ΜΑΓΔΑΛΗΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ν. Y. KONTOS INFORMATION & SERVICES LIMITED κ.α., Αίτηση αρ.: Ε29/14, 27/2/2015

(1980)1 All E.R. 213 (και μετέπειτα Αγγλικές και/ή Κυπριακές αποφάσεις που ασχολήθηκαν με τις αρχές επί διαταγμάτων τύπου Mareva Injunction), στη διακριτική ευχέρεια του Σεβαστού Δικαστηρίου, στις γενικές αρχές του Νόμου, των Κανόνων της επιείκειας, της Πρακτικής και της σύμφυτου εξουσίας των Δικαστηρίων" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ζήνωνα Λιασσίδη από τη Λεμεσό (ημερομηνίας 19/06/2014), στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής: Είναι δικηγόρος στην υπηρεσία των δικηγόρων του Αιτητή και προβαίνει στην παρούσα ένορκη δήλωση καθότι ο Αιτητής είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Το μίσθιο ενοικιάστηκε από τους Καθ' ων η αίτηση 1 στις 15/07/2011 μέσω του αντιπροσώπου της τότε ιδιοκτήτριας, Αλίκης Νικόλα Μαγδαληνού από την Ελλάδα. Η συμφωνία είχε διάρκεια ενός έτους και το μηνιαίο ενοίκιο του μισθίου ανερχόταν σε €692,

1. Την ίδια μέρα είχε υπογραφεί και συμφωνία εγγύησης και αποζημίωσης, με την οποία ο Καθ' ου η αίτηση 2 εγγυήθηκε τη πιστή τήρηση από τους Καθ' ων η αίτηση 1, των όρων του προαναφερόμενου ενοικιαστηρίου εγγράφου. Στις 24/09/2011 η Αλίκη Νικόλα Μαγδαληνού απεβίωσε και το μίσθιο ενεγράφη στο όνομα του Αιτητή (στις 05/02/2013). Η απαίτηση του Αιτητή αφορά τα μηνιαία ενοίκια που κατέστησαν οφειλόμενα κατά τη χρονική περίοδο από τις 15/02/2013 μέχρι και τις 18/02/2014, ημερομηνία κατά την οποία παραδόθηκε η κατοχή του μισθίου στους δικηγόρους του Αιτητή. Πέραν τούτων, οι Καθ' ων η αίτηση 1 οφείλουν στον Αιτητή κοινόχρηστα και επιβαρύνσεις, τα οποία ανέρχονται συνολικά σε €3.474,67 και τα οποία αξιώνονται από τον Αιτητή. Παρά την αποστολή από τους δικηγόρους του Αιτητή επιστολής ημερομηνίας 13/09/2013, με την οποία κλήθηκαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 να εξοφλήσουν εντός 21 ημερών όλα τα οφειλόμενα προς τον Αιτητή ποσά (η οποία επιδόθηκε και στον Καθ' ου η αίτηση 2), οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 παρέλειψαν να συμμορφωθούν. Με την παρούσα ενδιάμεση αίτηση, ο Αιτητής επιχειρεί να εξασφαλίσει τυχούσα δικαστική απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ του, παγιοποιώντας χρηματικό ποσό τουλάχιστον μέχρι τις €9.807,40, διότι υπάρχει σοβαρός και έκδηλος κίνδυνος να αποξενωθεί το ποσό αυτό, με τελικό αποτέλεσμα τη μη ικανοποίηση του Αιτητή. Τα οφειλόμενα ποσά ουδέποτε αμφισβητήθηκαν από τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, εναντίον των οποίων έχει καταχωρηθεί και άλλη μία αίτηση έξωσης, με αρ. Ε30/
2. Ο Αιτητής έχει καλό αγώγιμο δικαίωμα και αποδεικνύεται ότι υπάρχει μεταξύ των διαδίκων σοβαρό θέμα προς εκδίκαση και μεγάλη πιθανότητα να εκδοθεί υπέρ του Αιτητή απόφαση στην κυρίως αίτηση. Σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης, θα είναι αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη και ο Αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Ένσταση Oι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 καταχώρησαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στις 22/10/2014, με την οποία απορρίπτουν την αίτηση και προβάλλουν, μεταξύ άλλων, τους πιο κάτω λόγους ένστασης: α. Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, αδικαιολόγητη και υποβλήθηκε κακόπιστα. β. Η αίτηση υποβάλλεται πολύ καθυστερημένα, χωρίς να έχει μεσολαβήσει από της καταχώρησης της Αίτησης, στις 17.2.14, οποιοδήποτε καινούργιο στοιχείο σε ότι αφορά ενέργειες των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 που επηρεάζουν με οποιοδήποτε τρόπο τα συμφέροντα του Αιτητή. γ. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι γενικά και/ή ασαφή και/ή αόριστα και δεν συνάδουν και/ή δεν υποστηρίζονται και/ή έρχονται σε αντίθεση με το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. δ. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης. ε. Τυχόν έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα παρεμποδίσει τους Καθ' ων η Αίτηση 1 από του να διεξάγουν τις καθημερινές εργασίες τους, να καλύπτουν τα λειτουργικά τους έξοδα, την καταβολή μισθών προς τους εργοδοτούμενους τους και γενικά θα έχει αρνητική επίπτωση. στ. Ο Αιτητής απέκρυψε γεγονότα και δεν προέβη σε αποκάλυψη γεγονότων αναφορικά με την ύπαρξη περιουσίας και οικονομικής ευρωστίας των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, γεγονός που γνωρίζει και συνακόλουθα γνωρίζει ότι δύναται να πετύχει ικανοποίηση τυχόν μελλοντικής απόφασης υπέρ της. ζ. Ο Αιτητής δεν έχει εισάγει επαρκή και/ή στερεά και/ή αληθή μαρτυρία που να αποδεικνύει αφερεγγυότητα και/ή δεινή οικονομική κατάσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 που να είναι τέτοια έτσι ώστε να καταδεικνύει άμεσο κίνδυνο αποξένωσης με οποιοδήποτε τρόπο του κατ' ισχυρισμό οφειλόμενου ποσού. η. Ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει την απουσία εναλλακτικής θεραπείας στην παρούσας αίτησης. θ. Ο Αιτητής δεν έχει εισάγει επαρκή και/ή στερεά και/ή αληθή μαρτυρία που να αποδεικνύει την αφερεγγυότητα των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 να τον αποζημιώσει και/ή καλύψει σε περίπτωση που αυτός ήθελε κερδίσει την αίτηση του. ι. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα ισοδυναμεί με «επί ματαίω» και/ή αχρείαστη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. κ. Η αίτηση αυτή δεν υποβάλλεται μέσα στα νομικά πλαίσια και/ή πνεύμα της νομοθεσίας και του Νόμου. λ. Υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας εκ μέρους του Αιτητή. Υποστηρίζεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση (ημερομηνίας 22/10/2014) του Καθ' ου η αίτηση 2, στην οποία απορρίπτει τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του Ζ.Λ., επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει περαιτέρω, μεταξύ άλλων, τα πιο κάτω: Το μίσθιο ενοικιάστηκε για πρώτη φορά δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 15/07/2002, για περίοδο δύο ετών. Μετά τη λήξη της περιόδου αυτής και εφόσον συστάθηκε η εταιρεία Καθ' ων η αίτηση 1, συνάπτονταν κάθε δύο επόμενα χρόνια, νέα συμφωνία ενοικίασης, με τελευταία τη συμφωνία ημερομηνίας 15/07/2011 που είχε διάρκεια μέχρι τις 14/07/
3. Πράγματι, με χωριστή συμφωνία παρείχετο από τον Καθ' ου η αίτηση 2 προσωπική εγγύηση αναφορικά με τις πρόνοιες της συμφωνίας ενοικίασης. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 είχαν ανέκαθεν (με βάση όλες τις συμφωνίες ενοικίασης) το δικαίωμα για υπενοικίαση του μισθίου σε τρίτα πρόσωπα. Αυτό γινόταν στα πλαίσια των δραστηριοτήτων των Καθ' ων η αίτηση 1, οι οποίοι επωφελούνταν με το ανάλογο οικονομικό όφελος. Το μίσθιο βρίσκεται σε οικοδομικό συγκρότημα, ηλικίας τουλάχιστον 25 ετών και κατά τη διάρκεια της κατοχής του αυτό έχει παρουσιάσει προβλήματα στην υδραυλική και αποχετευτική του εγκατάσταση, με συνακόλουθα προβλήματα λειτουργίας στις υδραυλικές εγκαταστάσεις του μισθίου και την ύπαρξη υγρασίας σε όλο το διαμέρισμα. Λόγω και της ύπαρξης προβλημάτων στην ηλεκτρική εγκατάσταση του μισθίου, αυτό είχε καταστεί μη λειτουργικό και εκμεταλλεύσιμο. Παρά τις οχλήσεις προς τον αντιπρόσωπο της τότε ιδιοκτήτριας, αναφορικά με την ανάγκη επιδιορθώσεων, καμίας ανταπόκρισης έτυχε και έτσι ο ενόρκως δηλών είχε προβεί, με έξοδα των Καθ' ων η αίτηση 1, στις αναγκαίες επιδιορθώσεις στο μίσθιο. Δαπανήθηκε για τον σκοπό αυτό, μέχρι τις 18/02/2014, ποσό πέραν των €2.700,
4. Όσον αφορά τα αξιούμενα κοινόχρηστα, οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 υποστηρίζουν ότι αυτά έχουν καλυφθεί από ποσά που οι Καθ' ων η αίτηση 1 κατέβαλαν στην εκάστοτε διαχειριστική επιτροπή και τα οποία αποτελούσαν υποχρέωση της αρχικής ιδιοκτήτριας, ενώ στα κοινόχρηστα που αξιούνται περιλαμβάνονται αυθαίρετες, αδικαιολόγητες και καταχρηστικές χρεώσεις. Το ποσό των ισχυριζομένων οφειλόμενων ενοικίων, είναι ανακριβές καθότι από τις 15/02/2013 δεν οφείλονται ενοίκια από τους Καθ' ων η αίτηση. Ο τραπεζικός λογαριασμός των Καθ' ων η αίτηση 1 δεν διαθέτει πιστωτικό υπόλοιπο που να επαρκή για την κάλυψη της αξίωσης του Αιτητή, αφού σε αυτό υπάρχουν χρηματικά ποσά αναγκαία για τη διεξαγωγή των καθημερινών εργασιών των Καθ' ων η αίτηση 1, όπως πληρωμή μισθών και λειτουργικά έξοδα. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα οικονομικά προβλήματα που να εμπνέουν ανησυχίες ως προς τη βιωσιμότητά τους, αφού ο κύκλος των πελατών τους αποτελείται από αλλοδαπούς ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας στην Κύπρο (τη διαχείριση της οποίας ανάθεσαν στους Καθ' ων η αίτηση 1) καθώς επίσης και επισκέπτες που υπενοικιάζουν καταλύματα στην Κύπρο. Ο ίδιος ο ενόρκως δηλών δεν έχει πρόθεση να εγκαταλείψει την Κύπρο αφού είναι νυμφευμένος στη Λεμεσό με δύο ανήλικα παιδιά και χαίρει εκτίμησης στον τομέα όπου εργάζεται. Είναι επίσης ιδιοκτήτης ακίνητης περιουσίας και δεν υπάρχει βάσιμος κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί η τυχούσα απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ του Αιτητή. Διαδικασία Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και αφού αγόρευσαν οι δύο πλευρές, το δικαστήριο επιφύλαξε την παρούσα ενδιάμεση απόφαση. Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό και μοναδικό σκοπό έχει την διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων έκδοσης του προσωρινού διατάγματος, το δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Στις αγορεύσεις τους οι δύο συνήγοροι υποστήριξαν αντίστοιχα, την έγκριση και την απόρριψη της αίτησης, παραπέμποντας στην μαρτυρία και στην νομολογία. Ευρήματα του Δικαστηρίου Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, το δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης, θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions

(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Είναι φανερό από αντιπαραβολή της μαρτυρίας των δύο πλευρών, ότι τα μόνα παραδεκτά από τις δύο πλευρές γεγονότα, είναι τα εξής: Η τελευταία έγγραφη συμφωνία ενοικίασης αναφορικά με το μίσθιο συνάφθηκε στις 15/7/2011, μεταξύ της τότε ιδιοκτήτριας του μισθίου και των Καθ' ων η αίτηση 1 και είχε διάρκεια ένα μόνο έτος. Την συμφωνία ενοικίασης είχε εγγυηθεί ο Καθ' ου η αίτηση

1. Η κατοχή του μισθίου παραδόθηκε στον Αιτητή, μέσω του δικηγόρου του, στις 18/2/
2. Νομική πτυχή Όπως αναφέρεται και πιο πάνω η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 4 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/
3. Θα προβώ στην εξέταση των προϋποθέσεων έκδοσης του διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, αφού αυτό αποτελεί τη δικαιοδοτική βάση για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Σχετική είναι η πιο κάτω αναφορά από την απόφαση Seamark Consultancy Services Limited v. Joseph P. Lasala κ.ά.

(2007)1 Α.Α.Δ. 162[1]: "Στην Κύπρο η εξουσία έκδοσης παρεμπιπτόντων διαταγμάτων, περιλαμβανομένων και των διαταγμάτων τύπου Mareva διέπεται από το άρθρο 32

(1)του Ν14/60 του οποίου η εμβέλεια είναι πολύ ευρεία δεδομένου ότι στα δικαστήρια που ασκούν πολιτική δικαιοδοσία, παρέχεται η εξουσία να εκδίδουν παρεμπίπτοντα διατάγματα σ' όλες τις περιπτώσεις στις οποίες το δικαστήριο κρίνει ότι αυτό είναι δίκαιο ή πρόσφορο. Βέβαια στο άρθρο 32 υπάρχει πρόνοια ότι τέτοια διατάγματα δεν εκδίδονται εκτός αν το δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ότι υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής διάδικος να δικαιούται σε θεραπεία και ότι εκτός αν εκδοθεί παρεμπίπτον διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο." Επιπλέον, στην απόφαση Fourie v. Le Roux

(2007)1 W.L.R. 320, η Βουλή των Λόρδων αποφάνθηκε ότι ένα διάταγμα τύπου mareva ή freezing order, παραχωρείται με περιορισμένο σκοπό την εμπόδιση του Εναγόμενου από την αποξένωση των περιουσιακών του στοιχείων, ώστε να παραμείνει δυνατή η εκτέλεση της απόφασης που τυχόν να εκδοθεί σε βάρος του. "For an important but limited purpose: to prevent a defendant dissipating his assets with the intention or effect of frustrating enforcement of a prospective judgment. They are not a proprietary remedy. They are not granted to give a claimant advance security for his claim, although they may have that effect. They are not an end in themselves. They are a supplementary remedy, granted to protect the efficacy of court proceedings, domestic or foreign: ............................. "The claimant cannot of course guarantee that he will recover judgment, nor what the terms of the judgement will be. But he must at least point to proceedings already brought, or proceedings about to be brought, so as to show where and on what basis he expects to recover judgment against the defendant." [2] Προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another

(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263).

1. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, ανατρέχουμε στην κυρίως Αίτηση, αφού από αυτή θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Η αιτούμενη θεραπεία περιγράφεται στις σελίδες 1 και 2, πιο πάνω. Υποστηρίζει ο Αιτητής, ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 κατείχαν ως θέσμιοι ενοικιαστές το μίσθιο και ότι καθυστερούν την καταβολή νομίμως οφειλομένων ενοικίων, κοινοχρήστων εξόδων και άλλων επιβαρύνσεων, που ανέρχονταν κατά την 18/2/2014 σε €9.807,
2. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι παρά την κλήση των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, με επιστολή των δικηγόρων του Αιτητή, για εξόφληση των πιο πάνω αναφερόμενων ποσών, οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 παραλείπουν να το πράξουν, με αποτέλεσμα την καταχώρηση της παρούσας κυρίως Αίτησης και της αίτησης έξωσης με αρ. Ε30/
3. Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Βρίσκω ότι, στη βάση των προαναφερόμενων ισχυρισμών του Αιτητή, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη αυτή προϋπόθεση.
4. Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
5. Αναφορικά με τα αυτή την προϋπόθεση, αξίζει να σημειωθούν τα πιο κάτω: Η ύπαρξη ενοικιαστικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων και η κατοχή και χρήση του μισθίου από τους Καθ' ων η αίτηση 1, δεν αμφισβητείται από τους τελευταίους, όπως ούτε και η επίδοση σε αυτούς της ειδοποίησης για καταβολή των, κατ' ισχυρισμό των Αιτητών, οφειλομένων ενοικίων. Δεν μου διαφεύγει ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 αμφισβητούν το ύψος των οφειλομένων ενοικίων και άλλων επιβαρύνσεων που αξιώνονται, όμως αυτό δεν είναι το κατάλληλο στάδιο εξέτασης των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου βρίσκω ότι υπάρχει πιθανότητα να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία, αναφορικά με την δικογραφημένη του απαίτηση για οφειλόμενα ενοίκια και κοινόχρηστα, εφόσον από το αποδεικτικό του υλικό αυτή η πιθανότητα φαίνεται να είναι μεγαλύτερη από απλή πιθανολόγηση.
6. Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο Στην απόφαση Larticon Co. v. Detergenta Developmets Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 1121, είχαν λεχθεί τα εξής από τον Ηλιάδη, Δ. "[Στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός εναγομένου για τη μεταβίβαση ή επιβάρυνση της περιουσίας του. Όπως έχει τονισθεί από το Δικαστή Κωνσταντινίδη στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία "Λεωνίκ" Λτδ (Πολιτική Έφεση 11013 της 13/6/2001), "Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μη ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία." Στην παρούσα περίπτωση [. . .] η απαίτηση παραμένει σε ψηλά επίπεδα και το παραμένον υπόλοιπο της αξίας της ακίνητης περιουσίας δεν παρέχει τα εχέγγυα ικανοποίησης μιας πιθανής δικαστικής απόφασης υπέρ της εφεσείουσας. Κάτω από τις περιστάσεις κρίνουμε ότι η εφεσείουσα απέδειξε και την τρίτη προϋπόθεση ότι θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε αργότερο στάδιο και έτσι η έκδοση του προσωρινού διατάγματος κρίνεται ότι είναι επιτρεπτή και δίκαιη." Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που την στοιχειοθετούν. Ανατρέχοντας στην ένορκη δήλωση του Ζ.Λ., διαπιστώνω ότι η "ανησυχία" του σχετίζεται με το ενδεχόμενο της αδυναμίας ικανοποίησης της απόφασης που θα εκδοθεί εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, σε περίπτωση που οι τελευταίοι θα έχουν ήδη αποξενώσει τα ποσά που βρίσκονται κατατεθειμένα στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς. Σημειώνει ο Ζ.Λ. ότι υπάρχει σοβαρός και "έκδηλος" κίνδυνος να αποξενωθούν τα ποσά αυτά. Με δεδομένη την άρνηση των ισχυρισμών αυτών από τον Καθ' ου η αίτηση 2, (ο οποίος υποστηρίζει ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα βιωσιμότητας, ενώ ο ίδιος είναι και ιδιοκτήτης ακίνητης περιουσίας στην Κύπρο) και την παράλειψη του Αιτητή να αιτηθεί αδείας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή για αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση 2, έχουν παραμείνει αόριστοι και χωρίς υπόβαθρο οι ισχυρισμοί αυτοί του Ζ.Λ. Συγκεκριμένα, από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων δεν προκύπτει πρόβλημα ρευστότητας της Καθ' ων η αίτηση 1, αλλά ούτε και αδυναμία αποπληρωμής των χρεών της εταιρείας αυτής, αφού όχι μόνο προβάλλει υπεράσπιση στην απαίτηση του Αιτητή αλλά και δική της απαίτηση εναντίον του. Εφόσον το βάρος απόδειξης της συνδρομής των προϋποθέσεων έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, βρίσκεται πάντοτε στους ώμους του Αιτητή βρίσκω, στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, ότι αυτή η προϋπόθεση δεν συντρέχει, καθ' ότι το δικαστήριο δεν είναι σε θέση να οδηγηθεί σε ασφαλές συμπέρασμα αναφορικά με την πρόκληση εμποδίου στην ικανοποίηση της απόφασης που τυχόν να εκδοθεί υπέρ του Αιτητή. Καθυστέρηση - Μη αποκάλυψη ουσιώδους γεγονότος Προβάλλουν οι Καθ' ων η αίτηση τον ισχυρισμό ότι από την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης, στις 17/2/1014, μέχρι την καταχώρηση της παρούσας ενδιάμεσης αίτησης, μεσολάβησαν τέσσερεις μήνες, δηλαδή υπερβολικός χρόνος και η καθυστέρηση αυτή επιβάρυνε τη θέση των Καθ' ων η αίτηση. Διαπιστώνω ότι πράγματι στην παρούσα περίπτωση οι καθυστερήσεις στην καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων ξεκίνησαν από τον Φεβρουάριο του 2013 και συνέχισαν για κάθε μήνα που ακολούθησε, ενώ ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση του δεκαέξι μήνες μετά. Αξίζει να τονιστεί όμως ότι η παρούσα αίτηση δεν καταχωρήθηκε μονομερώς και ο Αιτητής δεν ισχυρίστηκε ότι το ζήτημα είναι κατεπείγον ώστε να αξιώσει την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων μονομερώς. Περαιτέρω, δεν γίνεται από τους Καθ' ων η αίτηση αναφορά σε επηρεασμό τους με οποιοδήποτε τρόπο λόγω της ισχυριζόμενης καθυστέρησης. Σύμφωνα με τα όσα η νομολογία προβλέπει, η όποια καθυστέρηση εξετάζεται σε συνδυασμό με τον επηρεασμό της αντίδικης πλευράς. (Βλ. Τσιαντής ν. Hellenic Bank (Investments) Ltd

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2029, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.

(2006)1 Α.Α.Δ. 280.). Στην απόφαση Αριστοτέλους λέχθηκαν τα πιο κάτω από τον Νικολαίδη Δ., " ... [Ο]ι εφεσείοντες κατά τον υπολογισμό του διαρρεύσαντος χρόνου παραλείπουν να αναφερθούν στην ανταλλαγείσα αλληλογραφία που έγινε σε μια προσπάθεια επίλυσης των διαφορών τους, η οποία πήρε κάποιο χρόνο. Παραβλέπουν ακόμα ένα σημαντικότατο παράγοντα ότι η επίκληση της αρχής της επιείκειας για καθυστέρηση (laches) προϋποθέτει, πρώτον, μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και δεύτερο, οι συνέπειες που προκάλεσε η καθυστέρηση να καθιστούν την παροχή της αιτούμενης θεραπείας άδικη (βλέπε I.C.F. Spry, The Principles of Equitable Remedies, 4η έκδοση, σελ.223)." Όσον αφορά τον ισχυρισμό περί απόκρυψης από τον Αιτητή ουσιωδών γεγονότων, παρατηρώ ότι η νομολογία που έχει παρατεθεί παραπέμπει και αφορά περιπτώσεις αιτήσεων υψίστης δηλαδή διατάγματα που εκδίδονταν μονομερώς. Στην παρούσα δια κλήσεως αίτηση, δεν παρατηρώ οποιαδήποτε απόκρυψη από μέρους του Αιτητή ουσιωδών γεγονότων, αφού τα γεγονότα στα οποία αναφέρονται οι Καθ' ων η αίτηση αφορούν μόνο την κατ' ισχυρισμό καλή οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η αίτηση, η οποία και αμφισβητείται. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθεί ότι για τα γεγονότα που αμφισβητούνται δεν υφίσταται υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης [Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland

(1997)1 Α.Α.Δ. 1791]. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η πιο πάνω διαπίστωση μου ότι δεν συντρέχει στην παρούσα περίπτωση η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/1960 για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε απόρριψη την παρούσα ενδιάμεση αίτηση. . Η αίτηση ημερομηνίας 19.6.2014 απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και σε βάρος του Αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο πέρας της διαδικασίας στην κυρίως Αίτηση. (Υπ.) .............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα, mareva [1] Στη σελίδα 167. [2] Βλ. AMSTERDAM TRADE BANK NV v. EN + GROUP LIMITED κ.α. Γενική αίτηση αρ. 56/2009 Ε.Δ.Λεμεσού, ημερομηνίας 5/3/2009 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο