ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ κ.α. ν. LOUCAS GEORGIOU MANAGEMENT LTD κ.α., Αίτηση Αρ. Ε32/12, 13/6/2013

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ κ.α. ν. LOUCAS GEORGIOU MANAGEMENT LTD κ.α., Αίτηση Αρ. Ε32/12, 13/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2013:15 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ. Ε32/12 Μεταξύ: 1. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ 2. ΙΑΚΩΒΟΥ ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ 3. ΝΙΚΟΛΑ ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ Αιτητών και 1. LOUCAS GEORGIOU MANAGEMENT LTD 2. ΣΠΥΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Καθ' ων η Αίτηση --------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 21.1.2013 για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες 13.6.2013 Για τους Αιτητές - Καθ' ων η Αίτηση 1 στην κυρίως Αίτηση: κα. Χαραλαμπίδου για κ. Πολύκαρπο Κ. Φιλίππου Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και Αιτητές 1, 2 και 3 στην κυρίως Αίτηση: κα. Χριστοδουλίδου για κ.κ. Παύλος Γ. Ευθυμίου Δ.Ε.Π.Ε. και Έλενα Γεωργίου Ταλιώτου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για να ακούσει απόφαση ο κ. Σοφοκλέους (το γραφείο κηρύσσεται αίθουσα Δικαστηρίου) Ενδιάμεση Απόφαση Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση (εν τοις εφεξής «οι Καθ' ων η Αίτηση») καταχώρισαν αίτηση δια κλήσεως την 21.1.2013 με την οποία εξαιτούνται ως ακολούθως: «1. Διάταγμα για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ως αυτές περιγράφονται πιο κάτω: 1. Να καθορίσει λεπτομερώς ποιος εκ των Καθ' ων η Αίτηση, καθ' ισχυρισμό των Αιτητών, πρόσθεσε το όνομα Ν & S Café Ltd (παράγραφος 3 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση). 2. Να καθορίσει λεπτομερώς ποιες είναι οι ισχυριζόμενες παράνομες πράξεις στις οποίες κατ' ισχυρισμό προέβησαν οι Καθ' ων η Αίτηση (παράγραφος 5). 3. Περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με την ισχυριζόμενη πλαστογραφία (παράγραφος 5). 4. Να καθορίσει λεπτομερώς ποιες είναι οι ισχυριζόμενες πράξεις τις οποίες κατ' ισχυρισμόν παραδέχθηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση στην αστυνομία και ποιες στα άλλα πρόσωπα. (παράγραφος 8) 5. Να καθορίσει λεπτομερώς ποιες είναι οι ισχυριζόμενες πράξεις και ποιες οι παραλείψεις οι οποίες περιέχονται στην παράγραφο 9. 2. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το να διαγράφονται οι οποιοιδήποτε σχετικοί ισχυρισμοί που περιέχονται στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση και/ή να μην επιτρέπεται στους Αιτητές να προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία κατά την ακρόαση της υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αίτησης αναφορικά με όλα και/ή οποιαδήποτε από τα θέματα για τα οποία ζητούνται περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες πιο πάνω.» Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θθ.6 και 7, Δ.48 θθ.1-4 και 9(
2. i)και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και ζητήθηκαν με επιστολές ημερομηνίας 11.09.12 και 24.10.12 οι οποίες παραμένουν αναπάντητες. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «οι Αιτητές») καταχωρίστηκε την 21.2.2013 και στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, Δ.39, Δ.19 θθ. 1 έως 7, Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στην Κυπριακή Νομολογία και Πρακτική των Κυπριακών Δικαστηρίων, στο δίκαιο της επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «Α. Δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις του Νόμου για την ζητούμενη με την αίτηση θεραπεία, αφού δεν υπάρχει τέτοιο υπόβαθρο, στα δικόγραφα του ενάγοντα, που να χρήζει διευκρίνησης, με την μορφή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών. Β. Η αίτηση των καθ' ων η αίτηση αποσκοπεί στην ιχνηλάτηση μαρτυρίας, των αιτητών, και όχι στην διευκρίνιση στο μέτρο που απαιτούν οι θεσμοί Περί Πολιτικής Δικονομίας των δικογραφημένων ουσιωδών γεγονότων. Οι σχετικές παράγραφοι 3, 5, 8 και 9, της Απάντησης στην Υπεράσπιση και στην Ανταπαίτηση, καλύπτουν με επάρκεια τις προϋποθέσεις που θέτουν οι Θεσμοί περί Πολιτικής Δικονομίας, οι δε ζητούμενες λεπτομέρειες είναι θέμα μαρτυρίας και απόδειξης.» Τα γεγονότα που στηρίζουν την ένσταση φαίνονται στη συνημμένη ένορκη δήλωσης του κ. Χρίστου Σιμιλλίδη, από την Πάφο, της ιδίας ημερομηνίας. Ο κ. Σιμιλλίδης λέγει ότι είναι δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα και την πορεία της υπόθεσης, είναι δε πλήρως και κατάλληλα εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές να προβεί στην ένορκο δήλωση του. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι έχει αναγνώσει το περιεχόμενο της υπό εξέταση αίτησης και το απορρίπτει πλήρως και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Το Δικαστήριο άκουσε τους ευπαίδευτους συνηγόρους σε αγορεύσεις την 11.4.2013 και επιφύλαξε την απόφαση του. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Ιστορικό: · Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 29.5.2012 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται Διάταγμα έξωσης των ενοικιαστών λόγω παράνομης υπενοικίασης του καταστήματος επί της οδού Αποστόλου Παύλου 112, στην Πάφο. · Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχώρισαν Απάντηση και Ανταπαίτηση την 19.6.2012, με διαφορετικούς δικηγόρους. · Απάντηση στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση και για τους δύο Καθ' ων η Αίτηση, καταχωρίστηκαν στις 9.7.2012. · Tην 17.10.2012 οι Αιτητές καταχώρισαν αίτηση δια κλήσεως ζητώντας αποκάλυψη εγγράφων και λήψη αντιγράφων. Εκδόθηκαν διατάγματα εκ συμφώνου την 1.11.2012 εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση αλλά και των Αιτητών. Οι Αιτητές και οι Καθ' ων η Αίτηση 1 καταχώρισαν ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης. Στο φάκελο της υπόθεσης δεν υπάρχει ένορκος δήλωση αποκάλυψης εγγράφων εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 2. · Την 24.10.2012 οι Δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση 1 απέστειλαν επιστολή στους δικηγόρους των Αιτητών με την οποία ζητούσαν την παραχώρηση περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών για τα ίδια θέματα που περιέχονται στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, ως και αυτά τα οποία αφορά η υπό εξέταση αίτηση. Δικόγραφα: Οι σχετικές με την υπό εξέταση αίτηση παράγραφοι στην Απάντηση στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση του Καθ' ου η Αίτηση 1, έχουν ως ακολούθως: «3. Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι υπέγραψαν για λογαριασμό των καθ' ων η αίτηση αρ. 1, σχετικά έγγραφα για την αλλαγή χρήσης, αλλά οι καθ' ων η αίτηση στη συνέχεια πρόσθεσαν το όνομα N & S Cafe Ltd χωρίς την γνώση και συγκατάθεση τους.» «5. Περαιτέρω οι αιτητές ισχυρίζονται ότι οι καθ ων η αίτηση προέβησαν σε παράνομες πράξεις και / η πλαστογράφησαν έγγραφα για να εξασφαλίσουν άδεια χρήσης σε άλλο νομικό πρόσωπο και όχι στο όνομα τους.» «8. Οι καθ ων η αίτηση παραδέχθηκαν εις την αστυνομία και σε άλλο πρόσωπα τις πιο πάνω πράξεις τους και εμποδίζονται τόσο από την συμπεριφορά τους όσο και από έγγραφα να ισχυρίζονται το αντίθετο.» «9. Με τις πιο πάνω παράνομες πράξεις και παραλείψεις τους, οι καθ ων η αίτηση, προέβησαν σε παράνομη υπενοικίαση του υποστατικού.» Νομική πτυχή: Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί 1983: Σύμφωνα με τον Καν. 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, όπου δεν υπάρχει συγκεκριμένος Κανονισμός που να ρυθμίζει το θέμα. Πολιτική Δικονομία: Σχετικοί είναι οι Δ.19 θθ.6 και 7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι προνοούν ως ακολούθως: "6. A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just. 7. Before applying for an order for particulars a party may apply for them by letter. The costs of the letter and of any particulars delivered pursuant thereto shall be allowed on taxation. In dealing with the costs of any application for an order for particulars, the provisions of this rule shall be taken into consideration by the Court or Judge." Οι αντίστοιχοι παλαιοί Αγγλικοί Θεσμοί είναι το Order 19 rules 7 , 7A, οι οποίοι είναι πανομοιότυποι (βλέπετε Annual Practice 1958 [2]). Στις υποσημειώσεις κάτω από τα δύο rules, με την επικεφαλίδα "Generally", καταγράφονται τα ακόλουθα: "The principles upon which particulars will be ordered appear from the notes to r. 4. .. Particulars are necessary in order that a party may know the case he has to meet and to prevent surprise (Spedding v. Fitzpartrick, 38 Ch. D. 413; Thompson v. Birkley, 31 W.R. 230). They are sometimes allowed as limitations of the claim or of the evidence (Milbank v. Milbank, [1900] 1 Ch. P. 385). They tie the hands of the party, and he cannot without leave go into any matters not included (see (n.) "All material facts" to r.4; and Woolley v. Broad, [1892] 2 Q.B. 317). But if the opponent omits to ask for particulars evidence may be given which supports any material allegation in the pleadings (Dean of Chester v. Smelting Cor., [1902] W.N. 5; Hewson v. Cleeve, [1094] 2 Ir. R. 536). If an affidavit has been ordered to stand as a pleading, particulars of the allegations therein may be ordered under rr. 7 and 7A." [δική μου υπογράμμιση] Στρέφομαι στο rule 4 [3], που αφορά τη δικογράφηση ουσιαστικών γεγονότων και όχι μαρτυρίας και τις υποσημειώσεις κάτω από αυτόν, εφόσον υπάρχει και η σχετική αναφορά στο απόσπασμα πιο πάνω. Ας σημειωθεί ότι το Order 19 rule 4 είναι πανομοιότυπο με τον αντίστοιχο θεσμό των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δηλαδή τη Δ.19 θ.4. Στην υποσημείωση κάτω από την επικεφαλίδα "All material facts", στη σελίδα 447, καταγράφονται τα ακόλουθα: "The general rule is thus stated by Cotton, L.J., in Philipps v. P., 4 Q.B.D. p.139:-"In my opinion it is absolutely essential that the pleading, not to be embarrassing to the defendants, should state those facts which will put the defendant on their guard, and tell them what they have to meet when the case comes on for trial." Each party must plead all the material facts on which he means to rely at the trial; otherwise he is not entitled to give any evidence of them at the trial. No averment must be omitted which is essential to suceess. Those facts must be alleged which must, not may, amount to a cause of action (West Rand Co. V. Rex, [1905] 2 K.B. 399; see Ayers v. Hanson, [1912] W.N. 193). "If parties were held strictly to their pleadings under the present system, they ought not to be allowed to prove at the trial any fact which is not stated in the pleadings" (per Brett, L.J., in Philipps v. P., 4 Q.B.D. p. 133). Where in an action for personal injuries alleged to be caused by the defendant's failure to provide a drift which could be hammered safely without risk of pieces flying off, it was held that the defendant could not, without pleading it, rely on the defence that the drift was suitable because he purchased it from a reputable supplier and was not negligent in failing to subject the drift to test before it was put into use (Davie v. New Merton Board Mills, Ltd., [1956] 1 W.L.R. 233). If a plaintiff's cause of action, or his title to sue, depends on a statute, he must plead all facts necessary to bring him within that statue (Seear v. Lawson, 16 Ch. D. 121; Read v. Brown, 22 Q.B.D. 128; Davis v. James, 26 Ch. D. 778). A plaintiff is allowed to set out in his statement of claim matters which merely tend to increase the amount of damages recoverable, especially where such matters of aggravation involve a fresh charge of misconduct against the defendant (Millington v. Loring, 6 Q.B.D. 190, 194; Whitney v. Moignard, 24 Q.B.D. 630). It has been stated a defendant is, strictly, not entitled to plead in his defence matters which merely tend to mitigate the damages (Wood v. Durham, 21 Q.B.D. 501; Wood v. Cox, 4 T.L.R. 550, and see O.36 r.37), but it is submitted that any facts which the defendant is entitled to prove may be pleaded. Allegations may be material though not necessary (Gaston v. United Newspapers, 32 T.L.R. p. 144). "The practice of the Courts is to consider and deal with the legal result of pleaded facts, although the particular legal result alleged is not stated in the pleading (per Scrutton L.J., in Lever Bros., Ltd. v. Bell, [1931] 1 K.B. 357). "The word 'material' means necessary for the purpose of formulating a complete cause of action; and if any one 'material' statement is omitted, the statement of claim is bad" (per Scott, L.J., in Bruce v. Odhams Press, Ltd. [1936], 52 T.L.R. 224 at p.228). But the pleader should never allege any fact which is not material at the present stage of the action, even though he may reasonably suppose that it may become material hereafter For instance, the plaintiff need not aver that a condition precedent has been performed; it is for the defendant to assert that it has not (see r. 14). "It is no part of the statement of claim to anticipate the defence, and to state what the plaintiff would have to say in answer to it" (per James, L.J., in Hall v. Eve, 4 Ch. D. p.345). So, too, it is quite unnecessary for the defendant to defend himself against charges which are not yet made, or to plead to causes of action which do not appear in the statement of claim (Rassam v. Budge, [1893] 1 Q.B. 571). "Neither party need, in any pleading, allege any matter of fact as to which the burden of proof lies on the other side" (O.19, r. 25)." Νομολογία: Η αυθεντία Χρ. Κ. Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