Ναζαρέτ Ατουριάν κ.α. ν. Νεοφύτου Μαργαρίτη, Αίτηση αρ.: Ε58/10, 13/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2014:1 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: Ε58/10 Μεταξύ: 1. Ναζαρέτ Ατουριάν, από τη Λευκωσία 2. Λώρα Μεκερτιτσιάν, από τη Λευκωσία Αιτητών και Νεοφύτου Μαργαρίτη, από τη Λεμεσό Καθ' ου η Αίτηση ----------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 9.9.2013 13/1/14 Για τους Αιτητές: κος Χρ. Νεοφύτου (κα Π. Κολατσή στην απαγγελία της απόφασης) Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κος Π. Κλεοβούλου (κα Α. Γεωργίου στην απαγγελία της απόφασης) Ενδιάμεση Απόφαση Μετά την ολοκλήρωση της παρουσίασης της μαρτυρίας του Καθ' ου η Αίτηση και ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για τελικές αγορεύσεις, υποβλήθηκε η παρούσα ενδιάμεση αίτηση, με την οποία οι Αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο τα πιο κάτω: «1. Αδείας παρά του Δικαστηρίου να παρουσιάσουν οι Αιτητές Αντικρουστικήν μαρτυρία (Rebuttal Evidence) διά της μαρτυρίας του κου Κοσταππή Εργολάβου, προς Απάντηση και αντίκρουση της μαρτυρίας και των θέσεων του μάρτυρος ήτοι Α. Καθ' ού η Αίτηση Νεόφυτου Μαργαρίτη και/΄ή Β. Βύρωνα Χαραλάμπους και/ή Γ. Αντιγόνης Γεωργίου και που προεβλήθησαν εξ Απροόπτου και που αντιβαίνουν στο Δικόγραφο των Καθ' ών η Αίτηση ή/και αυτοαναιρούν άλλες τους δηλώσεις. 2. Αδείας παρά του Δικαστηρίου να παρουσιάσουν οι Αιτητές Αντικρουστικήν μαρτυρία (Rebuttal Evidence) διά της μαρτυρίας Εκτιμητή προς Απάντηση και αντίκρουση της μαρτυρίας και των θέσεων του μάρτυρος ήτοι Α. Καθ' ού η Αίτηση Νεόφυτου Μαργαρίτη και/ή Β. Βύρωνα Χαραλάμπους και/ή Γ. Αντιγόνης Γεωργίου και που προεβλήθησαν εξ Απροόπτου και που αντιβαίνουν στο Δικόγραφο των Καθ' ών η Αίτηση, ή/και αυτοαναιρούν άλλες τους δηλώσεις». Αίτηση: Η Αίτηση βασίζεται «στη Δ.33 Κ.7 & 9, και Δ.48 ΘΘ1-4, 8 & 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983 Κ.4(α) & (γ), Κ.11 (α) - (γ), στον Περί Αποδείξεως Νόμο Κεφ. 9, καθώς επίσης και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου "inherent jurisdiction of the Court) επί των αρχών που διέπουν την διακριτική ευχέρεια αυτού, επί των γενικών αρχών δικαίου καθώς και επί της νομολογίας». Υποστηρίζεται δε η αίτηση αυτή από ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 στην οποία προβάλλονται, μεταξύ άλλων, οι πιο κάτω ισχυρισμοί: (α) Καταλήφθηκε εξ απίνης η πλευρά των Αιτητών όταν κατά την αντεξέταση του ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρθηκε στο ζήτημα των μετατροπών του πατώματος προβάλλοντας διάφορες θέσεις τις οποίες δεν μπορούσαν να προβλέψουν οι Αιτητές. Ιδιαίτερα ο ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση ότι οι Αιτητές ενέκριναν την κατασκευή του "παράνομου" πατώματος, αναλαμβάνοντας και το κόστος των υλικών. (β) Παρά την αναφορά στο δικόγραφο του Καθ' ου η Αίτηση ότι ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη με τις αλλαγές στο πάτωμα, στο στάδιο της εξέτασης του μάρτυρα αποκαλύφθηκαν διαφορετικές θέσεις. (γ) Η μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση αναφορικά με την κατάσταση του πατώματος κατά το χρόνο παράδοσης της κατοχής του υποστατικού στον ίδιο (οι ισχυρισμοί δηλαδή ότι το πάτωμα ήταν τσιμεντένιο και υπήρχαν ακάλυπτες σωλήνες σ' αυτό) δεν είχαν δικογραφηθεί και ως εκ τούτου πρέπει να δοθεί στους Αιτητές η ευκαιρία να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς με την προσκόμιση και άλλης μαρτυρίας. (δ) Είναι αναγκαίο να παρουσιαστεί στο δικαστήριο ως μάρτυρας ο κύριος Κωσταππής αφού έγινε αναφορά από τον Μ.Κ. 2, ότι ο Κωσταππής κατέβαλε την αμοιβή του για την κατασκευή του παράνομου πατώματος, ενώ ο ίδιος μάρτυρας "απέδωσε την πληρωμή για την αγορά των μαρμάρων στον εργολάβο κύριο Κωσταππή, ουσιαστικά φωτογραφίζοντας τους Αιτητές ως έχοντες την ευθύνη για την αγορά και τοποθέτηση των μαρμάρων". (ε) Με την παρουσίαση του εργολάβου στο δικαστήριο θα διευκρινιστεί το ζήτημα της ανάμειξης του στις μετατροπές που έγιναν στο κατάστημα, ενώ θα πρέπει να κληθεί και από τους Αιτητές ως επιπλέον μάρτυρας κάποιος εκτιμητής για να εκτιμήσει το ύψος των ζημιών που έγιναν στο μίσθιο από τον Καθ' ου η Αίτηση. Ένσταση: Με την ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης που καταχώρισε στις 10.11.13 ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει ως λόγους ένστασης τα πιο κάτω: «1) Η Αίτηση είναι κακόπιστη, καταχρηστική και θα έχει ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση της εκδίκασης της Κυρίως Αίτησης. 2) Το αίτημα δεν επιτρέπεται δυνάμει των δικονομικών θεσμών και του δικαίου της απόδειξης. 3) Η θέση ότι οι μετατροπές έγιναν συμφώνως των οδηγιών και τη σύμφωνη γνώμη των Αιτητών και ότι εκτελέσθηκαν από τον εργολάβο του, ήταν διατυπωμένη εξαρχής στα δικόγραφα και διατυπώθηκε επίσης κατά την διάρκεια της αντεξέτασης. 4) Οι Αιτητές έχουν ήδη προσαγάγει την μαρτυρία τους για την εκτίμηση των ζημιών. 5) Οι Αιτητές δεν έχουν παραπλανηθεί και δεν έχουν αιφνιδιαστεί ως διατείνονται. 6) Οι Αιτητές αποβλέπουν να προσκομίσουν απαντητική μαρτυρία, διαδικασία όμως ανεπίτρεπτη. 7) Το συμφέρον της δικαιοσύνης δεν επιτρέπει ή δεν επιβάλλει την ικανοποίηση του αιτήματος. 8) Η κατάθεση τέτοιας μαρτυρίας είναι αχρείαστη και απλά θα παρακωλύσει και θα ευτελίσει τη διαδικασία. 9) Η αιτούμενη διαδικασία αποσκοπεί στην κάλυψη κενών και παραλείψεων. 10) Δεν δίδεται λογική ή πειστική εξήγηση πως οι Αιτητές αιφνιδιάστηκαν από μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση, η οποία αφορά εκδοχή του Καθ' ού η Αίτηση που δικογραφήθηκε αφ' ενός αλλά και επανειλημμένα ετέθη ως εκδοχή του Καθ' ου η Αίτηση στους μάρτυρες των Αιτητών κατά την αντεξέταση. 11) Παραβιάζεται το συνταγματικό δικαίωμα του Καθ' ου η Αίτηση, για διεξαγωγή της δίκης εντός ευλόγου χρόνου. 12) Επιφέρει ψυχολογική βλάβη στον Καθ' ου η Αίτηση, που δεν αποζημιώνεται με χρήμα. 13) Έχει ήδη σημειωθεί αρκετή καθυστέρηση οφειλομένη απλά και μόνο σε αμφιταλαντεύσεις των Αιτητών και προκαλεί βλάβη στα συμφέροντα του Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος μη γνωρίζοντας την κατάληξη της υπόθεσης του και βρισκόμενος σε αβεβαιότητα διατηρεί την επιχείρηση του αδρανή». Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ο Καθ' ου η αίτηση επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει περαιτέρω ότι: (α) Καθ' όλη τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και ιδιαίτερα κατά την αντεξέταση του Αιτητή 1 και των υπόλοιπων μαρτύρων των Αιτητών, διαφάνηκε το στίγμα της πορείας που ακολουθούσε η υπεράσπιση του αναφορικά με την μετατροπή του πατώματος και έτσι δεν τίθεται θέμα αιφνιδιασμού. (β) Το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών των Αιτητών το έχουν οι ίδιοι οι Αιτητές και αυτό ισχύει και για τον εκτιμητή που επιθυμούν να παρουσιάσουν, ενώ ήδη προσκόμισαν τη μαρτυρία του Μ.Α. 4. Έτσι διαφαίνεται ότι είχαν υπόψη τους οι Αιτητές να αποδείξουν το κόστος της ζημιάς τους. (γ) Σκοπός των Αιτητών είναι η διόρθωση ενδεχόμενων παραλείψεων μέσα από την απαντητική μαρτυρία και η πλήξη της δικής του αξιοπιστίας. Αντεξέταση Καθ' ου η αίτηση Μετά από αίτημα των Αιτητών, εκδόθηκε από το Δικαστήριο διάταγμα αντεξέτασης του Καθ' ου η αίτηση, αναφορικά με τις παραγράφους 4, 5, 6 και 11 της ένορκης του δήλωσης. Παρά την παρουσίαση του Καθ' ου η αίτηση ως μάρτυρα, το δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση εφόσον το επίδικο ζήτημα αποτελεί αμιγώς νομικό θέμα και το αποτέλεσμα της αίτησης δεν θα εξαρτηθεί από την αξιολόγηση της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του, ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρθηκε στο ζήτημα του εργολάβου που εκτέλεσε τις εργασίες μετατροπές στο μίσθιο. Η θέση του μάρτυρα ήταν ότι ο ίδιος δεν έδινε εντολές για τις εργασίες αυτές, εξ' ου και την αμοιβή του κου Βύρωνα (Μ.Κ. 2) ανέλαβε να καταβάλει ο Αιτητής 1, ενώ ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση επωμίστηκε μόνο το κόστος των υλικών. Το κτίριο δεν είναι δικό του και δεν ευθύνεται ο ίδιος για τη μη παρουσίαση του αρχικού εργολάβου των Αιτητών στο δικαστήριο. Ο ίδιος παρουσίασε ως μάρτυρα τον δεύτερο εργολάβο "που τελείωσε το μαγαζί". Τον πρώτο εργολάβο δεν τον γνώριζε αφού εργάστηκε για λίγο μόνο καιρό. Αγορεύσεις Στις εκατέρωθεν αγορεύσεις τους οι δύο πλευρές υποστήριξαν την έγκριση και απόρριψη της παρούσας αίτησης, αντίστοιχα, αναφερόμενοι στις αρχές που διέπουν το επίδικο ζήτημα και τη σχετική νομολογία. Προσαγωγή αντικρουστικής μαρτυρίας (evidence in rebuttal): Το νομικό αυτό ζήτημα διέπεται από την Δ.33 Θ.7 (ΙΙ) (
- b)των Θεσμών Πολίτικης Δικονομίας, οι οποίο τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής από το παρόν δικαστήριο δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Στην απόφαση Tsiartas and Another v. Taliotis
(1989)1 C.L.R. 216, λέχθηκαν τα εξής, αναφορικά με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα αυτό: "The principles emanating from the above authorities with particular reference to them appear in a summary form in Phipson on Evidence, 13th Edition, under the heading «Evidence in Rebuttal» at pages 824 and 825 under paragraph 33 - 92 where we read the following: '33-92 Evidence in reply, whether oral or by affidavit, must as a general rule, be strictly confined to rebutting the defendant's case, and must not merely confirm that of the plaintiff. ........................... With the judge's leave, rebutting evidence may be called by the plaintiff in answer to evidence of the defendant in support of an issue, the proof of which lay upon him. The discretion may still be exercised in the plaintiff's favour where the nature of the defence became apparent during cross-examination of his own witnesses. The judge, however, has a discretion to admit further evidence either for his own satisfaction or where the interests of justice require it, and confirmatory evidence in rebuttal with generally be allowed when the party tendering it has been misled or taken by surprise.'» Περαιτέρω στην πρόσφατη απόφαση Αττεσλή ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Πολ. Εφ. 231/2009, ημερομηνίας 25/10/2013), λέχθηκαν τα εξής από τον Έντιμο Λιάτσο, Δ.: «Στα πλαίσια της διαδικασίας που διέπει, τόσο ποινικές όσο και πολιτικές υποθέσεις, ο κάθε διάδικος βαρύνεται με την υποχρέωση να παρουσιάσει, ολοκληρωμένα, την υπόθεσή του. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να προβλέψει ποια είναι τα επίδικα θέματα και ανάλογα να προετοιμάσει τη μαρτυρία που είναι αναγκαία για να καλύψει τα θέματα που θα εγερθούν. Σε αρκετές περιπτώσεις, όπως εντοπίζεται και στο Σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης (Μία πρακτική προσέγγιση)», Τάκη Ηλιάδη, σελ. 238-240, παρατηρείται το φαινόμενο η ακροαματική διαδικασία να ξεφεύγει από τα όρια που είχαν προβλεφθεί από τους αντιδίκους, με αποτέλεσμα να καταλαμβάνονται τελευταίοι ή ένας από τους αντιδίκους αυτούς εξ απροόπτου. Σε κάποιες υποθέσεις και στα πλαίσια της ακροαματικής τους διαδικασίας, δεν είναι πάντοτε δυνατόν να προβλεφθεί το κάθε στοιχείο μαρτυρίας, ακριβώς διότι, σε αρκετές περιπτώσεις, η ίδια η φύση των διαδικαστικών διαδικασιών ακολουθεί πορεία που είναι δυνατόν να οδηγήσει σε ανατροπές και εκπλήξεις, με αποτέλεσμα, προκειμένου να διαφυλαχθεί το συμφέρον της δικαιοσύνης, το Δικαστήριο να δίνει άδεια για παρουσίαση μαρτυρίας εκ μέρους του διαδίκου, ο οποίος βρέθηκε προ εκπλήξεως. Υπό το πρίσμα αυτό, και προκειμένου να αποτραπεί μια πιθανή αδικία, τα Δικαστήρια έχουν την ευχέρεια να αποδέχονται μαρτυρία σε αντίκρουση μαρτυρίας που έχει ήδη δοθεί. Επισκόπηση της σχετικής νομολογίας καταδεικνύει ότι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου διέπεται από τις ακόλουθες αρχές: Η απαντητική μαρτυρία πρέπει, κατά γενικό κανόνα, να περιορίζεται αυστηρά στο να αντικρούει την υπόθεση της αντίδικης πλευράς και δεν πρέπει απλώς να επιβεβαιώνει την υπόθεση του διαδίκου που την παρουσιάζει. Με την άδεια του Δικαστηρίου μπορεί να δοθεί αντικρουστική μαρτυρία από Ενάγοντα σε απάντηση της μαρτυρίας Εναγόμενου προς υποστήριξη επίδικου θέματος, η απόδειξη του οποίου βάρυνε τον ίδιο. Η διακριτική ευχέρεια μπορεί ακόμη να ασκηθεί υπέρ του Ενάγοντα, όπου η φύση της υπεράσπισης έχει αποκαλυφθεί κατά την αντεξέταση των δικών του μαρτύρων. Γενικά, αντικρουστική μαρτυρία είναι επιτρεπτή προκειμένου να αποτραπεί μια πιθανή αδικία, όπου ο διάδικος που την προσφέρει έχει παραπλανηθεί ή έχει καταληφθεί εξ απροόπτου (Andreas Tsiartas and others v. Taliotis
(1989)1 C.L.R. 216, 228-229) " Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στην παρούσα αίτηση παρατηρώ τα εξής: (α) Στο βαθμό που οι Αιτητές προώθησαν τη θέση ότι η μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση βρίσκεται σε αντίθεση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του, διαπιστώνω ότι η θέση αυτή δεν βρίσκει έρεισμα στα δικόγραφα καθότι στην τροποποιημένη Απάντηση του Καθ' ου η αίτηση και συγκεκριμένα στην παράγραφο 4 (υπό τον τίτλο "Ουσιαστικά γεγονότα που υποστηρίζουν την Απάντηση") προβάλλει ο Καθ' ου η αίτηση τον ισχυρισμό ότι ο ίδιος προέβηκε σε κάποιες "μικροπροσθήκες" στο μίσθιο και ότι αυτές διενεργήθηκαν με τις οδηγίες και την συγκατάθεση του Αιτητή 1 και εκτελεστήκαν από τον εργολάβο του Αιτητή 1. Παρά τη ρητή αυτή αναφορά οι Αιτητές δεν ζήτησαν την παρουσίαση λεπτομερειών από τον Καθ' ου η αίτηση αναφορικά με τα στοιχεία του "εργολάβου" και ούτε παρουσίασαν ως μάρτυρα τον εργολάβο για να αντικρούσει αυτό τον ισχυρισμό. Πέραν όμως του δικογραφημένου ισχυρισμού του Καθ' ου η αίτηση, διαπιστώνω από το φάκελο της υπόθεσης ότι η θέση αυτή του Καθ' ου η αίτηση τέθηκε και στην αντεξέταση του Αιτητή 1, όπου του είχε υποβληθεί σειρά ερωτήσεων αναφορικά με την εκτέλεση από τον εργολάβο των Αιτητών εργασιών στο πάτωμα του μισθίου, μετά την παράδοση του μισθίου στον Καθ' ου η αίτηση και ότι την αμοιβή του εργολάβου ανέλαβε ο Αιτητής 1 και το κόστος των υλικών του πατώματος (πλακάκια) ο Καθ' ου η αίτηση. Επομένως βρίσκω ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί των Αιτητών περί μαρτυρίας που τους κατέλαβε εξ' απροόπτου και περί παραπλάνησης τους, είναι ανεδαφικοί και απορρίπτονται. (β) Όσο αφορά το αίτημα για παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας από εκτιμητή αναφορικά με το ύψος των ζημιών στο μίσθιο, θα επαναλάβω την αρχή της νομολογίας (βλ. Τσιάρτας και Αττεσλή πιο πάνω) σύμφωνα με την οποία: "Η απαντητική μαρτυρία πρέπει, κατά γενικό κανόνα, να περιορίζεται αυστηρά στο να αντικρούει την υπόθεση της αντίδικης πλευράς και δεν πρέπει απλώς να επιβεβαιώνει την υπόθεση του διαδίκου που την παρουσιάζει." Εφόσον το βάρος απόδειξης του ύψους των ζημιών βαραίνει τους Αιτητές, η παρουσίαση εμπειρογνώμονα σαφώς και έχει σκοπό να επιβεβαιώσει τη υπόθεση των Αιτητών, κάτι που σύμφωνα με τη νομολογία δεν μπορεί να επιτραπεί. Ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι η μαρτυρία που παρουσίασαν αναφορικά με το θέμα της πρόκλησης ζημιών στο μίσθιο "φαίνεται ότι δεν ικανοποίησε το Δικαστήριο" δεν γίνεται δεκτός. Καμία αξιολόγηση μαρτυρίας έχει γίνει από το Δικαστήριο και ούτε θα μπορούσε άλλωστε να γίνει κάτι τέτοιο στο παρόν στάδιο. Τα όσα αναφέρει ο Αιτητής 1 δεν αποτελούν παράγοντες που συνηγορούν υπέρ της έγκρισης του αιτήματος για προσαγωγή περαιτέρω μαρτυρίας. Κατάληξη: Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι το αίτημα για παρουσίαση αντικρουστικής και περαιτέρω μαρτυρίας δεν μπορεί να γίνει δεκτό, αφού δεν έχουν προβληθεί ικανοποιητικές ειδικές περιστάσεις που να το δικαιολογούν. Η διακριτική μου ευχέρεια ασκείται υπέρ της απόρριψης της παρούσας αίτησης στο σύνολο της. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΧΡ/ΕΧΓ Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Evidence in rebuttal cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο