω διαπιστώσει, κατά το χρόνο που ανέλαβα ως Μελετητής του Έργου. Ποιος έχει δημιουργήσει τα ανοίγματα δεν γνωρίζω», «Σε σχέση με το, τί είναι «Διατηρητέα Οικοδομή», «Δεν είμαι νομικός για ν' αναφερθώ σε Νομοθεσίες. Το «Διατηρητέα Οικοδομή», αποφασίζεται με Διάταγμα του Υπουργικού Συμβουλίου. Είναι διοικητική πράξη και, το συγκεκριμένο Τεμάχιο κηρύχθηκε Διατηρητέα Οικοδομή, το
2. Σχετικό αντίγραφο έχω στην κατοχή μου και το καταθέτω.» (Τεκμήριο 10). Σε υποβολή ότι, η ενοποίηση ολόκληρου του κτιρίου, και των 3 καταστημάτων, δεν επεβλήθη από την Πολεοδομία, αλλά, ήταν απόφαση του πελάτη του, να συμπεριλάβει και το κατάστημα 3, το επίδικο, στον ενιαίο χώρο, ώστε, εμμέσως και προσχηματικά, να επιτύχει έξωση της Καθ' ης η Αίτηση, απάντησε: «Επαναλαμβάνω, ότι, όλες οι Εργασίες που καθορίζονται και περιγράφονται στα Εγκριμένα Σχέδια, έχουν τύχει της αυστηρής εξέτασης και έγκρισης του Τμήματος Διατήρησης της Πολεοδομίας», «Όπως αναφέρθηκε ήδη, χωρίς τη χρήση του συγκεκριμένου χώρου, δεν μπορεί να υπάρξει πρόσβαση στον όροφο. Γι' αυτό και διερωτώμαι, πως μπορεί ένας να αποκόψει τον συγκεκριμένο χώρο για να πετύχει τη σωστή χρήση της Οικοδομής», ενώ, στην περαιτέρω ερώτηση - υποβολή: «Να υποθέσω ότι, η κίνηση αυτή, δηλαδή, να περιλάβετε το κατάστημα για να έχετε πρόσβαση στο ανώγειο, εντάσσεται στο πλαίσιο των εμπορικών σκοπών των ιδιοκτητών να δημιουργήσουν ενιαίο εμπορικό χώρο, με αλλαγή χρήσης και προσθήκη καινούριου κτιρίου;», απάντησε: «Θα ήταν ευχής έργο να είχε τη δυνατότητα ιδιόκτητης παρόμοιας Διατηρητέας Οικοδομής, να συγκεντρωθεί μόνο στον ισόγειο χώρο για Αναπαλαίωση. Η εμπορικότητα στον όροφο είναι πολύ μικρή σε σχέση με τον ισόγειο χώρο. Όμως, καθότι η Οικοδομή είναι και επικίνδυνη, με μέρος της τοιχοποιίας ορόφου και της στέγης να έχει ήδη καταρρεύσει, ο ιδιοκτήτης είναι υποχρεωμένος να αναπαλαιώσει και τον όροφο και, σίγουρα, η πρόσβαση σ' αυτόν, δεν είναι επιθυμία, αλλά, αναγκαιότητα», Στην περαιτέρω υποβολή: «Συμφωνείς, ότι, δεν χρειάζεται εκκένωση του καταστήματος για να επιδιορθωθεί η οροφή του ανωγείου», απάντησε: «Αν μιλάμε για την οροφή του κτιρίου, τότε θα μπορούσε. Όμως, για την οροφή του συγκεκριμένου χώρου, του καταστήματος, η οποία είναι ταυτόχρονα, το δάπεδο του πρώτου ορόφου, δε συστήνεται ούτε εγκρίνεται να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια των Εργασιών.», ενώ, στην υποβολή: «δεν θα γίνουν Εργασίες στο πάτωμα του πρώτου ορόφου ή στο ταβάνι του ισογείου και, είναι η πρώτη φορά που το αναφέρετε και, σας διαβάζω από τη Γραπτή σας Κατάθεση, τελευταία σελίδα, Ενότητα Γ, ''Οροφές'': «Όσον αφορά τις οροφές, θα πρέπει να γίνει ανακατασκευή των στεγών σύμφωνα με την αυθεντική κατάσταση και τα παραδοσιακά πρότυπα που επικρατούν. Αυτό και πάλι σημαίνει πρόσθετο χρόνο, κ.λπ.», «Συμφωνείς, ότι, «Στέγη» δεν είναι το πάτωμα, αλλά, το άνω μέρος μιας Οικοδομής; Eκείνο που δέχεται τη βροχή;», απάντησε: «Συμφωνώ με την αναφορά, στην παράγραφο «Οροφές», διότι, το ταβάνι του καταστήματος, είναι στην Ενότητα Α, που αναφέρεται στα Δάπεδα, διότι, είναι το δάπεδο του πρώτου ορόφου και αναφέρει τις Εργασίες που θα γίνουν. Στην ενότητα «Δάπεδο» αναφέρεται και η περιγραφή «Σανιδωτά», το οποίο, είναι τύπος αυθεντικού σανιδωτού ξύλου, το οποίο είναι το δάπεδο του ορόφου και το ταβάνι του ισογείου καταστήματος. Οι στηρίξεις αυτού του δαπέδου θα πρέπει να αναπαλαιωθούν ή και να αντικατασταθούν». Τέλος, στην ερώτηση - υποβολή: «Η οικονομική επιχορήγηση θα εισπραττόταν ανεξάρτητα από το κατάστημα 3, πόσο μάλλον που η Πολεοδομία γνωρίζει, ότι είναι Αναπαλαιωμένο», απάντησε: «Σε άλλες περιπτώσεις που το γραφείο μου έχει αναλάβει Αναπαλαίωση Διατηρητέων Οικοδομών, δεν έχει εγκριθεί η χρηματική ή οι άλλες επιδοτήσεις από την Πολεοδομία, χωρίς την πιστή εκτέλεση όλων των Εργασιών, οι οποίες φαίνονται στα Εγκριμένα Σχέδια ή περιγράφονται στους Όρους ή και αποφασίζονται από την Πολεοδομία, στις επί τόπου, Επιθεωρήσεις.» Αξιολόγηση Μαρτυρίας Μ.Α.1 Σε ότι αφορά στο Μ.Α.1, τον οποίο οι επαγγελματικές του γνώσεις, σπουδές και εμπειρία, καθιστούν Εμπειρογνώμονα και, ως τέτοιο, τον αποδεχόμαστε, έχουμε ικανοποιηθεί ότι έλεγε την αλήθεια και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του στο σύνολο της ως ειλικρινή και αληθή. Ο μάρτυρας υπήρξε σαφής, θετικός, άμεσος στις υπό αυτού δεδομένες απαντήσεις και δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις. Δεύτερος μάρτυρας Αιτητών, (Μ.Α.2), ο κ. Hαgop Bohdjelian, Διευθύνων Σύμβουλος της Αιτήτριας Εταιρείας, παρέδωσε στο Δικαστήριο Γραπτή Δήλωση - Κατάθεση (Τεκμήριο 11), την οποία και ανέγνωσε. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 11, οι Αιτητές, αγόρασαν το επίδικο ακίνητο, κατά ή περί το Μάρτιο του 2007, από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες αυτού, ήτοι τους κκ. Ανδρέα Χατζηχαμπή, Γιώργο Χατζηχαμπή, Βασίλη Χατζηχαμπή και Ανδρέα Χατζηχαμπή», αντί ποσού ΛΚ700.000-. Ως Τεκμήρια 12 και 13, παρουσιάστηκαν φωτοαντίγραφα των Τίτλων Ιδιοκτησίας των Τεμαχίων 515 και 422, αντίστοιχα. «Στόχος των ήταν, η απόκτηση ενός ακινήτου στο κέντρο της Λάρνακας», «Με την υπό εκδίκαση Αίτηση, ζητούν, ανάκτηση της κατοχής του επίδικου μέρους, ώστε να ενοποιήσουν το ακίνητο με το επίδικο μέρος του, ώστε, αυτό, να αποτελέσει, ένα ενιαίο σύνολο, το οποίο θα αποτελείται από τα δύο ελεύθερα καταστήματα, το 3ο κατάστημα του ισογείου, ήτοι, το επίδικο, το οποίο θα ενωθεί με τα άλλα δύο ισόγεια καταστήματα, με το ανώγειο και με το νέο οικοδόμημα το οποίο θα ανεγερθεί στον πίσω χώρο και θα ενωθεί με τη Διατηρητέα Οικοδομή», θέση, την οποία επανέλαβε και Αντεξεταζόμενος. «Αμέσως, μετά την αγορά του ακινήτου, πληροφόρησαν τους Καθ' ων η Αίτηση, με επιστολή των, ημερομηνίας 2.5.2007 (Τεκμήριο 14), ότι, το ακίνητο είχε μεταβιβασθεί σ' αυτούς, έκτοτε δε, αυτοί, άρχισαν να καταβάλλουν τα ενοίκια στους Αιτητές, οι οποίοι, στη συνέχεια, με επιστολή των δικηγόρων των, ημερομηνίας 29.9.2008 (Τεκμήριο 15), τους ειδοποίησαν, ότι, οποιαδήποτε πληρωμή, θα λαμβάνεται ή εισπράττεται άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των». Οι Αιτητές, προτού προχωρήσουν σε άλλα μέτρα, αφού απευθύνθηκαν στο δικηγόρο των και, αφού, ζήτησαν τη συμβουλή του κυρίου Γιαννάκη Δημητρίου (Μ.Α.1), για την εκμετάλλευση του ακινήτου των, Απέστειλαν στους Καθ' ων η Αίτηση, μέσω του δικηγόρου των, επιστολή, ημερομηνίας 25.7.2008, η οποία τους επιδόθηκε 29.7.2008 (Τεκμήριο 17), ενώ, ταυτόχρονα, ο κύριος Δημητρίου, ετοίμασε Σχέδια και, απέκτησαν τις Άδειες, Τεκμήρια 5 και 6, τις οποίες και ανανέωσαν, επειδή είχαν λήξει, πριν ολοκληρωθεί η παρούσα υπόθεση. Επιπρόσθετα, αποτάθηκαν στην Τράπεζα των, η οποία τους Βεβαίωσε, ότι, είχαν τη δυνατότητα να καλύψουν τα έξοδα που θα απαιτηθούν. Παρουσίασε, προς απόδειξη τούτου, ως Τεκμήρια 18, 19, 20 και 21, τις σχετικές επιστολές της Τράπεζας Κύπρου, ημερομηνίας 2.10.2008, 12.10.2009, 26.6.2012 και 26.9.2012, αντίστοιχα. Σύμφωνα με το μάρτυρα και το Τεκμήριο 11, «η κατάσταση του κτιρίου είναι τόσο άθλια, που, στις 28.1.2011, έλαβαν επιστολή από τις Γενικές Ασφάλειες Κύπρου (Τεκμήριο 22), σύμφωνα με την οποία ηρνούντο να τους ασφαλίσουν την Οικοδομή λόγω της κατάστασης της». Αποδεικτική, της κακής κατάστασης του κτιρίου, είναι δέσμη φωτογραφιών, Τεκμήριο
3. Σύμφωνα με το Μ.Α.2, «η καθυστέρηση η οποία ήδη έχει προκύψει από το 2007 μέχρι σήμερα, τους έχει δημιουργήσει τεράστιες ζημιές, διότι, δεν είχαν την ευκαιρία να εκμεταλλευτούν το ακίνητο ώστε να καλύψουν μέρος του κόστους, ενώ, αντίθετα, προστίθετο στο κόστος των και ο τόκος των χρημάτων των». Ζητούν από το Δικαστήριο να τους βοηθήσει να μπορέσουν να διατηρήσουν και να αξιοποιήσουν την Οικοδομή των. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Α.2, σε ότι αφορά στο ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 16, συμφώνησε, ότι, σύμφωνα με τον όρο 2, αυτού, η ενοικίαση του επίδικου υποστατικού, η οποία έγινε μεταξύ των προκατόχων των και των Καθ' ων η Αίτηση, ήταν για μία αρχική περίοδο δύο

(2)ετών, με δικαίωμα (option) των Καθ' ων η Αίτηση, ως ενοικιαστών, να ανανεώνουν την ενοικίαση για άλλες δύο διετίες, χωριστά, Ότι, το σήμερα πληρωνόμενο, ενοίκιο, ανέρχεται σε €434,24- το μήνα, αφαιρούμενης της φορολογίας, το οποίο, πάντοτε, λαμβάνουν, άνευ βλάβης δικαιωμάτων και, με επιφύλαξη. Δεν θυμόταν, ποίο ήταν το καταβαλλόμενο ενοίκιο κατά το έτος 2007, όταν κατέστησαν ιδιοκτήτες του υποστατικού. Στο σημείο αυτό κατατέθηκε ως Τεκμήριο 24, δέσμη 15 επιστολών, ημερομηνίας από 29.7.2007 μέχρι και 27.4.2012 προς το συνήγορο των Αιτητών ή και τους ίδιους τους Αιτητές, με τις οποίες γίνονταν οι πληρωμές των ενοικίων. Ως Τεκμήριο για Αναγνώριση ¨Α¨, κατατέθηκε επιστολή, ημερομηνίας 15.9.2008 των συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση προς το συνήγορο των Αιτητών (μεταγενέστερα, καταστείσα Τεκμήριο 46) και, ως Τεκμήριο 25, επιστολή των ιδίων των Αιτητών προς τους Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 26.7.2008, με την οποία τους πληροφορούν για την επικινδυνότητα του κτιρίου και την αναγκαιότητα λήψης προστατευτικών μέτρων, μέχρι την επιδιόρθωση του. Αντεξεταζόμενος περαιτέρω, ο Μ.Α.2, είπε, ότι, «δεν έχουν ζητήσει, γραπτά ή προφορικά, από τους Καθ' ων η Αίτηση να τους επιτραπεί η είσοδος στο επίδικο για να στηρίξουν την οροφή, σύμφωνα με τις πρόνοιες του όρου 6 του ενοικιαστηρίου εγγράφου», Επανέλαβε, ότι, «το κτίριο το αγόρασαν το έτος 2007, για να το αξιοποιήσουν και, κατά τη γνώμη του, ήταν ένα ανεπανάληπτο κομμάτι στο εμπορικό κέντρο της Λάρνακας», «Να το αξιοποιήσουμε όπως δείχνουν τα Σχέδια που ετοιμάστηκαν από τον κ. Γιαννάκη Δημητρίου και κατατέθηκαν στο Δικαστήριο», «Σκοπός μας, ήταν η ενοποίηση αυτού του χώρου σε ένα ενιαίο εμπορικό κομμάτι. Η λογική που μας ώθησε προς αυτή τη λύση ήταν το γεγονός, ότι, στο εμπορικό κέντρο της Λάρνακας δεν υπάρχουν καταστήματα που προσφέρουν το ίδιο εμβαδόν», «Ο άνω όροφος και επίσης, ο τρίτος όροφος εις το πίσω κομμάτι, θα ήταν ή θα μπορούσαν να ήταν ενιαίο μέρος κάποιου πολυκαταστήματος ή εμπορικού κέντρου ή κάποιου Συγκροτήματος με πολλαπλά είδη, εστιατορίου, καφέ κ.λπ.» «Δεν ξέρω πως ορίζετε εσείς την εμπορική δραστηριότητα, αλλά, για μένα οποιαδήποτε χρήση που μπορεί να δημιουργήσει νόμιμα, κάποιο κέρδος στον ενοικιαστή, είναι εμπορική χρήση», Στην ερώτηση: «Είπατε πριν, «ενιαία χρήση», η τελευταία απάντηση μιλά για εστιατόρια, καφετέριες, ενοικιάσεις, μιλάτε για μία ενοικίαση ή πολλές ενοικιάσεις, για μία χρήση ή πολλές χρήσεις», απάντησε: «Οι πρώτοι οι οποίοι μας πλησίασαν, μόλις ακούστηκε ότι αγοράσαμε το κομμάτι εκείνο, ήθελαν να κάμουν ένα Συγκρότημα, το οποίο θα είχε καφέ, εστιατόριο και μουσικό μπαράκι, στον ίδιο χώρο. Όμως, όπως αντιλαμβάνεστε, έχουν περάσει 5 χρόνια αφότου αγοράσαμε το κτίριο. Πάμπολλοι ήλθαν για να το ενοικιάσουν για διάφορες χρήσεις αλλά με το πέρασμα του χρόνου άλλαξε η αγορά, άλλαξαν οι συνθήκες με αποτέλεσμα να έχουμε πει «όχι» σε όσους ενδιαφέρθηκαν μέχρι στιγμής, τόσες φορές, που, ακόμα και εγώ, έχω ξεχάσει πόσες». Στην ερώτηση: «Αφού, ενδεχόμενα ο χώρος θα διατεθεί για πολλές χρήσεις, γιατί μιλάτε για ενιαίο χώρο; Εμιλήσετε για ενιαίο εμπορικό κομμάτι. Εμιλήσετε για χρήση ως καφέ, εστιατόριο, μουσικό μπαράκι», απάντησε: «Σε ένα Συγκρότημα. Μάλιστα.» Ερωτηθείς περαιτέρω, εάν ως ιδιοκτήτης, θα το παραχωρούσε για πολλές χρήσεις, στον ίδιο χώρο», απάντησε: «Να εξηγήσω αυτό που προσπαθήσαμε και προσπαθούμε να κάμουμε. Έχουμε δαπανήσει μέχρι στιγμής, δεν ξέρω το ακριβές ποσό, αλλά €1.500.000, για να πάρουμε ένα Διατηρητέο και ένα πισινό οικόπεδο και να δημιουργήσουμε ένα εμβαδόν ανεπανάληπτο, για το εμπορικό κέντρο της Λάρνακας. Για να αξιοποιηθεί όλη αυτή η επένδυση, πρέπει να αξιοποιηθεί με ένα τέτοιο τρόπο που, κομμάτια του συνόλου, δεν αποκόπτονται από άλλα'', ''Αντιλαμβάνεστε, ότι, με το οικονομικό κλίμα που επικρατεί, πρέπει να είμαστε, πολύ πιο προσεκτικοί, να αξιοποιηθεί στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, στο σύνολο αυτή η επένδυση, επειδή με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα, οι πιθανότητες να έχει μια λογική απόδοση στην καλύτερη των περιπτώσεων είναι πολύ μικρές''. Ερωτηθείς εάν έχουν σκεφτεί το ενδεχόμενο να μην δανειοδοτηθούν, μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης στην Αίτηση των με τα υπάρχοντα προβλήματα των Τραπεζών και της Οικονομίας, απάντησε: "Δεν ξέρω πώς να το ερμηνεύσω. Μήπως η έγνοια σας είναι, ότι, το σκηνικό δεν θα είναι το ίδιο και δεν θα δανειοδοτηθούμε;", "Όπως είναι σήμερα τα πράγματα, οι δυνατότητες υπάρχουν για να δανειοδοτηθεί το Έργο. Όμως, κατά τη γνώμη μου, το να γίνεται μια ερώτηση που προσπαθεί να καθορίσει τι θα γίνει σε 4 χρόνια; Ειλικρινά δεν ξέρω .", "Δεν ξέρω, αν σε 4 χρόνια θα ζω ή όχι. Άρα το ζητούμενο τι είναι; Aν δεν έχω την ενόραση δεν θα πρέπει να ληφθούν αποφάσεις;" Αντεξεταζόμενος περαιτέρω, συμφώνησε, ότι, οι Αιτητές, αγόρασαν το κτίριο, μετά τη λήξη της πρώτης διετίας που προνοείται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο

1. Δε θυμόταν πόσο ήταν το πρώτο ενοίκιο που εισέπραξαν. Πιθανόν να ήταν ΛΚ230-. Για την τρίτη διετία, όμως, είναι, το αντίστοιχο σε Ευρώ, των ΛΚ260-. Συμφώνησε, ότι, η πρώτη επιστολή, του Τεκμηρίου 24, ημερομηνίας 29.11.2007, μιλά για ενοίκιο ΛΚ230- και, ότι, προφανώς, το ενοίκιο θα ήταν αυτό. Ερωτηθείς γιατί μαρτύρησε ότι, μια ενδεχόμενη χρήση είναι και σαν κέντρο διασκέδασης, αφού, στα Σχέδια που παρουσίασε ο κ. Δημητρίου, δεν διακρίνεται οποιαδήποτε ένδειξη συμμόρφωσης, με τη Νομοθεσία του ΚΟΤ, για Κέντρα Αναψυχής, απάντησε: «Εξ όσων ξέρω, είναι ευθύνη του ενοικιαστή να εξασφαλίσει συγκεκριμένες Άδειες λειτουργίας από το Δημαρχείο, τηρώντας φυσικά τους όρους αυτών των Αδειών. Εμείς, είχαμε μιλήσει αρκετές φορές με Λειτουργό του Δημαρχείου και, ήταν και, είναι φανερό, ότι, το Δημαρχείο ευνοεί τη δημιουργία Κέντρων Αναψυχής στην Πλατεία Ερμού και, απαντώντας και την τελευταία ερώτηση για χώρους στάθμευσης, ήδη, αυτοί, είναι πληρωμένοι στο Δημαρχείο. Τα δικαιώματα, εννοώ.» Δεν γνωρίζει τη Νομοθεσία του ΚΟΤ για τα Κέντρα Αναψυχής, ενώ, όσον αφορά στην υποβολή, ότι, από τα Σχέδια, τα Τεκμήρια που κατέθεσαν, συνάγεται άμεσα, ότι, αυτοί οι χώροι, δεν μπορούν να διασκευαστούν σε Κέντρο ή Κέντρα Αναψυχής, απάντησε: «Είναι μια απάντηση που δεν μπορώ να δώσω εγώ, αλλά, ο κ. Γιαννάκης Δημητρίου. Όμως, παρατηρώ ότι, ο κ. Χατζηχριστοφής, έχει πάρει σαν δεδομένο, ότι ο χώρος θα ενοικιαστεί μόνο γι' αυτή τη χρήση, η οποία δεν ευσταθεί. Δεν μπορώ να ξέρω από τώρα και μέχρι εκεί που μας έλεγε ο κ. Χατζηχριστοφής, πιθανόν και τέσσερα χρόνια, πώς θα έχουν αλλάξει οι συνθήκες της αγοράς. Οι προσπάθειες μας, πάντα, θα είναι σύμφωνα με τις συνθήκες της αγοράς η μεγιστοποίηση της απόδοσης του Έργου». Σε ότι αφορά στο περιεχόμενο της επιστολής, ημερομηνίας 25.7.2008, Τεκμήριο 17, η οποία του διαβάστηκε, και «τις καινοτομίες» στις οποίες αναφέρεται, είπε: «Αυτή τη στιγμή, δεν μπορώ να θυμηθώ στη συγκεκριμένη περίπτωση, ποία είναι τα Έργα που μας είχε συμβουλεύσει ο κ. Δημητρίου να υλοποιηθούν. Προσπαθώ να θυμηθώ κατά πόσο είχε σχέση με την ενίσχυση του υπεδάφους που, ούτως ή άλλως, προχωρήσαμε και κάναμε και ολοκληρώσαμε». Ερωτηθείς, εάν μπορεί να δώσει μια εξήγηση γιατί η επιστολή δεν αναφέρει, ότι, το κατάστημα θα ενοποιηθεί με άλλους χώρους, απάντησε: «Σ' αυτή τη φάση, αντιλαμβάνεστε, έχουν περάσει 5 χρόνια από την επιστολή αυτή. Καθώς ξετυλιγόταν αυτή η ιστορία, εκάμναμε, κατά καιρούς, διάφορα σχέδια με τον κ. Δημητρίου. Όπως είπα προηγουμένως, υπάρχει μια πιθανότητα να σχετιζόταν με την ενίσχυση των θεμελίων των τοίχων, αλλά, δεν νομίζω, ο κ. Χατζηχριστοφή να εννοεί ότι, οι ενέργειες μας ήταν να βγάλουμε τον ενοικιαστή με δόλιο τρόπο», «Όπως είπα, υποψιάζομαι, ότι, αυτή η επιστολή είχε γραφτεί όταν είχαμε διαπιστώσει ότι, το κτίριο έπαιρνε μια κλίση από το κέντρο και μπροστά, από την Ερμού. Δεν μπορώ να είμαι βέβαιος μετά από 5 χρόνια, αλλά, αυτό υποψιάζομαι, και οι Εργασίες που έγιναν ήταν για να σταθεροποιηθούν οι τοίχοι, που, όπως ξέρετε, τα παλαιά κτίρια στηρίζουν την Οικοδομή, για να σταματήσει η περαιτέρω βύθιση τους μέσα στο υπέδαφος». Ερωτηθείς, εάν γνώριζε, ότι το 2004, είχε ληφθεί Συναίνεση και Πολεοδομική Άδεια για το επίδικο και, ότι, στη συνέχεια, το κατάστημα επιδιορθώθηκε, εκτεταμένα, απάντησε: «Η Συναίνεση του 2004 στην οποία αναφερθήκατε, δεν αναφέρεται στο δικό μου Κτήμα, αλλά του διπλανού και, από το δικό μου, περιλαμβάνει μόνο το επίδικο κατάστημα. Όλο το υπόλοιπο, δεν περιλαμβάνεται στη Συναίνεση. Έτσι, δεν περιλαμβάνεται το όλο που σας έδειξα στις φωτογραφίες, δηλαδή, το πίσω μέρος, το κλιμακοστάσιο, το ταβάνι και ο πρώτος όροφος. Για να καταλάβετε ότι δεν έχει σχέση με το δικό μου, στη σελίδα 9, στον Όρο 3, της Συναίνεσης που αναφέρεστε, του 2004, αναφέρει ότι, «Συνδέεται με άλλες Συναινέσεις προηγούμενων ημερομηνιών, οι οποίες, αφορούν μόνο το διπλανό Κτήμα και, ούτε καν το επίδικο μέρος του δικού μας». Και διαβάζω τον Όρο 3 από τη Συναίνεση του 2004 που έχω στην κατοχή μου: «Oι Όροι του παρόντος Παραρτήματος, ισχύουν, επιπρόσθετα των Όρων των Συναινέσεων με αριθμό 62/82/86 και 124/97 και ημερομηνίας 10.2.1992 και 6.2.1998 που εκδόθηκαν για την ίδια Οικοδομή». «Όπως φαίνεται στη σελίδα 9, στον Όρο 1, αφορά μόνο το Ισόγειο» και, Διαβάζω τον όρο 1: «Η παρούσα Συναίνεση αφορά μόνο το Τμήμα της Οικοδομής του Ισογείου που είναι κατάστημα και σ' αυτό θα γίνουν εσωτερικές μετατροπές», «Ασφαλώς, το Τμήμα Πολεοδομίας που μας έδωσε το 2008 τη Συναίνεση και το Επίδομα που δικαιούμαστε, είχε υπόψη τη Συναίνεση του 2004 και, όπως ξέρετε πολύ καλά, εάν δεν ακολουθήσουμε τους Όρους της Συναίνεσης πιστά, χάνουμε και το Επίδομα.» Ερωτηθείς: «Το εσωτερικό δηλαδή, του επίδικου καταστήματος έχει διορθωθεί με τη Συναίνεση του 2004;», απάντησε: «Πήρατε μακροσκελή απάντηση από τον κ. Γιαννάκη Δημητρίου, ο οποίος, εξήγησε πώς και, γιατί, για να συμμορφωθούμε με τους Όρους Διατήρησης, έπρεπε να κλείσει ο τοίχος που είχε κατεδαφιστεί μεταξύ του διπλανού και του δικού μας. Οι Όροι της Συναίνεσης της δικής μας, είναι σαφέστατοι και δεν επιτρέπουν την ύπαρξη του επίδικου, στη μορφή που είναι σήμερα», ενώ, στην υποβολή, ότι, ο τοίχος υπήρχε πάντα, από την κατασκευή του κτιρίου και, Ότι, προσπαθούν να δημιουργήσουν ανοίγματα εκεί που δεν υπήρχαν, απάντησε: «Πιστεύω ότι, ο κ. Χατζηχριστοφή, συγχύζει τον τοίχο στον οποίο αναφέρθηκα, ο οποίος είναι τοίχος που χώριζε τα δύο ξεχωριστά κτίρια μεταξύ τους. Σ' αυτόν είχα αναφερθεί», ενώ, περαιτέρω, στην υποβολή, ότι, το επίδικο ήταν πάντοτε χωρισμένο από τα άλλα, καταστήματα των, από την κατασκευή του και, τώρα το ζητούν, προκειμένου να το ενώσουν με την υπόλοιπη περιουσία των, ενώ είναι χωριστό κατάστημα, απάντησε: «O κ. Χατζηχριστοφή υποβάλλει κάτι το οποίο προφανώς δείχνει ότι δεν συμφωνεί με τους Όρους Διατήρησης, οι οποίοι είναι σαφέστατοι». Αξιολόγηση Μαρτυρίας Μ.Α.2: Σε ότι αφορά στο Μ.Α.2, έχουμε ικανοποιηθεί ότι έλεγε την αλήθεια και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του, στο σύνολο της, ως αληθή και ειλικρινή. Ο μάρτυρας ήταν σαφής και θετικός στις απαντήσεις του, τις οποίες έδιδε άμεσα, χωρίς δεύτερη σκέψη και δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις. Η μόνη επιφύλαξη την οποία διατηρούμε, είναι η απάντηση του μάρτυρα σε ότι έχει σχέση με τις «καινοτομίες», στις οποίες αναφέρεται η επιστολή, Τεκμήριο
2. Όμως, και πάλι, είμαστε της γνώμης ότι, ο μάρτυρας, ίσως δεν είχε αντιληφθεί καλά την ερώτηση και, ότι, η απάντηση του σχετιζόταν με κάποιο άλλο θέμα, για το οποίο άλλωστε, σύμφωνα με την απάντηση του, είχαν γίνει διορθωτικές Εργασίες. Η απάντηση του μάρτυρα, ενόψει τούτου, δεν είναι ικανή να οδηγήσει σε απόρριψη της μαρτυρίας του, την οποία και, έχουμε αποδεχθεί ως ειλικρινή και αληθή. Δεν πρέπει άλλωστε, να διαφεύγει της προσοχής μας, ότι, το κείμενο της επιστολής, δεν συντάχθηκε από τον ίδιο το μάρτυρα, αλλά από το δικηγόρο του. Η μαρτυρία των Καθ' ων η Αίτηση. Πρώτος μάρτυρας Καθ' ων η Αίτηση (Μ.Κ.1), η κα Μαρία Μακρίδου, Αρχιτέκτονας-Μηχανικός, εργαζόμενη στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως, στον Κλάδο Διατήρησης. Η κα Μακρίδου, αναφέρθηκε σε δύο

(2)Συναινέσεις που παραχώρησε το Τμήμα της, εκ των οποίων, η μία με αριθμό 105/04, αναφέρεται στο Τεμάχιο 35 και, σε μέρος του 515, ήτοι, του επίδικου, για την έκδοση της οποίας, υπογράφουν, ως Αιτητές, οι Ελευθέριος Ελευθερίου, Βικτώρια Ζαχαριάδου και Γεώργιος Χατζηχαμπής και, η άλλη, με αριθμό 014/08, η οποία αναφέρεται στο Τεμάχιο 515, για την έκδοση της οποίας, Αιτητές είναι οι Hagop G. Bohdjelian & Sons (Distributors) Ltd. Οι παραχωρηθείσες και κατατεθείσες στο Δικαστήριο, ως Τεκμήρια, Συναινέσεις, είναι αντίγραφα των εγγράφων που έχει στο φάϊλ της, ενώ τα επιδειχθέντα σ' αυτήν Σχέδια, είναι τα ίδια Σχέδια με αυτά που είχαν υποβληθεί στο Τμήμα της, για σκοπούς έκδοσης της Άδειας Συναίνεσης, τα πρωτότυπα των οποίων, επίσης, βρίσκονται στο φάϊλ της. Από το φάκελο της Συναίνεσης του 2008, η Μ.Κ.1 κατέθεσε ως Τεκμήρια 26, 27 και 28, τα Σχέδια Α-201, Α-01 και Α-204, αντίστοιχα. Σε ότι αφορά στο Σχέδιο Α-201, (Τεκμήριο 26), είπε, ότι, το έκαμε ο Yiannakis Demetriou & Associates, Ότι, όπως βλέπουμε το Σχέδιο, η διαδικασία, ενώπιον του Δικαστηρίου, διεξάγεται και αφορά το χώρο στην αριστερή πλευρά, όπου αναγράφεται «Υφιστάμενη Γειτονική Διατηρητέα Οικοδομή», ενώ, η μπροστινή πλευρά, είναι η πλευρά όπου γράφει «Δημόσιο Πεζοδρόμιο» στο άνω μέρος, ψηλά. Σε ότι αφορά στις έννοιες «Αποκάλυψη Υφιστάμενου Τοξοειδούς Ανοίγματος» και, «Νέον Άνοιγμα Ορθογωνικής Προβολής σε Υφιστάμενη Τοιχοποιία», είπε, ότι, πρόκειται για διαφορετικές έννοιες, για να εξηγήσει: ''Στη μεν δεξιά πλευρά, όπου αναγράφεται: «Αποκάλυψη Υφιστάμενου Τοξοειδούς Ανοίγματος», αντιλαμβανόμαστε, ότι, πρόκειται για προϋφιστάμενη καμάρα, η οποία έκλεισε και τώρα αποκαλύπτεται, να ξαναγίνει καμάρα, δηλαδή». «Η άλλη έννοια: «Το Νέο Άνοιγμα Ορθογωνικής Προβολής σε Υφιστάμενη Τοιχοποιία», είναι άνοιγμα που δημιουργείται με κατεδάφιση υφιστάμενης τοιχοποιίας, συμπαγούς», «Ως Τμήμα Διατήρησης, πέραν του ότι, γράφει στα Σχέδια, διασταυρώνουμε τα Σχέδια και με τις υπάρχουσες φωτογραφίες. Φαίνονται στο Σχέδιο Α-01, (Τεκμήριο 27), το οποίο, στη φωτογραφία Φ-01, δείχνει προϋφιστάμενες καμάρες που έκλεισαν μεταγενέστερα». «Πρόκειται για την τοιχοποιία που συνορεύει με το γειτονικό Τεμάχιο 35 και, βλέπω, ότι, υπάρχουν προϋφιστάμενες καμάρες που έκλεισαν μεταγενέστερα.» Από το Σχέδιο Α-201, (Τεκμήριο 26), εξήγησε, ότι, αναφέρεται και εννοεί την τοιχοποιία που συνορεύει με το Τεμάχιο 35, το γειτονικό, σημείωσε μάλιστα με δύο κάθετες γραμμές επί του τοίχου, το σημείο. Σε ότι αφορά στη Συναίνεση [Τεκμήριο 5(β)], σελίδα 3, - «Παράρτημα Ι», όπου, στην Περιγραφή 2: «Εσωτερικές Μετατροπές», αναγράφεται - «Αναδιαμόρφωση του εσωτερικού της Οικοδομής - διάνοιξη φραγμένων ανοιγμάτων στο ισόγειο, κατεδάφιση εσωτερικών τοιχοποιιών για ενοποίηση χώρων- για τη δημιουργία και λειτουργία στο υφιστάμενο κέλυφος ενός καταστήματος, όπως φαίνεται στα εγκριμένα σχέδια, είπε, ότι, αυτά που ανέφερε για το Σχέδιο Α-201, συσχετίζονται με το εν λόγω κείμενο, ενώ, σε σχέση με τις έννοιες: «Διάνοιξη Φραγμένων Ανοιγμάτων στο Ισόγειο», και «Κατεδάφιση εσωτερικών τοιχοποιιών για ενοποίηση χώρων», ότι, πρόκειται για διαφορετικές έννοιες. Η μεν: «Διάνοιξη Φραγμένων Ανοιγμάτων στο Ισόγειο», αναφέρεται στις καμάρες που έκλεισαν και αποκαλύπτονται, η δε «Κατεδάφιση εσωτερικών τοιχοποιιών για ενοποίηση χώρων» αναφέρεται στα Νέα Ανοίγματα Ορθογωνικής Προβολής». Παραδέχθηκε ότι, στο Σχέδιο Α-201, (Τεκμήριο 26), ο Μελετητής του Έργου, ζήτησε την Άδεια των για Συναίνεση για να κάμει Νέα Ανοίγματα στο επίδικο και να ενοποιήσει τρία καταστήματα σε ένα, «Τα ανοίγματα αυτά, που ανοίγονται, μας ζητήθηκαν από τα Σχέδια που υποβλήθηκαν», «Τη Συναίνεση, τη δίνει ο Διευθυντής Πολεοδομίας, ο Τεχνικός, την εξετάζει και την ετοιμάζει και ο Λειτουργός την ελέγχει και την υπογράφει μετά από την Έγκριση του Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως», «Η πολιτική του Τμήματος είναι, οποιαδήποτε Διατηρητέα Οικοδομή να επανέρχεται όσο το δυνατό πιο κοντά στην αρχική μορφή, χωρίς αυτό να είναι απόλυτος κανόνας», «Η μορφή πρέπει να επανέλθει στην αρχική της κατάσταση, σε συνάρτηση με τη λειτουργικότητα». «Βέβαια, σημαντικά στοιχεία μιας Διατηρητέας Οικοδομής, όπως οι καμάρες, επιθυμητό είναι να επανέρχονται στην αρχική τους κατάσταση, εκτός και αν συντρέχει λόγος λειτουργικότητας.» Σε ότι αφορά στην Συναίνεση του 2008, Τεκμήριο 5(β) - Παραρτήματα Ι και ΙΙ, όπου, στο Παράρτημα ΙΙ, λέει: «Όροι Έκδοσης, Συναίνεσης» και, το, κατά πόσο οι Όροι επιβάλλονται από το Τμήμα των ή εάν είναι οι εισηγήσεις ή η θέση του Μελετητή, είπε ότι: «Είναι Όροι που επιβάλλονται από το Τμήμα, από το Διευθυντή της Πολεοδομίας και, συγκεκριμένα, στη σελίδα 14 της ίδιας Συναίνεσης, ο Όρος 1, από τους Γενικούς Όρους, δηλώνει: «Να τηρηθούν πιστά τα Εγκριμένα Σχέδια καθώς και οι Γενικοί και Ειδικοί Όροι του παρόντος Παραρτήματος, όπου είναι το Παράρτημα ΙΙ», «Το Παράρτημα Ι, όπως αναγράφεται, λέει: «Σύντομη Περιγραφή Οικοδομικών Εργασιών», είναι δηλαδή, οι Εργασίες που προτείνονται να γίνουν από τον Ιδιοκτήτη.» Σε ότι αφορά στη Συναίνεση 2004, (Τεκμήριο 29), επανέλαβε, ότι, αυτή, αναφέρεται στα Τεμάχια 35 και 515, για την έκδοση της οποίας Αιτητές, ήταν, οι Ελευθέριος Ελευθερίου, Γεώργιος Χατζηχαμπής και Βικτώρια Ζαχαριάδου, Το Τεμάχιο 35 είναι το γειτονικό Τεμάχιο, ενώ το Τεμάχιο 515, το Τεμάχιο όπου βρίσκεται το επίδικο. «Η Συναίνεση ημερομηνίας 15.9.2004, την οποία εξέδωσαν, όπως αναγράφεται και στη σελίδα 9 των Γενικών Όρων της παρούσας, στο Σημείο 1: «Αφορά μόνο το Τμήμα της Οικοδομής του ισογείου που είναι ένα κατάστημα και, σ' αυτό, θα γίνουν εσωτερικές μετατροπές.», «Μελετητής είναι οι κ.. Παπαλλάς & Ιωαννίδου, Αρχιτέκτονες». Ακολούθως, η Μ.Κ.1, κατέθεσε ως Τεκμήρια 30, 31, 32 και 33, επιστολή του κ. Παπαλλά, ημερομηνίας 23.9.2004 προς το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως καθώς και τα Σχέδια 05, 06 και 07, αντίστοιχα, ενώ, ακολούθως, κατέθεσε ως Τεκμήριο 34, τέσσερεις

(4)φωτογραφίες αριθμούμενες, Φ1, Φ2, Φ3 και Φ4. Αφού ζητήθηκε από τη μάρτυρα να κοιτάξει το Τεκμήριο 31 (Σχέδιο 05) και το Τεκμήριο 34, (φωτογραφίες), ρωτήθηκε εάν αναγνωρίζει την ύπαρξη καμάρων και, πού ευρίσκονται σε σχέση με το Τεκμήριο 31, (Σχέδιο 05), ως εξής: «Δείτε στο 05, αυτό τον τοίχο (τον μαυρισμένο) είτε και τις φωτογραφίες και, αν αναγνωρίζετε καμάρες σ' αυτό τον τοίχο», τον οποίο, αφού μονόγραψε, απάντησε: «Ο τοίχος αυτός, είναι σύνορα 35 και 515 και φαίνεται στην Τομή ΑΑ και Τομή ΒΒ που βρίσκονται στα Σχέδια 06 και 07, αντίστοιχα», με τον κ. Ποιητή να λέει ότι, είναι παραδεκτό ότι υπήρχαν καμάρες εκεί. Αντεξεταζόμενη η Μ.Κ.1 σε ότι, αφορά στις δύο

(2)Συναινέσεις, του 2004 και του 2008, ρωτήθηκε εάν συμφωνεί, ότι, η Συναίνεση του 2004, αναφέρεται, μόνο σε μέρος του Τεμαχίου 515, όταν και απάντησε: «Στην προσφώνηση, στον Τίτλο της Συναίνεσης, δεν μιλά για μέρος. Αναφέρεται στα Τεμάχια 35 και 515», «Στο Χωρομετρικό Σχέδιο. Ναι. Φαίνεται να είναι ένα κομμάτι του

1. Απλά, στην Αίτηση που υποβλήθηκε στην Επίσημη Αρχή, αναφέρεται στα 35 και 515, δηλαδή, και στα δύο.» «Στη Συναίνεση, φαίνεται ότι είναι και τα δύο Τεμάχια, το 35 και το
2. Στα Σχέδια όμως και στο Χωρομετρικό, φαίνεται ότι είναι το 35 και μέρος του 515.» Στην ερώτηση: «Και ασφαλώς, συμφωνείς ότι, η Συναίνεση ισχύει, σύμφωνα με τα Αρχιτεκτονικά Σχέδια;» απάντησε: «Το θέμα είναι, ότι, δεν εγγράφτηκε στη Συναίνεση, ίσως λανθασμένα, ότι είναι μέρος του 515», ενώ, στην περαιτέρω ερώτηση - υποβολή: «Δηλαδή, συμφωνείς μαζί, μου, ότι, δεν μπορούσε να ισχύσει αυτή η Συναίνεση για το μέρος του 515 που δεν φαίνεται στα Σχέδια;», απάντησε: «Ευτυχώς, μας καλύπτει ο Όρος της Πολεοδομίας, ότι: «Η παρούσα Συναίνεση αφορά το Τμήμα του Ισογείου που είναι ένα κατάστημα.» Ερωτηθείσα, εάν συμφωνεί πως, όταν εκδοθεί μια δεύτερη Συναίνεση που αφορά στο ίδιο κτίριο, η Συναίνεση που ισχύει είναι η δεύτερη και όχι η πρώτη, απάντησε: «Όχι. Αυτό, δεν ισχύει, γιατί, στους Γενικούς Όρους, αρ. 3, αναφέρεται ότι «Οι Όροι του παρόντος Παραρτήματος, «Συναίνεση του 2004», ισχύουν επιπρόσθετα των όρων των Συναινέσεων με αριθμούς 62/82/86 και 124/97, ημερομηνίας 10.2.1992 και 6.2.1998 που εκδόθηκαν για την ίδια Οικοδομή», ενώ, ερωτηθείσα, εάν αυτές οι προηγούμενες Άδειες αναφέρονται στο Τεμάχιο 35 ή στο Τεμάχιο 515, απάντησε: «Η Άδεια 10.2.1992, αναφέρεται στα Τεμάχια 35, 36, 37 και
3. Δεν την εντοπίζω.», ενώ, συμφώνησε ότι, «ο Όρος 3 της Συναίνεσης του 2004, στον οποίο αναφέρθηκε, δεν μιλά για τη Συναίνεση του 2008, 4 χρόνια πριν». Στην υποβολή: «Επομένως, συμφωνείς ότι, η αναφορά που έκανες προηγουμένως στον Όρο 3, δεν επηρεάζει τις σχέσεις των δύο Συναινέσεων, του 2004 και του 2008», απάντησε: «Νομίζω δεν ανέφερα κάτι για το 2008.», «Τώρα, αν οι δύο Άδειες των δύο Αιτητών, αυτών που εκδικάζονται σήμερα, συγκρούονται μεταξύ των, είναι θέμα του Δήμου Λάρνακας ο οποίος παραχωρεί και την Πολεοδομική Άδεια. Το Τμήμα Πολεοδομίας, στην προκειμένη περίπτωση, έχει παραχωρήσει Συναίνεση για Οικοδομικές Εργασίες και στις δύο περιπτώσεις.» Ερωτηθείσα: «Εσύ, ως Αρχή, αναμένεις να γίνει συμμόρφωση και προς τη Συναίνεση του 2008 και προς αυτή του 2004, αν συγκρούονται μεταξύ των;», απάντησε: «Επειδή Πολεοδομική Αρχή είναι ο Δήμος Λάρνακας, εμάς, στην προκειμένη περίπτωση, δεν μας απασχολεί σε ποίον ανήκει, τι, το οποιοδήποτε μέρος. Δεν μπορούμε να απορρίπτουμε ή τη μια Συναίνεση ή την άλλη.», ενώ, ερωτηθείσα, «εάν ως Αρχή, είναι ικανοποιημένη εάν γίνει συμμόρφωση και προς τις δύο συγκρουόμενες μεταξύ των Συναινέσεις», απάντησε: «Προσπαθώ να εξηγήσω ότι, Αρμόδια Πολεοδομική Αρχή, όσον αφορά τις υποθέσεις του Δήμου Λάρνακας, είναι ο Δήμος Λάρνακας. Άρα, ο Δήμος Λάρνακας θα αποφασίσει αν οι δύο

(2)Πολεοδομικές Άδειες συγκρούονται ή όχι. Όταν Πολεοδομική Αρχή είναι ο Δήμαρχος Λάρνακας, εμείς παραχωρούμε μόνο Συναίνεση για Οικοδομικές Εργασίες». Στην περαιτέρω ερώτηση: «Έρχομαι στην παράγραφο 3 της Συναίνεσης του

1. Βρες μου την αντίστοιχη, στη Συναίνεση του
2. Ή δεν υπάρχει;», απάντησε: «Δεν υπάρχει τέτοιος όρος, γιατί, πρόκειται για άλλη υπόθεση.» Δεν γνωρίζει, εάν έγινε κάποια προσφυγή εναντίον της Συναίνεσης του 2008, εκ μέρους οποιουδήποτε προσώπου, όπως δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ούτε εάν πήρε κάποια ειδοποίηση, στην Αρχή όπου υπηρετεί, ότι, η Συναίνεση του 2008 έπαυσε να ισχύει για οποιοδήποτε λόγο. Έχει το φάκελο, αλλά δεν έχει κάτι μέσα σ' αυτόν.» Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Κ.1 Σε ότι αφορά στη Μ.Κ.1, παρά το γεγονός ότι, πρόκειται για άτομο με εξειδικευμένες γνώσεις, Αρχιτέκτονα - Μηχανικό, εντούτοις, παρατηρούμε, ότι, σε αρκετά σημεία περιέπεσε σε αντιφάσεις και/ή λανθασμένες αναφορές και/ή προσπάθησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο όπως π.χ. (α) όταν προσπάθησε με την απάντηση που έδωσε σε σχέση με τις δύο Συναινέσεις, του 2004 και του 2008, να μην αποκαλύψει από την αρχή, ότι, η Συναίνεση του 2004, αφορούσε στο Τεμάχιο 35 και σε μέρος μόνο του Τεμαχίου 515, ήτοι, μόνο στο μέρος του Τεμαχίου 515, στο οποίο κείται το επίδικο, για να υποχρεωθεί στη συνέχεια να αποκαλύψει ότι, στο Χωρομετρικό Σχέδιο, φαίνεται, ότι, πρόκειται για κομμάτι μόνο του Τεμαχίου 515 και, ότι, λανθασμένα δεν γράφτηκε αυτό, στη Συναίνεση του
3. (β) όταν με την απάντηση που έδωσε, όταν ρωτήθηκε εάν συμφωνεί ότι σε περίπτωση που εκδοθεί μια δεύτερη Συναίνεση που αφορά στο ίδιο κτίριο, ισχύει η δεύτερη και όχι η πρώτη Συναίνεση, είπε: «Όχι. Αυτό, δεν ισχύει, γιατί στους Γενικούς Όρους, αρ. 3, αναφέρεται ότι «οι Όροι του παρόντος Παραρτήματος, «Συναίνεση του 2004», ισχύουν επιπρόσθετα των Συναινέσεων με αριθμούς 62/82/86 και 124/97, ημερομηνίας 10.2.1992 και 6.2.1998, που εκδόθηκαν για την ίδια Οικοδομή» και πάλι, χωρίς να λάβει υπόψη και/ή χωρίς να αποκαλύψει από την αρχή, ότι, αυτές οι προηγούμενες Άδειες και, συγκεκριμένα η Άδεια ημερομηνίας 10.2.1992, αναφέρεται μόνο στα Τεμάχια 35, 36, 37 και 430 και καθόλου στο 515, όπως, ούτε και ότι ο Όρος 3 της Συναίνεσης του 2004, 4 χρόνια πριν τη Συναίνεση του 2008, δεν αναφέρεται και δεν μπορεί άλλωστε με οποιοδήποτε τρόπο να αναφέρεται ή να αφορά στη Συναίνεση του
4. Τα πιο πάνω σημεία της μαρτυρίας της Μ.Κ.1, όπως και κάποια άλλα, όπως πχ οι αναφορές, «Επειδή Πολεοδομική Αρχή είναι ο Δήμος Λάρνακας, εμάς, στην προκειμένη περίπτωση, δεν μας απασχολεί σε ποίον ανήκει, τι, το οποιοδήποτε μέρος. Δεν μπορούμε να απορρίπτουμε ή τη μια Συναίνεση ή την άλλη.», μας έχουν δημιουργήσει αμφιβολίες για το γνήσιο, το ειλικρινές και το αληθές των απαντήσεων της, σε βαθμό τέτοιο, ώστε να κλονίζουν την αξιοπιστία της μάρτυρος, κατά τρόπο και σε τέτοιο βαθμό, ώστε, να μη μπορούμε να δεχθούμε τη μαρτυρία της, ως ειλικρινή και αξιόπιστη, επί της οποίας θα μπορούσαμε να στηριχθούμε ώστε να καταλήξουμε σε ασφαλή συμπεράσματα και, κατά συνέπεια, απορρίπτουμε αυτή, στο σύνολό της, πλην των αναφορών, σε ότι αφορά στις έννοιες, «Αποκάλυψη Υφιστάμενου Τοξοειδούς Ανοίγματος» και «Νέον Άνοιγμα Ορθογωνικής Προβολής σε Υφιστάμενη Τοιχοποιία», στο τί δεικνύουν τα Σχέδια Α-01, Α-201 και, σε ότι έχει σχέση με το Τεκμήριο 5(β), ήτοι, τη Συναίνεση του 2008, Παραρτήματα Ι και ΙΙ, όπου, σε ότι αφορά στους «Όρους Έκδοσης Συναίνεσης», διευκρίνισε, ότι πρόκειται για Όρους που επιβάλλονται από το Τμήμα τους, από το Διευθυντή Πολεοδομίας και συγκεκριμένα, στη σελίδα 14 της ίδιας Συναίνεσης, ο Όρος 1, από τους Γενικούς Όρους, ο οποίος δηλώνει: «Να τηρηθούν πιστά τα Εγκριμένα Σχέδια καθώς και οι Γενικοί και Ειδικοί Όροι του παρόντος Παραρτήματος, δηλαδή του Παραρτήματος ΙΙ, ενώ, το Παράρτημα Ι, αναφέρει: «Σύντομη Περιγραφή Οικοδομικών Εργασιών» δηλαδή, Εργασιών που προτείνονται να γίνουν από τον ιδιοκτήτη. Δεύτερος μάρτυρας Καθ' ων η Αίτηση, (Μ.Κ.2), ο κ. Κώστας Παπαλλάς, απόφοιτος της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με δίπλωμα Αρχιτέκτονα - Μηχανικού, παρέδωσε στο Δικαστήριο Γραπτή Κατάθεση, (Τεκμήριο 35), την οποία και ανέγνωσε. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 35, ενεγράφη ως Αρχιτέκτονας - Μηχανικός στην Κύπρο, το 1990 και, είναι Εγγεγραμμένο Μέλος του ΕΤΕΚ, με αριθμό Μητρώου ΑΟ
5. Ασκεί το επάγγελμα του Αρχιτέκτονα μαζί με τη σύζυγο του, Στέλλα Ιωαννίδου, επίσης Αρχιτέκτονα και Εγγεγραμμένο Μέλος του ΕΤΕΚ, Στα πλαίσια της πολύχρονης επαγγελματικής του εμπειρίας, έχει αναλάβει τη μελέτη και επίβλεψη αρκετών Κτιρίων, Συγκροτημάτων, Πολυκατοικιών, Μονοκατοικιών, Κτιρίων Βιομηχανικών, Γραφείων, Διατηρητέων και άλλων. Από το 2001 μέχρι το 2008, διετέλεσε Μέλος της Ειδικής Επιτροπής Άσκησης Αισθητικού Ελέγχου του Δήμου Λάρνακας, ως εκπρόσωπος του ΕΤΕΚ. «Περί τις αρχές του 2004, τους ανατέθηκε από τον ο κ. Νίκο Τζιακουρή, η υποβολή Αιτήσεων και Σχεδίων, για Άδειες Αποκατάστασης του Διατηρητέου ενιαίου καταστήματος, το οποίο ενοικίασε και το οποίο βρισκόταν στις Διατηρητέες Οικοδομές, στο Τεμάχιο 35 και σε Τμήμα του Τεμαχίου 515, Φύλλο/Σχέδιο XL1/57.1.III, στο Δήμο Λάρνακας, Ο ίδιος, αποτύπωσε την Υφιστάμενη Κατάσταση πριν την μελέτη και, διαπίστωσε ότι, στο υφιστάμενο ενιαίο κατάστημα, το οποίο λειτουργούσε, ως κατάστημα πώλησης δερματίνων ειδών, όπως λειτουργούσε, υπήρχε η είσοδος του καταστήματος, στο τμήμα του Τεμαχίου 515.» Κατά την προσπάθεια κατάθεσης, ως Τεκμηρίου, της Φωτογραφικής Αποτύπωσης, όπως αυτή, κατατέθηκε κατά την υποβολή Αίτησης Συναίνεσης και Πολεοδομικής Άδειας, φάνηκε ότι, αυτή, ήταν η ίδια με το Τεκμήριο 34, ενώ, ως Τεκμήρια 36(α) 36(β) και 36(γ), κατατέθηκαν τα Σχέδια Αποτύπωσης της Υφιστάμενης Κατάστασης, με αριθμούς 01, 02 και 03, αντίστοιχα, τα οποία, αποτελούν μέρος της Πολεοδομικής Άδειας με αριθμό 62/05, όπως και μέρος της Άδειας Συναίνεσης. Σύμφωνα με το μάρτυρα, στα Σχέδια αυτά, φαίνεται και η σχέση που είχαν, ιστορικά, τα καταστήματα των δύο Τεμαχίων μεταξύ των, από την αρχική των κατασκευή. Αναφέρθηκε προς τούτο, στην ύπαρξη των συνεχόμενων μεγάλων καμάρων της εσωτερικής τοιχοποιίας, οι οποίες, κατ' αυτόν, δείχνουν ότι, αυτές, υπήρχαν ιστορικά από την αρχική κατασκευή του Κτιρίου και συνέδεαν τους δύο χώρους, δηλαδή, το κατάστημα που εμπίπτει στο Τεμάχιο 35 με το τμήμα του καταστήματος που εμπίπτει στο Τεμάχιο 515 και δημιουργούσε ένα ενιαίο χώρο όπως είναι και σήμερα το κατάστημα. Σύμφωνα με όσα στο Τεκμήριο 35, αναφέρει, στις 29.3.2004, υποβλήθηκαν Αιτήσεις για Πολεοδομική Άδεια και Άδεια Συναίνεσης, οι οποίες, υπογράφηκαν από τους ιδιοκτήτες των Τεμαχίων 35 και 515 στους οποίους ανήκε, τότε, το ενιαίο κατάστημα, κατέθεσε δε ως Τεκμήρια 37 και 38 τις Αιτήσεις με αρ. Α109/04, ημερομηνίας 29.3.2004, για Συναίνεση και για Πολεοδομική Άδεια, αντίστοιχα και, ως Τεκμήρια 39 και 40, τους Τίτλους Ιδιοκτησίας των Τεμαχίων 515 και 35, αντίστοιχα. Η Άδεια Συναίνεσης, εκδόθηκε 15.9.2004, ενώ, η Πολεοδομική Άδεια, 15.3.
6. Η Άδεια Συναίνεσης, με αριθμό 105/2004 και οι Όροι είναι το Τεκμήριο 29, ενώ, κατέθεσε ως Τεκμήριο 41, τα Σχέδια με αριθμούς 01, 02, 03, 04, 05, 06, 07 και 08 της Άδειας Συναίνεσης και, ως Τεκμήριο 42 την Πολεοδομική Άδεια με αριθμό ΠΑ 62/05 συνοδευόμενη από τα Εγκεκριμένα Σχέδια με αριθμούς 04, 05, 06 και
7. Σύμφωνα με το μάρτυρα, στο Εγκεκριμένο Σχέδιο της Πολεοδομικής Άδειας και Συναίνεσης με αριθμό 05, αποτυπώνεται, σε ότι αφορά στο τμήμα του καταστήματος που εμπίπτει στο Τεμάχιο 515, η είσοδος του ενιαίου καταστήματος, η οποία δεν έχει αλλάξει, αλλά, παραμένει στο ίδιο σημείο που βρισκόταν ιστορικά, ενώ, στο βάθος του τμήματος αυτού, τοποθετείται μέρος των δοκιμαστηρίων. Σύμφωνα με το Μ.Κ.2, το Τμήμα Διατήρησης κλήθηκε με επιστολή των, ημερομηνίας 23.9.2004 (Τεκμήριο 30) σε, επιτόπου συνάντηση, για να ληφθούν αποφάσεις σε σχέση με τις Εργασίες Συντήρησης και Αποκατάστασης. Η συνάντηση, έγινε επιτόπου, όπου και τους δόθηκαν οι Οδηγίες του Τμήματος Διατήρησης για την εκτέλεση των Εργασιών σοβατισμάτων στα σημεία των εσωτερικών καμάρων, τον τρόπο τοποθέτησης των ψευδοτάβανων κλπ.. ''Η αποκατάσταση του ενιαίου καταστήματος, έγινε σύμφωνα με τους Όρους της Συναίνεσης και των επιτόπου Οδηγιών του Τμήματος Διατήρησης. Η στατική ενίσχυση των καμάρων, έγινε σύμφωνα με τις οδηγίες του συνεργάτη των Πολιτικού Μηχανικού, κου Άντρου Αχιλλέως. Λήφθηκαν όλα τα απαραίτητα μέτρα για διασφάλιση της στατικής επάρκειας της κατασκευής''. Φωτογραφική Αποτύπωση, δεικνύουσα την ολοκλήρωση της Αποκατάστασης του ενιαίου καταστήματος, κατατέθηκε ως Τεκμήριο
8. ''Έγινε έλεγχος της ξύλινης οροφής (δάπεδο ορόφου), όπου διαπιστώθηκε, ότι, η ξύλινη κατασκευή δεν χρειαζόταν οποιαδήποτε περαιτέρω ενίσχυση, ενώ, η οροφή του καταστήματος, Τεμάχιο 35, είχε ήδη ενισχυθεί προηγουμένως με μεταλλικές δοκούς. Το πλάτος του ταβανιού του επίδικου καταστήματος, Τεμάχιο 515, ήταν μόνο 2,80μ. και, κατά πλάτος, είχαν τοποθετηθεί πυκνοί ξύλινοι δοκοί, οι οποίοι, δεν χρειάζονταν ενίσχυση αφού ήταν σε πολύ καλή κατάσταση και, δεν είχαν μεγάλο πλάτος. Στο Τεμάχιο 35, το πλάτος ήταν 4.5 μ. και δεν χρειάστηκε ενίσχυση λόγω του ότι προγενέστερα είχε ήδη γίνει ενίσχυση με μεταλλικούς δοκούς. Όσον αφορά στο πάτωμα, σε συνεργασία με το Τμήμα Διατήρησης, τοποθετήθηκε ξύλινο δάπεδο αφού προηγουμένως έγινε μόνωση για προστασία από την υγρασία». ''Σε ότι αφορά στη Φωτογραφία αρ. 01», εξήγησε ότι, «Είναι φωτογραφία από την είσοδο του καταστήματος. Είναι το επίδικο κατάστημα, δηλαδή, το μέρος του 515 και, φαίνονται οι καμάρες στον δεξί τοίχο, το σοβάτισμα πάνω από τις καμάρες που έχει γίνει, η κατασκευή του ψευδοτάβανου σε απόσταση από τον κάθετο τοίχο, σύμφωνα με Οδηγίες επί τόπου του Τμήματος Διατήρησης, για να αφήνει τις καμάρες οπτικά ανεμπόδιστες'', ''Στη Φωτογραφία 02, φαίνεται ο τοίχος μεταξύ του επίδικου καταστήματος και του καταστήματος του Τεμαχίου
9. Στο βάθος της φωτογραφίας κάτω από τα ξύλινα δοκάρια φαίνεται με μαύρο χρώμα ο σιδερένιος τένοντας που έσφιξε ολόκληρο τον τοίχο των συνεχόμενων καμάρων της Οικοδομής» εξηγώντας, ότι, εννοεί αυτό που είναι απ' άκρη σ' άκρη. ''Επίσης, φαίνεται η μεγάλη μεταλλική δοκός που υπήρχε στο κτίριο σε προγενέστερη ενίσχυση [(δηλαδή το άλλο σημείο)]. ''Στις Φωτογραφίες 03, 05, 06 και 02 φαίνεται το σοβάτισμα που κάναμε και, μετά από Οδηγίες του Τμήματος Διατήρησης, σοβατίσαμε το μέρος που βρίσκεται πάνω από τις καμάρες, και όχι αυτό που είναι κάτω από τις καμάρες», «Στη Φωτογραφία 07, φαίνονται τα ξύλινα δοκάρια του επίδικου καταστήματος, ο μεταλλικός σιδερένιος τένοντας που έσφιξε την τοιχοποιία που διαχωρίζει το επίδικο κατάστημα του Τεκμηρίου 35''. Ερωτηθείς, πότε τοποθετήθηκε αυτός ο σιδερένιος μεταλλικός τένοντας, εάν υπήρχε από παλαιά ή λόγω της Συναίνεσης;'' απάντησε: ''Στον όρο της Συναίνεσης, στο 11.1 αναφέρει: ''Να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διάνοιξη της κάμαρας που αργότερα έκλεισε. Νοείται ότι θα ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση της στατικής επάρκειας της κατασκευής''. (Βλέπετε Συναίνεση 2004 Τεκμήριο 29). Σύμφωνα με το μάρτυρα, ''Το επίδικο κατάστημα δεν ήταν ιστορικά ενοποιημένο με τους υπόλοιπους χώρους του ισογείου, του Τεμαχίου 515 τουλάχιστον, αφού, ο τοίχος είναι συμπαγής, χωρίς οποιαδήποτε ιστορικά ανοίγματα. Άποψη του είναι, ότι, το επίδικο τμήμα του Τεμαχίου 515, ήταν ενοποιημένο με το Τεμάχιο 35 και, ότι, αυτό, ενισχύεται από τις συνεχόμενες καμάρες σύμφωνα με τις Φωτογραφίες που κατέθεσε, όπως και με τη διαπίστωση του Τμήματος Διατήρησης στην παράγραφο 11.1 της Άδειας Συναίνεσης, ημερομηνίας 15.9.2004, όπου αναφέρεται μεταξύ άλλων ''. να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διάνοιξη της κάμαρας που αργότερα έκλεισε.'' Σημείωσε, ότι, το τμήμα του καταστήματος που εμπίπτει στο Τεμάχιο 515, αποτελεί τη μοναδική είσοδο του ενιαίου καταστήματος και, ως εκ τούτου, λαμβάνει και το ρόλο της εξόδου του καταστήματος. Στο Τμήμα αυτό χωροθετούνται και λειτουργούν η υποδοχή του καταστήματος, ο πάγκος Ταμείου, χώροι έκθεσης ενδυμάτων και μέρος των δοκιμαστηρίων. Υποστήριξε, ότι, το Τμήμα Πολεοδομίας, δεν θέτει ως όρο για τη χορήγηση Συναίνεσης την αναπαλαίωση του κτιρίου βάσει της αρχικής του μορφής, όσον αφορά στην εσωτερική διαρρύθμιση. Τούτο, αφίεται στην επιθυμία του κάθε ιδιοκτήτη. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 44, Εγχειρίδιο σχετικά με Διατηρητέες Οικοδομές του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, λέγοντας ότι, ιδιαίτερα σχετική, είναι η σελίδα 35 αλλά και ολόκληρο το κείμενο του Εγχειριδίου. Σύμφωνα με το μάρτυρα, για την αποκατάσταση του ενιαίου καταστήματος που έγινε, δεν παραχωρήθηκαν οποιαδήποτε οικονομικά κίνητρα στον ενοικιαστή, αφού, σύμφωνα με την παράγραφο 5 των Γενικών Όρων της Άδειας Συναίνεσης, αυτά, θα δοθούν μετά από τη συνολική Αποκατάσταση της Οικοδομής, δηλαδή, την Αποκατάσταση και του υπολοίπου μέρους της Οικοδομής, εκτός του ενιαίου καταστήματος που ήδη αποκαταστάθηκε, Μετά την ολοκλήρωση των Εργασιών Αποκατάστασης στο ενιαίο κατάστημα, που αποτελείται από το τμήμα που εμπίπτει στο Τεμάχιο 515 μαζί με το Τεμάχιο 35, δεν χρειάζεται για τους χώρους αυτούς, οποιαδήποτε περαιτέρω αντισεισμική αναβάθμιση ή αποκατάσταση συντήρησης, λόγω του ότι και η αντισεισμική αναβάθμιση έγινε και η αποκατάσταση και συντήρηση ολοκληρώθηκε. Υποστήριξε ότι, η Άδεια Συναίνεσης, με αριθμό 105/2004, ημερομηνίας 15.9.2004 και η Πολεοδομική Άδεια με αριθμό ΠΑ62/05 ημερομηνίας 15.3.2005, δεν μπορούν να αλλάξουν χωρίς την συγκατάθεση και την υπογραφή των ιδιοκτητών και των δύο Τεμαχίων, σχετικά με τις οποίες, οι Αιτήσεις έχουν συνυπογραφεί από τους ιδιοκτήτες των Τεμαχίων 35 και 515, για τις οποίες, οι Εργασίες έχουν εκτελεστεί και ολοκληρωθεί υπό την επίβλεψη του Τμήματος Διατήρησης, Ότι, οποιαδήποτε μεταγενέστερη Άδεια, έχει εκδοθεί αποκλειστικά για το Τεμάχιο 515, είναι της άποψης, ότι, δεν μπορεί να εφαρμοστεί στον χώρο που ήταν το αντικείμενο της άνω Συναίνεσης και της άνω Πολεοδομικής Άδειας, δηλαδή, ότι, οι μεταγενέστερες Άδειες, του 2008, δεν μπορούν να έχουν εφαρμογή στο επίδικο κατάστημα για το οποίο, μαζί με το Τεμάχιο 35, εκδόθηκαν προηγούμενες Άδειες, οι οποίες και έχουν εκτελεστεί. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Κ.2, παραδέχθηκε ότι, καθ όλη τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, τόσο αυτός όσο και η σύζυγος του ήταν, παρόντες στο Δικαστήριο, παρά το γεγονός ότι το γραφείο των, στο οποίο δεν απασχολούν άλλους Αρχιτέκτονες, έμενε άδειο. Σε ότι αφορά στο θέμα της αμοιβής του για τη μελέτη και τις παρουσίες του ιδίου και της συζύγου του, στο Δικαστήριο, δεν έχει κάνει καμία συμφωνία με τον κ. Τζιακουρή ή την Εταιρεία του, γιατί, θεωρεί ότι ο σεβασμός προς κάθε πελάτη είναι υποχρέωση των και, όταν τους ζητήσει πελάτης για τον οποίο εργάστηκαν, να μαρτυρήσουν σε θέματα της επαγγελματικής των επιστήμης, θα το πράξουν». Δεν ζήτησε και δεν προτίθεται να ζητήσει οποιαδήποτε αμοιβή για το λόγο ότι, ενώ λειτουργεί το γραφείο του από το 1990, 23 χρόνια τώρα, είναι η πρώτη φορά που του ζητά προηγούμενος (παλαιός) πελάτης να καταθέσει σε Δικαστήριο και, δεν θεωρεί ότι θα ζημιώσει εάν παρευρεθεί τις ημέρες που έχει παρευρεθεί για να δώσει μαρτυρία στο Δικαστήριο. Δεν είναι πρόθεση του, ακόμα και τώρα που γνωρίζει τις ημέρες που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, να χρεώσει οποιοδήποτε ποσό. Σε ότι αφορά στο χρόνο που σπατάλησε για την υπόθεση αυτή παραδέχθηκε ότι, επισκέφθηκε και το γραφείο του κ. Χατζηχριστοφή γι' αυτή την υπόθεση, «Νομίζει μία ή δύο φορές. Δύο φορές, σύντομες συναντήσεις γύρω στη μισή ώρα, περίπου». «Τη Δήλωση - Κατάθεση του, την ετοίμασε προσωπικά, στο γραφείο του και την έστειλε σε ηλεκτρονική μορφή στον κ. Χατζηχριστοφή για να βάλει τα διαδικαστικά στο επάνω μέρος της πρώτης σελίδας». Παραδέχθηκε, ότι, πήγε και επί τόπου, μία φορά, και έβγαλε και φωτογραφίες. Όλα αυτά, έγιναν χωρίς να χρεώσει οποιοδήποτε ποσό για αμοιβή του. Σε σχέση με την επαναλαμβανόμενη στη Γραπτή του Κατάθεση (Τεκμήριο 35) λέξη «ιστορικά» ρωτήθηκε: «Πότε κτίστηκε το Κτίριο στο Τεμάχιο 515 και πότε το Κτίριο στο Τεμάχιο 35;», όταν και απάντησε: «Είναι Οικοδομή, καθαρά από πέτρα. Είναι Διατηρητέα Οικοδομή και, για να κηρυχθεί Διατηρητέα, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να είναι Παραδοσιακό Κτίσμα και όχι σύγχρονο. Ο Τίτλος Ιδιοκτησίας του Τεμαχίου 515, στην περιγραφή για το Κτήμα, αναφέρει: «Κτίρια αποτελούμενα από ισόγειο, 3 καταστήματα, 1 είσοδο, 1 κλίμακα και αυλή, 1ος όροφος, 2 βεράντες, 1 χωλ, 3 δωμάτια, 1 μαγειρείο, 1 αποθήκη, 1 μπάνιο με αποχωρητήριο». Αυτή, είναι η επίσημη αναφορά του Κτήματος το
10. Είναι το Τεκμήριο 12.» «Δεν γνωρίζω πότε κτίστηκε. Γνωρίζω, ότι, αυτά τα Κτίρια, είναι αρκετών χρόνων και φαίνεται από τα υλικά που χρησιμοποιούσαν.» «Πρέπει να είναι πάνω από 60 - 80 χρόνων.» ''Δεν αποκλείω να είναι και του 1920'', ενώ, στην ερώτηση - υποβολή: «Ασφαλώς, δεν έχεις Σχέδια για το πως ήταν αρχικά αυτά τα Κτίρια, στο 515 και 35, όταν κτίστηκαν στην αρχική τους μορφή.» απάντησε: «Έχουμε το Κτίριο με τα Αρχιτεκτονικά στοιχεία του και μπορούμε να καταλάβουμε για τη δομή και την ιστορικότητα του», ενώ, στην ερώτηση: «Εσύ, αποκλείεις να έγιναν οι αλλαγές, ενδιάμεσα, το 30 ή το 40 ή το 50, όσον αφορά την ενοποίηση των χώρων, κάτω;» απάντησε: «Οι οποιεσδήποτε αλλαγές, εντοπίζονται μορφολογικά και καταγράφονται για να μπορέσει ένα Κτίριο να εγκριθεί από το Τμήμα Διατήρησης και, καταγράφει το Τμήμα Διατήρησης, στους Όρους Συναίνεσης που δίνεται, ποία στοιχεία είναι μεταγενέστερα της αρχικής δομής του κτιρίου και μπορεί να ζητήσει την απομάκρυνση τους, όπως και ζήτησε στην Άδεια Συναίνεσης». «Δεν γνωρίζει πότε ιδρύθηκε το Τμήμα Διατήρησης. Αν είναι πριν ή μετά τη Δημοκρατία. Γνωρίζει όμως, ότι, ο Νόμος Περί Πολεοδομίας εφαρμόστηκε, σίγουρα, μετά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η εφαρμογή για ξεχωριστές Πολεοδομικές Άδειες, το 1990.», Στην ερώτηση - υποβολή: «Ώστε αυτά που μας είπες πριν, ότι, κάθε αλλαγή στη δομή, καταγράφεται από το Τμήμα Διατήρησης, δε μπορούσαν να είχαν καταγραφεί αν οι αλλαγές είχαν γίνει ως το 1960, π.χ.;» απάντησε: «Είναι η Επιστήμη της Αρχιτεκτονικής. Ένα Κτίριο παραδοσιακό να μπορεί να εντοπίζει ποία στοιχεία έχουν γίνει πρώτα και ποία μετά.», Στην ερώτηση - υποβολή: «Αν υπήρξε αλλαγή στη δομή του Kτιρίου μέχρι το 1960, ασφαλώς δεν υπήρξε καταγραφή στο Τμήμα Διατήρησης; Αυτό απαντήστε», απάντησε: «Και να μην έχει καταγραφεί από το Τμήμα Διατήρησης το τί υπήρχε πριν το 60, είναι η Εργασία που κάνει το Τμήμα Διατήρησης σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή και μπορεί να αναλύσει το Κτίριο, ιστορικά, και να δώσει σχετικές Οδηγίες και Όρους και ν' αποφασίζει, ποίο είναι το αρχικό και ποίο έχει γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο.» Στην επαναλαμβανόμενη, ερώτηση: «Η ερώτηση μου είναι, αν, μέχρι το 1960 γινόταν καταγραφή στο Τμήμα Διατήρησης. Γινόταν;», απάντησε: «Γενικά: Απάντησα ότι, δεν γνωρίζω τη χρονική στιγμή που το Τμήμα Διατήρησης άρχισε να καταγράφει τα ακίνητα, Ειδικά όμως, γνωρίζω για το συγκεκριμένο κτίριο.», Δεν γνωρίζω αν υπήρξε καταγραφή αλλαγής για το συγκεκριμένο Κτίριο μέχρι το 1960». «Η γνώση που έχω, είναι ότι, έγινε Διατηρητέο, το 95, το συγκεκριμένο Κτίριο, από το Τμήμα Διατήρησης και αποτυπώθηκε στην καρτέλα του Τμήματος η περιγραφή του Κτιρίου και φωτογραφία.» Σε ότι αφορά στην αναφορά του μάρτυρα. ότι, στον Τίτλο του Τεμαχίου 515, καταγράφεται ότι, το Ισόγειο αποτελείται από 3 καταστήματα, είπε ότι, αντιλαμβάνεται, ότι, το τρίτο, δηλαδή το ένα από αυτά τα καταστήματα, είναι το επίδικο. Δεν έχει τον σημερινό Τίτλο, αλλά, ούτε και κάτι διαφορετικό μεταγενέστερα. Δεν έχει ούτε προηγούμενο Τίτλο που να μην περιλαμβάνει το επίδικο τμήμα, μέσα στο 515, ούτε και πληροφορία. Σε σχέση με την Αίτηση για τη Συναίνεση του 2004, συμφώνησε ότι, εκείνοι που υπογράφουν, είναι οι ιδιοκτήτες του Τεμαχίου 35 και, από το Τεμάχιο 515 μόνο ο κ. Χατζηχαμπής ιδιοκτήτης μόνο του 1/4 μεριδίου του Τεμαχίου
11. Οι υπόλοιποι είναι τα αδέλφια του, των οποίων δεν βλέπει την υπογραφή. «Είχαν συμφωνήσει ο κ. Χατζηχαμπής με τους υπόλοιπους να διαχειρίζεται το κατάστημα σαν δικό του. Υπόγραψε τις Αιτήσεις και η Αρμόδια Αρχή, αποδέχθηκε και εκδώσαν τις Άδειες.» «Δεν έχω οποιοδήποτε πληρεξούσιο, μαζί μου.» «Ούτε τη συμφωνία Χατζηχαμπή και αδελφών που είπα πριν, την έχω.», «Η απάντηση που έδωσα, είναι, ότι, δεν την έχω. Δεν έχω τη συμφωνία, γενικά.» «Δεν γνωρίζω, αν, εναντίον της Συναίνεσης του 2008 υποβλήθηκε οποιαδήποτε Προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο, αλλά, ούτε μου γνωστοποιήθηκε οτιδήποτε για το θέμα του 2008.», «Υποστηρίζω αυτό που λέω στην Κατάθεση μου, όχι ως νομικός, βέβαια, αλλά από την εμπειρία και γνώση που έχω και, να μου επιτρέψετε να εξηγήσω γιατί υποστηρίζω. Όταν δύο καταστήματα που ανήκουν σε ξεχωριστούς τίτλους ιδιοκτησίας, υποβάλλουν μαζί, από κοινού, σαν ένα πράγμα, μια Αίτηση για Άδεια και αυτή η Άδεια αφορά εστιατόριο που έχει και κουζίνα, η κουζίνα σχεδιάζεται στο ένα κατάστημα και ο χώρος εστίασης (τα τραπέζια) στο άλλο. Εκδίδεται μετά, μια Άδεια στο ένα κατάστημα που είναι η κουζίνα και ενσωματώνεται με άλλα καταστήματα που είναι δίπλα και, παίρνει οποιαδήποτε άλλη χρήση καταστήματος. Δεν μπορεί να ισχύει μια τέτοια Άδεια για το χώρο που ήταν η κουζίνα, γιατί, το υπόλοιπο κατάστημα που είναι τα τραπέζια εστίασης, θα είναι ένας χώρος, χωρίς κουζίνα.», «Αντιλαμβάνεστε ότι, στο παράδειγμα που έδωσα, το άλλο κατάστημα εφόσον δεν τροποποιηθεί η Άδεια του, δεν μπορεί να λειτουργήσει και να υπάρχει. Μιλώ ως Αρχιτέκτονας, Αρχιτεκτονικά. Όπως και στην περίπτωση του 515 και 35, δεν μπορεί να λειτουργήσει το 35 γιατί θα είναι περίκλειστος χώρος, χωρίς πρόσβαση, γιατί, δεν θα μπορεί κανένας να μπαίνει στο κατάστημα του Τεμαχίου 35 λόγω του ότι η μοναδική πρόσβαση εισόδου είναι από το 515.», Στην ερώτηση: «Εμποδίζει τον, κανένας ν' ανοίξει άλλη πόρτα», απάντησε: «Αντιλαμβάνεστε ότι, χωρίς Άδεια της Αρμόδιας Αρχής δεν μπορεί να γίνει αυτό.», «Δεν έχω αποταθεί και δεν γνωρίζω τον χειρισμό της Αρμόδιας Αρχής.», «Δεν γνωρίζω το θέμα χειρισμού σε σχέση με τη Συναίνεση του 2004 που ζητούσε στο σημείο που χωρίζει τα δύο καταστήματα και υπήρχαν οι συνεχόμενες καμάρες, πως θα το χειριστεί η Αρμόδια Αρχή.», Τέλος, στην υποβολή: «Δεν απαντάς και πάλι» απάντησε: «Ο μόνος λόγος είναι η σχέση των δύο χώρων με τις καμάρες που ήταν ιστορικά, ενοποιημένες.» Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Κ.2 Σε ότι αφορά στο Μ.Κ.2 τον οποίο, ως εκ της επαγγελματικής του ιδιότητας και προσόντων, θεωρούμε ως εμπειρογνώμονα και ως τέτοιο τον αποδεχόμαστε, παρά το γεγονός ότι, πιστεύουμε ότι σε αρκετά σημεία έλεγε την αλήθεια, εντούτοις η αναφορά του, ότι, για τις τόσες εμφανίσεις και παρουσίες του ιδίου και της συζύγου του, στο Δικαστήριο καθώς και για την όλη προετοιμασία της υπόθεσης και το χρόνο που ανάλωσε για το σκοπό αυτό, τόσο στο γραφείο του όσο και επισκεπτόμενος τον επίδικο χώρο και το γραφείο του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, ότι δεν θα χρεώσει αυτούς με οποιοδήποτε ποσό, ως θέμα καθήκοντος προς τον πελάτη του, μας έχει προβληματίσει. Προβληματισμό μας έχει δημιουργήσει και η αναφορά του μάρτυρα ότι, οποιαδήποτε Άδεια μεταγενέστερη της Άδειας και Συναίνεσης του 2004, εκδοθείσα αποκλειστικά για το Τεμάχιο 515, είναι της άποψης ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί στο χώρο που ήταν αντικείμενο της εν λόγω Συναίνεσης και Πολεοδομικής Άδειας, δηλαδή, ότι, οι μεταγενέστερες αυτές Άδειες δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής στο επίδικο, για το οποίο, μαζί με το Τεμάχιο 35, εκδόθηκαν προηγούμενες Άδειες οι οποίες και εκτελέστηκαν. Τούτο, γιατί, δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη ότι, στις μεταγενέστερες αυτές Άδειες και Συναίνεση συμπεριλαμβάνεται και το επίδικο τμήμα του Τεμαχίου 515, στο οποίο εκτείνονται και το οποίο καλύπτουν χωρίς οποιαδήποτε αναφορά, ότι, το επίδικο τμήμα εξαιρείται της Συναίνεσης. Περαιτέρω προβληματισμό δημιουργεί και η αναφορά του μάρτυρα, ότι, στον τίτλο ιδιοκτησίας του Τεμαχίου 515, στον οποίο εμπίπτει και το επίδικο, αναφέρεται μεταξύ άλλων, ότι, αυτό, αποτελείται στο ισόγειο από 3 καταστήματα, μία είσοδο, μία κλίμακα και αυλή, εκ των οποίων 3 καταστημάτων, το τρίτο κατάστημα είναι το επίδικο, ενώ, επιμένει ότι, ιστορικά, το επίδικο ήταν διαχωρισμένο του υπολοίπου τμήματος του Τεμαχίου 515 και ήταν πάντοτε ενωμένο με το Τεμάχιο
12. Το ίδιο ισχύει και για την κλίμακα, το κλιμακοστάσιο στο ισόγειο, η οποία βρισκόταν στο χώρο του επίδικου υποστατικού, ενώ, τα άλλα δύο καταστήματα του ισογείου, στο Τεμάχιο 515, στερούνται οποιασδήποτε κλίμακας, η οποία να οδηγεί στον όροφο. Προβληματισμό και αμφιβολίες για το αληθές της μαρτυρίας του μάρτυρα δημιουργεί και η περαιτέρω αναφορά του, ότι, η δεύτερη Άδεια και Συναίνεση του 2008, δεν μπορεί να ισχύσει σε ότι αφορά στο επίδικο, καθότι, τυχόν εφαρμογή της θα αφήσει το Τμήμα του ακινήτου των Καθ' ων η Αίτηση, το οποίο ανήκει στο Τεμάχιο 35, περίκλειστο χώρο, χωρίς πρόσβαση εισόδου, γιατί, η μοναδική πρόσβαση σ' αυτό είναι από το Τεμάχιο 515, το επίδικο, παραγνωρίζοντας ότι, το θέμα, σαφώς και μπορεί να επιλυθεί με το άνοιγμα άλλης πόρτας, κατόπιν Αδείας της Αρμόδιας Αρχής, Άδεια για την οποία δεν έχει αποταθεί και δεν γνωρίζει το τυχόν αποτέλεσμα υποβολής μιας τέτοιας Αίτησης. Εν όψει όλων των ανωτέρω, δεν έχουμε ικανοποιηθεί για το ειλικρινές και αληθές των αναφορών του μάρτυρα, τη μαρτυρία του οποίου δεν μπορούμε να δεχθούμε ως αληθή και ειλικρινή και, ωκ τούτου, την απορρίπτουμε, πλην των αναφορών στην έκδοση Πολεοδομικής Άδειας και Συναίνεσης το έτος 2004 σε σχέση με τα Τεμάχια 35 και το Τμήμα του Τεμαχίου 515, στο οποίο εμπίπτει το επίδικο υποστατικό. Τρίτος μάρτυρας Καθ' ων η Αίτηση, (Μ.Κ.3), ο κ. Νίκος Τζιακούρης, Διευθύνων Σύμβουλος της Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας, παρέδωσε στο Δικαστήριο Γραπτή Κατάθεση, (Τεκμήριο 45), την οποία και ανέγνωσε. Σύμφωνα με το μάρτυρα, η Καθ' ης η Αίτηση Εταιρεία, ιδρύθηκε το 1992, με έδρα τα Λατσιά. Ασχολείται με εμπόριο ειδών ένδυσης, αντιπροσωπεύουσα διάφορες μάρκες και Εταιρείες συνεργαζόμενες στη βάση ετήσιων στόχων, με πολλές απαιτήσεις και, τυχόν επιτυχία της υπό εκδίκαση Αίτησης, πιθανότατα, θα επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στη συνεργασία των με τις εν λόγω Εταιρείες. Η Εταιρεία των, εμπορεύεται μέσω 7 καταστημάτων, δύο εκ των οποίων στη Λάρνακα, δύο στα Λατσιά, ένα στο κέντρο της Λευκωσίας και δύο στο Παραλίμνι, Το ένα από τα καταστήματα της Λάρνακας, βρίσκεται στην οδό Ζήνωνος Κιτιέως, είναι μικρό, 16 τμ. και, δέχεται περιορισμένο αριθμό εμπορευμάτων, ενώ, το άλλο μέρος του οποίου αποτελεί ο επίδικος χώρος, στην οδό Ερμού, στο σημείο που έχει μετατραπεί σε Πλατεία, Η έκταση του, περιλαμβανόμενου και του επίδικου χώρου, είναι περίπου 170 τμ., από τα οποία, ο επίδικος χώρος είναι περίπου 38 τμ.. και ενώνεται με καμάρες με τον διπλανό χώρο, ο οποίος, επίσης ενώνεται με άνοιγμα με τον τρίτο χώρο. Ο επίδικος χώρος, χρησιμοποιείται ως είσοδος στο κατάστημα, με γραφείο χρησιμοποιούμενο ως ταμείο και δοκιμαστήρια στο βάθος, όπου είναι τοποθετημένη έκθεση υποδημάτων και βραδινών φορεμάτων. Σε περίπτωση έξωσης των, εάν τα ως άνω μεταφερθούν στα υπόλοιπα δύο μέρη του καταστήματος, θα υπάρξει πυκνότητα, συμφόρηση και έλλειψη κατάλληλου λειτουργικού χώρου, τέτοια, που θα έχει ως αποτέλεσμα, να υποχρεωθούν να αφαιρέσουν σχεδόν τα μισά εμπορεύματα από εκείνα που είναι σήμερα τοποθετημένα ή θα αναγκαστούν να μετακινηθούν σε άλλο κατάστημα, χάνοντας την εμπορική εύνοια του καταστήματος. Εάν απολεσθούν 38 τμ., ο τζίρος των θα μειωθεί κατά πολύ, συγκρίνοντας με την απόδοση των 16 τμ. της οδού Ζήνωνος Κιτιέως. Απέκτησαν τον επίδικο χώρο, μαζί με τους διπλανούς χώρους, αφού πλήρωσαν μεγάλο ποσό, ως αέρα ή και ως αποζημιώσεις στους προηγούμενους κατόχους. Σύμφωνα με το Μ.Κ.3, «οι Αιτητές, δεν εμποδίζονται να προχωρήσουν σε εκτέλεση των σχεδίων των, δηλαδή, σε ανέγερση του νέου Κτιρίου και επιδιόρθωση του υπολοίπου μέρους του και, η θέση του κ. Ποχτζελιάν, ότι, το Κτίριο κινδυνεύει να καταρρεύσει, δεν ευσταθεί ή ακόμα και εάν ευσταθεί, τούτο οφείλεται στις παραλείψεις των ίδιων των Αιτητών, να λάβουν τα δέοντα μέτρα αναπαλαίωσης του υπολοίπου Κτιρίου, δεδομένου ότι, η Αναπαλαίωση αυτή, είναι δυνατή, ανεξάρτητα από τον επίδικο χώρο». «Πιστεύει, ότι, ο κύριος λόγος που οι Αιτητές αγόρασαν το Κτίριο, ήταν η δημοσίευση, τότε, των Σχεδίων του Δήμου για δημιουργία, στο σημείο εκείνο, Πλατείας, η οποία θα αύξανε και την εμπορικότητα και την αξία του Κτιρίου». «Με τους προηγούμενους ιδιοκτήτες του επίδικου χώρου, είχαν συνάψει ενοικιαστήριο έγγραφο, (Τεκμήριο 16), για την περίοδο 1.9.2004 μέχρι 31.8.2006, με δικαίωμα του ενοικιαστή να ανανεώνει την ενοικίαση για άλλες δύο διετίες. «Από τη δέσμη επιστολών, Τεκμήριο 24, εξάγεται το συμπέρασμα, ότι, εξάσκησε το δικαίωμα του για ανανέωση και τις δύο φορές και πλήρωνε αυξημένο ενοίκιο, ανά διετία. Τη θέση του αυτή, πιστεύει, την τεκμηριώνει και το γεγονός, ότι, για την πρώτη ανανέωση, πλήρωσε αύξηση ενοικίου υπερβαίνουσα το 14% που προέβλεπε ο Νόμος και, όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, αυτό, αποδεικνύει τη συνέχιση της συμβατικής ενοικίασης, τουλάχιστον μέχρι την 31.8.
13. Οι αυξήσεις ενοικίου, γίνονταν δεκτές από τους Αιτητές και, όλες οι επιταγές των ρευστοποιούνταν. Ισχυρισμός του είναι, ότι, η ενοικίαση, δυνάμει του Τεκμηρίου 16, συνεχίστηκε μέχρι το τέλος της, την 31.8.2010». Σύμφωνα με το Μ.Κ.3, στην επιστολή τερματισμού, ημερ. 25.7.2008, απάντησαν με επιστολή των δικηγόρων των ημερ. 15.9.2008 (Τεκμήριο για Αναγνώριση Α και, μεταγενέστερα Τεκμήριο 46). Σύμφωνα πάντοτε με το Τεκμήριο 45, οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν εκτελέσει στο επίδικο τμήμα, όλες τις Εργασίες οι οποίες απαιτούντο να γίνουν με βάση τις Συναινέσεις, τόσο του 2004 όσο και του
14. Ισχυρισμός των είναι, ότι, δεν χρειάζεται να παραδώσουν κατοχή του ακινήτου για να γίνουν Έργα εντός του επίδικου χώρου. Τα μόνα Έργα είναι τα ανοίγματα που επιθυμούν να κάνουν για να το ενώσουν με τους γειτονικούς χώρους, σε ενιαίο χώρο. Άλλωστε, το Τεκμήριο 16, Όρος 6, παρέχει στους Αιτητές το δικαίωμα να εισέλθουν στο υποστατικό για περίοδο 6 εβδομάδων, ώστε να στηρίξουν το πάτωμα του ορόφου. Ουδέποτε όμως, τους ζητήθηκε κάτι τέτοιο από τους Αιτητές. Δηλώνει δε, εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας, ότι, είναι έτοιμοι να σεβαστούν τον Όρο αυτό, όποτε τους ζητηθεί, ο δε κ. Παπαλλάς τον συμβουλεύει ότι, η οροφή μπορεί να επιδιορθωθεί, χωρίς καν να απαιτηθεί να εκκενώσουν το υποστατικό. Σύμφωνα με το Μ.Κ.3, η ενοποίηση όλων των χώρων μεταξύ των οποίων και ο επίδικος, δεν είναι απαίτηση της Πολεοδομίας, ούτε προϋπόθεση για τη χορήγηση Συναίνεσης, όπως, ούτε και το να επανέλθει το ακίνητο στην αρχική του μορφή, Από τη μαρτυρία των Ειδικών, φάνηκε, ότι, στην αρχική του μορφή, το επίδικο, δεν αποτελούσε μέρος της υπόλοιπης Οικοδομής των Αιτητών, αφού, υπήρχε σταθερός και μόνιμος τοίχος, ο οποίος το διαχώριζε από τους υπόλοιπους χώρους των Αιτητών. Αντίθετα, αποτελούσε μέρος των άλλων δύο καταστημάτων που κατέχουν οι Καθ' ων η Αίτηση και ήταν ενωμένο μαζί τους με καμάρες και, δυστυχώς, τα Αρχεία του Κτηματολογίου δεν μπορούν να διαφωτίσουν, όπως φαίνεται και από το Πιστοποιητικό Έρευνας, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο
15. Σύμφωνα με το μάρτυρα, η επιστολή, Τεκμήριο 17, δεν του είναι κατανοητό, σε ποία βάση έξωσης στηρίζεται, αφού, αναφέρει, ότι, ο ισχυριζόμενος λόγος για την αναγκαιότητα παράδοσης της κατοχής του επίδικου χώρου στους ιδιοκτήτες, είναι «για να προβούν σε επιδιορθώσεις και καινοτομίες οι οποίες είναι απαραίτητες για την συντήρηση του», χωρίς να αναφέρει, ότι, το επίδικο, θα ενωθεί και θα αποτελέσει ενιαίο χώρο μαζί με όλο το υπόλοιπο ισόγειο, ανώγειο και με καινούργια Οικοδομή που θα κτιστεί στο πίσω μέρος. Δεν αποκαλύπτεται στο Τεκμήριο 17, ότι, το ακίνητο πρέπει να επιστραφεί με βάση το άρθρο του Νόμου που αναφέρει, ότι, ο χώρος απαιτείται λογικά για χρήση από τον ιδιοκτήτη. Σύμφωνα με το μάρτυρα και το Τεκμήριο 45, «εκείνο που επιδιώκεται, είναι, εντέχνως και προσχηματικά να αφαιρεθεί από την Εταιρεία μας η κατοχή του χώρου ώστε το επίδικο να καταστεί μέρος ενός τεράστιου ενιαίου χώρου κατάλληλου π.χ. για σούπερ μάρκετ και, η αναφορά του κ. Ποχτζελιάν ότι μπορεί να γίνουν διάφοροι εσωτερικοί χώροι όπως εστιατόρια, καφετέριες κ.τ.λ. δεν υποστηρίζεται από τα Σχέδια που κατέθεσε στο Δικαστήριο σαν μέρος της Πολεοδομικής και Οικοδομικής Άδειας. Εζητήθη η παράδοση του χώρου για να προβούν σε «καινοτομίες». Ολόκληρη η ακροαματική διαδικασία δεν απεκάλυψε την ύπαρξη οποιασδήποτε «καινοτομίας» στο ακίνητο, με εξαίρεση, την πρόθεση της άλλης πλευράς να «ασελγήσει» επί του ιστορικά ενιαίου διαχωριστικού τοίχου, δημιουργώντας καινούργια ανοίγματα ούτως ώστε να αυξήσουν την εμπορική του αξία. Συνεπώς, είναι ο ισχυρισμός μου, ότι, η τετράμηνη ειδοποίηση δεν αποκαλύπτει τις αληθινές προθέσεις των Αιτητών και είναι έντεχνα ασαφής και ακαθόριστη. Δεν αναφέρει ότι θα εκτελεστούν Έργα σε Διατηρητέα Οικοδομή και, συνεπώς, είναι αδύνατο να παράξει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, αφού δεν είχα μπορέσει να αντιληφθώ το περιεχόμενο της ούτε ήταν εξ αντικειμένου κατανοητή». Σύμφωνα με τα όσα, περαιτέρω, στο Τεκμήριο 45, ο Μ.Κ.3, αναφέρει, "Σε περίπτωση επιτυχίας της Αίτησης, η υφιστάμενη είσοδος του καταστήματος δεν θα είναι δυνατό να χρησιμοποιείται. Θα απαιτηθεί Αίτηση για χορήγηση Συναίνεσης, Πολεοδομικής και Οικοδομικής Άδειας. Είναι αμφίβολο και δεν μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα ότι οι Άδειες αυτές, θα χορηγηθούν. Το υπόλοιπο κατάστημα, θα παραμείνει κλειστό μέχρις ότου χορηγηθούν, αν χορηγηθούν, οι αναγκαίες Άδειες και εκτελεστούν οι αναγκαίες Εργασίες. Για το σχεδιασμό του νέου ανοίγματος, για τη νέα θύρα εισόδου, θα απαιτηθούν οι υπηρεσίες Αρχιτέκτονα και ενδεχόμενα θα προκληθεί στα δύο καταστήματα αναστάτωση λόγω των νέων εσωτερικών διαρρυθμίσεων που θα απαιτηθούν, επιπλέον των μεγάλων κόστων για την απομάκρυνση της βιτρίνας και την κατασκευή θύρας εισόδου-εξόδου όπως και άλλες εσωτερικές διαρρυθμίσεις. Γενικά, οι απώλειες και οι ζημιές δεν είναι υπολογίσιμες αυτή την στιγμή που σας μιλώ, αλλά, σίγουρα, θα είναι μεγάλες.» «Διεκδικώ αποζημιώσεις για απώλεια εμπορικής εύνοιας η οποία οπωσδήποτε θα χαθεί σε περίπτωση επιτυχίας της Αίτησης, αλλά για το θέμα, θα δώσει μαρτυρία άλλος κατάλληλος μάρτυρας.» Αντεξεταζόμενος ο Μ.Κ.3, σε ότι αφορά στα 7 καταστήματα της Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας, στα οποία αναφέρθηκε και στα ετήσια κέρδη, π.χ. όλων μαζί, για το έτος 2012, απάντησε, «Δεν θυμάμαι ακριβώς το ποσό. Πρέπει να ερευνήσω γιατί η Εταιρεία ασχολείται και με άλλα. Και με χονδρικές πωλήσεις.», «Δεν θυμάμαι ακριβώς, ούτε μαζί με τις χονδρικές πωλήσεις, ούτε περίπου, Αλλά, εκείνο που μπορώ να πω, είναι ότι, το 2012, δεν ήταν μια εποικοδομητική καλή χρονιά», «Το 2011 ήταν καλύτερη του 2012», «Από το 2008 και εντεύθεν, η καλύτερη χρονιά της Εταιρείας, γενικά, χωρίς να είμαι απολύτως σίγουρος, πρέπει να είναι το 2009». «Δεν θυμάμαι όμως ούτε για το 2009 πόσα περίπου εκέρδισεν η Εταιρεία.» Ερωτηθείς, σε σχέση με το κατάστημα, στη Ζήνωνος Κιτιέως, των 16 τμ., και το κέρδος που άφησε το 2012 απάντησε: «Δεν ξέρω τα κέρδη των καταστημάτων ένα προς ένα, ανά χρόνο, αλλά, θυμάμαι περίπου, το τζίρο που κάμνουν." "Tα ίδια ισχύουν και για το επίδικο κατάστημα, το οποίο, μαζί με αυτά με τα οποία είναι συνενωμένο, είναι 170 τμ., στην οδό Ερμού, και τον ετήσιο τζίρο του". Tο πιο μεγάλο σε τμ. από τα 7 καταστήματα της Εταιρείας, είναι το κατάστημα των Λατσιών, αλλά δεν μπορώ να πω ακριβώς, τα μέτρα". «Το κατάστημα της Λευκωσίας μπορεί να είναι 120 με 130 τμ.. Έτσι το υπολογίζω», «Και του Παραλιμνίου, το ένα πρέπει να είναι γύρω στα 80 τμ. και το άλλο γύρω στα 120 τμ..» Στην ερώτηση: «Έχεις δύο

(2)καταστήματα στο Παραλίμνι, ένα στη Λευκωσία, με τμ. λιγότερα των 130 τμ.. Σου αποφέρουν κέρδη, ή όχι, επειδή είναι μικρά και πηγμένα τα εμπορεύματα εκεί μέσα;» απάντησε ότι, «Οι χώροι των καταστημάτων διαμορφώνονται ανάλογα με τις ανάγκες που έχουν. Ο λόγος που υπάρχουν δύο

(2)καταστήματα στο Παραλίμνι είναι γιατί δεν μπορούσαμε να βρούμε ενιαίο χώρο με τα τμ. που θέλουμε. Γι' αυτό χωρίσαμε τα εμπορεύματα σε δύο χώρους, ανδρικό και γυναικείο". "Το επίδικο κατάστημα είναι ενιαίος χώρος, ανδρικό, γυναικείο, παπούτσι.», ενώ, στην ερώτηση: «Στη Λευκωσία που είναι 130 τμ. τα κατάφερες και έστησες κατάστημα. Εδώ, γιατί δε μπορείς με τα εναπομένοντα 130 τμ., αν σου αφαιρεθεί ο επίδικος χώρος;», απάντησε: «Στη Λευκωσία, υπάρχουν δύο

(2)καταστήματα, τα οποία, σε απόσταση, είναι κοντά και συμβιβαστήκαμε με το χώρο που βρήκαμε να ενοικιάσουμε και διαμορφώσαμε το κατάστημα με τέτοιο ύφος, με το οποίο να μην πάνε όλες οι Εταιρείες οι οποίες βρίσκονται στο άλλο κατάστημα που είναι η ίδια περιοχή, Λευκωσία». «Μ' αυτό τον τρόπο δεσμεύω τις Εταιρείες να είμαι αποκλειστικά αντιπρόσωπος στις Επαρχίες που είμαι. Στη Λάρνακα, με τον υφιστάμενο χώρο, έχω το προτέρημα να προβάλλω όλες μου τις Εταιρείες», «Εγώ είπα ότι, ''Τα δύο καταστήματα στη Λευκωσία, είναι κοντά. Δηλαδή, τα χωρίζουν 6 χιλιόμετρα», «Το ένα είναι στη Λευκωσία και το άλλο στα Λατσιά.» Στην ερώτηση - υποβολή: «Μα στην Έκθεση σου μιλάς για δύο καταστήματα στα Λατσιά και ένα στη Λευκωσία, δηλαδή, για 5 καταστήματα. Πως το δικαιολογείς αυτό;» απάντησε: «Το δεύτερο κατάστημα στα Λατσιά, είναι outlet κατάστημα, γι' αυτό, δεν το περιλαμβάνω στα άλλα μου τα καταστήματα, γιατί, αποκλειστικός στόχος και σκοπός είναι να κλειδώσω τις Εταιρείες που συνεργάζομαι μαζί τους.» Ερωτηθείς, εάν το μεγάλο κατάστημα, στα Λατσιά, ήταν το outlet», απάντησε: «Όχι, δεν είναι το outlet. Είναι το πιο μεγάλο μαγαζί και κάνει τους πιο πολλούς τζίρους.», «Σε κέρδος δεν μπορώ να σας πω τις διαφορές που έχουν μεταξύ τους τα δύο καταστήματα της Λάρνακας, όμως, μπορώ να σας πω τις διαφορές που έχουν σε προβολή και σε εμπορεύματα.» Σε ότι αφορά στην αναφορά του, για πληρωμή μεγάλου ποσού ως αέρα στους προηγούμενους κατόχους, εξήγησε, ότι, αυτοί ήταν η G. & M. Xadjihambi Leather & Travel Shop Ltd και, δικαιούχος, ο κ. Γεώργιος Χατζηχαμπής. Δεν έχει μαζί του απόδειξη για το ποσό που πλήρωσε, αλλά, αν του ζητηθεί μπορεί να φέρει», «Το ποσό, είναι δηλωμένο στο Φόρο Εισοδήματος ότι το πήρε ο κ. Χατζηχαμπής.», «Ακριβές ποσό δεν θυμάμαι, αν δεν απατώμαι, ήταν περίπου ΛΚ90.000- Λίρες και πρέπει να κατεβλήθη τέλος του 2003.» Ερωτηθείς: «Δηλαδή, επληρώθη πριν ακόμα γίνει το ενοικιαστήριο έγγραφο μαζί τους; Η συμφωνία ενοικίασης έγινε το Σεπτέμβριο 2004 και, εσύ, χωρίς συμφωνητικό ενοικίασης στα χέρια, πλήρωσες από το 2003, ΛΚ90.000-;» απάντησε: «Αν δεν με απατά η μνήμη μου, υπήρχε συμφωνητικό έγγραφο μεταξύ της Εταιρείας μου και του κ. Χατζηχαμπή. Καταβλήθηκε ένα ποσό και το υπόλοιπο ποσό καταβλήθηκε με την ολοκλήρωση της συμφωνίας.» «Δεν έχω μαζί μου αυτό το συμφωνητικό». Επέμεινε ότι, έκαμε μια συμφωνία το 2003 (που δεν την έχει μαζί του) και πλήρωσε ένα ποσό (για το οποίο έχει απόδειξη, την οποία όμως, δεν παρουσίασε), ενώ το υπόλοιπο ποσό, το πλήρωσε το 2004, που ολοκλήρωσε τη συμφωνία, ενώ, στην υποβολή: «Μα πριν είπες για πληρωμή ΛΚ90.000-, το 2003», απάντησε: «Επειδή τώρα διευκρίνισες την ερώτηση, τη δέχτηκα.» Σε ότι αφορά στην αναφορά του, ότι, οι Αιτητές δεν εμποδίζονται να προχωρήσουν στην εκτέλεση των Εργασιών ανεξάρτητα από τον επίδικο χώρο, παραδέχτηκε, ότι, τα όσα αναφέρει, είναι βάσει των όσων του είπε ο κ. Παπαλλάς, ενώ σε ότι αφορά στην επιστολή, Τεκμήριο 15, παραδέχθηκε ότι, έπαιρνε παρόμοιες επιστολές, ότι δηλαδή, οι Αιτητές λάμβαναν άνευ βλάβης τα ενοίκια του επίδικου, λέγοντας, ότι, δεν ήταν, όλες οι επιστολές άνευ βλάβης. Παραδέχθηκε όμως, ότι, στο Τεκμήριο 15, οι Αιτητές μέσω του συνηγόρου των, γράφουν ότι «οποιαδήποτε επιταγή ληφθεί, λαμβάνεται, άνευ βλάβης», «Δεν έχω όμως, με κάθε πληρωμή την επιστολή». Συμφώνησε, ότι, ακόμα και η τελευταία επιστολή που έστειλε ο κ. Χατζηχριστοφής, την οποία και αναγνώρισε, (Τεκμήριο 48), ημερομηνίας 3.5.2013, στάληκε πίσω στον κ. Χατζηχριστοφή, με τη σημείωση ότι εισπράττετο άνευ βλάβης δικαιωμάτων των. Συμφώνησε, ότι, το κατά πόσο μια ενοικίαση συνεχίζεται ή τερματίζεται ή είναι ισχυρή ή άκυρη, είναι θέμα νομικό, ο ίδιος δεν είναι νομικός και, ότι, το ίδιο ισχύει και για την ερμηνεία των Συναινέσεων είτε του 2004, είτε του 2008, όπως και για τα έγγραφα. «Μας ενοχλεί να παραδώσουμε το επίδικο για διάφορους λόγους. Κάποιοι λόγοι αναφέρονται στην Έκθεση μου. Οι άλλοι όμως που δεν αναφέρονται και νοιώθουμε ότι μας αδικεί, ο ένας είναι, ότι, ρωτηθήκαμε από εκπροσώπους του κ. Ποχτζιελιάν πριν κάμει την αγορά αν θα παραδώσουμε το χώρο και εμείς αρνηθήκαμε ευγενικά. Ο άλλος λόγος είναι ότι, ο κ. Ποχτζιελιάν, ασχολείται με το ίδιο επάγγελμα με εμάς, που μπορεί να θέλει να μας μικραίνει το χώρο, ώστε να είμαστε σε πιο δυσμενή θέση από αυτόν και, δεν πιστεύω, ότι, με 2.000 τμ. δεν μπορεί να κάμει τη δουλειά του». «Με την εξέλιξη της διαδικασίας, σκέφτηκα και σκέφτομαι διάφορα πράγματα,» «Κάποια υπήρχαν από πριν και κάποια στην πορεία.» Αφού ζητήθηκε από το μάρτυρα να κοιτάξει το Τεκμήριο 47, είπε, ότι, ιδιοκτήτης του άλλου κομματιού, του διπλανού, με το οποίο ενώνεται το επίδικο, είναι ο κ. Ελευθέριος Ελευθερίου και η κα Ζαχαριάδου. Δεν θυμάμαι. Είναι δύο

(2). Συμφώνησε, ότι, το Τεκμήριο 47, δεν πάει πίσω για να υποστηρίξει οπωσδήποτε, ότι, σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο, ιδιοκτησιακά, το επίδικο ήταν ενωμένο με αυτό της κ. Ζαχαριάδου και Ελευθερίου αλλά και, πως, ούτε υπάρχει κάτι που να λέει ότι ήταν χωριστά. Στην υποβολή ότι, από το 1976, που είναι η πιο παλαιά εγγραφή, φαίνεται ότι το επίδικο ανήκε στο Τεμάχιο 515 που ανήκει στους Αιτητές, αποτελείται από μία είσοδο, 1 κλιμακοστάσιο, 3 καταστήματα κ.λπ., απάντησε, ότι, «δεν μπορεί να απαντήσει». «Δεν έχει κάμει από το 2008, που γνωρίζει γι' αυτή την υπόθεση μέχρι σήμερα, οποιαδήποτε Αίτηση με Σχέδια για να του χορηγηθεί Άδεια ανοίγματος εισόδου, σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος έξωσης των. Έχει κάμει όμως, το 2003 και είδε πόσο ταλαιπωρήθηκε που πλήρωνε αρκετούς μήνες ενοίκιο μέχρι να του δοθούν κάποιες Άδειες για να φτιάξει το Κτίριο». Παραδέχθηκε, ότι, «δεν γνωρίζει ότι η Συναίνεση του 2008 -όπως και ο κ. Γιαννάκης Δημητρίου, ανέφερε-, προβλέπει και αναφέρει ότι η Εργασία δεν επιτρέπεται να γίνει τμηματικά». Αξιολόγηση μαρτυρίας Μ.Κ.3 Σε ότι αφορά στο Μ.Κ.3 και στην υπό αυτού δοθείσα μαρτυρία, δεν μπορούμε να πούμε, ότι, ο μάρτυρας μας έχει πείσει για το ειλικρινές και αληθές των όσων μας έχει αναφέρει. Έχει αναφερθεί στα 7 καταστήματα τα οποία η Καθ' ης η Αίτηση Εταιρεία, διατηρεί παγκύπρια, μεταξύ των οποίων και το κατάστημα, του οποίου, ο επίδικος χώρος αποτελεί μέρος, το οποίο, όπως φάνηκε, είναι σε εμβαδόν, περιλαμβανομένου και του επίδικου χώρου, ένα εκ των μεγαλύτερων καταστημάτων των, εάν όχι το μεγαλύτερο (170 τμ.) [τούτο ενόψει του γεγονότος ότι, ενώ είπε ότι το κατάστημα στα Λατσιά είναι το μεγαλύτερο, εντούτοις δεν έκανε αναφορά στο εμβαδόν εκείνου του καταστήματος] από το οποίο, ακόμη και αφαιρούμενου του επίδικου χώρου (38 τμ.) απομένουν άλλα 132 τμ. εμβαδόν, ήτοι, εμβαδόν ίσο ή/και, κατά τι, μεγαλύτερο ακόμη και του πιο μεγάλου, από τα άλλα των καταστήματα, των οποίων το εμβαδόν μας αναφέρθηκε. Παρά τούτο και, ενώ, δεν φάνηκε να αντιμετωπίζει πρόβλημα χώρου στα άλλα των καταστήματα, ακόμη και στα πιο μικρά, εντούτοις, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι, τυχόν ανάκτηση της κατοχής του επίδικου χώρου, θα επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στη συνεργασία της Καθ' ης η Αίτηση, Εταιρείας, με τις Εταιρείες με τις οποίες συνεργάζεται, ότι, τυχόν περιορισμός των στο εμβαδόν των 132 τμ. του υπολοίπου μέρους του καταστήματος των, θα δημιουργήσει πυκνότητα, συμφόρηση και έλλειψη κατάλληλου λειτουργικού χώρου, τέτοια, ώστε θα υποχρεωθούν να αφαιρέσουν σχεδόν τα μισά εμπορεύματα από εκείνα που είναι σήμερα τοποθετημένα ή θα αναγκαστούν να μετακινηθούν σε άλλο κατάστημα, χάνοντας την εμπορική εύνοια του καταστήματος. Ότι, σε τέτοια περίπτωση, ο τζίρος των θα μειωθεί κατά πολύ. Επί του σημείου αυτού, αξιοσημείωτο είναι, ότι, ενώ, ο μάρτυρας ισχυρίζεται τα πιο πάνω, εντούτοις, «δεν γνωρίζει», όπως τουλάχιστον ισχυρίστηκε, ούτε τα κέρδη ούτε το τζίρο του κάθε καταστήματος των, ούτε ποίο από όλα των τα καταστήματα κάνει το μεγαλύτερο τζίρο. Παρά τούτο, επιμένει ότι, σε τέτοια περίπτωση, θα υποστεί σημαντική απώλεια κέρδους και εμπορικής εύνοιας. Αναφέρθηκε σε απώλεια εμπορικής εύνοιας, παραγνωρίζοντας εντελώς, το γεγονός ότι, εκείνο το οποίο ζητείται από αυτόν είναι η παράδοση μέρους μόνο (38 τμ.) του καταστήματος των και, όχι ολόκληρου του καταστήματος, το οποίο, ακόμη και σε περίπτωση παράδοσης των 38 τμ., παραμένει με εμβαδόν 132 τμ.. Για ποία απώλεια εμπορικής εύνοιας μιλά και για ποία συμφόρηση, πυκνότητα και αφαίρεση των μισών εμπορευμάτων των, δεν μπορέσαμε να αντιληφθούμε, όταν του ζητείται να επιστρέψει μόνο 38 τμ. από τα 170 τμ. που κατέχει και, όταν ο επίδικος χώρος, ουσιαστικά, όπως προκύπτει από την αποδεκτή μαρτυρία αλλά και τα όσα κατά την επιτόπια επίσκεψη μας στο χώρο, διαπιστώσαμε, ουσιαστικά, είναι είσοδος, με έπιπλο γραφείου - ταμείο και μερικά εμπορεύματα κατά μήκος του τοίχου και, στο βάθος του καταστήματος, τα οποία, είμαστε της άποψης ότι, με κατάλληλη διευθέτηση, άνετα μπορούν να ενταχθούν στον εναπομένοντα χώρο των 132 τμ.. Περαιτέρω, οι αναφορές του μάρτυρα, στις, κατά τη γνώμη του, προθέσεις των Αιτητών και στο γεγονός, ότι, το περιεχόμενο της επιστολής, Τεκμήριο 17, δεν του ήταν κατανοητό, σε ότι αφορά στο τί, οι Αιτητές, με την επιστολή των ζητούσαν από αυτόν, είναι κατά τη γνώμη μας, το λιγότερο ατυχείς και, προσβάλλουν τη νοημοσύνη και του μέτριου ακόμη σε νοημοσύνη ανθρώπου. Αλλοίμονο, εάν οι Αιτητές με την επιστολή των θα έπρεπε να παραθέσουν λεπτομερώς, τις προτιθέμενες να εκτελεστούν στο επίδικο, Εργασίες. Όσον δε αφορά στην αναφορά του μάρτυρα, ότι, ένα χρόνο πριν λάβει κατοχή του επίδικου χώρου, το Σεπτέμβριο του 2003, και, ενώ η συμφωνία ενοικίασης έγινε το Σεπτέμβριο του 2004, κατέβαλε στον προηγούμενο ιδιοκτήτη του υποστατικού, ποσό ΛΚ90.000- ως αέρα καταστήματος, και, χωρίς να αμφισβητούμε ότι, κάποιο ποσό ή, ακόμα και το εν λόγω ποσό, ενδεχόμενα, πληρώθηκε ως αέρας, εντούτοις, δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι τούτο πληρώθηκε προτού υπογραφεί καν η συμφωνία ενοικίασης και, μάλιστα ένα χρόνο νωρίτερα. Δεν θα σχολιάσουμε τις αναφορές του μάρτυρα, στο γεγονός ότι κατέβαλλε αυξημένο ή άλλο ενοίκιο και λάμβανε αποδείξεις χωρίς την αναγραφή σ' αυτές, «άνευ βλάβης» καθότι, ως νομικό σημείο, δεν είναι της αρμοδιότητας του μάρτυρα να ερμηνεύσει τη σημασία του όρου και τις συνέπειες μιας τέτοιας αναγραφής ή όχι. Τα ίδια ισχύουν και σε σχέση με τις όποιες αναφορές του μάρτυρα στις Συναινέσεις, στα Σχέδια και, στον τρόπο έναρξης και διεξαγωγής των Εργασιών για τα οποία, ως μη Ειδικός, δεν μπορεί να εκφέρει άποψη. Εν πάση περιπτώσει, η κατάληξη μας, είναι, ότι, ο μάρτυρας υπερέβαλλε στις αναφορές του και, τα όσα ανέφερε, είναι θέσεις, σκέψεις και προσωπικές απόψεις του ιδίου, ενώ αντίθετα απόφυγε να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με τα κέρδη και τον τζίρο των καταστημάτων των και, ειδικότερα του καταστήματος, του οποίου, το επίδικο αποτελεί μέρος. Ο μάρτυρας, δεν μας έχει πείσει και, δεν μπορούμε να δεχθούμε τη μαρτυρία του ως αληθή, την οποία ως εκ τούτου και απορρίπτουμε στο σύνολο της. Πραγματικά γεγονότα: Τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά προκύπτουν από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, συνοψίζονται στα πιο κάτω: Κατά πάντα ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση, χρόνο, οι Αιτητές ήταν και, είναι οι ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού, το οποίο, είναι κατάστημα επί της οδού Ερμού αρ. 83, στη Λάρνακα, ενώ, οι Καθ' ων η Αίτηση, είναι οι ενοικιαστές αυτού, ενοικιάζοντες τούτο, από 1.9.2004, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, άνευ ημερομηνίας, συναφθέντος μεταξύ των τότε ιδιοκτητών αυτού κκ. G & M Hadjihambi Leather and Travel Shop Ltd και/ή Γεωργίου Χατζηχαμπή και της Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας για την περίοδο 1.9.2004 - 31.8.2006 και με δικαίωμα των ενοικιαστών (option) σε ανανέωση της ενοικίασης για άλλες δύο διετίες χωριστά. Δυνάμει του εν λόγω ενοικιαστηρίου εγγράφου, Τεκμήριο 16, το ενοίκιο συμφωνήθηκε σε ΛΚ200- μηνιαίως για την πρώτη διετία, ενώ, προβλεπόταν αύξηση του, σε περίπτωση ανανέωσης, σε ΛΚ230- για τη δεύτερη και, σε ΛΚ260- μηνιαία για την τρίτη διετία, προκαταβολικά καταβαλλόμενο την πρώτη ημέρα εκάστου μηνός με 7 ημέρες χάρη. Το σήμερα, καταβαλλόμενο μηνιαίο ενοίκιο, ανέρχεται σε ΛΚ260-, ισοδύναμο Ευρώ 444,24.-, από το οποίο, οι Αιτητές, αφαιρούμενης της φορολογίας, λαμβάνουν €434,24-. Το επίδικο, κείται επί του Τεμαχίου 515, του οποίου αποτελεί μέρος, είναι κατάστημα, εμβαδού 38 τμ. περίπου και είναι ενωμένο με τα δύο διπλανά αυτού, συνενωμένα καταστήματα, τα κείμενα επί του Τεμαχίου 35, ιδιοκτησίας άλλων προσώπων, κατά τρόπο τέτοιο, ώστε, τα 3 αυτά καταστήματα, επίδικο και τα δύο καταστήματα του Τεμαχίου 35, να συνιστούν ένα ενιαίο κατάστημα, συνολικού μεγέθους 170 τμ. κατεχόμενου υπό των Καθ' ων η Αίτηση. Το επίδικο, το οποίο εμπίπτει και ανήκει στο Τεμάχιο 515, αποτελεί μέρος και/ή τμήμα της Διατηρητέας Οικοδομής των Αιτητών η οποία αποτελείται από το ισόγειο (δύο καταστήματα) συν το επίδικο, ήτοι 3 συνολικά καταστήματα, και το ανώγειο. Οι Αιτητές, κατέστησαν ιδιοκτήτες του επίδικου κατά ή περί το Μάρτιο του έτους 2007, κατόπιν αγοράς από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες αυτού, ολόκληρης της Διατηρητέας Οικοδομής επί του Τεμαχίου 515, της οποίας το επίδικο, αποτελεί μέρος, καθώς και, του όπισθεν τούτου κενού Τεμαχίου 422. Κατά το χρόνο αγοράς του επίδικου από τους Αιτητές, τούτο, όπως και ολόκληρη η Οικοδομή επί του Τεμαχίου 515 της οποίας αποτελεί μέρος, είχαν ήδη κηρυχθεί Διατηρητέα, δυνάμει της Κ.Δ.Π. αρ. 169/84, δημοσιευθείσας στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, την 18.5.1984, (Παράρτημα ΙΙΙ Μέρος Ι, αρ. 1960). Όταν το 1984, το επίδικο και ολόκληρη η Οικοδομή της οποίας αυτό αποτελεί τμήμα, κηρύχθηκαν Διατηρητέα, τούτα, ανήκαν στους κκ. Χαράλαμπο Σάββα Χατζηχαμπής, Βασίλειο Σάββα Χατζηχαμπή, Γεώργιο Σάββα Χατζηχαμπή και Ανδρέα Σάββα Χατζηχαμπή, ανά ¼ μερίδιο έκαστος, (βλ. Κ.Δ.Π. 169/84). Δεν γνωρίζουμε και δεν έχουμε ενώπιον μας μαρτυρία, εάν έλαβε, στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου, Τεκμήριο 16, το 2004, οποιαδήποτε αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του επίδικου και, γιατί, φέρονται και υπογράφουν ως ιδιοκτήτες αυτού, η Εταιρεία G & M Hadjihambi Leather & Travel Shop Ltd και/ή ο Γεώργιος Χατζηχαμπή, ο οποίος φαίνεται να είναι ιδιοκτήτης του 1/4 μόνο μεριδίου αυτού και όχι και τα 4 ως άνω πρόσωπα. Επιπρόσθετα, στο εν λόγω Τεκμήριο 16, δεν υπάρχει η σφραγίδα της Εταιρείας είτε των ιδιοκτητών είτε των ενοικιαστών, στο σημείο των υπογραφών. Όσον αφορά δε, στο ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 16, τούτο, παρά το γεγονός, ότι, προβλέπει διάρκεια ενοικίασης δύο ετών, ήτοι ενοικίου πέραν του έτους, εντούτοις δεν φέρει την υπογραφή δύο μαρτύρων και/ή οιουδήποτε μάρτυρος, κατά παράβαση του άρθρου 77 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, γεγονός το οποίο και καθιστά αυτό, άκυρο. Επιπρόσθετα, το εν λόγω ενοικιαστήριο έγγραφο, στον όρο 2 αυτού, προβλέπει ρητά, ότι, ''Η περίοδος της ενοικιάσεως συμφωνήθηκε για δύο

(2)έτη από την 1 Σεπτεμβρίου 2004 μέχρι 31 Αυγούστου 2006''. Και, περαιτέρω, στον ίδιο όρο 2, κάνει πρόνοια, ως ακολούθως: ''Ο ενοικιαστής θα έχει δικαίωμα (option) να ανανεώνει την παρούσα ενοικίαση για άλλες δύο διετίες χωριστά'', ενώ, στον όρο 3 αυτού, γίνεται αναφορά στο ύψος του ενοικίου για την πρώτη διετία καθώς επίσης και στο ενοίκιο το οποίο θα είναι πληρωτέο σε περίπτωση ανανέωσης της ενοικίασης. Πέραν της πιο πάνω αναφοράς, ότι, ο ενοικιαστής θα έχει δικαίωμα ανανέωσης για άλλες δύο διετίες χωριστά, ουδεμία αναφορά γίνεται σε ότι αφορά στον τρόπο και στο χρόνο άσκησης του δικαιώματος του ενοικιαστή, για ανανέωση. Ο εν λόγω όρος, ενώ, είναι απόλυτα σαφής ως προς τη χρονική διάρκεια της περιόδου της πρώτης ενοικίασης και, ενώ επίσης, συνάγεται από αυτόν με εύλογη καθαρότητα ότι, η άσκηση του δικαιώματος ανανέωσης της ενοικίασης ανήκει αποκλειστικά στον ενοικιαστή, εντούτοις, σ' αυτόν ουδεμία σαφής αναφορά γίνεται ως προς τον τρόπο και το χρόνο κατά τον οποίο ο ενοικιαστής θα πρέπει να ασκήσει το δικαίωμα του προς ανανέωση της ενοικίασης, ώστε, η ανανέωση να επέλθει πράγματι και να παράξει τα όποια αποτελέσματα της και, τούτο, ανεξάρτητα από την ακυρότητα ή μη του ενοικιαστηρίου εγγράφου και, τις όποιες συνέπειες της σε ότι αφορά στις πρόνοιες αυτού, συμπεριλαμβανομένης και της εν λόγω πρόνοιας ανανέωσης. Τα πιο πάνω καθιστούν αόριστη και ασαφή τη συγκεκριμένη πρόνοια ανανέωσης, εξαιρουμένης της ρητής και σαφούς πρόνοιας του όρου 3 αναφορικά με το ύψος του ενοικίου για τις αντίστοιχες διετίες. Το επίδικο, είναι κατάστημα και, χρησιμοποιείται από τον ενοικιαστή του, μαζί με τα άλλα δύο καταστήματα του Τεμαχίου 35 με τα οποία είναι ενωμένο, για πώληση ειδών ένδυσης και συναφών ειδών, συνιστά δε, μέρος της Διατηρητέας Οικοδομής επί του Τεμαχίου 515, περιγραφή της οποίας δίδεται πιο πάνω, στα πλαίσια της παράθεσης, ανάλυσης και αξιολόγησης της μαρτυρίας. Οι Αιτητές, με την υπό εκδίκαση αίτηση των, ζητούν ανάκτηση της κατοχής του επίδικου, με λόγο έξωσης, τη διεξαγωγή επιδιορθώσεων και καινοτομιών απαραίτητων για τη συντήρηση του. Το επίδικο είναι Διατηρητέο, μέρος Διατηρητέας Οικοδομής και, συνεπώς, για Εκτέλεση Έργων σε Διατηρητέα Οικοδομή, ισχυριζόμενοι ότι, το επίδικο απαιτείται για επιδιορθώσεις και καινοτομίες απαραίτητες για τη συντήρηση του οι οποίες συνίστανται σε ενοποίησή του με τα άλλα δύο καταστήματα του Τεμαχίου 515 και με την ανώγειο κατοικία/τον πρώτο όροφο και, με τριώροφη Οικοδομή που θα ανεγερθεί στον πίσω χώρο, εντός του κενού Τεμαχίου 422 δικής των ιδιοκτησίας, οι οποίες, συνιστούν Εκτέλεση Έργων για Αναπαλαίωση ολόκληρης της Διατηρητέας Οικοδομής, Αναπαλαίωση η οποία περιλαμβάνει Επισκευή, Συντήρηση, Ανακαίνιση και Αποκατάσταση της Οικοδομής καθώς και Εσωτερικές Τροποποιήσεις των Ισογείων καταστημάτων, μεταξύ των οποίων και το επίδικο, της κατοικίας Ορόφου, επανατοποθέτηση του κλιμακοστασίου και σύνδεση του ισογείου χώρου με την κατοικία στον όροφο. Το Κτίριο του οποίου, το επίδικο, αποτελεί μέρος, είναι Οικοδομή, Διατηρητέα, από του έτους 1984, δυνάμει Διατάγματος Διατήρησης, Αριθμός Κ.Δ.Π. 169/84, ημερ. 18.5.1984, δημοσιευθέντος στο Παράρτημα ΙΙΙ(Ι), της Επίσημης Εφημερίδας της Δημοκρατίας, αρ. 1960, σελίδα 633 και επόμενες. Σχετικό, είναι το Τεκμήριο 3, όπου, γίνεται αναφορά σε «Οικοδομές Ειδικού Αρχιτεκτονικού, Ιστορικού, Κοινωνικού ή άλλου Ενδιαφέροντος ή Χαρακτήρα», μεταξύ των οποίων και το Τεμάχιο 515, επί του οποίου κείται η Οικοδομή, της οποίας, το επίδικο, αποτελεί μέρος και, στους λόγους οι οποίοι επέβαλαν την έκδοση του Διατάγματος Διατήρησης τόσο της Οικοδομής αυτής όσο και των άλλων Οικοδομών οι οποίες κηρύσσονται Διατηρητέες δυνάμει του ίδιου Διατάγματος, λόγοι οι οποίοι και συνοψίζονται: «(α) Στην ανάγκη διατήρησης των αντιπροσωπευτικών δειγμάτων παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της πόλης που παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. (β) Στην ανάγκη διατήρησης των ιδιοκτησιών αυτών γιατί αποτελούν το βασικό και ζωντανό κρίκο με το παρελθόν μας ιδιαίτερα το πολεοδομικό, αρχιτεκτονικό, κοινωνικό, ιστορικό και πολιτιστικό. (γ) Στον κίνδυνο αφανισμού εκλεκτών δειγμάτων οικοδομών, ομάδων οικοδομών ή περιοχών, τα οποία, η ταχεία αλλοίωση του φυσικοτεχνητού χαρακτήρα των παλιών γειτονιών της Λάρνακας, σαν αποτέλεσμα της κακόγουστης μαζικής ανάπτυξης των τελευταίων χρόνων, απειλεί να αφανίσει εξαιτίας των κατεδαφίσεων και των άστοχων επεμβάσεων. (δ) Στην ανάγκη διατήρησης του αρχιτεκτονικού και ιστορικού κληροδοτήματος,