Παναγιώτη Παναγιώτου κ.α. ν. Ανδρέα Σοφοκλέους, Αίτηση αρ.: Ε255/12, 21/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2014:34 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Ντ. Σολομωνίδη και Π. Αγιομαμίτη, Παρέδρων Αίτηση αρ.: Ε255/12 Μεταξύ:
- Παναγιώτη Παναγιώτου, από τη Νότιο Αφρική
- Δήμητρας Κανάρη, από τη Νότιο Αφρική
- Αγγελική Λοίζου, από τη Νότιο Αφρική Αιτητών και Ανδρέα Σοφοκλέους, από τη Λεμεσό Καθ' ου η Αίτηση ----------------------------------------------- Ημερομηνία: 21 Οκτωβρίου 2014 Για τους Αιτητές: κος Π. Κλεόβουλου (κα Ειρ. Σωκράτους στην απαγγελία της απόφασης) Καθ' ου η Αίτηση: εμφανίζεται προσωπικά ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα κυρίως αίτηση, που καταχώρησαν οι Αιτητές στις 23/11/2012, αξιώνουν την έκδοση σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση: · Διατάγματος έξωσης αναφορικά με το επίδικο διαμέρισμα (γραφείο) στον 1ο όροφο της πολυκατοικίας η οποία βρίσκεται στην οδό Αθηνών 26, στη Λεμεσό και ανεγέρθηκε στα τεμάχια 533, 534, 535, 536 και 537 Φυλ/Σχ. 54/580504 (που στο εξής θα αναφέρεται ως «το μίσθιο»), στη βάση καθυστέρησης στην καταβολή οφειλομένων ενοικίων. · Απόφαση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση για το ποσό των €2.005,62 ως οφειλόμενα ενοίκια της χρονικής περιόδου από 06/01/2005 μέχρι 05/10/
- · Ενδιάμεσα οφέλη προς €85,44 μηνιαίως από 06/10/
- · Τόκους, έξοδα και Φ.Π.Α. Υποστηρίζουν οι Αιτητές, υπό την ιδιότητα τους ως συνιδιοκτήτες του μισθίου, ότι λόγω της μόνιμης τους απουσίας στο εξωτερικό, ο Καθ' ου η αίτηση προέβαινε σε καταβολή του ενοικίου του μισθίου όποτε αυτός ήθελε και για όποιο ποσό ήθελε, πράγμα το οποίο διαπίστωσαν περί τον Σεπτέμβριο του 2012 όταν έλεγξαν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς. Ο έλεγχος αυτός αποκάλυψε ότι ο Καθ' ου η αίτηση είχε αφήσει υπόλοιπο για τα έτη 2005 μέχρι και 2012, ανερχόμενο στο ποσό των €2.005,
- Απάντηση Στην Απάντηση του, ο Καθ' ου η αίτηση αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες των Αιτητών και ζητά την απόρριψη της Αίτησης, υποστηρίζοντας ότι κανένα ενοίκιο οφείλεται στους Αιτητές και ότι ο ίδιος είναι κάτοχός μέρους μόνο του μισθίου δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 29/10/1985, με την οποία το ενοίκιο του χώρου που ο Καθ' ου η αίτηση κατείχε καθορίστηκε σε €42,71 (Λ.Κ.25,00) από την 15/07/
- Από το έτος 1985 μέχρι το έτος 1998 ο Καθ' ου η αίτηση συστεγαζόταν στο μίσθιο με άλλους συναδέλφους του δικηγόρους. Κατά ή περί τα έτη 1998 και 1999 οι Αιτητές παρέδωσαν μέρος του μισθίου σε τρίτους, οι οποίοι το προσάρτησαν σε άλλο γραφείο της επίδικης οικοδομής. Έτσι ο Καθ' ου η αίτηση δεν είχε έκτοτε καμία πρόσβαση σε αυτό το μέρος του μισθίου, ενώ στην πορεία της ενοικίασης το ενοίκιο που όφειλε να καταβάλλει αυξήθηκε (από περί τις αρχές του 2004) σε €76,89 (Λ.Κ.45,00) μηνιαίως και αυτό παρέμεινε το ενοίκιο του μέρους του μισθίου που ο Αιτητής κατέχει μέχρι σήμερα. Διαδικασία Η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε στις 05/11/2013 και ολοκληρώθηκε στις 14/04/2014, με την παρουσίαση των τελικών αγορεύσεων των δύο πλευρών. Κατά την ακρόαση παρουσιάστηκαν συνολικά οχτώ μάρτυρες και κατατέθηκαν 37 τεκμήρια. Μαρτυρία και αξιολόγηση Αιτητών Ως πρώτος μάρτυρας για τους Αιτητές (Μ.Α.1), παρουσιάστηκε ο Αιτητής 1, ο οποίος στην γραπτή κατάθεση που παρουσίασε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, μας ανέφερε είναι ο σύζυγος της Αιτήτριας 2 (θυγατέρας του προηγούμενου αποβιώσαντα ιδιοκτήτη, Χρήστου Κανάρη ο οποίος απεβίωσε την 5η Ιουνίου 2008) και εξάδελφος της Αιτήτριας
- Όλοι οι Αιτητές είναι συνιδιοκτήτες του κτιρίου στον πρώτο όροφο του οποίου βρίσκεται το μίσθιο. Το κτίριο αυτό ανεγέρθηκε πριν το 1980 και βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Λεμεσού. Την διαχείριση των ενοικιάσεων είχαν από παλιά αναθέσει οι Αιτητές (λόγω της μόνιμης απουσίας του στο εξωτερικό) στον Ανδρέα Ευστρατίου (κουνιάδο του Μ.Α.1). Η ιδιότητα αυτή του Ανδρέα Ευστρατίου έπαψε, όταν η διαχείριση των ενοικιάσεων του προαναφερόμενου κτιρίου ανατέθηκε στον δικηγόρο των Αιτητών Π. Κλεοβούλου, τον Σεπτέμβριο του
- Εξουσία για σύναψη ενοικιαστηρίων εγγράφων δεν είχαν ούτε ο κος Κλεοβούλου αλλά ούτε και ο προκάτοχος του. Τα ενοικιαστήρια έγγραφα διαμόρφωναν ο Μ.Α.1 και ο Χρ. Κανάρης όσο ζούσε. Μετά τον θάνατο του Χρ. Κανάρη, ο Μ.Α.1 επιλέγει τους ενοικιαστές και καθορίζει τους όρους της ενοικίασης, ενώ οι υπόλοιποι Αιτητές απλά εγκρίνουν ή απορρίπτουν τις επιλογές του. Η επίδικη ενοικίαση ξεκίνησε στις 06/10/1983 και αφορούσε περίοδο δύο ετών με αρχικό ενοίκιο €85,44 (Λ.Κ. 50,00), το οποίο ήταν προπληρωτέο την έκτη μέρα κάθε μήνα. Το ενοίκιο ουδέποτε αυξήθηκε. Ο Καθ' ου η αίτηση κατέθετε τα ενοίκια σε όποιο λογαριασμό επέλεγε ο ίδιος και ο έλεγχος των πληρωμών δεν ήταν εύκολος. Κατά το Σεπτέμβριο του 2012 διαπιστώθηκαν απλήρωτα ενοίκια και συγκεκριμένα ότι ο Καθ' ου η αίτηση καθυστερεί μέρος των δεδουλευμένων ενοικίων από το 2005, ως εξής: § €768,92 κατά το έτος 2005, § €307,71 κατά τα έτη 2006, 2007 και 2008, § €103,65 κατά το έτος 2009, § €104,22 κατά το έτος 2010, § €258,22 κατά το έτος 2011, § €463 κατά το έτος 2012 (μέχρι την 05/10/2012)[1] Στις 21/09/2012 ο συνήγορος των Αιτητών απέστειλε στον Καθ' ου η αίτηση ειδοποίηση για καταβολή των οφειλομένων ενοικίων, αλλά ο Καθ' ου η αίτηση δεν συμμορφώθηκε. Στις 28/09/2012 στάληκε νέα ειδοποίηση στον Καθ' ου η αίτηση με την οποία του έτασσαν τετράμηνη προθεσμία για την παράδοση της κατοχής του μισθίου με σκοπό την ανοικοδόμηση του ορόφου όπου βρίσκεται το μίσθιο. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αυτός είπε στο δικαστήριο τα εξής: Παραδέχθηκε ότι την επίδικη συμφωνία ενοικίασης υπέγραψε ο διαχειριστής Α. Ευσταθίου και ότι ο ίδιος την αποδέχθηκε Η επιταγή που εξέδωσε ο Καθ' ου η αίτηση στις 03/10/2005 και απέστειλε στον Α Ευστρατίου, δεν εξαργυρώθηκε διότι ο Ευστρατίου δεν είχε την εξουσία να εισπράττει πλέον τα ενοίκια του μισθίου. Ο ίδιος απουσίαζε στο εξωτερικό και όταν επισκέφτηκε την Κύπρο είχε ήδη παρέλθει ένας χρόνος από την λήψη της επιταγής αυτής. Δεν γνώριζε αν το έτος 1985 προστέθηκε ως δεύτερος ενοικιαστής του επίδικου γραφείου ο Α. Ι. Κίτσιος και ακολούθως ο Γ. Κουκκουλής μέχρι το έτος
- Δεν μπορούσε να περιγράψει το μίσθιο, ούτε να μας αναφέρει τι περιλάμβανε η επίδικη ενοικίαση αλλά ούτε αν το ένα από τα δωμάτια του μισθίου αποτελεί (από το έτος 1998 και εντεύθεν), μέρος του διπλανού υποστατικού/γραφείου. Δεν γνώριζε κατά πόσο ο Α. Ευστρατίου είχε στο παρελθόν αποδεχτεί το συμψηφισμό κάποιων από τα ενοίκια με το κόστος βαψίματος του μισθίου. Του υποδείχθηκε η συμφωνία ημερομηνίας 29.10.1985, αλλά δεν την αναγνώρισε διότι σύμφωνα με τον μάρτυρα, "ο Α. Ευσταθίου δεν είχε εξουσία να υπογράφει, αλλά μόνο να εισπράττει τα ενοίκια". Αρνήθηκε ότι είχαν υποχρέωση οι Αιτητές για επιδιορθώσεις στο μίσθιο. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι το οφειλόμενο από τον Καθ' ου η αίτηση ενοίκιο ανέρχεται σε €76,89 (Λ.Κ.45,00) μηνιαίως. Σημειώνεται ότι κατά την αντεξέταση του μάρτυρα αυτού (στο στάδιο της κατάθεσης των αποδείξεων είσπραξης - τεκμήριο 22) έγινε δήλωση από τον συνήγορο του ότι "μέχρι το τέλος του 2004 ο Καθ' ου η αίτηση έχει εξοφλήσει όλα τα ενοίκια". Ο μάρτυρας αυτός δεν μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Ενώ κατά την κυρίως εξέταση του και ιδίως στην γραπτή του κατάθεση, η αναφορά του στα γεγονότα της επίδικης ενοικίασης, διακρινόταν από βεβαιότητα, κατά την αντεξέταση του διαφάνηκε η πλήρης άγνοια του ως προς βασικά γεγονότα, όπως (α) το τι περιλάμβανε αρχικά (και μεταγενέστερα) η συμφωνία ενοικίασης με τον Καθ' ου η αίτηση. (β) Δεν μπορούσε να περιγράψει το μίσθιο (δηλαδή την ιδιοκτησία του, η οποία αποδεδειγμένα έτυχε μετατροπών περί το έτος 1998 και την οποία έχει επισκευθεί ο μάρτυρας), ενώ σύμφωνα με τον ίδιο η τελευταία του επίσκεψη στο μίσθιο ήταν πριν από 10 χρόνια. Σημειώνω ότι σύμφωνα με τον ίδιο αυτός ήταν ο μόνος αρμόδιος για όλα τα ζητήματα των ενοικιάσεων. Διαπιστώνω επίσης ουσιαστική αντίφαση στην μαρτυρία του αναφορικά με το καταβλητέο ενοίκιο. Ενώ ο μάρτυρας υποστήριζε ότι το καταβλητέο ενοίκιο από μέρους του Καθ' ου η αίτηση ήταν ανέκαθεν €85,44 (Λ.Κ.50,00), δεν έδωσε στο δικαστήριο ικανοποιητική εξήγηση γιατί για 19 περίπου χρόνια (από το έτος 1985 μέχρι το έτος 2004) ο αντιπρόσωπος (Α. Ευστρατίου) εισέπραττε από τον Καθ' ου η αίτηση το μηνιαίο ποσό των Λ.Κ.25,00 (€42,71) προς εξόφληση του καταβλητέου από τον Καθ' ου η αίτηση ενοικίου. Με τη δήλωση δε του κου Κλεοβούλου ότι δεν οφείλονται ενοίκια μέχρι το έτος 2004, συνάγεται αυτόματα και το συμπέρασμα ότι το ποσό των Λ.Κ.25,00 που λαμβανόταν μηνιαίως από τον Καθ' ου η αίτηση όλα αυτά τα χρόνια, ικανοποιούσε πλήρως τους πρώην και νυν ιδιοκτήτες του μισθίου. Για τους πιο πάνω λόγους έχω αποκομίσει την εντύπωση ότι Μ.Α.1 επέλεξε να "αποδεχτεί" την συμφωνία ενοικίασης, τεκμήριο 7, αλλά όχι την συμφωνία τεκμήριο 30, σε μια προσπάθεια να υποστηρίξει την υπόθεση των Αιτητών και να μην παρουσιάσει στο δικαστήριο τα πραγματικά γεγονότα. Από την μαρτυρία του Μ.Α.1 αποδέχομαι μόνο όσα γεγονότα δεν αμφισβητήθηκαν από τον Καθ' ου η αίτηση καθώς επίσης και τα γεγονότα που υποστηρίζονται από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί. Η δεύτερη μάρτυρας για τους Αιτητές (Μ.Α.2), Ειρήνη Σωκράτους, δικηγόρος, είχε χειριστεί, υπό την ιδιότητα της αυτή, την υπόθεση των Αιτητών όταν η ίδια εργαζόταν στο δικηγορικό γραφείο Π. Κλεοβούλου. Τον Σεπτέμβριο του 2006 έλαβε οδηγίες να συντάξει επιστολές προς όλους τους ένοικους του κτιρίου στο οποίο βρίσκεται το μίσθιο για να τους γνωστοποιήσει μεταξύ άλλων, τον νέο τραπεζικό λογαριασμό στην Ελληνική Τράπεζα όπου θα κατέθεταν πλέον τα ενοίκια. Εκ λάθους, ο τίτλος στην επιστολή που στάληκε στον Καθ' ου η αίτηση (τεκμήριο 13) παρέμεινε ο ίδιος με τις επιστολές που είχαν σταλεί στους καταστηματάρχες ένοικους του κτιρίου. Με βάση τραπεζικές καταστάσεις που του παρουσίασε ο Αιτητής 1, ο δικηγόρος των Αιτητών υπολόγισε ότι καθυστερούνταν ποσά οφειλομένων ενοικίων ύψους €1.503,57 (Λ.Κ.880,00), το οποίο υπολογίστηκε με βάση το μηνιαίο ενοίκιο των Λ.Κ.50,
- Το ποσό αυτό αξίωσε από τον Καθ' ου η αίτηση με διπλοσυστημένη επιστολή ημερομηνίας 06/10/2006 (τεκμήριο 14). Δεν λήφθηκαν μέτρα εναντίον του Καθ' ου η αίτηση μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2012, οπότε ο Αιτητής 1 επανήλθε στην Κύπρο και έθεσε το ζήτημα της έξωσης του Καθ' ου διότι μέχρι τότε το οφειλόμενο ποσό ανήλθε σε €2.005,
- Στάληκε τότε η ειδοποίηση τεκμήριο 15 και ακολούθησε ανταλλαγή αλληλογραφίας. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας αυτή ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν ο Καθ' ου η αίτηση κατέχει ολόκληρο το μίσθιο ή μέρος αυτού, παρά μόνο ότι οφείλει να καταβάλλει το ποσό των €85,43 μηνιαίως. Την ύπαρξη της τροποποιητικής συμφωνίας στην οποία αναφερόταν ο Καθ' ου η αίτηση, η μάρτυρας δεν την είχε υπόψη της, όπως ούτε και ο Αιτητής 1, στον οποίο αυτή απευθύνθηκε. Η Μ.Α.2 μου έχει κάνει σχετικά καλή εντύπωση, διαπιστώνω όμως ότι το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας της αποτελεί εξ' ακοής μαρτυρία. Αποδέχομαι την μαρτυρία της καταρχήν αναφορικά με τα γεγονότα για οποία είχε προσωπική γνώση. Στο βαθμό που έχει παρουσιαστεί στο δικαστήριο (από άλλους μάρτυρες) η πρωτογενής μαρτυρία, αποδέχομαι από την υπόλοιπη μαρτυρία της κας Σωκράτους όσα γεγονότα έχουν επιβεβαιωθεί από την πρωτογενή αυτή μαρτυρία. Ο πρώτος μάρτυρας για τον Καθ' ου η αίτηση (Μ.Κ.1), Πάμπος Χαραλάμπους είναι φωτογράφος στο επάγγελμα. Ο μάρτυρας παρουσίασε μια δέσμη φωτογραφιών που έλαβε ο ίδιος και που καταδεικνύουν την διαμόρφωση του μισθίου κατά τον χρόνο λήψης των φωτογραφιών αυτών (τεκμήριο 28). Υπήρξε τυπικός μάρτυρας ο Μ.Κ.1 και παρουσιάστηκε με σκοπό την κατάθεση των φωτογραφιών που έχει λάβει. Δεν έτυχε ιδιαίτερης αντεξέτασης ο μάρτυρας αυτός. Αποδέχομαι στο σύνολο της την μαρτυρία του. Ο Μ.Κ.2 Γιώργος Κουκκουλής, δικηγόρος, είχε συστεγαστεί με τον Καθ' ου η αίτηση στο μίσθιο από τον Απρίλιο του 1995 μέχρι τον Οκτώβριο του
- Ενοικίαζε το ένα από τα δύο δωμάτια του επίδικου διαμερίσματος και χρησιμοποιούσε επίσης το τρίτο δωμάτιο (χολ) που ήταν το κοινό δωμάτιο. Κατέβαλλε ως ενοίκιο το ποσό των €51,26 (Λ.Κ.30,00) στον εξουσιοδοτημένο από τους Αιτητές διαχειριστή του διαμερίσματος, ο οποίος εξέδιδε και τις σχετικές αποδείξεις (τεκμήριο 29). Ο μάρτυρας αυτός μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση. Απάντησε άμεσα και με σαφήνεια στις ερωτήσεις που του τέθηκαν. Αναφέρθηκε σε γεγονότα για τα οποία είχε ίδια γνώση και δεν υπέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση. Αποδέχομαι στο σύνολο της, τη μαρτυρία του Μ.Κ.
- Ο Καθ' ου η αίτηση παρουσιάστηκε ως τρίτος μάρτυρας για την υπόθεση του (Μ.Κ.3), Καθ' ου η αίτηση, ανέφερε ότι νοίκιασε στις 6.10.1983 το μίσθιο δηλαδή το διαμέρισμα με αριθμό 3 από τον αντιπρόσωπο των Αιτητών. Αυτό αποτελείτο από δύο δωμάτια/ γραφεία και ένα χολ. Τον Ιούλιο του 1985 συστεγάστηκε με τον δικηγόρο Α. Ιωάννου Κίτσιο αφού έλαβε πρώτα την συγκατάθεση του αντιπροσώπου των Αιτητών Α. Ευστρατίου. Στις 29.10.1985 υπογράφηκε και η σχετική συμφωνία μεταξύ του αντιπροσώπου των Αιτητών, του Καθ' ου η αίτηση και του Α. Ι. Κίτσιου[2]. Η συστέγαση του με τον Α. Ιωάννου Κίτσιο διήρκησε μέχρι το έτος 1994 περίπου, όταν ο τελευταίος μετακινήθηκε αλλού και τη θέση του πήρε ο δικηγόρος Γ. Κουκκουλής. Το ενοίκιο πληρωνόταν από όλους στον αντιπρόσωπο των Αιτητών. Οι φθορές του χρόνου βάρυναν τους ιδιοκτήτες και σε διάφορες περιπτώσεις το δωμάτιο που κατείχε ο μάρτυρας βάφτηκε και γινόταν συμψηφισμός των αποδείξεων πληρωμής που παρουσίαζε ο Καθ' ου η αίτηση, με τα ενοίκια. Πέρασαν 28 χρόνια χωρίς να αμφισβητηθεί η συμφωνία ημερομηνίας 29.10.
- Το ενοίκιο αυξήθηκε σε €76,89 (Λ.Κ.45,00) και πληρωνόταν σε τραπεζικό λογαριασμό στην Λαϊκή Τράπεζα. Για την παράλειψη κατάθεσης της επιταγής τεκμήριο 12, έλαβε γνώση στη διάρκεια της ακρόασης. Τα ενοίκια ήταν πάντοτε προπληρωμένα και δεν οφείλεται κανένα ενοίκιο στους Αιτητές, σύμφωνα πάντα με τον Καθ' ου η αίτηση. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι οι δικηγόροι Καραπατάκης, Παυλίδης και Ερωτοκρίτου (Κ. Π. Ε.) ενδιαφέρθηκαν να ενοικιάσουν το ένα από τα δωμάτια του μισθίου, όταν αυτό ήταν πλέον ελεύθερο μετά την αποχώρηση του Μ.Κ.
- Οι Κ. Π. Ε. αφού νοίκιασαν το δωμάτιο αυτό, δημιούργησαν σε αυτό μια άλλη είσοδο για να επικοινωνεί με τον δικό τους χώρο και κλείδωσαν μόνιμα την προϋπάρχουσα θύρα του δωματίου αυτού που βρίσκεται στο μίσθιο. Αρνήθηκε ότι ο ίδιος προέβηκε σε μετατροπές στο μίσθιο, υποστηρίζοντας ότι οι μετατροπές που έγιναν αφορούσαν το δωμάτιο στο οποίο δεν είχε πρόσβαση και ότι οι μετατροπές αυτές ήταν σε γνώση των ιδιοκτητών και έγιναν με την συναίνεση τους, αφού τις είχαν επιθεωρήσει. Στην υποβολή ότι η τοποθέτηση κλιματιστικού δεν αποτελεί "φθορά του χρόνου", ο Καθ' ου η αίτηση απάντησε ότι η συμφωνία έγινε με τον αντιπρόσωπο των Αιτητών για να τοποθετηθεί το κλιματιστικό και να παραμείνει στο μίσθιο και μετά την τυχούσα αποχώρηση του Καθ' ου η αίτηση. Σε αυτή τη βάση έγινε με την συγκατάθεση του αντιπροσώπου των Αιτητών συμψηφισμός του κόστους με τα ενοίκια και αυτή ήταν η πρακτική που ακολουθούσαν για 22 χρόνια. Αρνήθηκε ότι όταν απέστειλε ο ίδιος την επιστολή στον Ευστρατίου (τεκμήριο 11), ο τελευταίος δεν ήταν πλέον αντιπρόσωπος των Αιτητών. Υποστήριξε ο μάρτυρας ότι την περίοδο που στάλθηκε το τεκμήριο 11, ο Ευστρατίου συνέχιζε να επισκέπτεται το μίσθιο για να εισπράξει τα ενοίκια, ως αντιπρόσωπος των Αιτητών. Ο τραπεζικός λογαριασμός του δόθηκε σε κατοπινό στάδιο, όταν ο Π. Κλεοβούλου αρνούνταν να επισκεφθεί το μίσθιο για να εισπράξει τα ενοίκια. Στην υποβολή ότι η δέσμη των αποδείξεων (τεκμήριο 22) δεν εκδόθηκαν από τους Αιτητές, ο μάρτυρας απάντησε ότι είχαν εκδοθεί από τον αντιπρόσωπο τους. Ο Καθ' ου η αίτηση μου έχει κάνει καλή εντύπωση, με εξαίρεση το μέρος της μαρτυρίας του που σχολιάζω πιο κάτω: Η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι ο Α. Ευστρατίου, ως αντιπρόσωπος των Αιτητών αποδεχόταν συμψηφισμούς των ενοικίων του μισθίου με τυχόν εργασίες επιδιόρθωσης ή συντήρησης του μισθίου, βρίσκεται σε αντίθεση με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 11 (επιστολή του Καθ' ου η αίτηση προς τον Α. Ευστρατίου). Απορρίπτω λοιπόν αυτό το μέρος της μαρτυρίας του Καθ' ου η αίτηση. Ως προς την υπόλοιπη μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση την αποδέχομαι, διότι αυτός υπήρξε σταθερός μάρτυρας και παρά την μακρά αντεξέταση του δεν έχει υποπέσει σε άλλες σοβαρές αντιφάσεις. Διαπιστώνω επίσης ότι τα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε, υποστηρίζονται και από τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί[3]. Ο τέταρτος μάρτυρας του Καθ' ου η αίτηση (Μ.Κ.4) Γρηγόρης Καραπατάκης, δικηγόρος, μας ανέφερε τα εξής: Διατηρεί δικηγορικό γραφείο στην οδό 28ης Οκτωβρίου, ενώ προηγουμένως διατηρούσε γραφείο, ως συνεταιρισμός "Καραπατάκης Παυλίδης Ερωτοκρίτου" στην οδό Αθηνών 26, στον πρώτο όροφο δίπλα από το μίσθιο. Στο μίσθιο στεγάζεται ο Καθ' ου η αίτηση ο οποίος κατά καιρούς συστεγαζόταν με τους Α. Ιωάννου Κίτσιο και Γ. Κουκκουλή. Το μίσθιο αποτελείται από ένα προθάλαμο/χολ, ένα γραφείο που χρησιμοποιούσε ο Α.Ι. Κίτσιος και αργότερα ο Γ. Κουκκουλής και ένα ακόμα γραφείο που χρησιμοποιεί ο Καθ' ου η αίτηση. Κατά το έτος 1998, όταν ο Γ. Κουκκουλής εγκατέλειψε τον χώρο, οι Κ. Π. Ε. ζήτησαν από τον Α. Ευστρατίου, αντιπρόσωπο των Αιτητών να ενοικιάσουν το μέρος του μισθίου που συνόρευε με το δικό τους γραφείο και να δημιουργήσουν νέα είσοδο από την μεριά του δικού τους γραφείου στο χώρο αυτό, για να μην εισέρχονται στο γραφείο του Καθ' ου η αίτηση. Η συμφωνία έγινε και η νέα είσοδος δημιουργήθηκε ενώ η είσοδος προς το χολ του Καθ' ου η αίτηση έκλεισε. Ως αποτέλεσμα αυτών, αποκλειστική χρήση του γραφείου που χρησιμοποιούσε ο Γ. Κουκκουλής είχαν πλέον οι Κ. Π. Ε. με μηνιαίο ενοίκιο του χώρου αυτού €
- Η συμφωνία υπογράφηκε με τον αντιπρόσωπο των ιδιοκτητών και ο ίδιος αντιπρόσωπος εισέπραττε και τα ενοίκια. Με τον Αιτητή 1 ο Μ.Κ.4 συναντήθηκε μόνο δύο φορές, στην παρουσία του αντιπροσώπου τους (Ευστρατίου), εκ των οποίων η μία φορά ήταν μετά την δημιουργία της νέας εισόδου στο μίσθιο και αντικείμενο της συζήτησης ήταν η πιθανή πώληση από τους Αιτητές προς τους Κ. Π. Ε. όλου του ορόφου. Είδε τις μετατροπές στο μίσθιο ο Αιτητής 1 και δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα. Οι Αιτητές εισέπρατταν αυξημένο ενοίκιο από το 1998 μέχρι το 2004 (από Λ.Κ.100,00 το ενοίκιο είχε αυξηθεί σε Λ.Κ.130,00) λόγω της παραχώρησης του μέρους του μισθίου. Αρνήθηκε την υποβολή ότι το επιπλέον ποσό των Λ.Κ.30,00 αποτελούσε την συνηθισμένη αύξηση στο ενοίκιο. Η συμφωνία του με τους ιδιοκτήτες διήρκησε μέχρι το έτος 2004 οπότε το όλο το γραφείο των Κ. Π. Ε. ενοικιάστηκε από τον Παύλο Κυριάκου. Ο Π.Κ. παράλαβε την κατοχή του χώρου που ενοικίαζαν οι Κ. Π. Ε. ταυτόχρονα με την αποχώρηση τους και αφού προηγουμένως συναντήθηκε με τον αντιπρόσωπο των Αιτητών, Ευστρατίου και συμφώνησε με αυτόν την ενοικίαση. Ο μάρτυρας αυτός μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση. Αναφέρθηκε σε γεγονότα για τα οποία είχε ίδια γνώση. Υπήρξε άμεσος, ευθύς και σαφής στις απαντήσεις του, ενώ δεν διαπιστώνω να υπέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση. Αποδέχομαι στο σύνολο της, τη μαρτυρία του Μ.Κ.
- Ο Μ.Κ.5, Χαράλαμπος Χριστοφόρου στεγαζόταν από το έτος 2004 μέχρι το 2008, στον ίδιο όροφο που βρίσκεται στο μίσθιο, στο γραφείο του Παύλου Κυριάκου με τον συνεργαζόταν, ως δικολάβος. Ο μάρτυρας περιέγραψε το γραφείο που ο Π.Κ. ενοικίαζε, αναφέροντας ότι στο χώρο αυτό περιλαμβανόταν και μέρος του μισθίου. Ανέφερε ότι το ένα από τα δωμάτια του μισθίου είχε συνενωθεί με το διπλανό γραφείο ενώ η πόρτα που επικοινωνούσε με το χώρο του μισθίου που κατείχε ο Καθ' ου η αίτηση ήταν δεν ανοίχτηκε ποτέ. Πριν από ένα μήνα είχε επισκεφτεί το μίσθιο και παρατήρησε ότι δεν έχει αλλάξει κάτι και ότι το μίσθιο αποτελείται από ένα χολ και ένα δωμάτιο/γραφείο. Ο Μ.Κ.5 μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν σύντομη σαφής και χωρίς αντιφάσεις και την αποδέχομαι στο σύνολο της. Ο Μ.Κ.6 Ανδρέας Ιωάννου (Κίτσιος), δικηγόρος, αναγνώρισε τη συμφωνία ενοικίασης (τεκμήριο 30) την οποία ο ίδιος σύναψε. Το ενοίκιο που προνοούσε η συμφωνία κατέβαλλε σε κάποιον κο Ανδρέα, αντιπρόσωπο των ιδιοκτητών. Στεγαζόταν στο μίσθιο από το έτος 1985 μέχρι τα έτη 1992 - 1993, οπότε και μεταφέρθηκε στο δικό του γραφείο. Στην μοναδική ερώτηση αντεξέτασης του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν του είχε υποδειχθεί οποιοδήποτε πληρεξούσιο έγγραφο κατά την σύναψη του τεκμηρίου
- Η μαρτυρία του Μ.Κ.6 υπήρξε πολύ σύντομη και τυπική, χωρίς οποιαδήποτε αντίφαση. Αποδέχομαι στο σύνολο της, τη μαρτυρία του Μ.Κ.
- Βάρος Απόδειξης Στην παρούσα υπόθεση, με την προσαχθείσα από τις δύο πλευρές μαρτυρία, προωθήθηκαν δύο αντικρουόμενες θέσεις (όπως έχουν προβληθεί και στα δικόγραφα). Οι μεν Αιτητές αξιώνουν την έξωση του Καθ' ου η αίτηση υποστηρίζοντας ότι ο τελευταίος παρέλειψε να καταβάλει στους Αιτητές εντός των προβλεπόμενων, από την συμφωνία ενοικίασης και από το Νόμο 23/1983, προθεσμιών τα ενοίκια του μισθίου. Ο δε Καθ' ου η αίτηση υποστηρίζει ότι κανένα ενοίκιο οφείλεται ή οφειλόταν στους Αιτητές. Σύμφωνα με τον βασικό κανόνα που ισχύει σε κάθε πολιτική δίκη, το βάρος απόδειξης φέρουν οι Αιτητές, οι οποίοι θα πρέπει να αποδείξουν την υπόθεση τους στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (Βλ. Σοφοκλέους ν. Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665). Ευρήματα του Δικαστηρίου Στη βάση της αποδεκτής μαρτυρίας, των παραδοχών που περιέχονται στα δικόγραφα και των μη αμφισβητούμενων γεγονότων, βρίσκω ότι τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής: Οι Αιτητές 1, 2 και 3 είναι συνιδιοκτήτες του κτιρίου στο οποίο περιλαμβάνεται το μίσθιο και διαμένουν όλοι μόνιμα στο εξωτερικό. Οι αρχικοί συνιδιοκτήτες του κτιρίου αυτού ήταν ο Αιτητής 1 και ο Χρ. Κανάρης (αποβιώσας). Λόγω της απουσίας ανέκαθεν των ιδιοκτητών στο εξωτερικό, τα ζητήματα των ενοικιάσεων στο επίδικο κτίριο ανέκαθεν ο Ανδρέας Ευστρατίου, κουνιάδος του Μ.Α.
- Το μίσθιο ενοικιάστηκε στον Καθ' ου η Αίτηση στις 06/10/1983, δυνάμει γραπτής συμφωνίας με τον Α. Ευστρατίου (ως αντιπρόσωπο των Αιτητών), για χρονική περίοδο δύο ετών και με μηνιαίο ενοίκιο €85,43 (Λ.Κ.50,00) και χρησιμοποιούνταν από τότε ως δικηγορικό γραφείο. Το ενοίκιο εισέπραττε ο Α. Ευστρατίου, εκδίδοντας και τις σχετικές αποδείξεις είσπραξης[4], επισκεπτόμενος το μίσθιο σε τακτά χρονικά διαστήματα. Την 29/10/1985, συνάφθηκε νέα συμφωνία μεταξύ, αφενός, του Α. Ευστρατίου ως αντιπροσώπου των Αιτητών και αφετέρου του Καθ' ου η αίτηση και του Μ.Κ.
- Δυνάμει αυτής της συμφωνίας, ο Μ.Κ.6 εγκαταστάθηκε στο μίσθιο ως συνενοικιαστής του Καθ' ου η αίτηση και ο κάθε ένας από αυτούς ανέλαβε την υποχρέωση να καταβάλλει ως μηνιαίο ενοίκιο, το ποσό των €42,71 (Λ.Κ.25,00), πράγμα που έπρατταν. Ο Μ.Κ.6 παρέμεινε στο μίσθιο μέχρι τα έτη 1992-1993, οπότε και αποχώρησε. Περί τον Απρίλιο του 1995 με νέα συμφωνία που συνάφθηκε και πάλι με τον Α. Ευστρατίου, ως αντιπρόσωπο των ιδιοκτητών του μισθίου, στο μίσθιο εγκαταστάθηκε μαζί με τον Καθ' ου η αίτηση, ο Μ.Κ.2 με το ίδιο καθεστώς με αυτό του Μ.Κ.6 αλλά με την υποχρέωση να καταβάλλει μηνιαίο ενοίκιο €51,26 (Λ.Κ.30,00). Η συμφωνία αυτή ήταν προφορική και ο Α. Ευστρατίου, ως αντιπρόσωπος των ιδιοκτητών, εισέπραττε τα ενοίκια από τον Καθ' ου η αίτηση και τον Μ.Κ.2 και εξέδιδε και τις σχετικές αποδείξεις[5]. Ο Μ.Κ.2 παρέμεινε στο μίσθιο μέχρι τον Οκτώβριο του 1996, οπότε και αποχώρησε. Κατά το έτος 1998, ο, δικηγόροι Καραπατάκης, Παυλίδης και Ερωτοκρίτου (συνεταιρισμός), που στεγάζονταν στο ίδιο κτίριο και στον ίδιο όροφο με το μίσθιο (σε διπλανά διαμερίσματα), ζήτησαν από τον Α. Ευστρατίου, αντιπρόσωπο των Αιτητών όπως ενοικιάσουν το μέρος του μισθίου που συνόρευε με το δικό τους γραφείο και να δημιουργήσουν σ' αυτό νέα είσοδο (από την μεριά του δικού τους γραφείου) ώστε να διαχωριστεί από το γραφείο του Καθ' ου η αίτηση. Η συμφωνία έγινε και η νέα είσοδος δημιουργήθηκε, ενώ η είσοδος προς το χολ του Καθ' ου η αίτηση έκλεισε μόνιμα. Ως αποτέλεσμα αυτών, αποκλειστική χρήση του γραφείου που χρησιμοποιούσε ο Μ.Κ.2 είχαν πλέον οι Κ. Π. Ε. με μηνιαίο ενοίκιο του χώρου αυτού €
- Η συμφωνία είχε και πάλι συναφθεί με τον αντιπρόσωπο των ιδιοκτητών Α. Ευστρατίου και ο ίδιος αντιπρόσωπος εισέπραττε τα ενοίκια. Αφού δημιουργήθηκε η νέα είσοδος στο ένα από τα δωμάτια του μισθίου, την διαρρύθμιση του μισθίου και τις μετατροπές που είχαν γίνει στον όροφο του επίδικου κτιρίου, διαπίστωσε και ο Αιτητής στην παρουσία των Α. Ευστρατίου και Μ.Κ.4 και καμία διαμαρτυρία προέβαλε οποτεδήποτε. Οι ιδιοκτήτες του επίδικου κτιρίου εισέπρατταν από τον συνεταιρισμό των Κ. Π. Ε. αυξημένο ενοίκιο από το 1998, (από Λ.Κ.100,00 σε Λ.Κ.130,00) λόγω της ανάληψης μέρους του μισθίου, μέχρι το
- Κατά το έτος 2004, η κατοχή του χώρου που ενοικίαζε ο συνεταιρισμός Κ. Π. Ε. παραδόθηκε σε κάποιον Παύλο Κυριάκου, ο οποίος είχε επίσης συμφωνήσει με τον Α. Ευστρατίου, ως αντιπρόσωπο των Αιτητών, να νοικιάσει τον χώρο αυτό περιλαμβανομένου και του μέρους του μισθίου που κατείχε ο συνεταιρισμός. Ο Καθ' ου η αίτηση καμία πρόσβαση έχει στο ένα από τα δωμάτια του μισθίου που αποτελεί μέρος του διπλανού διαμερίσματος από το έτος 1998 και ακόλουθα. Οι Αιτητές και ειδικά ο Αιτητής 1 που τους εκπροσωπούσε όσον αφορά τα ζητήματα των ενοικιάσεων στο επίδικο κτίριο, παρά την κάθοδο τους στην Κύπρο σε διάφορες ημερομηνίες, ουδέποτε προέβαλαν με οποιοδήποτε τρόπο προς τον Καθ' ου η αίτηση (πριν το έτος 2012) τα όσα ζητήματα προβάλλουν στην παρούσα Αίτηση. Άγνωστα παραμένουν στο δικαστήριο τα γεγονότα των χρονικών περιόδων από την αποχώρηση από το μίσθιο του Μ.Κ.6 μέχρι την εγκατάσταση σε αυτό του Μ.Κ.2 και από την αποχώρηση του Μ.Κ.2 μέχρι την μετατροπή του μισθίου κατά το έτος 1998, αφού καμία μαρτυρία έχει παρουσιαστεί αναφορικά με αυτές τις χρονικές περιόδους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αντιπροσώπευση Είχε τεθεί στην μαρτυρία του Αιτητή 1 και κατά την αντεξέταση τόσο του Καθ' ου η αίτηση όσο και των περισσότερων από τους μάρτυρες του, ότι η αντιπροσώπευση των προηγούμενων ιδιοκτητών του επίδικου κτιρίου από τον Α. Ευστρατίου περιοριζόταν ανέκαθεν στην είσπραξη μόνο των ενοικίων και ότι ο τελευταίος δεν είχε οποιαδήποτε εξουσιοδότηση να συνάπτει συμφωνίες ενοικίασης αναφορικά με τις μονάδες του επίδικου κτιρίου, περιλαμβανομένου και του μισθίου. Αποτελεί θέση των Αιτητών ότι, ο Α. Ευστρατίου συνάπτοντας τις συμφωνίες ενοικίασης στις οποίες αναφέρθηκε ο Καθ' ου η αίτηση και οι Μ.Κ.2, Μ.Κ.4 και Μ.Κ.6, έχει ενεργήσει καθ' υπέρβαση της πληρεξουσιότητας του και επομένως οι Αιτητές δεν δεσμεύονται από αυτές. Ο ισχυρισμός αυτός των Αιτητών αφορά όλες τις συμβάσεις ενοικίασης στις οποίες έγινε αναφορά κατά την ακροαματική διαδικασία από τους μάρτυρες του Καθ' ου η αίτηση, με εξαίρεση την αρχική συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 06/10/1983 (η οποία και αναγνωρίστηκε ως έγκυρη από τον Αιτητή 1). H θέση αυτή των Αιτητών δεν έχει μείνει απλά μετέωρη, αλλά ανατράπηκε από το σύνολο της αποδεκτής μαρτυρίας. Συμβάσεις ενοικίασης συνάπτονταν από τον Α. Ευστρατίου κατ' εξακολούθηση (όπως με τους Μ.Κ.2, Μ.Κ.4 ΚΑΙ Μ.Κ6) χωρίς να είχε προηγηθεί η ανάμειξη του Μ.Α.1 και χωρίς οποιαδήποτε αντίδραση από μέρους των Αιτητών ή των προηγούμενων ιδιοκτητών του επίδικου κτιρίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Μ.Α.1 δεν ανέφερε οτιδήποτε στον Καθ' ου η αίτηση όταν ο τελευταίος, επί σειρά ετών, κατέβαλλε μόνο το ποσό των €42,71 (Λ.Κ.25,00) ως ενοίκιο, (δυνάμει της γραπτής συμφωνίας που είχε συναφθεί με τον αντιπρόσωπο των τότε ιδιοκτητών, Α. Ευστρατίου). Καταλυτική υπήρξε και η μαρτυρία του Μ.Κ.4, σύμφωνα με την οποία, ο Μ.Α.1 επισκέφτηκε το μίσθιο μετά τις μετατροπές που έγιναν σε αυτό, περί το έτος 1998, και αφού ενημερώθηκε για την αυτές, όχι μόνο δεν έφερε αντίρρηση στην προηγηθείσα σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης σε σχέση με το μέρος του μισθίου που συνενώθηκε με το διπλανό γραφείο, αλλά ούτε αντέδρασε στην έγκριση που είχε παραχωρηθεί από μέρους του Α. Ευστρατίου στην διενέργεια των μετατροπών στο μίσθιο. Με την συμπεριφορά τους, οι πρώην και οι νυν ιδιοκτήτες του μισθίου και ειδικά ο Μ.Α.1 (ως εκπρόσωπος ανέκαθεν και των υπολοίπων συνιδιοκτητών), εξώθησαν τους τρίτους να πιστέψουν ότι οι προαναφερόμενες πράξεις του Α. Ευστρατίου διενεργήθηκαν εντός των ορίων της πληρεξουσιότητας του, ως αντιπροσώπου των εκάστοτε ιδιοκτητών του επίδικου κτιρίου. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Κατερίνας Δημήτρη
(1999)1 Α.Α.Δ. 551: "Ρυθμίζεται από το άρθρο 197 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, η έκφανση της φαινομένης πληρεξουσιότητας στην περίπτωση που ενώ πράγματι υπάρχει σχέση αντιπροσώπου και αντιπροσωπευομένου, ο πρώτος υπερβαίνει την εξουσιοδότησή του. Οπότε, και πάλιν, ο αντιπροσωπευόμενος δεσμεύεται "αν προφορικά ή με την συμπεριφορά του εξωθήσει τους τρίτους να πιστέψουν ότι οι πράξεις και υποχρεώσεις αυτές διενεργήθηκαν εντός των ορίων της πληρεξουσιότητας των αντιπροσώπων". Στις υποθέσεις Zoe Ch. Papaellina v. EPCO (Cyprus) Ltd and Another
(1969)1 C.L.R. 525 και Liopetri Transport Co. v. Loucas Constantinou
(1971)1 C.L.R. 424 δεν έγινε αναφορά στο άρθρο 197, αλλά είναι σχετικές. (Βλ. συναφώς και Hotel & Catering v. Pilava
(1982)1 C.L.R. 81, ,Καλαμαράς ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 343 και Pollock and Mulla, 9η έκδοση, σελ. 794)." Το ίδιο ζήτημα πραγματεύεται και το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4th ed., volume 1
(2). Παραθέτω μερικά αποσπάσματα από αυτό το σύγγραμμα[6]: "
- Method of creation. The relation of agency is created by the express or implied agreement of principal and agent¹, or by ratification by the principal of the agent's acts done on his behalf². Express agency is created where the principal, or some person authorised by him, expressly appoints the agent, whether by deed, by writing under hand³, or orally. Implied agency5 arises from the conduct or situation of the parties or by operation of law, for example from necessity. .....
- Agent to sign written contract. Even in cases where the signature of the principal is required by statute, an agent may be appointed orally or in any other informal manner to sign for him, unless the statute expressly requires the agent, if any, to be authorised by writing¹, or expressly or impliedly requires a personal signature, and so renders an agent incompetent to sign at all²[.]. .....
- Extend of authority. The authority of an agent may be confined to a particular act or be general¹ in its character. It will extend not only to acts expressly authorised but also to subordinate acts which are necessary or ordinarily incidental to the exercise of the express authority² and to acts within the agent's ostensible authority³. In no case, however, can the authority of the agent exceed the power of the principal to act on his own behalf .....
- In general. A ratification may be express, whether in writing or oral, or may be implied from conduct¹. ..................................... ¹Maclean v Dunn
(1828)1 Μοο & P 761; Fitzmaurice v Bayley
(1860)9 HL Cas 78; Soames v Spencer
(1822)1 Dow & Ry KB
- Even where a contract was unenforceable unless evidenced by a note or memorandum in writing, it was not necessary that the ratification should be in writing. As to ratification by acquiescence see further para 83 post.» Υπό τις περιστάσεις βρίσκω ότι ούτε στην παρούσα υπόθεση θα ήταν λογικό να πιστέψει ο Καθ' ου η αίτηση ή οι συνενοικιαστές του στο μίσθιο (Μ.Κ.6, Μ.Κ.2, και Μ.Κ.4), ότι χρειαζόταν άλλη ενέργεια από την πλευρά τους και πως δεν ήταν με αντιπρόσωπο των ιδιοκτητών που συναλλάχθηκαν όταν σύναπταν όλες τις αναφερόμενες πιο πάνω[7] συμφωνίες ενοικίασης. Ούτε φυσικά είχε υποχρέωση ο Καθ' ου η αίτηση ή οι υπόλοιποι μάρτυρες του να αναζητήσουν την ύπαρξη πληρεξουσίου εγγράφου, αφού η σχέση αντιπροσώπευσης μπορεί να δημιουργηθεί και προφορικά. Έκδοση διατάγματος έξωσης λόγω καθυστέρησης στην καταβολή των οφειλομένων ενοικίων Σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/83 όπως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (και που στο εξής θα αναφέρεται ως ο "Νόμος"), το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν εκδίδει απόφαση ή διάταγμα για ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από το Νόμο ή για την έξωση θέσμιου ενοικιαστή, εκτός από τις περιπτώσεις που ο ίδιος ο Νόμος προνοεί ειδικά και παραθέτει αναλυτικά στο Μέρος ΙV, άρθρο
- Η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου, το οποίο προνοεί τα εξής: "11
(1)Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δεν διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν, σύμφωνα πάντα με το άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου, προκειμένου να εκδοθεί διάταγμα έξωσης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, είναι οι εξής:
- Οι Αιτητές 1, 2 και 3 να είναι ιδιοκτήτες του μισθίου.
- Το ακίνητο να καλύπτεται από το Νόμο.
- Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 να είναι θέσμιος ενοικιαστής.
- Να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για το οποίο επιδόθηκε έγγραφη ειδοποίηση στον Καθ' ου η Αίτηση.
- Κατά την καταχώριση της αίτησης να συνεχίζει να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για τουλάχιστον 21 ημέρες, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί.
- Να έχει παρέλθει περίοδος 14 ημερών από την επίδοση της αίτησης στον Καθ' ου η Αίτηση, χωρίς ο τελευταίος να έχει πληρώσει τα οφειλόμενα ενοίκια. Σύμφωνα με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, οι Αιτητές είναι οι ιδιοκτήτες του μισθίου το οποίο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λεμεσού, δηλαδή εντός ελεγχόμενης από το Νόμο περιοχής, βάση της Κ.Δ.Π. 519/07 και έχει συμπληρωθεί περί το έτος
- Δεν έχει προβληθεί από τον Καθ' ου η αίτηση οποιοσδήποτε ισχυρισμός αναφορικά με την εγκυρότητα της ειδοποίησης τερματισμού ημερομηνίας 21/09/2012[8], που επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση στις 25/09/2012 και έτσι ως μη επίδικη, η εγκυρότητα του τερματισμού της συμφωνίας ενοικίασης, δεν θα εξεταστεί. Με δεδομένη την παραμονή του Καθ' ου η αίτηση στο μίσθιο, μετά την επίδοση σε αυτόν της εν λόγω ειδοποίησης (έστω και αν αυτός συνέχισε να διατηρεί την κατοχή μέρους μόνο του μισθίου), έχει καταστεί από τις 26/09/2012, θέσμιος ενοικιαστής. Επομένως, οι πρώτες τρεις πιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις, πληρούνται.
- Καθυστέρηση νομίμως οφειλομένου ενοικίου, για το οποίο έχει επιδοθεί έγγραφη ειδοποίηση στον Καθ' ου η αίτηση: Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι ο Καθ' ου η αίτηση είχε υποχρέωση να καταβάλλει σ' αυτούς, το ποσό των €85,43 μηνιαίως δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης του μισθίου, ημερομηνίας 06/10/1983[9]. Σύμφωνα όμως με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, με μεταγενέστερη συμφωνία (ημερομηνίας 29/10/1985) το δικαίωμα κατοχής του Καθ' ου η αίτηση περιορίστηκε σε μέρος μόνο του μισθίου, με αντάλλαγμα το μηνιαίο ενοίκιο των €42,71 [το οποίο σε κατοπινό στάδιο αυξήθηκε σε €76,89 (Λ.Κ.45,00)]. Ο υπολογισμός των ενοικίων που, κατ' ισχυρισμό των Αιτητών, οφείλονταν από τον Καθ' ου η αίτηση κατά την σύνταξη του τεκμηρίου 15 (ειδοποίηση ημερομηνίας 21/09/2012) έγινε σε λανθασμένη βάση αφού ο Καθ' ου η αίτηση έπαψε, από το έτος 1985, να έχει την υποχρέωση για καταβολή μηνιαίως, του ποσού των €85,
- Ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός των Αιτητών βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση τόσο με την συμφωνία τεκμήριο 30, όσο και με τις εξοφλητικές αποδείξεις που είχαν εκδοθεί από τον αντιπρόσωπο των τότε ιδιοκτητών και των Αιτητών, Α. Ευστρατίου, τεκμήρια 22 και
- Εφόσον οι Αιτητές έχουν αποτύχει να αποσείσουν το βάρος απόδειξης αναφορικά με το ύψος του οφειλομένου ενοικίου, δεν έχουν αποδείξει ούτε την προϋπόθεση αυτή.
- Καθυστέρηση στην καταβολή του οφειλομένου ενοικίου για περίοδο τουλάχιστον 21 ημερών, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί: Εφόσον έχω πιο πάνω διαπιστώσει ότι τα ποσά που αξιώνονται με ειδοποίηση ημερομηνίας 21/09/2012 δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, συνακόλουθα βρίσκω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί ούτε αυτή η προϋπόθεση της νομοθεσίας.
- Πάροδος άπρακτης προθεσμίας 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης: Άγνωστο παραμένει το κατά πόσον οφείλονταν ενοίκια από μέρους του Καθ' ου η αίτηση κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας Αίτησης (στις 23/11/2012). Επομένως δεν έχει αποδειχθεί η συνδρομή ούτε αυτής η προϋπόθεση του Νόμου. Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, η απαίτηση για έκδοση διατάγματος έξωσης στο βαθμό που στηρίζεται στις πρόνοιες του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου δεν μπορεί να πετύχει λόγω της μη σωρευτικής συνδρομής των προϋποθέσεων της νομοθεσίας. Δεν μου διαφεύγει ότι στην Αίτηση τους (στην παράγραφο Δ.9 αυτής) οι Αιτητές διατυπώνουν την πρόθεση ανοικοδόμησης του ορόφου του επίδικου κτιρίου στον οποίο περιλαμβάνεται και το μίσθιο. Διαπιστώνω όμως ότι δεν έχουν προωθήσει οι Αιτητές τέτοια αξίωση στα πλαίσια αυτής της Αίτησης. Κατάληξη: Εφόσον έχω διαπιστώσει πιο πάνω ότι δεν έχει αποδειχθεί η συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου, η Αίτηση ως προς την αξίωση των Αιτητών για έκδοση διατάγματος έξωσης δεν μπορεί να πετύχει. Περαιτέρω, η διαπίστωση μου ότι δεν έχει αποδειχθεί από μέρους των Αιτητών ούτε η απαίτηση για οφειλόμενα ενοίκια, οδηγεί σε αποτυχία και αυτή την αξίωση των Αιτητών. Με την σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, η Αίτηση απορρίπτεται στο σύνολο της με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών 1, 2 και 3, όπως θα υπολογιστούν από το Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Final Αναφορά: Έξωση-οφειλόμενα ενοίκια-μεταγενέστερη συμφωνία-αντιπροσώπευση [1] Αναφορικά με το ποσό αυτό, έγινε παραδοχή κατά την αντεξέταση του Μ.Α.1 από τον ίδιο και τον συνήγορο του ότι έγινε λάθος στον υπολογισμό του ποσού αυτού, το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. [2] Τεκμήριο 30. [3] Αναφέρομαι στο τεκμήριο 30 και στις αποδείξεις είσπραξης τεκμήρια 22 και 29. [4] Βλ. δέσμη αποδείξεων, τεκμήριο 22. [5] Βλ. δέσμη αποδείξεων, τεκμήρια 22 και 29. [6] Από τις σελίδες 18, 22, 38 και 58 αντίστοιχα. [7] Στα Ευρήματα του Δικαστηρίου. [8] Τεκμήριο 15. [9] Τεκμήριο 7. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο