Εκκλησίας Αγίας Βαρβάρας Ζακακίου ν. Ελισσαίου Γιάπα, Αίτηση αρ.: E137/10, 11/7/2014

(1)(γ) και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στους Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.35 θ.18, 19, Δ.40 θ.11, 12, 14, Δ.41, Δ.48 θ.θ. 1, 2, και 8

(1)(ee) και στην Δ.64, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου καθώς και επί της εγγενούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου» και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση. Στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 17/04/2014, ο Καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι λόγω της παρουσίας του στα επίδικα καταστήματα για περισσότερο από το ένα τέταρτο του αιώνα, οι επιχειρηματικές του δραστηριότητες έχουν ταυτιστεί με αυτά δημιουργώντας καλή φήμη και πελατεία και ότι στα καταστήματα έχει εγκαταστήσει, για την ασφάλεια των ειδών αργυροχοΐας και χρυσοχοΐας και την αποτροπή κλοπών και διαρρήξεων, θυρίδα και συστήματα ασφαλείας. Σε περίπτωση παράδοσης της κατοχής των καταστημάτων, εκτός από την πολυέξοδη μετακίνηση εξοπλισμού (που περιλαμβάνει την αποσύνδεση των επίπλων και εγκαταστάσεων που δύνανται να επαναχρησιμοποιηθούν και την μεταφορά τους καθώς και την κατασκευή νέων επίπλων και εγκαταστάσεων), θα υποστεί και την απώλεια σημαντικού μέρος της πελατείας του. Δεν βρίσκεται σε παράβαση οποιουδήποτε όρου της πρωτόδικης απόφασης, αφού καταβάλλει ανελλιπώς το μηνιαίο ενοίκιο, ενώ οι πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης είναι μεγάλες. Συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που δικαιολογούν το αίτημα για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης και δεν είναι βάσιμος ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι θα πρέπει να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης της αφού η διαδικασία για την στατική ενίσχυση και αντισεισμική αναβάθμιση άρχισε πριν από 14 χρόνια και συνεχίζεται για λόγους που οφείλονται στην ίδια την Αιτήτρια. Η ένσταση: Στην ένσταση της που καταχώρησε στις 16.5.2014, η Αιτήτρια προβάλλονται, μεταξύ άλλων, οι πιο κάτω λόγοι ένστασης: «

1. Η Αίτηση είναι αντικανονική και δεν πληροί τις προϋποθέσεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
2. Τυχόν αναστολή εκτέλεσης της απόφασης θα: α. καθυστερήσει την εκτέλεση των προγραμματισθέντων έργων για την στατική και αντισεισμική ενίσχυση της επίδικης οικοδομής με σοβαρές συνέπειες και κινδύνους λόγω της κακής κατάστασης του κτιριακού συγκροτήματος, β. επηρεάσει άλλου ενοικιαστές στην οικοδομή μα αποτέλεσμα να κληθεί η Αιτήτρια να αντιμετωπίσει νομικά μέτρα ή να καταβάλει αποζημιώσεις.
4. Δεν προτείνεται από τον Καθ' ου η αίτηση ποσό ως ασφάλεια για τη ζημιά που θα υποστεί η Αιτήτρια από την καθυστέρηση στην έναρξη των εργασιών.» Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωσης του Χριστόδουλου Χριστοδούλου, μέλους της Εκκλησιαστικής Επιτροπής της Αιτήτριας, στην οποία επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης και αναφέρονται περαιτέρω τα εξής: Τυχούσα αναστολή εκτέλεσης θα προκαλέσει περαιτέρω καθυστέρηση στην έναρξη των προγραμματισμένων έργων στα επίδικα καταστήματα και στην υπόλοιπη οικοδομή και αυτό ενέχει κινδύνους αφού η κατάσταση της οικοδομής είναι πολύ κακή και πιθανό να καταστήσει την οικοδομή επικίνδυνη. Επίσης η αναστολή εκτέλεσης θα εμποδίσει την Αιτήτρια να υλοποιήσει τις υποχρεώσεις της έναντι των υπόλοιπων ενοίκων που αποδέχθηκαν την έκδοση διαταγμάτων έξωσης εναντίον τους. Η πάροδος του χρόνου θα χειροτερεύσει την κατάσταση της οικοδομής, ενώ ο Καθ' ου η αίτηση καμία ανεπανόρθωτη ζημιά θα υποστεί αφού μπορεί να μετακινηθεί σε κάποιο από τα διαθέσιμα και με προσιτά ενοίκια καταστήματα στην περιοχή. Νομική πτυχή: Το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας αναλύονται από τη νομολογία. Η αίτηση βασίζεται κατά κύριο λόγο, στην Δ.35 Θ.18 των Θεσμών Πολίτικης Δικονομίας, οι οποίοι τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής από το παρόν δικαστήριο, δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Στην Δ.35 Θ18 προνοείται ότι η έφεση δεν επιφέρει την αναστολή της εκτέλεσης της εκκαλούμενης απόφασης, με εξαίρεση την περίπτωση όπου το πρωτόδικο Δικαστήριο ή το Εφετείο διατάξουν κάτι τέτοιο. Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, αναφέρονται τα εξής: «Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από τη Δ.25 Θ.18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεση, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1997)1 Α.Α.Δ. 591, λέχθηκαν τα πιο κάτω: «.Το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε. Και, δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα: βλέπε Ι. Aristidou v. N. Aristidou

(1985)1 C.L.R. 649, Christofi and Others v. Iacovidou

(1985)1 C.L.R. 713, Charalambous v. Nicolaides & Neophytou

(1985)1 C.L.R. 737, Νεοφύτου ν. Δημητρίου

(1989)1 Α.Α.Δ. 592 και Π.Ε. 9033 ΑΒP Holdings Ltd. & ΄Άλλος ν. Κιταλίδη & Άλλων ημερ. 20/4/94.» Όσον αφορά τα γεγονότα της παρούσας αίτησης, βρίσκω ότι: Στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να προβλεφθεί με βεβαιότητα το αποτέλεσμα της έφεσης και ως εκ τούτου ο παράγοντας αυτός παραμένει οριακής σημασίας αφού, μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, αποκτά σπουδαιότητα αυτός ο παράγοντας. Η εκτέλεση του διατάγματος έξωσης και η παράδοση της κατοχής των επίδικων καταστημάτων, θα αφήσουν χωρίς αντικείμενο την καταχωρηθείσα έφεση και πιθανόν να προκαλέσουν σοβαρές οικονομικές συνέπειες σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση. Όσον αφορά όμως την Αιτήτρια, σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, αυτή πέρα από τη στέρηση της από τους καρπούς της επιτυχίας της, θα μείνει εκτεθειμένη στον ορατό κίνδυνο της πρόκλησης βλάβης στην περιουσία της, λόγω της στατικής ανεπάρκειας της οικοδομής (στην οποία περιλαμβάνονται τα επίδικα καταστήματα) και έχοντας υπόψη το διάστημα που συνήθως μεσολαβεί από την καταχώρηση μέχρι την εκδίκαση μιας πολιτικής έφεσης. Αυτό προκύπτει από τις διαπιστώσεις μου αναφορικά με τα γεγονότα της κυρίως Αίτησης, όπως αυτά περιγράφονται στην εκκαλούμενη απόφαση[4]: «[τ]ο συγκρότημα παρουσιάζει προβλήματα καθότι λόγω φθοράς και κακού σχεδιασμού, η οικοδομή είναι στατικά ανεπαρκής. Σωρεία φερόντων στοιχείων της οικοδομής χρήζουν επιδιόρθωσης, ενώ υπάρχουν έντονες οξειδώσεις και ρηγματώσεις σε διάφορα μέρη του κτιρίου, αποσαθρώσεις σκυροδέματος και διάσπαρτες ρωγμές σε πλάκες και δοκούς. Πέραν τούτου τα τρία κεντρικά κτίρια έχουν διαφορετική συμπεριφορά το κάθε ένα σε περίπτωση σεισμού με αποτέλεσμα να ταλαντεύονται και να "κτυπούν" μεταξύ τους.» ΚΑΤΑΛΗΞΗ Αφού εξέτασα όλους τους πιο πάνω παράγοντες καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης δεν δικαιολογούν την έγκριση της παρούσας αίτησης και επομένως η διακριτική μου ευχέρεια δεν θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ αυτής. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση (στην κυρίως αίτηση) όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης εφέσεως [1] Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση και Καθ' ης η αίτηση στην παρούσα αίτηση και η οποία στο εξής θα αναφέρεται ως "η Αιτήτρια". [2] Καθ' ου η αίτηση στην κυρίως Αίτηση και Αιτητής στην παρούσα αίτηση και ο οποίος στο εξής θα αναφέρεται ως "ο Καθ' ου η αίτηση". [3] Η παρούσα αίτηση είχε αρχικά υποβληθεί μονομερώς και ακολούθως και ακολούθως δόθηκαν από το δικαστήριο οδηγίες για την επίδοση της με σκοπό να ακουστεί και η πλευρά της Αιτήτριας στο ζήτημα αυτό. [4] Στη σελίδα 19 της απόφασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο