ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΣΑΒΒΑΚΗ ν. ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, Αίτηση Αρ.: E266/2013, 30/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2015:4 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση Αρ.: E266/2013 Μεταξύ: ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΣΑΒΒΑΚΗ, από τη Λεμεσό Αιτητή -και- ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, από τη Λεμεσό, οδός Κωστή Παλαμά αρ.21 Κοντοβάδκια Λεμεσός. Καθ' ου η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 20.3.2014 Ημερομηνία: 30 Ιανουαρίου 2015 Για τον Αιτητή (Καθ' ου η αίτηση στην κυρίως Αίτηση): κος Σ. Σωφρονίου (κα Γ. Τσαππαρέλλα στην απαγγελία της απόφασης) Για τον Καθ' ου η αίτηση (Αιτητή στην κυρίως Αίτηση): κα Ν. Δημητρίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής στην παρούσα Αίτηση (Καθ' ου η αίτηση στην αρχική Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, που για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας θα αναφέρεται στο εξής ως "ο Αιτητής"), καταχώρησε στις 20.3.2014, μονομερώς, την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος, με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 30.1.2014 που εκδόθηκε στην Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, μέχρι την τελική εκδίκαση της Αίτησης με αριθμό Κ17/14 (του παρόντος Δικαστηρίου με την οποία ζητείται η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός της προαναφερόμενης απόφασης). Μετά από αίτημα του συνηγόρου του Αιτητή, δόθηκαν οδηγίες όπως η Αίτηση επιδοθεί στον Καθ' ου η αίτηση και έτσι η παρούσα έχει καταστεί έκτοτε, Αίτηση διά κλήσεως. Ιστορικό Αίτησης[1] Για σκοπούς πληρέστερης κατανόησης της παρούσας απόφασης, θα πρέπει σ' αυτό το στάδιο να αναφέρω ότι με την κυρίως Αίτηση του (με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό), ο Καθ' ου η αίτηση ζητούσε από το Δικαστήριο την έκδοση εναντίον του Αιτητή διατάγματος έξωσης στη βάση καθυστέρησης στην πληρωμή οφειλομένων ενοικίων καθώς και απόφασης για τα οφειλόμενα ενοίκια, πλέον ενδιάμεσα οφέλη, τόκο και έξοδα. Είναι παραδεκτό ότι ο Αιτητής κατείχε δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης τα δύο ισόγεια καταστήματα που βρίσκονται στην οδό Κωστή Παλαμά 21, Κοντοβάδκια, στη Λεμεσό (που στο εξής θα αναφέρονται ως «το επίδικο υποστατικό» ή «το μίσθιο»). Ο Αιτητής παρέλειψε να καταχωρήσει Απάντηση εντός της προβλεπόμενης, από τους Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, προθεσμίας με αποτέλεσμα να εκδοθεί ερήμην του διάταγμα και απόφαση στις 30.1.2014 ως εξής: (α) Διάταγμα έξωσης αναφορικά με το μίσθιο. (β) Απόφαση για το ποσό των €2.588 (ως τα οφειλόμενα ενοίκια για τη χρονική περίοδο από 15.10.2013 μέχρι 14.2.2014) πλέον τόκο, πλέον ενδιάμεσα οφέλη προς €850 μηνιαίως από 15.2.2014, πλέον έξοδα και Φ.Π.Α. Η παρούσα αίτηση Η αίτηση βασίζεται "στον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/83 αρ. 2 και στις τροποποιήσεις του, στον Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό 11 (α), στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.40, Θ.7 και 11, Δ.17, Θ.10, Δ.26, Θ.14, Δ.48, Θ.1, 2 και 3 και 8 (
- i)(ee)." και υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις του Αιτητή, ημερομηνίας 20.3.2014 και 9.10.2014, αντίστοιχα, στις οποίες αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: Η Αίτηση για έξωση του επιδόθηκε στις 2.1.2014, ενώ το διάταγμα έξωσης του επιδόθηκε στις 28.2.2014. Όταν παρέλαβε τα έγγραφα αυτά, επικοινώνησε με τον Καθ' ου η αίτηση με τον οποίο και συμφώνησε όπως καταβάλει σταδιακά τα οφειλόμενα ενοίκια και όπως ο τελευταίος απέχει από την προώθηση της αίτησης έξωσης. Όλα τα οφειλόμενα ποσά εξοφλήθηκαν με τραπεζικές καταθέσεις σε λογαριασμό που του υπέδειξε ο Καθ' ου η αίτηση, στα πλαίσια της συμφωνίας τους. Οι πληρωμές που έγιναν έχουν ως εξής: Στις 3.1.2014 καταβλήθηκε ποσό €1.662 προς εξόφληση των ενοικίων της περιόδου μέχρι 14.11.2013. Στις 24.2.2014 καταβλήθηκε ποσό €831 προς εξόφληση των ενοικίων της περιόδου μέχρι 14.12.2013. Στις 5.3.2014 καταβλήθηκε ποσό €831 προς εξόφληση των ενοικίων της περιόδου μέχρι 14.1.2014. Στις 14.3.2014 καταβλήθηκε ποσό €831 προς εξόφληση των ενοικίων της περιόδου μέχρι 14.2.2014. Δεν είχε ενημερώσει σχετικά τον δικηγόρο του ο Αιτητής, για την ύπαρξη αυτής της Αίτησης, έχοντας πιστέψει τις διαβεβαιώσεις του Καθ' ου η αίτηση και όντας ήσυχος ότι εφόσον τήρησε τα συμφωνηθέντα δεν θα προχωρούσε ο Καθ' ου η αίτηση στην έξωση του. Ήταν σε τακτική επαφή με τον δικηγόρο του, λόγω της εκκρεμούσας μεταξύ των διαδίκων Αίτησης με αριθμό Ε164/10 του παρόντος Δικαστηρίου, έτσι δεν είχε λόγο να μην ζητήσει σχετική νομική συμβουλή. Κατά την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, όλα τα αξιούμενα ενοίκια είχαν εξοφληθεί. Το ποσό των €19, που αξιώνει ο ιδιοκτήτης μηνιαίως, είναι το ποσό που καταβάλλεται από τον Αιτητή για την έκτακτη εισφορά για την άμυνα στη Δημοκρατία. Αυτό γίνεται σε συνεννόηση και δυνάμει παλαιότερης συμφωνίας που είχε γίνει μεταξύ των διαδίκων. Παρόλα αυτά, για το έτος 2014, ο Αιτητής έχει καταβάλει στον Καθ' ου η αίτηση (για την έκτακτη εισφορά για την άμυνα το συνολικό ποσό των €229.68, με δύο δόσεις των €114,84 που κατατέθηκαν στον τραπεζικό λογαριασμό του Καθ' ου η αίτηση στις 27.2.2014 και στις 26.8.2014, αντίστοιχα). Όταν στις 28.2.2014 επιδόθηκε στον Αιτητή το διάταγμα έξωσης που είχε εκδοθεί εναντίον του, αυτός το αγνόησε και πάλι βασιζόμενος στις διαβεβαιώσεις του Καθ' ου η αίτηση ότι δεν θα προωθούσε την έξωση του. Τα ενοίκια του μισθίου για τη χρονική περίοδο από τις 14.3.2014 και ακόλουθα, αφορούν μεταγενέστερη περίοδο και επομένως θα έπρεπε να εγερθεί άλλη διαδικασία σε βάρος του. Παρόλο που δεν είναι επίδικο θέμα, τα ενοίκια αυτά έχουν καταβληθεί στον Καθ' ου η αίτηση, στις 8.9.2014 και στις 29.9.2014. Οι όποιες καθυστερήσεις παρουσιάστηκαν στην έγκαιρη καταβολή των ενοικίων του μισθίου, οφείλονται στην οικονομική ύφεση που αντιμετωπίζει η επιχείρηση του. Υποστηρίζει ο Αιτητής ότι έχει καλή υπεράσπιση στην κυρίως Αίτηση, διότι τα οφειλόμενα ενοίκια έχουν εξοφληθεί πλήρως, στη βάση της συμφωνίας και των δεσμεύσεων που ο Καθ' ου η αίτηση ανέλαβε απέναντι του. Ο Καθ' ου η αίτηση με τη συμπεριφορά του, πέτυχε αυτό που δεν κατάφερε να πετύχει με την Αίτηση Ε164/10, που εκκρεμεί μεταξύ των διαδίκων. Η παρούσα Αίτηση θα πρέπει να γίνει δεκτή γιατί διαφορετικά θα επιβραβευθεί ο Καθ' ου η αίτηση που έχει εκμεταλλευτεί την όλη κατάσταση και έχει καταχραστεί την πίστη που ο Αιτητής επέδειξε στις υποσχέσεις του. Ένσταση Ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στις 22.9.2014, με την οποία απορρίπτει τα όσα προβάλλει ο Αιτητής στην παρούσα Αίτηση και προβάλλει συνολικά έξι λόγους ένστασης ως εξής: «1. Δεν έχουν αποκαλυφθεί και δεν συντρέχουν οι λόγοι και/ή οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και η Αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση. 2. Ο Αιτητής οφείλει σήμερα στον Καθ' ου η Αίτηση ενοίκια για τους μήνες από 15/6/2014 μέχρι σήμερα, ανερχόμενα σε €3,234:- συμπεριλαμβανομένου υπολοίπου €684:- για τον μήνα 15/6 - 14/7/2014 που προέκυψε από τις συνολικές αποκοπές €19:- μηνιαίως από 15/7/2011, ενώ η καθυστέρηση καταβολής ενοικίων από τον Αιτητή είναι διαρκής, συστηματική και επαναλαμβανόμενη. 3. Τα όσα επικαλείται ο Αιτητής στην Ένορκη του Δήλωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. 4. Ο Αιτητής δεν προσήλθε στο δικαστήριο με καθαρά χέρια και απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. 5. Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και/ή αποσκοπεί στην καθυστέρηση της απονομής της δικαιοσύνης. 6. Η Αίτηση του Αιτητή νόμω και ουσία αβάσιμη.» Υποστηρίζεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση, στην οποία επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης και αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: · Καμία διαβεβαίωση δόθηκε από μέρους του στον Αιτητή, ο οποίος ουδέποτε επικοινώνησε μαζί του σε σχέση με την παρούσα κυρίως Αίτηση. · Δεδομένης της αντιδικίας που είχαν οι διάδικοι στην Αίτηση Ε164/10, η οποία εκδικάζεται από τον παρόν Δικαστήριο, καμία επικοινωνία έχουν οι διάδικοι, παρά μόνο για τυπικά ζητήματα και δεν θα ήταν λογικό να δοθούν διαβεβαιώσεις στον Αιτητή περί μη προώθησης της, εναντίον του, υπόθεσης. · Έναντι των οφειλομένων ενοικίων ο Αιτητής κατέβαλε μειωμένα ποσά, τα οποία καταβλήθηκαν μετά την έκδοση της εναντίον του απόφασης και ακολούθως ο Καθ' ου η αίτηση καθυστερεί συστηματικά την πληρωμή των ενοικίων. Για την περίοδο από 15.6.2014 μέχρι 14.7.2014 ο Αιτητής οφείλει το ποσό των €684, ως υπόλοιπο το οποίο προκύπτει από τις αποκοπές των €19 από τις 15.7.2011 μέχρι τις 14.7.2014. Οφείλει επιπλέον και τα ενοίκια προς €850 μηνιαίως από τις 15.7.2014, συνολικά €3.234. · Το ποσό που αποκόπτει ο Καθ' ου η αίτηση, προς €19, καταβάλλεται στον Φόρο Εισοδήματος από την εταιρεία «MARIOS PANAΥIOTOY MEΑT MARKET». Το ποσό αυτό δεν πιστώνει ο Φόρος Εισοδήματος στον Καθ' ου η αίτηση, γιατί αυτή η εταιρεία έχει διαφορετική φορολογική ταυτότητα από τον Αιτητή. · Η συμπεριφορά του Αιτητή, από τη λήψη της Αίτησης και του διατάγματος, δεικνύει καταφρόνηση των δικαστικών θεσμών. Διαδικασία Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και αφού αγόρευσαν οι δύο πλευρές, το Δικαστήριο επιφύλαξε την παρούσα ενδιάμεση απόφαση. Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό και μοναδικό σκοπό έχει την διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Στις αγορεύσεις τους, οι δύο συνήγοροι υποστήριξαν τις θέσεις τους αντίστοιχα, παραπέμποντας στην μαρτυρία και στην νομολογία. Ευρήματα του Δικαστηρίου Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης, θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions
(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Είναι φανερό από αντιπαραβολή της μαρτυρίας των δύο πλευρών ότι τα μόνα παραδεκτά, από τις δύο πλευρές, γεγονότα είναι τα πιο κάτω: · Ο Καθ' ου η αίτηση είναι ιδιοκτήτης και ο Αιτητής ενοικιαστής, του μισθίου. § Κατά την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης, με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, υπήρχε σε εξέλιξη και άλλη διαδικασία μεταξύ των διαδίκων, με αριθμό Ε164/2010, στην οποία και οι δύο πλευρές εκπροσωπούνταν από δικηγόρο. § Λόγω της παράληψης του Αιτητή να καταχωρήσει Απάντηση στην κυρίως Αίτηση, εκδόθηκε απόφαση σε βάρος και ερήμην του Αιτητή, στις 30.1.2014. § Η κατοχή του μισθίου δεν έχει ακόμα παραδοθεί στον Καθ' ου η αίτηση. Προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263).
- Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής θα πρέπει σύμφωνα με την νομοθεσία και τη νομολογία να ανατρέξουμε στην κυρίως Αίτηση με αριθμό Κ17/2014, με την οποία είναι αξιώνεται από τον Αιτητή ο παραμερισμός και η αναθεώρηση της εκδοθείσας απόφασης), αφού από αυτή θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Με την Αίτηση Κ17/2014 ο Αιτητής αξιώνει από το Δικαστήριο τα εξής: (α) Αναθεώρηση και/ή Ακύρωση και/ή Παραμερισμό του διατάγματος έξωσης το οποίο εκδόθηκε στις 30.01.2014 στην Αίτηση Ενοικιοστασίου υπ' αρ.Ε266/
- (β) Οιανδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διάταγμα ήθελε το σεβαστό Δικαστήριο κρίνει ορθή και δίκαια, υπό τις περιστάσεις. (γ) Έξοδα, Φ.Π.Α. και έξοδα επίδοσης. Οι ισχυρισμοί που αποτελούν την βάση για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων στην εν λόγω αίτηση αποτελούν επανάληψη των όσων αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις του Αιτητή και παρατίθενται στις σελίδες 2-4, πιο πάνω. Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Βρίσκω ότι, στη βάση των προαναφερόμενων ισχυρισμών του Αιτητή, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη αυτή προϋπόθεση.
- Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία: Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Στην ένορκη του δήλωση, ο Αιτητής αναφέρει ότι δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με αποτέλεσμα να εκδοθεί εναντίον του απόφαση, λόγω των διαβεβαιώσεων που είχε λάβει από τον Καθ' ου η αίτηση με τον οποίο είχε επικοινωνήσει και συμφωνήσαν όπως ο μεν Αιτητής καταβάλει σταδιακά τα οφειλόμενα ενοίκια, ο δε Καθ' ου η αίτηση απέχει από την προώθηση της αίτησης έξωσης του. Ο Αιτητής τήρησε τη δική του υποχρέωση με βάση τη συμφωνία αυτή και όλα τα οφειλόμενα ποσά εξοφλήθηκαν με κατάθεση στον τραπεζικό λογαριασμό που υπέδειξε ο Καθ' ου η αίτηση σε αυτόν, στα πλαίσια της συμφωνίας τους. Κατέθεσε ο Αιτητής ως τεκμήρια και τα σχετικά καταθετήρια έγγραφα. Δεν είναι επί του παρόντος να αναλυθούν οι αρχές και η νομολογία αναφορικά με το θέμα της αμέλειας ή υπαιτιότητας διάδικου να παρουσιαστεί στο δικαστήριο. Αρκεί μόνο να αναφερθεί ότι εφόσον αποδειχθεί στα πλαίσια της αίτησης για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης, ότι η έκδοση απόφασης στην απουσία του Αιτητή δεν οφείλεται σε δική του αμέλεια, τότε η απόφαση θα πρέπει να παραμεριστεί από το Δικαστήριο δυνάμει το άρθρου 6(δ) του Ν.23/
- Ο Καθ' ου η αίτηση απορρίπτει τους ισχυρισμούς αυτούς του Αιτητή, αλλά στο παρόν στάδιο το δικαστήριο οφείλει να αποφύγει να αξιολογήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων και να εξάγει τελικά ευρήματα για τα γεγονότα της υπόθεσης, κάτι που θα αφεθεί να εξεταστεί όταν θα εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης, Διαπιστώνω, για σκοπούς εξέτασης και μόνο των προϋποθέσεων έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, ότι με βάση το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή προκύπτει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της κυρίως Αίτησης, στο βαθμό που απαιτείται για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης. Βρίσκω επομένως ότι συντρέχει και αυτή η προϋπόθεση.
- "Eκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov" Έχει κριθεί από τη νομολογία ότι εκείνο που μετρά για την συνδρομή της προϋπόθεσης αυτής είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει στην ικανοποίηση της απόφασης που ενδεχομένως να εκδοθεί, η ακύρωση του προσωρινού διατάγματος, [βλ. Larticon Co. v. Detergenta Developmets Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 1121]. Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται η τρίτη αυτή προϋπόθεση, στην παρούσα περίπτωση, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που την στοιχειοθετούν. Ανατρέχοντας στην ένορκη δήλωση του Αιτητή διαπιστώνεται ότι καμία αναφορά γίνεται από τον Αιτητή στο ζήτημα αυτό. Αναφέρει μεν ότι υπήρξε "για χρόνια" ενοικιαστής του μισθίου χωρίς όμως να παραθέτει γεγονότα που να καταδεικνύουν την ανάγκη έκδοσης του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος. Με δεδομένο ότι το βάρος απόδειξης της συνδρομής των προϋποθέσεων έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, βρίσκεται πάντοτε στους ώμους του Αιτητή, βρίσκω (στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου), ότι αυτή η προϋπόθεση δεν συντρέχει. Νομική βάση της αίτησης Προβάλλεται στην ένσταση του Καθ' ου η αίτηση, το επιχείρημα ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι η νομική της βάση είναι λανθασμένη. Η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση, όχι μόνο προώθησε αυτό το λόγο έντασης αλλά αφιέρωσε σε αυτό μεγάλο μέρος της αγόρευση της. Οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί επιβάλλουν όπως στις ενδιάμεσες αιτήσεις παρατίθενται με ακρίβεια οι διατάξεις που αποτελούν το νομικό τους υπόβαθρο. Οι Κανονισμοί αυτοί εφαρμόζονται αναλογικά από το παρόν Δικαστήριο (δυνάμει των Κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών). Ανατρέχοντας στη Δ.48 Θ.2
(1)διαπιστώνουμε ότι σε αυτή προνοούνται τα ακόλουθα: "Save where other provision is made, every application to the Court shall be in writing stating the nature of the order or direction sought and referring to the specific section of the Law or to the specific Rules of Court upon which it is founded." Η συγκεκριμένη διάταξη έχει αποτελέσει αντικείμενο νομολογίας στην οποία έχει επεξηγηθεί ότι ο καθορισμός των σχετικών διατάξεων στις ενδιάμεσες αιτήσεις πρέπει να εφαρμόζεται αυστηρά, επειδή οι ενδιάμεσες διαδικασίες εκδικάζονται έξω από το πλαίσιο της ολοκληρωμένης δίκης. Για το λόγο αυτό, πρέπει τα πραγματικά και νομικά ζητήματα να καθορίζονται με ακρίβεια, ώστε να δίδεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα σύντομης εκδίκασης των ενδιάμεσων αυτών διαβημάτων [βλ. Kouppa and another v. Vassiliades
(1981)1 J.S.C. 120]. Προκειμένου να διαπιστωθεί η βασιμότητα ή μη του λόγου αυτού της ένστασης, θα πρέπει να εξεταστούν μία προς μία οι διατάξεις που αποτελούν την νομική βάση της παρούσας αίτησης. Άρθρο 2 του N.23/83 Η διάταξη αυτή αναφέρεται στην ερμηνεία των διαφόρων όρων που συναντώνται στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και επομένως είναι άσχετη με το ζήτημα που εξετάζουμε. Κανονισμός 11(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών Ο κανονισμός αυτός αναφέρεται στα μητρώα που τηρούνται από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και είναι επίσης άσχετος με το παρόν ζήτημα. Δ.40 θθ. 7, 11 Αναφορικά με αυτές τις διατάξεις θα υιοθετήσω το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Αναφορικά με την αίτηση της Παρασκευούς Μάρκου Κκαρά Αντωνίου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1868: "Αναφορικά με τη Δ.40 θ.7 όπως έχει λεχθεί στην Barberi v. Papadopoulou [1982] J.S.C. 308, ο θεσμός αφορά ειδικά αποφάσεις για συγκεκριμένο ποσό ή για έξοδα και ως εκ τούτου είναι φανερόν ότι δεν μπορεί να καλύπτει την περίπτωση αυτή, όπου το μόνο μέρος της απόφασης που επηρεάζει τους αιτητές είναι εκείνο που διατάσσει παράδοση κατοχής. (Δέστε και Thorn Domestic Appliances (Export) Ltd v. Alpan (Takis Bros) Ltd [1983] 2 J.S.C. 544.). Όσον αφορά τη Δ.40 θ.11, αυτή αφορά αναστολή εκτέλεσης με βάση γεγονότα που προέκυψαν καθυστερημένα και δεν μπορούσαν να περιληφθούν στα δικόγραφα. Επιπρόσθετα, όπως έχει τονισθεί στην Stavrou and Another v. Christopoulos
(1)
(1985)1C.L.R. 449, η διάταξη αυτή δεν παρέχει ευχέρεια αναστολής διαδικασίας άλλη από εκείνη που αποτελεί το αντικείμενο έφεσης. (Βλέπε και Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου
(1990)1 C.L.R. 284)." Επομένως, ούτε αυτή η διαταγή τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Δ.17 θ.10 Ο θεσμός αυτός αφορά την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να παραμερίζει ή να τροποποιεί αποφάσεις που έχουν εκδοθεί λόγω παράλειψης του Εναγομένου να καταχωρήσει εμφάνιση, υπό δίκαιους όρους. Σημειώνω όμως ότι στο παρόν Δικαστήριο δεν τυγχάνει εφαρμογής η πρόνοια αυτή, εφόσον δεν προνοείται η καταχώρηση, σύμφωνα με τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς "σημειώματος εμφάνισης" . Περαιτέρω, όπου υπάρχουν ειδικές πρόνοιες στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, δεν εφαρμόζονται από το παρόν Δικαστήριο, οι περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί[2]. Άσχετος είναι λοιπόν και ο θεσμός αυτός. Δ.26 θ.14 Καμία σχέση έχει ο θεσμός αυτός με την προσωρινή αναστολή εκτέλεσης απόφασης. Ισχύουν και εδώ τα όσα πιο πάνω αναφέρω σε σχέση με τις πρόνοιες των κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Δ.48 θθ. 1, 2, 3 και 8(i), (ee) Δεν βοηθά την υπόθεση του Αιτητή η επίκληση της διαταγής αυτής. Αναφορικά με αυτή τη διάταξη υιοθετώ το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Evand Promotions Ltd κ.ά.
(1998)1B 736, το οποίο ομιλεί αφ' εαυτού: "Η απλή επίκληση της Δ.48 δεν παρέχει αφ' εαυτής δικαίωμα καταχώρισης οποιασδήποτε αίτησης. Η Δ.48 διαγράφει μόνο το δικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να υποβληθεί μία ενδιάμεση αίτηση εφ΄ όσον αυτή έχει ως νομικό υπόβαθρο ειδικό άρθρο του Νόμου ή ειδικό Θεσμό (specific section of the Law or specific Rule of Court). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 1965, με αναφορά στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Kouppa and another v. Vassiliades
(1981)1 J.S.C. 120, σε ενδιάμεση αίτηση ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο ειδικό άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και ή τον ειδικό θεσμό ή τους θεσμούς που το στοιχειοθετούν, παρέχοντας την απαραίτητη δικαιοδοσία στο δικαστή, αποτελεί σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48 Θ.1, όρο απαράβατο για την έγκυρη χρήση του δικονομικού αυτού μέτρου (βλ., επίσης, Ματθαίου κ.α. ν. Άνιφτου
(1992)1 Α.Α.Δ. 529)." Καμία αναφορά γίνεται στις προαναφερόμενες διατάξεις στην εξουσία του παρόντος Δικαστηρίου να αναθεωρεί και να ακυρώνει εκδοθείσες αποφάσεις και διατάγματα ή να αναστέλλει την εκτέλεση τους. Έχοντας εξετάσει τη νομική βάση της αίτησης, στο σύνολο της, διαπιστώνω ότι καμία από τις πιο πάνω διατάξεις παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία για την έγκριση της αιτούμενης θεραπείας. Η πλευρά των Αιτητών παρέλειψε να επικαλεστεί το άρθρο 32 του Ν. 14/1960 το οποίο αποτελεί τη δικαιοδοτική βάση για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων (βλ. BP Holdings Ltd κ.α. ν. Ανδρέα Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, όπου γίνεται και ιστορική αναδρομή της προέλευσης του άρθρου 32 του Ν.14/1960). Παρέλειψε επίσης να επικαλεστεί και το άρθρο 6 του Ν.23/83 το οποίο δίδει στο παρόν Δικαστήριο την εξουσία ακύρωσης διατάγματος. Η μη περίληψη των διατάξεων αυτών στην νομική βάση της αίτησης, καθιστά την τελευταία ελλιπή. Υπό άλλες συνθήκες, η παράλειψη αυτή θα μπορούσε να θεραπευθεί, αφού σύμφωνα με την νομολογία μπορεί να επιδιωχθεί η διόρθωση της παρατυπίας και η επανατοποθέτηση της αίτησης στην ορθή της βάση (βλ. Dora Holdings Ltd v. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Αρ.1)
(2010)1 Α.Α.Δ. 649). Παραγνωρίζοντας ο Αιτητής την ευκαιρία αυτή, όχι μόνο δεν επιδίωξε την διόρθωση της νομικής βάσης, αλλά προώθησε μέχρι τέλους το αίτημα του στην υφιστάμενη λανθασμένη νομική του βάση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Οι πιο πάνω αναφερόμενες διαπιστώσεις μου αποβαίνουν μοιραίες για την έκβαση της παρούσας αίτησης. Ως εκ τούτου δεν θα προβώ στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, ούτε των άλλων ζητημάτων που προβλήθηκαν από τους δύο συνηγόρους, αφού αυτά τα ζητήματα έχουν καταστεί, δυνάμει των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, μόνο ακαδημαϊκά. Η αίτηση απορρίπτεται και το προσωρινό διάταγμα ακυρώνεται, με έξοδα σε βάρος του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα, νομική βάση [1] Αναφέρομαι στην κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. [2] Βλ. Κανονισμοί 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο