← Κύπρος

ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ν. P.C.X-STUDIOS HAIRSTYLING AND BEUTY LIMITED κ.α., Αρ. Αίτησης: E159/10, 31/7/2015

ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ν. P.C.X-STUDIOS HAIRSTYLING AND BEUTY LIMITED κ.α., Αρ. Αίτησης: E159/10, 31/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2015:8 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου, και Δ. Δημάδη και Γ. Κωνσταντίνου, Παρέδρων Αρ. Αίτησης: E159/10 Μεταξύ: ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Αιτητών -και-

  1. P.C.X-STUDIOS HAIRSTYLING AND BEUTY LIMITED
  2. ΜΑΡΙΟΥ ΑΤΑΛΙΩΤΗ
  3. ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΙΕΡΙΔΗ Καθ' ων η αίτηση ------------------------------------------------------------------- 31.7.2015 Για τους Αιτητές: κ. Α. Σοφοκλέους και κ. Θ. Σοφοκλέους για κ.κ. Ανδρέας Θ. Σοφοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3: κ. Θ. Ανδρέου και κα. Θ. Ανδρέου για κ.κ. Θεοφάνης Ανδρέου & Συνεργάτες Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 10.8.2010 και τροποποιημένη την 7.12.2011, δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 25.11.2011 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται ως ακολούθως:
  4. «Απόφαση και/ ή διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την Καθ' ης η αίτηση 1 και/ή τους αντιπροσώπους της και/ή εξαρτωμένους και/ή υπηρέτες και/ή υπενοικιαστές της όπως εκκενώσουν και παραδώσουν ελεύθερη την κατοχή και/ ή διάταγμα ανάκτησης κατοχής στον Αιτητή του υποστατικού που βρίσκεται στην οδό Αρχ. Μακαρίου ΙΙΙ & Γωνία Καρπενησίου 62, Xenios Building, 1ος όροφος και αποτελείται από τα καταστήματα αρ. 115 και 116, ΤΚ 1076, Λευκωσία, Κύπρος.
  5. Ποσό εκ €8,568.00σ.- καθυστερημένα ενοίκια τα οποία αφορούν τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2008 καθώς και τους μήνες Σεπτέμβριο του 2009 μέχρι και Αύγουστο του 2010 εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 έως
  7. Ενδιάμεσα κέρδη €612.- μηνιαίως από 01/09/10 μέχρι εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης της κατοχής του πιο πάνω αναφερόμενου υποστατικού στους Αιτητές.
  8. Ποσό εκ €1,861.00.- καθυστερημένα κοινόχρηστα για τους μήνες Απρίλιο του 2009 μέχρι τον Αύγουστο του 2010 και επιπλέον τα τρέχοντα κοινόχρηστα μέχρι εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης της κατοχής του πιο πάνω αναφερόμενου υποστατικού στους Αιτητές.
  9. Νόμιμο Τόκο επί του έκαστου επόμενου καθυστερημένου ενοικίου μέχρι εξοφλήσεως και παράδοσης της κατοχής.
  10. Έξοδα πλέον ΦΠΑ, πλέον έξοδα επίδοσης» Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι ιδιοκτήτες ενός υποστατικού, που βρίσκεται στην οδό Αρχ. Μακαρίου ΙΙΙ & Γωνία Καρπενησίου 62, «Xenios Building», στον 1ο όροφο και αποτελείται από τα καταστήματα αρ. 115 και 116, στη Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»). Το επίδικο ενοικιάστηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 με ενοικιαστήριο έγγραφο το οποίο υπογράφηκε την 1.11.2003, με συμφωνηθέν ενοίκιο Λ.Κ.270 (ήτοι €461,30) μηνιαίως από 1.11.2003 μέχρι 31.10.2004 και ακολούθως Λ.Κ.297 (ήτοι €507,45) μηνιαίως από 1.11.2004 μέχρι 31.10.2006, προπληρωτέο την 1ην ημέρα κάθε μήνα. Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός. Υπεγράφη νέα συμφωνία την 1.11.2006, με συμφωνηθέν ενοίκιο Λ.Κ.326 (ήτοι €557,00) μηνιαίως από 1.11.2006 μέχρι 31.10.2008, προπληρωτέο την 1ην ημέρα κάθε μήνα και στη συνέχεια άλλη συμφωνία την 1.11.2008, με συμφωνηθέν ενοίκιο €612,00.- από 1.11.2008 μέχρι 31.10.
  11. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 έχουν υπογράψει ως εγγυητές της Καθ' ης η Αίτηση 1 στη συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 1.11.2008 και εγγυήθηκαν την πιστή τήρηση αυτής εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση
  12. Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι παραδεκτοί. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 συστηματικά καθυστερεί τα ενοίκια για τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο 2008 καθώς και τους μήνες Σεπτέμβριο 2009 μέχρι και Αύγουστο 2010 και το ποσό των ενοικίων αυτών ανέρχεται σε €8.568.- σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.11.
  13. Την 1.11.2008 η Καθ' ης η Αίτηση 1 υπόγραψε συμφωνία με τους Αιτητές, με βάση την οποία δεσμευόταν όπως καταβάλλει μηνιαίως τα κοινόχρηστα προς τους Αιτητές, κατ' αναλογία του χώρου που ενοικιάζει. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 καθυστερεί τα κοινόχρηστα που αντιστοιχούν στο επίδικο για τους μήνες Απρίλιο 2009 μέχρι Αύγουστο 2010 και το οφειλόμενο ποσό ανέρχεται σε €1,861.- Στις 19.7.2010 οι Αιτητές απέστειλαν επιστολή προς την Καθ' ης η Αίτηση μέσω των δικηγόρων τους, με την οποία την ενημέρωναν για τον τερματισμό του συμβολαίου ημερομηνίας 1.11.2008 λόγω της μη συμμόρφωσης της με όρους αυτού και επιπλέον απαιτούσαν την καταβολή όλων των μέχρι τότε οφειλόμενων ενοικίων και κοινοχρήστων εντός της καθορισμένης από τον νόμο προθεσμίας. Η εν λόγω επιστολή επιδόθηκε στις 19.7.2010 στον διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1 και προσωπικά στον Καθ' ου η Αίτηση
  14. Η αποστολή της επιστολής είναι παραδεκτή. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3 ουδέν ποσό κατέβαλαν έναντι της πιο πάνω οφειλής. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εξακολουθεί να κατέχει το επίδικο υποστατικό ως θέσμιος ενοικιαστής. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι καθ' όλη τη διάρκεια της ενοικίασης οι Καθ' ων η Αίτηση συστηματικά αρνούνταν ή και αμελούσαν να καταβάλουν στους Αιτητές τα νομίμως οφειλόμενα ενοίκια. Απάντηση Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3: Απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3 καταχωρίστηκε την 13.9.2010 και μ' αυτήν εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι η διαδικασία έξωσης είναι καταχρηστική ενόψει της προηγούμενης Αίτησης με αριθμό Ε108/10 την οποία καταχώρησαν οι Αιτητές στις 31.5.2010 και απέσυραν στη συνέχεια και η οποία βασίζεται επί των ίδιων επίδικων θεμάτων με την παρούσα Αίτηση. Διαζευκτικά, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι ενόψει της προηγούμενης Αίτησης των Αιτητών με αριθμό Ε108/10, κωλύονται (are estopped) να προχωρήσουν την παρούσα Αίτηση έξωσης. Ανεξαρτήτως και επιπρόσθετα με την ανωτέρω προδικαστική ένσταση, οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται και απορρίπτουν κατηγορηματικά όλες τις αιτούμενες θεραπείες. Ειδικότερα, η θεραπεία για ισχυριζόμενα καθυστερημένα κοινόχρηστα δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας και είναι εκτός αρμοδιότητας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Η ιδιότητα των Αιτητών όπως δικογραφείται, δεν αμφισβητείται από τους Καθ' ων η Αίτηση, πλην όμως οι τελευταίοι ισχυρίζονται ότι το υποστατικό «Xenios Building» αποτελεί παράνομη οικοδομή και/ή οικοδομήθηκε χωρίς πολεοδομική άδεια και/ή χωρίς να υπάρχει τελική έγκριση του κτηρίου, το οποίο έχει ιδιαίτερη σημασία για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και των ισχυρισμών που προβάλλουν οι Αιτητές. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι, ουσιαστικά η ενοικίαση του επίδικου υποστατικού ήταν συνεχής από την 1.11.2003 και οι Καθ' ων η Αίτηση 1 καθ' όλη την διάρκεια και πριν αλλά και κατά την υπογραφή του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.11.2008, χρησιμοποιούσαν και/ή κατείχαν το επίδικο υποστατικό ως κομμωτήριο με ακριβώς τον ίδιο εξοπλισμό, διαφημιστικές πινακίδες κ.λ.π. Οι Αιτητές, κατά παράβαση του τελευταίου εν ισχύ ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.11.2008, δεν παραχώρησαν καθόλου χώρο στάθμευσης στο υπόγειο του κτηρίου, καθότι στο χώρο που υπέδειξαν δεν μπορούσε να σταθμεύσει αυτοκίνητο ένεκα παράνομης τοποθέτησης διαφόρων κατασκευών για σκοπούς αρχείου του Εφόρου Εταιρειών. Συνεπώς, οι Αιτητές αδυνατούν και/ή κωλύονται να ισχυρίζονται ότι το συμφωνηθέν ενοίκιο ήταν €612.- μηνιαίως ενόψει της αδυναμίας τους και/ή της άρνησης τους να παραχωρήσουν χώρο στάθμευσης οχήματος. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται κατηγορηματικά ότι καθυστερούν συστηματικά την καταβολή των ενοικίων και για τους συγκεκριμένους μήνες που ισχυρίζονται οι Αιτητές στην Αίτηση τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι τα ενοίκια πληρώνονταν ανελλιπώς με επιταγή εκδοθείσα προς όφελος των Αιτητών και ότι όλες οι επιταγές έχουν εξαργυρωθεί. Το συνολικό ποσό που εισέπραξαν οι Αιτητές ως ενοίκια από την αρχή της ενοικιάσεως, καλύπτει όλα τα ενοίκια τα οποία έπρεπε να καταβάλουν οι Καθ' ων η Αίτηση και καλύπτουν μέχρι και τον Ιούνιο 2010, οπότε οι Αιτητές παράνομα μετακίνησαν τις διαφημιστικές πινακίδες της επιχείρησης κομμωτηρίου των Καθ' ων η Αίτηση
  15. Οι Καθ' ων η Αίτηση έκτοτε και ένεκα της αναφερόμενης παράνομης πράξης των Αιτητών, αδυνατούν να λειτουργήσουν το κομμωτήριο και απώλεσαν την πελατεία και φήμη τους. Οι Αιτητές πριν την 19.7.2010 ποτέ δεν απέστειλαν επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και να επικαλούνται δήθεν καθυστερημένα ενοίκια. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές κακόπιστα, υστερόβουλα και αόριστα επικαλούνται δήθεν οφειλή για κοινόχρηστα σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση, για να υποστηρίξουν ότι το ποσό που ανελλιπώς κατέβαλλαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν αφορούσε το ενοίκιο αλλά δήθεν κοινόχρηστα. Οι Αιτητές ουδέποτε εξέδωσαν αποδείξεις για τα χρήματα που τους κατέβαλλαν με επιταγή και ουδέποτε ανάφεραν για συγκεκριμένο ποσό κοινοχρήστων. Οι Αιτητές εκ των παράνομων και αντισυμβατικών ενεργειών τους έχουν παραβιάσει το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.11.2008 και αδυνατούν και/ή κωλύονται να το επικαλούνται. Διαζευκτικά, οι Αιτητές κωλύονται εκ των ενεργειών τους και/ή εκ των παραστάσεων τους (estopped by contact or representation) να ισχυρίζονται καθυστερημένα ενοίκια και κοινόχρηστα και να ζητούν την έξωση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και τις θεραπείες που αξιώνουν. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν συνολικά πέντε μάρτυρες. Η μαρτυρία τους καταγράφεται εν συντομία και αξιολογείται. Κατατέθηκαν εκ συμφώνου τα Τεκμήρια 1 έως 6 και δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός πως οι Αιτητές είναι εγγεγραμμένοι ως Ταμείο Προνοίας σύμφωνα με τη σχετική Νομοθεσία. Εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 εκδόθηκε απόφαση ερήμην την 10.4.2012, ως το χρηματικό μέρος της απαίτησης. Αιτητών: Πρώτη μάρτυρας για τους Αιτητές κατέθεσε η κα. Στέλλα Χαραλάμπους, η οποία εργάζεται στους Αιτητές ως αρχιλογιστής. Είναι πτυχιούχος λογιστικής Αμερικανικού Πανεπιστημίου και κατέχει επίσης δίπλωμα σε Business Administration. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι με βάση τα ενοικιαστήρια έγγραφα Τεκμήρια 1 έως 3, ετοίμασε η ίδια μία κατάσταση ενοικίων (Τεκμήριο 8). Έλαβε επίσης υπόψην ένα έγγραφο ενοικίασης με προηγούμενο ενοικιαστή επειδή είναι σχετικό. Σημειώνουμε ότι αναφορές της μάρτυρας οι οποίες αποτελούν εξ' ακοής μαρτυρίας, δεν λαμβάνονται υπόψην. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι εργοδοτήθηκε στους Αιτητές το Φεβρουάριο 2011 και βάσει των αρχείων που βρήκε, ετοίμασε κάποιες καταστάσεις, οι οποίες αφορούν τα ενοικιαστήρια έγγραφα τα οποία έχουν κατατεθεί και δείχνουν όλες τις πληρωμές που έχουν γίνει από τον Καθ' ου η Αίτηση 3 για το υποστατικό που ενοικιάζει στο κτίριο «Xenios Building». Στην κατάσταση υπάρχει ο αριθμός απόδειξης, η ημερομηνία που έχει εκδοθεί απόδειξη, σε ποιο όνομα έχει εκδοθεί, το ποσό και τι αφορούσε, καθώς επίσης και την περίοδο την οποία κάλυπτε η κάθε μια πληρωμή (Τεκμήριο 9). Στην ίδια κατάσταση, εκτός από τα ενοίκια αναλύονται και τα κοινόχρηστα. Κατά την αντεξέταση της η μάρτυρας εξήγησε ότι για να ετοιμάσει τις καταστάσεις τις οποίες κατέθεσε, χρησιμοποίησε το αρχείο το οποίο διατηρούν οι Αιτητές και το οποίο βασίζεται στους ελεγμένους λογαριασμούς των Αιτητών. Οι Αιτητές είναι το μεγαλύτερο Ταμείο Προνοίας στην Κύπρο και υπάρχουν ελεγκτές οι οποίοι εκδίδουν τους ελεγμένους λογαριασμούς κάθε χρόνο. Οι δε ελεγκτές των Αιτητών είναι ένας από τους μεγαλύτερους οίκους στον κόσμο. Η Μ.Α.1 κατέθεσε ότι ο κύριος ενοικιαστής στο κτίριο «Xenios Building» είναι ο Έφορος Εταιρειών. Ο Έφορος κάλεσε κάποιο πρόσωπο από το Τμήμα Δημοσίων Έργων, ο οποίος έχει εκτελέσει μια επίσημη εμβαδομέτρηση στο κτίριο για τα τετραγωνικά μέτρα τα οποία καλύπτει το κάθε κατάστημα, συμπεριλαμβάνοντας τον ακάλυπτο χώρο, τον καλυμμένο και τα μεσοπατώματα. Η εμβαδομέτρηση έγινε από τον αρχιτέκτονα που κλήθηκε από τον Έφορο Εταιρειών και ένα αρχιτέκτονα εκ μέρους των Αιτητών. Αυτή την εμβαδομέτρηση χρησιμοποιούν για να επιμερίσουν τα κοινά έξοδα του κτιρίου. Το επίδικο έχει ποσοστό 1,55% του συνολικού εμβαδού του κτιρίου, δηλαδή 74 τ.μ. Κάθε τρεις μήνες μαζεύονται όλα τα έξοδα, με τιμολόγια και αποδείξεις, τα οποία συναθροίζονται και επιμερίζονται στους ενοίκους βάση των τετραγωνικών μέτρων που καλύπτει το υποστατικό του καθενός (Τεκμήριο 10). Η μάρτυρας κατέθεσε ότι με τον με τον ίδιο τρόπο ετοιμάζονταν οι καταστάσεις των κοινοχρήστων πριν την εργοδότηση της. Αυτό που άλλαξε μετά την εργοδότηση της, είναι η αναλυτική λίστα την οποία παίρνει ο κάθε ενοικιαστής. Η Μ.Α.1 κατέθεσε επίσης σχετικά τις καταστάσεις Τεκμήρια 12 και
  16. Με βάση τα αρχεία που τηρούν οι Αιτητές, υπάρχουν οφειλόμενα ενοίκια από τον Σεπτέμβριο 2009 μέχρι την ημερομηνία της κατάθεσης της, δηλαδή Σεπτέμβριο 2012, καθώς και οι μήνες Οκτώβριος και Νοέμβριος 2008, σύνολο €23.758,
  17. Υπάρχουν επίσης κοινόχρηστα οφειλόμενα από τον Σεπτέμβριο 2009 μέχρι και τον Ιούνιο 2012, σύνολο €4.400,
  18. Μετά την 19.7.2010, δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό από τον ενοικιαστή. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 πήρε κατοχή των επιδίκων από τον Νοέμβριο
  19. Βάσει των αρχείων των Αιτητών, φαίνεται ότι έχουν γίνει κάποιες πληρωμές οι οποίες αφορούσαν ενοίκια. Υπάρχουν κάποιες αποδείξεις που έχουν εκδοθεί το 2003 από τους Αιτητές προς «Hugo Hair Saloon» και έχουν δοθεί στον Καθ' ου η Αίτηση 3, που αφορούν περιόδους οι οποίες αναγράφονται πάνω στις αποδείξεις και είναι περίοδοι πριν από την ημερομηνία του συμβολαίου. Αυτές οι αποδείξεις είναι περασμένες μέσα στα βιβλία των Αιτητών του έτους 2003 (Τεκμήριο 13). Η κα. Χαραλάμπους αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στις αποδείξεις αυτές. Η μάρτυρας αρνήθηκε υποβολή ότι τα κοινόχρηστα τα οποία ισχυρίζονται οι ιδιοκτήτες δεν είναι γνήσια και εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζονται τα κοινόχρηστα, ενώ δίδονται τιμολόγια και αποδείξεις αναφορικά με τα έξοδα και ο κάθε ένοικος έχει ανάλυση στα χέρια του. Όταν σταμάτησαν να πληρώνονται τα ενοίκια, σταμάτησαν να πληρώνονται και τα κοινόχρηστα, αλλά προηγούμενα δεν υπήρξε αμφισβήτηση των εγγράφων τα οποία παρουσιάζουν οι Αιτητές, ούτε και παράπονο, προφορικά ή γραπτά. Κατά την αντεξέταση της, εξήγησε ότι στις καταστάσεις των κοινοχρήστων υπάρχουν τιμολόγια από διάφορους συνεργάτες για υπηρεσίες που έχουν προφέρει προς τους Αιτητές και υπάρχουν και οι αντίστοιχες αποδείξεις από τους Αιτητές ότι έχουν εξοφλήσει προς τους συνεργάτες τις οφειλές αυτές. Ενδεικτικό είναι το Τεκμήριο
  20. Η μάρτυρας επανέλαβε ότι ακολουθείτο και ακολουθείται η ίδια διαδικασία, δηλαδή η διαδικασία που προϋπήρχε και την έχει συνεχίσει. Το γεγονός ότι ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος 2008 είναι απλήρωτοι, διαπιστώνεται από τον έλεγχο των καταστάσεων και το διαπίστωσε η ίδια η μάρτυρας. Οι επιταγές οι οποίες στο Τεκμήριο 9, έχουν πιστωθεί στην «Hugo Hair» και όχι στους Καθ' ων η Αίτηση 1, δηλαδή οι τρεις πρώτες επιταγές, εκδόθηκαν από τον Καθ' ου η Αίτηση 2, σύμφωνα με τη μάρτυρα. Στη λίστα που παρέδωσε ο Καθ' ου η Αίτηση 3 στους Αιτητές αναφορικά με τις πληρωμές των Καθ' ων η Αίτηση 1, εμφανίζεται ότι τις έχουν εκδώσει οι Καθ' ων η Αίτηση 1, προς εξόφληση ενοικίων που χρωστούσαν προς τους Αιτητές. Όμως, η Μ.Α.1 κατέθεσε ότι στα αρχεία των Αιτητών έχουν βρεθεί τα έντυπα καταθέσεων για το 2003 και σε αυτά φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι επιταγές αυτές εκδόθηκαν από τον Καθ' ου η Αίτηση
  21. Η μάρτυρας κατέθεσε σχετικά το Τεκμήριο
  22. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 έχουν συνολικά καταβάλει το ποσό των €36.088,
  23. Ήταν η θέση της ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1, υποστηρίζουν ότι κάποιες πληρωμές που έχουν γίνει για την «Hugo Hair» έχουν γίνει από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 για δικό τους λογαριασμό, ενώ δεν είναι έτσι. Η κα. Χαραλάμπους κατέθεσε ότι πηγή των γνώσεων της για την ετοιμασία των καταστάσεων ήταν ο μέχρι πρότινος Γραμματέας των Αιτητών τον οποίο έχει η ιδία αντικαταστήσει, κ. Φίλιππος Ορφανού και η γραμματέας των Αιτητών από το 1981, κα. Σκεύη Σαρρή. Ο κ. Ορφανού ήταν και ο λογιστής των Αιτητών. Αναφορικά με την έξοδο κινδύνου η οποία είναι παρακείμενη στο επίδικο, η μάρτυρας υποστήριξε ότι είναι πάντα ανοικτή, κλειδώνει όταν κλείνει το κτίριο, όταν φύγουν όλοι και είναι ευθύνη του θυρωρού να κλειδώνει την είσοδο για να αποτρέπει παρείσακτους να εισέρχονται στο κτίριο όταν το κτίριο είναι άδειο και να δημιουργούν ζημιές. Η κα. Χαραλάμπους ήταν πολύ καλή μάρτυρας, ξεκάθαρη, ακριβής στις αναφορές της, άμεση και σαφής. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Είναι το πρόσωπο που σήμερα χειρίζεται τα οικονομικά των Αιτητών και έχει στην κατοχή της τα αρχεία και τους λογαριασμούς της. Στη συνέχεια, ακούσαμε και τον προκάτοχο της αλλά και την Μ.Α.2 και η μαρτυρία των τριών είναι φανερόν ότι συνάδει. Δεύτερη μάρτυρας για τους Αιτητές κατέθεσε η κα. Σκεύη Σαρρή. Η κα. Σαρρή κατέθεσε ότι εργοδοτείται στους Αιτητές από το 1981 και από το 2008 είναι βοηθός του Γενικού Διευθυντή. Προηγούμενα, ασχολούνταν με τις εισπράξεις του Ταμείου, εξέδιδε αποδείξεις, εκθέσεις για κοινόχρηστα και ουσιαστικά ήταν βοηθός λογιστηρίου. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ενοικίασαν υποστατικό για κομμωτήριο, σαν «Hugo Hair», έγιναν συμβόλαια και άρχισαν οι εισπράξεις σαν «Hugo Hair». Ιδιοκτήτης της «Hugo Hair» ήταν ο Μάριος Αταλιώτη, δηλαδή ο Καθ' ου η Αίτηση
  24. Η «Hugo Hair» ήταν ενοικιαστής μέχρι τον Οκτώβριο
  25. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 επισκέφθηκαν τα γραφεία των Αιτητών και έγινε συνάντηση με τον κ. Φίλιππο Ορφανού που ήταν ο Διοικητικός Γραμματέας του Ταμείου. Ο κ. Ορφανού έδωσε οδηγίες στη μάρτυρα να εκδοθεί καινούργιο ενοικιαστήριο συμβόλαιο με το όνομα «P.C. X-STUDIOS». Συμφωνήθηκε επίσης να δώσει ο Καθ' ου η Αίτηση 2 κάποιες επιταγές που αφορούσαν πληρωμές ενοικίων. Οι επιταγές είναι οι πρώτες 3 στο Τεκμήριο 9 και αφορούσαν σύνολο Λ.Κ.9.000, για οφειλόμενα ενοίκια από το Μάιο 1999 μέχρι το Δεκέμβριο
  26. Η μάρτυρας γνώριζε γι' αυτή την οφειλή επειδή κάθε μήνα ετοίμαζε κατάσταση για τον Διοικητικό Γραμματέα. Με τις τρεις επιταγές, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν εξόφλησε όλα τα οφειλόμενα της «Hugo Hair», αλλά η συμφωνία ήταν πως απ' εκεί και πέρα, θα πληρώνονταν από την «P.C. X-STUDIOS», δηλαδή τους Καθ' ων η Αίτηση
  27. Η Μ.Α.2 κατέθεσε ότι ήταν παρούσα όταν συζητούσαν ο κ. Ορφανού και ο Καθ' ου η Αίτηση 2, εφόσον την είχε φωνάξει ο κ. Ορφανού, και τις έδωσε οδηγίες ότι οι αποδείξεις θα εκδοθούν στο όνομα «Hugo Hair» και από εκεί και πέρα, αφού γίνει και το καινούργιο ενοικιαστήριο συμβόλαιο, οι αποδείξεις θα εκδίδονταν στο όνομα των Καθ' ων η Αίτηση
  28. Αναφορικά με τα κοινόχρηστα, η μάρτυρας κατέθεσε ότι υπολογίζονταν κάθε τριμηνία, με βάση τα τετραγωνικά μέτρα του γραφείου ή του καταστήματος που ενοικιαζόταν. Μαζεύονταν τα έξοδα όπως η συντήρηση του ανελκυστήρα, ο ηλεκτρισμός, το νερό, μαζεύονταν όλες οι αποδείξεις και μετά γινόταν κατανομή των κοινοχρήστων ανάλογα με τα τετραγωνικά μέτρα των υποστατικών. Εκδιδόταν κατάσταση για τα έξοδα και δεύτερη κατάσταση με βάση τα τετραγωνικά μέτρα, τι ήταν το ποσό που έπρεπε να πληρωθεί για την τριμηνία, περιλαμβανομένων ήδη οφειλομένων από παλαιότερες ημερομηνίες. Η μάρτυρας κατέθεσε σχετικά τις καταστάσεις Τεκμήρια 16 έως
