PRINTWAYS C.B LTD κ.α. ν. SAKYRCO DEVELOPMENT LTD, Αίτηση αρ.: Κ33/2012, 2/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2015:6 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου και Χρ. Παπαδούρη και Φλ. Φλώρου, Παρέδρων Αίτηση αρ.: Κ33/2012 Μεταξύ:
- PRINTWAYS C.B LTD, εκ Λεμεσού
- ΣΤΑΥΡΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, εκ Λεμεσού Αιτητών Και SAKYRCO DEVELOPMENT LTD, εκ Λεμεσού Καθ' ων η αίτηση -------------------------------------------------------------------- 2 Φεβρουαρίου 2015 Για τους Αιτητές: κα Φ. Νικολάου Για τους Καθ' ων η αίτηση: κος Ν. Θρασυβούλου για κκ. Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση τους, οι Αιτητές 1 και 2 αξιώνουν την αναθεώρηση και/ή τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση της απόφασης που εκδόθηκε σε βάρος τους, στην Αίτηση Έξωσης 244/2011 του παρόντος Δικαστηρίου. Η απόφαση είχε εκδοθεί ερήμην των Αιτητών 1 και 2 λόγω της παράλειψης τους να καταχωρήσουν Απάντηση, εντός της προβλεπόμενης από τους Κανονισμούς προθεσμίας. Υποστηρίζουν στο δικόγραφο τους οι Αιτητές, ότι: A. H απόφαση εκδόθηκε με παραπλάνηση του Δικαστηρίου, ψευδείς παραστάσεις και απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και B. H παράλειψη τους να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο δεν οφείλεται σε δική τους αμέλεια ή υπαιτιότητα, αλλά στην αμέλεια του διορισμένου από αυτούς δικηγόρου. Απάντηση: Στο δικό τους δικόγραφο οι Καθ' ων η αίτηση, αρνούνται ότι είχαν συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία με τους Αιτητές 1 και ειδικά ότι συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων η μη καταβολή των ενοικίων. Υποστηρίζουν επίσης ότι οι Αιτητές δεν μπορούν να διαχωρίσουν την αμέλεια ή παράλειψη του δικηγόρου τους από την δική τους ευθύνη. Διαδικασία: Με αίτηση που καταχώρησαν οι Αιτητές στις 25.5.2012 εξασφάλισαν προσωρινό διάταγμα με το οποίο αναστάληκε η εκτέλεση του διατάγματος έξωσης που εκδόθηκε σε βάρος τους, μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της παρούσας Αίτησης. Το διάταγμα αυτό οριστικοποιήθηκε μετά από εκδίκαση της αίτησης, στις 16.10.
- Στην ακροαματική διαδικασία της παρούσας κυρίως Αίτησης που ξεκίνησε στις 09.10.2013, παρουσιάστηκαν συνολικά έξη μάρτυρες και κατατέθηκαν δεκατέσσερα τεκμήρια. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε στις 08.07.2014, με τις τελικές αγορεύσεις των δύο πλευρών και την επιφύλαξη της παρούσας απόφασης. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητών Ο πρώτος μάρτυρας των Αιτητών (Μ.Α.1), ο Γιώργος Ιωαννίδης, διευθυντής και μέτοχος των Αιτητών 1, ανέφερε τα εξής: Οι Αιτητές 1, οι οποίοι ασχολούνται με εκτυπώσεις αυτοκόλλητων ετικετών, υπήρξαν ενοικιαστές του μισθίου από τον Ιούνιο του έτους
- Περί τα μέσα του έτους 2007 πληροφορήθηκε από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη (Καλαβαζίδη), ότι το μίσθιο είχαν αγοράσει οι Καθ' ων η αίτηση από τις 12.10.
- Μέχρι τότε, το ενοίκιο καταβαλλόταν στον Καλαβαζίδη. Ακολούθως, τα ενοίκια εισπράττονταν από αντιπρόσωπο των Καθ' ων η αίτηση που επισκεπτόταν το μίσθιο κάθε 2 -3 μήνες. Μέχρι το έτος 2011 ακολουθείτο αυτή η τακτική. Τα ενοίκια είχαν πληρωθεί μέχρι και τον Φεβρουάριο του
- Περί τον Μάρτιο του 2011 συναντήθηκε με τους Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι τον ενημέρωσαν ότι είχαν υποβάλει αίτηση για έκδοση άδειας για κατεδάφιση του μισθίου και ότι οι Αιτητές θα έπρεπε να παραδώσουν την κατοχή του μισθίου. Συμφώνησαν οι Αιτητές 1 να παραδώσουν την κατοχή του μισθίου, νοουμένου ότι τα κόστη της μετακίνησης τους (σε άλλο υποστατικό) θα επωμίζονταν οι Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι και συμφώνησαν. Αυτά ανέρχονταν σε περίπου €60.000,00 αλλά κάποιες από τις εργασίες θα γίνονταν από τους Καθ' ων η αίτηση, που είναι εργοληπτική εταιρεία, όπως η τοποθέτηση πατωμάτων και ψευδοσανιδών καθώς και το βάψιμο. Παρέμεινε το κόστος της εγκατάστασης του τριφασικού ρεύματος που δεν μπορούσε να μετακινηθεί από το μίσθιο, το κόστος της αποσυναρμολόγησης και συναρμολόγησης εκ νέου των μηχανημάτων των Αιτητών 1, από εμπειρογνώμονα που θα ερχόταν από των Αγγλία για το σκοπό αυτό, όπως και η απώλεια απολαβών της εταιρείας για 3 - 4 βδομάδες που θα διαρκούσε η μετακίνηση τους. Οι Αιτητές για την εργασία τους, χρειάζονταν "σκοτεινούς θαλάμους, μηχανήματα, γραφεία, κλιματισμό και ειδικές αποθήκες για την πρώτη ύλη που χρησιμοποιούσαν". Συμφώνησαν οι Καθ' ων η αίτηση αρχικά να επωμιστούν τα κόστη αυτά και να γίνει προσπάθεια για μετακίνηση των Αιτητών κατά την διάρκεια του μηνός Αυγούστου, διότι τότε δεν εργάζονταν για περίοδο δύο βδομάδων. Ξεκίνησε τότε η κοινή αναζήτηση από τους Αιτητές 1 και τους Καθ' ων αίτηση, νέου υποστατικού, το οποίο να μην χρειάζεται πολλές μετατροπές αλλά και να μην δημιουργεί μεγάλο μεταφορικό κόστος σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση. Το υποστατικό ανευρέθηκε τον Ιούνιο του 2011 και το επισκέφτηκε ο Μ.Α.1 με τον Μ.Κ.2, για να αξιολογήσουν τα έξοδα που θα προέκυπταν και να το εγκρίνουν οι Καθ' ων η αίτηση. Εν αναμονή της έγκρισης των Καθ' ων η αίτηση, ο Μ.Κ.2 του αποκάλυψε ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν διέθεταν τα χρήματα που χρειάζονταν. Τότε συμφωνήθηκε μεταξύ τους να απέχουν οι Αιτητές 1 από την καταβολή συνολικά 18 ενοικίων που θα υπολογίζονταν ως αποζημίωση, ενώ οι Καθ' ων η αίτηση θα αναλάμβαναν τις εργασίες διαμόρφωσης του νέου υποστατικού των Αιτητών 1 και τα υπόλοιπα κόστη της μετακίνησης. Στα τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου του 2011, έλαβε επιστολή με την οποία καλούνταν οι Αιτητές 1 να μετακινηθούν από το μίσθιο εντός 4 μηνών και να καταβάλουν τα μέχρι τότε οφειλόμενα ενοίκια. Θορυβήθηκε ο μάρτυρας και επικοινώνησε αμέσως με τον Μ.Κ.2, ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι τα όσα συμφώνησαν ίσχυαν ακόμα και να αγνοήσει την επιστολή αυτή. Ο Μ.Α.1 βασίστηκε στις διαβεβαιώσεις του Μ.Κ.2 και έτσι δεν έλαβε υπόψη την επιστολή αυτή, ούτε όταν του στάληκε για δεύτερη φορά, αφού ήταν η ίδια επιστολή. Όταν έλαβε την αίτηση έξωσης επικοινώνησε με τον Μ.Κ.2 ο οποίος αρνήθηκε να του μιλήσει. Τότε ο Μ.Α.1 διόρισε δικηγόρο για αυτήν, αλλά και για τις ποινικές υποθέσεις που οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν εναντίον των Αιτητών και αφορούσαν κάποιες επιταγές (που δεν είχαν τιμηθεί πολλούς μήνες πριν). Στις διάφορες συναντήσεις του με τον δικηγόρο των Αιτητών, Χ. Κόκκινο, ο Μ.Α.1 ρωτούσε για την πορεία της υπόθεσης και ο δικηγόρος τον καθησύχαζε πάντα ότι όλα ήταν "μια χαρά". Ακολούθως, στην απουσία των Αιτητών 1 εκδόθηκε ερήμην τους το διάταγμα έξωσης τους (κατά τον Μάρτιο ή Απρίλιο). Συναντήθηκε και πάλι με τον δικηγόρο του και τότε αντιλήφθηκε ότι αυτός δεν παρουσιάστηκε καν στο Δικαστήριο για την υπόθεση αυτή. Ως αποτέλεσμα, οι Καθ' ων η αίτηση οι οποίοι ήθελαν να κατεδαφίσουν το μίσθιο, τελικά όχι μόνο δεν θα καταβάλουν στους Αιτητές 1 αποζημίωση, αλλά αυτοί θα πρέπει να καταβάλουν τα 18 ενοίκια, να απολέσουν και το κόστος του τριφασικού ρεύματος, ενώ θα πάψουν οι εργασίες της εταιρείας τους, που εργοδοτεί 7 υπαλλήλους. Αποτάθηκε τότε στην τωρινή δικηγόρο του και βρίσκεται έκτοτε στο Δικαστήριο. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανάφερε ότι οι αραιές εισπράξεις των ενοικίων, από τους Καθ' ων η αίτηση, προκάλεσαν την συσσώρευση των ενοικίων, με αποτέλεσμα κατά τον Φεβρουάριο του 2011 ο μάρτυρας να εκδώσει μια επιταγή προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση για τέσσερα συνολικά ενοίκια, η οποία τελικά δεν εξαργυρώθηκε λόγω του ότι αναμενόταν η εισροή κεφαλαίων από επιταγές πελατών των Αιτητών 1, κάτι που όμως δεν έγινε. Αναφορά έγινε από τον μάρτυρα και στη συμφωνία με τον Μ.Κ.2 και την παράκληση του τελευταίου όπως καταγραφούν από τους Αιτητές 1 τα κόστη για την μετακίνηση τους. Σε συνάντηση, που έγινε στο γραφείο των Αιτητών, μεταξύ Μ.Α.2 και Μ.Κ.2 είχε συζητηθεί πιο σοβαρά το θέμα του κόστους. Ακολούθως όμως, η συμπεριφορά των Καθ' ων η Αίτηση άλλαξε, αφού στάληκε επιστολή την οποία ο Μ.Κ.2 του ζήτησε να παραβλέψει και ακολούθησε η καταχώριση της ποινικής υπόθεσης και η πίεση προς τους Αιτητές για διάλυση της Εταιρείας τους, έξωση τους από το μίσθιο κ.τ.λ. Ο δικηγόρος που ανέλαβε να εκπροσωπήσει τους Αιτητές στην Αίτηση Έξωσης τον διαβεβαίωσε ότι λόγω της συμφωνίας που είχε επιτευχθεί και εφόσον οι Αιτητές 1 ήταν θέσμιοι ενοικιαστές δεν θα ήταν εύκολο «να τους εξώσουν». Η νομική συμβουλή που του δόθηκε ήταν να μην εξοφλήσει άμεσα τα οφειλόμενα ενοίκια, αλλά να αναμένει την εξέλιξη της δίκης. Συνάντησε σε διάφορες ημερομηνίες τον δικηγόρο (πέντε ή έξη φορές) και κατέβαλε σε μετρητά την αμοιβή του ώστε να εκπροσωπήσει τους Αιτητές στο Δικαστήριο, κάτι που όμως δεν έπραξε. Ο Μ.Α.1 μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Απαντούσε φυσικά και αυθόρμητα στις ερωτήσεις που του τέθηκαν, χωρίς δισταγμό και υπεκφυγές. Δεν έχω διαπιστώσει οποιεσδήποτε σημαντικές αντιφάσεις στην μαρτυρία του και βρίσκω ότι υπήρξε ειλικρινής μάρτυρας. Αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Α.1 Ο δεύτερος μάρτυρας για τους Αιτητές (Μ.Α.2), Σταύρος Ιωαννίδης είναι ο Αιτητής 2 στην παρούσα υπόθεση και αδελφός του Μ.Α.1 και σύμβουλος του σε διάφορα οικονομικά ζητήματα. Ο ίδιος δεν σχετίζεται με τους Αιτητές, πέραν της εγγύησης που παραχώρησε στη συμφωνία ενοικίασης που συνάφθηκε πριν από πολλά χρόνια και η οποία είχε περιορισμένη διάρκεια. Δεν υπέγραψε ως εγγυητής σε άλλη συμφωνία μεταξύ των διαδίκων και γι' αυτό ξαφνιάστηκε όταν ενημερώθηκε για την έκδοση της απόφασης σε βάρος του. Συνάντησε τον Μ.Κ.2 μια φορά περί το καλοκαίρι του
- Είχε επισκεφθεί τότε το μίσθιο για να παραλάβει τη σύζυγο του που εργάζεται εκεί και του είχε ζητηθεί από τον Μ.Α.1 να υποδεχτεί τον Μ.Κ.2 και να συζητήσει αυτός μαζί του, λόγω κωλύματος του Μ.Α.
- Ο ίδιος γνώριζε το θέμα της συζήτησης γιατί κάποιες μέρες προηγουμένως του είχε ζητηθεί από τον Μ.Α.1 να τον βοηθήσει στην καταγραφή και ανάλυση των εξόδων που θα απαιτούνταν για την μετακίνηση της επιχείρησης των Αιτητών 1, αφού οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν προσφερθεί να παρέχουν βοήθεια στη διαδικασία αυτή. Στη συνάντηση τους, ο μάρτυρας ανέφερε στον Μ.Κ.2 τα όσα κόστη είχαν καταγραφεί και επιφυλάχθηκε να επανέλθει για τα ζητήματα που αφορούσαν μη μετρήσιμα μεγέθη. Σε κάποια ποσά ο Μ.Κ.2 ανταποκρίθηκε θετικά και σε κάποια άλλα όχι, όπως στην απώλεια εισοδημάτων και το ζήτημα της ασφάλειας στην μεταφορά του ευαίσθητου εξοπλισμού των Αιτητών. Αφού αποχώρησε ο μάρτυρας, έδωσε οδηγίες στον Μ.Α.1 όπως καταρτιστεί έγγραφη συμφωνία και στα ζητήματα που δεν υπήρχε σύγκλιση να συνεχίσει η συζήτηση μέχρι να συμφωνηθούν. Ο ίδιος δεν διαπραγματεύθηκε περαιτέρω με τον Μ.Κ.2 και το ζήτημα χειρίστηκε ο Μ.Α.
- Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αναφέρθηκε στο ζήτημα διορισμού δικηγόρου σε σχέση με την αίτηση έξωσης που είχε καταχωρηθεί σε βάρος του και απάντησε ότι το ζήτημα είχε αναλάβει ο Μ.Α.1 και οι δικηγόροι του. Ο ίδιος θεωρούσε ότι η ευθύνη του ως εγγυητής αφορούσε μόνο τη διάρκεια της έγγραφης συμφωνίας ενοικίασης. Διαπίστωσε επίσης ότι στο Τεκμήριο 9 (που αφορά το κόστος της μετακίνησης των Αιτητών), υπήρχαν κάποια λάθη διότι αποτελούσε προκαταρκτική εργασία. Στα ζητήματα που υπήρχε διαφωνία με τον Μ.Κ.2, οι ενδοιασμοί του τελευταίου συγκεντρώνονταν σε ένα μόνο ή δυο σημεία και ήταν θέμα ημερών να κλείσει το ζήτημα. Η μάρτυρας αυτός μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Δεν υπέπεσε σε σοβαρές αντιφάσεις στην μαρτυρία του. Οι απαντήσεις του ήταν άμεσες και φυσικές, και αναφέρθηκε σε γεγονότα για τα οποία είχε ίδια γνώση. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Α.2, με εξαίρεση την μαρτυρία γνώμης που έχει εκφράσει σε νομικά ζητήματα όπως το κατά πόσο ο ίδιος δεσμεύεται από τη εγγύηση που είχε υπογράψει κατά την σύναψη της σύμβασης ενοικίασης. Ο τρίτος μάρτυρας (Μ.Α.3), Ανδρέας Γιαννακού είναι ο ιδιοκτήτης ενός καταστήματος για το οποίο επέδειξαν ενδιαφέρον οι Αιτητές 1 κατά τον Μάιο του
- Το κατάστημα αυτό βρίσκεται σε απόσταση περίπου 200 μέτρων από το μίσθιο και το επισκέφθηκαν ο Μ.Α.1 και ο Μ.Κ.2 μαζί, όπου και έγινε συζήτηση μεταξύ τους. Ο ίδιος παρακολουθούσε τη συζήτηση των Μ.Α.1 και Μ.Κ.2 και τους ενημέρωσε αναφορικά με το ύψος του ενοικίου που απαιτούσε, την διάρκεια της ενοικίασης και ότι δεν υπήρχε στο υποστατικό αυτό τριφασικό ρεύμα. Ετοίμασε ο ίδιος ένα συμβόλαιο το οποίο και παρέδωσε στον Μ.Α.
- Παρά την πάροδο μερικών εβδομάδων, ο τελευταίος δεν έδωσε απάντηση, λέγοντας «ακόμα περιμένω .». Εφόσον δεν αποφάσισαν έγκαιρα οι δυο πλευρές, ο Μ.Α.3 νοίκιασε το κατάστημα του σε τρίτους. Ο Μ.Α.3 μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση. Αναφέρθηκε σε γεγονότα για τα οποία είχε ίδια άμεση γνώση και δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε αντίφαση στη μαρτυρία του, την οποία αποδέχομαι το σύνολο της. Η Μ.Α.4, Μαρία Ιωαννίδου, Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και Πρωτοκολλητής στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων παρουσίασε τον φάκελο της Αίτησης με αριθμό Ε244/11, τον οποίο είχε στην κατοχή της και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Η μαρτυρία της υπήρξε τυπική και την αποδέχομαι. Μάρτυρες Καθ' ων η αίτηση Ως πρώτος μάρτυρας των Καθ' ων η αίτηση παρουσιάστηκε ο ιδιώτης επιδότης, Θεοφάνης Κλείτου (Μ.Κ.1), ο οποίος αναγνώρισε την ένορκη δήλωση επίδοσης ημερομηνίας 25.7.2004, όπως και την ένορκη δήλωση επίδοσης ημερομηνίας 4.11.
- Αυτές αφορούσαν την επίδοση δυο επιστολών του δικηγορικού γραφείου Ανδρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε προς τους Αιτητές
- Αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 με εξαίρεση την ανεπίτρεπτη μαρτυρία γνώμης που εξέφρασε αναφορικά με το κατά πόσο ο Μ.Α.1 ήθελε ή όχι να παραλάβει την επιστολή ημερομηνίας 20.7.
- Ο Διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση Κυριάκος Αβραάμ κατέθεσε στο Δικαστήριο ως δεύτερος μάρτυρας για τους Καθ' ων η αίτηση (Μ.Κ.2). Αναφέρθηκε στην αγορά του μισθίου από τους Καθ' ων η αίτηση, κατά το έτος 2006 και στη μεταβίβαση του στο όνομα των Καθ' ων η Αίτηση. Για το ζήτημα αυτό συνομίλησε ο ίδιος τον Μάρτη του 2007 με τον Μ.Α.1, και τον Ιούνιο του 2007 συναντήθηκαν οι δυο τους στο γραφείο του Μ.Κ.
- όπου ενημερώθηκε ο Μ.Α.1 για την πρόθεση των Καθ' ων η Αίτηση να κατεδαφίσουν το μίσθιο και να ανεγείρουν πολυκατοικία στη θέση του. Ο Μ.Α.1 υπήρξε θετικός και συμφώνησε να ψάξει για νέο ακίνητο ώστε να μετακινηθούν οι Αιτητές 1, χωρίς όμως να υποβάλει οποιαδήποτε απαίτηση. Εφόσον οι Αιτητές 1 είχαν, δυνάμει της συμφωνίας, το δικαίωμα να παραμείνουν στο υποστατικό μέχρι το τέλος του Δεκεμβρίου του 2007, δεν είχαν ξανά επικοινωνία μέχρι τον Ιανουάριο του
- Τότε ο Μ.Κ.2 ενημερώθηκε ότι οι Αιτητές 1 χρειάζονταν χρόνο διότι προσπαθούσαν να εξεύρουν νέο υποστατικό. Περί τον Απρίλιο συναντήθηκαν οι δυο τους και ο Μ.Α.1 εισηγήθηκε να καταβάλει τα μέχρι τότε οφειλόμενα από τους Αιτητές 1 ενοίκια και να συνεχίσει την καταβολή τους μέχρι την εξεύρεση του νέου υποστατικού. Στη βάση αυτής της εισήγησης εξέδωσε ο Μ.Α.1 επιταγή για τρία μηνιαία ενοίκια. Η τακτική που ακολουθήθηκε το 2008 ήταν να μεταβαίνει κάποιος υπάλληλος των Καθ' ων η αίτηση στο τέλος κάθε μήνα, στους Αιτητές 1 για την είσπραξη του ενοικίου. Δεν παραδόθηκε το μίσθιο κατά το έτος 2008 αλλά υπήρχε καλό κλίμα μεταξύ των διαδίκων, διότι οι Καθ' ων η Αίτηση ασχολούνταν με την ανέγερση άλλης πολυκατοικίας, η οποία τελικά πουλήθηκε σε τρίτους κατά τον Μάρτιο του
- Κατά τον χρόνο αυτό οι τρίτοι αγοραστές ενδιαφέρθηκαν να αγοράσουν και την οικοδομή που θα ανεγειρόταν στη θέση του μισθίου, και τότε ο Μ.Κ.2 έγινε πιο πιεστικός όσον αφορούσε την εξεύρεση νέου υποστατικού από τους Αιτητές
- Με διάφορες δικαιολογίες οι Αιτητές 1 απέρριπταν τα υποψήφια υποστατικά και αυτό διήρκησε μέχρι τον μήνα Μάιο. Ο Μ.Κ.2 επικαλέσθηκε τότε το συμβόλαιο ενοικίασης και την ασυνέπεια των Αιτητών 1, καθότι είχαν προκύψει προβλήματα με κάποιες επιταγές που είχαν επιστραφεί. Ζητήθηκε και πάλι χρόνος από τους Αιτητές 1 και ο Μ.Κ.2 θεώρησε ορθό να μην εκθέσει τον Μ.Α.1 αναφορικά με τις επιταγές. Στις 25 Μαΐου 2011, αφού πληροφορήθηκε ότι οι Αιτητές βρήκαν το κατάλληλο υποστατικό, το επισκέφθηκε μαζί με τον Μ.Α.1, και το επιθεώρησαν. Ο Μ.Κ.2 συμφώνησε να αναλάβει το κόστος της αύξησης του ηλεκτρικού φορτίου του καταστήματος αυτού σε τριφασικό (όπως ήταν και στο μίσθιο) όπως επίσης να προβεί σε μικρομετατροπές με διαχωριστικά στο υποστατικό και αφού συμφώνησαν, αποχώρησε. Ακολούθως διευθετήθηκε συνάντηση στο γραφείο του Μ.Α.1 για τις 30 Μαΐου 2011, αλλά όταν μετέβηκε εκεί συνάντησε τον Μ.Α.2 αντί για τον Μ.Α.
- Ο Μ.Α.2 παρουσιάστηκε ως αδελφός και συνέταιρος του Μ.Α.
- και ζήτησε από τον μάρτυρα να ξεχάσει τα όσα είχαν συμφωνηθεί προηγούμενα και του υπέβαλε απαίτηση για αποζημίωση των Αιτητών. Υπήρξε διαφωνία μεταξύ τους και ο Μ.Κ.2 αποχώρησε και επικοινώνησε αυθημερόν με το δικηγόρο του, ο οποίος απέστειλε στους Αιτητές επιστολή στις 20 Ιουλίου 2011 και ακολούθως δεύτερη επιστολή, ενώ παράλληλα προχώρησε στην καταχώριση ποινικής υπόθεσης αναφορικά με δυο επιταγές. Δεν αντέδρασαν οι Αιτητές και εκδόθηκε απόφαση για την έξωση τους τον Φεβρουάριο του
- Αρνήθηκε ότι υπήρξε μεταξύ των διαδίκων συμφωνία για αποζημίωση, με εξαίρεση την αποδοχή για καταβολή ποσού €8.000,00 (για το τριφασικό ρεύμα). Αρνήθηκε επίσης ότι συμφωνήθηκε η μη καταβολή των ενοικίων ως αποζημίωση, επικαλούμενος ότι μέχρι και τον Απρίλιο του 2011 καταβάλλονταν τα ενοίκια. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αρνήθηκε την εισήγηση ότι η πληρωμή ενοικίου που έγινε τον Απρίλιο του 2011 αποτελούσε το αντάλλαγμα για την παραμονή των Αιτητών 1 στο μίσθιο. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι οι Καθ' ων η αίτηση προκάλεσαν την συσσώρευση των ενοικίων ώστε να δημιουργηθεί βάση για υποβολή αιτήματος έξωσης. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι Καθ' ων η Αίτηση σαν κατασκευαστική εταιρεία θα βοηθούσε τους Αιτητές με κάποιες εργασίες, ώστε να μετακινηθούν κατά τον Αύγουστο του 2011, αλλά δεν είχαν αναλάβει το συνολικό κόστος ούτε έκαναν υπολογισμούς αυτού του κόστους με τους Αιτητές. Συμφώνησε ο μάρτυρας ότι οι Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν και τρίτη επιστολή στους Αιτητές, με ημερομηνία 14.11.2011, υποστηρίζοντας ότι αυτή αφορούσε το σύνολο των οφειλομένων μέχρι τότε ενοικίων. Αρνήθηκε ότι με την επιστολή αυτή διδόταν νέα προθεσμία περαιτέρω τριών εβδομάδων στους Αιτητές, ή ότι η επιστολή αυτή αποτελούσε υπαναχώρηση από τα όσα αναφέρονταν στις προηγούμενες ειδοποιήσεις. Ο Μ.Κ.2 δεν μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Βρίσκω ότι υπήρξε υπερβολικός στην προσπάθεια του να μας πείσει ότι οι Αιτητές αποδέχθηκαν να παραδώσουν στους Καθ' ων η αίτηση, την κατοχή του μισθίου παραιτούμενοι έτσι των δικαιωμάτων τους ως θέσμιοι ενοικιαστές, με μοναδικό αντάλλαγμα την καταβολή του κόστους για την τοποθέτηση ηλεκτρικής εγκατάστασης τριφασικού ρεύματος στο νέο υποστατικό τους και την διενέργεια από τους Καθ' ων η αίτηση "μικρομετατροπών" στο υποστατικό αυτό. Προσπάθησε να μας πείσει ότι οι Καθ' ων η αίτηση συμφώνησαν μεν να βοηθήσουν τους Αιτητές 1 να βρουν άλλο υποστατικό, ώστε να τους παραδοθεί το μίσθιο, αλλά δεν έπαψαν στιγμή να απαιτούν από τους Αιτητές 1 την καταβολή των τρεχόντων ενοικίων και ότι αυτό ήταν αποδεχτό από τους Αιτητές
- Στην προσπάθεια του να μας πείσει ο μάρτυρας να αποδεχθούμε την δική του εκδοχή, προέβαλε τη θέση ότι οι Αιτητές 1 όφειλαν να παραδώσουν την κατοχή του μισθίου στην εκπνοή της γραπτής συμφωνίας ενοικίασης που είχαν συνάψει με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του μισθίου και επομένως η μετέπειτα παραμονή τους στο μίσθιο έγινε μόνο με την ανοχή των Καθ' ων η αίτηση. Παρά το γεγονός ότι ο Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε στο δικαστήριο ως έμπειρος αξιωματούχος εργοληπτικής εταιρείας που ασχολείται με την ανάπτυξη γης και με διεθνές πελατολόγιο, εντούτοις "αγνοούσε" τις πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και την προστασία που τυγχάνουν δυνάμει του αυτού οι Αιτητές 1, ως θέσμιοι ενοικιαστές, (οι οποίοι σε περίπτωση όπου το μίσθιο απαιτείται από τον ιδιοκτήτη του για ανοικοδόμηση, δικαιούνται στην εκ του Νόμου προβλεπόμενη αποζημίωση). Η υπεραπλούστευση των γεγονότων από τον Μ.Κ.2, όπως τα περιγράφω πιο πάνω, αντιστρατεύεται πλήρως την λογική. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, βρίσκω ότι ο Μ.Κ.2 δεν υπήρξε μάρτυρας της αλήθειας και ότι παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση των Καθ' ων η αίτηση. Απορρίπτω ως αναξιόπιστη την εκδοχή του Μ.Κ.
- και από την μαρτυρία του Μ.Κ.2 αποδέχομαι μόνο τα γεγονότα τα οποία επιβεβαιώνονται από την υπόλοιπη αποδεκτή μαρτυρία και τα γεγονότα που δεν έχουν αμφισβητηθεί. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Τα ευρήματα του δικαστηρίου θα περιοριστούν στα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και δεν θα επεκταθώ σε όλα τα ζητήματα που έθιξαν οι δύο πλευρές. Στη βάση της αποδεκτής μαρτυρίας, των παραδοχών που περιέχονται στα δικόγραφα και των μη αμφισβητούμενων γεγονότων, βρίσκω ότι τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής: Οι Καθ' ων η αίτηση είναι εργοληπτική εταιρεία και ιδιοκτήτες του μισθίου από το έτος 2006 και οι Αιτητές 1 οι ενοικιαστές του δυνάμει συμφωνίας, με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του μισθίου, ημερομηνίας 25.06.2005, με την εγγύηση του Αιτητή
- Στο μίσθιο οι Αιτητές 1 διατηρούν επιχείρηση εκτύπωσης αυτοκόλλητων ετικετών. Κατά το έτος 2007 οι Καθ' ων η αίτηση ενημέρωσαν τους Αιτητές 1 ότι είναι οι νέοι ιδιοκτήτες του μισθίου το οποίο αγόρασαν με πρόθεση να το κατεδαφίσουν και να ανεγείρουν, στο εν λόγω τεμάχιο, πολυκατοικία. Οι Αιτητές 1 αντιμετώπισαν θετικά τις προθέσεις των Καθ' ων η αίτηση και μετά από σειρά συναντήσεων κατέληξαν σε συμφωνία αναφορικά με την παράδοση του μισθίου, με αντάλλαγμα την μη επιβάρυνση των Αιτητών 1 με το κόστος που θα συνεπαγόταν η μετακίνηση τους. Ακολούθησε η κοινή προσπάθεια των Αιτητών 1 και των Καθ' ων η αίτηση για εξεύρεση νέου υποστατικού για την μετακίνηση των πρώτων. Στην πορεία η συμφωνία διαφοροποιήθηκε για λόγους που αφορούσαν τους Καθ' ων η αίτηση και οι Αιτητές 1 απείχαν από την καταβολή των μηνιαίων ενοικίων του μισθίου, στο πλαίσιο της συμφωνίας αυτής. Οι Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν στους Αιτητές 1 στις 25.07.2011, ειδοποίηση με την οποία κατήγγειλαν την ενοικίαση και απαίτησαν από τους Αιτητές 1 την καταβολή όλων των οφειλομένων ενοικίων και την παράδοση σε αυτούς ελεύθερης της κατοχής του μισθίου. Η ειδοποίηση αγνοήθηκε από τους Αιτητές 1 μετά από συνομιλία που είχαν με τον Μ.Κ.2, ο οποίος διαβεβαίωσε τον Μ.Α.1 ότι δεν υπήρχε πρόθεση για λήψη μέτρων εναντίον των Αιτητών και ότι οι Καθ' ων η αίτηση θα τηρούσαν τα όσα είχαν ήδη συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων. Έχοντας αυτά υπόψη του ο Μ.Α.1 αγνόησε την επιστολή αυτή όταν του επιδόθηκε για δεύτερη φορά τον Νοέμβριο του 2011 με το ίδιο περιεχόμενο. Τελικά οι Καθ' ων η αίτηση προώθησαν την απαίτηση τους καταχωρώντας αίτηση έξωσης εναντίον των Αιτητών 1 και 2 και οι τελευταίοι ανάθεσαν την υπόθεση σε δικηγόρο καταβάλλοντας σε αυτόν και την αμοιβή του. Στις πολλαπλές συναντήσεις με το συνήγορο τους, οι Αιτητές ενδιαφέρονταν για την πορεία της υπόθεσης τους, καθησυχαζόμενοι κάθε φορά από αυτόν. Ο συνήγορος που διόρισαν οι Αιτητές δεν καταχώρησε Απάντηση, στην αίτηση έξωσης αρ. Ε244/2011, με αποτέλεσμα την έκδοση (στις 09.02.2012) σε βάρος των Αιτητών 1 και 2 απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια και διατάγματος έξωσης τους από το μίσθιο. (Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι η αντεξέταση που έγινε στον Μ.Α.1 αναφορικά με το ζήτημα αυτό, περιορίστηκε μόνο στο κατά πόσο οι Αιτητές έχουν στραφεί δικαστικώς εναντίον του συνηγόρου τους και στην υποβολή ότι οι διάδικοι ταυτίζονται με την αμέλεια του συνηγόρου τους). Όταν έλαβαν οι Αιτητές γνώση της απόφασης και διαπίστωσαν τους χειρισμούς του προηγούμενου δικηγόρου τους, προέβηκαν στον διορισμό της τωρινής συνηγόρου τους, με σκοπό τον παραμερισμό της απόφασης αυτής και την προβολή της υπεράσπισης τους. Νομική Πτυχή: Το παρόν Δικαστήριο έχει εξουσία ακύρωσης, αναθεώρησης ή τροποποίησης διατάγματος ή απόφασης, δυνάμει των άρθρων 6 και 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου Ν.23/83(στο εξής αναφερόμενος ως «ο Νόμος»). Η εφαρμογή των άρθρων αυτών εξαρτάται από το κατά πόσο ο ενοικιαστής που αξιώνει την ακύρωση του διατάγματος έξωσης έχει παραδώσει την κατοχή του μισθίου. Το άρθρο 6 του Νόμου, αφορά τις περιπτώσεις όπως η παρούσα (όπου το μίσθιο δεν έχει παραδοθεί στον ιδιοκτήτη) και προνοεί τα πιο κάτω: "
- Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τα ακόλουθους περιπτώσεις: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην τα γεγονότα της υποθέσεως τα επηρεάζοντα το ζήτημα του ενοικίου μετεβλήθησαν ουσιαστικώς ή εσημειώθη ουσιαστική μεταβολή περιστάσεων από της εκδόσεως του διατάγματος ή απόφασης· (β) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση επιτεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους· (γ) εις περίπτωσιν καθ' ην υπάρχει διαθέσιμος νέα μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως ήτις δεν ηδύνατο να προσαχθή διά της ασκήσεως ευλόγου επιμελείας όταν το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη· (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του. (ε) σε περίπτωση κατά την οποία εκδόθηκε διάταγμα έξωσης βάσει του άρθρου 11
(1), (στ), (ζ), (η) και ο ιδιοκτήτης μέσα σε εύλογο χρόνο από την παράδοση της κατοχής δεν υλοποίησε τους λόγους της έξωσης.» Αυτές οι πρόνοιες διαφέρουν από τις πρόνοιες της Δ.17, Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπου απαιτείται η συνδρομή δύο μόνο προϋποθέσεων για να παραμεριστεί απόφαση που λήφθηκε ερήμην κάποιου διαδίκου, δηλαδή: Να ικανοποιήσει ο Αιτητής το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και Να εξηγήσει γιατί παρέλειψε να καταχωρήσει εμφάνιση. Στην προκειμένη περίπτωση η εφαρμοζόμενη πρόνοια είναι μόνο το άρθρο 6 του Νόμου, καθότι αυτό υπαγορεύει ο περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικός Κανονισμός, στον Κανονισμό 12(α): «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» Επομένως, το κατά πόσο οι Αιτητές έχουν «καλή» ή «εκ πρώτης όψεως» υπεράσπιση στην Αίτηση Ε244/2011, δεν είναι επίδικο θέμα. Στην απόφαση Συμεού ν. Είκοσι και άλλοι
(2006)1 Α.Α.Δ. 61, λέχθηκαν τα εξής, εν παρόδω, από τον Νικολάου Δ.: «. ως προς το θέμα ενδεχόμενης υπεράσπισης δεν διακρίναμε οποιαδήποτε αδυναμία στην πρωτόδικη κρίση. Αφήνουμε όμως ανοιχτό το κατά πόσο, βάσει του προαναφερθέντος Άρθρου 6(δ) του Νόμου, εξετάζεται τέτοιο θέμα.» (δική μου υπογράμμιση) Το μόνο που το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει είναι το κατά πόσο οι Αιτητές έχουν αποδείξει την συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 6(β) και (δ) του Νόμου. Αμέλεια - υπαιτιότητα διαδίκου να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο Ισχυρίζονται οι Αιτητές ότι η παράλειψη τους να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο και να καταχωρήσουν έγκαιρα την Απάντηση τους, που είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση σε βάρος τους, της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν οφείλεται σε δική τους αμέλεια ή υπαιτιότητα. Η παρούσα περίπτωση, όπως διακρίνεται από τα ευρήματα πιο πάνω, δεν είναι η περίπτωση όπου οι διάδικοι ανάθεσαν εν λευκώ την υπόθεση τους σε δικηγόρο και δεν επέδειξαν οποιοδήποτε περαιτέρω ενδιαφέρον. Σχετική με το ζήτημα αυτό είναι η απόφαση Λευκίδου ν. Κανναουρίδη
(1999)1 Α.Α.Δ. 528, η οποία παρόλο ότι αφορούσε αίτημα για παραμερισμό απόφασης δυνάμει της Δ.17 θ.10, βρίσκω ότι όσον αφορά το ζήτημα της αμέλειας διάδικου να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο μπορεί να τύχει αναλογικής εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Λέχθηκαν τα εξής από τον Κωνσταντινίδη, Δ.: "Δεν διαπιστώνουμε σφάλμα στην προσέγγιση του πρωτόδικου δικαστηρίου. Οι αδιαμφισβήτητες επισκέψεις του εφεσίβλητου στο γραφείο του δικηγόρου, τουλάχιστον τρεις, η επακόλουθη διαμαρτυρία του που έδειχνε την εμμονή του στις θέσεις και στην επιθυμία του να τις προβάλει και μετά η καταχώριση της αίτησης για παραμερισμό, ανεξάρτητα από το τί ακριβώς είχε προηγηθεί, παρέχει επαρκές έρεισμα και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για παρέμβαση σε σχέση με θέμα που ανήκει στη διακριτική εξουσία του πρωτόδικου δικαστηρίου. Ούτε μπορούμε να συμφωνήσουμε πως όσα ακολούθησαν καταδείκνυαν, όπως εισηγείται η εφεσείουσα ασυγχώρητη αμέλεια." Στην βάση των πιο πάνω, βρίσκω ότι και οι Αιτητές έχουν αποδείξει ότι η απουσία τους από το Δικαστήριο δεν οφείλεται σε παράλειψη ή αμέλεια τους, αφού σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία, υπήρχε ενδιαφέρον από μέρους του Μ.Α.1, ως εκπροσώπου των Αιτητών, για την υπόθεση αυτή. Ο Μ.Α.1 βρισκόταν σε τακτική επικοινωνία με τον συνήγορο που είχαν διορίσει οι Αιτητές και ο οποίος τον καθησύχαζε ότι με την υπόθεση της έξωσης όλα πήγαιναν "μια χαρά". Είχε επιπλέον καταβάλει στον συνήγορο που διόρισε και την αμοιβή του. Αντιθέτως, καμία ενέργεια είχε γίνει από μέρους του συνηγόρου αυτού, ο οποίος δεν προέβηκε στην καταχώρηση της Απάντησης των Αιτητών, με την γνωστή συνέπεια της έκδοσης απόφασης ερήμην των Αιτητών. Οι Αιτητές 1 και 2 θέλοντας να προβάλουν την υπεράσπιση τους προέβηκαν άμεσα στην προώθηση του αιτήματος τους για παραμερισμό της απόφασης αυτής. Δεν αποτελεί λοιπόν η παρούσα, περίπτωση διαδίκων που αδιαφόρησαν πλήρως για την υπόθεση τους, ούτε διαδίκων που υπήρξαν αμελείς κατά τον χρόνο που προηγήθηκε της έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης. Στην βάση των πιο πάνω, βρίσκω ότι οι Αιτητές έχουν αποδείξει ότι η απουσία τους από το Δικαστήριο δεν οφείλεται σε παράλειψη ή αμέλεια τους και αυτή μου η διαπίστωση κρίνει και το αποτέλεσμα της παρούσας Αίτησης η οποία και θα πρέπει να εγκριθεί, ώστε να δοθεί η ευκαιρία στους Αιτητές 1 και 2 να προβάλουν στο Δικαστήριο την υπεράσπιση (Απάντηση) τους. Παρά την διαπίστωση μου αυτή, εφόσον οι Αιτητές προβάλλουν και δεύτερο λόγο παραμερισμού της προσβαλλόμενης απόφασης, θα προβώ και στην εξέταση αυτού, για σκοπούς πλήρους εξέτασης των επίδικων θεμάτων. Απάτη, ψευδείς παραστάσεις, ουσιώδες λάθος Αξιώνουν οι Αιτητές τον παραμερισμό της προσβαλλόμενης απόφασης δυνάμει και του άρθρου 6(β) του Νόμου, δηλαδή ότι η προσβαλλόμενη απόφαση "επιτεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους". Σχετική με το ζήτημα των ψευδών παραστάσεων κατά την έκδοση απόφασης είναι η απόφαση της αδελφού Δικαστή Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Δ.Ε.Ε., η οποία στην απόφαση της στην Αίτηση Αρ.117/07 Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, αναφέρει τα εξής: "Υπάρχει μία, ιδιαίτερα διαφωτιστική, αυθεντία επί του άρθρου 19 του Ν.36/75 (βλέπετε πιο πάνω), η Sizonos v. Massouris
(1982)1 C.L.R. 752, όπου ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Γ. Πικής έκρινε ότι ο ορισμός «ψευδείς παραστάσεις» πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με τη συνήθη έννοια του [1]. Επικουρικά, δύναται κάποιος να αντλήσει καθοδήγηση και από τα άρθρα 18 [2] και 19 [3] του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα." Υιοθετώ την πιο πάνω αναφορά και θα εξετάσω την θέση των Αιτητών ότι οι Καθ' ων η αίτηση έχουν εξασφαλίσει την έκδοση της σε βάρος τους απόφασης δυνάμει ψευδών παραστάσεων αναφορικά με τα γεγονότα της μεταξύ των διαδίκων διαφοράς. Συμφωνία δυνάμει της οποίας δεν καταβάλλονταν τα ενοίκια του μισθίου Από το περιεχόμενο του τεκμηρίου 11(που είναι ο φάκελος της Αίτησης αρ. Ε244/2011) προκύπτει ότι οι Καθ' ων η αίτηση δια της ένορκης τους δήλωσης κατά το στάδιο της απόδειξης της Αίτησης Ε244/2011, απέκρυψαν από το δικαστήριο το γεγονός της ύπαρξης συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων αναφορικά με την παράδοση της κατοχής του μισθίου υπό όρους, όπως και τους όρους της συμφωνίας αυτής. Βρίσκω ότι η απόκρυψη από μέρους των Καθ' ων η αίτηση των ουσιαστικών αυτών γεγονότων προκάλεσε πλάνη ως προς την ουσία της διαφοράς των διαδίκων και τον λόγο της παράλειψης καταβολής των ενοικίων προς τους Καθ' ων η αίτηση, με σκοπό την προς όφελος τους έκδοσης διατάγματος ανάκτησης της κατοχής του μισθίου και απόφασης εναντίον των Αιτητών 1 και
- Τυγχάνει επομένως εφαρμογής και το άρθρο 6(β) του Νόμου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, καταλήγω και με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, ότι οι Αιτητές δικαιούνται στην αιτούμενη θεραπεία, στην βάση των προνοιών του άρθρου 6(β) και (δ) του Ν.23/
- Εκδίδεται, με τη σύμφωνη των Παρέδρων, διάταγμα παραμερισμού της απόφασης και του διατάγματος που εκδόθηκαν σε βάρος των Αιτητών 1 και 2 στην Αίτηση Ε244/2011, στις 09.02.
- Αναφορικά με το ζήτημα της επιδίκασης των εξόδων της διαδικασίας, δεν διαπιστώνουμε να συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ώστε τα έξοδα να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της Αίτησης. Επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών 1 και 2 και σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση, τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δίνονται οδηγίες όπως οι Αιτητές 1 και 2 καταχωρήσουν Απάντηση στην Αίτηση Ε244/2011, εντός 15 ημερών από σήμερα και όπως ακολουθηθούν ως προς τα υπόλοιπα οι Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί. Αντίγραφο της παρούσας απόφασης να τεθεί και στο φάκελο της αίτησης Ε244/
- (Υπ.) ............ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Final Αναφορά: Παραμερισμός απόφασης δυνάμει του άρθρου 6 του Ν. 23/83 [1] «As the learned trial Judge correctly noted, innocent misrepresentation and concealment of facts suffice to establish a case under s.
- The meaning of the two expressions is not qualified by the section of the law itself, nor does the legislature use either expression as a term of art. Consequently, they must be interpreted in accordance with their popular meaning; therefore, misrepresentation of any kind, as well as concealment of facts, whether made bona fide or otherwise, will sustain an action, provided it produces the consequences laid down by the law, i.e. loss or damage as a result of a judgement founded upon such misrepresentation or concealment. There is no authoritative pronouncement on the interpretation of s.19 but a decision of the Supreme Court, on the interpretation of the comparable provisions of s.2
(2)of the Increase of Rent (Restriction) Law, 1942 (see also section 21, Cap. 86), is of considerable assistance and lends force to the view that it matters not whether the misrepresentation or concealment is made bona fide or mala fide - Ayshe Moustafa & Another v. Athena Theocharous, 18 C.L.R. Part III, 183. Further, this interpretation is fully consonant with the spirit of the law and the intention of the legislature to make security of tenure for the tenants, as effective as the law intends to be. A similar approach was adopted by English Courts regarding the interpretation of s.6
(6)of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act 1920, conferring a kindred right to that created by s.
- The subject is discussed by R.E. Megarry in his work on the Rent Acts, 10th ed., p. 297 et seq. As the learned author notes, it matters not that ejectment was obtained as a result of a consent order so long as the consent is obtained or induced by the misrepresentations made or the withholding of material facts. The misrepresentation or concealment must be objectively established, by reference to the representations made by the landlord in seeking recovery of possession. As Scott, L.J. observed in Thorne v. Smith [1947] K.B. 307, 312, the landlord claiming possession must show 'the utmost good faith'.» (σελίδες 756, 757) [2]
- « 'Ψευδής παράσταση' περιλαμβάνει - (α) τη θετική βεβαίωση κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται από τις πληροφορίες του προσώπου που βεβαιώνει, γεγονότος αναληθούς παρόλο ότι το πρόσωπο που βεβαιώνει πιστεύει ότι είναι αληθές (β) κάθε παράβαση καθήκοντος, η οποία, χωρίς πρόθεση εξαπάτησης, επιφέρει όφελος στον υπαίτιο ή σε οποιοδήποτε ο οποίος αξιώνει μέσω αυτού, με την παραπλάνηση άλλου προς βλάβη αυτού ή προς βλάβη οποιουδήποτε που αξιώνει μέσω αυτού (γ) την πρόκληση, έστω και ανυπαίτια, πλάνης ως προς την ουσία του αντικειμένου της συμφωνίας ή μέρος αυτής.» [3]
- «
(1)Αν η συναίνεση σε συμφωνία παρασχέθηκε συνεπεία εξαναγκασμού, απάτης ή ψευδούς παράστασης, η συμφωνία είναι σύμβαση ακυρώσιμη κατ' εκλογή του μέρους, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό.
(2)Ο συμβαλλόμενος, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε συνεπεία απάτης ή ψευδούς παράστασης, δύναται αν θεωρεί αυτό σκόπιμο, να εμμείνει στην εκπλήρωση της σύμβασης και να αποκατασταθεί στη θέση που θα βρισκόταν αν οι παραστάσεις που έγιναν ήταν αληθείς.
(3)Αν η συναίνεση αυτή παρασχέθηκε συνεπεία ψευδούς παράστασης ή τήρησης σιωπής, που συνιστά απάτη εντός της έννοιας του άρθρου 17, η σύμβαση, παρόλα αυτά, δεν είναι ακυρώσιμη, αν το μέρος του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό, ήταν σε θέση να ανακαλύψει την αλήθεια καταβάλλοντας τη συνήθη επιμέλεια.
(4)Απάτη ή ψευδής παράσταση η οποία δεν προκλήθηκε προς σύναψη σύμβασης του μέρους επί του οποίου ασκήθηκε η απάτη, ή στο οποίο έγινε η ψευδής παράσταση, δεν καθιστά τη σύμβαση ακυρώσιμη.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο