← Κύπρος

Chr. Georgiades Ltd (HE 234) ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ κ.α., Αίτηση Αρ. Ε80/12, 28/3/2014

Chr. Georgiades Ltd (HE 234) ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ κ.α., Αίτηση Αρ. Ε80/12, 28/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2014:6 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Λ. Χ"Κυριάκου και Κ. Φραγκούδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ. Ε80/12 Μεταξύ: Chr. Georgiades Ltd (HE 234), από την Λευκωσία Αιτητές και

  1. ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, από την Λευκωσία
  2. ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ, από την Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση ----------------------------------------------------------------------------------- 28.3.2014 Για τους Αιτητές: κ.κ. Μ. Κλεόπας και Μ. Βιολάρης για κ.κ. Κλεόπας & Κλεόπας Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: κ. Χρ. Γαβριηλίδης για κ.κ. Χρίστο & Αντιγόνη Κων/νου Γαβριηλίδη Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 3.5.2012 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται ως ακολούθως:
  3. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου για ανάκτηση κατοχής και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και τους υπαλλήλους, αντιπροσώπους, εκπροσώπους και υπηρέτες αυτών και ένα έκαστο εξ' αυτών όπως εκκενώσουν και παραδώσουν στους Αιτητές ελευθέρα κατοχή του υποστατικού και/ή γραφείου επί της οδού Ρηγαίνης 4, στον πρώτο όροφο, στην Λευκωσία που λειτουργεί ως γραφείο και ενοικιάζουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, λόγω καθυστερημένων και οφειλομένων ενοικίων.
  4. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζων τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα να καταβάλουν στους Αιτητές το ποσό των €5.074,50 που αφορά καθυστερημένα και/ή οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από 1.8.2005 έως την 31.3.2008 και συγκεκριμένα καθυστερημένα και/ή οφειλόμενα ενοίκια για περίοδο 30 μηνών προς €169,15 μηνιαίως πλέον νόμιμο τόκο επί κάθε καθυστερημένου και/ή οφειλομένου ενοικίου.
  5. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζον τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 όπως καταβάλλουν στους Αιτητές το ποσό των €20 ημερησίως ως ενδιάμεσα οφέλη από την έκδοση του διατάγματος έξωσης μέχρι εκκένωσης και παράδοσης ελευθέρας κατοχής του πιο πάνω αναφερόμενου υποστατικού και/ή γραφείου.
  6. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις. Οι Αιτητές ισχυρίζονται και είναι παραδεκτόν ότι είναι ιδιοκτήτες, μεταξύ άλλων, του υποστατικού το οποίο ευρίσκεται επί της οδού Ρηγαίνης 4, στον πρώτο όροφο, στη Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»). Είναι επίσης παραδεκτό ότι το επίδικο νοικιαζόταν στον Κωνσταντίνο Γαβριηλίδη, δικηγόρο, ο οποίος απεβίωσε κατά ή περί το 2008 και ήταν θέσμιος ενοικιαστής. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 κατέχουν το επίδικο και το χρησιμοποιούν ως γραφείο. Είναι θέσμιοι ενοικιαστές αυτού αφού, ως τέκνα του αποθανόντος Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη προτού αυτός αποβιώσει, είχαν την κύρια απασχόληση τους, στο επίδικο μαζί του και/ή φοιτούσαν τακτικά στο εξωτερικό κατά το χρόνο του θανάτου του. Το καταβαλλόμενο ενοίκιο ήταν €169,15 μηνιαίως, ισχυρισμός που είναι παραδεκτός. Οι ιδιοκτήτες ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αμελούν και/ή παραλείπουν να πληρώσουν τα οφειλόμενα υπ' αυτούς ενοίκια. Συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 οφείλουν στους Αιτητές το ποσό των €5.074,50 που αφορά καθυστερημένα ενοίκια για την περίοδο από 1.8.2005 έως και την 31.3.2008, δηλαδή για περίοδο 30 μηνών προς €169,15 μηνιαίως. Οι Αιτητές καταχώρισαν την Αίτηση υπ' αρ. Ε131/10 για έξωση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 η οποία αφορούσε, μεταξύ άλλων, τα πιο πάνω αναφερόμενα ενοίκια και την οποία στη συνέχεια απόσυραν άνευ βλάβης των δικαιωμάτων τους να προχωρήσουν με την παρούσα Αίτηση. Περισσότερες λεπτομέρειες των ισχυρισμών των Αιτητών φαίνονται στο δικόγραφο τους που είναι καταχωρισμένο στο φάκελο της υπόθεσης. Απάντηση: Δικόγραφο με τον τίτλο «Έκθεση Υπεράσπισης Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2» καταχωρίστηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 την 15.5.
  7. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 8 [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, το δικόγραφο το οποίο καταχωρείται από τον Καθ' ου η Αίτηση φέρει τον τίτλο «Απάντηση» και όχι «Υπεράσπιση», όπως στις πολιτικές αγωγές. Το Παράρτημα των Κανονισμών περιλαμβάνει τον Τύπο που πρέπει να ακολουθεί τέτοιο δικόγραφο και ο οποίος είναι ο Τύπος
  8. Το δικόγραφο των Καθ' ων η Αίτηση συνάδει με τον Τύπο
  9. Το θέμα του τίτλου δεν ηγέρθηκε από την πλευρά των Αιτητών και το Δικαστήριο, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια με βάση τον Κανονισμό 12(β) [2], λαμβάνει υπόψην το δικόγραφο των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, θεωρώντας ότι πρόκειται περί παρατυπίας και όχι περί ακυρότητας. Για σκοπούς ολοκλήρωσης αυτού του σημείου, επισύρω την προσοχή στο ότι η Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση, επειδή, δυνάμει των προνοιών του Κανονισμού 12(α)[3], ένας στρέφεται πρώτα στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς για να διαπιστώσει εάν υπάρχει πρόνοια επί συγκεκριμένου θέματος και μόνο εάν δεν υπάρχει, στρέφεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Εφόσον υπάρχει ο Κανονισμός 12(β), δεν εφαρμόζεται η Δ.
  10. Είναι δε νομολογημένο ότι ο Κανονισμός 12(β) (προηγούμενα 11(β)) είναι αντίστοιχος με τη Δ.64, ως αυτή είχε πριν τροποποιηθεί. Βλέπετε σχετικά N.P. Lanitis v. Panayides

(1986)1 C.L.R., 490, σελίδα
  1. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται ότι οι Αιτητές δικαιούνται την αιτούμενη θεραπεία και πέραν από τις παραδοχές τις οποίες σημειώνουμε (βλέπετε πιο πάνω), αρνούνται όλα τα ουσιαστικά γεγονότα. Ισχυρίζονται ότι είναι διευθυντές και μέτοχοι της δικηγορικής εταιρείας Χρίστος & Αντιγόνη Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη Δ.Ε.Π.Ε. (εν τοις εφεξής «η δικηγορική εταιρεία»), ενοικιαστής του επίδικου. Κατά ή περί την 4.5.2010 οι Αιτητές απέστειλαν για πρώτη φορά επιστολή που απευθυνόταν στον αποβιώσαντα Κωνσταντίνο Γαβριηλίδη, θέσμιο ενοικιαστή του επίδικου μέχρι την 14.4.2008 όπου απεβίωσε, με την οποία απαιτούσαν ενοίκια από 1.8.2005 μέχρι 30.4.2010, ήτοι 57 ενοίκια προς €169,15, σύνολο €9.641,
  2. Την 11.5.2010 η δικηγορική εταιρεία ενημέρωσε τους Αιτητές για το θάνατο του κ. Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη και την πρόθεση τους να καταβάλουν τα μη πληρωθέντα ενοίκια από την ημερομηνία του θανάτου του οπότε ανέλαβαν οι ίδιοι το επίδικο, δηλαδή από 14.4.2008, με μηνιαίες δόσεις. Στις 28.6.2010 καταβλήθηκε κάποιο ποσό από τη δικηγορική εταιρεία, δηλαδή το ενοίκιο του Ιουλίου 2010 και ενοίκια περιόδου 15.4.2008 μέχρι Ιούλιο 2008 και ενώ υπήρχε συνεχής αλληλογραφία μεταξύ των, οι Αιτητές καταχώρισαν στις 9.7.2010 την Αίτηση υπ' αρ. Ε131/2010 εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, για έξωση τους από το επίδικο και καταβολή 60 καθυστερημένων ενοικίων, από 1.8.2005 έως 31.7.
  3. Η εν λόγω Αίτηση τελικά αποσύρθηκε με έξοδα εναντίον των Αιτητών αφού κατά ή περί των 20.3.2011 η δικηγορική εταιρεία εξόφλησε όλα τα καθυστερημένα ενοίκια από την ημέρα που ανέλαβαν την ενοικίαση, δηλαδή από 15.4.2008 μέχρι 1.4.
  4. Η δικηγορική εταιρεία δεν οφείλει οποιοδήποτε ενοίκιο σήμερα. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αρνούνται ότι οι Αιτητές απέστειλαν επιστολή ημερομηνίας 29.12.2011 και τερμάτισαν την ενοικίαση ή ότι την απέστειλαν νομότυπα ή ότι θεωρείται επιδοθείσα για σκοπούς του Νόμου. Άνευ βλάβης των προαναφερθέντων, αν θεωρηθεί ότι στάληκε τέτοια επιστολή, αυτή είναι παράνομη και/ή αυθαίρετη και/ή παράτυπη αφού αφ' ενός αυτή πολύ σωστά στάληκε στη δικηγορική εταιρεία, οι οποίοι κανένα ενοίκιο καθυστερούν και όχι στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 όπου απαιτείται η έξωση των και αφετέρου, ουδόλως αναφέρεται ο λόγος τερματισμού της ενοικίασης. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αρνούνται επίσης ότι οι Αιτητές απέστειλαν επιστολή ημερομηνίας 10.2.2012 για την καταβολή ενοικίων ή ότι την απέστειλαν νομότυπα ή ότι θεωρείται επιδοθείσα για τους σκοπούς του Νόμου. Άνευ βλάβης των προαναφερθέντων, αν θεωρηθεί ότι η επιστολή ημερομηνίας 10.2.2012 στάληκε, αυτή είναι παράνομη, αυθαίρετη και παράτυπη εφόσον επιστολή τερματισμού ουδέποτε στάληκε και αν θεωρηθεί ότι στάληκε, αυτή αφορούσε και απευθυνόταν στη δικηγορική εταιρεία, ενοικιαστές του επίδικου και όχι στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 προσωπικά στους οποίους απευθυνόταν η επιστολή ημερομηνίας 10.2.2012, και αφετέρου οι Αιτητές αξιώνουν ενοίκια που δε νομιμοποιούνται καθότι τη συγκεκριμένο περίοδο το επίδικο νοικιαζόταν από τον αποβιώσαντα Κωνσταντίνο Γαβριηλίδη. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και αγνοούν και συνεπώς αρνούνται τον ισχυρισμό ότι ο αποβιώσας πατέρας τους δεν είχε καταβάλει ενοίκιο για περίοδο από 1.8.
  5. Ακόμα και αν ο πατέρας τους όφειλε ενοίκια από την εν λόγω ημερομηνία, οι Αιτητές δε νομιμοποιούνται να εισπράξουν αυτά από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  6. Περισσότερες λεπτομέρειες των ισχυρισμών των Καθ' ων η Αίτηση φαίνονται στο δικόγραφο τους το οποίο είναι καταχωρισμένο στο φάκελο της υπόθεσης. Μαρτυρία: Αιτητών: Μοναδικός μάρτυρας για τους Αιτητές ο κ. Γιώργος Γεωργιάδης. Ο κ. Γεωργιάδης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32
(1)/
  1. Ο κ. Γεωργιάδης κατέθεσε ότι είναι διευθύνων σύμβουλος της Αιτήτριας εταιρείας, η οποία είναι οικογενειακή, από το 1970 περίπου και εξουσιοδοτημένος από αυτήν να καταθέσει στο Δικαστήριο. Η εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια μιας παλαιάς, πέραν των 60 ετών, πολυκατοικίας επί των οδών Λήδρας και Ρηγαίνης 4 στη Λευκωσία. Η πολυκατοικία αποτελείται από καταστήματα στο ισόγειο και από γραφεία στους ορόφους. Το επίδικο είναι γραφείο και βρίσκεται στον πρώτο όροφο. Ήταν νοικιασμένο στον Κωνσταντίνο Γαβριηλίδη, δικηγόρο, ο οποίος απεβίωσε περί την 14.4.
  2. Το ενοικιαστήριο έγγραφο με τον κ. Γαβριηλίδη είχε υπογράψει ο πατέρας του μάρτυρα. Κατά το χρόνο του θανάτου του όφειλε ενοίκια για την περίοδο από 1.10.2005 έως 31.3.2008, προς €169,15 μηνιαίως, ήτοι €5.074,
  3. Αυτό το ποσό εξακολουθεί να οφείλεται. Ο κ. Γεωργιάδης κατέθεσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 είναι παιδιά του αποβιώσαντα και είναι οι ίδιοι δικηγόροι. Κατά το χρόνο του θανάτου του εργάζονταν ως δικηγόροι στο επίδικο υποστατικό. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 από το 2003 και η Καθ' ης η Αίτηση 2 από το
  4. Πέραν των πιο πάνω ενοικίων οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν ενοίκια μέχρι και τις 31.3.2011, τα οποία πλήρωσαν μετά από αριθμό επιστολών, αλλά αρνούνται να πληρώσουν τα επίδικα ενοίκια με τη δικαιολογία ότι τα ποσά αυτά δεν οφείλονται από τους ίδιους αλλά τον αποβιώσαντα πατέρα τους. Ο μάρτυρας κατέθεσε πως θεωρεί ότι η θέσμια ενοικίαση είναι ενιαία και συνεχίζει από τον πατέρα στα παιδιά και ως εκ τούτου οι Καθ' ων η Αίτηση υποχρεούνται σε πληρωμή των οφειλομένων ενοικίων για το επίδικο που κατέχουν ως θέσμιοι ενοικιαστές. Η ενοικίαση τερματίστηκε και δόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση η από τον νόμο προβλεπόμενη προειδοποίηση καταβολής ενοικίων και δεν έχουν συμμορφωθεί. Ο κ. Γεωργιάδης κατέθεσε επίσης έρευνα μέσω των δικηγόρων του για τη δικηγορική εταιρεία Χρίστος και Αντιγόνη Γαβριηλίδη Κων/νου Γαβριηλίδη Δ.Ε.Π.Ε. Δεν έχει αναγνωρίσει τη δικηγορική εταιρεία ως ενοικιαστή του. Το σημερινό ενοίκιο είναι €169,15 μηνιαίως, ενώ από την αρχική συμφωνία ήταν £80 δηλαδή €136,
  5. Εξήγησε ότι ο αποβιώσας κάποτε πλήρωνε και κάποτε δεν πλήρωνε. Ο κ. Γεωργιάδης δε γνώριζε για το θάνατο του κ. Γαβριηλίδη, μέχρι που άρχισε να διερευνά την υπόθεση και έδωσε οδηγίες στο δικηγόρο του. Επειδή κατοικεί στη Λεμεσό, δεν επισκέπτεται τους ενοικιαστές του. Τους έχει ζητήσει να καταβάλλουν το ενοίκιο στο λογαριασμό της εταιρείας. Υπάρχει και άλλος δικηγόρος που είναι ενοικιαστής στο ίδιο κτίριο και ο οποίος οφείλει ενοίκια για 1, 2 χρόνια. Δίδοντας μία εξήγηση γιατί δεν ασχολήθηκε ενωρίτερα με την οφειλή του αποβιώσαντα που ήταν για πέντε χρόνια, ο Μ.Α.1 απάντησε ότι: «εις την εταιρεία είχα κάποια διαχειριστικά προβλήματα με κάποιο υπάλληλο της εταιρείας και είναι γεγονός ότι δεν ασχολούμουν στον βαθμό που απαιτούσαν οι περιστάσεις γιατί ήμουν πολυάσχολος με άλλα θέματα.» Κατά την αντεξέταση του, ο Μ.Α.1 αρνήθηκε υποβολή ότι δεν οφείλεται οποιοδήποτε ποσό ενοικίων. Δεν έχει αποταθεί στον διαχειριστή του αποβιώσαντα για τα ποσά που διεκδικούν οι Αιτητές με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Ο κ. Γεωργιάδης κατέθεσε ότι, ενώ δέχθηκε πληρωμή από τη δικηγορική εταιρεία: «Γνώριζα από τον δικηγόρο μου ότι η αποδοχή μιας επιταγής που εκδίδεται από κάποια εταιρεία ουδόλως αλλοιώνει την ενοικίαση ή την σχέση που υπάρχει μεταξύ ενοικιαστή και ιδιοκτήτη.» Ερωτούμενος σε σχέση με τα Τεκμήρια 7 και 12, ο μάρτυρας κατέθεσε πως: «Εξ' όσων αντιλαμβάνομαι, από τη στιγμή που απεβίωσε ο μακαρίτης Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης ο νομικός μου σύμβουλος απέστελλε μια επιστολή στον Χρίστο Γαβριηλίδη, στην Αντιγόνη Γαβριηλίδη και στον Χρίστο και Αντιγόνη Γαβριηλίδη ΔΕΠΕ. Αυτά είναι τα γεγονότα.» Σε υποβολή ότι δε γνωρίζει ποιος είναι ο ενοικιαστής του επίδικου, ο κ. Γεωργιάδης απάντησε πως «ενοικιαστής ήταν ο Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης ο οποίος απεβίωσε, υπήρξε ένα κενό, μια περίοδος κενή» και ανέθεσε στους δικηγόρους του να χειριστούν το θέμα. Ο ίδιος έδωσε οδηγίες να γίνουν οι ενδεδειγμένες ενέργειες σε σχέση με την είσπραξη οφειλομένων ενοικίων και την ανάκτηση κατοχής του υποστατικού και δε μπορεί να σχολιάσει τα μέτρα που ο δικηγόρος του επέλεξε να λάβει. Ο κ. Γεωργιάδης ήταν γενικά καλός μάρτυρας και είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις σε οποιοδήποτε σημείο και ήταν σταθερός. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Καθ' ων η Αίτηση: Μοναδική μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε η Καθ' ης η Αίτηση 2, κα. Αντιγόνη Γαβριηλίδου. Η κα. Γαβριηλίδου κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως η κυρίως εξέταση της, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32
(1)/
  1. Η Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι είναι αδελφή του Καθ' ου η Αίτηση 1 και άρχισε να εργάζεται στο επίδικο υποστατικό αρχικά ως ασκούμενη δικηγόρος τον Απρίλιο 2001 και από το Σεπτέμβριο 2002 ως δικηγόρος, μαζί με τον πατέρα της Κωνσταντίνο Γαβριηλίδη. Ο πατέρας της μάρτυρος ήταν ο ενοικιαστής του επίδικου, όπου διατηρούσε δικηγορικό γραφείο. Περί το Σεπτέμβριο 2002 εργαζόταν μαζί τους και ο Καθ' ου η Αίτηση 1, ο οποίος ενεγράφη ως δικηγόρος το Σεπτέμβριο
  2. Κατά ή περί το 2005 συνεστήθη συνεταιρισμός με την ονομασία Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης & Σία, με συνεταίρους των πατέρα των Καθ' ων η Αίτηση και τους Καθ' ων η Αίτηση. Η κα. Γαβριηλίδου κατέθεσε πως κατά ή περί το καλοκαίρι 2005, έκαναν ακόμα μία, εκ των πολλών που έγιναν στο παρελθόν, μεγάλη ανακαίνιση του επίδικου, καθότι γενικά το κτίριο ήταν και είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση. Ο Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης διαγνώστηκε με καρκίνο στο συκώτι το Μάρτιο του 2008 και απεβίωσε την 14.4.
  3. Το γραφείο ήταν κλειστό αρκετό καιρό λόγω πένθους. Όταν οι Καθ' ων η Αίτηση επέστρεψαν, βρέθηκαν αντιμέτωποι με θέματα τα οποία δεν γνώριζαν και τα οποία αναλάμβανε κυρίως ο πατέρας τους. Επρόκειτο κυρίως για οικονομικά θέματα που αφορούσαν υποθέσεις, δηλαδή ποιες είχαν πληρωθεί και ποιες όχι και για αριθμό υποθέσεων για τις οποίες ποτέ δεν είχαν συζητήσει με τον πατέρα τους. Κατά ή περί τον Οκτώβριο 2009 συστάθηκε η εταιρεία Χρίστος & Αντιγόνη Κων/νου Γαβριηλίδη Δ.Ε.Π.Ε., η οποία έχει το εγγεγραμμένο γραφείο της στο επίδικο. Μέτοχοι της εταιρείας είναι οι Καθ' ων η Αίτηση. Κατά την αντεξέταση της, η κα. Γαβριηλίδου κατέθεσε ότι από το θάνατο του πατέρα τους μέχρι τη σύσταση της δικηγορικής εταιρείας, στο επίδικο εργάζονταν οι Καθ' ων η Αίτηση. Περί την 4.5.2010 όταν έλαβαν με τηλεομοιότυπο την πρώτη επιστολή των Αιτητών, οι Καθ' ων η αίτηση είχαν ανάμικτα αισθήματα αφού επιτέλους γνώρισαν μέσω της επιστολής των ιδιοκτήτη του επίδικου αλλά και το ύψος του ενοικίου, και από την άλλη είχαν εκπλαγεί από τον ισχυρισμό ότι ο πατέρας τους καθυστερούσε ενοίκια για περίοδο σχεδόν 3 ετών, ύψους €5.074,
  4. Μέχρι την 4.5.2010 ουδέποτε επικοινώνησαν οι Αιτητές με τους Καθ' ων η Αίτηση για να απαιτήσουν ενοίκια, είτε τηλεφωνικώς είτε άλλως πως. Μόλις έγινε η επικοινωνία, οι Καθ' ων η Αίτηση δέχθηκαν τα ενοίκια από την ημέρα που απεβίωσε ο πατέρας τους τα οποία σε κάποιο χρονικό διάστημα εξόφλησαν. Η Μ.Κ.1 αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι ο πατέρας της καθυστερούσε το ποσό που οι Αιτητές ισχυρίζονται, κάτι για το οποίο ενημέρωσαν τους Αιτητές, καθότι ο αποβιώσας ήταν πάντα τυπικός στις υποχρεώσεις του και δε θα άφηνε απλήρωτα ενοίκια για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Εξέφρασε βεβαιότητα ότι εάν κάποια ενοίκια όντως δεν πληρώνονταν, θα το είχε πει στην ίδια ή στον κ. Δανό τον οποίο είχε διορίσει διαχειριστή λίγες μέρες πριν πεθάνει. Η κα. Γαβριηλίδου κατέθεσε ότι οι Αιτητές δεν τους είχαν παρουσιάσει ποτέ κάτι χειροπιαστό ώστε να πεισθούν ότι για κάποιο χρονικό διάστημα ο πατέρας τους καθυστερούσε ενοίκια. Εν πάση περιπτώσει, κατά την περίοδο που άρχισε η αλληλογραφία με τους Αιτητές, αυτοί που λειτουργούσαν το επίδικο ήταν η δικηγορική εταιρεία, γι' αυτό ανέλαβε την αποπληρωμή των ενοικίων από το θάνατο του κ. Γαβριηλίδη μέχρι σήμερα. Η Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι τους δημιουργήθηκε μεγάλη σύγχυση με την επιστολή των Αιτητών ημερομηνίας 30.6.2010, όπου αναφέρουν ότι δεν τους αναγνωρίζουν ως ενοικιαστές, ούτε προσωπικά ούτε τη δικηγορική εταιρεία, αλλά στην ίδια επιστολή αναφέρουν ότι αυτοί συνεχίζουν τη θέσμια ενοικίαση του Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη. Δημιουργήθηκαν ερωτήματα, εν πολλοίς νομικά, στους Καθ' ων η Αίτηση ως διευθυντές της δικηγορικής εταιρείας, οι οποίοι, άνευ βλάβης, επικοινώνησαν με τους δικηγόρους των Αιτητών και τους ανέφεραν να μιλήσουν με τον κ. Ανδρέα Δανό, διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος και αν πεισθεί ότι ο τελευταίος καθυστερούσε ενοίκια, να πληρωθούν από τη διαχείριση. Η θέση αυτή καταγράφεται και στην επιστολή των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 3.1.2012 αλλά και στην Αίτηση αρ. Ε131/
  5. Η κα. Γαβριηλίδου θεωρεί κακόπιστη και εκδικητική την επιστολή ημερομηνίας 29.12.2011, την οποία οι Αιτητές θεωρούν ως επιστολή τερματισμού. Τα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση ήταν κλειστά για τις διακοπές της Πρωτοχρονιάς, από 28.12.2011 το μεσημέρι μέχρι την 2.1.2012 και έτσι έλαβαν γνώση της επιστολής την 3.1.2013 (φαίνεται ότι πρόκειται για λάθος και η μάρτυρας εννοούσε την 3.1.2012) και την απάντησαν. Ταυτόχρονα, η Αίτηση αρ. Ε131/10 εκκρεμούσε στο Δικαστήριο και οι Αιτητές απέστειλαν επιστολή τερματισμού, ενώ δεν οφειλόταν οποιοδήποτε ενοίκιο. Η μαρτυρία της κας. Γαβριηλίδου δεν αμφισβητήθηκε ιδιαίτερα. Εξάλλου καθίσταται σαφές και από την ανάλυση πιο κάτω αλλά και από τα δικόγραφα, πως δεν υπάρχουν ιδιαίτερα γεγονότα που αμφισβητούνται σ' αυτή την υπόθεση. Αυτό που αμφισβητείται είναι η νομική θεώρηση της ευθύνης για την καταβολή ενοικίων για την περίοδο πριν την 14.4.
  6. Κρίνεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση 2 είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια μία παλαιάς πολυκατοικίας, άνω των 60 ετών, επί των οδών Λήδρας και Ρηγαίνης 4, στη Λευκωσία. Η πολυκατοικία αποτελείται από καταστήματα στο ισόγειο και γραφεία στους ορόφους. Το επίδικο είναι υποστατικό στον πρώτο όροφο, στη Λευκωσία. Χρησιμοποιούνταν και χρησιμοποιείται ως γραφείο και κείται εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
  7. Το επίδικο νοικιάστηκε στον Κωνσταντίνο Γαβριηλίδη ο οποίος ήταν δικηγόρος και πατέρας των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 9.7.1984 (Τεκμήριο 17). Η ενοικίαση ήταν διάρκειας δύο ετών, από 1.9.1984 έως 31.8.1986, αλλά το έγγραφο φέρει την υπογραφή μόνο ενός μάρτυρα. Όπου ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει για ενοικίαση πέραν του έτους και δεν υπογράφεται από τουλάχιστον δύο μάρτυρες, σύμφωνα με το άρθρο 77
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 [4], αυτό είναι άκυρο εξ' υπαρχής (void ab initio). Εάν το ενοίκιο δυνάμει του ακύρου ενοικιαστηρίου εγγράφου οφείλεται επί μηνιαίας βάσεως, ως στην παρούσα περίπτωση, η σχέση μεταξύ ιδιοκτήτη και ενοικιαστή είναι σχέση ενοικίασης από μήνα σε μήνα (βλέπετε σχετικά Tryfon Co. v. Black and Decker
(1983)1 C.L.R. 971). Πρόκειται δε για συμβατική ενοικίαση (βλέπετε Georghiades and Others v. Lambi
(1976)8 J.S.C. 1332). Σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Nicos Christou Developments Ltd. ν. Τοφινής
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 1990, η μηνιαία εκμίσθωση δεν εκπνέει στο τέλος κάθε μήνα αλλά συνεχίζεται μέχρι του τερματισμού της με τη δέουσα ειδοποίηση τερματισμού ή λήγει κατά τη λήξη της περιόδου που αναφέρεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο, δηλαδή την 31.8.
  1. Ο κ. Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης παρέμεινε στο επίδικο και κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Ο κ. Γαβριηλίδης απεβίωσε την 14.4.2008 και κατά το χρόνο του θανάτου του τα παιδιά του, Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, που είναι επίσης δικηγόροι, εργάζονταν μαζί του στο επίδικο υποστατικό, το οποίο ήταν το δικηγορικό του γραφείο. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 ενεγράφη ως δικηγόρος το Σεπτέμβριο 2002 και ο Καθ' ου η Αίτηση 1 το Σεπτέμβριο 2003, δηλαδή αρκετά πριν το θάνατο του πατέρα τους. Το πληρωτέο ενοίκιο κατά το χρόνο του θανάτου του κ. Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη αλλά και μέχρι σήμερα, είναι €169,15 μηνιαίως. Μέχρι το θάνατο του προαναφερθέντος τον Απρίλιο 2008, οφείλονταν ενοίκια από την 1.10.
  2. Στο δικόγραφο των Αιτητών αναφέρεται πως οφείλονταν ενοίκια από την 1.8.2005 αλλά ο Μ.Α.1 κατέθεσε για οφειλόμενα ενοίκια από 1.10.2005, εξάλλου 30 μήνες μέχρι την 31.3.2008 είναι από Οκτώβριο 2005 μέχρι Αύγουστο 2008 και όχι από Αύγουστο
  3. Δεν επισκεπτόταν αντιπρόσωπος των Αιτητών το επίδικο για την είσπραξη των ενοικίων αλλά γινόταν κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό των Αιτητών. Η έδρα της εταιρείας είναι στη Λεμεσό και εκεί κατοικεί και ο Μ.Α.
  4. Πέραν από τη μαρτυρία του κ. Γεωργιάδη, δεν παρουσιάστηκε άλλη μαρτυρία από την πλευρά των Αιτητών αναφορικά με το ύψος και την περίοδο της οφειλής. Όμως, ο κ. Γεωργιάδης κατέθεσε ως υπεύθυνο, εξουσιοδοτημένο πρόσωπο, εκπροσωπών την Αιτήτρια εταιρεία και τον έχουμε πιστέψει. Η Αιτήτρια εταιρεία έχει ικανοποιήσει το βάρος απόδειξης αναφορικά με την ύπαρξη της οφειλής για την εν λόγω περίοδο. Ο μάρτυρας δεν αντικρούστηκε επαρκώς επ' αυτού του σημείου και η μαρτυρία του δεν ανατράπηκε. Η Αιτήτρια εταιρεία είχε καταχωρίσει την Αίτηση υπ' αρ. Ε131/10 για την έξωση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 λόγω καθυστερημένων ενοικίων από την 1.8.2005 έως την 31.7.2010, η οποία όμως αποσύρθηκε άνευ βλάβης δικαιωμάτων την 18.1.2012 (Τεκμήριο 3), αφού είχαν πληρωθεί όλα τα ενοίκια που οφείλονταν από το θάνατο του Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη. Τα ενοίκια εξοφλήθηκαν από τη δικηγορική εταιρεία των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, η οποία πληρώνει το ενοίκιο μέχρι σήμερα. Στην Ε131/10 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 είχαν προβάλει ουσιαστικά την ίδια υπεράσπιση όπως και στην παρούσα υπόθεση και την ίδια θέση περί της διεκδίκησης των ενοικίων από το διαχειριστή του πατέρα τους, πλην όμως ισχυρίστηκαν τότε ότι είναι θέσμιοι ενοικιαστές του επίδικου από 14.4.2008 συνεπεία κληρονομικού δικαιώματος που απέκτησαν από τον αποβιώσαντα πατέρα τους (Τεκμήριο 2, παρ. Δ.1). Η δικηγορική εταιρεία Χρίστος & Αντιγόνη Κων/νου Γαβριηλίδη Δ.Ε.Π.Ε., αρ. εγγραφής 255658 (Τεκμήριο 18) (εν τοις εφεξής «η δικηγορική εταιρεία») συστάθηκε στις 5.10.2009, έχει το εγγεγραμμένο γραφείο της στο επίδικο (Τεκμήριο 24) και μέτοχοι είναι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  5. Ούτε οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ή 2, ούτε η δικηγορική εταιρεία είχαν καταβάλει οποιοδήποτε ενοίκιο μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη, μέχρι την παραλαβή της επιστολής των δικηγόρων των Αιτητών, την 4.5.20010, αναφορικά με την οφειλή ενοικίων. Ούτε οι ιδιοκτήτες είχαν επικοινωνήσει με τους Καθ' ων η Αίτηση ή τη δικηγορική εταιρεία μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη και πριν το Μάιο
  6. Οι Αιτητές απέστειλαν επιστολή στις 4.5.2010 προς τον αποβιώσαντα «Κώστα» Γιαβριηλίδη, αναφορικά με οφειλόμενα ενοίκια από 1.8.2005 έως 30.4.2010 προς €9.641,55 και έδωσαν προειδοποίηση όπως αυτά εξοφληθούν εντός 7 ημερών από την ημερομηνία της επιστολής, άλλως θα ανέθεταν την υπόθεση στο δικηγόρο τους (Τεκμήριο 4). Σε επιστολόχαρτο της δικηγορικής εταιρείας, στάληκε επιστολή ημερομηνίας 11.5.2010 (Τεκμήριο 5), με την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ουσιαστικά, διότι η επιστολή είναι σε προσωπικό ύφος και δεν είναι γραμμένη με τρόπο ώστε να θεωρείται ότι απαντά η δικηγορική εταιρεία, εξέφρασαν την έκπληξη τους για το μεγάλο χρονικό διάστημα για το οποίο ισχυρίστηκαν οι Αιτητές ότι οφείλονταν ενοίκια. Σημείωσαν ότι οι Αιτητές δεν επικοινώνησαν μαζί τους για δύο χρόνια για να προβούν σε οποιαδήποτε πληρωμή και διαβεβαίωσαν ότι αποδέχονται τα ενοίκια από την ημερομηνία που ανέλαβαν το δικηγορικό γραφείο και συνεπώς τη χρήση του επίδικου. Οι Καθ' ων η Αίτηση πρότειναν εξόφληση με μηνιαίες δόσεις σε έξι μήνες. Οι Αιτητές απάντησαν το Τεκμήριο 5 με δική τους επιστολή προς τον Καθ' ου η Αίτηση 1, ημερομηνίας 14.5.2010 (Τεκμήριο 6), με την οποία δεν αποδέχθηκαν την ανάληψη υποχρέωσης των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 για τα ενοίκια από τότε που οι Καθ' ων η Αίτηση ανέλαβαν το δικηγορικό γραφείο. Ακολούθησε επιστολή από τους δικηγόρους των Αιτητών ημερομηνίας 8.6.2010, προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 (Τεκμήριο 7), καλώντας τους να εξοφλήσουν τα ενοίκια από 1.8.2005 έως 30.6.
  7. Ακολούθησε η επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 30.6.2010 προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 (Τεκμήριο 9), με την οποία εξέφρασαν τη θέση ότι ενοικιαστής του επίδικου ήταν ο αποβιώσαντας και μετά το θάνατο του παρέμειναν στο υποστατικό οι Καθ' ων η Αίτηση που ήταν τα τέκνα του και συνέχισαν τη θέσμια ενοικίαση. Δεν τους αποδέχθηκαν ως νέους ενοικιαστές, ούτε τους ίδιους προσωπικά, ούτε τη δικηγορικά εταιρεία. Με την επιστολή της δικηγορικής εταιρείας ημερομηνίας 29.3.2011 προς τους δικηγόρους των Αιτητών (Τεκμήριο 10) και με αναφορά στην Αίτηση υπ' αρ. 131/10 η οποία φαίνεται ότι είχε εν τω μεταξύ καταχωριστεί, οι Καθ' ων η Αίτηση και/ή η δικηγορική εταιρεία επανέλαβαν ότι αποδέχονται τα ενοίκια από το θάνατο του Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη την 14.4.2008 και απέρριψαν οποιοδήποτε ισχυρισμό ότι οφείλονταν ενοίκιο ενώ ο τελευταίος ήταν στη ζωή. Με τα Τεκμήρια 8 και 11, επιστολές της δικηγορικής εταιρείας, στάληκαν μέσω του δικηγόρου των Αιτητών επιταγές της δικηγορικής εταιρείας για την πληρωμή τρεχόντων αλλά και παλαιών ενοικίων από την 15.4.2008 και μέχρι 31.3.2011, ενώ με την επιστολή της εταιρείας ημερομηνίας 3.5.2011 (Τεκμήριο 19) γίνεται αναφορά σε κατάθεση στον τραπεζικό λογαριασμό των Αιτητών. Τα προαναφερθέντα ενοίκια εξοφλήθησαν την 30.3.
  8. Στη συνέχεια, με επιστολή ημερομηνίας 29.12.2011 από τους δικηγόρους των Αιτητών προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και τη δικηγορική εταιρεία (Τεκμήριο 12), οι Αιτητές τερμάτισαν την ενοικίαση και κάλεσαν τους Καθ' ων η Αίτηση και τη δικηγορική εταιρεία να παραδώσουν κενή και ελευθέρα κατοχή του επίδικου το αργότερο την 1.2.
  9. Κάλεσαν επίσης τους Καθ' ων η Αίτηση και τη δικηγορική εταιρεία να εξοφλήσουν όλα τα οφειλόμενα ενοίκια από την 1.8.
  10. Η επιστολή στάληκε με τηλεομοιότυπο την ίδια μέρα. Η 29η Δεκεμβρίου 2011, όπως αποκαλύπτεται από το ημερολόγιο του έτους 2011, ήταν Πέμπτη και δεν ήταν δημόσια αργία. Περί τούτου το Δικαστήριο έχει Δικαστική γνώση (judicial notice). Βλέπετε σχετικά Keane's The Modern Law of Evidence, 2η έκδοση, σελίδα
  11. ήταν ημέρα Πέμπτη. Από τη δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 12 φαίνεται ότι αυτό στάληκε στις 11.02 π.μ. Αυτό δεν αμφισβητήθηκε, παρά μόνο η Καθ' ης η Αίτηση 2 κατέθεσε ότι το γραφείο τους είχε κλείσει για την Πρωτοχρονιά από την προηγούμενη μέρα και ότι έλαβαν γνώση της επιστολής την 3.1.
  12. Η 3η Ιανουαρίου 2012 ήταν ημέρα Τρίτη. Ούτε η Μ.Κ.1 αμφισβητήθηκε επί του σημείου αυτού και δεχόμαστε ότι το Τεκμήριο 12 στάληκε την 29.12.2011 αλλά οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και μέσω αυτών, η δικηγορική εταιρεία, έλαβαν γνώση του Τεκμηρίου την 3.1.
  13. Από την ενώπιον μας μαρτυρία φαίνεται επίσης ορθός ο ισχυρισμός της Μ.Κ.1 ότι κατά τον εν λόγω χρόνο δεν οφείλονταν ενοίκια, πέραν των αμφισβητούμενων που αφορούν περίοδο πριν το θάνατο του Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη και εκκρεμούσε η Αίτηση Ε131/10, η οποία αποσύρθηκε λίγες μέρες αργότερα. Το Τεκμήριο 12 απαντήθηκε από τη δικηγορική εταιρεία την 3.1.2012 με την επιστολή Τεκμήριο 13, με την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και η δικηγορική εταιρεία παρέπεμψαν τους δικηγόρους των Αιτητών στο διαχειριστή του Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη για ενοίκια που οφείλονταν από τον ίδιο, κάτι που αποτελεί τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση μέχρι σήμερα. Οι Αιτητές απέστειλαν οι ίδιοι απαντητική επιστολή την 5.1.2012 (Τεκμήριο 14) και ακολούθησαν άλλη επιστολή από τη δικηγορική εταιρεία την ίδια μέρα (Τεκμήριο 15). Αφού παρήλθε η προειδοποίηση για την παράδοση της κατοχής που είχε δοθεί με το Τεκμήριο 12, επανήλθαν οι δικηγόροι των Αιτητών με επιστολής τους ημερομηνίας 10.2.2012 προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 (Τεκμήριο 16), με την οποία κλήθηκαν ξανά οι Καθ' ων η Αίτηση να εξοφλήσουν τα οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από 1.8.2005 έως 15.4.2008, δόθηκε προειδοποίηση ότι θα ακολουθούσαν δικαστικά μέτρα σε περίπτωση μη εξόφλησης και σημειώθηκε πως οποιεσδήποτε πληρωμές γίνονται από τον τερματισμό της ενοικίασης λαμβάνονται άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των Αιτητών. Τον Απρίλιο 2012 στάλησαν δύο επιστολές από τους Αιτητές προς τον αποβιώσαντα οι οποίες αφορούσαν τα κοινόχρηστα έξοδα του κτιρίου μέρος του οποίου αποτελεί το επίδικο υποστατικό (Τεκμήρια 21 και 22) τις οποίες απάντησε η δικηγορική εταιρεία με επιστολή της προς τους Αιτητές ημερομηνίας 26.4.2012 (Τεκμήριο 23). Η δικηγορική εταιρεία απάντησε πως είναι έτοιμοι να καταβάλουν τα κοινόχρηστα έξοδα εάν ζητηθεί από τους ιδίους και όχι από τον αποβιώσαντα. Η διαφορά των διαδίκων αλλά και η ουσία της υπόθεσης και το βασικό επίδικο θέμα, έγκειται στην οφειλή ενοικίων σε χρονικό διάστημα που ο Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης ήταν εν ζωή. Οι Αιτητές τα διεκδικούν από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και ζητούν την έξωση τους από το επίδικο. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 λέγουν ότι χρησιμοποιεί το επίδικο η δικηγορική εταιρεία που έχει εξοφλήσει όλα τα ενοίκια ενώ αυτά που οφείλονται για περίοδο που ο πατέρας τους ήταν εν ζωή, πρέπει να απαιτηθούν από τον διαχειριστή του. Οι Αιτητές δεν αναγνωρίζουν τη δικηγορική εταιρεία ως ενοικιαστή τους και δεν έχουν αποταθεί στο διαχειριστή του Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη για την οφειλή του την οποία διεκδικούν με την υπό τον υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Νομική πτυχή: Θέσμιος ενοικιαστής: Το άρθρο 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, δίνει την ερμηνεία του όρου «θέσμιος ενοικιαστής» και του όρου «ενοικιαστής» [5]. Είναι κοινό έδαφος ότι ο Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης ήταν θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου κατά το χρόνο του θανάτου του. Είναι επίσης κοινό έδαφος ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 είναι τέκνα του αποβιώσαντος και ότι εργάζονταν μαζί του στο επίδικο κατά το χρόνο του θανάτου του. Είναι η κρίση μου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 κατέστησαν θέσμιοι ενοικιαστές του επίδικου την 14.4.2008, παίρνοντας, δυνάμει του Νόμου, τη θέση του αποβιώσαντος πατέρα τους σε σχέση με το μίσθιο. Δημιουργία εταιρείας από τον ενοικιαστή: Στις 5.10.2009 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ενέγραψαν δικηγορική εταιρεία. Σχετικές με το θέμα αυτό, είναι οι αυθεντίες Iacovides v. Christodoulou
(1989)1 C.L.R. 398, Λιμνατίτη και άλλη v. Σύννου και άλλων
(1992)1 Α.Α.Δ. 817, Χριστόπουλος Φεραίος v. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ.
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1713 και PANTAZIS AND SONS LTD. v. Γεώργιου Νικολάου
(2002)1(Α) Α.Α.Δ
  1. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι η αποδοχή από τον ιδιοκτήτη, ενοικίου, από μόνη της δε δημιουργεί σχέση ενοικίασης. Η θέση των Αιτητών ότι ουδέποτε δέχθηκαν τη δικηγορική εταιρεία ως ενοικιαστή των υποστατικού των, ήταν σαφής και σταθερή. Είναι η κρίση μου ότι η σύσταση της δικηγορικής εταιρείας και η διεξαγωγή των εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ως δικηγόροι μέσω αυτής, απέμεινε εσωτερικό ζήτημα και δεν επέφερε την ανάδειξη της σε ενοικιαστή κατ' αντικατάσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  2. Είναι η κρίση μου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 συνέχισαν προσωπικά ως θέσμιοι ενοικιαστές του επίδικου χωρίς να υποκατασταθούν από την εν λόγω δικηγορική εταιρεία. Ενοίκια οφειλόμενα υπό του αποβιώσαντος: Τα ενοίκια που ζητούνται με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση αφορούν περίοδο κατά την οποία ο Κωνσταντίνος Γαβριηλίδης, θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου μέχρι το θάνατο του, ήταν εν ζωή. Μετά το θάνατο του, θέσμιοι ενοικιαστές του επίδικου κατέστησαν δυνάμει του Νόμου, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  3. Οφείλουν οι τελευταίοι να καταβάλουν ενοίκια που είχαν καταστεί οφειλόμενα ενώ ο πατέρας τους ήταν εν ζωή και υπόκεινται σε έξωση για το λόγο αυτό; Είναι η κρίση μου πως η απάντηση είναι αρνητική. Το χρέος του αποβιώσαντος δύναται να διεκδικηθεί από την περιουσία του όπως οποιοδήποτε άλλο αστικό χρέος. Δε φέρουν ευθύνη γι' αυτό οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  4. Η θέσμια ενοικίαση συνεχίζεται από τους Καθ' ων η Αίτηση με την έννοια ότι το δικαίωμα τους ως θέσμιοι ενοικιαστές απορρέει από τον Νόμο επειδή εργάζονταν με τον πατέρα τους, θέσμιο ενοικιαστή μέχρι το θάνατο του, στο επίδικο. Όχι με την έννοια ότι η θέσμια ενοικίαση είναι ενιαία και οι υποχρεώσεις ενός θέσμιου ενοικιαστή μεταφέρονται στον επόμενο. Η θέσμια ενοικίαση σχετίζεται με το μίσθιο και δεν εξαρτάται από τη σχέση ιδιοκτήτη - ενοικιαστή. Βλέπετε Polycast v. Vourkas Fabrics
(1986)1 C.L.R. 107, στη σελίδα 117. Βλέπετε επίσης Dias United Publishing Co. Ltd. V. Chr. Hjikyriacos Estates Ltd.
(1986)1 C.L.R. 173 και Marcroft Wagons v. Smith
(1951)2 All E.R. 271. Είναι πλάσμα νόμου και η δημιουργία θέσμιας ενοικίασης προϋποθέτει την ύπαρξη ενοικίασης (βλέπετε Πετεινός
(1992)1 Α.Α.Δ. 1467). Σχετικό είναι και το σύγγραμμα Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, στη σελίδα 197. Στην υπόθεση Δίσπυρου
(1990)1 Α.Α.Δ. 365, στη σελίδα 379 ο έντιμος Δικαστής κ. Στυλιανίδης είπε: «Η θεσμία ενοικίαση δεν είναι σύμβαση, είναι το δικαίωμα του αμετακίνητου με τις επιφυλάξεις του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και είναι προσωπικό δικαίωμα.» Ακριβώς επειδή είναι προσωπικό δικαίωμα και είναι αυτό που οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 απέκτησαν δυνάμει του περί Ενοικιοστασίου Νόμου με το θάνατο του πατέρα τους, δεν έχουν μεταφερθεί σ' αυτούς οι υποχρεώσεις του τελευταίου, που ήταν, όπως και το δικαίωμα, προσωπικές. Περαιτέρω, δυνάμει του άρθρου 25 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ. 189 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα: «Από και μετά τη χορήγηση επικύρωσης διαθήκης ή εγγράφου διαχείρισης με επισυνημμένη διαθήκη τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που πηγάζουν από την κληρονομιά του αποθανόντος (περιλαμβανομένου του εκ του νόμου μη διαθέσιμου μέρους τη κληρονομιάς και του αδιάθετου μέρους της κληρονομιάς) θεωρούνται ότι περιήλθαν στον προσωπικό αντιπρόσωπο από την ημερομηνία του θανάτου του αποθανόντος.» [δική μου υπογράμμιση]. Ακόμα, δυνάμει του άρθρου 34
(1)του ιδίου Νόμου: «Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου αυτού, σε περίπτωση που αποθνήσκει οποιοδήποτε πρόσωπο μετά την έναρξη της ισχύος του Νόμου αυτού, όλες οι βάσεις αγωγής οι οποίες υπάρχουν κατά ή έχουν περιέλθει στον αποθανόντα επιβιώνουν κατά ή, ανάλογα με την περίπτωση, επ' ωφελεία της κληρονομιάς του.» Δυνάμει του εδαφίου
(7)του ιδίου άρθρου: «Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 29, για τους σκοπούς λήψης δικαστικού μέτρου δυνάμει του άρθρου αυτού, κανένα πρόσωπο δεν δύναται να αντιπροσωπεύει την κληρονομιά αποθανόντος προσώπου εκτός από τον προσωπικό αντιπρόσωπο.» Η Καθ' ης η Αίτηση 2 κατέθεσε, και δεν αμφισβητήθηκε επ' αυτού, ότι υπάρχει διαχειριστής της περιουσίας του Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη τον οποίο και κατονόμασε. Ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι δεν αποτάθηκε στο διαχειριστή για τα ενοίκια που απαιτούν οι Αιτητές με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Στο σύγγραμμα Haslbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 27
(2), στην παράγραφο 843 επεξηγείται η διαδοχή στη θέσμια ενοικίαση κατά το θάνατο του θέσμιου ενοικιαστή (statutory tenant), όπου αυτός επήλθε πριν την 15.1.1989, ημέρα που τέθηκε σε ισχύ η νομοθεσία The Housing Act 1988. Σχετική με τα στη Δημοκρατία κρατούντα και ισχύοντα είναι η προηγούμενη νομοθεσία. Γι' αυτό παραπέμπω στην εν λόγω παράγραφο και παραθέτω σχετικό απόσπασμα με αναφορά στον νόμο The Rent Act 1977, επί του οποίου βασίζεται, μεταξύ άλλων, ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος 1983 [6]. Ας προσεχθεί ότι το σύγγραμμα αναφέρεται σε "succession" δηλαδή διαδοχή και όχι "transmission" δηλαδή μεταβίβαση. Υπενθυμίζεται σ' αυτό το σημείο και για σκοπούς ευκολότερης κατανόησης του αποσπάσματος ότι στην Αγγλία οι θέσμιες ενοικιάσεις αφορούν μόνο κατοικίες. Στην παράγραφο 949 του ιδίου συγγράμματος, όπου αφορά τη μη πληρωμή ενοικίου ως λόγο έξωσης ξεκαθαρίζεται ακριβώς το σημείο που μας απασχολεί στην παρούσα υπόθεση: "The Court may make an order for possession without proof of alternative accommodation, if it considers it reasonable to do so, where any rent lawfully due from the tenant has not been paid. .... Rent is lawfully due when the day for payment arrives, even if the landlord has habitually accepted late payment, unless the circumstances give rise to an estoppel or show that the terms have been varied. An order cannot be made on the ground of default by the tenant's predecessor in title. The landlord's failure to supply a proper rent book does not prevent the rent being lawfully due, although failure to furnish the tenant with an address for the landlord to enable notices to be served on the landlord will do so." [δική μου υπογράμμιση] Βλέπετε σχετικά και την αυθεντία Tickner v. Clifton [1929] 1 KB 207, στην οποία παραπέμπει το απόσπασμα. Όσον αφορά την αυθεντία Vassiliou v. Attorney-General
(1987)1 C.L.R. 358, στην οποία μας παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών, πρώτον σημειώνεται ότι εκδόθηκε πριν την τροποποίηση του περί Ενοικιοστασίου Νόμου Ν.23/83 με τον Τροποποιητικό Νόμο 171(Ι)/2003, οπότε τροποποιήθηκε η παράγραφος (γ) της ερμηνείας του όρου «ενοικιαστής» στο άρθρο 2, ώστε να περιληφθούν τα τέκνα του θέσμιου ενοικιαστή που εργάζονταν στο επίδικο πριν το θάνατο του. Δεύτερον, ο έντιμος Δικαστής κ. Στυλιανίδης αποφάσισε ότι το προσωπικό δικαίωμα του αμετακίνητου που ανήκε στο θέσμιο ενοικιαστή δε μεταβιβάζεται στο διαχειριστή του. Εδώ μας απασχολεί η μεταβίβαση στη διαχειριστή του των υποχρεώσεων του θέσμιου ενοικιαστή και του χρέους του. Τρίτον, όσον αφορά τη μεταβίβαση ή την κληρονομιά του δικαιώματος του θέσμιου ενοικιαστή με το θάνατο του, η αυθεντία αφορούσε θέσμιο ενοικιαστή καταστήματος, το δικαίωμα του οποίου δεν αποκτούσε η σύζυγος με το θάνατο του, σύμφωνα με την Νομοθεσία ως είχε. Στην προκείμενη περίπτωση, η νομοθεσία ως ισχύει σήμερα, καθαρά υποκαθιστά το θέσμιο ενοικιαστή με τα τέκνα του τα οποία εργάζονταν μαζί του στο επίδικο κατά το χρόνο του θανάτου του. Ας δούμε και τι είπε ο έντιμος Δικαστής αναφορικά με το δικαίωμα που είχε σύμφωνα με την τότε ισχύουσα νομοθεσία, η σύζυγος θέσμιου ενοικιαστή σε σχέση με την οικία στην οποία ζούσε με το σύζυγο της (σελίδα 362): "Under Section 2 of the Rent Control Law 1983 (No. 23of 1983), "statutory tenant" includes one who was statutory tenant prior to the coming into operation of this Law. From the definition of "tenant" and "statutory tenant" in Law N. 23/83it is abundantly clear that a statutory tenancy is transmitted on the death of a statutory tenant to his spouse with whom he was residing at the time of his death. Thus, by operation of Law, the statutory tenancy is transmitted to his said spouse and/or by statutory substitution the surviving spouse residing with the deceased tenant acquires the status of statutory tenant. It is not necessary for the surviving spouse to make any request or application in order to become a statutory tenant, if she has the quality of cohabitation." Είναι η κρίση μου ότι οι Αιτητές δύνανται και πρέπει να απαιτήσουν τα ενοίκια για το επίδικο για την περίοδο μέχρι την 14.4.2008 από τον διαχειριστή του αποβιώσαντος Κωνσταντίνου Γαβριηλίδη και δε δύνανται να τα απαιτούν από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2. Η οφειλή πηγάζει από το άτομο και όχι τη θέσμια ενοικίαση. Έξωση για καθυστερημένα ενοίκια: Σύμφωνα με το άρθρο 11
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαγορεύεται η ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από τον Νόμο, σαν κανόνας και μόνο κατ' εξαίρεση επιτρέπεται στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο, περιλαμβανομένης της οφειλής ενοικίου που κατέστη πληρωτέο [7]. Οι προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες και πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά: α) Το επίδικο να ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. β) Το επίδικο να είχε συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.
  1. γ) Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 να είναι θέσμιοι ενοικιαστές ή υπενοικιαστές. δ) Να έχει σταλεί γραπτή ειδοποίηση απαιτήσεως του ενοικίου στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 εκ μέρους των Αιτητών, σύμφωνα με τον Νόμο. ε) Είκοσι μία μέρες μετά την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το ρηθέν ποσό να μην έχει προσφερθεί. στ) Την ημέρα καταχώρισης της Αίτησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το εν λόγω ποσό να είναι νομίμως οφειλόμενο. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived". (ζ) Εντός δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση της Αιτήσεως στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 να μην έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ενοίκια. Σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, πληρούνται οι πρώτες τρεις προϋποθέσεις αλλά δεν πληρούνται η τέταρτη, πέμπτη και έκτη προϋπόθεση. Αποτέλεσμα: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η Αίτηση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Δε βλέπουμε κανένα λόγο γιατί τα έξοδα να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται έξοδα εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €2.000 - €10.
  2. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «8(α) Πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση μπορεί να την αμφισβητήσει στο σύνολο ή μέρος της με την καταχώριση απαντήσεως εντός 14 ημερών. Η απάντηση καθορίζει τις θεραπείες και γεγονότα που αμφισβητούνται. Θεραπείες και γεγονότα που δεν αμφισβητούνται ρητά θεωρούνται παραδεκτά. (β) Η απάντηση εκθέτει τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία στηρίζουν την υπόθεση του Καθ' ου η Αίτηση.» [2] «12(β) Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο.» [3] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψης μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [4] 77
(1)«Σύμβαση που αφορά μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός αν- (α) είναι γραπτή και (β) υπογράφεται στο τέλος αυτής, από το κάθε πρόσωπο που βαρύνεται από τη σύμβαση ή από πρόσωπο το οποίο είναι ικανό προς το συμβάλλεσθαι και το οποίο έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να υπογράψει εκ μέρους του πιο πάνω προσώπου στην παρουσία δύο τουλάχιστον μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, οι οποίοι και προσυπογράφουν τη σύμβαση ως μάρτυρες.» [5] «'θέσμιος ενοικιαστής' σημαίνει ενοικιαστήν ακινήτου ο οποίος κατά την λήξιν ή τον τερματισμόν της πρώτης ενοικιάσεως εξακολουθεί να κατέχη το ακίνητον και περιλαμβάνει πάντα θέσμιον ενοικιαστήν προ της ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου» «'ενοικιαστής' σημαίνει παν φυσικόν ή νομικόν πρόσωπον το οποίον συνήθως διαμένει ή έχει την έδραν αυτού εν Κύπρω και το οποίον είναι ενοικιαστής ακινήτου, εν σχέσει προς το οποίον υφίσταται ενοικίασις και περιλαμβάνει- (α) θέσμιον ενοικιαστήν ..... (γ) τον επιζώντα σύζυγον όστις, ή τέκνον ενοικιαστού το οποίον, διέμενε ή είχε την κύρια απασχόληση του στο ενοικιαζόμενο υποστατικό μετ' αυτού κατά τον χρόνον του θανάτου του ή εφοίτα τακτικώς εν τη αλλοδαπή ή εργαζόταν προσωρινώς εν τη αλλοδαπή κατά τον χρόνον του θανάτου του ενοικιαστού ή, εν περιπτώσει ενοικιάσεως κατοικίας, οσάκις ο ενοικιαστής δεν εγκαταλείπη σύζυγον ή ο ενοικιαστής είναι γυνή, τοιούτο μέλος της οικογενείας του ενοικιαστού το οποίον διέμενε μετ' αυτού δια περίοδον ουχί μικροτέραν των εξ μηνών αμέσως προ του θανάτου του ενοικιαστού ..... αλλά δεν περιλαμβάνει μη πολίτην της Δημοκρατίας, εξαιρουμένου του συζύγου ή της συζύγου πολίτου της Δημοκρατίας, ή νομικόν πρόσωπον ελεγχόμενον υπό αλλοδαπών.» [6] "The surviving spouse, if any, of the original tenant, if residing in the dwelling house immediately before the death of the original tenant, became the statutory tenant after the death if and so long as he or she occupied the dwelling house as his or her residence. If the original tenant left no such surviving spouse, a person who was a member of his or her family and was residing with him or her at the time of and for six months immediately before the death became the statutory tenant if and so long as he occupied the dwelling house as his residence." [7] Το άρθρο 11
(1)(α) προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής. Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη δια συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξει τούτο. Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.