← Κύπρος

ΑΝΔΡΕΑ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ, υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΑΣ Σ. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ κ.α. ν. ΤΑ & CO COCTAILS DISCO C

ΑΝΔΡΕΑ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ, υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΑΣ Σ. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ κ.α. ν. ΤΑ & CO COCTAILS DISCO CO LIMITED κ.α., Αίτηση αρ.: Ε155/14, 10/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2015:11 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: Ε155/14 Μεταξύ:

  1. ΑΝΔΡΕΑ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ, υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΑΣ Σ. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ, τέως από τη Λεμεσό
  2. ΑΝΔΡΟΥΛΑΣ ΛΑΚΗ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ, από τη Λεμεσό
  3. ΣΥΛΒΑΝΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, από τη Λεμεσό
  4. ΕΥΗΣ ΡΙΚΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, από τη Λεμεσό
  5. ΚΑΙΤΗΣ ΜΟΥΣΚΗ, από τη Λεμεσό Αιτητές -και-
  6. ΤΑ & CO COCTAILS DISCO CO LIMITED, HE 69574, Αγκύλης 6, 3112 Λεμεσός
  7. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Αγκύλης 6, 3112 Λεμεσός
  8. ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ Χ'ΒΑΡΝΑΒΑ, Παναγιώτη Σούτσου 7, PEKORA COURT, Γρ. 51, Μέσα Γειτονιά, 4002 Λεμεσός
  9. ΑΓΓΕΛΙΚΗ Χ'ΒΑΡΝΑΒΑ, Αγγαθούς 8, Συνοικισμός Καψάλου 3082 Λεμεσός Καθ' ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 12/11/2014 Ημερομηνία: 10 Μαρτίου 2015 Για τους Αιτητές: κα Γ. Σεργίδου Για τους Καθ' ων η αίτηση: κα Ε. Θωμά ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές καταχώρησαν στις 23/10/2014 την κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, με την οποία αξιώνουν από τους Καθ' ων η αίτηση: (α) Την ανάκτηση της κατοχής του επίδικου υποστατικού που βρίσκεται επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 24555, Σχέδιο 2-208-34-, Τμήμα 6, Τεμάχιο 26, προηγούμενα 749 με την ονομασία BASEMENT DISCO, οποίο διεξάγεται επιχείρηση δισκοθήκης (που στο εξής θα αναφέρεται ως "το μίσθιο"), λόγω της κατ' ισχυρισμό παράλειψης των Καθ' ων η αίτηση 1 να καταβάλουν τα οφειλόμενα ενοίκια του μισθίου για την χρονική περίοδο από 01/01/2014 μέχρι την 30/10/
  10. (β) Την επιστροφή των επίπλων και του εξοπλισμού του μισθίου που βρισκόταν εντός του μισθίου κατά τον χρόνο της επίδικης ενοικίασης, συνολικής αξίας €302.980,
  11. (γ) Το ποσό των €93.973,00 ως τα οφειλόμενα και καθυστερημένα ενοίκια του μισθίου για την χρονική περίοδο από 01/01/2014 μέχρι την 30/10/
  12. (δ) €9.397,30 μηνιαίως από την 01/11/2014, ως ενδιάμεσα οφέλη, μέχρι την παράδοση της κατοχής του μισθίου. (ε) €35.014,00 ως περαιτέρω αποζημιώσεις λόγω παράβασης της συμπληρωματικής συμφωνίας ημερομηνίας 18/04/2014 (στ) Αποζημιώσεις προς €427,15 ημερησίως (ζ) Πλέον τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Ακολούθως, την 12/11/2014, οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα, αίτηση[1] (που στο εξής θα αναφέρεται ως "η αίτηση") με την οποία ζητούν την έκδοση:
  13. Σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση 1, προσωρινού διατάγματος που να απαγορεύει σε αυτούς την μεταβίβαση ή πώληση των μετοχών της εταιρείας ή την οποιαδήποτε εγγραφή στο μητρώο μελών της εταιρείας.
  14. Σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση 2 - 4, προσωρινού διατάγματος που να απαγορεύει σε αυτές την πώληση, υποθήκευση, μεταβίβαση, διάθεση, επιβάρυνση, δέσμευση, αποξένωση, ακίνητης περιουσίας εγγεγραμμένης στο όνομα τους, ως εξής: Καθ' ης η αίτηση 2: Ακίνητο (χωράφι) με αρ. εγγραφής 0/10286, Τμήμα 0, Φ/Σχ 47/64, Τεμάχιο 363, έκτασης 1227 τμ. το οποίο βρίσκεται στο χωριό Απαισιά της επαρχίας Λεμεσού (αξίας €27.900), Ένα μερίδιο 1/16 επί του ακινήτου (χωράφι) με αρ. εγγραφής 0/1659, Τμήμα 0, Φ/Σχ 37/62, Τεμάχιο 1014, έκτασης 1470 τμ. το οποίο βρίσκεται στο χωριό Αμίαντος της επαρχίας Λεμεσού (αξίας €49.200), Ένα μερίδιο 1/16 επί του ακινήτου (χωράφι) με αρ. εγγραφής 0/1660, Τμήμα 0, Φ/Σχ 37/62, Τεμάχιο 1015, το οποίο βρίσκεται στο χωριό Αμίαντος της επαρχίας Λεμεσού(αξίας €36.700) , Καθ' ης η αίτηση 3: ½ μερίδιο επί του ακινήτου (οικόπεδο) με αρ. εγγραφής 0/8014, Τμήμα 0, Φ/Σχ 54/45, Τεμάχιο 196, έκτασης 813 τμ. το οποίο βρίσκεται στο χωριό Μουτταγιάκα της επαρχίας Λεμεσού(αξίας €203.300) , Καθ' ης η αίτηση 4: Οικόπεδο/ισόγεια κατοικία με αρ. εγγραφής 0/68832, Τμήμα 5, Φ/Σχ 0/1-2025-3410, Τεμάχιο 99, έκτασης 277 τμ. το οποίο βρίσκεται στην οδό Ακανθούς 4, στον Κάψαλο στη Λεμεσό (αξίας €192.200), Διαμέρισμα με αρ. 1, στον τρίτο όροφο οικοδομής στην οδό Ριζοκαρπάσου στον Κάψαλο, στη Λεμεσό, επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/700712, Τμήμα 1, Φ/Σχ 54/420403, Τεμάχιο 443 (αξίας €178.100), Ακίνητο (οικόπεδο) με αρ. εγγραφής 0/3253, Τμήμα 2, Φ/Σχ 58/15W1, Τεμάχιο 1428, έκτασης 596 τμ. το οποίο βρίσκεται στο χωριό Τραχώνι της επαρχίας Λεμεσού (αξίας €107.300), μέχρι την πλήρη εκδίκαση της κυρίως Αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 - 4 καταχώρησαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στις 28/11/2014 και η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Αίτηση: Η αίτηση βασίζεται "στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 Άρθρο 5 & 9 και στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας, (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, στους Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983, Άρθρο 7 (η), 11 (α), επί του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983, Άρθρο 11

(1)(α), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.1, 2, 8 (SS) και 9 στα άρθρα 7, 8, 11 & 15 του Συντάγματος, στην σύμφυτη εξουσία, πρακτική και νομολογία των Δικαστηρίων και στους κανόνες της επιείκιας (equity)." και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 4 (ημερομηνίας 12/11/2014), στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: Ο Αιτητής 1 είναι ο εκτελεστής της διαθήκης και διαχειριστής της περιουσίας της αποθανούσας Κυριακούλας Σώζου Παπαιωάννου. Οι Αιτητές 2 - 5 είναι οι κληροδόχοι και οι δικαιούχοι σε εγγραφή ανά ¼ μερίδιο έκαστη του μισθίου και δυνάμει ρητής πληρεξουσιοδότησης του Αιτητή 1 (ημερ. 30.10.2007) διατηρούν το δικαίωμα κατοχής διαχείρισης, κάρπωσης και εκμετάλλευσης του ενιαίου ενοικίου του μισθίου. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 ενοικίασαν με γραπτή συμφωνία ενοικίασης το μίσθιο για περίοδο 10 ετών, από την 10.8.2004, με αρχικό ενοίκιο το ποσό των €2.633,73 (Λ.Κ.4.500) μηνιαίως, το οποίο αυξανόταν σταδιακά. Η συμφωνία ενοικίασης περιλάμβανε τα έπιπλα και τον εξοπλισμό της δισκοθήκης που βρίσκονταν, κατά τον χρόνο εκείνο, εντός του μισθίου. Μετά τη λήξη της συμφωνίας ενοικίασης, στις 31.7.2014, οι Καθ' ων η αίτηση 1 διατήρησαν την κατοχή του μισθίου με αποτέλεσμα να καταστούν θέσμιοι ενοικιαστές. Εν τω μεταξύ, η επίδικη συμφωνία είχε τροποποιηθεί εγγράφως στις 18.4.2013 και το ενοίκιο του μισθίου μειώθηκε από το ποσό των €9.397,30 στο ποσό των €8.543, μέχρι τη λήξη της συμφωνίας ενοικίασης, υπό προϋποθέσεις (ότι το μηνιαίο ενοίκιο θα καταβαλλόταν την πρώτη μέρα κάθε μήνα με πέντε μέρες περίοδο χάριτος και ότι θα αποπληρώνονταν τα ήδη οφειλόμενα ενοίκια). Σε περίπτωση καθυστέρησης, θα έπαυε η συμφωνία για μείωση του ενοικίου και οι Αιτητές θα είχαν δικαίωμα να απαιτήσουν το ποσό των €9.397,30 μηνιαίως από 1.8.2010 μέχρι τη λήξη της συμφωνίας ενοικίασης. Οι Καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4, εγγυήθηκαν την πιστή τήρηση από μέρους των Καθ' ων η αίτηση 1 τον όρο της συμφωνίας ενοικίασης καθώς και της τροποποιητικής συμφωνίας ημερ. 18.4.
  1. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 είχαν παραλείψει να καταβάλουν για την περίοδο από 1.1.2014 μέχρι την 1.7.2014 τα οφειλόμενα ενοίκια του μισθίου που ανέρχονταν στο ποσό των €65.779, όπως και τη διαφορά του ενοικίου προς €854 μηνιαίως από 1.8.2010 μέχρι 31.12.2013 (€35.014). Οι Καθ' ων η αίτηση 1 παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τη γραπτή απαίτηση των Αιτητών για εξόφληση των προαναφερόμενων ποσών, ενώ συνέχισαν να κατέχουν και να χρησιμοποιούν το μίσθιο, παραλείποντας να συμμορφωθούν με τις επιστολές ημερ. 18/07/2014 και 03/09/
  2. Ως αποτέλεσμα, τα οφειλόμενα ποσά ανέρχονταν κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας αίτησης σε €93.973 πλέον €35.
  3. Σε συναντήσεις που είχαν οι αξιωματούχοι των Καθ' ων η αίτηση 1 με την Αιτήτρια 4, είχε εκφραστεί από τους Καθ' ων η αίτηση 1 η απαίτηση για νέα μείωση του μηνιαίου ενοικίου του μισθίου, η οποία και απορρίφθηκε. Σε συνέχεια, οι Καθ' ων η αίτηση 1 μέσω των εκπροσώπων τους, ενημέρωσαν την ενόρκως δηλούσα ότι έχουν σκοπό να αφαιρέσουν από το μίσθιο τον εξοπλισμό του. Οι Καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 είναι ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας και ζητούν από το Δικαστήριο όπως αυτή προστατευθεί από τυχόν αποξένωση μέχρι την ολοκλήρωση της αίτησης έξωσης. Σε περίπτωση που οι Καθ' ων η αίτηση υλοποιήσουν τις προθέσεις τους, θα εμποδιστούν οι Αιτητές από την είσπραξη των οφειλομένων ενοικίων τα οποία θα αυξηθούν ενώ αν αποξενωθούν τα περιουσιακά στοιχεία των εγγυητών, η ζημιά που θα υποστούν οι Αιτητές θα είναι ανεπανόρθωτη. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο και απαραίτητο να εκδοθούν τα απαγορευτικά διατάγματα. Ένσταση Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης που καταχώρησαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 - 4 στις 28/11/2014, απορρίπτουν την αίτηση και προβάλλουν 11 λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στα εξής: Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960και των άρθρων 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  4. Οι Αιτητές αποκρύπτουν ουσιώδη γεγονότα και προσήλθαν στο Δικαστήριο ενεργώντας κακόπιστα, αφού παρέλειψαν να αναφερθούν στην καταχώρηση από τους Καθ' ων η αίτηση της προγενέστερης αίτησης με αρ. Κ45/
  5. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία, τον εξοπλισμό της επιχείρησης, αξίας πέραν των €590.
  6. Οι Καθ' ων η αίτηση 2, 3 και 4 δεν έχουν πρόθεση να αποξενώσουν την περιουσία τους που περιγράφεται στην αίτηση. Υποστηρίζεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 2 (ημερομηνίας 28/11/2014), στην οποία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει περαιτέρω, μεταξύ άλλων, τα πιο κάτω: Οι Καθ' ων η αίτηση 1, ουδέποτε παρέλαβαν από τους Αιτητές οποιονδήποτε εξοπλισμό, ενώ από την έναρξη της ενοικίασης προέβηκαν σε αγορά του εξοπλισμού της δισκοθήκης αλλά και σε ανακαινίσεις του μισθίου. Για την αγορά του εξοπλισμού του μισθίου, οι Καθ' ων η αίτηση 1 ξόδεψαν στην διάρκεια των ετών 2004 - 2009 ποσά που ανέρχονται περίπου σε €500.000 ενώ για τα έτη 2009 - 2014 τα έξοδα αγοράς του εξοπλισμού ξεπέρασαν τις €90.
  7. Τυχόν καθυστέρηση στην καταβολή των ενοικίων του μισθίου κατά τους τελευταίους μήνες, οφείλονται στις διαπραγματεύσεις που γίνονται με σκοπό τη μείωση του ενοικίου και όχι σε αμέλεια των Καθ' ων η αίτηση 1, οι οποίοι υπήρξαν τυπικοί για όσο καιρό ενοικιάζουν το μίσθιο. Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν στις 8.10.2014 αίτηση για καθορισμό ενοικίου, που φέρει τον αριθμό Κ45/
  8. Διαδικασία: Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και αφού αγόρευσαν οι δύο πλευρές, το δικαστήριο επιφύλαξε την παρούσα ενδιάμεση απόφαση. Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό και μοναδικό σκοπό έχει την διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων έκδοσης των προσωρινών διαταγμάτων, το δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Στις αγορεύσεις τους οι δύο συνήγοροι υποστήριξαν αντίστοιχα, την έγκριση και την απόρριψη της αίτησης, παραπέμποντας στην μαρτυρία και στην νομολογία. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει ασχοληθεί με τη διασύνδεση των προαναφερόμενων νομοθετικών διατάξεων, δηλαδή των άρθρων 32 του Ν.14/1960 και του άρθρου 5 του Κεφ.
  9. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στις αποφάσεις Sunoil Bunkering Ltd v. Jaouhar Marine Transport Co and Another
(1987)1 C.L.R. 627, BP Holdings Ltd κ.α. ν. Ανδρέα Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, όπου γίνεται και ιστορική αναδρομή της προέλευσης του άρθρου 32 του Ν.14/1960, όπου και καταδεικνύεται ότι η πρόνοια αυτή υπήρχε και στον παλαιό περί Δικαστηρίων Νόμο 40/53 [διάταξη 37
(1)] και επομένως καταρρίπτεται θέση του κου Σταυρινίδη ότι "ως προϋπάρχον το άρθρο 5 του Κεφ. 6 υπερτερεί του άρθρου 32 του Ν.14/1960. Σχετικές είναι και οι αποφάσεις Larticon Co. v. Detergenta Developmets Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 1121, Seamark Consultancy Services Ltd κ.ά. v. Lasala κ.ά.
(2007)1 Α.Α.Δ. 162 (απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου), ΑSPIS LIBERY LIFE INSURANCE PUBLIC CO LTD ν. ΕΛΕΟΝΩΡΑΣ ΑΛΛΩΣ ΝΟΡΑΣ ΣΙΑΚΑΤΙΔΟΥ (Πολιτική έφεση αρ. 52/2010 που εκδόθηκε στις 19/3/2014). Διαπιστώνεται από όλη την προαναφερόμενη νομολογία, με χαρακτηριστικό το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Κιταλίδη ότι: "Στη χώρα μας η νομοθετική εξουσία [.] Άφησε τα Δικαστήρια να λειτουργούν με την ευρύτατη εξουσία που τους παρέχεται από το άρθρο 32 του Ν.14/60. Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, κάμνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.". (Δική μου υπογράμμιση) Επομένως, η διάταξη 32 του Ν.14/1960 αποτελεί τη δικαιοδοτική βάση για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, το δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης, θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρων 5 του Κεφ.6 και του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions
(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Είναι φανερό από αντιπαραβολή της μαρτυρίας των δύο πλευρών ότι τα παραδεκτά από τις δύο πλευρές γεγονότα είναι τα εξής: Οι Αιτητές είναι δικαιούχοι κατοχής του μισθίου. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 είναι ενοικιαστές του μισθίου, το οποίο κατέχουν και χρησιμοποιούν. Οι επιστολές που παρουσιάζονται από τους Αιτητές έχουν ληφθεί από τους Καθ' ων η αίτηση 1 - 4. Οι Αιτητές, μετά από σχετική έρευνα στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, εξασφάλισαν πιστοποιητικά έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας σύμφωνα με τα οποία, οι Καθ' ων η αίτηση 2 - 4 είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες της ακίνητης ιδιοκτησίας που αναφέρεται στο αιτητικό της αίτησης. Νομική πτυχή: Όπως αναφέρεται και πιο πάνω η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου. Σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)του Κεφ.6, το Δικαστήριο "δύναται, σε οποιονδήποτε χρόνο μετά την έγερση της αγωγής, να διατάξει όπως ο εναγόμενος παρεμποδιστεί να απαλλοτριώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του ή για την οποία δικαιούται κατά νόμο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης ιδιοκτησίας του, όσο, κατά την γνώμη του Δικαστηρίου είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα.". Από την πιο πάνω διατύπωση προκύπτει η ανάγκη να ενημερωθεί το Δικαστήριο για την αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας, ώστε να συγκριθεί με το ύψος της απαίτησης του Ενάγοντα. Έχει κριθεί από τη νομολογία ότι τα προβλεπόμενα στο άρθρο 5, διατάγματα μπορούν να εκδοθούν επίσης και δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/60 και ότι σε τέτοια περίπτωση οι προϋποθέσεις των δύο αυτών άρθρων πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά (βλ. Lakatamitis v. Theodorou
(1983)1 C.L.R. 520, Τσιολάκκη κ.α. ν. Στυλιανίδη,
(1992)1(Β) 782). Με το αιτούμενο διάταγμα, ζητείται η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η αίτηση 1- 4, προς ικανοποίηση της τελικής απόφασης και τα οποία δεν αποτελούν το αντικείμενο της κυρίως Αίτησης. Θα προβώ στην εξέταση των προϋποθέσεων έκδοσης του διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (το οποίο σύμφωνα με τη νομολογία καλύπτει και τις προϋποθέσεις του άρθρου 5 του Κεφ.6), ενώ θα εξετάσω παράλληλα και το ζήτημα της δέσμευσης περιουσιακού στοιχείου που δεν αποτελεί το αντικείμενο της κυρίως Αίτησης. Προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος: Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263).
  1. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, ανατρέχουμε στην κυρίως Αίτηση, αφού από αυτή θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Οι αιτούμενες θεραπείες περιγράφονται στις σελίδες 2 και 3, πιο πάνω. Υποστηρίζουν οι Αιτητές, ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 κατέχουν ως θέσμιοι ενοικιαστές το μίσθιο και ότι καθυστερούν την καταβολή νομίμως οφειλομένων ενοικίων που ανέρχονταν κατά την 30/10/2014 σε €93.973,00 και αφορούσαν τα ενοίκια δέκα μηνών και ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 έχουν επίσης παραβεί την συμπληρωματική συμφωνία ημερομηνίας 18/04/2014, με αποτέλεσμα να οφείλουν στους Αιτητές περαιτέρω αποζημιώσεις που ανέρχονται στο ποσό των €35.014,
  2. Υποστηρίζουν περαιτέρω ότι παρά την κλήση των Καθ' ων η αίτηση 1 - 4, με επιστολή των Αιτητών, για εξόφληση των πιο πάνω αναφερόμενων ποσών, οι Καθ' ων η αίτηση 1 - 4 παραλείπουν να συμμορφωθούν, με αποτέλεσμα την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης. Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Βρίσκω ότι, στη βάση των προαναφερόμενων ισχυρισμών των Αιτητών, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη αυτή προϋπόθεση.
  3. Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούνται οι Αιτητές σε θεραπεία: Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό των Αιτητών. Αν οι Αιτητές είναι σε θέση να δείξουν κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχουν επιτύχει να ικανοποιήσουν την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  4. Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση, αξίζει να σημειωθούν τα πιο κάτω: Η ύπαρξη ενοικιαστικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων και η κατοχή και χρήση του μισθίου από τους Καθ' ων η αίτηση 1, δεν αμφισβητείται από τους τελευταίους, όπως ούτε και η επίδοση σε αυτούς της ειδοποίησης για καταβολή των, κατ' ισχυρισμό των Αιτητών, οφειλομένων ενοικίων. Δεν μου διαφεύγει ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 - 4, στην Απάντηση τους αμφισβητούν την κυριότητα των Αιτητών αναφορικά με τον εξοπλισμό του μισθίου, προβάλλοντας επίσης τον ισχυρισμό ότι έχουν επιβαρυνθεί με έξοδα επιδιόρθωσης του μισθίου, ενώ τυχόν καθυστερήσεις την καταβολή των ενοικίων οφείλονταν "στις δύσκολες οικονομικές συνθήκες της αγοράς". Σημειώνω όμως, ότι αυτό δεν είναι το κατάλληλο στάδιο εξέτασης των αμφισβητούμενων γεγονότων και ότι στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, βρίσκω ότι υπάρχει πιθανότητα να δικαιούνται οι Αιτητές σε θεραπεία, τουλάχιστον όσων αφορά την δικογραφημένη τους απαίτηση για οφειλόμενα ενοίκια και ανάκτηση της κατοχής του μισθίου, εφόσον από το αποδεικτικό τους υλικό αυτή η πιθανότητα φαίνεται να είναι μεγαλύτερη από απλή πιθανολόγηση.
  5. Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο: Έχει κριθεί από τη νομολογία ότι αυτή η προϋπόθεση του άρθρου 32 είναι ταυτόσημη με την προϋπόθεση του άρθρου 5
(2)του Κεφ. 6 το οποίο επιβάλλει στο Δικαστήριο να μην εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα δέσμευσης ακίνητης περιουσίας, εκτός εάν μεταξύ άλλων ικανοποιηθεί "ότι με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του." Η έκδοση τέτοιου διατάγματος μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε στάδιο και χωρίς να απαιτείται να καταδειχτεί πρόθεση αποξένωσης. Στην απόφαση Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 1121, είχαν λεχθεί τα εξής από τον Ηλιάδη, Δ. "[Στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός εναγομένου για τη μεταβίβαση ή επιβάρυνση της περιουσίας του. Όπως έχει τονισθεί από το Δικαστή Κωνσταντινίδη στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία "Λεωνίκ" Λτδ (Πολιτική Έφεση 11013 της 13/6/2001), "Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μη ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία." Στην παρούσα περίπτωση [. . .] η απαίτηση παραμένει σε ψηλά επίπεδα και το παραμένον υπόλοιπο της αξίας της ακίνητης περιουσίας δεν παρέχει τα εχέγγυα ικανοποίησης μιας πιθανής δικαστικής απόφασης υπέρ της εφεσείουσας. Κάτω από τις περιστάσεις κρίνουμε ότι η εφεσείουσα απέδειξε και την τρίτη προϋπόθεση ότι θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε αργότερο στάδιο και έτσι η έκδοση του προσωρινού διατάγματος κρίνεται ότι είναι επιτρεπτή και δίκαιη." Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που την στοιχειοθετούν. Ανατρέχοντας στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 4, διαπιστώνω ότι όλες οι αναφορές της στην προϋπόθεση αυτή του Νόμου, σχετίζονται μόνο με το ενδεχόμενο της είσπραξής από μέρους των Αιτητών του εξ' αποφάσεως χρέους. Σύμφωνα πάντα με την Αιτήτρια 4, εφόσον εκδοθεί απόφαση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 - 4, αυτή δεν θα μπορεί να ικανοποιηθεί εφόσον η εταιρεία Καθ' ων η αίτηση 1 είναι αναξιόχρεη λόγω της μη ύπαρξης εγγεγραμμένων στο όνομα της περιουσιακών στοιχείων, ενώ οι Καθ' ων η αίτηση 2 - 4 υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έχουν ήδη αποξενώσει την ακίνητη περιουσία που περιγράφεται στην αίτηση (και η οποία είναι επιβαρυμένη), ώστε να προστατέψουν τα δικά τους συμφέροντα. Με δεδομένη την άρνηση των προαναφερομένων ισχυρισμών της Αιτήτριας 4, από τους Καθ' ων η αίτηση 1 - 4 και την προβολή του ισχυρισμού ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία που ξεπερνούν το ποσό των €590.000,00 και εφόσον οι Αιτητές δεν αιτήθηκαν αδείας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αλλά ούτε και αντεξέτασαν τον Καθ' ου η αίτηση 2 αναφορικά με αυτόν τον ισχυρισμό, έχουν παραμείνει αόριστοι και χωρίς υπόβαθρο οι ισχυρισμοί αυτοί της Αιτήτριας 4. Ως αποτέλεσμα τούτου, το δικαστήριο δεν μπορεί να οδηγηθεί σε ασφαλές συμπέρασμα αναφορικά με την πρόκληση εμποδίου στην ικανοποίηση της απόφασης που τυχόν να εκδοθεί υπέρ των Αιτητών. Εφόσον το βάρος απόδειξης της συνδρομής των προϋποθέσεων έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, βρίσκεται πάντοτε στους ώμους των Αιτητών, βρίσκω ότι στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, αυτή η προϋπόθεση δεν συντρέχει. Ισοζύγιο της ευχέρειας: Με δεδομένο ότι τα περιουσιακά στοιχεία των οποίων ζητείται η δέσμευση δεν αποτελούν το αντικείμενο της κυρίως αίτησης, τυγχάνει εφαρμογής την παρούσα περίπτωση και το σκεπτικό της απόφασης Spidertrade.com Finance Limited v. Κώστα Χ"Γαβριήλ
(2003)1 Α.Α.Δ. 121, όπου λέχθηκαν τα εξής από τον Νικολάου Δ: "Παρότι όμως το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 παρέχει, εντός των εκεί ρητώς προσδιορισθέντων ορίων, ευρεία διακριτική εξουσία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, και παρότι η άσκηση αυτής της εξουσίας πρέπει να διατηρείται ελαστική, ελεύθερη από τυπικούς κανόνες, υπόκειται εντούτοις σε αρχές που αποβλέπουν σε διατήρηση της ισορροπίας στα δικαιώματα των διαδίκων. Η στέρηση, μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης την οποία ο εναγόμενος θα υποστεί με τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων που δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής, δεν δικαιολογείται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ήτοι σε εκείνες όπου καταδεικνύεται ότι ισχυρή αιτία αγωγής θα παρέμενε χωρίς αντίκρισμα λόγω άμεσου, απτού κινδύνου απομάκρυνσης περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό προς παρεμπόδιση ικανοποίησης της αναμενόμενης απόφασης στην αγωγή. Είναι κατά την άποψή μας προφανές ότι η παρούσα δεν ήταν μια τέτοια εξαιρετική περίπτωση. Όπως υποδείξαμε πρόσφατα στην Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου, Πολ. Έφ. 11261, ημερ. 13 Νοεμβρίου 2002, η εν λόγω εξουσία «πρέπει να ασκείται με φειδώ, όχι ως μέτρο γενικής εξασφάλισης» για το ενδεχόμενο είσπραξης εξ αποφάσεως χρέους. Σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, ο συμβαλλόμενος μπορεί για την εξασφάλισή του να μεριμνήσει εκ των προτέρων." (Δική μου υπογράμμιση). Είναι η άποψη μου ότι ούτε η παρούσα αποτελεί μια εξαιρετική περίπτωση στην οποία το Δικαστήριο οφείλει να εξασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια, δεσμεύοντας περιουσία που δεν αποτελεί το αντικείμενο της κυρίως Αίτησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, οι οποίες οδηγούν αναπόφευκτα στην απόρριψη της παρούσας αίτησης, δεν θα εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ένστασης που προβάλλονται στην ένσταση ων Καθ' ων η αίτηση. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών 1 - 5, όπως θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το δικαστήριο, με το πέρας της διαδικασίας στην κυρίως Αίτηση. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα, δέσμευση περιουσίας όχι αντικείμενο αγωγής [1] Η αίτηση καταχωρήθηκε χωρίς ειδοποίηση στην άλλη πλευρά και ακολούθως με αίτημα των Αιτητών κατέστη αίτηση δια κλήσεως και με οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση 1-4. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.