ABETTI DEVELOPMENTS LTD ν. ΑΝΔΡΕΑ ΠΙΤΖΙΟΛΗ κ.α., Αίτηση Αρ. E64/2012, 28/4/2014

(1)(ΙΙ) και Δ.43Β, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αναφέρονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Ανδρέα Πιτζιόλη, της ιδίας ημερομηνίας. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 στην κυρίως Αίτηση, γνωρίζει καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και δύναται να προβεί στην ένορκο δήλωση του. Ο ενόρκως δηλών δεν αναφέρει κατά πόσον είναι εξουσιοδοτημένος από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 να προβεί στην ένορκο δήλωση του, εφόσον η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε εκ μέρους και των δύο Καθ' ων η Αίτηση. Τα όσα αναφέρονται στην αγόρευση των ευπαιδεύτων συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση δε μπορεί να αποτελέσουν μαρτυρία και δεν υποκαθιστούν αυτή. Κατά/ή περί την 18.6.2012 εκδόθηκε απόφαση από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, ως ακολούθως: «(α) €28.200 οφειλόμενα δεδουλευμένα ενοίκια του πιο πάνω περιγραφόμενου υποστατικού αφορώντα στην περίοδο από 01/03/2013 μέχρι και 31/03/2012, εντόκως προς 5.5% ετησίως από 18/06/2012 μέχρι εξοφλήσεως. (β) €1.128 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 01/04/2012 και ούτω καθ' εξής καθ' έκαστο μήνα μέχρι εκκενώσεως και παραδόσεως κενής και ελεύθερης της κατοχής του πιο πάνω περιγραφόμενου υποστατικού. (γ) €771 δικηγορικά έξοδα, εντόκως προς 5.5% ετησίως από 18/06/2012 μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €42 έξοδα εκδόσεως της απόφασης, πλέον Φ.Π.Α.» Από το φάκελο της υπόθεσης φαίνεται ότι στις 18.6.2012 πράγματι εκδόθηκε απόφαση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, περιλαμβάνουσα όμως και διάταγμα ανάκτησης κατοχής εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1, ενώ το ποσό των €28.200 ως το (α) ανωτέρω, αφορούσε οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από 1.3.2010 και όχι 1.3.2013, έως 31.3.

1. Η απόφαση είχε εκδοθεί ερήμην των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και τα ποσά επιδικάστηκαν εναντίον των αλληλεγγύως και κεχωρισμένως. Ο ενόρκως δηλών προχωρεί και λέγει ότι εξ' όσων γνωρίζει και έχει πληροφορηθεί, στις 26.9.2013 καταχωρήθηκε ένταλμα κατά της κινητής του περιουσίας με αριθμό 3484/13, για σκοπούς εκτέλεσης της απόφασης. Τυγχάνει νομικής συμβουλής ότι το ένταλμα δε θα πρέπει να εκτελεστεί εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Κατά/ή περί την 9.11.2012 επισκέφθηκε το γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών και κατέβαλε το ποσό των €39.000 (τριάντα εννέα χιλιάδων ευρώ) (€10.000 σε μετρητά και €29.000 με μεταχρονολογημένες επιταγές της Νέας ΣΠΕ Γερίου). Για την πιο πάνω πληρωμή των €39.000 έλαβε από το δικηγορικό γραφείο απόδειξη εξοφλήσεως, στην οποία αναφέρεται ρητώς ότι με την εξόφληση των πιο πάνω επιταγών «ικανοποιείται πλήρως η απαίτηση της ABETTI DEVELOPMENTS LTD εναντίον Ανδρέα Πιτζιολή και Γεώργιου Πιτζιολή ως η απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας ημερομηνίας 18/6/2012». Οι επιταγές έχουν πλήρως εξοφληθεί, η δε τελευταία επιταγή, υπ' αριθμόν 38232445 εξοφλήθηκε κατά την ημερομηνία που καθίστατο πληρωτέα, δηλαδή την 28/06/
2. Κατά την πιο πάνω συνάντηση που είχε με τους δικηγόρους των Αιτητών, συμφώνησαν, κατόπιν της συγκατάθεσης των πελατών τους, όπως παραδώσει ελεύθερη κατοχή του επίδικου υποστατικού όταν τα νέα του υποστατικά θα ήταν έτοιμα. Περαιτέρω, η συμφωνία τους περιελάμβανε ότι για όσο διάστημα ο Καθ' ου η Αίτηση 1 θα συνέχιζε να είχε κατοχή του επίδικου υποστατικού, δε θα πλήρωνε οποιοδήποτε περαιτέρω ενοίκιο. Ο ενόρκως δηλών εγκατέλειψε το επίδικο υποστατικό την 1.6.2013 και μετακόμισε στα νέα του υποστατικά. Ο κ. Κωνσταντίνος Μαραθεύτης, διευθυντής των Αιτητών και ενόρκως δηλούντας στην ένορκο δήλωση ημερομηνίας 10.9.2013 που συνοδεύει το ένταλμα για εκποίηση της κινητής περιουσίας των Καθ' ων η Αίτηση, προβάλλει ανυπόστατους ισχυρισμούς τους οποίους ο κ. Πιτζιολής απορρίπτει κατηγορηματικά. Σε καμία περίπτωση δεν υποσχέθηκε ο τελευταίος ότι θα εγκατέλειπε το επίδικο υποστατικό μέχρι τις 30.11.2012, αφού η συμφωνία ήταν αυτή που περιγράφει ο ίδιος πιο πάνω. Εγκατέλειψε το επίδικο υποστατικό κατά την 1.6.2013, γεγονός για το οποίο οι Αιτητές είχαν ενημερωθεί, και όχι τον Ιούλιο του 2013 όπως αναφέρει στην ένορκο δήλωση του ο κ. Μαραθεύτης, ενώ μετά από επικοινωνία που είχε ο αδελφός του ενόρκως δηλούντα, Σπύρος Πιτζιολής, με τους δικηγόρους των Αιτητών, ο κ. Κωνσταντίνος Μαραθεύτης κατά/ή περί τον Σεπτέμβριο, είχε επισκεφθεί ο ίδιος τα νέα υποστατικά του κ. Πιτζιολή, όπου και του παρέδωσε τα κλειδιά του επίδικου υποστατικού των Αιτητών. Βεβαίως, από αυτή τη δήλωση φαίνεται ότι η κατοχή παραδόθηκε Σεπτέμβριο 2013 και όχι ενωρίτερα. Συνεπώς, σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.6.2012, οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν το ποσό των €28.200 ως οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο 1.3.2010 - 31.3.2012 και €1.128 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 1.4.2012 έως Σεπτέμβριο 2013, ήτοι άλλες €20.
3. Τα έξοδα στην απόφαση ήταν €771, πλέον €42, πλέον Φ.Π.Α. Χωρίς τόκο και χωρίς το Φ.Π.Α., το σύνολο των ποσών αυτών ανέρχεται σε €49.
4. Ο Καθ' ου η Αίτηση λέγει ότι κατέβαλε μόνο €39.000, ενώ δεν αναφέρει για ποιο ποσό εκδόθηκε το ένταλμα εκποίησης κινητής περιουσίας. Επιπλέον, με τις αναφορές του αυτές ο ενόρκως δηλών αμφισβητεί το περιεχόμενο ενόρκου δηλώσεως που δεν είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ δεν αμφισβήτησε ή αντίκρουσε με οποιοδήποτε τρόπο το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την ένσταση και η οποία καταχωρίστηκε στα πλαίσια της διαδικασίας της υπό εξέταση αίτησης. Δε ζήτησαν την αντεξέταση του κ. Μαραθεύτη, ούτε ζήτησαν άδεια για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι από την 9.11.2012 και μέχρι σήμερα, οι Αιτητές ουδέποτε ζήτησαν την καταβολή οποιοδήποτε ενοικίων όπως προνοούσε και η μεταξύ τους συμφωνία κατά την συνάντηση που είχε ο ίδιος με τους δικηγόρους τους. Περαιτέρω, η απαίτηση των Αιτητών ως η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.6.2012 στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, έχει ικανοποιηθεί πλήρως, ισχυρισμός που ενισχύεται με το επισυναπτόμενο Τεκμήριο 1, δηλαδή την απόδειξη. Η απόφαση του Δικαστηρίου όμως περιλαμβάνει ποσό ενδιαμέσων οφειλών το οποίο προστίθεται στο συνολικό ποσό κάθε μήνα. Πώς έχει ικανοποιηθεί πλήρως; Οι ισχυρισμοί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση έμειναν αναντίλεκτοι, ενώ το βάρος απόδειξης φέρει ο αιτών διάδικος. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές έχουν αποκρύψει τα πραγματικά γεγονότα από το Δικαστήριο και έχουν παραπλανήσει κατά την αίτηση τους για έκδοση εντάλματος για κατάσχεση της κινητής περιουσίας των Καθ' ων η Αίτηση, ενώ δε νομιμοποιούνται να προχωρήσουν στην εν λόγω κατάσχεση. Είναι επείγον όπως ανασταλεί και/ή ακυρωθεί το εν λόγω ένταλμα, αφού σε περίπτωση που κατασχεθεί επαγγελματικός εξοπλισμός από την κτηνιατρική κλινική του Καθ' ου η Αίτηση 1, αυτό θα συνεπάγεται με επαγγελματική/οικονομική καταστροφή και απώλεια πελατείας, αφού θα αναγκαστεί να κλείσει την κλινική του. Ιστορικό:
5. Διάταγμα και απόφαση εκδόθηκε εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, την 18.6.2012, ως ανωτέρω περιγράφεται.
6. Την ίδια μέρα που καταχωρίστηκε η υπό εξέταση αίτηση, καταχωρίστηκε και μονομερής αίτηση με την οποία ζητείται όπως η εκτέλεση του εντάλματος για εκποίηση κινητής περιουσίας το οποίο εκδόθηκε στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, ανασταλεί και/ή ακυρωθεί μέχρι νεωτέρων διαταγών του Δικαστηρίου και/ή μέχρι εκδικάσεως της αίτησης. Η νομική βάση της μονομερούς αίτησης είναι η ίδια με την νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης και συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 1 στην οποία προβάλλονται οι ίδιοι ισχυρισμοί ως στην ένορκο δήλωση του στην υπό εξέταση αίτηση.
7. Την ίδια μέρα, δηλαδή στις 15.10.2013, στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης, εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα από το παρόν Δικαστήριο, με άλλη σύνθεση, με το οποίο διατάχθηκε η αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος κινητών με αριθμό 3484/13 το οποίο εκδόθηκε στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, μέχρι εκδίκασης και τελείας αποπεράτωσης της υπό εξέταση αίτησης.
8. Από το φάκελο της υπόθεσης φαίνεται ότι το διάταγμα ανάκτησης κατοχής και η απόφαση εκδόθηκαν ερήμην την 18.6.2012 και ότι την 28.8.2012 καταχωρίστηκε μονομερής αίτηση για την παραχώρηση άδειας για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου καταστήματος, καθώς και άδειας όπως το εν λόγω ένταλμα εκτελεστεί και ως ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας προς ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως χρέους και εξόδων. Ο ενόρκως δηλών την ένορκο δήλωση που συνόδευε την εν λόγω αίτηση ήταν και πάλι ο κ. Κωνσταντίνος Μαραθεύτης και σ' αυτήν ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η απόφαση είχε επιδοθεί στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 την 31.7.2012 και ότι αυτοί δεν είχαν συμμορφωθεί. Ένορκες δηλώσεις επίδοσης επισυνάπτονταν ως Τεκμήρια. Υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο δύναται να λαμβάνει υπόψη έγγραφα τα οποία αποτελούν μέρος του φακέλου και αφορούν την ίδια διαδικασία και τους ίδιους διαδίκους (βλέπετε σχετικά Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ., (Αρ.2)

(1999)1 (Γ) 1938, στη σελίδα 1943).

1. Σχετική άδεια παραχωρήθηκε από το Δικαστήριο στις 26.9.
2. Το επόμενο διάβημα ήταν η υπό εξέταση αίτηση και η μονομερής αίτηση της ίδιας ημερομηνίας.
3. Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και το Δικαστήριο άκουσε τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων την 11.4.2014, οπότε επιφύλαξε την απόφαση του. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση μετά την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητών στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «οι Αιτητές») καταχωρίστηκε την 3.4.2014 και αυτή βασίζεται στη Δ.40 θ.7 και Δ.48 θθ. 1-4, 7 & 8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο κοινοδίκαιο, στις αρχές της επιείκειας και στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: i. «Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και το νόμιμο υπόβαθρο της αίτησης είναι ελλιπές και λανθασμένο. ii. Η αίτηση είναι αντικανονική αφού ο ομνύοντας δεν αποκαλύπτει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος και από τον Αιτητή 2 για να προβεί και εκ μέρους του σε αυτή. iii. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι αντικανονική ενώ περιέχει ψευδείς, γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς και πληροφορίες. iv. Το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να αναστείλει ες αεί την εκτέλεση του εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας ημερομηνίας 26.9.2013, όπως επιδιώκουν οι Αιτητές. v. Οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την ακύρωση εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας ημερομηνίας 26.9.
4. vi. Το διάταγμα / απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.6.2012 παραμένει ανικανοποίητη και οι Αιτητές εξακολουθούν να οφείλουν στους Καθ' ων η Αίτηση το ποσό των €7.896 ως ενδιάμεση οφέλη που αντιστοιχούν σε οφειλόμενα ενοίκια επτά μηνών, πλέον τόκους και έξοδα.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. Κωνσταντίνου Μαραθεύτη, από τη Λευκωσία, της ιδίας ημερομηνίας. Ο κ. Μαραθεύτης λέγει ότι είναι ένας εκ των διευθυντών και μετόχων των Αιτητών και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτούς να προβεί στην ένορκο δήλωση του προς υποστήριξη της ένστασης στην υπό εξέταση αίτηση, με την οποία ζητείται η αναστολή και/ή ακύρωση του εντάλματος κινητών με αριθμό 3483/
5. Γνωρίζει πολύ καλά τα σχετικά γεγονότα από προσωπικό χειρισμό της υπόθεσης και στις περιπτώσεις που δεν έχει ιδίαν γνώση, αναφέρει την πηγή της πληροφόρησης του, ενώ για όλα τα νομικά θέματα έτυχε νομικής συμβουλής από το δικηγόρο των Αιτητών. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι έχει διαβάσει το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση και εκτός όπου ρητά προβαίνει σε παραδοχή, αρνείται όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που περιέχονται σ' αυτήν. Όντως εκδόθηκε απόφαση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλλά σ' αυτή περιλαμβανόταν και διάταγμα έξωσης. Ο ενόρκως δηλών λέγει πως όταν επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση η απόφαση και ο Καθ' ου η Αίτηση 1 πρόσεξε ότι στην οπισθογράφηση της αναφέρεται πως εάν αυτός δε συμμορφωθεί με το περιεχόμενο της, υπόκειται σε σύλληψη και η περιουσία του σε κατάσχεση, ανησύχησε και επικοινώνησε τόσο με τον ίδιο τον κ. Μαραθεύτη όσο και με το δικηγόρο του και ζήτησε χρόνο να συμμορφωθεί. Χρόνο για συμμόρφωση ζήτησε και ο τότε δικηγόρος του Καθ' ου η Αίτηση
6. Υπήρξε συζήτηση και διαπραγμάτευση μεταξύ των δικηγόρων και κατέληξαν στα ποσά που αναφέρονται στην απόδειξη, Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Πιτζιολή, με τη ρητή όμως προϋπόθεση ότι θα εγκατέλειπε το επίδικο υποστατικό το αργότερο μέχρι 30.11.
7. Ο κ. Μαραθεύτης ισχυρίζεται πως το ότι υπήρχε κοινή πρόθεση και συμφωνία όπως ο Καθ' ου η Αίτηση 1 εγκαταλείψει το επίδικο υποστατικό μέχρι τις 30.11.2012, τεκμαίρεται και από την ανάλυση του ποσού των €39.000 που κατέβαλαν οι Καθ' ων η Αίτηση και τι ακριβώς αυτό αντιπροσωπεύει, ήτοι:
8. Το ποσό των 28.200 που επιδικάζει η Απόφαση ως οφειλόμενα δεδουλευμένα ενοίκια μέχρι 31/3/3012 (παράγραφος β της Απόφασης) + τόκους (€900) €29.100,00
9. Τα ενδιάμεσα οφέλη από 1/4/2012 μέχρι 30/11/2012 (8 μήνες επί του ποσού των €1128 που επιδικάζεται στην παράγραφο γ της Απόφασης) €9.024,00
10. Τα δικηγορικά έξοδα όπως επιδικάζονται στην παράγραφο δ της Απόφασης, ήτοι €771 χ 1.17 (ΦΠΑ) + €42 έξοδα έκδοσης απόφασης €944,07 Σύνολο €39.068,07 Κατά την υπογραφή της απόδειξης επαναλήφθηκε και ξεκαθαρίστηκε μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση 1 και του δικηγόρου των Αιτητών, ότι η απόδειξη καλύπτει τα ενοίκια μέχρι 30.11.2012 και ότι θα είναι αρκετή να απαλλάξει τους Καθ' ων η Αίτηση και να ικανοποιήσει την απόφαση, νοουμένου πάντοτε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 θα εγκατέλειπε το επίδικο υποστατικό μέχρι 30.11.
11. Περαιτέρω, ο δικηγόρος των Αιτητών, πριν υπογράψει και παραδώσει την απόδειξη, πήρε τηλέφωνο τον τότε δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση στην παρουσία του Καθ' ου η Αίτηση 1, ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι όντως θα γίνουν αυτά που συμφωνήθηκαν μεταξύ τους και να μην ανησυχεί. Ενώ ήταν στο γραφείο του ο Καθ' ου η Αίτηση 1, ο δικηγόρος των Αιτητών τηλεφώνησε και στον ενόρκως δηλούντα και σε ανοικτή ακρόαση οι δύο τον ενημέρωσαν για τον διακανονισμό και τον ρώτησαν εάν συμφωνεί. Ο ενόρκως δηλών τους απάντησε καταφατικά. Ο δικηγόρος των Αιτητών του ανέφερε ότι, έχοντας να κάνει με ιατρό και σοβαρό άνθρωπο, όπως του φάνηκε, θεώρησε περιττό να περιλάβει τα περί εγκατάλειψης του επίδικου στην Απόδειξη, τόσο γιατί ένιωθε ότι τον προσέβαλλε πως δεν του είχε εμπιστοσύνη, όσο και γιατί θεώρησε αυτονόητο το ότι δε θα μπορούσε ο Καθ' ου η Αίτηση 1 να μείνει στο υποστατικό για περαιτέρω χρονικό διάστημα ή και για πάντα, εκμεταλλευόμενος τη μη αναφορά στην Απόδειξη ότι θα εγκατέλειπε το υποστατικό στο τέλος του Νοεμβρίου
12. Έτσι, στην Απόδειξη καταγράφηκε απλά ο τρόπος πληρωμής του συμφωνηθέντος ποσού. Δυστυχώς, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν τήρησε τα συμφωνηθέντα και δεν παρέδωσε ελεύθερη κατοχή του επίδικου υποστατικού μέχρι την 30.11.2012, ως όφειλε. Για το λόγο αυτό, περί τις αρχές Απριλίου 2013, ο ενόρκως δηλών έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του να καταχωρήσουν αίτηση για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού και ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας για να εισπραχθούν τα μέχρι τότε ενδιάμεσα οφέλη. Οι δικηγόροι ετοίμασαν τη σχετική αίτηση (Τεκμήριο Α), του απέστειλαν προσχέδιο της για ενημέρωση του και για να εγκρίνει το περιεχόμενο της, ιδιαίτερα την ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει και την οποία θα υπόγραφε ο ίδιος προσωπικά. Την υστάτη, ο κ. Μαραθεύτης επικοινώνησε προσωπικά με τον Καθ' ου η Αίτηση 1 και του ανάφερε ότι από τη στιγμή που δεν εγκατέλειψε το επίδικο υποστατικό μέχρι τέλος Νοεμβρίου 2012 ως όφειλε, και ήδη του χρωστούσε 5 μηνών ενοίκια ως ενδιάμεσα οφέλη, θα πρέπει να εγκαταλείψει το υποστατικό το συντομότερο και να του καταβάλει την οφειλή, διαφορετικά ο ίδιος θα έδινε εντολή στους δικηγόρους του να προχωρήσουν ως ήταν έτοιμοι. Τότε, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 του ζήτησε χρόνο ακόμη 1, 2 μήνες το πολύ, επειδή δεν ήταν έτοιμα τα υποστατικά στα οποία έχει πρόθεση να εγκαταστήσει την κλινική του, διαβεβαιώνοντας τον για ακόμη μια φορά να μην ανησυχεί αφού θα καταβάλει στους Αιτητές όλα τα ενοίκια για όσο καιρό παραμείνει στο επίδικο υποστατικό. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 παρέμεινε στο επίδικο υποστατικό μέχρι και τις αρχές Ιουλίου 2013, χωρίς όμως να παραδώσει ποτέ τα κλειδιά στον κ. Μαραθεύτη. Ο τελευταίος του ζήτησε να καταβάλει τα ενδιάμεσα οφέλη και ο Καθ' ου η Αίτηση 1 τον παρέπεμψε στο δικηγόρο του. Τότε, ο κ. Μαραθεύτης έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του να προχωρήσουν με μέτρα είσπραξης του ποσού που αντιπροσωπεύει τα ενδιάμεσα οφέλη που οφείλουν οι Καθ' ων η Αίτηση στους Αιτητές και του είπαν ότι τα δικαστήρια ήταν τότε κλειστά και θα λάβουν μέτρα με την έναρξη της νέας δικαστικής περιόδου, όπερ και εγένετο. Σε καμία περίπτωση δεν έχει ικανοποιηθεί πλήρως η Απόφαση. Οι Αιτητές ουδέν γεγονός απέκρυψαν από το Δικαστήριο και νομιμοποιούνται πλήρως να προχωρήσουν με μέτρα εκτέλεσης, αφού μέρος της απόφασης παραμένει ανικανοποίητο. Συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η Αίτηση οφείλουν στους Αιτητές ως ενδιάμεσα οφέλη το ποσό των €7.896,00 το οποίο αντιστοιχεί σε ενοίκια 7 μηνών, ήτοι ενοίκια των μηνών Δεκεμβρίου 2011 με Ιουνίου 2012, αμφοτέρων περιλαμβανομένων. Εκ του συνόλου των ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντων, της απόφασης ημερομηνίας 18.6.2012 αλλά και της αγόρευσης των ευπαιδεύτων συνηγόρων των Αιτητών, φαίνεται ότι τα επτά ενοίκια που διεκδικούνται με το ένταλμα είναι για τους μήνες Δεκέμβριο 2012 έως Ιούνιο 2013 και ότι οι αναφερόμενες ημερομηνίες είναι λανθασμένες. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1, εντέχνως και παραπλανητικά αποκρύπτει από το Δικαστήριο ότι το ποσό που αφορά το ένταλμα εκτέλεσης, ανέρχεται μόλις σε €7.896,
13. Ο ενόρκως δηλών επισκέφθηκε προσωπικά την κλινική του Καθ' ου η Αίτηση 1 και γνωρίζει ότι εντός αυτής υπάρχει κινητή περιουσία πολύ μεγαλύτερη των €7.896,
14. Ακόμα και εάν κατασχεθεί μέρος του εξοπλισμού της, η κλινική θα συνεχίσει να λειτουργεί κανονικά. Ο νέος χώρος εντός του οποίου ο Καθ' ου η Αίτηση 1 εγκατάστησε την κλινική του, είναι τουλάχιστον 4 φορές μεγαλύτερος από το επίδικο υποστατικό. Μεγάλο κομμάτι του νέου αυτού χώρου λειτουργεί ως πρατήριο πώλησης τροφών, αξεσουάρ και άλλων προϊόντων για ζώα. Ο ενόρκως δηλών υπολογίζει πως μόνο το stock του πρατηρίου ξεπερνά την οφειλή προς τους Αιτητές. Οι Καθ' ων η Αίτηση απέτυχαν να αποδείξουν ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση διαταγμάτων αναστολής εκτέλεσης. Νομική πτυχή: Πολιτική Δικονομία: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.40 θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί ως ακολούθως: «Every person to whom any sum or money or any costs shall be payable under a judgment or order shall, so soon as the money or costs shall be payable, be entitled to apply for the issue of writs to enforce payment thereof, subject nevertheless as follows:- (a) If the judgment or order is for payment within a period therein mentioned, no writ shall be issued until after the expiration of such period; (b) The Court or Judge may, at or after the time of giving judgment or making an order, stay execution until such time as they or he shall think fit.» Είναι η κρίση μου ότι η πιο πάνω διάταξη δε δύναται να αποτελέσει βάση για τις θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτές φαίνονται στην υπό εξέταση αίτηση, αφού η αναστολή εκτέλεσης που προνοείται αφορά αφενός το χρόνο έκδοσης της απόφασης ή του διατάγματος και αφετέρου το χρόνο πριν την έκδοση του οποιουδήποτε είδους εντάλματος προς εκτέλεσην (writ). Η Δ.40 θ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί ως ακολούθως: «Any party against whom judgment has been given or an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just.» Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ισχυρίζονται ότι υπάρχουν οποιαδήποτε γεγονότα τα οποία έλαβαν χώραν πριν την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου τα οποία δεν κατέστη δυνατόν να τα θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου στο δικόγραφο τους. Δεν υπάρχει άλλωστε δικόγραφο τους στο φάκελο του Δικαστηρίου εφόσον δεν καταχώρισαν Απάντηση εμπρόθεσμα. Στην υπόθεση Stavrou v. Christopoulos

(1985)1 C.L.R. 449, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε έφεση εναντίον απόφασης πρωτόδικου Δικαστηρίου σε αίτηση για την αναστολή εκτέλεσης διατάγματος έξωσης το οποίο εκδόθηκε εκ συμφώνου. Η αίτηση βασιζόταν, όπως και η παρούσα, στην Δ.40 θ. 11 και στο άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Στη σελίδα 451 ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Πικής, είπε: «O.40 r.11 is specifically intended to confer jurisdiction to stay a judgement or order pending the determination of an appeal in the proceedings. It is therefore irrelevant to the present proceedings. Nor does s.47 of the Courts of Justice Law confer jurisdiction to impeach in the way sought in this proceedings the finality of a judgement." Συνεπώς η Δ.40 θ.11 ουδόλως βοηθά τους Καθ' ων η Αίτηση στην υπό εξέταση αίτηση. Ακύρωση εντάλματος: Με την υπό εξέταση αίτηση ζητείται η αναστολή ή η ακύρωση της εκτέλεσης του εντάλματος εκποίησης κινητής περιουσίας, το οποίο εκδόθηκε στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, προς εκτέλεσην την απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.6.2012. Πρώτον, η αναστολή εκτέλεσης δύναται να είναι το αντικείμενο αίτησης για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Με την υπό εξέταση αίτηση ζητείται η έκδοση τελικού διατάγματος (injunction) και ουσιαστικά ζητείται η ακύρωση του εν λόγω εντάλματος. Δεύτερον, δε γνωρίζει το Δικαστήριο πότε εκδόθηκε αυτό το ένταλμα και το ποσό για το οποίο εκδόθηκε το πληροφορήθηκε από την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και όχι την ίδια την αίτηση. Πρόκειται για το ένταλμα ανάκτησης κατοχής, στο μέρος που αφορά την κατάσχεση και εκποίηση κινητής περιουσίας; Άγνωστον. Τρίτον, δε ζητείται η ακύρωση, ο παραμερισμός ή η αναθεώρηση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.6.2012 η οποία εξακολουθεί να είναι ισχυρή και εκτελεστή. Δε ζητείται η έκδοση Δήλωσης ότι αυτή έχει ικανοποιηθεί ή ο παραμερισμός της λόγω ψευδών παραστάσεων, με βάση την Απόδειξη που δόθηκε από τους δικηγόρους των Αιτητών. Τέταρτον, για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω, απορρίπτω τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι η εν λόγω απόφαση έχει ικανοποιηθεί και δέχομαι τη θέση των Αιτητών ότι αυτή δεν έχει ικανοποιηθεί. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης το οποίο φέρουν στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης. Πέμπτον, εάν το ένταλμα εκποίησης κινητής περιουσίας στο οποίο αναφέρεται ο Καθ' ου η Αίτηση 1, είναι μέρος του εντάλματος ανάκτησης κατοχής το οποίο εκδόθηκε μετά από άδεια του Δικαστηρίου στα πλαίσια αίτησης, υπάρχει η δυνατότητα να ακυρωθεί το ένταλμα ενώ η άδεια παραμένει σε ισχύ ως Διάταγμα (order); Επιπλέον, δε ζητείται καν η ακύρωση της; Θα μπορούσε, π.χ. να ζητείται η ακύρωση του διατάγματος με το οποίο δόθηκε άδεια για την έκδοση του εντάλματος, βάσει της Δ.48 θ.8

(4)[1] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όμως, αφενός δε γίνεται επίκληση αυτού του θεσμού στην υπό εξέταση αίτηση και σύμφωνα με τη Δ.48 θ.2

(1)και την Νομολογία (βλέπετε ενδεικτικά Μαχλουζαρίδη v. Ιωαννίδη

(1990)1 Α.Α.Δ. 965 και Bank for Foreign Trade of Russian Federation v. ICC Chemicals (UK) Ltd.,

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1728), είναι όρος απαράβατος του δικονομικού μέτρου η αναφορά στο άρθρο και τον θεσμό που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αιτήσεως. Αφετέρου, δε ζητείται η ακύρωση του διατάγματος με βάση το οποίο εκδόθηκε το ένταλμα, αλλά του ιδίου του εντάλματος. Σε σχέση με τα τελευταία δύο σημεία πιο πάνω, εξετάζω τη διαδικασία και τη δικαιοδοσία έκδοσης ενταλμάτων. Εντάλματα εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων εκδίδονται από τα αρμόδια Πρωτοκολλητεία των διαφόρων Δικαστηρίων, ανάλογα με την περίπτωση (βλέπετε σχετικά το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 420). Η μόνη περίπτωση μετά την έκδοση απόφασης κατά την οποία το Δικαστήριο ασχολείται με την εκτέλεση της απόφασης δια της έκδοσης εντάλματος, είναι στην περίπτωση που οι Κανονισμοί προνοούν την παροχή άδειας του Δικαστηρίου για την έκδοση του εντάλματος, όπως στην περίπτωση ενταλμάτων ανάκτησης κατοχής (βλέπετε Halsbury's ως ανωτέρω και Δ.43Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας). Το Δικαστήριο δύναται να τροποποιήσει ένταλμα σε ορισμένες μόνο περιπτώσεις. Βλέπετε Halsbury's Laws of England, (ως ανωτέρω), παράγραφος 425: "If there is a defect or error in any writ, indorsement or return the court may allow it to be amended upon such terms as may be just. As a general rule an amendment should be allowed if it can be made without injustice. Leave will be given to amend the writ even after levy when it has been issued for too small or too large a sum, or when the date in the writ does not correspond with the date of the judgement. The indorsement will be amended when the wrong amount is inserted, or interest is omitted either on the judgement debt or costs." Από την στιγμή που η απόφαση δυνάμει της οποίας εκδόθηκε ένα ένταλμα και επί της οποίας αυτό εδράζεται, είναι σε ισχύ, είμαι της άποψης ότι δεν υπάρχει δικαιοδοσία ακύρωσης του εντάλματος. Επί τούτου, παραπέμπω στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, (ως ανωτέρω), παράγραφος 451, η οποία αφορά και την άσκηση της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου: "The court's power to stay proceedings should not be confused with its power to stay the execution of a final judgement or order. The court has an inherent jurisdiction to control its own proceedings so as to prevent an abuse of process, and accordingly to stay proceedings which are frivolous, vexatious or harassing, or which are manifestly groundless or in which there is clearly no cause of action in law or equity, or where the justice of the case so requires. The court does not, however, have an inherent jurisdiction over all judgements or orders which it has made under which it can stay execution in all cases. On the contrary, the court's inherent jurisdiction to stay the execution of a judgement or order is limited in its extent, and can only be exercised on grounds that are relevant to a stay of the enforcement proceedings themselves, and not to matters which may operate as defence in law or relief in equity, for such matters must be specifically raised by way of defence in the action itself." Τέλος, στην παράγραφο 500 του ιδίου συγγράμματος, κάτω από την επικεφαλίδα "Issue of writ of possession", αναφέρονται τα ακόλουθα: "A writ of possession will not be set aside unless the defendant can prove that the writ would be futile or that its issue was not justified by the particular circumstances." Για όλους του πιο πάνω λόγους δεν έχω ικανοποιηθεί για το βάσιμο του αιτήματος των Καθ' ων η Αίτηση. Τελικά διατάγματα (injunctions): Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 [2] του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Με την αίτηση ζητείται αναστολής του εντάλματος εκποίησης μέχρι νεωτέρων διαταγών του Δικαστηρίου ή μέχρι εκδίκασης της αίτησης. Ένα ένταλμα δε μπορεί με διάταγμα να ανασταλεί στο διηνεκές, αλλά να παραμείνει σε ισχύ τόσο το ίδιο το ένταλμα όσο και η απόφαση προς εκτέλεσην της οποίας εκδόθηκε όσο και το διάταγμα, εάν υπάρχει, με το οποίο δόθηκε άδεια για την έκδοση του. Με την αίτηση ζητείται επίσης διαζευκτικά η ακύρωση του εντάλματος. Έχω πιο πάνω αναφέρει τα ερωτήματα που εγείρονται εφόσον η απόφαση για την εκτέλεση της οποίας εκδόθηκε το ένταλμα παραμένει σε ισχύ. Ουσιαστικά με την αίτηση ζητείται τελικό διάταγμα (injunction) και η έκδοση του ζητείται με αίτηση μετά την απόφαση βασισμένη στη Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Δεν υπάρχει το δικαιοδοτικό πλαίσιο για την έκδοση τέτοιου διατάγματος με τον τρόπο που αυτό ζητείται. Συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου (inherent jurisdiction): Στρέφομαι τώρα στη συμφυή εξουσία (inherent jurisdiction) του Δικαστηρίου, εφόσον γίνεται επίκληση της. Η ερμηνεία της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου, απαντάται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 12 [3]. Υπάρχει πλούσια νομολογία στην Κύπρο επί του θέματος, όπως οι αυθεντίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου: Constantinides v. Vima et al

(1983)1 C.L.R. 348, Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska D.D.

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 911, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας v. Bank Fur Arbeit Uno Wirtschaft AG

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 585, Κουλέρμος v. Κουμπαρίδου

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 493 και Βασιλείου v. Μακρίδη

(2000)2 Α.Α.Δ.

1. Παραθέτω απόσπασμα από την αυθεντία Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περέλλα (πιο πάνω), από τη σελίδα 222, που έχει χαρακτηρισθεί ως αποκαλυπτικό της φύσης και προσδιοριστικό των παραμέτρων της δικαιοδοσίας [4]. Συμφωνώ με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνήγορου των Αιτητών ότι υπάρχουν ειδικές πρόνοιες που διέπουν την εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση απόφασης του και ως εκ τούτου η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου δεν αποτελεί αυτοδύναμη δικαιοδοτική βάση. Κάνω σχετικές αναφορές με αποσπάσματα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, στη σελίδα 14 πιο πάνω, αναφορικά με τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Κρίνω ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος με βάση τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Απόφαση: Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται. Οι λόγοι ένστασης επιτυγχάνουν. Επιδικάζονται έξοδα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην κυρίως Αίτηση και υπέρ των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απόφασης της 18.6.2012, ήτοι €10.000 - €50.
2. (Υπ.) ............. Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΠΑ [1] "Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just." [2] 32

(1)«Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστατικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» [3] "The overriding feature of the inherent jurisdiction of the court is that it is a part of procedural law, both civil and criminal, and not a part of substantive law; it is exercisable summary process, without a plenary trial; it may be invoked not only in relation to parties in pending proceedings, but in relation to any one, whether a party or not, and in relation to matters not raised in the litigation between the parties; it must be distinguished from the exercise of judicial discretion; and it may be exercised even in circumstances governed by rules of court. .. In summary, it may be said that the inherent jurisdiction of the court is a virile and viable doctrine, and has been defined as being the reserve or fund of powers, a residual source of powers, which the court may draw upon as necessary whenever it is just or equitable to do, in particular to ensure the observance of the due process of law, to prevent vexation or oppression, to do justice between the parties and to secure a fair trial between them." [4] «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο