ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΜΙΧΑΗΛ, από την Πάφο υπό την ιδιότητά της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Θεόφιλου Μιχαήλ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ, Αίτηση αρ.: Κ20/09, 28/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2015:22 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: Κ20/09 Μεταξύ: ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ Αιτητή και ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ Καθ' ου η Αίτηση και με τροποποίηση Μεταξύ: ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΜΙΧΑΗΛ, από την Πάφο υπό την ιδιότητά της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Θεόφιλου Μιχαήλ, προηγούμενα από την Πάφο Αιτήτριας και ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ Καθ' ου η Αίτηση ------------------------------------------------ 28/05/2015 Αίτηση ημερομηνίας 26.9.2014 Για τους Αιτητές: κος Αλ. Αλεξάνδρου (κα Λ. Λεμονάρη στην απαγγελία της απόφασης) Για την Καθ' ης η αίτηση: κος Μιλτιάδης Γεωργιάδης Στην παρούσα υπόθεση, έχει προηγηθεί η έκδοση, από το Δικαστήριο στις 12/09/2013, μετά από ακρόαση, απόφασης υπέρ της Αιτήτριας (που στο εξής, για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης θα καλείται ως "η Καθ' ης η αίτηση") και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση (που για τους σκοπούς της παρούσας Αίτησης θα αναφέρεται ως ο "Κ.Χ."), για το ποσό των €82.720,00, πλέον το ποσό των €600,00, πλέον ενδιάμεσα οφέλη προς €1.620,00 μηνιαίως από 1/10/2013 μέχρι την παράδοση κενής και ελευθέρας κατοχής, πλέον έξοδα, πλέον νόμιμο τόκο επί όλων των πιο πάνω ποσών. Επίσης εκδόθηκε σε βάρος του Κ.Χ. διάταγμα ανάκτησης της κατοχής του επίδικου υποστατικού. Από το φάκελο του δικαστηρίου προκύπτει επίσης ότι, στα πλαίσια της εκτέλεσης της εν λόγω απόφασης, η Καθ' ης η αίτηση, εξασφάλισε σχετική άδεια (στις 14/11/2013) από το Δικαστήριο για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου ακινήτου, καθώς και για την "κατάσχεση και εκποίηση επιτρεπόμενης κινητής περιουσίας η οποία βρίσκεται στο επίδικο υποστατικό [.]", τα οποία εντάλματα εκδόθηκαν τελικά στις 22/11/2013 και 11/12/2013, αντίστοιχα, από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, Τμήμα Πάφου. Ακολούθως καταχωρήθηκε από τον Κ.Χ., αίτηση (στις 29/11/2013) για αναστολή της εκτέλεσης της τελικής απόφασης του δικαστηρίου, μέχρι εκδίκασης της έφεσης (που έχει εντωμεταξύ καταχωρηθεί εναντίον της απόφασης αυτής), η οποία αίτηση, εγκρίθηκε υπό όρους. Η Αίτηση Με την παρούσα αίτηση του, που καταχωρήθηκε στις 26/09/2014, οι Αιτητές, ζητούν από το δικαστήριο διάταγμα: «(Α) Το οποίο να καθορίζει τα δικαιώματα επί των πιο κάτω αναφερομένων αντικειμένων που κατασχέθηκαν στα πλαίσια εκτέλεσης εντάλματος κινητών στην υπό τον ως ανωτέρω αριθμό αίτηση του Δικαστηρίου Ενοικιάσεων Λεμεσού - Πάφου, Τμήμα Δικαστηρίου Πάφου. Τα επίδικα αντικείμενα επισυνάπτονται ως 'ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «Α»' επί της παρούσας αίτησης και αριθμούνται από το
(1)μέχρι το
(36). (Β) Το οποίο να καθορίζει ότι ιδιοκτήτες των πιο αντικειμένων που αναφέρονται στο 'ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «Α»' είναι η εταιρεία K. & ST. FLAMBE MASTER RESTAURANT LIMITED και Ανδρέας Παφίτης από την Πάφο. (Γ) Όλα τα αντικείμενα που αναφέρονται στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «Α» δεν είναι περιουσία του Κυριάκου Χαραλαμπίδη αλλά περιουσία των επηρεαζόμενων προσώπων. (Δ) Διάταγμα που να αναστέλλεται η πώληση των περιουσιακών στοιχείων που αναφέρονται στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «Α» μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αίτησης (Ε) Περαιτέρω και/ή άλλην θεραπεία την οποία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει εύλογο και δίκαια υπό τις περιστάσεις (ΣΤ) Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α..» Η αίτηση βασίζεται «επί του Αρθ. 21 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Δ.44 Θ.12 και Δ.48 Θ.2, στου Περί Ενοικιοστασίου Νόμους 1983 - 1995 ως τροποποιήθηκαν μέχρι σήμερα, στον Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό 1983 ως ετροποποιήθην στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 αρθ. 32
(1),
(2)και
(3), στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου» και υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις των Κ.Χ. και Ανδρέα Παφίτη. Ο Κ.Χ. στη ένορκη του δήλωση αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο ίδιος υπήρξε θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού. Δεν κατέστηκε δυνατό να συμμορφωθεί με τους όρους που επέβαλε το δικαστήριο για την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης που έχει εκδοθεί εναντίον του. Από το έτος 2006 δεν δραστηριοποιείτο ο ίδιος προσωπικά στο υποστατικό αυτό, αλλά η εταιρεία με την ονομασία K. & ST. FLAMBE MASTER RESTAURANT LIMITED (με διευθυντή τον Κ.Χ.) μαζί με κάποιον Ανδρέα Παφίτη και ότι όλος ο εξοπλισμός που περιγράφεται στο Παράρτημα "Α" (που αποτελεί την κινητή περιουσία που καταγράφηκε από τον αρμόδιο δικαστικό επιδότη) δεν αποτελεί δική του περιουσία αλλά περιουσία τρίτων προσώπων, δηλ. της εταιρείας K. & ST. FLAMBE MASTER RESTAURANT LIMITED, του Α. Παφίτη και άλλων τρίτων εταιρειών. Το γεγονός ότι ο Κ.Χ. δεν είναι ο ιδιόκτητης της επίδικης κινητής περιουσίας, επιβεβαιώνει στη δική του ένορκη δήλωση ο Α. Παφίτης. Η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε (στις 08/12/2014), ειδοποίηση προθέσεως ενστάσεως, προβάλλοντας τους κάτωθι 4 λόγους ένστασης: «
- Η παρούσα αίτηση είναι άνευ αντικειμένου και/ή δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις που προνοούν οι Νόμοι και Κανονισμοί, στους οποίους βασίζεται η παρούσα αίτηση, για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, καθώς τα εντάλματα κινητής περιουσίας με αρ. 2725/13 & 1609/14 έχουν αποσυρθεί στις 29/10/14 και συνεπώς η κινητή περιουσία που κατασχέθηκε στα πλαίσια των εν λόγω ενταλμάτων και που οι αιτητές επικαλούνται στην αίτηση τους δεν βρίσκεται πλέον υπό κατάσχεση.
- Οι αιτητές παρουσίασαν στο Δικαστήριο λανθασμένα γεγονότα και/ή απέκρυψαν γεγονότα και/ή η αίτηση έγινε χωρίς καλή πίστη και/ή αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
- Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ήδη επί του ιδιοκτησιακού καθεστώτος μέρους της κινητής περιουσίας, στις 20/02/14, εφόσον εξέδωσε οδηγίες στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 29/01/14, για κατάσχεση της εν λόγω κινητής περιουσίας.
- Οι αιτητές απότυχαν να αποσείσουν το βάρος ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί υπέρ τους.» Στην ένορκη δήλωση της, που συνοδεύει την ειδοποίηση ένστασης, η Καθ' ης η αίτηση επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και υποστηρίζει περαιτέρω ότι: Mετά την σφράγιση (κατά τον Ιανουάριο του 2014) του υποστατικού και την καταγραφή από τους δικαστικούς επιδότες, της κινητής περιουσίας που βρισκόταν σε αυτό, ο Κ.Χ. αποξένωσε τον εξοπλισμό της επιχείρησης του εστιατορίου, με το πρόσχημα ότι ο εξοπλισμός αυτός ανήκε στη εταιρεία. Ο Αιτητής μέσα από την αποδεκτή στην ακροαματική διαδικασία της κυρίως Αίτησης, παραδέχθηκε ότι αγόρασε προσωπικά μεγάλο μέρος του εν λόγω εξοπλισμού, από την Καθ' ης η αίτηση, ενώ στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 29/11/2013, ο Κ.Χ. προβαίνει σε αντίθετους ισχυρισμούς. Την τελική απόφαση του δικαστηρίου ακολούθησε η έκδοση, από το δικαστήριο, οδηγιών στις 20/02/2014 προς τον Πρωτοκολλητή, αναφορικά με την κατάσχεση της επίδικης κινητής περιουσίας και το ιδιοκτησιακό της καθεστώς, οι οποίες προνοούσαν την κατάσχεση του εξοπλισμού "όπου και αν αυτός βρίσκεται και όπου και σε όποια διεύθυνση και αν αυτός ανευρεθεί". Αρνείται η Καθ' ης η αίτηση τους ισχυρισμούς των Κ.Χ. και Α.Π. που αναφέρονται στην ιδιοκτησία της επίδικης κινητής περιουσίας. Αγορεύσεις: Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις. Στην αγόρευση του, ο κος Αλεξάνδρου παρέπεμψε το δικαστήριο στην απόφαση Αρτέμη ν. Μιχαήλ κ.α.
(1976)10 J.S.C. 1957, εισηγούμενος ότι το δικαστήριο πρέπει να εγκρίνει την αίτηση διότι τα αντικείμενα που έχουν κατασχεθεί δεν ανήκουν στον εξ' αποφάσεως οφειλέτη. Στην δική του αγόρευση ο κος Γεωργιάδης υποστήριξε ότι τα όσα ο Αιτητής ισχυρίστηκε αναφορικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των κατασχεθέντων αντικειμένων, παρέμειναν ατεκμηρίωτα, ενώ η αίτηση είναι πλέον χωρίς αντικείμενο, αφού τα επίδικα εντάλματα κατάσχεσης κινητής περιουσίας έχουν αποσυρθεί από τις 29/10/2014. Νομική Πτυχή: Πριν προβώ στην νομική ανάλυση το ζητήματος που εξετάζεται, θα πρέπει να αναφερθώ στην δήλωση του κου Γεωργιάδη αναφορικά με την απόσυρση των ενταλμάτων από μέρους της Καθ' ης η αίτηση. Η δήλωση αύτη δεν έχει σχολιαστεί με οποιοδήποτε τρόπο από τον συνήγορο των Αιτητών. Στη βάση της πιο πάνω δήλωσης, διαπιστώνω ότι δεν βρισκόταν κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης "περιουσία υπό κατάσχεση", ώστε να υπάρχει ανάγκη διάγνωσης των δικαιωμάτων τρίτων προσώπων επί της κατασχεθείσας περιουσίας. Στην βάση των πιο πάνω βρίσκω ότι δεν εκκρεμεί σήμερα, η εκτέλεση εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας και ότι η παρούσα αίτηση είναι πλέον χωρίς αντικείμενο. Παρά την πιο πάνω διαπίστωση μου η οποία κρίνει και την πορεία της παρούσας αίτησης, θα προβώ και στη εξέταση της ουσίας της παρούσας αίτησης. Το ζήτημα της έγερσης αξίωσης από τρίτο πρόσωπο, το οποίο διεκδικεί την κυριότητα κινητής περιουσίας που έχει κατασχεθεί δυνάμει εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας, ρυθμίζεται από τις Δ.40 θ.15 και Δ.44 θ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και από το άρθρο 21 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (ΚΕΦ. 6). Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται αναλογικά από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 1983. Οι προαναφερόμενοι θεσμοί προνοούν τα εξής: Δ.40 θ.15. If either the deputy sheriff executing a writ or any person interested in or affected by the execution thereof wishes to have the Court's directions in any matter relating to it, he may apply to the Court out of which the writ issued or to a Judge thereof, for directions to the deputy sheriff; and the Court or Judge may, either ex parte or upon notice given to such person as the Court or Judge may think fit, give such directions as may be just. Directions given to the deputy sheriff on his own application need not be entered as an order. In other cases any person interested in or affected thereby may require the directions to be entered as an order and deliver an office copy of the order to the deputy sheriff for compliance therewith, or may appeal therefrom if dissatisfied : Provided that where the application is made by a person claiming property seized under a writ of execution, directions shall not be given ex parte. . . . Δ.44 θ12. If the property seized is claimed by a third person then- (
- a)If the bailiff or the deputy sheriff is of opinion that the claim is without foundation, he shall inform the claimant in writing that he may within three days of the seizure apply to the Court for an order to stay the sale and avail himself of section 20 of the Civil Procedure Law, Cap. 7. (
- b)If the bailiff or the deputy sheriff is of opinion that there is some foundation for the claim, he shall give notice in Form 41 to the judgment creditor or his advocate, and, if the seizure is not abandoned, shall interplead upon the creditor furnishing the security mentioned in the notice, or, if such security be not furnished within the time specified in the notice, may withdraw from possession. The interpleader shall be made by summons without affidavit but with notice thereof given to all persons affected by the seizure. Το άρθρο 21 του ΚΕΦ.6 προνοεί τα ακόλουθα αναφορικά με τη διαδικασία που ακολουθείται όταν εγείρεται από τρίτο πρόσωπο αξίωση επί της κατασχεθείσας περιουσίας. "21. Όταν κινητή ιδιοκτησία, που κατασχέθηκε κατά την εκτέλεση δυνάμει δικαστικής απόφασης ή διατάγματος, διεκδικείται από πρόσωπο άλλο από τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη, το πρόσωπο που διεκδικεί ή το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται το ένταλμα εκτέλεσης δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο για να καθορίσει το δικαίωμα επί της ιδιοκτησίας. Το Δικαστήριο, κατόπι ειδοποίησης όλων των αναγκαίων μερών για να εμφανιστούν ενώπιον του, ορίζει συνοπτικά τα δικαιώματα των μερών ή εκδίδει τέτοιο διάταγμα ως προς την εκδίκαση και τον ορισμό των δικαιωμάτων αυτών ως ήθελε θεωρήσει σκόπιμο, καθώς και ως προς την εν τω μεταξύ διαφύλαξη της διαφιλονικούμενης ιδιοκτησίας, και σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο θα διατάσσει από ποιο θα πληρωθούν τα έξοδα που προέκυψαν λόγω της διεκδίκησης. Όταν τρίτος αξιώνει επί της ιδιοκτησίας που κατασχέθηκε με τον πιο πάνω τρόπο δικαίωμα λόγω ασφάλειας χρέους, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει των πώληση όλης ή μέρους της ιδιοκτησίας υπό τέτοιους όρους ως προς την πληρωμή όλου ή μέρους του ασφαλισμένου χρέους, ή άλλως πως, όπως αυτό θα κρίνει σκόπιμο, και δύναται να διατάξει όπως το προϊόν της πώλησης διατεθεί με τέτοιο τρόπο και υπό τέτοιους όρους ως ήθελε φανεί δίκαιο." Παρά το γεγονός ότι η Καθ' ης η αίτηση απορρίπτει στην ένορκη δήλωση της, που συνοδεύει την ένσταση, όλους τους ισχυρισμούς των Αιτητών, που αφορούν την ιδιοκτησία της διαφιλονικούμενης περιουσίας ως αντίθετους με την πραγματικότητα, αλλά και ως αντίθετους με προηγούμενες παραδοχές του ιδίου του Κ.Χ. στα πλαίσια άλλων διαδικασιών στην παρούσα υπόθεση, οι Αιτητές δεν έχουν εκμεταλλευτεί τις πρόνοιες της Δ.48 θ.4
(2)[1]. Δεν έχουν, δηλαδή, αιτηθεί άδειας είτε για την αντεξέταση της Καθ' ης η αίτηση, ή για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης των ιδίων. Πέραν της άρνησης των ισχυρισμών των Αιτητών, η Καθ' ης η αίτηση προβαίνει και σε συγκεκριμένη αναφορά σε αντίφαση της μαρτυρίας των Αιτητών προς προηγούμενη ένορκη δήλωση του Κ.Χ. Εφόσον γίνεται παραπομπή σε αυτό το έγγραφο[2] στην ένσταση και εφόσον η ένορκη δήλωση περιέχεται στο φάκελο του δικαστηρίου, βρίσκω ότι μπορεί, σύμφωνα με τη νομολογία, να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο[3]. Διαπιστώνω ότι ο Κ.Χ. είναι ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 29/11/2013, που συνόδευε την αίτηση του ιδίου, για αναστολή της εκτέλεσης της επίδικης απόφασης. Σε αυτή την ένορκη δήλωση (ημερομηνίας 29/11/2013) ο Κ.Χ. όχι μόνο δεν αναφέρεται στην ύπαρξη τρίτων προσώπων "ως διαχειριστών" της επιχείρησης εστιατορίου αλλά αντιθέτως, παρουσιάζει τον εαυτό του ως μοναδικό ιδιοκτήτη της εν λόγω επιχείρησης, ο οποίος και θα ζημίωνε σε περίπτωση εκτέλεσης της απόφασης και του διατάγματος έξωσης. Αυτή η αντίφαση είναι ουσιώδης και επηρεάζει την αξιοπιστία των Αιτητών, αναφορικά με την ιδιοκτησία του επίδικου εξοπλισμού. Στη βάση όλων των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, βρίσκω ότι δεν έχουν αποσείσει οι Αιτητές, το βάρος απόδειξης που τους βαραίνει στην παρούσα περίπτωση[4]. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η παρούσα αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών 1 και 2, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: διεκδίκηση από τρίτο κινητής περιουσίας υπό κατάσχεση " Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39." [2] Το οποίο επικαλείται η Καθ' ης η αίτηση στην παράγραφο 10(α) της δικής της ένορκης δήλωσης. [3] Βλ. Κύπρος Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ (Aρ. 2)
(1999)1 Α.Α.Δ. 1938, Το Δίκαιο της απόδειξης, Τάκη Ηλιάδη & Νικόλα Γ. Σάντη, εκδ. 2014, σελ.216 . [4] Βλ. Το Δίκαιο της απόδειξης, Τάκη Ηλιάδη & Νικόλα Γ. Σάντη, εκδ. 2014, σελ.213. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο