ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. SAVVAS KASINOS ENGINEERING SERVICES LTD, Αίτηση αρ.: E38/12, 10/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2015:10 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: E38/12 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, από τη Λεμεσό Αιτητή και SAVVAS KASINOS ENGINEERING SERVICES LTD, από τη Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------------ 10/03/2015 Αίτηση τροποποίησης ημερομηνίας 11.11.2014 Για τους Αιτητές/ Καθ' ων η αίτηση στην κυρίως Αίτηση: κα Ρ. Χ" Aράπη Για τον Καθ' ου η Αίτηση/ Αιτητή στην κυρίως Αίτηση: κος Στ. Αγιομαμίτης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Υπό την ιδιότητα του ως ιδιοκτήτης του καταστήματος που βρίσκεται στην γωνία των οδών Κλέωνος και Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη 21, στην ενορία Καψάλου στην Λεμεσό ("το μίσθιο"), ο Kαθ' ου η αίτηση (στην παρούσα ενδιάμεση αίτηση και Αιτητής στην κυρίως Αίτηση, που στο εξής θα αναφέρεται ως "ο Καθ' ου η αίτηση") αξιώνει την έκδοση σε βάρος των Αιτητών (στην παρούσα αίτηση και Καθ' ων η αίτηση στην κυρίως Αίτηση, που στο εξής θα αναφέρονται ως "οι Αιτητές"), υπό την ιδιότητα τους ως ενοικιαστών του μισθίου, απόφαση για οφειλόμενα ενοίκια[1]. Μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας στην κυρίως Αίτηση και πριν την ολοκλήρωση της αντεξέτασης του Καθ' ου η αίτηση (που είχε παρουσιαστεί ως ο πρώτος μάρτυρας για τη υπόθεση του), υποβλήθηκε στις 11/11/2014, από τους Αιτητές το παρόν αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης τους, με την προσθήκη ισχυρισμών αναφορικά με: (α) τους λόγους που, σύμφωνα με τους Αιτητές, υποκίνησαν το αίτημα για την ανάκτηση της κατοχής του μισθίου. (β) τις λεπτομέρειες της συμπεριφοράς του Καθ' ου η αίτηση, η οποία απέτρεπε την ειρηνική απόλαυση της κατοχής του μισθίου από μέρους των Αιτητών, καθώς και της ζημιάς που προκάλεσε στους Αιτητές αυτή η συμπεριφορά. (γ) τον περιορισμό της οφειλής από μέρους των Αιτητών ενός μόνο ενοικίου, κατά τον χρόνο της αποστολής της ειδοποίησης για την καταβολή των οφειλομένων ενοικίων, και ότι η καθυστέρηση αυτή οφειλόταν σε προσωπικό πρόβλημα του διευθυντή τους, το οποίο και εκμεταλλεύτηκε ο Καθ' ου η αίτηση. (δ) την μη οφειλή οποιουδήποτε ενοικίου από τους Αιτητές στον Καθ' ου η αίτηση, λόγω της συμπεριφοράς του τελευταίου, ο οποίος εμπόδιζε την ειρηνική απόλαυση της κατοχής του μισθίου από μέρους των Αιτητών. Η αίτηση βασίζεται "στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί Διαταγή 9 Θεσμοί 4, 5, 7, 10 και 11, Διαταγή 25 θεσμοί 1-5, Διαταγή 48, Θεσμοί 2-4 και 9, Δ.63 Θ2, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, Κανονισμοί 2, 3, 7, 11 και 12 (α) και επί της Συμφυούς Εξουσίας και Διακριτικής Ευχέρειας και πρακτικής του Δικαστηρίου, στο δίκαιο της επιείκειας, τη Νομολογία και πρακτική." και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Σάββα Κάσινου, διευθυντή των Αιτητών, ο οποίος, μεταξύ άλλων, αναφέρει: Όταν συναντήθηκε αρχικά με τον δικηγόρου του, ανέφερε σ' αυτόν την αδικαιολόγητη συμπεριφορά του Καθ' ου η αίτηση προς το πρόσωπο του, χωρίς όμως να αναφερθεί στο γεγονός ότι ο υιός του Καθ' ου η αίτηση είχε αξιώσει την επιστροφή του μισθίου, ώστε να διαμείνει σ' αυτό η μητέρα του Αιτητή. Η κατοχή του μισθίου παραδόθηκε τελικά το Σεπτέμβριο του 2012 στον Καθ' ου η αίτηση και αμέσως μετά αυτό μετατράπηκε σε βιβλιοπωλείο από τον υιό του Καθ' ου η αίτηση. Ήταν δηλαδή απώτερος σκοπός του Καθ' ου η αίτηση να αναγκάσει τους Αιτητές να αποχωρήσουν από το μίσθιο χωρίς να τους καταβληθεί οποιαδήποτε αποζημίωση, ενώ θα μπορούσαν να είχαν αξιώσει οι Αιτητές αποζημίωση σε