  29. Κατά την αντεξέταση της, ανέφερε ότι παρέδιδε η ίδια τις καταστάσεις των κοινοχρήστων σε σφραγισμένο φάκελο με συνοδευτική επιστολή. Συνήθως πήγαινε στο γραφείο της ο Καθ' ου η Αίτηση 3 με το μπλοκ επιταγών ή υπάλληλος του και εκδιδόταν απόδειξη. Ως επί το πλείστον, οι αποδείξεις εκδίδονταν στην παρουσία τους. Η κα. Σαρρή κατέθεσε σχετικά το Τεκμήριο 24, στο οποίο περιλαμβάνονται αποδείξεις τόσο για ενοίκια όσο και για κοινόχρηστα. Αυτά εκδίδονταν για όλους τους ενοικιαστές και στο ίδιο στυλ εκδίδονται μέχρι σήμερα. Η μάρτυρας εξήγησε ότι πρόκειται για αντίγραφα. Το πρωτότυπο εκδίδεται από το σύστημα, υπογράφεται και δίνεται στο πρόσωπο που πλήρωσε, δηλαδή στην προκείμενη περίπτωση, στον Καθ' ου η Αίτηση
  30. Η μάρτυρας προσκόμισε αποδείξεις από το 2007 μέχρι και το 2009, επειδή πιο πριν δεν μπορούν να τις εκδώσουν από το σύστημα, όμως υπάρχουν στο λογιστικό σύστημα εγκεκριμένα και από τους λογιστές των Αιτητών. Όταν άλλαξε το νόμισμα από Λίρες σε Ευρώ, έφεραν προγραμματιστή για να τους αλλάξει τις αποδείξεις και η μάρτυρας δεν μπορούσε να αναγνωρίσει σε ποιο νόμισμα είναι διάφορα ποσά στις αποδείξεις, επειδή έχει χρόνια να ασχοληθεί με την έκδοση αποδείξεων, όπως είπε. Ξεκαθάρισε όμως, ότι οι πρωτότυπες αποδείξεις που είχαν δοθεί στον Καθ' ου η Αίτηση 3 και ήταν υπογραμμένες, ήταν σε Λίρες Κύπρου. Κατέθεσε ότι στο Τεκμήριο 17 έπρεπε να φαίνεται το όνομα των Καθ' ων η Αίτηση 1 αλλά γράφει «Hugo Hair» επειδή το 2007 άλλαξαν το λογισμικό σύστημα τους στο Ταμείο Προνοίας και η αλλαγή από το ένα σύστημα στο άλλο παρουσίασε κάποιες αδυναμίες. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι υπάρχουν δύο συστήματα: το λογιστικό στο οποίο δεν είχε πρόσβαση η ίδια και το χειριζόταν ο κ. Φίλιππος Ορφανός και το σύστημα του Ταμείου στο οποίο είχε πρόσβαση και από το οποίο εκδίδονταν οι αποδείξεις είσπραξης. Κάθε μήνα διδόταν κατάσταση στον κ. Ορφανό, ο οποίος προέβαινε σε χρεωπιστώσεις. Στο κτίριο των Αιτητών, τα 2/3 σχεδόν ενοικιάζονται από τον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη, ο οποίος ήθελε να μετρηθούν τα εμβαδά και αυτό έγινε. Το εμβαδόν του επίδικου δεν διαφοροποιήθηκε, ήταν 74 τ.μ. και τόσο παρέμεινε με την νέα μέτρηση, στα οποία υπολογίζονταν και υπολογίζονται τα κοινόχρηστα. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 έδινε και 4 και 5 επιταγές μαζί, μεταχρονολογημένες και έπαιρνε απόδειξη όταν παρέδιδε τις επιταγές, ενώ αυτές παρουσιάζονταν στην τράπεζα αργότερα, δηλαδή την ημερομηνία που έγραφαν πάνω. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 όφειλαν παλαιότερα κοινόχρηστα και μαζεύονταν. Οι ενοικιαστές που όφειλαν κοινόχρηστα και δεν πλήρωναν, έπαιρναν επιστολές από τους Αιτητές και από τους δικηγόρους τους. Κατά την αντεξέταση της, η μάρτυρας αναγνώρισε τα ενοικιαστήρια έγγραφα Τεκμήρια 1, 2 και
  31. Η κα. Σαρρή ήταν καλή μάρτυρας, έδωσε τη σαφή εντύπωση ανθρώπου που μιλούσε από προσωπική γνώση και ήξερε το θέμα για το οποίο ερωτείτο, δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις, δεν κόμπιασε και κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας. Η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Τρίτος μάρτυρας για τους Αιτητές κατέθεσε ο κ. Φίλιππος Ορφανός. Ο κ. Ορφανός ήταν ο Διοικητικός Γραμματέας των Αιτητών από το 1969 μέχρι το
  32. Γενικός Διευθυντής των Αιτητών διορίστηκε ο κ. Μαρίνος Γιαλελής, μόλις το 2004, αλλά τα καθήκοντα του μάρτυρα δεν άλλαξαν. Ο μάρτυρας αρχικά ήταν απλός υπάλληλος, έκανε όλες τις εργασίες του Ταμείου Προνοίας, μετά όταν προσλήφθηκε και άλλο προσωπικό χειριζόταν κυρίως το λογιστικό σύστημα, καθώς και την αλληλογραφία. Ο Μ.Α.3 κατέθεσε ότι, στο εμπορικό κέντρο «Ξένιος», ιδιοκτησίας των Αιτητών, υπήρχε κομμωτήριο το οποίο το είχαν ενοικιάσει 2, 3 πρόσωπα προηγουμένως, μετά το 1998 το ενοικίασε ο Καθ' ου η Αίτηση 2, με την επωνυμία «Hugo Hair», ενώ το 2003 προσλήφθηκε στο κομμωτήριο και ο Καθ' ου η Αίτηση
  33. Ο μάρτυρας δεν γνώριζε εάν ήταν συνεργάτης, υπάλληλος ή συνιδιοκτήτης. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν είναι κομμωτής και είχε υπαλλήλους. Τον Οκτώβριο 2003 πήγαν ο κ. Αταλιώτης με τον κ. Πιερίδη και του ανέφεραν ότι έκαναν μια νέα εταιρεία, την P.C. X-STUDIOS και ήθελαν να γίνει αλλαγή του συμβολαίου πάνω στη νέα εταιρεία. Ο κ. Ορφανός τους είπε ότι θα συνεννοηθεί με τη Διαχειριστική Επιτροπή και θα τους απαντήσει. Εν τω μεταξύ, υπήρχε και καθυστέρηση ενοικίων, από τον Ιανουάριο μέχρι τον Οκτώβριο 2003 τα ενοίκια και τα κοινόχρηστα ήταν απλήρωτα. Ο μάρτυρας το ανέφερε στη Διαχειριστική Επιτροπή, οι οποίοι του είπαν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, να γίνει νέο συμβόλαιο με τη νέα εταιρεία, αλλά έπρεπε να πληρωθούν τα καθυστερημένα ενοίκια και κοινόχρηστα. Το είπε στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, συμφώνησαν να γίνει νέο συμβόλαιο με την P.C. X-STUDIOS και τους έδωσαν δύο επιταγές £1.500 εκάστη. Ο κ. Ορφανός κατέθεσε ότι με τον Καθ' ου η Αίτηση 2 γνωρίζονταν ήδη 6, 7 χρόνια, υπήρχε εμπιστοσύνη, δεν ήταν ανάγκη να βάλουν γραπτώς το θέμα των οφειλών. Στη συνέχεια, υπεγράφησαν άλλα δύο ενοικιαστήρια έγγραφα, χωρίς μνεία σε οφειλόμενα ποσά. Τα συμβόλαια ήταν τυποποιημένα. Άλλαζαν μόνο το ποσό του ενοικίου και την περίοδο ενοικίασης. Έχοντας ενώπιον του τα Τεκμήρια 4 και 9, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι ήταν δύο επιταγές £1.350 που ήταν τα ενοίκια, οι υπ' αρ. 4262712 και
  34. Ήταν και οι δύο επιταγές του Καθ' ου η Αίτηση
  35. Η μία ήταν μεταχρονολογημένη την 31.12.2003 και η άλλη Φεβρουάριο 2004 και κάλυπταν τα ενοίκια από Ιανουάριο μέχρι Οκτώβριο 2003 και μέρος των κοινοχρήστων. Οι αποδείξεις εκδόθηκαν, όπως είχε συμφωνηθεί, στη «Hugo Hair» που ήταν η εταιρεία που χρωστούσε τα ενοίκια και ο Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν διαμαρτυρήθηκε. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 τους είχε δώσει και άλλες επιταγές, πληρώνοντας τους μέχρι το τέλος του
  36. Πρόκειται για τρεις επιταγές, περίπου 10.000, που αφορούσαν παλιά ενοίκια της «Hugo Hair» και δόθηκαν την ημέρα που υπέγραψαν το συμβόλαιο με την νέα εταιρεία. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ήταν συνέταιροι στην νέα εταιρεία. Από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 πήραν χρήματα για πρώτη φορά την 31.1.
  37. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν διαμαρτυρήθηκε όταν οι δύο επιταγές του πιστώθηκαν και εκδόθηκε σχετική απόδειξη, στην «Hugo Hair» και όχι στους Καθ' ων η Αίτηση
  38. Ο κ. Ορφανός κατέθεσε ότι όταν κάποιος από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 πήγαινε στο γραφείο των Αιτητών και έδινε επιταγή για ενοίκια, την έπαιρνε η Μ.Α.2 που ήταν υπεύθυνη να εκδίδει τις αποδείξεις, τύπωνε απόδειξη από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, την υπέγραφε και την έδιδε στο πρόσωπο που πλήρωνε. Εάν αυτός εν τω μεταξύ είχε φύγει, πήγαινε υπάλληλος στο κομμωτήριο και την έδιδε. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε ότι οι αποδείξεις δεν ήταν σωστές. Ακόμα και μεταχρονολογημένη να ήταν η επιταγή, εκδιδόταν πάντα απόδειξη. Η απόδειξη ανέφερε εάν επρόκειτο για ενοίκια ή κοινόχρηστα ή και τα δύο. Η χρέωση για τα κοινόχρηστα έβγαινε κάθε τριμηνία. Π.χ. από το Τεκμήριο 9, στις 21.6.06 δόθηκε ένα ποσό £1.500 το οποίο κάλυψε ενοίκια και κοινόχρηστα: κοινόχρηστα από Μάρτιο 2005 μέχρι Δεκέμβριο 2005 και ενοίκια Μαϊου, Ιουνίου, Ιουλίου 2005 και έμεινε και ένα μικρό υπόλοιπο Λ.Κ.66,06 στα ενοίκια το οποίο πληρώθηκε με μια άλλη επιταγή. Αν έφερναν μια επιταγή π.χ. για £1.700 και το ενοίκιο ήταν £1.500, οι £1.500 πήγαιναν στο ενοίκιο και £200 στα κοινόχρηστα. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 σχεδόν πάντοτε καθυστερούσαν να πληρώσουν τόσο τα ενοίκια όσο και τα κοινόχρηστα. Όταν καθυστερούσαν, πήγαινε ο ίδιος στο κομμωτήριο, τους ανέφερε ότι χρωστούσαν τόσα ενοίκια, τόσα κοινόχρηστα και αν δεν ανταποκρίνονταν, έστελναν επιστολή μέσω της Διαχειριστικής Επιτροπής. Αν δεν ανταποκρινόταν και πάλι, έστελνε επιστολή ο δικηγόρος. Ο μάρτυρας κατέθεσε σχετικά το Τεκμήριο
  39. Με την αλλαγή του νομίσματος από Λίρες Κύπρου σε Ευρώ, έγινε μετατροπή στο σύστημα των Αιτητών. Στη συνέχεια, ενώ αρχικά το λογιστικό σύστημα ήταν ξεχωριστό, ενώθηκαν τα συστήματα σε ένα. Αυτό έγινε περίπου το
  40. Εάν σήμερα θέλει κάποιος να ανατυπώσει απόδειξη του 2006 από το σύστημα, στην απόδειξη θα φαίνεται το ποσό που εισπράχθηκε, αν ήταν ενοίκιο ο μήνας για τον οποίο εισπράχθηκε, αν ήταν κοινόχρηστα η τριμηνία για την οποία εισπράχθηκε και αν ήταν και για τα δύο, οι ημερομηνίες και το ποσό θα φαίνεται σε Λίρες Κύπρου και σε Ευρώ. «Οι αποδείξεις που βγήκαν ήταν μέσα στο πρόγραμμα του computer και όταν ζητήσαμε να μας δώσει copy της απόδειξης λόγω του ότι έγινε η μετατροπή από Λίρες σε Ευρώ και άλλαξε το πρόγραμμα, το έβγαλε έτσι την απόδειξη και σε Λίρες και σε Ευρώ.» Οι καταστάσεις των κοινοχρήστων εκδίδονταν κάθε τριμηνία και περιλάμβαναν τις χρεώσεις για ηλεκτρισμό, νερό, καθαρίστριες, με αντίγραφα των λογαριασμών της Ηλεκτρικής και της Υδατοπρομήθειας, για τις κυλιόμενες σκάλες και τα ασανσέρ, τα οποία έδιναν μαζί με την κατάσταση. Για τον κάθε ενοικιαστή λαμβάνονται υπόψην τα τετραγωνικά μέτρα που ενοικιάζει για τον υπολογισμό του ποσού των κοινοχρήστων που του αναλογεί. Είχε γίνει εμβαδομέτρηση από τον κ. Ανδρέα Πανταζή που ήταν ο διευθυντής του έργου. Σχετικό είναι το Τεκμήριο
  41. Το κτίριο λειτούργησε το
  42. Ο κ. Ορφανού κατέθεσε ότι τις αποδείξεις για το Ταμείο Προνοίας, για τα δάνεια των υπαλλήλων, για τα ενοίκια, τις εξέδιδε η Μ.Α.2 και κάθε τέλος του μήνα εξέδιδε κατάσταση για το κάθε είδος, οι οποίες περνούσαν στο λογιστικό πρόγραμμα. Την εισαγωγή στο πρόγραμμα έκανε ο ίδιος ο μάρτυρας. Όσον αφορά το χώρο στάθμευσης, υπήρχε χώρος για το επίδικο και μία μέρα ο κ. Ορφανός είδε ότι στάθμευσε εκεί μια καθαρίστρια η οποία του είπε ότι της είχε δώσει άδεια ο Καθ' ου η Αίτηση 3 να σταθμεύει. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν διαμαρτυρήθηκε είτε στο μάρτυρα είτε στον υπεύθυνο του χώρου στάθμευσης. Όταν έγινε μια επιπλέον αποθήκη του Εφόρου Εταιρειών, κάποιοι χώροι στάθμευσης μετακινήθηκαν λίγο πιο πίσω, αλλά παρέμειναν οι ίδιοι, περιλαμβανομένου του χώρου στάθμευσης του επίδικου. Σ' εκείνους τους χώρους σταθμεύει και προσωπικό των Αιτητών. Ο μάρτυρας κατέθεσε σχετικά το Τεκμήριο
  43. Πολύ καλή παρουσία, εξαιρετικά σταθερή και σαφής μαρτυρία, ικανότατος μάρτυρας, διαφωτιστικός, έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Καθ' ων η Αίτηση: Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση 3, κ. Χρίστος Πιερίδης. Ο κ. Πιερίδης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως η κυρίως εξέταση του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32

(1)/
  1. Ο κ. Πιερίδης κατέθεσε ότι είναι ο διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση 1, ενοικιαστών του επίδικου υποστατικού, το οποίο ο μάρτυρας χρησιμοποιεί ως κομμωτήριο από το
  2. Υπάρχει συνεχής ενοικίαση του επίδικου από την 1.11.2003 μέχρι την υπογραφή του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου την 1.11.2008 για περίοδο 2 χρόνων. Μέχρι την υπογραφή του εν λόγω εγγράφου, ο μάρτυρας ήταν απόλυτα συνεπής στις υποχρεώσεις του, ενώ κατά την υπογραφή του πρώτου εγγράφου, είχε προπληρώσει τους Αιτητές. Για όλη αυτή την περίοδο λειτουργούσε το επίδικο υποστατικό ως κομμωτήριο, με τον ίδιο ακριβώς εξοπλισμό, διαφημιστικές πινακίδες κλπ. Ο κ. Πιερίδης κατέθεσε ότι οι Αιτητές, κατά παράβαση του τελευταίου εν ισχύ ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.11.2008, δεν του παραχώρησαν καθόλου χώρο στάθμευσης στο υπόγειο του κτιρίου, καθότι στο χώρο που του υπέδειξαν δεν μπορούσε να σταθμεύει ένεκα παράνομης τοποθέτησης κατασκευών για σκοπούς αρχείου του Εφόρου Εταιρειών. Επιπρόσθετα, ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι τους οφείλει ενοίκια ύψους €8.568 για τους μήνες που αναφέρουν στην Αίτηση, είναι εντελώς ψευδής. Τα ενοίκια πληρώνονταν ανελλιπώς με επιταγή εκδοθείσα προς όφελος των Αιτητών και όλες οι επιταγές έχουν εξαργυρωθεί. Το συνολικό ποσό που εισέπραξαν οι Αιτητές ως ενοίκια από την αρχή της ενοικίασης υπερκαλύπτει όλα τα ενοίκια τα οποία έπρεπε να καταβάλει και καλύπτει μέχρι και τον Ιούνιο 2010, οπόταν οι Αιτητές παράνομα μετακίνησαν τις διαφημιστικές πινακίδες του κομμωτηρίου. Με επιστολή τους ημερομηνίας 3.6.2010, οι Αιτητές αντισυμβατικά και παράνομα απαίτησαν όπως ο κ. Πιερίδης μετακινήσει τις διαφημιστικές πινακίδες του κομμωτηρίου, οι οποίες προφανώς εν γνώσει των Αιτητών και με τη συγκατάθεση τους, τοποθετήθηκαν πριν την υπογραφή του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.11.2008, και οι οποίες αφορούσαν την επιχείρηση κομμωτηρίου και το franchise κομμωτηρίων που εκπροσωπεί η Καθ' ης η Αίτηση 1 στην Κύπρο. Οι πινακίδες ήταν τοποθετημένες στο χώρο από το 2003, καθ' υπόδειξην των Αιτητών, αφού πρώτα κάλεσαν οι ίδιοι το Δημαρχείο να καθαρίσει το χώρο και στη συνέχεια υπέδειξαν που ακριβώς έπρεπε να τοποθετηθούν. Στις 13.6.2010 οι Αιτητές παράνομα και αντισυμβατικά αφαίρεσαν όλες τις πινακίδες της επιχείρησης του Καθ' ου η Αίτηση 3, γεγονός που παραδέχονται στην επιστολή τους ημερομηνίας 14.6.2010 αλλά και στην Αστυνομία, καθότι η υπόθεση καταγγέλθηκε στο Τ.Α.Ε. Λευκωσίας. Είναι η θέση του μάρτυρα πως αφορμή για την παρούσα υπόθεση ήταν η εύλογη διαμαρτυρία του για την παράνομη αφαίρεση των διαφημιστικών πινακίδων. Από τότε και ένεκα της αναφερόμενης παράνομης πράξης των Αιτητών, ο κ. Πιερίδης έχασε πελατεία, αφού πολλοί πελάτες του θεώρησαν ότι έκλεισε το κομμωτήριο του. Ο Μ.Κ.1 υποστήριξε ότι ποτέ πριν την 19.7.2010 δεν του απέστειλαν επιστολή οι Αιτητές και να επικαλούνται δήθεν καθυστερημένα ενοίκια. Οι Αιτητές κακόπιστα, υστερόβουλα και αόριστα επικαλούνται δήθεν οφειλή για κοινόχρηστα για να υποστηρίξουν ότι το ποσό που ανελλιπώς κατέβαλλε ο Μ.Κ.1, δεν αφορούσε το ενοίκιο αλλά δήθεν κοινόχρηστα. Οι Αιτητές ουδέποτε εξέδιδαν αποδείξεις για τα χρήματα που τους κατέβαλλε με επιταγή και ουδέποτε ανάφεραν για συγκεκριμένο ποσό κοινοχρήστων. Κατά την αντεξέταση του, ο κ. Πιερίδης κατέθεσε ότι έγραφε στην επιταγή αυτό που του έλεγε ο κ. Γιαλελής και δεν γνωρίζει τι έκανε τις επιταγές μετά ο κ. Γιαλελής, δηλαδή τι εξοφλούσε μ' αυτές. Στη συνέχεια κατέθεσε: «Να σας το πει η λογίστρια ανάλογα με το πώς διαμοίραζε τις επιταγές μου γιατί εκεί ήταν το πρόβλημα, αλλιώς το λογιστήριο το δικό μου διαμοίραζε τις επιταγές και αλλιώς το Ταμείο Προνοίας, αυτό κατάλαβα στο τέλος...... Μου ζητούσε ο κος Γιαλελής ένα συγκεκριμένο ποσό και του έκοψα, δεν αναφέρεται ούτε σε κοινόχρηστα ούτε σε ενοίκια, ό,τι ποσό μου ζητούσε του έδιδα, για 5-6 χρόνια συνεχόμενα.» Ήταν η εισήγηση του ότι οι Αιτητές προσπαθούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο και με κατασκευασμένες αποδείξεις και έγγραφα να υποστηρίξουν δήθεν οφειλόμενα ενοίκια. Είναι στα πλαίσια εκδίκασης της υπόθεσης που ο Καθ' ου η Αίτηση 3 έμαθε και κατάλαβε για πρώτη φορά το μέγεθος των ψευδών και κατασκευασμένων εγγράφων που ετοίμασαν και «μαγείρεψαν» οι Αιτητές, αφού έφτασαν στο σημείο να γράψουν σκόπιμα ότι τα χρήματα που τους έδινε ήταν για προηγούμενη ενοικίαση από άλλη εταιρεία, τη «Hugo Hair». Ο Μ.Κ.1 δεν κατέθεσε οτιδήποτε άλλο σχετικά με την Hugo Hair ούτε και έδωσε τη δική του εκδοχή κατά την κυρίως εξέταση του, αναφορικά με την αλλαγή στην ενοικίαση του επίδικου από τη μία εταιρεία στην άλλη, ή αναφορικά με τη σχέση του με τον Καθ' ου η Αίτηση 2 ή τη σχέση του Καθ' ου η Αίτηση 2 με την εταιρεία, Καθ' ης η Αίτηση
  3. Κατά την αντεξέταση του, ο κ. Πιερίδης κατέθεσε ότι δεν είχε καμία σχέση με την «Hugo Hair», εργαζόταν στην Αθήνα για χρόνια με την «P.C. X-STUDIOS», ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είχε μικρό ποσοστό στην εταιρεία, Καθ' ης η Αίτηση
  4. Είναι «αδρανής μέτοχος», όπως είπε. Ο κ. Πιερίδης υποστήριξε ότι για τα ενοίκια και για τις πληρωμές μιλούσε και είχε να κάνει μόνο με τον κ. Μαρίνο Γιαλελή, του οποίου το γραφείο ήταν απέναντι από το κομμωτήριο. Αυτός έπαιρνε τις επιταγές του και του έλεγε το ποσό που ήθελε χωρίς να του δίνει απόδειξη, την οποία ο κ. Πιερίδης δεν θεώρησε αναγκαία γιατί έδιδε επιταγές και φαινόταν η πληρωμή. Υπήρχε εμπιστοσύνη και συνεργασία μεταξύ τους. Είναι δηλαδή η θέση του Καθ' ου η Αίτηση 3 ότι από τον κ. Γιαλελή δεν ήθελε απόδειξη και αυτή δεν ήταν αναγκαία αλλά από άλλο προσωπικό των Αιτητών ήθελε απόδειξη και αυτή ήταν αναγκαία και ενώ για τον κ. Γιαλελή η πληρωμή φαινόταν από την επιταγή ενώ για άλλο προσωπικό δεν φαινόταν; Ο ίδιος δεν είχε να κάνει ούτε με την κα. Σκεύη ούτε με κανέναν άλλο που μαρτύρησε για τους Αιτητές. Αυτοί οι ισχυρισμοί και η θέση δεν είχαν τεθεί στους μάρτυρες των Αιτητών κατά την αντεξέταση τους. Ένας από τους κανόνες πρακτικής αναφορικά με την αντεξέταση είναι ότι κατ' αυτήν τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που να αντικρούει το μάρτυρα (βλέπετε σχετικά Adidas v. Jonitexo Ltd.
(1987)1 C.L.R. 383). Η παράλειψη αντεξέτασης είναι καθοριστική και σημαίνει το τέλος του ζητήματος (βλέπετε Frederickou Schools Co. Ltd. κ.ά. v. Acuac Inc.,
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1527 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) v. Γ. Οικονόμου, ECLI:CY:AD:2014:A786, Πολιτική Έφεση αρ. 335/09, απόφαση ημερομηνίας 17.10.2014). Ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε προηγουμένως οι Αιτητές ή οποιοσδήποτε απ' αυτούς, περιλαμβανομένου του κ. Μαρίνου Γιαλελή, διαμαρτυρήθηκαν ότι τους οφείλει ενοίκια ή κοινόχρηστα. Η μόνη επιστολή που έλαβε από τους Αιτητές είναι η επιστολή ημερομηνία 19.7.2010, η οποία περιέχει ισχυρισμό για δήθεν οφειλόμενα ενοίκια, σημειώνοντας παράλληλα ότι η επιστολή στάληκε μετά τις παράνομες και αντισυμβατικές ενέργειες των Αιτητών να του αφαιρέσουν τις διαφημιστικές πινακίδες. Η εν λόγω επιστολή απαντήθηκε από τους τότε δικηγόρους του στις 26.7.
  1. Κατά την αντεξέταση του, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 κατέθεσε ότι πλήρωσε για τελευταία φορά ενοίκια την 30.12.2009 και καλύπτουν μέχρι τον Ιούνιο 2010, παραδεχόμενος ουσιαστικά την οφειλή. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 αναφέρθηκε και στην Αίτηση Ε108/2010, η οποία καταχωρίστηκε 31.5.2010 και του επιδόθηκε στις 4.6.2010 και αφορά τα ίδια θέματα με την παρούσα υπόθεση. Ήταν η θέση του ότι αποτελεί κατάχρηση εξουσίας να καταχωρούνται παράλληλες υποθέσεις για το ίδιο θέμα, και άλλωστε δεν μπορούσε να αποσυρθεί η Ε108/2010 χωρίς να το γνωρίζει ο ίδιος επειδή του την είχαν επιδώσει. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι παρέλαβε την επιστολή ημερομηνίας 29.3.2010 η οποία είναι το Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Μαρίνου Γιαλελή ημερομηνίας 10.4.2012, η οποία καταχωρίστηκε προς το σκοπό έκδοσης απόφασης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 και επέμενε ότι η υπογραφή παραλαβής στην εν λόγω επιστολή δεν ήταν η υπογραφή του. Κατέθεσε ότι δεν έκαμε οποιοδήποτε συμβόλαιο με τον κ. Φίλιππο Ορφανό, το πρώτο συμβόλαιο που έκανε ήταν με τον κ. Μαρίνο Γιαλελή. Ούτε αυτός ο ισχυρισμός είχε τεθεί στον Μ.Α.3 κατά την αντεξέταση του. Ο κ. Πιερίδης κατέθεσε ότι στον κ. Ορφανό απλώς έδωσε δύο επιταγές για να «κλείσει» το κατάστημα μέχρι να κάμει την εταιρεία του, την 1.11.2003, πριν υπογραφεί το συμβόλαιο. Αυτά είχε καταθέσει και ο Μ.Α.
  2. Είχαν πάει με τον Καθ' ου η Αίτηση 2 για να πάρει το επίδικο ο Καθ' ου η Αίτηση 3, έδωσε τις δύο επιταγές και ρώτησε τον Καθ' ου η Αίτηση 2 αν χρωστάει ενοίκια. Ο κ. Ορφανός του είπε ότι οφείλει £9.
  3. Ο κ. Πιερίδης άκουσε τον Καθ' ου η Αίτηση 2 να του λέει πως θα του δώσει 4.000 και να ξοφλήσουν και να το αναλάβει ο Καθ' ου η Αίτηση
  4. Ο κ. Ορφανός του είπε ότι επειδή θα αποχωρήσει ο ίδιος, να κάμει το συμβόλαιο με τον κ. Γιαλελή. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε το Τεκμήριο 33 που είναι κατάσταση πληρωμών την οποία ετοίμασε η λογίστρια του και την έστειλε στους Αιτητές. Δέχθηκε ότι η πρώτη επιταγή δόθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση
  5. Φαίνονται και δύο δικές του επιταγές που δόθηκαν πριν υπογραφεί το έγγραφο. Επέμεινε ότι δεν πήρε ποτέ απόδειξη. Ήταν η θέση του ότι πλήρωνε κανονικά μέχρι την ημέρα που τον έφεραν Δικαστήριο, πλήρωσε και 4.000, 5.000 παραπάνω, όπως είπε. Στη συνέχεια: «.. δεν μπορώ να πληρώσω κάποιον που με ταλαιπωρεί, δεν μπορώ να πληρώσω κάποιον που μου κάνει ζημιά. Δεν μπορώ να πληρώσω κάποιον που μου έκανε 10.000 ζημιά στους εξωτερικούς χώρους του μαγαζιού και μου κατακρατά ένα καναπέ £1.500 αξία και δεν ξέρω σε τι κατάσταση βρίσκεται τώρα αφού τον κατακρατά εδώ και 3 χρόνια.» Αρνήθηκε ότι έδωσε έστω μία επιταγή στην Μ.Α.
  6. Αυτή η θέση δεν υποβλήθηκε στη μάρτυρα κατά την αντεξέταση της. Στη συνέχεια της αντεξέτασης του, ο κ. Πιερίδης αμφισβήτησε ότι έδωσε μία επιταγή η οποία εμφανίζεται στο Τεκμήριο
  7. Ο κ. Πιερίδης ισχυρίστηκε ότι οι Αιτητές του προκαλούν προβλήματα στη δουλειά του και κλείνουν τις πόρτες τα απογεύματα ενώ δουλεύει. Αυτά άρχισαν να γίνονται μετά που αφαιρέθηκαν οι ταμπέλες. Διαμαρτυρόταν προφορικά κάθε μέρα στους Αιτητές αλλά δεν έστειλε επιστολή. Για το χώρο στάθμευσης παραπονέθηκε, όπως είπε, στον κ. Γιαλελή και στον θυρωρό. Πιστεύει ότι το αυτοκίνητο που σταθμεύει στο δικό του χώρο είναι της Μ.Α.
  8. Η γραμμή της υπεράσπισης μέχρι τώρα είναι πως δεν μπορεί να σταθμεύσει ο Καθ' ου η Αίτηση 3 επειδή υπάρχουν κατασκευές του Εφόρου Εταιρειών και όχι επειδή σταθμεύει άλλο όχημα στη θέση του. Την εκδοχή αυτή είχε προβάλει ο Μ.Α.3, υιοθετήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση 3 αλλά είπε ότι πρόκειται για αυτοκίνητο μάρκας Mercedes και δεν νομίζει να είναι της καθαρίστριας, πιστεύει ότι είναι της Μ.Α.
  9. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας κατέθεσε ότι δεν έπαιρνε ειδοποίηση για τα κοινόχρηστα. Στη συνέχεια, αναφέρθηκε και σε αριθμούς για χρεώσεις για κοινόχρηστα, κάτι που δείχνει γνώση εκ μέρους του: «Όχι να πληρώνω στον κάθε ένα ότι θέλει. Μου έστειλε ότι πληρώνω θυρωρό, κανένας δεν με βοηθά, ότι πληρώνω για το ρεύμα όλο, ότι έχει 30 αποθήκες ο Έφορος από το -2 ανεβαίνει στο και κουβαλά φακέλους να τους πάρουν στον δεύτερο, στον τρίτο, στον έβδομο και κατεβαίνουν ξανά κάτω από το -2 πάνω και έρχεται το ρεύμα €10.000 το μήνα, δεν είμαι υπόχρεος να πληρώνω 500-600 το μήνα.. Όταν 'ρθει κάποιος να δει, να πάει στο υγειονομείο να 'ρθει να ελέγξει το κτίριο, αν όντως αυτά που μου βάζουν καθαριστικά, καθαρίστριες είναι ένα καθώς πρέπει κτίριο που πρέπει να πληρώνονται κοινόχρηστα.» Ο κ. Πιερίδης επιβεβαίωσε κάποια στοιχεία της μαρτυρίας του Μ.Α.3, ενώ κατέθεσε για θέματα που δεν τέθηκαν είτε στην Μ.Α.2 είτε στον Μ.Α.3 κατά την αντεξέταση τους και συνεπώς δεν λαμβάνονται υπόψην. Το θέμα του χώρου στάθμευσης παρέμεινε εντελώς μετέωρο για την υπεράσπιση, εφόσον φαίνεται ότι η ορθή εκδοχή είναι ως η μαρτυρία του Μ.Α.3 και όχι ως η δικογράφηση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  10. Το θέμα των ταμπελλών παρέμεινε μετέωρο επίσης, αφού αφενός δεν αποτελεί υπεράσπιση για την μη πληρωμή ενοικίων και αφετέρου δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα σχετικά γεγονότα. Ο Μ.Κ.1 παραδέχθηκε ότι δεν πληρώνει ενοίκια. Στην ουσία αυτό που αμφισβητεί είναι κάποιες επιταγές που πιστώθηκαν στην "Hugo Hair", αυτό το ξεκαθάρισε και η Μ.Κ.
  11. Συνολικά, η μαρτυρία του ήταν φτωχή, ανεπαρκής και διάτρητη. Δεν προώθησε την υπόθεση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  12. Δεύτερη μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε η κα. Αθηνά Αυγουστή. Η κα. Αυγουστή κατέθεσε ότι εργάζεται σε λογιστικό γραφείο. Είναι λογίστρια της εταιρείας Καθ' ης η Αίτηση 1 και σύζυγος του Καθ' ου η Αίτηση
  13. Τηρεί τα λογιστικά βιβλία από την ημέρα που άνοιξε η εταιρεία. Κατέθεσε ότι, παίρνοντας τις επιταγές που δίνονταν στο «Xenios Building» για ενοίκια, με βάση και το ενοικιαστήριο έγγραφο, παρατήρησε ότι δίνονταν περισσότερα χρήματα. Ενημέρωσε τον Καθ' ου η Αίτηση 3, γιατί ήταν 10.000 περισσότερα. Εκείνος πήγε να μιλήσει μαζί τους και στη συνέχεια της είπε ότι κάποιες επιταγές ήταν για προηγούμενο κομμωτήριο. Αυτό ούτε εκείνη το γνώριζε. Είχε συνάντηση η ίδια με τους Αιτητές, έδωσε μία κατάσταση που είχε ετοιμάσει και δεν την δέχθηκαν. Παρόντες στη συνάντηση ήταν ο Διευθυντής και η λογίστρια κα. Σκεύη. Σημειωτέον ότι η Μ.Κ.2 έχρισε την κα. Σκεύη, δηλαδή την Μ.Α.2 ως «λογίστρια», ενώ ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι δεν είχε τίποτε να κάμει μαζί της και δεν πλήρωνε την ίδια. Η μάρτυρας αναφερόταν στην κατάσταση Τεκμήριο
  14. Είπε ότι κάτι λείπει από την κατάσταση που έκαμαν: μία ανάλυση ποια είναι τα ενοίκια που έπρεπε να είχε δώσει ο Καθ' ου η Αίτηση 3 με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο τα οποία είναι €46.612,87 μέχρι το
  15. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 έδωσε συνολικά €57.
  16. Η πρώτη επιταγή για 4.000 που φαίνεται στο Τεκμήριο 33, αφαιρέθηκε αφού δεν υπάρχει στα βιβλία της Καθ' ης η Αίτηση
  17. Η εταιρεία δεν είχε τότε συσταθεί. Η μάρτυρας δεν εξήγησε γιατί τότε την είχε αρχικά σημειώσει. Συνεπώς, υπάρχει υπόλοιπο €10.
  18. Οι υπολογισμοί των ενοικίων φαίνονται σε άλλο έγγραφο το οποίο η μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο
  19. Είπε ότι αυτά τα έδωσε στη λογίστρια των Αιτητών. Εκείνοι της έδωσαν τη δική τους κατάσταση, απ' όπου διαπίστωσε ότι οι επιταγές της Καθ' ης η Αίτηση 1 πήγαν σε μία άλλη εταιρεία, επ' ονόματι «Hugo», με την οποία δεν έχει καμία σχέση η μάρτυρας. Πως όμως είχαν πιστωθεί στην «Hugo» επιταγές της Καθ' ης η Αίτηση 1, αφού η εταιρεία δεν είχε συσταθεί κατά το χρόνο που δόθηκαν επιταγές στους Αιτητές και πιστώθηκαν στην «Hugo»; Η Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι δεν είχε στην κατοχή της οποιαδήποτε απόδειξη για κοινόχρηστα. Αν υπήρχαν έξτρα χρήματα από τις επιταγές, τα χώριζε ως κοινόχρηστα. Αυτό είχε καταθέσει και ο Μ.Α.
  20. Η ίδια ακολουθούσε μόνο το έγγραφο και διαπίστωσε ότι υπήρχε πληρωμή του ποσού το οποίο είχε αναφέρει. Ακολουθούσε δηλαδή το έγγραφο όσον αφορά την πληρωμή ενοικίων και δεν λάμβανε υπόψην πληρωμή κοινοχρήστων; Κατά την αντεξέταση της η μάρτυρας ρωτήθηκε πότε διαπίστωσε ότι υπήρχε επιπλέον πληρωμή και απάντησε ότι ήταν το 2009 που προσπαθούσε να κλείσει τους λογαριασμούς. Έκλεινε λογαριασμούς για την εταιρεία κάθε χρόνο, δηλαδή έκλεινε τα λογιστικά βιβλία. Δεν ασχολείται με τους τελικούς λογαριασμούς επειδή, ως σύζυγος του Καθ' ου η Αίτηση 3, δεν δικαιούται και τα έκανε άλλο πρόσωπο στο γραφείο που εργάζεται. Για πληρωμές που γίνονταν μέχρι το 2008, η μάρτυρας σημείωνε ότι ήταν προπληρωμένα ενοίκια. Κάποια στιγμή ρώτησε το σύζυγο της γιατί προπληρώνει και της είπε ότι δεν προπληρώνει. Η μάρτυρας δεν είχε μαζί της τα βιβλιάρια επιταγών. Ήταν η θέση της ότι υπήρχε επαφή μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση 3 και των Αιτητών, αφού βρίσκονταν στο ίδιο κτίριο. Κατέθεσε ότι σε επίσκεψη της στο κομμωτήριο, είχε συναντήσει τον κ. Μαρίνο Γιαλελή να μιλά με το σύζυγο της. Αναφορικά με τις επιταγές στην κατάσταση Τεκμήριο 33, που φαίνεται να έχουν διαφορετικούς αριθμούς απ' ότι άλλες, η μάρτυρας κατέθεσε ότι μπορεί να ήταν προσωπικές του Καθ' ου η Αίτηση
  21. Δεν τις πέρασε η ίδια ως επιταγές της Καθ' ης η Αίτηση
  22. Τις πίστωσε όμως για ενοίκια των Καθ' ων η Αίτηση
  23. Από τη στιγμή που δεν υπήρχαν αποδείξεις ή τιμολόγια, η ίδια ακολουθούσε μόνο το ενοικιαστήριο έγγραφο, το οποίο έχει δει αρκετές φορές. Το αρχικό ενοίκιο ήταν £270 και είχε αύξηση 10% κάθε 2 χρόνια. Θεωρεί ότι εξοφλείτο πρώτα το ενοίκιο και το υπόλοιπο ποσό πήγαινε στα κοινόχρηστα. Η κα Αυγουστή κατέθεσε ότι δεν είχε κατάσταση για τα κοινόχρηστα. Ρωτούσε τον Καθ' ου η Αίτηση 3 πόσα ήταν και τα έβαζε αναλόγως. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 όμως, είχε καταθέσει ότι ποτέ δεν πλήρωσε ποσό για κοινόχρηστα και ότι αν είχε πληρωθεί τέτοιο ποσό, ήταν ως μέρος συνολικού ποσού το οποίο του είχε ζητήσει ο κ. Γιαλελής να βάλει στην επιταγή. Μάλιστα σε ερώτηση γιατί οι πληρωμές δεν ήταν ακριβώς το ποσό των ενοικίων και να πληρώνονται τα κοινόχρηστα ξεχωριστά, η μάρτυρας απάντησε: «Πάνε στο ίδιο άτομο, τα χώριζα εγώ ανάλογα. Έδινε ο Χρίστος όσα μπορούσε. Δεν ξέρω γιατί δεν έδινε έξτρα επιταγή για τα κοινόχρηστα.» Επιδείχθηκε στη μάρτυρα το Τεκμήριο 9 και κατέθεσε ότι πρόκειται για την κατάσταση των Αιτητών την οποία η ίδια ποτέ δεν κατάλαβε. Βλέπει στην κατάσταση επιταγές του συζύγου της που πήγαν στο «Hugo Hair». Αν φύγουν εκείνες οι επιταγές, τότε θα θεωρήσει ότι η κατάσταση είναι σωστή. Η ίδια είναι και εξωτερικός ελεγκτής και κάνει έλεγχο σε πολλά βιβλία. Είναι η θέση της ότι δεν γίνεται να βγάζεις κατάσταση σε δύο πελάτες. Γνώριζε ότι η «Hugo Hair» ήταν ο προηγούμενος ενοικιαστής. Λογιστικά, η ίδια δεν έχει σχέση με τη «Hugo Hair». Ούτε η Καθ' ης η Αίτηση 1 έχει σχέση. Δεν γνωρίζει ποιοι είναι οι μέτοχοι και οι διευθυντές. Για το Τεκμήριο 9 κατέθεσε επίσης ότι μπορεί ο διαχωρισμός σε ενοίκια και κοινόχρηστα να είναι σωστός, αλλά δεν γίνεται να φαίνεται η «Hugo Hair» σε κατάσταση των Καθ' ων η Αίτηση
  24. Η Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι δεν γνωρίζει αν κατατίθενται ελεγμένοι λογαριασμοί για την Καθ' ης η Αίτηση
  25. Είναι εντελώς εκτός των φορολογικών ζητημάτων του Καθ' ου η Αίτηση 3 επειδή είναι η σύζυγος του. Τηρεί μόνο τα λογιστικά βιβλία. Η μάρτυρας απάντησε όμως ότι, απ' ότι γνωρίζει η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν πληρώνει φόρους. Η κα. Αυγουστή κατέθεσε ότι δεν εντόπισε τα βιβλιάρια επιταγών. Εντόπισε τα λογιστικά βιβλία που τηρούσε η ίδια αλλά δεν είναι ελεγμένα (Τεκμήριο 35). Θεωρεί ότι η διαφωνία με τους Αιτητές, είναι οι 3 επιταγές, αν είναι του Καθ' ου η Αίτηση 3 ή του Καθ' ου η Αίτηση
  26. Στη συνέχεια, η κα. Αυγουστή εξήγησε ότι δεν προσκόμισε στο Δικαστήριο τα αναλυτικά βιβλία εξόδων της εταιρείας αλλά μόνο την ανάλυση των ενοικίων. Επιδείχθηκε στη μάρτυρα το Τεκμήριο 24 και ρωτήθηκε εάν έπρεπε να διαχωρίσει ποσό για κοινόχρηστα. Η Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι δεν ήξερε ότι ήταν κοινόχρηστα για να τα περάσει ως τέτοια. Δεν είχε αυτή την κατάσταση και αν την είχε, θα την ελάμβανε υπόψη. Η μάρτυρας επέμεινε ότι το πρόβλημα δεν είναι τα κοινόχρηστα και αν η ίδια τα διαχώρισε, αλλά οι 3 επιταγές που αμφισβητούνται. Δέχθηκε ότι περνούσε όλα τα ποσά ως ενοίκια και κατέθεσε επίσης ότι σίγουρα κάποια από τα ποσά ήταν κοινόχρηστα. Από το ποσό των 10.000 που φαίνεται στην ανάλυση της, σίγουρα κάποιο μέρος αφορά κοινόχρηστα. Η Μ.Κ.2 διερωτήθηκε γιατί να μην είχε δώσει επιταγή για την Καθ' ης η Αίτηση 1 ο Καθ' ου η Αίτηση 2, αφού ήταν μέτοχος της. Δόθηκε χρόνος στη μάρτυρα για να προσκομίσει τους ελεγμένους λογαριασμούς της Καθ' ης η Αίτηση 1, τους οποίους τελικά δεν έφερε. Κατέθεσε ότι δεν έχουν κλείσει λογαριασμοί από τότε που ξεκίνησε η εταιρεία γιατί υπάρχουν ανοικτά θέματα όπως π.χ. τα ενοίκια. Στο στάδιο αυτό η μάρτυρας κατέθεσε ότι η ίδια περνούσε τις επιταγές ως ενοίκια και στο ελεγκτικό τμήμα του γραφείου τους τα ξεχώριζαν, ξοφλούσαν τα κοινόχρηστα και τα υπόλοιπα πήγαιναν στα ενοίκια. Όπως φαίνεται από τα πιο πάνω, αυτή είναι η τρίτη εκδοχή αναφορικά με την πληρωμή των κοινοχρήστων. Σε υπόδειξη ότι στις 57.000 που καταλήγει ότι πλήρωσε ο Καθ' ου η Αίτηση 3, περιέλαβε και τις πρώτες 4 επιταγές από το Τεκμήριο 33, η μάρτυρας απάντησε ότι αυτή η ανάλυση είναι όπως τα περνούσε η ίδια. Στο ελεγκτικό τμήμα τα περνούσαν καλύτερα. Αλλά οι πρώτες 3 επιταγές περιλαμβάνονται. Οι άλλες επιταγές ήταν αυτές που έδωσε ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ως αυτοεργοδοτούμενος που ήταν από 29.7.2002 έως 2.11.
  27. Από τον Οκτώβριο 2003 που άνοιξε η εταιρεία, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 άρχισε να εργάζεται στο επίδικο ως P.C. X-Studios Hairstyling and Beauty Ltd. Η κα. Αυγουστή κατέθεσε ότι έχει κατάσταση με τα ενοίκια και τα κοινόχρηστα που έπρεπε να είχε πληρώσει ο Καθ' ου η Αίτηση 3 και για τον καιρό που ήταν αυτοεργοδοτούμενος. Από Ιούλιο 2002 έως 31.12.2002, £1.810 και από 1.1.2003 μέχρι τον Οκτώβριο 2003, £3.017 ενοίκια και κοινόχρηστα. Υπολόγισε περίπου £380 κοινόχρηστα. Κατέθεσε ότι υπάρχουν κάποια στοιχεία από το «Xenios» για τα έτη 2004, 2005 και
  28. Για το 2007, δεν υπήρχαν στοιχεία και συνέχιζαν να υπολογίζουν το ίδιο περίπου ποσό ως κοινόχρηστα και για τα έτη 2008,
  29. Αυτή είναι η τέταρτη εκδοχή για τα κοινόχρηστα. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3, από το 2002 έδωσε 3 επιταγές που φαίνονται στο Τεκμήριο
  30. Μετά, ξεκίνησε η Καθ' ης η Αίτηση
  31. Όταν μπήκε ο Καθ' ου η Αίτηση 3 στο επίδικο, σταμάτησε να υπάρχει η «Hugo Hair», δηλαδή από Ιούλιο
  32. Συνεπώς, σημειώνουμε, ήταν ορθό να επιβαρυνθεί ο Καθ' ου η Αίτηση 3, όπως και επιβαρύνθηκε, τα ενοίκια μέχρι Οκτώβριο
  33. Η Μ.Κ.2 κατέθεσε σχετικά τα Τεκμήρια 36 και 37 ως τις επιταγές που έδωσε ο Καθ' ου η Αίτηση
  34. Είπε ότι πλήρωσε αρκετά χρήματα και αυτά πήγαν στη «Hugo Hair». Έτσι, η μάρτυρας κατέληξε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 κατέβαλε €9.866 περισσότερα και υπολόγισε και τα κοινόχρηστα. Η Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι για ένα χρόνο ο Καθ' ου η Αίτηση 3 είχε σχέση με το κατάστημα και εργαζόταν εκεί ως αυτοεργοδοτούμενος, κάτι στο οποίο είχε αναφερθεί και ο κ. Ορφανός. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη μαρτυρία του ίδιου του Καθ' ου η Αίτηση
  35. Η κα. Αυγουστή κατέθεσε ότι ανοίχθηκε λογαριασμός για ένα χρόνο στα ονόματα των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 όταν ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ήταν αυτοεργοδοτούμενος και η υπογραφή στις επιταγές που παρουσίασε είναι του Καθ' ου η Αίτηση
  36. Πιο κατατοπιστική από τον Καθ' ου η Αίτηση 3, η Μ.Κ.2 προσπάθησε να δικαιολογήσει κάποια πράγματα, διαφοροποιώντας τη μαρτυρία της ή προσθέτοντας σ' αυτήν κάθε φορά κατά τη μακρά κατάθεση της, έκαμε σαφή προσπάθεια να πει την αλήθεια αλλά ταυτόχρονα να δώσει και μία εικόνα για τα οικονομικά των Καθ' ων η Αίτηση 1 που θα βοηθούσε την υπόθεση τους. Δέχθηκε ότι η διαφορά των Καθ' ων η Αίτηση 1 με τους Αιτητές είναι οι τρεις πρώτες επιταγές. Δεν αμφισβήτησε τη συνεχιζόμενη οφειλή και απέτυχε να αποδείξει ότι δεν υπήρχε οφειλή κατά τον ουσιώδη χρόνο επειδή είχαν γίνει προπληρωμές. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Οι Αιτητές είναι εγγεγραμμένοι ως Ταμείο Προνοίας και είναι ιδιοκτήτες του κτιρίου "Xenios Building", επί της οδού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' & Καρπενησίου 62, το οποίο περιλαμβάνει τα καταστήματα αρ. 115 και 116, στον πρώτο όροφο. σύμφωνα με τη σχετική Νομοθεσία. Πρόκειται για ελεγχόμενη περιοχή εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
  37. Το κτίριο, μέρος του οποίου αποτελεί το επίδικο υποστατικό, ολοκληρώθηκε πριν την 31.12.
  38. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι το κτίριο αποτελεί παράνομη οικοδομή, βλέπετε πιο κάτω. Οι Αιτητές ενοικίασαν το επίδικο υποστατικό στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία με ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.11.2003, για την περίοδο από 1.11.2003 έως 31.10.2006 (Τεκμήριο 1). Στη συνέχεια, υπεγράφη νέα συμφωνία την 1.11.2006 για την περίοδο από 1.11.2006 έως 31.10.2008 (Τεκμήριο 2) και τρίτη συμφωνία την 1.11.2008 για την περίοδο από 1.11.2008 έως 31.10.2010 (Τεκμήριο 3), δηλαδή το τελευταίο ενοικιαστήριο έγγραφο. Το Τεκμήριο 3 προνοεί για μηνιαίο ενοίκιο €612.-, πληρωτέο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, στα γραφεία των ιδιοκτητών. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία κατέχει το επίδικο υποστατικό μέχρι σήμερα και είναι θέσμιος ενοικιαστής, εφόσον παρέμεινε σ' αυτό μετά την επίδοση της επιστολής Τεκμήριο
  39. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 έχουν υπογράψει ως εγγυητές της Καθ' ης η Αίτηση 1 στη συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 1.11.2008 (βλέπετε σχετικά και πιο κάτω). Εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 έχει ήδη εκδοθεί απόφαση ερήμην, για το χρηματικό μέρος της απαίτησης. Το τελευταίο πληρωτέο ενοίκιο και αυτό που ζητείται με την Αίτηση είναι €612.- μηνιαίως, ως το Τεκμήριο
  40. Το επίδικο χρησιμοποιείται ως κομμωτήριο. Σύμφωνα με τη ρήτρα 6 του Τεκμηρίου 3: «Ο ενοικιαστής υποχρεούται να συμμορφούται προς του κανονισμούς του συγκροτήματος του Εμπορικού Κέντρου και να καταβάλλει τις δαπάνες των κοινοχρήστων δια το ενοικιαζόμενο υποστατικό με βάση τις πρόνοιες της Γενικής Συμφωνίας που συνυπογράφεται σαν αναπόσπαστο μέρος του παρόντος ενοικιαστηρίου εγγράφου.» Δυνάμει του άρθρου 27
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, οι όροι και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου εφαρμόζονται στη θέσμια ενοικίαση, εφόσον αυτοί είναι σύμφωνοι με τις διατάξεις του Νόμου. Στο Τεκμήριο 3, όπως και στα προηγούμενα ενοικιαστήρια έγγραφα, επισυνάπτεται «Γενική Συμφωνία» μεταξύ των διαφόρων Ενοικιαστών του Εμπορικού Κέντρου ΞΕΝΙΟΣ και των Αιτητών. Η Συμφωνία καθορίζει τους κοινόχρηστους χώρους, τις κοινές δαπάνες και την κατανομή αυτών και περιλαμβάνει Γενικές Πρόνοιες. Σύμφωνα με τις ρήτρες 2.1 και 2.2: «2.1 Ο Ενοικιαστής εκάστου Καταστήματος/Γραφείου θα επιβαρύνεται και θα καταβάλλει τοιαύτη επί τοις εκατόν αναλογία της συνολικής δαπάνης της απαιτούμενης δια τους κοινής χρήσεως χώρους τα οποία είναι η αναλογία του εμβαδού του Καταστήματος/Γραφείων εις την ειρημένη οικοδομή. Δια τους σκοπούς της παρούσης συμφωνίας συμφωνείται ότι έκαστο Κατάστημα/Γραφείο εις τη ειρημένη οικοδομή θα λογίζεται ως έχων εμβαδόν το οποίον είναι το επί τοις εκατόν ποσοστόν του συνολικού εμβαδού όλων ομού των κεκαλυμμένων χώρων των υπολοίπων Καταστημάτων/Γραφείων εν τη ειρημένη οικοδομή. 2.2. Η τοιαύτη δαπάνη θα καθορίζεται υπό των ιδιοκτητών ως προνοείται κατωτέρω και θα καταβάλληται αναλόγως υπό του ενδιαφερόμενου Ενοικιαστού, ο οποίος ουδέν δικαίωμα έχει όπως αρνηθεί την καταβολή του αναλογούντως εις αυτόν μεριδίου. Η τοιαύτη καταβολή θα γίνεται υπό του ενοικιαστού ως προνοείται εις το συμβόλαιο ενοικιάσεως. Νοείται ότι ο Ιδιοκτήτης δύναται να επιβάλει επιπρόσθετο τέλος/ποσό αναλόγως της χρήσεως του ενοικιαστού εν σχέση με την χρήση ανελκυστήρων, κυλιόμενων σκαλών, καταναλώσεως νερού και άλλων υπηρεσιών.» Περαιτέρω, σχετικό είναι και το εδάφιο 5 του άρθρου 27 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Αν δεν υπάρχει αντίθετη συμφωνία, ο ενοικιαστής υποχρεούται να πληρώνει το ποσό των κοινοχρήστων που αναλογεί στο ακίνητο περιλαμβανομένων μικροεξόδων συντήρησης κοινόχρηστων χώρων και κοινόχρηστων εγκαταστάσεων και εξαιρουμένων σοβαρών εξόδων συντήρησης, τροποποίησης ή αντικατάστασης τους.» Είναι η κρίση μου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 είχαν και έχουν την υποχρέωση καταβολής των κοινοχρήστων που αναλογούν στο επίδικο υποστατικό. Τα κοινόχρηστα επιμερίζονται στους ενοίκους του κτιρίου "Xenios Building", περιλαμβανομένης της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, με βάση τα τετραγωνικά μέτρα τα οποία ενοικιάζει ο κάθε ένοικος. Το επίδικο υποστατικό είναι 74 τ.μ. Ετοιμάζεται κατάσταση ανά τριμηνία, στην οποία επισυνάπτονται τιμολόγια και αποδείξεις για τα διάφορα έξοδα του κτιρίου και στέλνεται ή δίνεται στους ενοίκους (Τεκμήρια 10, 19, 21). Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 ότι δεν πήρε τέτοιες καταστάσεις αντικρούστηκε επαρκώς από τους Μ.Α.2 και Μ.Α.3, ενώ εν τέλει, φάνηκε από την ίδια τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 ότι γνώριζε για το ύψος των κοινοχρήστων. Σημειώνω ακόμα, ότι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3 αναφορικά με τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου να επιδικάζει ποσά για κοινόχρηστα, εν τέλει δεν προωθήθηκε. Η ρήτρα 18
(1)του ενοικιαστηρίου εγγράφου, Τεκμήριο 3, προνοεί ως ακολούθως: «Οιαδήποτε παράλειψη ή και καθυστέρηση πληρωμής οιασδήποτε δόσεως ενοικίου ή μέρος ενοικίου ή κοινοχρήστων εξόδων (ανεξαρτήτως εάν εζητήθη νομικώς ή όχι) πέραν των 21 ημερών δίνει το δικαίωμα στους ιδιοκτήτες να εισέλθουν στο υποστατικό, να λάβουν κατοχή τούτο και να ζητήσουν εκκένωση των από τον ενοικιαστή και καταβολή οιουδήποτε οφειλομένου ποσού προς τους ιδιοκτήτες. Άνευ βλάβης του ως άνω δικαιώματος των ιδιοκτητών ή και οιωνδήποτε άλλων δικαιωμάτων τούτων οι ιδιοκτήτες θα δικαιούνται ωσαύτως εις περίπτωση παραβάσεως οιουδήποτε όρου του παρόντος συμβολαίου να τερματίσουν γραπτώς την ενοικίαση.» Καθίσταται σαφές ότι δεν είχαν υποχρέωση οι Αιτητές να στείλουν οποιαδήποτε άλλη επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση 1, πέραν και ανεξάρτητα από την επιστολή τους ημερομηνίας 19.7.2010 (Τεκμήριο 4). Εν πάση περιπτώσει, οι Αιτητές είχαν αποστείλει επιστολή για οφειλόμενα κοινόχρηστα την 31.7.2008 (Τεκμήριο 25). Την 19.7.2010 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 όφειλαν τα ενοίκια για τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο 2008 και για τους μήνες Σεπτέμβριο 2009 έως Ιούλιο 2010 καθώς και τα κοινόχρηστα για τους μήνες Απρίλιο έως Δεκέμβριο
  1. Με την επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών της εν λόγω ημερομηνίας, οι Αιτητές τερμάτισαν, ως είχαν δικαίωμα (βλέπετε πιο πάνω) τη συμφωνία ενοικίασης, δηλαδή το Τεκμήριο
  2. Με την επιστολή δόθηκε χρόνος 22 ημερών από την παραλαβή της για την εξόφληση των οφειλόμενων ποσών. Η επιστολή επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση 3 ως διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση 1, την ίδια ημερομηνία. Η παραλαβή της επιστολής είναι παραδεκτή. Αναφορικά με τον νόμιμο τερματισμό της συμβατικής ενοικίασης, βλέπετε πιο κάτω. Η επιστολή απαντήθηκε από τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 με τη δική τους επιστολή ημερομηνίας 26.7.2010 (Τεκμήριο 31). Η «Hugo Hair» ανήκε στον Καθ' ου η Αίτηση 2, ο οποίος ενοικίασε το επίδικο υποστατικό το 1998 και λειτουργούσε σ' αυτό κομμωτήριο. Περί τον Ιούλιο 2002, άρχισε να εργάζεται στο επίδικο ο Καθ' ου η Αίτηση 3, ως αυτοεργοδοτούμενος (Τεκμήριο 36). Τον Οκτώβριο 2003, οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, ζήτησαν από τους Αιτητές όπως γίνει καινούργιο ενοικιαστήριο έγγραφο στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 είναι διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 και ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι μέτοχος αυτής (Τεκμήριο 14). Η Καθ' ης η Αίτηση 1 συστάθηκε την 20.10.
  3. Κατά τον εν λόγω χρόνο, δηλαδή Οκτώβριο 2003, η "Hugo Hair" όφειλε ενοίκια στους Αιτητές και συμφωνήθηκε όπως τα πληρώσει ο Καθ' ου η Αίτηση
  4. Δόθηκαν τρεις επιταγές, οι πρώτες τρεις που φαίνονται στο Τεκμήριο 9, σύνολο Λ.Κ. 9.000, για τα ενοίκια από Μάιο 1999 έως Δεκέμβριο
  5. Αυτές δόθηκαν την ημέρα που υπεγράφη το ενοικιαστήριο έγγραφο και ήταν από κοινό λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 (Τεκμήρια 38Α, Β και Γ). Συμφωνήθηκε επίσης όπως τα υπόλοιπα, δηλαδή τα ενοίκια από Ιανουάριο μέχρι Οκτώβριο 2003, καταβληθούν από τους Καθ' ων η Αίτηση
  6. Η μαρτυρία της Μ.Α.2 επί του σημείου αυτού ήταν πολύ ξεκάθαρη. Ομοίως και ο Μ.Α.3 κατέθεσε ότι το 2003 έγιναν πληρωμές από τον Καθ' ου η Αίτηση 3 οι οποίες πιστώθηκαν στην «Hugo Hair» και κάλυπταν τα ενοίκια από Ιανουάριο μέχρι Οκτώβριο 2003 και μέρος των κοινοχρήστων. Εκδόθηκαν αποδείξεις στο όνομα «Hugo Hair». Σχετικό είναι το Τεκμήριο 13, το οποίο συνάδει απόλυτα με το Τεκμήριο 9, καθώς και το Τεκμήριο
  7. Πρόκειται για δύο επιταγές την παράδοση των οποίων παραδέχθηκε και ο Καθ' ου η Αίτηση 3 και είπε ότι τις έδωσε για να «κλείσει» το κατάστημα. Οι επιταγές ήταν και οι δύο για ποσό Λ.Κ.1.500 και η πρώτη εξαργυρώθηκε την 31.12.2003 για τα ενοίκια από Ιανουάριο έως Μάιο 2003, ενώ κάλυψε και κοινόχρηστα και έμεινε πιστωτικό υπόλοιπο Λ.Κ. 65,
  8. Η δεύτερη εξαργυρώθηκε την 28.2.2004 για τα ενοίκια από Ιούνιο 2003 έως Οκτώβριο 2003 και έμεινε πιστωτικό υπόλοιπο Λ.Κ.
  9. Οι επιταγές ήταν των Καθ' ων η Αίτηση 1 (Τεκμήριο 38Δ). Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 πλήρωσαν ενοίκια για λογαριασμό τους για πρώτη φορά την 31.1.2005, καθώς και κοινόχρηστα τα οποία όμως πιστώθηκαν στο όνομα "Hugo Hair". Ήταν για την περίοδο από Απρίλιο 2003 έως Μάρτιο 2004 και η "Hugo Hair" αποχώρησε από το επίδικο τον Οκτώβριο 2003 (Τεκμήριο 9). Κατά τη διάρκεια της ενοικίασης, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατέβαλλαν ποσά κατά διαστήματα με τα οποία εξοφλούνταν ενοίκια και κοινόχρηστα. Οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3 αναφορικά με την μη παραχώρηση χώρου στάθμευσης στους Καθ' ων η Αίτηση 1, ενώ η παραχώρηση προνοείται στο Τεκμήριο 3, παρέμειναν μετέωροι, εφόσον ουσιαστικά η μαρτυρία του Μ.Α.3 αναφορικά με την στάθμευση άλλου αυτοκινήτου στο χώρο, αφενός υποστηρίχθηκε και από τη μαρτυρία του Μ.Κ.1, αφετέρου αντικρούει τη δικογραφημένη θέση ότι δεν μπορεί να σταθμεύσει αυτοκίνητο στο χώρο και γι' αυτό τον στερούνται οι Καθ' ων η Αίτηση
  10. Ομοίως μετέωρος παρέμεινε και ο ισχυρισμός για τις ταμπέλλες του επίδικου. Από τα ενώπιον μας γεγονότα, φαίνεται ότι αυτές αφαιρέθηκαν κάποια χρονική στιγμή εντός του Ιουνίου 2010, αλλά δεν έχουμε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση εκτός από την επιστολή Τεκμήριο 30, ούτε και αιτούμενη από τους Καθ' ων η Αίτηση θεραπεία γι' αυτό το θέμα. Οι Αιτητές κατέθεσαν ενώπιον μας τη δική τους εκδοχή με τα Τεκμήρια 28 και
  11. Η δε αφαίρεση των ταμπελλών δεν αποτελεί υπεράσπιση σε αίτηση για την έκδοση διατάγματος έξωσης λόγω καθυστερημένων ενοικίων. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 3 κατέβαλαν ενοίκια για τελευταία φορά την 30.12.2009 για την περίοδο μέχρι τον Ιούνιο
  12. Μετά τον Ιούνιο 2010, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 3 δεν έχουν καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για ενοίκια ή κοινόχρηστα για το επίδικο υποστατικό. Νομική πτυχή: Παρανομία: Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3 ισχυρίστηκαν ότι το κτίριο των Αιτητών, μέρος του οποίου αποτελεί το επίδικο υποστατικό, αποτελεί παράνομη οικοδομή και/ή οικοδομήθηκε χωρίς πολεοδομική άδεια και/ή χωρίς να υπάρχει τελική έγκριση. Αυτό δεν ευσταθεί και αντικρούστηκε επαρκώς με το Τεκμήριο 7, δηλαδή το Πιστοποιητικό Έγκρισης του κτιρίου. Τερματισμός: Σύμφωνα με την νομολογία είναι αναγκαία προϋπόθεση ο νόμιμος τερματισμός της ενοικίασης, ώστε η ενοικίαση να καταστεί θέσμια. Βλέπετε σχετικά Κώστας Γλυκής ν. Ιεράς Μονής Μαχαιρά,
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 654, MAXIMOS COURT LTD. v. Πιερή κ.α.,
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 875. Η ακύρωση της συμφωνίας την αποστερεί ισχύος από την ημέρα του τερματισμού της (βλέπετε A. N. Stasis Estates Co. Ltd. v. George Evans Edwards κ.α.,
(1995)1 Α.Α.Δ. 385). Παραπέμπω στο Αγγλικό σύγγραμμα R. E. Megarry The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, στη σελίδα 181, κάτω από την επικεφαλίδα "Determination of contractual Tenancy - Mode of determination" [1], και στη σελίδα 182, κάτω από την επικεφαλίδα «Validity of notices» [2]. Σε σχέση με την προθεσμία που έπρεπε να δοθεί, εάν έπρεπε να δοθεί, σχετική είναι η ρήτρα 18.1 στο ενοικιαστήριο έγγραφο Τεκμήριο 3. Τα ενοίκια και κοινόχρηστα οφείλονταν για περίοδο πέραν των 21 ημερών. Ειρήσθω εν παρόδω, η προθεσμία των 21 ημερών στο έγγραφο, δεν έχει σχέση με την προθεσμία που πρέπει να δίδεται σε θέσμιο ενοικιαστή δυνάμει του άρθρου 11
(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Σε σχέση με το περιεχόμενο της ειδοποίησης, βλέπετε το λεξικό Stroud's Judicial Dictionary, 3η έκδοση, Τόμος 3, στη σελίδα 1929, κάτω από τη φράση 'notice to quit' [3], τις αυθεντίες Glykys v. Ioannides (1959-60) XXIV C.L.R. 220, στη σελίδα 224 [4] και Χαρίκλεια Κύπρου Μιχαήλ v. Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 241 στη σελίδα 247 [5] και 248 [6], καθώς και το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 8, στην παράγραφο 270 [7]. Είναι η κρίση μου ότι η επιστολή Τεκμήριο 4 νόμιμα τερμάτισε το ενοικιαστήριο έγγραφο Τεκμήριο 3 και τη συμβατική ενοικίαση. Προηγούμενη Αίτηση: Πριν την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, οι Αιτητές είχαν καταχωρίσει εναντίον των ιδίων Καθ' ων η Αίτηση, την Αίτηση έξωσης υπ' αρ. Ε108/10 (Τεκμήριο 32). Είναι κοινό έδαφος ότι η εν λόγω Αίτηση αποσύρθηκε. Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που να δικαιολογεί και να υποστηρίζει τον ισχυρισμό για κώλυμα λόγω δεδικασμένου (estoppel per rem judicatam). Το ζήτημα αυτό δεν προωθήθηκε εν τέλει από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3. Έξωση για καθυστερημένα ενοίκια: Σύμφωνα με το άρθρο 11
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαγορεύεται η ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από τον Νόμο, σαν κανόνας και μόνο κατ' εξαίρεση επιτρέπεται στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο, περιλαμβανομένης της οφειλής ενοικίου που κατέστη πληρωτέο [8]. Οι προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες και πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά: α) Το επίδικο να ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. β) Το επίδικο να είχε συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.
  1. γ) Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 να είναι θέσμιοι ενοικιαστές. δ) Να έχει σταλεί γραπτή ειδοποίηση απαιτήσεως του ενοικίου στους Καθ' ων η Αίτηση 1 εκ μέρους των Αιτητών, σύμφωνα με τον Νόμο. ε) Είκοσι μία μέρες μετά την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το ρηθέν ποσό να μην έχει προσφερθεί. στ) Την ημέρα καταχώρισης της Αίτησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το εν λόγω ποσό να είναι νομίμως οφειλόμενο. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived". (ζ) Εντός δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση της Αιτήσεως στους Καθ' ων η Αίτηση 1, να μην έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ενοίκια. Σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις πληρούνται. Εγγύηση: Η εγγύηση επισυνάπτεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 3, και είναι παραδεκτό ότι υπεγράφη από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και
  2. Έχει δε το εξής λεκτικό: «Με την παρούσα εγγυόμαστε αλληλέγγυα και ο καθένα ξεχωριστά τη πιστή τήρηση από τον ενοικιαστή όλων των ορών και υποχρεώσεων που απορρέουν από το ενοικιαστήριο έγγραφο και όλων των υποχρεώσεων του ενοικιαστή που δημιουργούνται από σήμερα μέχρι της παράδοσης κατοχής του υποστατικού και παραγράφουμε οποιοδήποτε δικαίωμα αποδέσμευσης εξ' αιτίας οποιασδήποτε χαριστικής πράξης ή παράλειψης του ιδιοκτήτη. Η εγγύηση μας είναι δεσμευτική για εμάς και θα εξακολουθήσει να καλύπτει κάθε ρητή ή υπονοούμενη παράταση της ενοικίασης, είτε κατόπιν συμφωνίας είτε λόγω εφαρμογής οποιουδήποτε νόμου, ανεξάρτητα αν ειδοποιηθήκαμε ή όχι για την παράταση αυτή, ως επίσης και σε περίπτωση που ο ιδιοκτήτης ανεχθεί ή αποδεχθεί παρατάσεις ανεξάρτητα αν λάβαμε ή όχι γνώση γι' αυτό. Όλα αυτά θα ισχύουν ανεξάρτητα αν δόθηκε ή όχι σε εμάς προηγουμένος ειδοποίηση και θα εξακολουθούμε να ευθυνόμαστε σαν εγγυητές για όλες τις υποχρεώσεις του ενοικιαστή μέχρι την εκκένωση και παράδοση της ελεύθερης κατοχής του υποστατικού στον ιδιοκτήτη του. Η εγγύηση αυτή υπογράφτηκε από τους εγγυητές ταυτόχρονα με την υπογραφή του πιο πάνω εγγράφου.» Η ισχύς της εγγύησης στη θέσμια ενοικίαση: Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza
(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian
(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian
(1969)1 C.L.R. 1 και Αργύρη v. Χρυσοστόμου
(2006)1(Β) Α.Α.Δ.
  1. Κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης στην πρώτη αυθεντία, η σχετική νομοθεσία στην Κύπρο ήταν το Κεφ. 108, Rent Restriction Law. Ο έντιμος Δικαστής Hallinan, αποφάσισε ότι (σελίδα 150): "It is quite clear that such guarantee would not apply to a statutory tenancy under the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act,
  2. In the commentary on section 15 of that Act contained in Megarry Rent Acts (6th Edition, page 165) the learned author states:- 'Again the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang, so that a guarantor of the rent under the contractual term is not liable for rent accruing during the statutory tenancy.' ... "It is clear from the wording of section 8
(3)of our law that the legislative authority merely intended to confer a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England, obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable; subject to the provisions of this law, as in England, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy." Στην αυθεντία Michael v. Nishanian (πιο πάνω), αποφασίστηκε ουσιαστικά, ότι όπου το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει περίοδο ανανέωσης, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης [9]. Στην παρούσα περίπτωση, στο ενοικιαστήριο έγγραφο δεν προβλεπόταν αυτόματη ανανέωση (σχετική η ρήτρα 16 του Τεκμηρίου 3). Με την απόφαση στην υπόθεση Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), και ενώ η νομοθεσία σε ισχύ τότε ήταν το Κεφ. 86, Rent (Control) Law, κατέστη σαφές ότι η εγγύηση σε ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή μετά που το εν λόγω έγγραφο έληξε ή τερματίστηκε νόμιμα, και μόνον, εάν χρησιμοποιείται πολύ σαφές λεκτικό, δυνατόν να θεωρηθεί ότι ισχύει [10]. Όπως φαίνεται από το λεκτικό της εγγύησης το οποίο παρατίθεται πιο πάνω, αυτό είναι αρκετά σαφές, περιλαμβάνον μνεία σε ρητή ή υπονοούμενη παράταση της ενοικίασης λόγω εφαρμογής οποιουδήποτε νόμου, ώστε να θεωρηθεί ότι ο εγγυητής ανέλαβε υποχρέωση έναντι του ιδιοκτήτη κατά τη θέσμια ενοικίαση. Πέραν του αποσπάσματος που παραθέτω πιο κάτω και το οποίο είναι το απαύγασμα της νομολογίας κατά την κρίση μου, ο έντιμος Δικαστής κ. Χατζηαναστασίου ξεκαθάρισε επίσης, στη σελίδα 16, ότι, ενόψει ρητρών στο ενοικιαστήριο έγγραφο για την υποχρέωση του ενοικιαστή να παραδώσει το μίσθιο στο τέλος της περιόδου ενοικιάσεως και για το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να καταγγείλει τη σύμβαση σε περίπτωση παραβιάσεως όρου αυτής από τον ενοικιαστή, δηλαδή δύο ρητρών που προνοούν το τέλος της σχέσης, δεν υπάρχει συνεχής εγγύηση (continuing guarantee) εφόσον δεν υπάρχει συνεχής σχέση (continuing relationship). Στην παρούσα περίπτωση, σχετικές είναι οι ρήτρες 14, 18 και 19 του Τεκμηρίου 3. Στην πιο πρόσφατη αυθεντία, Αργύρη v. Χρυσοστόμου (πιο πάνω), και πάλιν υπήρχε σύμβαση ενοικίασης, με συγκεκριμένη περίοδο ενοικίασης και δικαίωμα ανανέωσης για περαιτέρω περίοδο. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης και όχι τη λήξη της αρχικής περιόδου, ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και θα πρέπει να είχε την πρόθεση να εγγυηθεί τον ενοικιαστή για ολόκληρη την περίοδο, όχι μόνο την αρχική. Επίσης, αποφασίστηκε ότι, η επέκταση της συμφωνίας για περαιτέρω περίοδο, δεν δημιουργούσε νέα συμφωνία και κατ' επέκτασιν δεν απάλλασσε τον εγγυητή από τις υποχρεώσεις του, σύμφωνα με το άρθρο 91 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149. Στην προκείμενη περίπτωση, οι ιδιοκτήτες κατάγγειλαν τη σύμβαση και προσέφυγαν στο Δικαστήριο, πριν ακόμα τη λήξη της αρχικής περιόδου ενοικίασης η οποία προνοούνταν στο ενοικιαστήριο έγγραφο. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ευθύνεται ως εγγυητής έναντι των Αιτητών, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως μετά των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, για τα οφειλόμενα ενοίκια. Αναστολή: Σχετικό είναι το άρθρο 11
(5)[11] του Ν. 23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Κρίνουμε ότι είναι δίκαιο όπως δοθεί κάποιος χρόνος στους Καθ' ων η Αίτηση 1 να μετακινήσουν την επιχείρηση τους σε άλλο υποστατικό και ως εκ τούτου υπάρχει λόγος άσκησης της διακριτικής μας ευχέρειας υπέρ της αναστολής του διατάγματος έξωσης. Λαμβάνουμε υπόψη ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 λειτουργούν επιχείρηση εντός του επίδικου υποστατικού από το 2003 και ότι θα χρειαστούν κάποιο χρόνο για να εξεύρουν και να διευθετήσουν και διακοσμήσουν κατάλληλα άλλο υποστατικό. Κρίνουμε δίκαιο το διάστημα των τεσσάρων μηνών από σήμερα. Αποτέλεσμα: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται Διάταγμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή των αντιπροσώπων και/ή των εξαρτωμένων και/ή των υπηρετών και/ή των υπενοικιαστών των, ανάκτησης κατοχής του υποστατικού που βρίσκεται στην οδό Αρχ. Μακαρίου ΙΙΙ & Γωνία Καρπενησίου 62, Xenios Building, 1ος όροφος και αποτελείται από τα καταστήματα αρ. 115 και 116, Τ.Κ. 1076, Λευκωσία. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3 αλληλεγγύως και κεχωρισμένως μεταξύ των και μετά του Καθ' ου η Αίτηση 2, για τα πιο κάτω ποσά: (α) €44.566,08 οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από Σεπτέμβριο 2009 έως Ιούλιο 2015, καθώς και για τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο 2008, πλέον νόμιμο τόκο. (β) €612 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 1.8.2015 μέχρι παράδοσης της κατοχής, πλέον νόμιμο τόκο επί εκάστου ποσού εκ €612 από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο μέχρι εξόφλησης. (γ) €4.400,70 καθυστερημένα κοινόχρηστα για την περίοδο από Σεπτέμβριο 2009 μέχρι Ιούνιο 2012, πλέον νόμιμο τόκο. (δ) Έξοδα ως θα υπολογισθούν από την Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €10.000 - €50.000, πλέον Φ.Π.Α. Το Διάταγμα αναστέλλεται αρχικά από σήμερα μέχρι την 31.8.2015 και, νοουμένου ότι την ή μέχρι την 31.8.2015 εξοφληθεί το ποσό των οφειλομένων ενοικίων, κοινοχρήστων, τόκων και δικηγορικών εξόδων ως ανωτέρω, καθώς και του ενδιαμέσου οφέλους για το μήνα Αύγουστο 2015, στη συνέχεια θα αναστέλλεται από μήνα σε μήνα για την υπόλοιπη περίοδο των τεσσάρων μηνών από σήμερα, νοουμένου ότι την πρώτη ημέρα εκάστου επομένου μηνός, αρχής γενομένης από την 1.9.2015, με επτά
(7)μέρες χάρη, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή 3, θα καταβάλλουν στους Αιτητές τα ενδιάμεσα οφέλη, ως η απόφαση του Δικαστηρίου. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] "The ordinary common-law rules apply to the determination of a contractual tenancy. Thus on the exercise of a right to forfeit the lease a statutory tenancy will arise. Again, a tenancy for a fixed period determines at the end of that period; and periodic tenancies are determinable by notice to quit expiring at the end of a period of the tenancy." [2] «In general, the burden of proving the validity of a notice to quit lies on the person who relies on it. Notices to determine a tenancy are 'documents of a technical nature, technical because they are not consensual documents, but, if they are in proper form, they have of their own force without any assent by the recipient the effect of bringing the demise to an end'.» [3] «A notice to quit is a notice (which generally speaking may be written or verbal) which on its expiry does, of itself and in accordance with the subsisting contract, put an end to a relationship of landlord and tenant.» [4] «No sacramental form is necessary for a notice to quit to be valid; if it is clear and certain in terms it is enough; it is sufficient if 'there be plain and unambiguous words claiming to determine the existing tenancy at a certain time'.» [5] «Σύμφωνα με τις αυθεντίες, δεν απαιτείται η ειδοποίηση τερματισμού να έχει συγκεκριμένη μορφή, αλλά απλώς να είναι σαφής και να καθορίζει τον τερματισμό της υφιστάμενης ενοικίασης σε συγκεκριμένο χρόνο (Gardner v. Ingram (1886-90) All E.R. 258, Glykys v. Ioannides (1959-60) 2 C.L.R. 220). Τέτοια ειδοποίηση τερματισμού μπορεί να είναι είτε προφορική είτε γραπτή.» [6] «Πέρα όμως απ' όλα τα πιο πάνω, παρατηρούμε και τα ακόλουθα. Οι κανόνες και οι αρχές με βάση τις οποίες κρίνεται αν μία ειδοποίηση τερματισμού είναι νόμιμη και έγκυρη, σκοπό έχουν κυρίως να πληροφορήσουν σαφώς και εγκαίρως το πρόσωπο προς το οποίο δίδεται η ειδοποίηση, είτε αυτός είναι ο ενοικιαστής είτε ο ιδιοκτήτης, ώστε να μπορεί να καθορίζει τις επόμενες ενέργειες του. Άρα οι αρχές αυτές ισχύουν προς όφελος του προσώπου προς το οποίο δίδεται η ειδοποίηση τερματισμού.» [7] «If a contract contains a provision that one of the parties thereto may determine the contract by notice, notice must be given in accordance with the terms of the contract, but the right to notice may be waived.» [8] Το άρθρο 11
(1)(α) προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής. Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη δια συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξει τούτο. Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.» [9] " Another relevant important clause in this contract is the guarantee clause. This clause is so worded in our view, as to render the guarantor's liability co-extensive with that of the principal. It provides expressly that the guarantor undertakes the exact performance of all the terms included in the contract of lease. The right to renew the lease for another year being embodied in the terms of the contract, the liabilities following the exercise of such right are covered by the guarantee clause. We have carefully studied the contents of the contract of lease in question in the light of the submission of the learned counsel for the appellant and we have come to the conclusion that the guarantee signed by the appellant (guarantor) covered the liability of the principal (tenant) to pay rents and damages until the latter delivered vacant possession of the premises leased by the landlord, the respondent. The appeal is, therefore, dismissed with costs." (σελίδα 152) [10] ". I have reached the conclusion that the guarantee would not apply to a statutory tenancy under the provisions of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act, 1920, in England; and certainly would not apply to section 23 of our Rent (Control) Law Cap. 86. In my view, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang so that the guarantor of the rent under the contractual terms is not liable for rent accruing during the statutory tenancy. It is clear from the wording of our law that the legislating authority merely intended to confirm a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable. .. Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy, - as distinct from the contractual tenancy - particularly it indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded at to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant." (σελίδες 14 και 15) - δική μου υπογράμμιση [11] "Το Δικαστήριο, εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα δυνάμει των παραγράφων (α), (β), (γ), (δ), (ε), (στ), (ζ), (η), (θ), (ι), (ια) και (ιβ) του άρθρου τούτου, δύναται, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν ποσόν το οποίο νομίμως οφείλεται ή δυνατόν να καταστή οφειλόμενον υπ' αυτού, να αναστείλει την εκτέλεσιν της αποφάσεως ή του διατάγματος ή να αναβάλει την ημερομηνίαν κατοχής δια τοιαύτην περίοδον μη υπερβαίνουσαν το εν έτος, εκτός εάν οι διάδικοι άλλως ήθελον συμφωνήσει, και υπό την επιφύλαξιν τοιούτων όρων οίους το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει κατάλληλους." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.