ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ν. ΝΙΚΟΥ ΜΑΚΡΙΔΗ, Αρ. Αίτησης: Κ*6/14, 31/3/2015

(1995)1 Α.Α.Δ. 670 και στην Πολιτική Αίτηση αρ. 167/14 Αναφορικά με την Αίτηση του Andrey Raykov. Ο συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση υποστήριξε ότι η σχετική για το ζήτημα αυτό Δ.15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δίνει στο Δικαστήριο το δικαίωμα να απορρίψει μία αίτηση ή να επιβάλει όρους κατά την απόρριψη αυτής, δίνοντας το δικαίωμα στον διάδικο να επανέλθει. Είναι θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι αυτή είναι η δεύτερη φορά που η Αιτήτρια έχει υποβάλει αίτημα για αναστολή της εκτέλεσης της εκδοθείσας σε βάρος της απόφασης, το οποίο επιθυμεί για δεύτερη φορά να αποσύρει. Τυχούσα απόσυρση «άνευ βλάβης», δίνει στην Αιτήτρια το δικαίωμα να επανέλθει με νέο παρόμοιο αίτημα και να προκαλέσει με αυτόν τον τρόπο ζημιά στον Καθ' ου η αίτηση, ο οποίος σήμερα βρίσκεται «σε πλεονέκτημα». Υποστήριξε ότι στις περιπτώσεις όπου η μία πλευρά έχει αποκτήσει, έναντι της άλλης, πλεονέκτημα τότε το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφύγει την έγκριση του αιτήματος για απόσυρση «άνευ βλάβης», ώστε να μην προκληθεί φανερή αδικία στον διάδικο που πλεονεκτεί. Με παρέπεμψε ο κ. Χ'Λοίζου σε αγγλική νομολογία, στην υπόθεση Covell Matthews & Partners v. French Wools Ltd

(1977)2 All E.R. 591 και στην αντίστοιχη με τη Δ.15 θ.1 διάταξη των Αγγλικών Θεσμών (Or. 26 Rul. 1). Νομική Πτυχή: Προτού αναλύσω τη νομική πτυχή του επίδικου ζητήματος, οφείλω να παρατηρήσω ότι τόσο η πλευρά της Αιτήτριας όσο και του Καθ' ου η αίτηση, ανέλυσαν στις προφορικές τους αγορεύσεις τις θέσεις τους σε συνάρτηση με τη Δ.15 θ.1, αλλά και τη νομολογία που αφορά το δικαίωμα διακοπής «αγωγής». Το ζήτημα της απόσυρσης των ενδιάμεσων αιτήσεων διαφέρει σημαντικά από αυτό που διέπει την απόσυρση μιας αγωγής καθότι στην τελευταία περίπτωση υπάρχει το ενδεχόμενο δημιουργίας δεδικασμένου, κάτι που θα συνεπάγεται την απώλεια από τον ενάγοντα του δικαιώματος του να προωθήσει το αγώγιμο του δικαίωμα. Το ζήτημα της απόσυρσης αγωγής χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου, έχει απασχολήσει σε μεγάλο βαθμό τη νομολογία, η οποία όμως δεν θα παρατεθεί εδώ καθότι διαπιστώνω ότι είναι άσχετη με το ζήτημα που έχει προκύψει. Δεν θα αναλύσω στο σημείο αυτό την διάκριση μεταξύ της "αγωγής" και της "ενδιάμεσης αίτησης". Φτάνει να παραπέμψω στη Δ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπου στον ορισμό της "αγωγής" αναφέρονται τα εξής: ""action" means a civil proceeding commenced by writ or in such other manner as may be prescribed by any law or Rules of court;" Στις ενδιάμεσες αιτήσεις δεν προκύπτει κατά κανόνα τελεσιδικία και ως εκ τούτου η καταχώρηση, μετά την απόρριψη της ενδιάμεσης αίτησης, νέας αίτησης δεν προσκρούει στην αρχή του δεδικασμένου. Σχετική είναι η απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 71/11 Recnex Trading Limited κ.ά. ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λίμιτεδ, ημερ. 16.4.2014 όπου το Δικαστήριο ανέφερε τα κάτωθι: «[.] η προηγούμενη ακύρωση ενδιαμέσου διατάγματος λόγω μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων δεν αποτελούσε αξεπέραστο εμπόδιο για την έκδοση νέου. Η κατάληξη του Δικαστηρίου μας βρίσκει καθόλα σύμφωνους. Οι ενδιάμεσες αποφάσεις, πλην ειδικών περιπτώσεων, δεν θεωρούνται τελεσίδικες ακόμη και αν αποφασίζεται τελικώς ένα ζήτημα το οποίο κρίνεται δεσμευτικό για την μετέπειτα διαδικασία. Η απόρριψη μιας ενδιάμεσης αίτησης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως τελική και ως εκ τούτου η καταχώριση νέας δεν μπορεί να προσκρούσει στην αρχή του δεδικασμένου. [ . . . ] Δεν υπήρξε ενασχόληση με την ουσία του επιδίκου ζητήματος που αποτελεί τη βάση για την εφαρμογή του δόγματος res judicata (K.S.R. Commercio Industria de Papel S.A. κ.α. ν. Bluecoral Navigation Ltd

(1995)1 A.A.Δ. 309). Εξαρτάται πάντοτε από το κατά πόσο η απορριπτική απόφαση επεκτάθηκε σε ζητήματα επί της ουσίας. Σε αντίθετη περίπτωση, σε ενδιάμεσης αιτήσεις και εκεί όπου δεν αποφασίζεται οτιδήποτε, εκτός από το γεγονός ότι το Δικαστήριο για άλλους λόγους αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θεραπεία που ο διάδικος ζήτησε, τότε το δεδικασμένο δεν καλύπτει την περίπτωση. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Spencer Bower, Turner and Handley, The Doctrine of Res Judicata, 1996, σελ.82: «Although some interlocutory orders may finally determine some question and be binding in later stages of the proceedings, the dismissal of an interlocutory application is not final and will not bar a further application on the ground of res judicata, although the further application is not likely to succeed unless supported by additional evidence or a different argument. Orders granting interlocutory applications in matters of practice and procedure, such as an interlocutory injunction, remain under the control of the court, subject to review. Such orders do not decide any question finally, not even whether there should be an interlocutory injunction, or its terms. Buttes Gas and Oil Co v. Hammer (No.3)

(1982)A.C. 888.» Στη βάση των όσων αναλύονται πιο πάνω, στην απόφαση Recnex Trading, διαπιστώνω ότι με την απόσυρση της παρούσας ενδιάμεσης αίτησης στο παρόν στάδιο δεν θα δημιουργηθεί δεδικασμένο και επομένως δεν απαιτείται να προηγηθεί της απόσυρσης η λήψη της προηγούμενης άδειας του δικαστηρίου αναφορικά με την επιφύλαξη του δικαιώματος της Αιτήτριας να καταχωρήσει νέα αίτηση. Η νομολογία που παρατέθηκε από τους δύο συνήγορους δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Η Αιτήτρια έχει το δικαίωμα να αποσύρει την ενδιάμεση αίτηση της και να καταχωρήσει νέα αίτηση χωρίς την λήψη άδειας από το δικαστήριο, η οποία σε αυτή την περίπτωση αποτελεί πλεονασμό. Η τύχη της νέας αίτησης θα κριθεί στο κατάλληλο στάδιο και εφόσον ακουστεί και η θέση του Καθ' ου η αίτηση. Η αίτηση ημερομηνίας 03/02/2015 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και σε βάρος της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν. (Υπ.).............. Χρ. Ραγουζαίου, Π. Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ./Γ.Ι. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο