Γιώργος Κωσταράς κ.α. ν. Μάρω Μεταξά, Αίτηση Αρ.: K41/13, 20/8/2014

(1)(ee), και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου, στο Σύνταγμα και στο Δίκαιο της Επιείκειας." και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή 1, ημερομηνίας 31/3/2014, στην οποία ο Αιτητής 1 αναφέρει μεταξύ άλλων: Η Καθ' ης η αίτηση εξασφάλισε στην Αίτηση Ε38/2013, σε βάρος των Αιτητών 1 και 2, στις 21/5/2013 απόφαση για το ποσό των €13.500,00 πλέον €1.350,00 μηνιαίως, από 1/6/2013 μέχρι την παράδοση της κατοχής του μισθίου, πλέον τόκους, έξοδα, ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης (στο εξής θα αναφέρεται ως "η απόφαση"). Η απόφαση εκδόθηκε στην απουσία των Αιτητών 1 και 2, διότι κατά τον χρόνο επίδοσης της Αίτησης στον ίδιο αυτός ήταν κλινήρης λόγω επέμβασης στην οποία είχε υποβληθεί (στο μυοκάρδιο). Όταν επιδόθηκε στον Αιτητή 2 η Αίτηση (στις 11/4/2013), ο τελευταίος επικοινώνησε αμέσως με τον Αιτητή 1 ο οποίος ανέλαβε να διορίσει δικηγόρο για την υπεράσπιση και των δύο Αιτητών. Αυτό όμως δεν κατέστηκε δυνατό διότι τα προβλήματα υγείας του Αιτητή 1 εντείνονταν και των απασχολούσαν πλήρως. Η καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης οφείλεται στις διαβουλεύσεις μεταξύ των συνηγόρων των δύο πλευρών. Παρά τις διαβουλεύσεις, η Καθ' ης η αίτηση έχει προβεί τελικά στην έκδοση εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας και επίκειται η κατάσχεση του αυτοκινήτου του Αιτητή 1, από τον αρμόδιο δικαστικό επιδότη και επομένως το ζήτημα έχει καταστεί κατεπείγον. Εάν εκτελεστεί η απόφαση, η κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό θα καταστεί άνευ ουσίας και οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές για τους Αιτητές, δεν θα μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη εάν πετύχει η κυρίως Αίτηση, ενώ η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα έχει αρνητικές συνέπιες σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση. Παραπέμπει τέλος στην κυρίως Αίτηση του, ο Αιτητής 1 και ισχυρίζεται ότι σε αυτή αποκαλύπτονται οι καλές πιθανότητες επιτυχίας της. Ένσταση Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στις 2/5/2014, με την οποία απορρίπτει την αίτηση και προβάλλει ως λόγους ένστασης τα πιο κάτω: «

(1)Η αίτηση, ημερ. 31.3.2014, είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αστήρικτη και/ή το Δικαστήριο στερείτο δικαιοδοσίας όπως επιληφθεί της αίτησης.

(2)Δεν έγινε πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων και γεγονότων της υπόθεσης στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των Αιτητών και/ή η εν λόγω ένορκη δήλωση παρουσιάζει μία εικόνα πραγμάτων που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

(3)Δεν συντρέχουν οι νομοθετικές και/ή απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος.

(4)Περαιτέρω και/ή ειδικότερα σε σχέση με τον υπό

(3)λόγο: (α) Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση και ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας εναντίον της Καθ΄ης η αίτηση καθώς δεν έχουν θέσει μαρτυρία που να καταδεικνύει έστω εκ πρώτης όψεως ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για ακύρωση της απόφασης/διατάγματος, ημερ. 21.5.2013 και/ή μαρτυρία η οποία έχει τεθεί καταδεικνύει ότι δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις για ακύρωση της απόφασης/διατάγματος, ημερ. 21.5.2013. (β) Δε συντρέχει και/ή δεν έχει καταδειχθεί με σχετική και/ή ικανοποιητική μαρτυρία ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εγκριθεί η παρούσα αίτηση.

(5)Η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε με καθυστέρηση και/ή ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος και συνεπώς οι Αιτητές δε δικαιούνται και/ή δεν νομιμοποιούνται να ζητούν τις αιτούμενες θεραπείες.

(6)Δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.» Υποστηρίζεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση του Χρύση Μεταξά (υιού της Καθ' ης η αίτηση) ημερομηνίας 2/5/2014, στην οποία αναφέρει ότι προβαίνει στην ένορκη δήλωση λόγω της απουσίας της Καθ' ης η αίτηση στο εξωτερικό. Επαναλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση του Χ.Μ. οι λόγοι ένστασης και αναφέρονται περαιτέρω, μεταξύ άλλων, τα εξής: · Ο Αιτητής 2 καμία δικαιολογία προβάλλει για την παράλειψη του να συμμετάσχει στη διαδικασία στην οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Ενώ υποστηρίζει ότι ζήτησε από τον Αιτητή 1 να τον ενημερώσει για τον διορισμό του δικηγόρου, ώστε να εκπροσωπηθούν και οι δύο από τον ίδιο δικηγόρο, αδιαφόρησε και ουδέν έπραξε από την επίδοση της Αίτησης σε αυτόν, μέχρι την έκδοση της απόφασης ένα και πλέον μήνα μετά. · Αμφισβητεί την γνησιότητα των ιατρικών πιστοποιητικών του Δρος Σ. Αττιπά που αφορούν τον Αιτητή 1 και που παρουσιάστηκαν ως τεκμήρια 2 και 3 στην αίτηση. Υποστηρίζει ο Χ.Μ. ότι το νοσοκομείο το οποίο αναφέρεται στα πιστοποιητικά αυτά, δεν λειτουργούσε κατά τον χρόνο έκδοσης των πιστοποιητικών. · Από τα ιατρικά πιστοποιητικά του Αιτητή 1, προκύπτει ότι η αναρρωτική του άδεια εξέπνευσε στις 3.5.2013 και επομένως είχε ο Αιτητής 1 υποχρέωση να δικαιολογήσει την απραξία του στο διάστημα που μεσολάβησε από τις 3/5/2013 μέχρι την έκδοση της επίδικης απόφασης. · Δεν διευκρινίζονται από τον Αιτητή 1 οι καταστροφικές συνέπειες που επικαλείται στην ένορκη του δήλωση (παρ. 13), ενώ δεν υποστηρίζεται η αδυναμία της Καθ' ης η αίτηση να αποζημιώσει τους Αιτητές σε περίπτωση που παραμεριστεί η εκδοθείσα σε βάρος τους απόφαση ή ότι οι αποζημιώσεις δεν αποτελούν επαρκή θεραπεία σε αυτή την περίπτωση. · Η παράλειψη των Αιτητών να περιλάβουν στην νομική βάση της αίτησης το άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και το άρθρο 6 του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου, θα πρέπει να οδηγήσει από μόνη της στη απόρριψη της αίτησης. · Αναφορικά με το ζήτημα της καθυστέρησης στην καταχώρηση της αίτησης, υποστηρίζει ο Χ.Μ. ότι οι Αιτητές ψεύδονται αναφορικά με το χρόνο της λήψης γνώσης της έκδοσης απόφασης σε βάρος τους, διότι είχαν λάβει γνώση της απόφασης αυτής από τον Οκτώβριο του 2013, όταν γίνονταν διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών για την εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης. · Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε με καθυστέρηση, διότι οι Αιτητές γνώριζαν από τον Νοέμβριο του 2013 ότι η Καθ' ης η αίτηση έχει προβεί στην λήψη μέτρων εκτέλεσης, με την καταχώρηση μέμο σε βάρος της περιουσίας του Αιτητή 1. Διαδικασία Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και αφού αγόρευσαν οι δύο πλευρές, το δικαστήριο επιφύλαξε την παρούσα ενδιάμεση απόφαση. Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό και μοναδικό σκοπό έχει την διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων έκδοσης και παραμονής σε ισχύ του παρόντος διατάγματος, το δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Στις αγορεύσεις τους οι δύο συνήγοροι υποστήριξαν αντίστοιχα την διατήρηση σε ισχύ και την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος, παραπέμποντας στην μαρτυρία και στην νομολογία. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, το δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης, θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions

(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Είναι φανερό από αντιπαραβολή της μαρτυρίας των δύο πλευρών ότι τα μόνα παραδεκτά, από τις δύο πλευρές, γεγονότα είναι: Η έκδοση απόφασης στην αίτηση Ε38/2013, μεταξύ των ίδιων διαδίκων[1] στις 21/5/2013. Η συνάντηση μεταξύ των δύο πλευρών στην παρουσία των συνηγόρων τους, μετά την έκδοση της προαναφερόμενης απόφασης, με σκοπό την επίτευξη διευθέτησης. Προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης: Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another

(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263).

1. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, ανατρέχουμε στην κυρίως Αίτηση, αφού από αυτή θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Η αιτούμενη θεραπεία περιγράφεται στην σελίδα 1, πιο πάνω. Υποστηρίζει στην κυρίως Αίτηση ο Αιτητής ότι η απόφαση και το διάταγμα έξωσης εκδόθηκαν λόγω απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων, διότι η Καθ' ης η αίτηση παρέλειψε να αναφέρει στο δικαστήριο ότι το επίδικο υποστατικό είχε εκκενωθεί και η κατοχή του είχε παραδοθεί στην Καθ' ης η αίτηση τον Αύγουστο του 2012, ενώ η τελευταία αξίωνε με την Αίτηση Ε38/2013 ενοίκια για μεταγενέστερη της παράδοσης της κατοχής χρονική περίοδο. Υποστηρίζουν περαιτέρω οι Αιτητές 1 και 2 ότι η παράλειψη τους να καταχωρήσουν Απάντηση οφείλονταν σε προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε ο Αιτητής 1, ο οποίος είχε αναλάβει τον διορισμό δικηγόρου για την εκπροσώπηση και των δύο Αιτητών. Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Βρίσκω ότι, στη βάση των προαναφερόμενων ισχυρισμών των Αιτητών 1 και 2, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση.
2. Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία: Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό των Αιτητών. Αν οι Αιτητές είναι σε θέση να δείξουν κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχουν επιτύχει να ικανοποιήσουν την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
3. Παράλειψη καταχώρισης Απάντησης: Στην ένορκη του δήλωση ο Αιτητής 1 αναφέρεται μόνο στο ζήτημα της παράλειψης των Αιτητών να καταχωρήσουν Απάντηση στα πλαίσια της Αίτησης Ε38/2013, όπου υποστηρίζει ότι ο ίδιος είχε αναλάβει να φροντίσει για το διορισμό δικηγόρου ο οποίος θα αναλάμβανε και την υπεράσπιση του Αιτητή
4. Παραδέχεται ο Αιτητής 1 ότι δεν καταχώρισε Απάντηση στην αίτηση Ε38/2013, εντός 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης, όπως προνοεί ο Κανονισμός 7(η) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Ισχυρίζεται όμως ότι τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε εκείνη την περίοδο τον κατέστησαν κλινήρη και έτσι αδυνατούσε να επιληφθεί του ζητήματος που ανέλαβε με αποτέλεσμα να εκδοθεί η απόφαση σε βάρος των Αιτητών 1 και 2 ερήμην τους. Ο Αιτητής 1 παρά την σχετική αναφορά στην κυρίως Αίτηση, δεν αναφέρθηκε στην ένορκη του δήλωση στο ζήτημα της απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων από μέρους της Καθ' ης η αίτηση, κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης. Θεωρώ λοιπόν ότι αυτός ο ισχυρισμός έχει εγκαταληφθεί από τους Αιτητές (τουλάχιστον για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης). Η Καθ' ης η αίτηση αμφισβητεί τους πιο πάνω ισχυρισμούς του Αιτητή και υποστηρίζει ότι: (Α) Τα όσα αναφέρονται στα ιατρικά πιστοποιητικά του Αιτητή 1 δεν δικαιολογούν την παράλειψη του Αιτητή 2 να καταχωρήσει Απάντηση στην Αίτηση Ε38/2013, (B) Σύμφωνα με τα ιατρικά πιστοποιητικά η "αναρρωτική άδεια" του Αιτητή 1, εξέπνευσε στις 3/5/2013 και επομένως δεν δικαιολογείται η παράλειψη του να λάβει διαβήματα για την καταχώρηση της Απάντησης των Αιτητών 1 και
5. Οι Αιτητές δεν ζήτησαν άδεια από το δικαστήριο για να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση ή για να αντεξετάσουν τον Χ.Μ. Σύμφωνα με τη νομολογία [βλ. Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου (πιο πάνω)]: «Αν υπάρχει διάσταση πάνω στα γεγονότα μεταξύ των διαδίκων, σύμφωνα με τη Δ.48, θ.4, ο διάδικος που έχει το βάρος της απόδειξης πρέπει να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται - (βλ., μεταξύ άλλων, Stylianou v. Stylianou, (ανωτέρω), σελ. 527.) Επομένως, τα όσα αναφέρει στην δική του ένορκη δήλωση ο Χ.Μ. έχουν μείνει αναντίλεκτα. Δεν είναι επί του παρόντος να αναλυθούν οι αρχές και η νομολογία αναφορικά με το θέμα της αμέλειας ή υπαιτιότητας διάδικου να παρουσιαστεί στο δικαστήριο. Αρκεί μόνο να αναφερθούν τα εξής: Καμία διευκρίνιση δίδεται από τον Αιτητή 2 για την αδιαφορία που επέδειξε για την προώθηση της υπεράσπισης του, την οποία είχε κατ' ισχυρισμό του Αιτητή 1, αναλάβει ο ίδιος, ενόσω όμως αυτός ήταν κλινήρης. Από την προσκομισθείσα μαρτυρία προκύπτει ότι η αναρρωτική άδεια του Αιτητή 1 είχε διάρκεια μέχρι την 3/5/
6. Τι εμπόδιζε τους Αιτητές μετά την 3/5/2013 να διορίσουν δικηγόρο ή να αναλάβουν μόνοι την υπεράσπιση τους; Καμία αναφορά γίνεται στις ενέργειες που έλαβαν στο χρονικό αυτό διάστημα οι Αιτητές. Χωρίς να μου διαφεύγει ότι στο παρόν στάδιο το δικαστήριο οφείλει να αποφύγει να αξιολογήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων και να εξάγει τελικά ευρήματα για τα γεγονότα της υπόθεσης, κάτι που θα αφεθεί να εξεταστεί όταν θα εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης, βρίσκω ότι για τους σκοπούς της εξέτασης της παρούσας αίτησης και μόνο, δεν συντρέχει η προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούνται σε θεραπεία οι Αιτητές 1 και
8. "Eκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov" Έχει κριθεί από τη νομολογία ότι εκείνο που μετρά για την συνδρομή της προϋπόθεσης αυτής είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει στην ικανοποίηση της απόφασης που ενδεχομένως να εκδοθεί, η ακύρωση του προσωρινού διατάγματος, [βλ. Larticon Co. v. Detergenta Developmets Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 1121]. Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται η τρίτη αυτή προϋπόθεση, στην παρούσα περίπτωση, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που την στοιχειοθετούν. Ανατρέχοντας στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 διαπιστώνεται μόνο η αναφορά του ότι σε περίπτωση εκτέλεσης της απόφασης "θα χαθεί η ουσία της αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό". Ποια είναι όμως η ανεπανόρθωτη ζημιά που θα προκληθεί στους Αιτητές; Καμία διευκρίνιση δόθηκε από τον Αιτητή 1 στο ζήτημα αυτό, πέρα από την επικείμενη κατάσχεση του οχήματος του, ενώ έχει παραμείνει υποθετική η πρόκληση βλάβης στον Αιτητή 2. Με δεδομένο ότι το βάρος απόδειξης της συνδρομής των προϋποθέσεων έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, βρίσκεται πάντοτε στους ώμους των Αιτητών 1 και 2, βρίσκω, στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, ότι αυτή η προϋπόθεση δεν συντρέχει. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Οι πιο πάνω αναφερόμενες διαπιστώσεις μου ότι δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση οι προϋποθέσεις της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούνται οι Αιτητές σε θεραπεία στην κυρίως Αίτηση τους και της δύσκολης απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, αποβαίνουν μοιραίες για την έκβαση της παρούσας αίτησης. Δεν θα προβώ στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, ούτε των άλλων ζητημάτων που προβλήθηκαν από τους δύο συνηγόρους, αφού αυτά έχουν καταστεί, δυνάμει των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, μόνο ακαδημαϊκά. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών 1 και 2, όπως θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του δικαστηρίου, μετά το πέρας της εκδίκασης της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα - αναστολή εκτέλεσης [1] Με την Καθ' ης η αίτηση ως Αιτήτρια στην Αίτηση Ε38/2013 και τους Αιτητές 1 και 2 ως Καθ' ων η αίτηση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο