STEYIOMAPA ESTATES LIMITED ν. ΑΝΤΡΕΑΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ, Αίτηση αρ.: Κ64/2012, 13/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2014:19 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: Κ64/2012 Μεταξύ: STEYIOMAPA ESTATES LIMITED, από τη Λεμεσό Αιτητές -και- ΑΝΤΡΕΑΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ, από τη Λεμεσό Καθ'ου η Αίτηση -------------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 4.11.2013 13 Μαϊου,2014 Για τους Αιτητές: Κος M. Οικονομίδης Για τον Καθ' ου η Αίτηση: Κος Α. Αργυρού (κος Χρ. Χαραλάμπους στην απαγγελία της απόφασης) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα υπόθεση αφορά απαίτηση για καταβολή οφειλομένων ενοικίων και έξοδα επιδιορθώσεων για ζημιές που προκλήθηκαν στο κατάστημα στην οδό Ομονοίας 1, PAMA Court, στη Λεμεσό (που στο εξής θα αναφέρεται ως "το μίσθιο") και καταχωρήθηκε στις 19.10.
- Με την παρούσα ενδιάμεση αίτηση, που καταχώρισε στις 4.11.2013, οι Αιτητές αξιώνουν: Α) «Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται ο τίτλος της Αίτησης με την προσθήκη της ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ, [1]από τη Λεμεσό ως Καθ' ης η Αίτηση 2». Β) Αύξηση του ποσού της απαίτησης υπό Β.1 από το ποσό των €6.800 στο ποσό €7.800 και του ποσού της απαίτησης υπό Β.2 από το ποσό των €6.301,51 στο ποσό €11.747,
- Γ) Τροποποίηση του κειμένου της Αίτησης για να περιληφθούν ισχυρισμοί που αφορούν ειδικά την προτιθέμενη Καθ' ης η αίτηση 2 και να συνάδει με τον νέο τίτλο το υπόλοιπο κείμενο της αίτησης. Δ) Καθορισμό από το Δικαστήριο του χρόνου καταχώρησης του τροποποιημένου δικογράφου. Η αίτηση βασίζεται "στον Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό Καν.11 και στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.9 Θ.4, 5, 6, 7,10 και 11, Δ.25 Θ.1, 2, 4 και 5, Δ.48 Θ.1, 3 και 9 και Δ.64 Θ.1 στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Στέλιου Παπαριστοδήμου, διευθυντή των Αιτητών, ο οποίος αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα πιο κάτω: Κατά τον χρόνο καταχώρησης της κυρίως Αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, ο ίδιος ήταν κλινήρης καθώς έπασχε από σοβαρή ασθένεια. Μετά την αποθεραπεία του διαπίστωσε λάθη και παραλείψεις στην κυρίως Αίτηση που σχετίζονται με τον τίτλο, τις θεραπείες και τα γεγονότα. Συγκεκριμένα, (α) οι αποζημιώσεις για την αποκατάσταση στο μίσθιο δεν είχαν υπολογιστεί σωστά κατά τον χρόνο καταχώρησης της κυρίως Αίτησης, και κάποιες ζημιές δεν είχαν ακόμα αποκρυσταλλωθεί κατά το χρόνο εκείνο. (β) δεν περιλήφθηκε στην κυρίως Αίτηση η προτιθέμενη Καθ' ης η αίτηση 2, η οποία είχε εγγυηθεί προσωπικά την πιστή τήρηση των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου και "την πληρωμή παντός οφειλομένου ποσού προερχομένου είτε από καθυστερημένα ενοίκια και/ή από αποζημιώσεις και/ή έξοδα και/ή ζημιές [.] μέχρι παραδόσεως ελεύθερης της κατοχής και χρήσης του Ενοικιαζόμενου Υποστατικού από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 προς τους Αιτητές." Οι πιο πάνω παραλείψεις οφείλονται σε παραδρομή και λάθη λόγω της απουσίας του από τα διευθυντικά του καθήκοντα. Αν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση θα απονεμηθεί ορθότερα και καλύτερα η δικαιοσύνη από το Δικαστήριο, ενώ σε αντίθετη περίπτωση θα είναι αδύνατο να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο τα συνολικά και πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ένσταση Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν στις 28.1.2014, ένσταση με την οποία προβάλλουν εννέα λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στα ακόλουθα: (α) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και οι ισχυρισμοί των Αιτητών είναι αδικαιολόγητοι και προβάλλονται με υπέρμετρη καθυστέρηση, προκαλούσα κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. (β) Ο ενόρκως δηλών Στέλιος Παπαριστοδήμου (στο εξής αναφερόμενος ως "Στ.Π."), εμφανίζεται στο Δικαστήριο με κακή πίστη, μη γνήσιες προθέσεις και χωρίς να λέει την αλήθεια. (γ) Οι Αιτητές όφειλαν να επιδώσουν την αίτηση στη προτιθέμενη Καθ' ης η αίτηση
- Τυχούσα έγκριση της παρούσας αίτησης θα δημιουργήσει αδικία στα συμφέροντα του Καθ' ου η αίτηση. Υποστηρίζεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση, στην οποία επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης και αναφέρονται περαιτέρω, τα κάτωθι: Η ασθένεια του ενόρκως δηλούντα Στ.Π. δεν έχει επηρεάσει τη μετάβαση του στους δικηγόρους του με σκοπό τη προσκόμιση των στοιχείων για τη σύνταξη της επιστολής και της κυρίως Αίτησης. Δεν εξηγεί ο Στ.Π. τη καθυστέρηση που μεσολάβησε μέχρι τη καταχώρηση της παρούσας αίτησης, ενώ η ιατρική έκθεση που παρουσίασε δεν καλύπτει τη περίοδο αυτή. Παραλείπει ο Στ.Π. να αναφερθεί στο χρόνο της αποθεραπείας του, στο χρόνο ενημέρωσης του για τη πρόοδο της υπόθεσης και τη διαπίστωση των λαθών και παραλείψεων καθώς και στο χρόνο διαπίστωσης των επιπλέον ζημιών. Παραλείπει επίσης να αναφερθεί στο χρόνο ανάληψης, από τα συγγενικά του πρόσωπα, των εργασιών αποκατάστασης του μισθίου και πότε αυτές ολοκληρώθηκαν, ενώ παραλείπει να δικαιολογήσει τον υπολογισμό του ποσού των €7.800,
- Δεν έχει παρουσιάσει ο Στ.Π. τα αναφερόμενα στις παραγράφους 9 και 10 της ένορκης του δήλωσης, έγγραφα. Διαδικασία: Εφόσον το ζήτημα είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις, υποστηρίζοντας τη θέση τους, παραπέμποντας το δικαστήριο στη σχετική νομολογία. Νομική Πτυχή: Το ζήτημα της τροποποίησης δικογράφων διέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι εφαρμόζονται αναλογικά από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του
- Η Δ.25, θθ.1 και 5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: "
- The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties.
- The Court or a Judge may at any time, and on such terms as to costs or otherwise as the Court or Judge may thing just, amend any defect or error in any proceedings, and all necessary amendments shall be made for the purpose of determining the real question or issue raised by or depending on the proceedings." Η νομολογία έχει επανειλημμένα ασχοληθεί με αιτήματα για τροποποίηση δικογράφων. Η αντιμετώπιση ποικίλει, αναλόγως του σταδίου στο οποίο υποβάλλεται ένα τέτοιο αίτημα. Παραθέτω, πιο κάτω, αποσπάσματα από τη σχετική νομολογία. Στην υπόθεση Courtis a.o. v. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, αναφέρθηκε (σελ. 182): "If in the course of the trial it appears that a party's pleading requires amendment, steps for that purpose must be taken as early as possible in order to give full opportunity to the parties affected by the amendment to meet the new situation; to run their case, so to speak, on the new rails." Στην υπόθεση Tsiappas v. The Republic
(1974)1 C.L.R. 167 στη σελ. 169 αναφέρονται τα εξής: «The guiding consideration for the trial Judge in making up his mind whether or not he should exercise his discretion one way or the other is the need to ensure that the triable issues be properly and sufficiently defined before he pronounces final judgment in the case and such leave to amend may be granted in a proper case even during the trial." Και πιο κάτω, στην ίδια σελίδα, αναφέρει: "..... no real injustice has been done thereby to the claimant once he has been awarded the appropriate costs." Στην υπόθεση Andreas Evripidou & Another v. Panayiota M. Kannaourou
(1985)2 C.L.R., p. 24, αναφέρονται: "It is well settled that as a rule of conduct, however negligent or careless may have been the first omission, and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side, and there is no injustice if the other side can be compensated by costs;" Στην καθοδηγητική απόφαση Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1(E) C.L.R. 33, διατυπώθηκαν αναλυτικά από τον έντιμο Πική Δ. (όπως ήταν τότε) οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, (στη σελ. 36 της απόφασης): "
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361, υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη." Στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1(Α) Α.Α.Δ., 704, ο έντιμος Δικαστής Νικήτας αναφέρει στη σελ. 707: "Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια. Βλέπε Ευριπίδου, ανωτέρω και Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd. & Άλλου
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Sait Electronic S.A. v. The ship "Dominique" & Others
(1992)1 A.A.Δ. 264 επισημαίνει τη σύμπτωση προσέγγισης που παρατηρείται στην αγγλική νομολογία, αναφορικά με την αναγκαιότητα για τη σύντομη ολοκλήρωση της δίκης. Περαιτέρω δε υιοθετεί το παρακάτω απόσπασμα από την απόφαση της δικαστικής επιτροπής της Βουλής των Λόρδων Ketteman v. Hansel Properties Ltd. [1988] 1 All E. R. 38: "Furthermore, to allow an amendment before a trial begins is quite different from allowing it at the end of the trial to give an apparently unsuccessful defendant an opportunity to renew the fight on an entirely different defence."" Ειδικά για το θέμα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης αναφέρομαι στην απόφαση SABA & CO (πιο κάτω) όπου λέχθηκε ότι: «Καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν πρέπει να απορρίπτεται επειδή [.] η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή.» Τελευταία αναφορά κάνω στην απόφαση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(2002)1(A) C.L.R., 223, όπου στη σελ. 228 αναφέρονται τα εξής: "Είναι η θέση της νομολογίας πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. Ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Όσον αφορά το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, σχετική είναι και η απόφαση στην Astor Manufacturing & Exporting Co. κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 A.A.Δ. 726." Στη βάση της πιο πάνω αναφερόμενης νομολογίας, θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο, εκτός από το ζήτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, τόσο η γνησιότητα των προθέσεων των Αιτητών όσο και η αναγκαιότητα και ο βαθμός της χρησιμότητας της τροποποίησης. Συνοψίζοντας την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία καταλήγω ότι κατά την εξέταση αιτημάτων τροποποίησης λαμβάνονται υπόψη οι εξής παράγοντες: · Η τροποποίηση δικογράφων είναι δυνατή σε κάθε περίπτωση όπου κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της διαφοράς των διαδίκων εκτός όπου αυτή θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο ή όπου υπάρχει εμφανής κακή πίστη από πλευράς Αιτητή. · Η έννοια της ανεπανόρθωτης ζημιάς δεν περιλαμβάνει τη ζημιά που μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων. · Η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, λαμβανομένου υπόψη του παράγοντα της ζημιάς που θα προκληθεί στον αντίδικο καθώς και της καθυστέρησης που τυχόν παρατηρείται στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση. · Κυρίαρχος παράγοντας κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθώ επιγραμματικά στην κυρίως Aίτηση. Με αυτή αξιώνεται από το Δικαστήριο η έκδοση απόφασης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, υπό την ιδιότητα του ως ενοικιαστή του μισθίου,
- Του ποσού των €6.800.- ως τα οφειλόμενα ενοίκια του μισθίου για την περίοδο από 1.10.2011 μέχρι 31.5.
- (Εάν εγκριθεί η παρούσα αίτηση, το ποσό αυτό θα αυξηθεί σε €7.800).
- Αποζημιώσεις ύψους €6.301,51 για ζημιές που προκλήθηκαν στο μίσθιο κατ' ισχυρισμό των Αιτητών. (Εάν εγκριθεί η παρούσα αίτηση, το ποσό αυτό θα αυξηθεί σε €11.747,50). Στην παρούσα υπόθεση το αίτημα για τροποποίηση της Αίτησης, υποβλήθηκε εννέα μήνες μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων, πριν την έναρξη όμως της ακροαματικής διαδικασίας. Δεν βρίσκω να επηρεάζει την υπόθεση η πιο πάνω καθυστέρηση εφόσον αυτή έχει δικαιολογηθεί από τους Αιτητές, με αναφορά σε παραδρομή και λάθη τα οποία κατ' ισχυρισμό του Στ. Π. οφείλονται στην απουσία του ιδίου από τα διευθυντικά του καθήκοντα λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας. Σημειώνω ότι ο Στ. Π. δεν έχει αντεξεταστεί σε σχέση με αυτούς τους ισχυρισμούς του. Κανένας εκτροχιασμός της δίκης από την πορεία της θα παρατηρηθεί, εάν εγκριθεί η τροποποίηση, ενώ σημειώνω περαιτέρω ότι η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση δεν έρχεται αντιμέτωπη με νέο ζήτημα αφού τα επίδικα θέματα και τα γεγονότα που στηρίζουν την απαίτηση εναντίον του, παραμένουν τα ίδια. Δεν διαπιστώνω κακοπιστία από πλευράς Αιτητών, ούτε έχω πειστεί ότι ο Καθ' ου η Αίτηση θα βρεθεί σε δυσμενέστερη θέση, ή ότι θα υποστεί ζημιά η οποία δεν είναι δυνατό να αποζημιωθεί με την επιδίκαση εξόδων υπέρ του, ενώ βρίσκω ότι η τροποποίηση είναι αναγκαία για τον προσδιορισμό της διαφοράς των διαδίκων. Απομένει να εξεταστεί και το κατά πόσο δικαιολογείται η προσθήκη διαδίκου στην Αίτηση. Συνένωση διαδίκων: Το νομικό ζήτημα της συνένωσης διαδίκων σε μια υπόθεση διέπεται από την Δ.
- Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι, όπως αναφέρω και στη σελίδα 3 πιο πάνω, τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής από το παρόν δικαστήριο δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του
- Ο θεσμός 10 της Δ.9 προνοεί τα κάτωθι: "No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by Rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice." Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι η συνένωση διαδίκων επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου και ότι η διακριτική αυτή ευχέρεια ασκείται με γνώμονα την αποτελεσματική εκδίκαση των ζητημάτων που εκκρεμούν ενώπιον του. Είναι πλούσια η σχετική με το ζήτημα αυτό νομολογία. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Korkut v. Γεωργίου
(2007)1 Α.Α.Δ. 1333, όπου αναφέρονται τα εξής από τον έντιμο Ερωτοκρίτου Δ.: "Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται. Για το εάν ένας διάδικος είναι αναγκαίος ή όχι, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια. Μελέτη της Αγγλικής νομολογίας αποκαλύπτει διάφορες σχολές σκέψης για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.9 θ.10. (Βλ. Amon v. Raphael και Tuck & Sons Ltd.
(1956)1 All E.R. 273 και Gurtner v. Circuit
(1968)1 All E.R. 328). Όμως στην Κύπρο επικράτησε η σχολή η οποία αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο. (Βλ. Mepa Underwriting Management Ltd. κ.α. v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 772)." (Δική μου υπογράμμιση) Στην απόφαση Mepa Underwriting Management (πιο πάνω) ο έντιμος Καλλής Δ. ανέφερε τα εξής: "Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. ΄Οπως έχει νομολογηθεί το δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με το να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων (Βλ. Van Gelder, Apsimon & Co v. Sowerby Bridge United District Flour Society
(1890)44 Ch D 374, C.A., Montgomery v. Foy, Morgan & Co
(1895)2 Q.B. 321, C.A., Bennetts & Co v. McIlwraith & Co
(1896)2 Q.B. 464, C.A., Ideal Films Ltd v. Richards
(1927)1 K.B. 374, C.A., Wilson v. Balcarres
(1893)1 Q.B. 422, Robinson v. Geisel
(1894)2 Q.B. 688). Στην Byrne and Another v. Brown
(1889)22 Q.B.D. 657 ο Lord Esher, M.R. έχει πραγματευθεί ως πιο κάτω το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου: "One of the chief objects of the Judicature Acts was to secure that, wherever a Court can see in the transaction brought before it that the rights of one of the parties will or may be so affected that under the forms of law other actions may be brought in respect of that transaction, the Court shall have power to bring all the parties before it, and determine the rights of all in one proceeding. It is not necessary that the evidence in the issues raised by the new parties being brought in should be exactly the same; it is sufficient if the main evidence, and the main inquiry, will be the same, and the Court then has power to bring in the new parties, and to adjudicate in one proceeding upon the rights of all the parties before it." Σε ελληνική μετάφραση: "΄Ενας από τους κύριους σκοπούς των Judicature Acts ήταν να εξασφαλιστεί ότι οποτεδήποτε το δικαστήριο μπορεί να διακρίνει από την διαδικασία η οποία βρίσκεται ενώπιον του ότι τα δικαιώματα ενός από τους διαδίκους θα επηρεαστούν ή δυνατόν να επηρεαστούν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε δυνάμει των υφιστάμενων διαδικαστικών θεσμών δυνατό να εγερθούν άλλες αγωγές σε σχέση με την ίδια πράξη, το δικαστήριο θα έχει εξουσία να φέρει όλα τα μέρη ενώπιον του, και να αποφασίσει επί των δικαιωμάτων τους σε μια διαδικασία. Δεν είναι απαραίτητο όπως η μαρτυρία, που προκύπτει για τα επίδικα θέματα που εγείρονται από την προσθήκη των μερών, είναι ακριβώς η ίδια. Είναι αρκετό αν η κυρίως μαρτυρία και η κυρίως έρευνα, θα είναι οι ίδιες και το δικαστήριο έχει εξουσία να προσθέσει τα νέα μέρη, και να αποφασίσει επί των δικαιωμάτων όλων των μερών που βρίσκονται ενώπιον του σε μια διαδικασία." Η πιο πάνω προσέγγιση αποτελεί, σύμφωνα με τον Lord Denning, M.R. μια πολύ ευρεία ερμηνεία του σχετικού διαδικαστικού κανονισμού η οποία πρέπει να τυγχάνει προτίμησης έναντι της στενής ερμηνείας η οποία έχει δοθεί από τον Lord Devlin στην Amon v. Raphael Tuck & Sons Ltd
(1956)1 All E.R. 273 (Βλ. Gurtner v. Circuit
(1968)1 All E.R. 328, 332). . . . Αυτό που πρωτίστως εξετάζεται από το δικαστήριο στη διαδικασία προσθήκης εναγομένου είναι κατά πόσο ο προτεινόμενος εναγόμενος είναι ένας αναγκαίος διάδικος." Επανερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας αίτησης σημειώνω ότι η κυρίως Αίτηση αφορά παράβαση συμφωνίας ενοικίασης την οποία, κατ' ισχυρισμό των Αιτητών, εγγυήθηκε η Σταυρούλα Θεμιστοκλέους την οποία επιθυμούν να προσθέσουν ως Καθ' ης η αίτηση
- Εφαρμόζοντας την προαναφερόμενη νομολογία στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, βρίσκω ότι η παρούσα υπόθεση αποτελεί κατάλληλη περίπτωση έγκρισης αιτήματος για προσθήκη διάδικου, διότι η απαίτηση εναντίον του εγγυητή συνδέεται άρρηκτα με την απαίτηση εναντίον του πρωτοφειλέτη, αφού το Δικαστήριο προκειμένου να εξετάσει τη βασιμότητα της απαίτησης εναντίον του εγγυητή θα πρέπει να εξετάσει πρώτα και να αποδεχτεί την ύπαρξη οφειλής από μέρους του πρωτοφειλέτη. Επομένως η προσθήκη διάδικου στην παρούσα υπόθεση θα επιτρέψει στο Δικαστήριο να αποφασίσει επί όλων των προαναφερόμενων θεμάτων σε μία διαδικασία εξοικονομώντας πολύτιμο δικαστικό χρόνο. Ασκώ λοιπόν την διακριτική μου ευχέρεια υπέρ και της έγκρισης του αιτήματος για συνένωση της εγγυήτριας στον τίτλο της αίτησης, ως Καθ' ης η αίτηση
- ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στη βάση των ανωτέρω, καταλήγω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της παρούσας αίτησης στην ολότητα της και εκδίδω διάταγμα για τροποποίηση της κυρίως Αίτησης, ως η παρούσα ενδιάμεση αίτηση. Η τροποποιημένη Αίτηση να καταχωρηθεί σε δέκα ημέρες από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος και να επιδοθεί στην Καθ' ης η αίτηση
- Τα τέλη για την έκδοση του παρόντος διατάγματος να καταβληθούν εντός πέντε ημερών από σήμερα. Η Απάντηση του Καθ' ου η αίτηση 1 στην τροποποιημένη Αίτηση να καταχωρηθεί εντός δέκα ημερών από την καταχώριση της τροποποιημένης Αίτησης. Ως προς την Καθ' ης η αίτησης 2 να ακολουθηθούν οι θεσμοί. Τα έξοδα της αίτησης για τροποποίηση καθώς και τα έξοδα που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η αίτηση 1, όπως θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Τροποποίηση -προσθήκη εναγομένου [1] Αρχικά ζητείτο με την αίτηση η προσθήκη στο τίτλο, ως Καθ' ης η αίτηση 2, της Σωτηρούλας Θεμιστοκλέους. Στις 30.1.2014 με τη συγκατάθεση της πλευράς του Καθ' ου η αίτηση η παρούσα ενδιάμεση αίτηση τροποποιήθηκε, ώστε το όνομα Σωτηρούλα να αντικατασταθεί με το ορθό όνομα Σταυρούλα και ως εκ τούτου δε θα σχολιάσω τους λόγους ένστασης που αφορούσαν το "λανθασμένο όνομα". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο