← Κύπρος

Κ & Τ ΠΕΡΙΣΤΙΑΝΗ (ΑΚΙΝΗΤΑ) ΛΤΔ ν. Α. G. CANDLES RESTAURANT CO LTD, Αίτηση αρ.: Κ12/14, 22/10/2015

Κ & Τ ΠΕΡΙΣΤΙΑΝΗ (ΑΚΙΝΗΤΑ) ΛΤΔ ν. Α. G. CANDLES RESTAURANT CO LTD, Αίτηση αρ.: Κ12/14, 22/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2015:34 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: Κ12/14 Μεταξύ: Κ & Τ ΠΕΡΙΣΤΙΑΝΗ (ΑΚΙΝΗΤΑ) ΛΤΔ εκ Πάφου Αιτητές και Α. G. CANDLES RESTAURANT CO LTD εκ Πάφου Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 18.11.2014 Ημερομηνία: 22.10.2015 Για τους Αιτητές: κ. Σ. Μάτσας (Ρ. Δημητρίου) Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Μ. Μιλτιάδου (κα Ρ. Περικλέους) Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση τους, οι Αιτητές (στην παρούσα αίτηση και Καθ' ων η αίτηση στην κυρίως Αίτηση, που στο εξής θα αναφέρονται ως οι Αιτητές) αξιώνουν τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε σε βάρος τους στις 9/10/2014 από το παρόν Δικαστήριο. Η αίτηση βασίζεται "στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.17 Θ.10, Δ.

  1. Θ.14, Δ.33 Θ.5, Δ.40 Θ.7 και Θ.11, Δ.48 Θ.2, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 23/83, άρθρα 6 και 8, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, στην Νομολογία και στις Συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, στο Κοινοδίκαιο και στις αρχές της Επιείκειας" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Γιώργουρου (Α.Π.), ο οποίος αναφέρει τα εξής: Είναι ο διευθυντής των Αιτητών και γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης. Επιδόθηκε στον ίδιο η κυρίως Αίτηση, στις 19.9.2014 και μετά την πάροδο 8 - 9 ημερών περίπου προέβηκε στο διορισμό δικηγόρου για την εκπροσώπηση των Αιτητών. Στις 6.10.2014 οι δικηγόροι των Αιτητών καταχώρησαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Πάφου, το αντίστοιχο "διοριστήριο" έγγραφο. Ακολούθως, στις 10.10.2014 οι δικηγόροι των Αιτητών καταχώρησαν στο Δικαστήριο την επιστολή με την οποία ενημέρωναν τόσο το Δικαστήριο όσο και τον αντίδικο δικηγόρο για τις προθέσεις τους. Εφόσον η καταχώρηση του τύπου διορισμού δικηγόρου προηγήθηκε της έκδοσης της απόφασης, σύμφωνα με τη συμβουλή των δικηγόρων των Αιτητών, η απόφαση σε βάρος τους δεν θα έπρεπε να εκδοθεί. Υποστηρίζει ότι είναι ορθό, δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να παραμεριστεί η απόφαση ώστε να δοθεί η ευκαιρία στους Αιτητές να προβάλουν τις θέσεις τους. Ένσταση Οι Καθ' ων η αίτηση (στην παρούσα αίτηση και Αιτητές στην κυρίως Αίτηση που στο εξής θα αναφέρονται ως "οι Καθ' ων η αίτηση") καταχώρησαν στις 7.1.2015 ειδοποίηση περί προθέσεως υποβολής ένστασης, στο σώμα της οποίας προβάλλονται οι πιο κάτω λόγοι ένστασης: "Α) Η νομική βάση της αιτήσεως είναι λανθασμένη και/ή ελαττωματική. Β) Ο τίτλος της αιτήσεως είναι λανθασμένος και/ή ελαττωματικός. Γ) Οι εναγόμενοι δεν δικαιολόγησαν επαρκώς την αργοπορία τους στην υποβολή της αίτησης παραμερισμού της απόφασης. Δ) Οι εναγόμενοι δεν αποκάλυψαν συζητήσιμη υπόθεση και/ή ότι έχουν υπεράσπιση. Ε) Το χρονικό διάστημα που ορίζουν οι κανονισμοί για καταχώρηση της αιτήσεως έχει παρέλθει." Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση, Κλεόπα Περιστιάνη (Κ.Π.), ο οποίος επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει περαιτέρω τα εξής: Οι Αιτητές καμία δικαιολογία έδωσαν για το λόγο που καθυστέρησαν να καταχωρήσουν την Απάντηση τους. Οι ισχυρισμοί που προβάλλουν δεν αποτελούν δικαιολογία για την αργοπορία τους, ενώ η αναφορά σε διορισμό δικηγόρου μετά την παρέλευση 8 - 9 ημερών επιβεβαιώνει τα πιο πάνω. Η στάση των Αιτητών δεικνύει αδιαφορία και περιφρόνηση των δικαστικών διαδικασιών. Αρνείται τα γεγονότα όπως αυτά περιγράφονται στις παραγράφους 1 - 8 της ένορκης δήλωσης του Α.Γ., με εξαίρεση την κατάθεση στις 10.10.2014 επιστολής από μέρους των Αιτητών και αποστολής της στον Κ. Μιλτιάδου, ο οποίος την παρέλαβε στις 14.10.
  2. Νομική Πτυχή: Το παρόν Δικαστήριο έχει εξουσία ακύρωσης, αναθεώρησης ή τροποποίησης διατάγματος ή απόφασης, δυνάμει των άρθρων 6 και 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου Ν.23/83(στο εξής αναφερόμενος ως «ο Νόμος»). Το άρθρο 6 του Νόμου, στο οποίο βασίζεται μεταξύ άλλων η παρούσα αίτηση, προνοεί τα πιο κάτω: "
  3. Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τα ακόλουθους περιπτώσεις: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην τα γεγονότα της υποθέσεως τα επηρεάζοντα το ζήτημα του ενοικίου μετεβλήθησαν ουσιαστικώς ή εσημειώθη ουσιαστική μεταβολή περιστάσεων από της εκδόσεως του διατάγματος ή απόφασης· (β) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση επιτεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους· (γ) εις περίπτωσιν καθ' ην υπάρχει διαθέσιμος νέα μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως ήτις δεν ηδύνατο να προσαχθή διά της ασκήσεως ευλόγου επιμελείας όταν το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη· (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του. (ε) σε περίπτωση κατά την οποία εκδόθηκε διάταγμα έξωσης βάσει του άρθρου 11

(1), (στ), (ζ), (η) και ο ιδιοκτήτης μέσα σε εύλογο χρόνο από την παράδοση της κατοχής δεν υλοποίησε τους λόγους της έξωσης.» Αυτές οι πρόνοιες διαφέρουν από τις πρόνοιες της Δ.17, Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπου απαιτείται η συνδρομή δύο μόνο προϋποθέσεων για να παραμεριστεί απόφαση που λήφθηκε ερήμην κάποιου διαδίκου, δηλαδή: Να ικανοποιήσει ο Αιτητής το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και Να εξηγήσει γιατί παρέλειψε να καταχωρήσει εμφάνιση. Στην προκειμένη περίπτωση, ο περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικός Κανονισμός, στον Κανονισμό 12(α), υπαγορεύει ότι οι εφαρμοζόμενες πρόνοιες είναι μόνο οι πρόνοιες του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου: «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» Επομένως, το κατά πόσο οι Αιτητές έχουν «καλή» ή «εκ πρώτης όψεως» υπεράσπιση στην Αίτηση Ε244/2011, δεν είναι επίδικο θέμα. Στην απόφαση Συμεού ν. Είκοσι και άλλοι
(2006)1 Α.Α.Δ. 61, λέχθηκαν τα εξής, εν παρόδω, από τον Νικολάου Δ.: ". ως προς το θέμα ενδεχόμενης υπεράσπισης δεν διακρίναμε οποιαδήποτε αδυναμία στην πρωτόδικη κρίση. Αφήνουμε όμως ανοιχτό το κατά πόσο, βάσει του προαναφερθέντος Άρθρου 6(δ) του Νόμου, εξετάζεται τέτοιο θέμα." (δική μου υπογράμμιση) Το μόνο που το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει είναι το κατά πόσο οι Αιτητές έχουν αποδείξει την συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 6(β) και (δ) του Νόμου, αφού σύμφωνα με την αγόρευση του συνηγόρου των Αιτητών, το αίτημα για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης βασίζεται και στις δύο πιο πάνω πρόνοιες της νομοθεσίας. Απάτη, ψευδείς παραστάσεις, ουσιώδες λάθος Το κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 6(β) του Νόμου, δηλαδή ότι η προσβαλλόμενη απόφαση "επιτεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους", θα διαπιστωθεί από τα αποδεκτά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Αποτελεί θέση των Αιτητών ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε στη βάση ουσιώδους λάθους, διότι κατά το χρόνο της έκδοση της ερήμην απόφασης σε βάρος τους, υπήρχε στο φάκελο του δικαστηρίου "υπογεγραμμένο διοριστήριο έγγραφο", το οποίο αγνοήθηκε από το Δικαστήριο. Υποστηρίζουν περαιτέρω οι Αιτητές ότι η κατάθεση στο φάκελο του Δικαστηρίου του πιο πάνω εγγράφου (δεκαοχτώ μέρες μετά την επίδοση σε αυτούς της κυρίως Αίτησης και τρείς ημέρες πριν την έκδοση της απόφασης), εμπόδιζε το Δικαστήριο από το να εκδώσει απόφαση σε βάρος τους, στην απουσία τους. Αυτή η θέση όμως των Αιτητών δεν υποστηρίζεται ούτε από νομολογία αλλά ούτε από τη σχετική πρωτογενή και δευτερογενή νομοθεσία. Καμία τέτοια αναφορά γίνεται στην αγόρευση του συνηγόρου των Αιτητών. Το επιχείρημα των Αιτητών περιορίζεται στον ισχυρισμό ότι καταχώρησαν έγκαιρα "ειδοποίηση εμφάνισης, πριν την 9/10/2014[1]". Στο σημείο αυτό θα πρέπει να ανατρέξουμε στους Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983 και στις πρόνοιες του κανονισμού 7(η), στον οποίο αναφέρονται τα κάτωθι: "(η) Αίτηση που υποβάλλεται κατά τον Τύπο 1 ή 2 υπογράφεται από τον αιτητή ή το δικηγόρο του και ορίζει ότι το πρόσωπο ή πρόσωπα προς τα οποία απευθύνεται έχουν δικαίωμα να αμφισβητήσουν την αίτηση στο σύνολο ή μέρος της με την καταχώριση απαντήσεως εντός 14 ημερών από την επίδοση της αιτήσεως. Η αίτηση καταχωρίζεται στη γραμματεία του αρμόδιου Δικαστηρίου και ο αιτητής εφοδιάζει τη Γραμματεία με τον αναγκαίο αριθμό κατά την κρίση του Γραμματέα αντιγράφων." Σε αντίθεση με τους Θεσμούς Πολιτικής δικονομίας, (οποίοι τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής μόνο σε ορισμένα ζητήματα που δεν ρυθμίζονται από τους Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς), ο κανονισμός 7(η) δεν προβλέπει την καταχώρηση από μέρους των Καθ' ων η αίτηση Σημειώματος Εμφάνισης, αλλά την "καταχώρηση απαντήσεως εντός 14 ημερών από την επίδοση της αιτήσεως". Η διαφορετική αυτή ρύθμιση συνάδει απόλυτα με τους σκοπούς του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου και των Κανονισμών, δυνάμει των οποίων το παρόν Δικαστήριο έχει καθήκον να προβαίνει στη σύντομη εκδίκαση των ενώπιον του υποθέσεων, μέσα από διαδικασίες συνοπτικές. Προκειμένου να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός, ο νομοθέτης έχει εισάγει την πιο άνω ρύθμιση παραλείποντας στις υποθέσεις ενοικιοστασίου το στάδιο της καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης. Θεωρώ, λοιπόν, ότι, η παράλειψη καταχώρισης Απάντησης στην Αίτηση, ως προνοεί ο κανονισμός 7(η) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών, εμπόδισε την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση από το να ακουστούν και επέτρεψε έτσι στο Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση σε βάρος τους. Σημειώνω τέλος ότι, οι Αιτητές ισχυρίζονται μεν ότι "εμφανίστηκαν" στην Αίτηση, αλλά το έγγραφο που καταχώρησαν στον φάκελο του Δικαστηρίου είναι απλά ο "τύπος διορισμού δικηγόρου", ο οποίος δεν θα υποκαθιστούσε το "σημείωμα εμφάνισης", ακόμα και αν προνοείτο η καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης στις υποθέσεις ενοικιοστασίου. Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, κανένα "ουσιώδες λάθος" βρίσκω να εμφιλοχώρησε κατά την έκδοση της απόφασης εναντίον των Αιτητών. Αμέλεια - υπαιτιότητα διαδίκου να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο Ισχυρίζονται οι Αιτητές ότι δεν υπήρξαν αμελείς και ότι η καταχώρηση στον φάκελο του Δικαστηρίου τύπου διορισμού δικηγόρου, πριν την έκδοση της σε βάρος τους απόφασης, δεικνύει ότι δεν έχουν επιδείξει αδιαφορία προς τις δικαστικές διαδικασίες. Όπως έχω αναφέρει πιο πάνω, ο τρόπος που "παρουσιάζεται" στο παρόν Δικαστήριο ο διάδικος που επιθυμεί να αμφισβητήσει την Αίτηση που έχει καταχωρηθεί εναντίον του, προβλέπεται στον κανονισμό 7(η), μόνο. Τα γεγονότα που οι Αιτητές προβάλλουν, δεν δικαιολογούν την παράλειψη τους να καταχωρήσουν έγκαιρα Απάντηση. Εφόσον οι Αιτητές δεν είχαν κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης καταχωρήσει Απάντηση και δεν έχουν προβάλει γεγονότα που να δεικνύουν ότι αυτή η παράλειψη δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα των ιδίων, βρίσκω ότι δεν έχει αποδειχθεί ούτε η συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 6(δ) του Νόμου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα αίτηση δεν εγκρίνεται και απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα της αίτησης, εφόσον αυτή απορρίπτεται για λόγους άλλους από τους λόγους ένστασης οι οποίοι ειρήσθω εν παρόδω δεν ήταν σχετικοί με το άρθρο 6 του Νόμου[2], βρίσκω ότι υπάρχει στην παρούσα περίπτωση αποχρών λόγος ώστε τα έξοδα να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης. Αποφασίζω λοιπόν ότι η αίτηση απορρίπτεται και ότι η κάθε πλευρά θα επιβαρυνθεί με τα δικά της έξοδα. (Υπ.) .............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Αίτηση δια κλήσεως για παραμερισμό απόφασης [1] Που είναι η ημερομηνία έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης. [2] Η αγόρευση των Καθ' ων η αίτηση περιορίστηκε σε αναφορές σχετικές με την Δ.17 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.