← Κύπρος

ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΤΣΗ κ.α. ν. A.M.C. HOTELS LTD κ.α., Αίτηση Αρ. Ε17/11, 30/7/2013

ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΤΣΗ κ.α. ν. A.M.C. HOTELS LTD κ.α., Αίτηση Αρ. Ε17/11, 30/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2013:3 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Λ. Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Μ. Γεωργιάδου και Β. Πιτσιλλίδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ. Ε17/11 Μεταξύ:

  1. ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΤΣΗ, κατοίκου Αγίας Νάπας [Ανεξαρτησίας 6]
  2. KAMARES RIVER SUPERMARKET LTD
  3. ΤΑΣΟΥΛΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ως διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντος ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ
  4. ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
  5. ΚΩΣΤΑ Χ''ΑΝΑΣΤΑΣΗ Αιτητών και
  6. A.M.C. HOTELS LTD, με έδρα την Αγία Νάπα
  7. T.L.M. HOTELS LTD, με έδρα την Αγία Νάπα
  8. ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ, από την Αγία Νάπα Καθ' ων η Αίτηση ---------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 12.4.2013 για την αναστολή της διαδικασίας εκκρεμούσης Έφεσης 30.8.2013 Για τους Αιτητές: κ. Γ. Λουκαίδης για κ.κ. Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία. Κος Γ. Εμπεδοκλής για ν' ακούσει απόφαση Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1: κ. Χρ. Σκορδής για κ.κ. Παπαχαραλάμπους & Αγγελίδης Δ.Ε.Π.Ε. κα Γ. Χαραλαμπίδου για ν' ακούσει απόφαση Για τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3: κ. Αντ. Γεωργιάδης για κ.κ. Α. Γεωργιάδης & Ν.Α.Π. Γεωργιάδης Δ.Ε.Π.Ε. Ενδιάμεση Απόφαση Με αίτηση ημερομηνίας 12.4.2013 οι Αιτητές στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση ζητούν την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου διατάσσον την αναστολή της διαδικασίας μέχρις ότου εκδικασθεί και αποπερατωθεί η Έφεση που καταχωρίστηκε εναντίον του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13.7.
  9. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1-4, 8, 9, Δ.35 θ.18 και στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς Καν. 1-
  10. Η αίτηση στηρίζεται στα γεγονότα της υπόθεσης ως φαίνονται στη δικογραφία και στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση της κα. Κατερίνας Κονναρή, της ιδίας ημερομηνίας. Η κα. Κονναρή λέγει ότι είναι υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από το φάκελο της διαδικασίας και από όσα της έχει πει ο Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής, ο οποίος χειρίζεται την υπόθεση. Η κα. Κονναρή δηλώνει επίσης ότι έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να προβεί στην ένορκο δήλωση της. Την 13.7.2012 το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση με την οποία αποδέχθηκε την πρώτη προδικαστική ένσταση την οποία είχαν εγείρει οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, σύμφωνα με την οποία δε στοιχειοθετείται απαίτηση επί τη βάσει του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και της νομολογίας εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 και δεν τίθεται θέμα θέσμιας ενοικίασης ή παρεμπίπτοντος θέματος για εκδίκαση από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Οι Αιτητές δεν αποδέχθηκαν την απόφαση και καταχώρισαν Έφεση, έχουν δε πολύ καλή υπόθεση ως συμβουλεύει ο δικηγόρος τους. Αν η υπόθεση συνεχισθεί, η αγωγή θα απορριφθεί και πρέπει να υπάρξει ακόμα μια Έφεση, γεγονός που δημιουργεί πολλαπλότητα διαδικασιών και εξόδων. Ταυτόχρονα, δημιουργείται πολλαπλότητα ταλαιπωριών των διαδίκων. Αντίθετα, αν η υπόθεση ανασταλεί, κανένας από τους διαδίκους δε θα υποστεί οτιδήποτε και το τελικό αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είτε αυτό είναι υπέρ των Εφεσειόντων, είτε εναντίον τους. Ένσταση: Ένσταση στην αίτηση καταχώρισαν οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, την 30.5.
  11. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
  12. Σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης των Αιτητών, οι Αιτητές θα δύνανται να εγείρουν απαίτηση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2 και
  13. Οι Αιτητές δε δύνανται να είναι θέσμιοι ενοικιαστές των Καθ' ων η Αίτηση 1 και ταυτόχρονα των Καθ' ων η Αίτηση 2 και
  14. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση φαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης. Η νομική βάση της ένστασης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Δ.35 θ.18, Δ.48, θθ.1-4, 8 και 9, οι περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί Καν.1-11 και η σχετική νομολογία. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δέχθηκαν την αίτηση και ζήτησαν όπως τα έξοδα είναι στην πορεία αλλά σε καμία περίπτωση εναντίον των. Ιστορικό: · Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 3.8.2011 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται ως ακολούθως: «Α. Δήλωση ή και απόφαση ότι οι Αιτητές ή οποιοσδήποτε από αυτούς είναι θέσμιοι ενοικιαστές των 4 καταστημάτων που χρησιμοποιούν σαν υπεραγορά και ευρίσκονται στη Λεωφόρο Νησί στην Αγία Νάπα, αποτελούν μέρος του συγκροτήματος ANTHEA HOTEL APTS και χρησιμοποιούνται σαν επιχείρηση υπεραγοράς SUPERMARKET από τους Αιτητές ή οποιουσδήποτε από αυτούς. Β. Δήλωση και ή απόφαση ότι τα ανωτέρω είναι μέρος του συγκροτήματος ANTHEA HOTEL APTS και χρησιμοποιούνται από τους Αιτητές ή και οποιουσδήποτε από αυτούς για διεξαγωγή επιχείρησης υπεραγοράς [SUPERMARKET] είναι θέσμιο ακίνητο. Γ. Δήλωση ή και απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση αυτοπροσώπως ή και οποιουδήποτε από αυτούς ή και δια υπαλλήλων ή και αντιπροσώπων δεν έχουν δικαίωμα βίαιης απομάκρυνσης των Αιτητών ή και βίαιης έξωσης των Αιτητών από τα 4 καταστήματα που ευρίσκονται στη Λεωφόρο Νησί στην Αγία Νάπα και αποτελούν μέρος του συγκροτήματος ANTHEA HOTEL APTS και χρησιμοποιούνται για τη διεξαγωγή επιχείρησης υπεραγοράς SUPERMARKET από τους Αιτητές ή οποιουσδήποτε από αυτούς. Δ. Διάταγμα απαγορεύον στους Καθ' ων η Αίτηση να επεμβαίνουν με οποιονδήποτε τρόπο στα 4 καταστήματα που ευρίσκονται στη Λεωφόρο Νησί στην Αγία Νάπα και αποτελούν μέρος του συγκροτήματος ANTHEA HOTEL APTS. Ε. Διάταγμα διατάσσον τους Καθ' ων η Αίτηση ή οποιονδήποτε από αυτούς όπως παραδώσουν στους Αιτητές ή σε οποιονδήποτε από αυτούς ελεύθερη την κατοχή των τεσσάρων καταστημάτων που ευρίσκονται στη Λεωφόρο Νησί στην Αγία Νάπα και αποτελούν μέρος του συγκροτήματος ANTHEA HOTELS APTS. ΣΤ. Γενικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση. Ζ. Τιμωρητικές αποζημιώσεις Η. Οποιανδήποτε άλλη λογική και δίκαιη θεραπεία κρίνει το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις και το δεδομένο της υπόθεσης.» · Πάντοτε σύμφωνα με την Αίτηση, είχε καταχωριστεί προηγούμενα η Αίτηση υπ' αρ. Ε20/98 ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λάρνακος - Αμμοχώστου υπό του Αιτητή 1, στην οποία εκδόθηκε απόφαση που όμως ανετράπη με τις Πολιτικές Εφέσεις υπ' αρ. 08/2006 και 51/2006, επειδή ο Αιτητής 1 δεν είναι ο μόνος κάτοχος των επιδίκων, σύμφωνα με τη δοθείσα μαρτυρία. Εξ' ου και η καταχώριση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης. · Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 καταχώρισαν Απάντηση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση την 14.9.2011 με την οποία ήγειραν προδικαστικές ενστάσεις. · Με Ενδιάμεση Απόφαση του ημερομηνίας 13.7.2012, το Δικαστήριο, στις σελίδες 11 και 12, είπε τα ακόλουθα: «Τα βασικά θέματα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση είναι η αναγνώριση των Αιτητών ή κάποιων από αυτών ως θέσμιων ενοικιαστών 4 καταστημάτων στην Αγία Νάπα και η επιστροφή της κατοχής των καταστημάτων στους Αιτητές ή κάποιους από αυτούς, πλέον αποζημιώσεις. Οι Αιτητές βασίζουν τις αιτούμενες θεραπείες σε μία συμφωνία παραχώρησης κατοχής και χρήσης των καταστημάτων που συνομολόγησαν με τους Καθ' ων η Αίτηση 1 την 24.2.
  15. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 με τη σειρά τους έλκουν το δικαίωμα κατοχής των καταστημάτων από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, που είναι οι ιδιοκτήτες και τους το είχαν εκμισθώσει. Δεν υπάρχει στην Αίτηση οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί συμβατικής ή άλλης σχέσης μεταξύ των Αιτητών ή οποιουδήποτε εξ' αυτών και των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, ή οποιουδήποτε εξ' αυτών. Εάν αποδειχθεί ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 ή 3 αποστέρησαν από τους Αιτητές ή οποιοδήποτε εξ' αυτών την κατοχή των καταστημάτων, αυτό δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Πρόκειται για αστικό αδίκημα, ίσως και ποινικό αδίκημα, όχι όμως για θέμα που αφορά την εφαρμογή του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, από τη στιγμή που, υπογραμμίζω, ελλείπει η μεταξύ τους σχέση ιδιοκτήτη - ενοικιαστή.» και στη σελίδα 14: «Είναι εύρημα μου ότι η ενώπιον μας απαίτηση δεν αποκαλύπτει θέμα μεταξύ υπενοικιαστή και ιδιοκτήτη που να υπάγεται στο Ενοικιοστάσιο. Δεν υπάρχει ούτε ο ισχυρισμός ότι ο υπενοικιαστής κατέστη θέσμιος ενοικιαστής του ιδιοκτήτη. Η απαίτηση δεν είναι ούτως διαμορφωμένη. Τα επίδικα θέματα μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, δεν αναφύονται κατά την εφαρμογή του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, ως μη αφορούντα είτε την έκδοση διατάγματος έξωσης, είτε τον καθορισμό δικαίου ενοικίου, είτε την επιδίκαση αποζημιώσεων δυνάμει των άρθρων 12, 13 ή 15, είτε την παραχώρηση νέας ενοικίασης δυνάμει του άρθρου 14, αλλά ούτε ως αφορούντα θέματα παρεμπίπτοντα ή συμπληρωματικά της εφαρμογής του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, για την εκδίκαση των οποίων πρέπει να εξεταστούν οι όροι της ενοικιάσεως μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, επειδή δεν υπάρχει ισχυρισμός περί της ύπαρξης σύμβασης ενοικίασης μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ή υποκατάστασης των Καθ' ων η Αίτηση 1-ενοικιαστών από τους Αιτητές-υπενοικιαστές έναντι των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3-ιδιοκτητών. Διαπιστώνω ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων στερείται καθ' ύλην αρμοδιότητας να εκδικάσει την απαίτηση των Αιτητών εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ως αυτή είναι διαμορφωμένη και η πρώτη προδικαστική ένσταση επιτυγχάνει. Η απόφαση μου εδράζεται αποκλειστικά στην απαίτηση όπως έχει καταχωριστεί και ευρίσκεται ενώπιον μου και οι Αιτητές δύνανται να προωθήσουν υπόθεση γι' αυτή την απαίτηση ενώπιον αρμοδίου Δικαστηρίου.» Το Δικαστήριο απέρριψε και διέγραψε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλον Αίτηση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2 και
  16. · Οι Αιτητές καταχώρισαν Έφεση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά της ως άνω Ενδιάμεσης Απόφασης. Νομική πτυχή: Διαταγή 35: Η αίτηση βασίζεται επί του θεσμού 18 της Διαταγής 35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που προνοεί ως ακολούθως: «
  17. Αn appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» Υπάρχει σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σχετικά με την αναστολή απόφασης εκκρεμούσης εφέσεως. Αναφέρω ενδεικτικά τις ακόλουθες: Gruno v. Ship "Algazera",

(1980)1 C.L.R. 595, Phoenix v. Al Khalaf Exhibition
(1981)1 C.L.R. 673, Essex Overseas v. Legent Shipping
(1981)1 C.L.R. 263, Mavrochanna and another v. Michael,
(1984)1 C.L.R. 760, Charalambous v. Nicolaides and Neophytou
(1985)1 C.L.R. 737, Christophi and Others v. Iacovidou
(1985)1 C.L.R. 713, Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd.
(1991)1 C.L.R. 172, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147), ABP Holdings Ltd. κ.ά. ν. Κιταλίδης κ.ά.(Αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287, Ανδρέα Πελεκάνου και άλλου ν. Pelmako Development Ltd.
(1995)1 Α.Α.Δ. 724, Βογαζιανού ν. Γεν. Εισαγγελέα
(1997)1 Α.Α.Δ. 591, Παπακόκκινου κ.ά. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1 Α.Α.Δ. 692, Παπακόκκινου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd. κ.ά.
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 513, Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd.
(2001)1 (Γ) 1978. Η έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλέπετε Essex Overseas v. Legent Shipping, πιο πάνω). Έχω λάβει υπόψιν τους λόγους έφεσης όπως αυτοί παρατίθενται στην ειδοποίηση εφέσεως. Σύμφωνα με την νομολογία (βλέπετε ενδεικτικά Gruno v. Ship "Algazera" και Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd, πιο πάνω) οι λόγοι έφεσης λαμβάνονται υπόψιν κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην έκδοση ή μη διατάγματος αναστολής. Οι Αιτητές πρέπει να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι εκ πρώτης όψεως έχουν καλή υπόθεση στην έφεση. Από την άλλη, όμως, ο παράγων αυτός μπορεί να είναι σχετικός αλλά είναι οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις (βλέπετε Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου και ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδης (αρ.1), πιο πάνω). Χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα κρίσης της Έφεσης από το παρόν Δικαστήριο, αυτή φαίνεται ότι έχει μια συζητήσιμη βάση. Αναστολή διαδικασίας: Οι πιο πάνω αναφερόμενες αυθεντίες για την Διαταγή 35 αφορούν την αναστολή εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης Έφεσης. Οι Αιτητές εξαιτούνται την αναστολή διαδικασίας. Η νομική βάση είναι η ίδια και οι εν λόγω αποφάσεις βοηθητικές και καθοδηγητικές. Υπάρχει όμως και νομολογία ειδικά επί του θέματος της αναστολής διαδικασίας. Στην αυθεντία Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Λύρα κ.ά. (Αρ. 1)
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1384, εφεσιβλήθηκε πρωτόδικη απόφαση για ακύρωση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Παράλληλα, οι διάδικοι αποτάθηκαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο για αναστολή της πρωτόδικης ακυρωτικής απόφασης. Το Επαρχιακό Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Επανέλαβαν το αίτημα τους ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δυνάμει της Δ.35 θ.19 και ισχυρίστηκαν ότι η συνένωση τριτοδιαδίκου θα επιτρέψει τη σφαιρική αντιμετώπιση όλων των εγειρομένων θεμάτων. Οι εφεσίβλητοι ισχυρίστηκαν ότι η αναστολή η οποία προβλέπεται στους θεσμούς στους οποίους βασίζεται η αίτηση, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την αναστολή των διαδικασιών του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Πικής, είπε (στη σελίδα 1386): «Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει της Δ.35, θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται. Η θέση αυτή προκύπτει ευθέως από τις αποφάσεις. (Fotiou and Another v. Petrolina Ltd.
(1984)1 C.L.R. 708, In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119 (βλ. επίσης Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524). Η Δ.35 θ.18, δεν αποτελεί μέσο για την αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του πρωτοδίκου Δικαστηρίου ή την παρεμπόδιση της συνέχισης της μέχρι την ακρόαση της έφεσης. Η απαγόρευση (prohibition), της συνέχισης της διαδικασίας μπορεί να διαταχθεί μόνο με ένταλμα (prohibition), βάσει του Άρθρου 155.4 του Συντάγματος.» Στην αυθεντία Χατζηιωσήφ v. Πετρίχου
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 364, επειδή καθυστερούσε η καταχώριση έκθεσης απαίτησης, η εφεσείουσα ζήτησε την απόρριψη της αγωγής λόγω έλλειψης προώθησης. Η εφεσίβλητη καταχώρισε αίτηση για την τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος, η οποία εξετάστηκε πριν την αίτηση για απόρριψη και απορρίφθηκε. Η απόφαση εφεσιβλήθηκε και η εφεσίβλητη καταχώρισε αίτηση για αναστολή της διαδικασίας της αγωγής εκκρεμούσης της έφεσης. Το Δικαστήριο έδωσε προτεραιότητα στην αίτηση για απόρριψη της αγωγής η ακρόαση της οποίας διεξήχθη, ενώ η αίτηση για αναστολή αναβλήθηκε. Η αίτηση για απόρριψη της αγωγής απέτυχε και το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η συνεχιζόμενη παράλειψη της εφεσίβλητης να καταχωρίσει έκθεση απαίτησης δικαιολογούνταν από την εκκρεμότητα της έφεσης. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί της έφεσης εναντίον της απόφασης στην αίτηση γι' απόρριψη της αγωγής, ο έντιμος Δικαστής κ. Νικολάου, στη σελίδα 367, είπε τα εξής: «Η πρωτόδικη προσέγγιση, το αποτέλεσμα της οποίας ήταν ουσιαστικά η αναστολή της περαιτέρω διαδικασίας στην αγωγή, βρίσκεται σε αντίθεση με πάγια νομολογία με την οποία ερμηνεύονται οι διατάξεις που αφορούν στην αναστολή. Το Εφετείο στην Παπακόκκινου και άλλη v. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 692, συνόψισε ως εξής: ''Κατ' αρχήν, σύμφωνα με το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με τη συνέχιση της εξέλιξης μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. Το ίδιο, καθώς νομολογήθηκε, είναι το αποτέλεσμα και δυνάμει του κ.18 της Δ.35: βλ. Fotiou and another v. Petrolina Ltd.
(1984)1 C.L.R. 708, In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119 και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Ltd. v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524. Η αναφορά στον εν λόγω κανονισμό σε ''.. stay of ... proceedings under the decision appealed from . . '' δεν αποβλέπει στην αναστολή της ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση αλλά μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση: παραδείγματα προσφέρονται από τον Πική Δ. (όπως ήταν τότε) στην In re E.S. (an Infant) (ανωτέρω).''» Στρέφομαι στην τελευταία αναφερθείσα αυθεντία, In re E.S. (an Infant), πιο πάνω, και παραθέτω απόσπασμα, από την απόφαση του έντιμου Δικαστή, ως ήταν τότε, κ. Πική, στη σελίδα 122 [1], ενώ η Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Λύρα κ.ά. (Αρ. 1) (πιο πάνω), εφαρμόστηκε στην Marfin Popular Bank Public Co. Ltd. v. Telec Logistic Co. Ltd. κ.ά.
(2008)1(Β) Α.Α.Δ.
  1. Σ' εκείνη την υπόθεση είχε εφεσιβληθεί απόφαση για την ακύρωση της διαταγής έκδοσης και επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Ο έντιμος Δικαστής κ. Τ. Ηλιάδης, εφαρμόζοντας την προηγούμενη αυθεντία, είπε (στη σελίδα 768): «Στην παρούσα περίπτωση η επίδικη απόφαση της 24/9/2007 δεν επέβαλλε οποιαδήποτε υποχρέωση η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο διαταγής, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.35, θ.
  2. Αντίθετα επιδιώκεται ο παραμερισμός της ακυρωτικής απόφασης και η απαγόρευση της συνέχισης της διαδικασίας που μπορούσε να γίνει μόνο με την έκδοση προνομιακού εντάλματος Prohibition. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση απορρίπτεται.» Στην αυθεντία Merck & Co Inc. κ.ά. v. Medochemie Ltd.
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2184, ο έντιμος Δικαστής κ. Α. Κραμβής είπε τα εξής, στη σελίδα 2187: «Η εγγενής εξουσία του Δικαστηρίου να διατάσσει την αναστολή της διαδικασίας ή της εκδίκασης εκκρεμούσας αγωγής εξασκείται με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδ., τόμος 47, σελ. 323. Η κρατούσε πρακτική είναι ότι οι αγωγές δεν πρέπει να αναστέλλονται εκτός αν συντρέχουν λόγοι οι οποίοι πέρα από κάθε λογική αμφιβολία καθιστούν αναγκαία την αναστολή. Βλ. The Municipality of Limassol v. Archbishop of Cyprus Chrysostomos and Another
(1981)1 C.L.R. 445 στη σελίδα 452.» Αναφορά στις πιο πάνω αυθεντίες κάνει ο έντιμος Δικαστής κ. Στ. Ναθαναήλ, στην υπόθεση Δημητρούδης v. Λουγκρίδη, Πολιτική Έφεση Αρ. 294/2010, απόφαση ημερομηνίας 31.3.2011. Ο έντιμος Δικαστής παραθέτει και αναλύει εκτενώς τη σχετική νομολογία, ενώ, μεταξύ άλλων, στη σελίδα 7 της απόφασης, επισημαίνει ότι: «Γενικά το αντικείμενο της αναστολής συναρτάται προς ορισμένη θετική ενέργεια, υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την εφεσιβαλλόμενη απόφαση. Στην In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119, .... λέχθηκε ότι δεν υπήρχε λόγος διεύρυνσης της εμβέλειας της Δ.35 θ.18, η οποία περιορίζεται στην αναστολή θεμάτων συναρτωμένων προς την εκτέλεση απόφασης ή διαταγής του Δικαστηρίου ή της διαδικασίας, συναρτώμενης όμως με διαδικασίες που είναι μόνο παρεμφερείς της απόφασης υποκείμενης σε έφεση, όπως διαδικασίες μεσεγγύησης. Αυτό υπό το φως και της αντίστοιχης παλαιάς O.58 r.12 των Αγγλικών Θεσμών, στο r.12
(1)(b) του οποίου αναφερόταν ότι "no intermediate act or proceeding shall be invalidated by an appeal".» Είναι η κρίση μου ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν αποσκοπεί στην αναστολή εκτέλεσης της ενδιάμεσης απόφασης η οποία εφεσιβλήθηκε, ούτε στην αναστολή διαδικασίας παρεμπίπτουσας ή εξαρτώμενης της εφεσιβληθείσας απόφασης. Οι Αιτητές αποσκοπούν στην αναστολή της περαιτέρω διαδικασίας στην Αίτηση, αίτημα που όχι μόνο δεν βρίσκει έρεισμα στους Κανονισμούς και την νομολογία, αλλά είναι σε αντίθεση μ' αυτούς. Ακόμα, το αίτημα των Αιτητών επιδιώκει την παρεμπόδιση της συνέχισης της διαδικασίας μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης, χωρίς να έχει απαγορευτεί η συνέχιση της διαδικασίας με προνομιακό ένταλμα prohibition, βάσει του Άρθρου 155.4 του Συντάγματος. Είναι η κρίση μου ότι, ως τέτοιο, το αίτημα τους πρέπει να απορριφθεί. Πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί ότι, σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης των Αιτητών, θα εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα προώθησης απαίτησης εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3. Δεν απολύουν τα δικαιώματα τους. Προς τον σκοπό πληρέστερης θεώρησης του θέματος αυτού, σημειώνω ότι η κρίση μου δεν επηρεάζεται από την αυθεντία The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. Πλοίου S.S. Sapphire Seas
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 955, η οποία κρίνω ότι δεν εφαρμόζεται στα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης. Εκεί αποφασίστηκε ότι, δυνάμει της Δ.35 θ.18, η οποία αντιστοιχεί με την παλαιά Αγγλική πρόνοια Order 58 rule 12 (βλέπετε In re E.S. (an Infant), πιο πάνω, στη σελίδα 123) και η οποία είναι εφαρμοστέα σε υποθέσεις ναυτοδικείου δυνάμει του Κανονισμού 237 του περί Κυπριακού Ναυτοδικείου Διαδικαστικού Κανονισμού, το Δικαστήριο δε διστάζει να αναστείλει τις συνέπειες μιας απόφασης ή ενός διατάγματος για να παρασχεθεί η ευκαιρία να εξετάσει οριστικά κατ' έφεσην, διαφορά που συνάπτεται με χρηματικό απόθεμα ή άλλη περιουσία. Η βασική αιτιολογία είναι πως αν δεν διατηρηθεί ανέπαφο ένα ταμείο μέχρι τέλους, η δικαίωση από το ανώτερο δικαστήριο δεν θα έχει πια σημασία. Στην παρούσα περίπτωση, δεν έχω ενώπιον μου υπόθεση που αφορά χρηματικό απόθεμα. Αποτέλεσμα: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, επειδή δεν τίθεται θέμα αναστολής εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης έφεσης, η αναστολή διαδικασίας που επιζητείται δεν αφορά τη διαδικασία που εκπορεύεται αυτοτελώς από την εφεσιβληθείσα Ενδιάμεση Απόφαση, δεν συντρέχουν λόγοι οι οποίοι πέρα από κάθε λογική αμφιβολία καθιστούν αναγκαία την αναστολή και επειδή η απαγόρευση της συνέχισης της διαδικασίας ενώπιον μου μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την έκδοση προνομιακού εντάλματος prohibition, η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην ίδια κλίμακα ως η Ενδιάμεση Απόφαση της 13.7.2012, δηλαδή €100.000 - €500.000. Η κυρίως Αίτηση ορίζεται για να συνεχίσει η ακρόαση της ουσίας, την 18.10.2013 και ώραν 11.00 π.μ. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «Even if we assume that the decision of the trial Court, on the issue of a blood test, essentially a ruling on the admissibility of evidence, is an appealable decision in the sense of r.2 and r.18 of Ord. 35, Civil Procedure Rules, a doubtful proposition in view of the decision in Christophidou v. Nemitsas
(1963)2 C.L.R. 269, jurisdiction to stay under r.18 is expressly confined to two matters: The execution of the order or judgement under appeal. 'Execution' in the context of the Civil Procedure Rules encompasses every proceeding designed to enforce a judgement or order. And this is the sense in which 'execution' should be understood and applied under the rule here under consideration. Proceedings under the decision. Here, again, we are concerned with proceedings incidental to the decision appealed, such as garnishee proceedings and proceedings under the Fraudulent Transfers Avoidance Law - Cap. 62. The proceedings that the applicant wishes us to stay are exclusively connected with the legitimation petition under trial before the District Court. They are neither intended to execute the ruling, excluding the admission of certain evidence, nor are they in any way incidental or dependent upon the ruling of the Court. Rule 18 does not confer power to stay proceedings in general or in connection with any matter other than those explicitly enumerated in the rule here under consideration. Nor is there any justification in principle for giving Ord. 35 r.18 an interpretation wider than its wording admits, considering the drastic implications of an order staying proceedings and the limitation inherent in any such order to the right of access to the courts safeguarded by Article 30.1 of the Constitution.» [δική μου υπογράμμιση] cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.