τέτοια περίπτωση. Με την τροποποίηση επιχειρείται η παρουσίαση στο Δικαστήριο όλων των γεγονότων που περιβάλλουν την Αίτηση, ώστε το Δικαστήριο να έχει πλήρη εικόνα αυτών. Δικαιολογημένα δεν είχαν καταβληθεί τα ενοίκια στον Καθ' ου η αίτηση διότι αυτός εκμεταλλεύθηκε τα οικονομικά προβλήματα των Αιτητών που προέκυψαν λόγω των προβλημάτων υγείας του ενόρκως δηλούντα, ώστε να ανακτήσει την κατοχή του μισθίου. Ένσταση Η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε στις 25/11/2014, ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως στο αίτημα για τροποποίηση προβάλλοντας, 12 λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στα πιο κάτω: Α. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, εφόσον τα γεγονότα ήταν γνωστά στους Αιτητές από το 2011. Β. Η καταχώρηση της Αίτησης αποτελεί έκδηλη κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Γ. Δεν είναι γνήσια η αιτούμενη τροποποίηση και αποτελεί προσπάθεια πρόκλησης περαιτέρω καθυστέρησης. Δ. Με την τροποποίηση που ζητείται, συνεπάγεται ο επαναπροσδιορισμός των επίδικων θεμάτων σε μία παλαιά αγωγή. Ε. Δεν παρουσιάζουν οι Αιτητές επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, το οποίο θα επιφέρει βλάβη στον Καθ' ου η αίτηση που δεν θα είναι δυνατό να αποζημιωθεί με έξοδα. Στ. Με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρείται η εισαγωγή μαρτυρίας και δεν ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Στην ένορκη δήλωση του, που συνοδεύει την ειδοποίηση ένστασης, ο Καθ' ου η αίτηση, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Αγορεύσεις: Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις. Νομική Πτυχή: Το ζήτημα της τροποποίησης δικογράφων διέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι εφαρμόζονται αναλογικά από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 1983. Η Δ.25, θθ.1 και 5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «1. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties. 5. The Court or a Judge may at any time, and on such terms as to costs or otherwise as the Court or Judge may thing just, amend any defect or error in any proceedings, and all necessary amendments shall be made for the purpose of determining the real question or issue raised by or depending on the proceedings." Η νομολογία έχει επανειλημμένα ασχοληθεί με αιτήματα για τροποποίηση δικογράφων. Η αντιμετώπιση ποικίλει, αναλόγως του σταδίου στο οποίο υποβάλλεται ένα τέτοιο αίτημα. Παραθέτω, πιο κάτω, αποσπάσματα από τη σχετική νομολογία. Στην υπόθεση Courtis a.o. v. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, αναφέρθηκε (σελ. 182): "If in the course of the trial it appears that a party's pleading requires amendment, steps for that purpose must be taken as early as possible in order to give full opportunity to the parties affected by the amendment to meet the new situation; to run their case, so to speak, on the new rails." Στην υπόθεση Tsiappas v. The Republic
(1974)1 C.L.R. 167 στη σελ. 169 αναφέρονται τα εξής: «The guiding consideration for the trial Judge in making up his mind whether or not he should exercise his discretion one way or the other is the need to ensure that the triable issues be properly and sufficiently defined before he pronounces final judgment in the case and such leave to amend may be granted in a proper case even during the trial." Και πιο κάτω, στην ίδια σελίδα, αναφέρει: "..... no real injustice has been done thereby to the claimant once he has been awarded the appropriate costs." Στην υπόθεση Andreas Evripidou & Another v. Panayiota M. Kannaourou
(1985)2 C.L.R., p. 24, αναφέρονται: "It is well settled that as a rule of conduct, however negligent or careless may have been the first omission, and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side, and there is no injustice if the other side can be compensated by costs;" Στην καθοδηγητική απόφαση Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1(E) C.L.R. 33, διατυπώθηκαν αναλυτικά από τον έντιμο Πική Δ. (όπως ήταν τότε) οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, (στη σελ. 36 της απόφασης): "
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361, υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη." Στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1(Α) Α.Α.Δ., 704, ο έντιμος Δικαστής Νικήτας αναφέρει στη σελ. 707: "Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια. Βλέπε Ευριπίδου, ανωτέρω και Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd. & Άλλου
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Sait Electronic S.A. v. The ship "Dominique" & Others
(1992)1 A.A.Δ. 264 επισημαίνει τη σύμπτωση προσέγγισης που παρατηρείται στην αγγλική νομολογία, αναφορικά με την αναγκαιότητα για τη σύντομη ολοκλήρωση της δίκης. Περαιτέρω δε υιοθετεί το παρακάτω απόσπασμα από την απόφαση της δικαστικής επιτροπής της Βουλής των Λόρδων Ketteman v. Hansel Properties Ltd. [1988] 1 All E. R. 38: "Furthermore, to allow an amendment before a trial begins is quite different from allowing it at the end of the trial to give an apparently unsuccessful defendant an opportunity to renew the fight on an entirely different defence."" Τελευταία αναφορά κάνω στην απόφαση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(2002)1(A) C.L.R., 223, όπου στη σελ. 228 αναφέρονται τα εξής: "Είναι η θέση της νομολογίας πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. Ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Όσον αφορά το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, σχετική είναι και η απόφαση στην Astor Manufacturing & Exporting Co. κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 A.A.Δ. 726." Στη βάση της προαναφερόμενης νομολογίας, θα πρέπει να εξεταστεί από το δικαστήριο, πέρα από το ζήτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, τόσο η γνησιότητα των προθέσεων των Αιτητών, όσο και η αναγκαιότητα και ο βαθμός της χρησιμότητας της τροποποίησης. Συνοψίζοντας την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία καταλήγω ότι κατά την εξέταση αιτημάτων τροποποίησης, λαμβάνονται υπόψη οι εξής παράγοντες: · Η τροποποίηση δικογράφων είναι δυνατή σε κάθε περίπτωση όπου κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της διαφοράς των διαδίκων, εκτός όπου αυτή θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο ή όπου υπάρχει εμφανής κακή πίστη από πλευράς Αιτητή. · Η έννοια της ανεπανόρθωτης ζημιάς δεν περιλαμβάνει τη ζημιά που μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων. · Η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας λαμβανομένου υπόψη του παράγοντα της ζημιάς που θα προκληθεί στον αντίδικο καθώς και της καθυστέρησης που τυχόν παρατηρείται στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση. · Κυρίαρχος παράγοντας κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. · Εφόσον το αίτημα υποβλήθηκε μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ο κίνδυνος εκτροχιασμού της δίκης θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθώ επιγραμματικά στην κυρίως Αίτηση. Με αυτή αξιώνεται από το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, η έκδοση απόφασης εναντίον των Αιτητών, λόγω της παράλειψης των τελευταίων να καταβάλουν στον Καθ' ου η αίτηση τα οφειλόμενα προς τον Καθ' ου η αίτηση, ενοίκια της χρονικής περιόδου από την 14/11/11 μέχρι την 14/01/12 (€1.857,00), πλέον ενδιάμεσα οφέλη προς €619,00 μηνιαίως από τις 14/02/2012 μέχρι την παράδοση της κατοχής του μισθίου. Τα ζητήματα που οι Αιτητές επιχειρούν να εισαγάγουν στην Απάντηση τους παρατίθενται στην σελίδα 2 πιο πάνω. Το αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης υποβάλλεται δύο έτη και οχτώ μήνες μετά την καταχώρηση της Απάντησης των Αιτητών και επτά μόλις μέρες μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας (στο στάδιο αντεξέτασης του Μ.Α.1). Συγκεκριμένα, στο στάδιο της αντεξέτασης του Μ.Α.1, είχαν τεθεί ερωτήσεις από την συνήγορο των Αιτητών, οι οποίες δεν επιτράπηκαν (μετά την προβολή ένστασης), διότι αφορούσαν μη δικογραφημένα ζητήματα. Εξετάζοντας προσεκτικά τις εκατέρωθεν θέσεις σε συνδυασμό με την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία, κρίνω ότι, το αίτημα υποβλήθηκε με καθυστέρηση μεν, αλλά ότι αυτή η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με την αναφορά σε ελλιπή ενημέρωση του συνηγόρου των Αιτητών, από λάθος των Αιτητών, το οποίο διαπιστώθηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης του Μ.Α.1. Το αίτημα για τροποποίηση γίνεται σε τέτοιο στάδιο που να μην αποτελεί η έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ανυπέρβλητο εμπόδιο, εφόσον βρισκόμαστε ακόμα στο στάδιο της αντεξέτασης του πρώτου μάρτυρα. Σημειώνω περαιτέρω ότι η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση δεν έρχεται αντιμέτωπη με νέο ζήτημα, αφού κάποια αναφορά σε εμπόδια στην ειρηνική απόλαυση του μισθίου υπάρχει ήδη στην Απάντηση, ενώ τα υπόλοιπα ζητήματα αφορούν τις προθέσεις του Καθ' ου η αίτηση, πριν και μετά την καταχώρηση της Αίτησης και σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα. Βρίσκω ότι η παράλειψη υποβολής αιτήματος για τροποποίηση θα συνεπαγόταν τον αποκλεισμό μαρτυρίας για τα ζητήματα που επιθυμούν να προβάλουν οι Αιτητές, με δυσμενείς συνέπειες για αυτούς. Διαπιστώνω περαιτέρω, ότι με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς των διαδίκων. Δεν έχω διαπιστώσει κακοπιστία από πλευράς Αιτητών, αφού η νομολογία όσον αφορά την απαγόρευση παρουσίασης μαρτυρίας για τεκμηρίωση ισχυρισμών που δεν είναι δικογραφημένοι, είναι πάγια και γνωστή (βλ. Παπαδόπουλος κ.ά. ν. CYP-CANA ALARMS LTD, Πολ. Έφεση 339/06, ημερομηνίας 19.6.2009). Πέραν των πιο πάνω, δεν έχω πειστεί ότι ο Καθ' ου η αίτηση θα βρεθεί σε δυσμενέστερη θέση, ούτε ότι θα υποστεί ζημιά η οποία δεν είναι δυνατό να αποζημιωθεί με την επιδίκαση εξόδων υπέρ του. Στη βάση των πιο πάνω, καταλήγω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ των Αιτητών και έτσι εγκρίνω το αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης, ως η παρούσα αίτηση. Η τροποποιημένη Απάντηση να καταχωρηθεί εντός πέντε ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος τροποποίησης. Τα τέλη για την έκδοση του διατάγματος να καταβληθούν εντός πέντε ημερών από σήμερα. Η Ανταπάντηση στην τροποποιημένη Απάντηση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από την καταχώρηση της τροποποιημένης Απάντησης. Τα έξοδα της αίτησης για τροποποίηση καθώς και τα έξοδα που θα προκύψουν λόγω της τροποποίησης, επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση (Αιτητή στην κυρίως Αίτηση), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας στην κυρίως Αίτηση. (Υπ.) ............... Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Τροποποίηση Απάντησης μετά την έναρξη της ακρόασης [1] Αρχικά η αξίωση περιλάμβανε και την έκδοση διατάγματος έξωσης, αλλά αυτή απαίτηση εγκαταλείφθηκε μετά την παράδοση της κατοχής του μισθίου στην πορεία της κυρίως Αίτησης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο