Δήμητρας Μιχαήλ, από την Πάφο, υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια τ

Δήμητρας Μιχαήλ, από την Πάφο, υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Θεόφιλου Μιχαήλ ν. Κυριάκου Χαραλαμπίδη, Αίτηση Αρ. E20/09, 8/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2014:13 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ. E20/09 Μεταξύ׃ Θεόφιλου Μιχαήλ, από την Πάφο Αιτητή και Κυριάκου Χαραλαμπίδη, από την Πάφο Καθ' ου η Αίτηση Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 19.5.2011 Μεταξύ: Δήμητρας Μιχαήλ, από την Πάφο, υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Θεόφιλου Μιχαήλ, προηγούμενα από την Πάφο Αιτήτριας και Κυριάκου Χαραλαμπίδη από την Πάφο Καθ' ου η αίτηση ---------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης Έφεσης 8.4.2014 Για τον Αιτητή - Καθ' ου η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση: κ. Αλ. Αλεξάνδρου Για την Καθ' ης η Αίτηση - Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση: κ. Τ. Γεωργιάδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 29.11.2013, ο Αιτητής - Καθ' ου η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «ο Καθ' ου η Αίτηση») εξαιτείται Διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται και/ή αναβάλλεται η εκτέλεση της απόφασης η οποία εκδόθηκε στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση μέχρις ότου εκδικασθεί η καταχωρηθείσα Πολιτική Έφεση υπ' αρ. 304/2013, διά της οποίας αμφισβητείται η εγκυρότητα της εκδοθείσας απόφασης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση. Η αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θθ.18, 19, Δ.40 θθ.7(β), 11, Δ.48 θθ.1,2,8 (ΙΙ) και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση εμφαίνονται στην συνημμένη ένορκη δήλωση του κ. Κυριάκου Χαραλαμπίδη, από την Πάφο, της ιδίας ημερομηνίας. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι την 12.9.2013 εκδόθηκε εναντίον του απόφαση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας και, μεταξύ άλλων, το Δικαστήριο τον καταδίκασε στο ποσόν των €82.720 ως οφειλόμενα ενοίκια, καθώς επίσης και στην παράδοση του επίδικου υποστατικού. Δόθηκε αναστολή μέχρι τις 12.11.2013 και σε περίπτωση που κατέβαλλε το πιο πάνω ποσό μέχρι τότε, θα υπήρχε περαιτέρω αναστολή για περίοδο 12 μηνών, εάν κατέβαλλε το ποσόν των €1.620 κάθε μήνα ως ενδιάμεσα οφέλη. Λόγω όμως της κατάστασης που επικρατεί στον τόπο συνεπεία της οικονομικής κρίσης, και τις δεσμεύσεις και/ή περιορισμούς που υπάρχουν σήμερα στο τραπεζικό σύστημα, δεν κατέστη δυνατό να εξασφαλίσει το εν λόγω ποσό για να το καταβάλει στην Αιτήτρια, με συνεπακόλουθο η Αιτήτρια ανά πάσα στιγμή να δύναται να ανακτήσει την κατοχή του επίδικου υποστατικού και τότε θα υπάρχει ολική καταστροφή της επιχείρησης του Καθ' ου η Αίτηση που δημιούργησε μέσα από πολλά χρόνια, και η Έφεση του ουσιαστικά να καθίσταται άνευ αντικειμένου. Ο κ. Χαραλαμπίδης λέγει ότι η Αιτήτρια δεν είναι ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος σε περίπτωση που καταβληθεί το ποσόν και η Έφεση του γίνει δεκτή από το Ανώτατο Δικαστήριο, να μην είναι σε θέση να του επιστρέψει το ποσόν, πέραν της καταστροφής της επιχείρησης του που θα επέλθει με την παράδοση του επίδικου υποστατικού, επειδή στερείται κινητής και ακίνητης περιουσίας, και/ή αν υπάρχει τέτοια, να την αποξενώσει μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης. Την 21.10.2013, ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε Πολιτική Έφεση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, υπ' αρ.304/2013, εναντίον της εκδοθείσας απόφασης και τυγχάνει συμβουλής ότι έχει πολύ καλές πιθανότητες να πετύχει και να ακυρωθεί η εκδοθείσα εναντίον του απόφαση. Περαιτέρω, εκκρεμεί η Έφεση υπ' αρ.293/2011 εναντίον Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 14.7.2013, με την οποία δεν του επετράπη να τροποποιήσει την Απάντηση του αναφορικά με το θέμα της ιδιοκτησίας του επίδικου υποστατικού και δη ότι ο αποβιώσας Αιτητής δεν είχε ουσιαστικά αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, και όπως τυγχάνει συμβουλής, έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας στην Έφεση. Στο υποστατικό του οποίου επιδιώκεται η ανάκτηση κατοχής διά της εκτελέσεως της απόφασης, στεγάζεται η επιχείρηση του Καθ' ου η Αίτηση και είναι ο μοναδικός πόρος που του αποδίδει εισοδήματα. Δεν έχει την οικονομική δυνατότητα, λόγω και της σοβαρής οικονομικής κρίσης, να ενοικιάσει άλλο υποστατικό και να υποστεί τεράστια έξοδα για να στεγάσει την επιχείρηση του. Έτσι, θα υπάρχει καταστροφή της επιχείρησης του και δε θα είναι εφικτό να του αποδοθεί πίσω σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης, και/ή η Έφεση ουσιαστικά θα είναι άνευ αντικειμένου σε σχέση με την επιχείρηση του. Γι' αυτό είναι δίκαιο και λογικό όπως ανασταλεί η εκδοθείσα απόφαση μέχρι τελικής εκδικάσεως της Πολιτική Έφεσης, πριν η Αιτήτρια λάβει μέτρα εκτέλεσης της απόφασης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. Ιστορικό: Την 12.9.2013 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση για το ποσό των €82.720 ως υπόλοιπο οφειλομένων ενοικίων από το Φεβρουάριο 2009 έως το Σεπτέμβριο 2013, πλέον τόκο, €600.- υπόλοιπο ενοικίων από Σεπτέμβριο 2008 έως Ιανουάριο 2009, πλέον τόκο, €1.620 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 1.10.2013 μέχρι παράδοσης της κατοχής πλέον τόκο, καθώς και δικηγορικά έξοδα. Εκδόθηκε επίσης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση διάταγμα ανάκτησης κατοχής του καταστήματος με αριθμό 2 στο κτιριακό συγκρότημα «ΣΤΕΛΛΑ ΚΩΡΤ» στην οδό Αγίου Αντωνίου στην Κάτω Πάφο. Η εκτέλεση του διατάγματος αναστέλλετο για περίοδο 12 μηνών από 12.9.2013 νοουμένου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση κατέβαλλε στην Αιτήτρια παν ποσό ενοικίου οφειλόμενο κατά την έκδοση της απόφασης και το οποίο θα προέκυπτε εν τω μεταξύ εντός δύο μηνών δηλαδή μέχρι 12.11.2013. Την 14.11.2013, μετά από μονομερή αίτηση της Αιτήτριας, το Δικαστήριο έδωσε άδεια για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου καταστήματος. Στις 23.1.2014 το Δικαστήριο έδωσε άδεια αντεξέτασης της ενόρκως δηλούσης την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, επί των παραγράφων 4, 7, 9 και 10 αυτής. Στις 30.1.2014 το Δικαστήριο έδωσε άδεια αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντος την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, επί των παραγράφων 3, 4 και 6 αυτής. Από το φάκελο της υπόθεσης, και συγκεκριμένα από την αίτηση ημερομηνίας 29.1.2014 υπό της Αιτήτριας, το πρακτικό ημερομηνίας 6.2.2014 αλλά και την προφορική μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση, φαίνεται ότι η κατοχή του επίδικου έχει εν τω μεταξύ παραδοθεί μετά από εκτέλεση εντάλματος ανάκτησης κατοχής. Επειδή η υπό εξέταση αίτηση όχι μόνο δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, αλλά πρόκειται για αίτηση μετά την απόφαση και η ουσία έχει εξεταστεί, ερμηνεύοντας τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν. 23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους της Αιτήτριας στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «η Αιτήτρια») καταχωρίστηκε την 10.1.2014 και βασίζεται επί της Δ.35 θθ.2, 18 & 19, Δ.20 θθ.2, 3, 7-9, 11 & 15, Δ.48 θ.4, του άρθρου 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: Η έφεση του Καθ' ου η Αίτηση δε θα καταστεί άνευ αντικειμένου αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αναστολής. Δεν υπάρχει περίπτωση ο Καθ' ου η Αίτηση να μη μπορέσει να επιτύχει επιστροφή των χρημάτων που θα πληρώσει για ικανοποίηση της υπέρ της Αιτήτριας απόφασης αν η τελευταία ανατραπεί. Η πάροδος του χρόνου θα περιπλέξει και πιθανόν να καταστήσει αδύνατη την είσπραξη από την Αιτήτρια της υπέρ της απόφασης. Ο Καθ' ου η Αίτηση παρουσίασε στο Δικαστήριο λανθασμένα γεγονότα και/ή απέκρυψε γεγονότα και/ή η αίτηση έγινε χωρίς καλή πίστη και/ή αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση της κας. Δήμητρας Μιχαήλ, από την Πάφο, της ιδίας ημερομηνίας. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι, υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Θεόφιλου Μιχαήλ, η Αιτήτρια στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Γνωρίζει δε προσωπικά τα γεγονότα. Στις 12.9.2013 εκδόθηκε υπέρ της ιδίας και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση Απόφαση και Διάταγμα, για το οποίο υπήρχε πρόνοια αναστολής εκτέλεσης με όρους. Ο Καθ' ου η αίτηση ουδέν ποσό πλήρωσε έναντι των οφειλών του μέχρι σήμερα, ενώ συνεχίζει να κατέχει το επίδικο κατάστημα. Στις 16.10.2013, καταχωρήθηκε ένταλμα εκτέλεσης για την πώληση της κινητής περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση αναφορικά με τα δικηγορικά έξοδα, το οποίο εκκρεμεί. Στις 21.11.2013, μετά από έκδοση σχετικού Διατάγματος ημερομηνίας 14.11.2013, εκδόθηκε ένταλμα ανάκτησης της κατοχής του επίδικου καταστήματος, το οποίο επίσης εκκρεμεί. Μόνο τότε ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε την αίτηση για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης, η οποία έγινε κακή τη πίστη με σκοπό να εμποδιστεί η Αιτήτρια να εισπράξει το εξ' αποφάσεως χρέος. Η Αιτήτρια λέγει ότι, παρόλο που η προσωπική της οικονομική κατάσταση είναι άσχετη με την παρούσα αίτηση, δηλώνει πως είναι φερέγγυα και έχει κινητή και ακίνητη περιουσία πολύ μεγαλύτερη του διεκδικούμενου προς είσπραξη ποσού. Το ίδιο ισχύει και για την περιουσία του αποβιώσαντα συζύγου της, η οποία περιλαμβάνει και το επίδικο κατάστημα. Δεν υπάρχει πρόθεση να φυγαδεύσει την πιο πάνω περιουσία εκτός Κύπρου, ούτε να την εκποιήσει για καταδολίευση του Καθ' ου η αίτηση. Είναι η θέση της πως είναι άδικο να εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα γιατί έτσι στερεί το όφελος της υπέρ της δικαστικής απόφασης μετά από πολλά χρόνια δικαστικής διαμάχης, αναφορικά με καθυστερημένα ενοίκια που ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση παραδέχτηκε στα δικόγραφα και τη μαρτυρία του κατά την ακρόαση της Αίτησης, ότι οφείλει. Δεν υπάρχει πιθανότητα να εμποδιστεί ο Καθ' ου η αίτηση στην πληρωμή οποιουδήποτε ποσού που, ενδεχόμενα σαν αποτέλεσμα της έφεσης, θα πρέπει να πληρωθεί σ' αυτόν και εγγυείται προσωπικά την επιστροφή του ποσού της απόφασης την είσπραξη του οποίου επιδιώκει. Η Αιτήτρια λέγει ότι η Έφεση του Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας. Από πληροφορίες που έχει η ίδια αλλά και από την παραδοχή του Καθ' ου η αίτηση ενώπιον των δικηγόρων της, ο τελευταίος έχει ήδη ενοικιάσει νέο υποστατικό στην Λεωφόρο Ποσειδώνος στην Κάτω Πάφο, το οποίο διαμορφώνει σαν εστιατόριο και στο οποίο σκοπεύει να συνεχίσει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Μάλιστα, είδε προσωπικά τον Καθ' ου η Αίτηση, μετά την έκδοση της απόφασης, να μεταφέρει από το επίδικο κατάστημα εξοπλισμό, τον οποίο ο ίδιος μεταγενέστερα παραδέχτηκε πως μετέφερε στο νέο του εστιατόριο. Συνεπώς, σε καμία περίπτωση η Έφεση του Καθ' ου η αίτηση θα καταστεί άνευ αντικειμένου και καμία ζημιά θα υποστεί η επιχείρησή του ή ο ίδιος, αν το αιτούμενο διάταγμα δεν εκδοθεί. Προφορική μαρτυρία: Στις 20.2.2014 αντεξετάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι δύο ενόρκως δηλούντες, σύμφωνα με τα σχετικά Διατάγματα. Καθ' ου η Αίτηση: Ο κ. Κυριάκος Χαραλαμπίδης κατέθεσε πως δε γνώριζε αν τα δικηγορικά έξοδα στην απόφαση της 12.9.2013 περιλαμβάνονταν στην αναστολή εκτέλεσης, νόμιζε ότι όλη η απόφαση είχε την ίδια ισχύ. Δεν πλήρωσε σύμφωνα με την απόφαση επειδή δε μπορούσε να πάρει χρήματα από την τράπεζα του λόγω των περιορισμών στις τραπεζικές συναλλαγές. Έχει ικανή ακίνητη περιουσία αλλά δεν μπορούσε να αντλήσει χρήματα από την τράπεζα, δηλαδή δε μπορούσε να δανειστεί, ενώ τα τελευταία τρία χρόνια η επιχείρηση του δεν ήταν επικερδής. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι πήραν την κατοχή του επίδικου οι δικαστικοί επιδότες και άλλαξαν τις κλειδαριές, ενώ την επίπλωση και τον εξοπλισμό τα έβαλε σε αποθήκη. Έγινε «μισή καταγραφή» από τους δικαστικούς επιδότες, γιατί ο Καθ' ου η Αίτηση τους απέδειξε ότι η περιουσία δεν ήταν επ' ονόματι του αλλά επ' ονόματι της εταιρείας, η οποία ασκούσε την επιχείρηση. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι δεν έψαξε ακόμα για άλλο χώρο να μετακομίσει την επιχείρηση, επειδή δεν είναι ακόμα έτοιμος οικονομικά. Μπορεί να βρει αλλού κατάστημα αφού έχει πολλά ξενοίκιαστα. Δεν είναι δύσκολο να βρεις κατάστημα, το δύσκολο είναι να το εξοπλίσεις. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε πως οικονομικά έχει μεγάλη δυσκολία. Όσον αφορά την Αιτήτρια, δε γνωρίζει αν έχει περιουσία και χρήματα στην τράπεζα. Ο δικηγόρος της είχε αναφέρει, είπε ο κ. Χαραλαμπίδης, ότι η Αιτήτρια οφείλει μεγάλο ποσό στο Φόρο Εισοδήματος. Ο ίδιος θεωρεί ότι η υπόθεση είναι μεταξύ του αποβιώσαντος και του ιδίου προσωπικά. Τα χρήματα του από πού θα τα πάρει πίσω, αφού το επίδικο ανήκει σε εταιρεία; Σημειώνω ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας της υπό εξέταση αίτησης, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση δήλωσε ότι ο πελάτης του είναι έτοιμος να παράσχει τραπεζική εγγύηση για το ποσό της απόφασης ως και των εξόδων. Αιτητρίας: Η κα. Μιχαήλ κατέθεσε ότι είναι μια εκ των κληρονόμων του αποβιώσαντος. Το επίδικο δεν είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι του συζύγου της, όλοι οι τίτλοι είναι στο όνομα οικογενειακής εταιρείας και σύντομα θα μεταβιβαστούν στους μετόχους. Η διαδικασία ξεκίνησε το 2007 και ολοκληρώθηκε το 2009, ενώ υπάρχουν πολλά προβλήματα με την Πολεοδομία. Υπήρχαν κάποιες υποχρεώσεις προς τον Φόρο Εισοδήματος από κεφαλαιουχικά κέρδη που αφορούσαν την εταιρεία. Η Αιτήτρια κατέθεσε ότι δεν γνωρίζει το ποσό αλλά είναι μηδαμινό σε σχέση με την αξία της περιουσίας. Ήδη στο τέλος του 2012 έγινε μία μεταβίβαση στο ακίνητο. Οι υπόλοιπες μεταβιβάσεις δεν εμποδίζονται μόνο από την υποχρέωση προς τον Φόρο Εισοδήματος, αλλά εν πάση περιπτώσει, υπάρχει η αρχική συμφωνία των μετόχων ποιο κομμάτι ανήκει στον καθένα. Η κα. Μιχαήλ κατέθεσε ότι υπάρχει εκτίμηση για την περιουσία της οικογενειακής εταιρείας, η οποία τον Οκτώβριο 2010 ανερχόταν σε €4.750.000, ενώ οφείλει στον Φόρο περίπου €150.000 για κεφαλαιουχικά κέρδη, όπως υπολογίζει η ίδια. Ο αποβιώσας και η Αιτήτρια έχουν πολλή ακίνητη περιουσία. Όσον αφορά το ενδεχόμενο παραχώρησης τραπεζικής εγγύησης από τον Καθ' ου η Αίτηση, η Αιτήτρια είπε ότι δεν οφείλει η ίδια χρήματα, της οφείλουν, πως θα δικαιωθεί ο Καθ' ου η Αίτηση εφόσον ήταν στο επίδικο τέσσερα χρόνια χωρίς να πληρώνει ενοίκιο; Η ίδια έχει τόση περιουσία που μπορεί να του δώσει πίσω το ποσό αν διαταχθεί και εγγυάται το ποσό των εξόδων που ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίστηκε ότι έκαμε στο επίδικο, εάν του αποδοθεί. Νομική πτυχή: Διαταγή 35: Στρέφομαι στο θεσμό 18 της Διαταγής 35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον οποίο βασίζεται [1]. Υπάρχει σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σχετικά με την αναστολή απόφασης εκκρεμούσης εφέσεως. Αναφέρω ενδεικτικά τις ακόλουθες: Gruno v. Ship "Algazera",

(1980)1 C.L.R. 595, Phoenix v. Al Khalaf Exhibition

(1981)1 C.L.R. 673, Essex Overseas v. Legent Shipping

(1981)1 C.L.R. 263, Mavrochanna and another v. Michael,

(1984)1 C.L.R. 760, Charalambous v. Nicolaides and Neophytou

(1985)1 C.L.R. 737, Christophi and Others v. Iacovidou

(1985)1 C.L.R. 713, Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd.

(1991)1 C.L.R. 172, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, ABP Holdings Ltd. κ.ά. ν. Κιταλίδης κ.ά.(Αρ.1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 287, Ανδρέα Πελεκάνου και άλλου ν. Pelmako Development Ltd.

(1995)1 Α.Α.Δ. 724, Βογαζιανού ν. Γεν. Εισαγγελέα

(1997)1 Α.Α.Δ. 591, Παπακόκκινου κ.ά. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 692, Παπακόκκινου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd. κ.ά.

(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 513, Χαψίδης v. Νικολαϊδου

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1493, Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd.

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1978, Σάββα v. Υπουργού Δικαιοσύνης (Αρ. 1),

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 195, Παπά v. Οικονομίδου κ.ά.,

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 58, Δημητρούδης v. Λουγκρίδη, Πολιτική Έφεση Αρ. 294/2010, απόφαση ημερομηνίας 31.3.2011 και Penderhil Holdings Ltd κ.ά. v. Κλουκίνα, Πολιτική Έφεση Αρ. 319/2011, απόφαση ημερομηνίας 2.11.

Η έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλέπετε Essex Overseas v. Legent Shipping, πιο πάνω). Στέκομαι ιδιαίτερα στις αυθεντίες Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd., στη σελίδα 1981 [2] και Christophi and Others v. Iacovidou (βλέπετε πιο πάνω), στη σελίδα 716 [3]. Έχω λάβει υπόψη τους λόγους έφεσης όπως αυτοί παρατίθενται στην Ειδοποίηση Έφεσης Τεκμήριο Α στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Σύμφωνα με την νομολογία (βλέπετε ενδεικτικά Gruno v. Ship "Algazera" και Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd, πιο πάνω), οι λόγοι έφεσης λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην έκδοση ή μη διατάγματος αναστολής. Ο Καθ' ου η Αίτηση πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι εκ πρώτης όψεως έχει καλή υπόθεση στην έφεση. Από την άλλη, όμως, ο παράγων αυτός μπορεί να είναι σχετικός αλλά είναι οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις (βλέπετε Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου και ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδης (αρ.1), πιο πάνω). Χωρίς να προεξοφλώ το αποτέλεσμα της Έφεσης, απλά λαμβάνω υπόψη ότι οι λόγοι έφεσης καλύπτουν διάφορα σημεία της απόφασης του Δικαστηρίου, επί των οποίων καλείται να αποφασίσει το Ανώτατο Δικαστήριο, δηλαδή προβάλλονται ουσιαστικά ερωτήματα προς επίλυσιν. Κατάληξη: Καθοδηγούμενη από τις σχετικές αυθεντίες, στέκομαι στα πιο κάτω σημεία ως καθοριστικά για την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Το Δικαστήριο στην ίδια την απόφαση της 12.9.2013 που αποτελεί το αντικείμενο της Έφεσης, έδωσε αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης και της απόφασης, με όρους. Οι όροι δεν τηρήθηκαν, και ο μόνος λόγος που δίνεται από τον Καθ' ου η Αίτηση είναι, ουσιαστικά, η οικονομική του αδυναμία. Εν πρώτοις, στο σημείο αυτό, στρέφομαι προς το εξής απόσπασμα από την απόφαση του έντιμου κ. Νικήτα στην αυθεντία Βογαζιανού v. Γενικού Εισαγγελέα (πιο πάνω), στη σελίδα 595: «Οι οικονομικές δυσχέρειες του εξ' αποφάσεως οφειλέτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από την απόφαση δεν μπορούν προβληθούν ως λόγοι για τη χορήγηση της αναστολής». Δεύτερον, εφόσον η οικονομική αδυναμία είναι δεδομένη, ακόμα και σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος αναστολής εκτέλεσης στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, ο Καθ' ου η Αίτηση δε θα είναι σε θέση να συμμορφωθεί με οποιουσδήποτε όρους συνεπάγονται την καταβολή χρημάτων. Σημειωτέον, ότι κατά την ακρόαση της υπό εξέταση αίτησης, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν είχε ακόμα εξοφλήσει τα δικηγορικά έξοδα της απόφασης της 12.9.
Υπάρχει και το θέμα της αποστέρησης της Αιτήτριας των καρπών της επιτυχίας της, εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η έφεση του Καθ' ου η Αίτηση, μία Έφεση εναντίον απόφασης για καθυστερημένα ενοίκια τα οποία δέχεται ότι δεν έχει καταβάλει. Τυγχάνει εφαρμογής η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Χαψίδης v. Νικολαϊδου (πιο πάνω), όπου ο έντιμος Δικαστής ως ήταν τότε, κ. Αρτεμίδης, είπε (στη σελίδα 1495): «Το ποσό τούτο [τα ενδιάμεσα οφέλη] αντιπροσωπεύει το τρέχον μηνιαίο ενοίκιο, κάτι που δέχθηκε ενώπιον μας ο δικηγόρος του αιτητή. Ο τελευταίος όμως δεν πλήρωσε τίποτε έναντι της ικανοποίησης αυτού του μέρους της απόφασης. Τούτο δείχνει έλλειψη σεβασμού στη δικαστική ετυμηγορία, που αφορά στα οφειλόμενα ενδιάμεσα κέρδη, και που βεβαίως φανερώνει την κακοπιστία του αιτητή στην προώθηση της παρούσας διαδικασίας». Ο έντιμος Δικαστής προχώρησε και σε σχόλιο αναφορικά με το χρόνο καταχώρισης της αίτησης για αναστολή εκτέλεσης, κάτι που ισχύει και στην παρούσα περίπτωση, εφόσον η απόφαση εκδόθηκε την 12.9.2013, η έφεση καταχωρίστηκε την 21.10.2013 και η υπό εξέταση αίτηση την 29.11.
Στην ίδια σελίδα: «Ένα άλλο στοιχείο που αποδεικνύει τη συμπεριφορά αυτή είναι και η καθυστέρηση του στην υποβολή της πρώτης αίτησης στο Επαρχιακό δικαστήριο για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης.. Καθήκον του αιτητή, αν πράγματι είχε ειλικρινή ελατήρια στην επιδίωξη του για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης, ήταν να προχωρήσει αμέσως με το σχετικό ένδικο διάβημα, μετά την έκδοση της». Τα προαναφερθέντα σαφώς προσμετρούν εναντίον της έγκρισης του αιτήματος του Καθ' ου η Αίτηση. Είναι όμως γεγονός ότι σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης επί του σημείου της ιδιοκτησίας, η Αιτήτρια δε θα δικαιούται στην είσπραξη των οφειλομένων ενοικίων. Υπάρχει όμως ακόμα ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που αφορά τη μεταβολή των γεγονότων μετά την καταχώριση της υπό εξέταση αίτησης. Δηλαδή, το γεγονός ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει πλέον την κατοχή του επίδικου, συνεπώς αφενός η Αιτήτρια έχει πλέον την κατοχή και νομή του επίδικου αφετέρου έχουν σταματήσει να τρέχουν επί μηνιαίας βάσεως τα ενδιάμεσα οφέλη. Παραμένει προς εκτέλεση μόνο το χρηματικό μέρος της απαίτησης. Σχετικά μ' αυτό, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση δήλωσε ότι ο πελάτης του είναι σε θέση να παράσχει τραπεζική εγγύηση για το ποσό της απόφασης. Σε τέτοια περίπτωση, εάν αποτύχει ολοκληρωτικά η Έφεση, η Αιτήτρια θα εισπράξει πλέον από την εγγύηση, χωρίς την ανάγκη για άλλα διαβήματα. Από το φάκελο της υπόθεσης, φαίνεται ότι το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες, στα πλαίσια άλλης αίτησης, την 20.2.2014, στον Γραμματέα του Δικαστηρίου να προχωρήσει με την παράδοση της κατοχής του επίδικου υποστατικού στους ιδιοκτήτες. Αυτό σημαίνει πως το ολικό ποσό το οποίο οφείλει ο Καθ' ου η Αίτηση δυνάμει της απόφασης ημερομηνίας 12.9.2013 είναι €82.720, πλέον €600, πλέον ενδιάμεσα οφέλη μέχρι το Φεβρουάριο 2014, δηλαδή €8.100, σύνολο €91.420, πλέον τόκους και δικηγορικά έξοδα. Ζυγίζοντας τους δύο παράγοντες όπως περιγράφονται στις αυθεντίες, κρίνω ότι πρέπει να διασφαλίσω την αξία του αποτελέσματος της Έφεσης αλλά και να εξασφαλίσω τους καρπούς της επιτυχίας της Αιτήτριας. Αυτό επιτυγχάνεται με την επιβολή των κατάλληλων όρων για να τεθεί σε ισχύ διαταγή αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης. Αναφέρομαι στην αυθεντία Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd. (πιο πάνω), όπου στη σελίδα 1983 ο έντιμος Δικαστής κ. Α. Κραμβής είπε τα ακόλουθα: «Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης.» Κρίνω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση πρέπει να καταβάλει τραπεζική εγγύηση εντός εξήντα

(60)ημερών από σήμερα για ολόκληρο το ποσό της απόφασης ημερομηνίας 12.9.2013, πλην των δικηγορικών εξόδων. Περαιτέρω, κρίνω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση πρέπει να καταβάλει εντός τριάντα

(30)ημερών από σήμερα τα έξοδα τα οποία επιδικάσθηκαν εναντίον του, έχουν υπολογιστεί από τον Γραμματέα και εγκριθεί από το Δικαστήριο, στο δικηγόρο της Αιτήτριας (βλέπετε σχετικά Παπακόκκινου v. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd. και Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd., πιο πάνω). Αποτέλεσμα: Ως εκ των ανωτέρω εγκρίνεται η αίτηση και εκδίδεται Διάταγμα αναστέλλον την εκτέλεση του χρηματικού μέρους της απόφασης ημερομηνίας 12.9.2013 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, πλην των δικηγορικών εξόδων, μέχρι εκδίκασης και τελείας αποπεράτωσης της Πολιτικής Έφεσης υπ' αρ. 304/2013, με τους ακόλουθους όρους: (α) Ο Καθ' ου η Αίτηση εντός εξήντα

(60)ημερών από σήμερα, να καταθέσει στον Γραμματέα του Δικαστηρίου τραπεζική εγγύηση προς όφελος της Αιτήτριας, για ολόκληρο το χρηματικό μέρος της απόφασης πλην των δικηγορικών εξόδων, με ισχύ μέχρι την έκδοση απόφασης από το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια της Πολιτικής Έφεσης υπ' αρ. 304/2013. (β) Ο Καθ' ου η Αίτηση να καταβάλει εντός τριάντα

(30)ημερών από σήμερα τα έξοδα τα οποία επιδικάστηκαν εναντίον του, έχουν υπολογιστεί από τον Γραμματέα και εγκριθεί από το Δικαστήριο, στο δικηγόρο της Αιτήτριας αφού δηλωθεί προηγουμένως από το δικηγόρο που θα εισπράξει τα έξοδα είτε ενώπιον μας σήμερα, είτε ενώπιον του Γραμματέα, ότι θα συμμορφωθεί αμέσως με οποιαδήποτε οδηγία ή διαταγή που το Ανώτατο Δικαστήριο θα ήθελε εκδώσει στα πλαίσια της Έφεσης αναφορικά με τα έξοδα. Σε περίπτωση παράλειψης του Καθ' ου η Αίτηση να συμμορφωθεί με τους πιο πάνω όρους της αναστολής, η απόφαση της 12.9.2013 θα είναι άμεσα εκτελεστή. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα της απόφασης της 12.9.

(Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΠΑ [1] «
Αn appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» [2] «Η νομική βάση της αίτησης για αναστολή είναι η Διαταγή 35 καν.
Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης.» [3] «The discretion of the Court is exercised upon a consideration of two equally important considerations for the sound administration of justice. The need to uphold finality of judgments, on the one hand, and the sustenance of the effectiveness of the right to appeal, on the other.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.