ΒΙΚΤΩΡΑ ΣΠΑΝΑΧΙΔΗ ν. Κ & A WOODSTOCK PUB LTD, Αίτηση αρ. Ε59/2011, 5/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2014:18 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ. Ε59/2011 Μεταξύ: ΒΙΚΤΩΡΑ ΣΠΑΝΑΧΙΔΗ, εκ Λεμεσού Αιτητή Και Κ & A WOODSTOCK PUB LTD, εκ Λεμεσού Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------------------ Αίτηση ημερομηνίας 7/02/2014 5/5/2014 Για τους Αιτητές: κος Μ. Β. Ιωάννου (κα Ε. Ιωάννου στην απαγγελία της απόφασης) Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κος Σ. Νεοκλέους (κα Κ. Σαββίδου στην απαγγελία της απόφασης) Ενδιάμεση Απόφαση Με την παρούσα αίτηση τους, οι Αιτητές (Καθ' ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση, που στο εξής θα αναφέρονται ως "οι Αιτητές") αξιώνουν, μεταξύ άλλων, την "[αναστολή και διαζευκτικά την ακύρωση του διατάγματος] ανάκτησης κατοχής ημερ. 22.01.2014 του καταστήματος αρ. 2 και του μεσοπατώματος που βρίσκεται στην οδό Αγίου Γεωργίου Α' αρ. 90 Seagate Court Μπλοκ 4 στην Λεμεσό μέχρι την εκδίκαση της αίτησης αρ. Ε14/2014 με την οποία ζητείται αναθεώρηση και ακύρωση των διαταγμάτων έξωσης τα οποία εκδόθηκαν στις 05.02.2013 στις αιτήσεις αρ. Ε59/11 και Ε107/12." Ιστορικό: Η αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς, αλλά ο Καθ' ου η αίτηση (Αιτητής στην κυρίως αίτηση που στο εξής θα αναφέρεται ως o "Καθ' ου η αίτηση"), έλαβε γνώση της αίτησης και εμφανίστηκε μέσω του δικηγόρου ενιστάμενος στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης καταχωρήθηκε στις 19/02/2014. Αίτηση: Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.35 Θ.5, Δ.40 Θ.7 Θ.11, Δ.42Α Θ.1, Θ.2, Θ.3(1,2), Δ.43Α Θ.1(1,2,3), Δ.48 Θ.8
(4)στους Περί Ενοικιοστασίου διαδικαστικό κανονισμό άρθρα 9 και 11α στους Περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983-1995 άρθρα 15 και 16 καθώς και στην διακριτική ευχέρεια και εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνoυ (στο εξής "K.K."), διευθυντή των Αιτητών, ημερομηνίας 8.10.
- Στην ένορκη του δήλωση ο Κ.Κ. αναφέρεται στην έκδοση από το παρόν Δικαστήριο αποφάσεων στις αιτήσεις με αριθμούς Ε59/11 και Ε107/12, εναντίον των Αιτητών και στην Αίτηση με αριθμό Ε14/2014, που καταχώρησαν οι Αιτητές με την οποία ζητούν την αναθεώρηση των εν λόγω αποφάσεων και την ακύρωση του διατάγματος έξωσης που εκδόθηκε στις 5.2.
- Παραθέτει τους λόγους για τους οποίους ζητείται η αναθεώρηση των προαναφερόμενων αποφάσεων καθώς και το ιστορικό της σχέσης των διαδίκων και υποστηρίζει ότι η σύναψη της έγγραφης συμφωνίας ενοικίασης (μεταξύ των διαδίκων ημερομηνίας 24.2.2010) του επίδικου ακινήτου[1] (που στο εξής θα αναφέρεται ως "το μίσθιο"), αποτελεί το προϊόν απάτης, δόλου και ψευδών παραστάσεων από μέρους του Καθ' ου η αίτηση ο οποίος: · Παρέστησε στους Αιτητές ότι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το μίσθιο ως μπυραρία και καφεστιατόριο ενώ τούτο ήταν αναληθές, καθότι το ακίνητο στερείτο άδειας οικοδομής και άδειας αλλαγής χρήσης και επομένως δεν ήταν δυνατή η εξασφάλιση άδειας λειτουργίας της επιχείρησης τους. · Παρέδωσε στους Αιτητές αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία όμως υποδείκνυαν εμβαδόν που προέκυπτε από παράνομες προσθηκομετατροπές, χωρίς αυτό να αποκαλυφθεί από τον Καθ' ου η αίτηση. · Παρέστησε στους Αιτητές ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του μισθίου, ενώ δεν κατείχε πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας στο όνομα του. Η συμπεριφορά του Καθ' ου η αίτηση προκάλεσε ζημιά στους Αιτητές, οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν σε αυτόν σχετικά. Οι διευθυντές των Αιτητών δεν είχαν γνώση και ουδέποτε συμφώνησαν στην έκδοση διατάγματος έξωσης και στην παράδοση της κατοχής του μισθίου στον Καθ' ου η αίτηση. Στη βάση του διατάγματος που εκδόθηκε στις 5.2.2013 προωθήθηκε η διαδικασία της ανάκτησης της κατοχής του μισθίου και είναι δίκαιο να ανασταλεί αυτή μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης με αριθμό Ε14/
- Σε αντίθετη περίπτωση, οι Αιτητές θα υποστούν τις συνέπειες της έξωσης στη βάση άκυρου διατάγματος και αυτό θα συνεπάγεται τεράστιες ζημιές σε βάρος τους. Η ένσταση: Ο Καθ' ου η Αίτηση, με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, απορρίπτει την αίτηση και προβάλλει 13 λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στα πιο κάτω: (α) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση, ενώ με την παρούσα επιδιώκεται η μη εκτέλεση απόφασης που εκδόθηκε εκ συμφώνου, με την πλευρά των Αιτητών να εκπροσωπείται στο στάδιο εκείνο από τον δικηγόρο που επέλεξε. (β) Οι γενικοί ισχυρισμοί των Αιτητών περί απάτης και ψευδών παραστάσεων δεν συγκεκριμενοποιούνται. (γ) Οι Αιτητές εμποδίζονται εκ της συμπεριφοράς τους, με την έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης, να αιτούνται την αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος ημερομηνίας 22/1/2014, ενώ η έκδηλη πρόθεση των Αιτητών είναι να παραμείνουν στο επίδικο υποστατικό όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μπορούν. (δ) Οι πιθανότητες επιτυχίας της Αίτησης για ακύρωση των διαταγμάτων έξωσης είναι μηδαμινές και δεν θα ήταν από μόνες τους αρκετές να στερήσουν από τον Καθ' ου η αίτηση το δικαίωμα να εκτελέσει την απόφαση ημερομηνίας 5/2/
- (ε) Καμία εξασφάλιση προσφέρουν οι Αιτητές στον Καθ' ου η αίτηση ώστε να εξεταστεί το ενδεχόμενο να διαταχθεί η αιτούμενη αναστολή εκτέλεσης, ούτε παρέχουν στο Δικαστήριο οποιαδήποτε στοιχεία αναφορικά με την οικονομική τους κατάσταση και τη δυνατότητα τους να καταβάλουν στον Αιτητή τα ποσά που δικαιούται. Οι ζημιές που υφίσταται ο Αιτητής σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος αναστολής εκτέλεσης δεν μπορούν να υπολογιστούν σε χρήμα. (στ) Επιδιώκεται η στέρηση από τον Καθ' ου η αίτηση, των ωφελημάτων του δυνάμει της απόφασης ημερομηνίας 5/2/2013, ενώ παράλληλα συνεχίζει να εκτίθεται σε ζημιά αφού δεν μπορεί να εκμεταλλευθεί το ακίνητο του και του οφείλονται καθυστερημένα ενοίκια. Υποστηρίζεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση, ημερομηνίας 19/02/2014 στην οποία επαναλαμβάνονται οι λόγοι της ένστασης. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς του Κ.Κ.[2] και ισχυρίζεται ότι τα όσα προβάλλει στην ένορκη του δήλωση ο Κ.Κ. εγείρονταν και στην ανταπαίτηση των Αιτητών στην αίτηση Ε59/2011, η οποία διευθετήθηκε και επομένως εμποδίζονται οι Αιτητές να επανέρχονται στα ζητήματα αυτά. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η αίτηση, υποστηρίζει ότι οι Αιτητές κατά την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 5/2/2013, εκπροσωπούνταν εκτός από τον δικηγόρο τους και από τους πατέρα και αδελφό του Κ.Κ. Διαδικασία Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι δύο πλευρές αγόρευσαν στο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, παρουσιάζοντας και σχετική με το ζήτημα νομολογία. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση, εφόσον το επίδικο θέμα είναι αμιγώς νομικό. Αγορεύσεις Στην αγόρευση του προς το Δικαστήριο, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών αναφέρθηκε στα πιο κάτω ζητήματα υποστηρίζοντας ότι καθένα από αυτά οδηγεί αναπόφευκτα στην έγκριση της παρούσας αίτησης: Οι αξιωματούχοι των Αιτητών δεν βρίσκονταν στο Δικαστήριο κατά την έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης σε βάρος τους των Αιτητών. Η διεύθυνση του επίδικου υποστατικού όπως αναφέρεται στην απόφαση και στο διάταγμα έξωσης ημερομηνίας 5/2/2013 (τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση του Κ.Κ.) είναι λανθασμένη. Η αναφερόμενη στο ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ των διαδίκων, διεύθυνση είναι "οδός Γεωργίου Α' " και όχι οδός "οδός Αγίου Γεωργίου Α' " όπως λανθασμένα αναγράφεται στο τεκμήριο Α. Το ίδιο λάθος επαναλήφθηκε στο διάταγμα ημερομηνίας 22/1/
- Κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 22/1/2014 (με το οποίο παραχωρήθηκε η άδεια για την έκδοση του εντάλματος ανάκτησης της κατοχής του επίδικου υποστατικού), το Δικαστήριο δεν είχε ενώπιον του μαρτυρία αναφορικά με τυχούσα συμμόρφωση των Αιτητών (με την απόφαση τεκμήριο Α) και την πληρωμή των οφειλομένων προς τον Καθ' ου η αίτηση ποσών. Το διάταγμα έξωσης (τεκμήριο Α) είναι παράτυπο και μη δεκτικό εκτέλεσης διότι: δεν έχει επιδοθεί σε αξιωματούχο των Αιτητών εντός της περιόδου της αναστολής εκτέλεσης. Η επίδοση του τεκμηρίου Α στις 16.3.2013, πάσχει διότι δεν έγινε σε αξιωματούχο των Αιτητών. Στην οπισθογράφηση του τεκμηρίου Α και εφόσον το διάταγμα έξωσης έχει εκδοθεί εναντίον νομικού προσώπου, θα έπρεπε να γίνεται αναφορά στο όνομα του διευθύνοντα συμβούλου των Αιτητών, στον οποίο και θα επιδιδόταν το διάταγμα αυτό, κάτι που παραλήφθηκε στην παρούσα περίπτωση. δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο των Αιτητών προς συμμόρφωση των προνοιών του άρθρου 372 του Κεφ.
- Αναφέρθηκε ο κος Ιωάννου και στην ένσταση, σχολιάζοντας και απορρίπτοντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση, στην δική του αγόρευση, ανάπτυξε τους λόγους ένστασης με ειδική αναφορά στην νομική βάση της αίτησης, η οποία είναι κατά την γνώμη του λανθασμένη και δεν παρέχει το υπόβαθρο για την έγκριση της παρούσας αίτησης. Υποστήριξε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, αλλά ούτε και οι προϋπόθεσες του άρθρου 32 του Ν.14/
- Νομική βάση της αίτησης Ανέπτυξε εκτενώς στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση το ζήτημα ότι η νομική βάση της παρούσας αίτησης πάσχει διότι δεν σχετίζεται με το αίτημα των Αιτητών και διότι η παράλειψη αναφοράς στο άρθρο 32 του Ν.14/1960 καθιστά τη νομική βάση της παρούσας αίτησης ανεπαρκή. Οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί επιβάλλουν όπως στις ενδιάμεσες αιτήσεις παρατίθενται με ακρίβεια οι διατάξεις που αποτελούν το νομικό τους υπόβαθρο. Οι Κανονισμοί αυτοί εφαρμόζονται αναλογικά από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει του Κανονισμού 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Ανατρέχοντας στη Δ.48 Θ.2
(1)διαπιστώνουμε ότι προνοεί τα ακόλουθα: "Save where other provision is made, every application to the Court shall be in writing stating the nature of the order or direction sought and referring to the specific section of the Law or to the specific Rules of Court upon which it is founded." Η συγκεκριμένη διάταξη έχει αποτελέσει αντικείμενο νομολογίας στην οποία έχει επεξηγηθεί ότι ο καθορισμός των σχετικών διατάξεων στις ενδιάμεσες αιτήσεις πρέπει να εφαρμόζεται αυστηρά, επειδή οι ενδιάμεσες διαδικασίες εκδικάζονται έξω από το πλαίσιο της ολοκληρωμένης δίκης. Για το λόγο αυτό, πρέπει τα πραγματικά και νομικά ζητήματα να καθορίζονται με ακρίβεια, ώστε να δίδεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα σύντομης εκδίκασης των ενδιάμεσων αυτών διαβημάτων [βλ. Kouppa and another v. Vassiliades
(1981)1 J.S.C. 120]. Προκειμένου να διαπιστωθεί η βασιμότητα ή μη του λόγου αυτού της ένστασης, θα πρέπει να εξεταστούν μία προς μία οι διατάξεις που αποτελούν την νομική βάση της παρούσας αίτησης. Δ.35 Θ.5 Η διάταξη αυτή αναφέρεται στην ειδοποίηση έφεσης και επομένως είναι άσχετη με το ζήτημα που εξετάζουμε. Δ.40 ΘΘ. 7, 11 Αναφορικά με αυτές τις διατάξεις θα υιοθετήσω το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Αναφορικά με την αίτηση της Παρασκευούς Μάρκου Κκαρά Αντωνίου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1868: "Αναφορικά με τη Δ.40 θ.7 όπως έχει λεχθεί στην Barberi v. Papadopoulou [1982] J.S.C. 308, ο θεσμός αφορά ειδικά αποφάσεις για συγκεκριμένο ποσό ή για έξοδα και ως εκ τούτου είναι φανερόν ότι δεν μπορεί να καλύπτει την περίπτωση αυτή, όπου το μόνο μέρος της απόφασης που επηρεάζει τους αιτητές είναι εκείνο που διατάσσει παράδοση κατοχής. (Δέστε και Thorn Domestic Appliances (Export) Ltd v. Alpan (Takis Bros) Ltd [1983] 2 J.S.C. 544.). Όσον αφορά τη Δ.40 θ.11, αυτή αφορά αναστολή εκτέλεσης με βάση γεγονότα που προέκυψαν καθυστερημένα και δεν μπορούσαν να περιληφθούν στα δικόγραφα. Επιπρόσθετα, όπως έχει τονισθεί στην Stavrou and Another v. Christopoulos
(1)
(1985)1C.L.R. 449, η διάταξη αυτή δεν παρέχει ευχέρεια αναστολής διαδικασίας άλλη από εκείνη που αποτελεί το αντικείμενο έφεσης. (Βλέπε και Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου
(1990)1 C.L.R. 284)." Επομένως, ούτε αυτή η διαταγή τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Δ.42Α ΘΘ. 1, 2, 3 Οι θεσμοί αυτοί αφορούν την οπισθογράφηση από τον Πρωτοκολλητή των προστακτικών και απαγορευτικών διαταγμάτων, την επίδοση των διαταγμάτων αυτών και την δυνατότητα έκδοσης από το Δικαστήριο εντάλματος δέσμευσης (writ of attachment), σε περίπτωση παρακοής του διατάγματος. Άσχετοι είναι λοιπόν και οι θεσμοί αυτοί. Δ.43 Θ.1 Διευκρινίζει η Δ.43 στον Θ.1 (1, 2) ότι για να εκτελεστεί μια απόφαση ή ένα διάταγμα Δικαστηρίου για ανάκτηση κατοχής ακίνητης ιδιοκτησίας, με την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής, θα πρέπει να προηγηθεί η έκδοση σχετικής άδειας του Δικαστηρίου. Καθορίζει επίσης τις προϋποθέσεις έκδοσης μιας τέτοιας άδειας. Καμία σχέση έχει ο θεσμός αυτός με την ακύρωση ή την αναστολή της άδειας για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής. Δ.48 Θ.8
(4)Αναφορικά με αυτή τη διάταξη υιοθετώ το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Evand Promotions Ltd κ.ά.
(1998)1B 736, το οποίο ομιλεί αφ' εαυτού: "Η απλή επίκληση της Δ.48 δεν παρέχει αφ' εαυτής δικαίωμα καταχώρισης οποιασδήποτε αίτησης. Η Δ.48 διαγράφει μόνο το δικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να υποβληθεί μία ενδιάμεση αίτηση εφ΄ όσον αυτή έχει ως νομικό υπόβαθρο ειδικό άρθρο του Νόμου ή ειδικό Θεσμό (specific section of the Law or specific Rule of Court). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 1965, με αναφορά στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Kouppa and another v. Vassiliades
(1981)1 J.S.C. 120, σε ενδιάμεση αίτηση ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο ειδικό άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και ή τον ειδικό θεσμό ή τους θεσμούς που το στοιχειοθετούν, παρέχοντας την απαραίτητη δικαιοδοσία στο δικαστή, αποτελεί σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48 Θ.1, όρο απαράβατο για την έγκυρη χρήση του δικονομικού αυτού μέτρου (βλ., επίσης, Ματθαίου κ.α. ν. Άνιφτου
(1992)1 Α.Α.Δ. 529)." Άρθρα 9 και 11α των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών: Οι κανονισμοί αυτοί αναφέρονται (α) στην δυνατότητα του παρόντος Δικαστηρίου να αποδέχεται την υποβολή προφορικών αιτημάτων για ενδιάμεσα ζητήματα και (β) στα μητρώα που τηρούνται από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου. Άρθρα 15 και 16 του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου: Το άρθρο 15 του Νόμου αφορά τις περιπτώσεις όπου η κατοχή του μισθίου έχει ανακτηθεί από τον ιδιοκτήτη και διαπιστώνεται από το Δικαστήριο ότι το διάταγμα έξωσης λήφθηκε δυνάμει ψευδών παραστάσεων ή απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων. Με το άρθρο 16 δίνεται στο Δικαστήριο η εξουσία να επιβάλλει όρους κατά την "αντικατάσταση" άλλου διατάγματος. Καμία αναφορά γίνεται στις διατάξεις αυτές στην εξουσία του παρόντος Δικαστηρίου να αναθεωρεί και να ακυρώνει εκδοθείσες αποφάσεις και διατάγματα ή να αναστέλλει την εκτέλεση τους. Έχοντας εξετάσει τη νομική βάση της αίτησης, διαπιστώνω ότι καμία από τις πιο πάνω διατάξεις παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία για την έγκριση της αιτούμενης θεραπείας. Η πλευρά των Αιτητών παρέλειψε να επικαλεστεί το άρθρο 32 του Ν. 14/1960 το οποίο αποτελεί τη δικαιοδοτική βάση για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων (βλ. BP Holdings Ltd κ.α. ν. Ανδρέα Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, όπου γίνεται και ιστορική αναδρομή της προέλευσης του άρθρου 32 του Ν.14/1960). Παρέλειψε επίσης να επικαλεστεί και το άρθρο 6 του Ν.23/83 το οποίο δίδει στο παρόν Δικαστήριο την εξουσία ακύρωσης διατάγματος. Οι μη περίληψη των διατάξεων αυτών στην νομική βάση της αίτησης καθιστά την τελευταία ελλιπή. Υπό άλλες συνθήκες, η παράλειψη αυτή θα μπορούσε να θεραπευθεί, αφού σύμφωνα με την νομολογία μπορεί να επιδιωχθεί η διόρθωση της παρατυπίας και η επανατοποθέτηση της αίτησης στην ορθή της βάση (βλ. Dora Holdings Ltd v. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Αρ.1)
(2010)1 Α.Α.Δ. 649). Παραγνωρίζοντας οι Αιτητές την ευκαιρία αυτή, όχι μόνο δεν επιδίωξαν την διόρθωση της νομικής βάσης, αλλά προώθησαν μέχρι τέλους το αίτημα τους στην υφιστάμενη νομική του βάση. Τέλος σημειώνω ότι δεν μου διαφεύγει η επίκληση στην νομική βάση της αίτησης "της διακριτικής ευχέρειες και των εξουσιών του Δικαστηρίου". Αυτά όμως από μόνα τους δεν αποτελούν σύμφωνα με την νομολογία (βλ. Kouppa και Evand Promotions Ltd, πιο πάνω) αυτοδύναμη δικαιοδοτική βάση για συγκεκριμένο διάβημα). ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Στην βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, βρίσκω ότι η εξέταση των λοιπόν λόγων ένστασης καθίσταται περιττή. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: νομική βάση - ακύρωση -- αναστολή εκτέλεσης διατάγματος [1] Του καταστήματος αρ. 2 και του μεσοπατώματος που βρίσκεται στην οδό Αγίου Γεωργίου Α' αρ. 90 Seagate Court Μπλοκ 4 στην Λεμεσό. [2] Πλην της παραγράφου 1 και μέρος της παραγράφου 2 της ένορκης δήλωσης του Κ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο