← Κύπρος

ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ κ.α. ν. ΑΝΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αίτηση αρ.: K21/13, 17/12/2015

ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ κ.α. ν. ΑΝΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αίτηση αρ.: K21/13, 17/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2015:36 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: K21/13 Μεταξύ: 1. ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ, από την Λεμεσό 2. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, από την Πάφο Αιτητών και ΑΝΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, από την Λεμεσό Καθ' ης η Αίτηση 17/12/2015 Αίτηση τροποποίησης ημερομηνίας 29.5.2015 Για την Αιτήτρια/ Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως Αίτηση: κος Λ. Μαυρίκιος (κα Ν. Νικόλα στην απαγγελία της απόφασης) Για τους Καθ' ων η Αίτηση/ Αιτητές στην κυρίως Αίτηση: κα κος Μ. Γεωργιάδης (κα Λ. Λάμπρου στην απαγγελία της απόφασης) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση της, η Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση (και Αιτήτρια στην παρούσα αίτηση, (που στο εξής θα αναφέρεται ως "η Αιτήτρια") υποβάλλει αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης της, με την προσθήκη ισχυρισμών που αφορούν τα πιο κάτω ζητήματα/ισχυρισμούς: (α) της κατ' ισχυρισμό πρόωρης καταχώρησης της κυρίως Αίτησης. (β) την διόρθωση τυπογραφικού λάθους με την αντικατάσταση μιας ημερομηνίας. (γ) την υπενοικίαση του μισθίου σε τρίτα πρόσωπα πριν την εκπνοή της αρχικής περιόδου ενοικίασης. (δ) την ύπαρξη αποκλειστικού δικαιώματος χρήσης στο εφαπτόμενο στο μίσθιο πεζοδρόμιο. Η αίτηση βασίζεται "στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25, Δ.39 θ.2, Δ.48, στα άρθρα 2, 8 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου». Υποστηρίζεται η αίτηση από την ένορκη δήλωση της Νάταλης Νικόλα, δικηγόρου, η οποία μεταξύ άλλων αναφέρει τα γεγονότα που επιθυμεί να προσθέσει στην Απάντηση της η Αιτήτρια δεν αποκαλύφθηκαν προγενέστερα λόγω αβλεψίας, κακής συνεννόησης της Αιτήτριας με τους συνηγόρους της και επειδή για ορισμένα γεγονότα δεν είχε γνώση η Αιτήτρια προγενέστερα. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι χρήσιμες, αναγκαίες και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης διότι θα αποκαλύψουν στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση και θα εξοικονομηθούν δικαστικά έξοδα. Ένσταση Η πλευρά των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση (που για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας θα καλούνται ως "οι Καθ' ων η αίτηση") καταχώρησε στις 22.6.2015, ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως στο αίτημα για τροποποίηση προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: Η αίτηση για την έκδοση του Διατάγματος είναι παράτυπη και/ή βασίζεται σε λανθασμένη νομική βάση. Η αίτηση για την έκδοση του Διατάγματος είναι καταχρηστική. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση μίας εκ των δικηγόρων της Αιτήτριας. Στην ένορκη δήλωση, που συνοδεύει την ειδοποίηση ένστασης, ο Καθ' ου η αίτηση 2, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και υποστηρίζει περαιτέρω ότι (
  2. i)η Αιτήτρια με την παρούσα αίτηση της επιδιώκει την καθυστέρηση στην εκδίκαση της κυρίως Αίτηση και τον αποπροσανατολισμό του Δικαστηρίου από την ουσία της υπόθεσης, (
  3. ii)τα γεγονότα που αφορούν τα ζητήματα των παραγράφων (γ) και (δ) πιο πάνω, εφόσον έχουν περιέλθει στην αντίληψη της Αιτήτριας μετά την καταχώρηση της Απάντησης της, δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο της παρούσας αίτησης, η οποία δεν αποτελεί το ορθό δικονομικό μέτρο στην περίπτωση αυτή. (iii) τυχούσα έγκριση της αίτησης θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση. Αγορεύσεις: Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση[1]. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις παραθέτοντας την σχετική με το ζήτημα νομολογία και υποστηρίζοντας, αντίστοιχα, την έγκριση και την απόρριψη της αίτησης. Νομική Πτυχή: Το ζήτημα της τροποποίησης δικογράφων διέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι εφαρμόζονται αναλογικά από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 1983. Η Δ.25, θθ.1 και 5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «1. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties. 5. The Court or a Judge may at any time, and on such terms as to costs or otherwise as the Court or Judge may thing just, amend any defect or error in any proceedings, and all necessary amendments shall be made for the purpose of determining the real question or issue raised by or depending on the proceedings." Η νομολογία έχει επανειλημμένα ασχοληθεί με αιτήματα για τροποποίηση δικογράφων. Η αντιμετώπιση ποικίλει, αναλόγως του σταδίου στο οποίο υποβάλλεται ένα τέτοιο αίτημα. Παραθέτω, πιο κάτω, αποσπάσματα από τη σχετική νομολογία. Στην υπόθεση, αναφέρθηκε (σελ. 182): "If in the course of the trial it appears that a party's pleading requires amendment, steps for that purpose must be taken as early as possible in order to give full opportunity to the parties affected by the amendment to meet the new situation; to run their case, so to speak, on the new rails." Σχετικές είναι οι αποφάσεις Courtis a.o. v. Iasonides

(1970)1 C.L.R. 180, Tsiappas v. The Republic
(1974)1 C.L.R. 167, Andreas Evripidou & Another v. Panayiota M. Kannaourou
(1985)1 C.L.R. 24. Στην καθοδηγητική απόφαση Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1(E) C.L.R. 33, διατυπώθηκαν αναλυτικά από τον έντιμο Πική Δ. (όπως ήταν τότε) οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, (στη σελ. 36 της απόφασης): "
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361, υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη." Στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1(Α) Α.Α.Δ., 704, ο έντιμος Δικαστής Νικήτας αναφέρει στη σελ. 707: "Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια. Βλέπε Ευριπίδου, ανωτέρω και Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd. & Άλλου
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Sait Electronic S.A. v. The ship "Dominique" & Others
(1992)1 A.A.Δ. 264 επισημαίνει τη σύμπτωση προσέγγισης που παρατηρείται στην αγγλική νομολογία, αναφορικά με την αναγκαιότητα για τη σύντομη ολοκλήρωση της δίκης. Περαιτέρω δε υιοθετεί το παρακάτω απόσπασμα από την απόφαση της δικαστικής επιτροπής της Βουλής των Λόρδων Ketteman v. Hansel Properties Ltd. [1988] 1 All E. R. 38: "Furthermore, to allow an amendment before a trial begins is quite different from allowing it at the end of the trial to give an apparently unsuccessful defendant an opportunity to renew the fight on an entirely different defence."" Ειδικά στο ζήτημα της καθυστέρησης, αναφέρονται οι αποφάσεις Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(2002)1(A) C.L.R. 223 και Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005: "Είναι η θέση της νομολογίας πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης." [2] "[.] όπου δεν προκαλείται ζημιά, ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι [.] να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους." Στην πρόσφατη απόφαση Icos Cif Ltd ν. Μartin Coward κ.α. Πολ. Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20.3.2014 λέχθηκαν τα εξής: «Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ΄εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. και United SeaTransport Ltd v. Zakou
(1980)1 A.Α.Δ. 501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου». Συνοψίζοντας την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία καταλήγω ότι κατά την εξέταση αιτημάτων τροποποίησης, λαμβάνονται υπόψη οι εξής παράγοντες: · Η τροποποίηση δικογράφων είναι δυνατή σε κάθε περίπτωση όπου κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της διαφοράς των διαδίκων, εκτός όπου αυτή θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο ή όπου υπάρχει εμφανής κακή πίστη από πλευράς Αιτητή. · Η έννοια της ανεπανόρθωτης ζημιάς δεν περιλαμβάνει τη ζημιά που μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων. · Η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας λαμβανομένου υπόψη του παράγοντα της ζημιάς που θα προκληθεί στον αντίδικο καθώς και της καθυστέρησης που τυχόν παρατηρείται στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση. · Κυρίαρχος παράγοντας κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης και η επίλυση όλων των πραγματικών διαφορών των διαδίκων. · Εάν το αίτημα για τροποποίηση υποβάλλεται μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ο κίνδυνος εκτροχιασμού της δίκης θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Στη βάση της πιο πάνω αναφερόμενης νομολογίας, θα πρέπει να εξεταστεί από το δικαστήριο καταρχήν η ζημιά που πιθανόν να προκαλείται και ακόλουθα το ζήτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, αλλά και η γνησιότητα των προθέσεων της Αιτήτριας και η αναγκαιότητα και ο βαθμός της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην παρούσα υπόθεση, το αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης υποβάλλεται πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Συγκεκριμένα, η παρούσα αίτηση υποβλήθηκε δεκαέξι μήνες μετά την καταχώρηση της αρχικής Απάντησης και Ανταπαίτησης, λίγες ημέρες μετά την καταχώρηση της περαιτέρω Απάντησης και Ανταπαίτησης και μία μόνο βδομάδα μετά την συμπλήρωση των νέων δικογράφων[3]. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθώ επιγραμματικά στην υπόθεση. Με την κυρίως Αίτηση αξιώνεται, μεταξύ άλλων, η έκδοση από το Δικαστήριο διατάγματος καθορισμού - μείωσης του ενοικίου που οι Καθ' ων η αίτηση ενοικιάζουν, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια τόσο με την αρχική Απάντηση και Ανταπαίτηση της όσο και στην περαιτέρω Απάντηση και Ανταπαίτηση της, ισχυρίζεται ότι η απαίτηση των Καθ' ων η αίτηση είναι αβάσιμη και εκπίπτει της Καθ' ύλην αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου. Υποστηρίζει δε ότι το καταβαλλόμενο ενοίκιο είναι χαμηλό υπό τις περιστάσεις και ανταπαιτεί την αύξηση του ενοικίου, την καταβολή από τους Καθ' ων η αίτηση τελών και φόρων στις αρμόδιες αρχές, επιστροφή στην Αιτήτρια ποσού €177,88 ως αχρεωστήτως καταβληθέντος και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Εξετάζοντας προσεκτικά τις εκατέρωθεν θέσεις σε συνδυασμό με την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία, κρίνω ότι, το αίτημα υποβλήθηκε με καθυστέρηση μεν, αλλά ότι αυτή η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε, έστω, με την αναφορά σε "αβλεψία, κακή συνεννόηση και έλλειψη γνώσης". Δεν έχω επίσης πειστεί ότι η καθυστέρηση αυτή ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση. Σημειώνω ότι η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση δεν έρχεται αντιμέτωπη με νέο ζήτημα, αφού τα γεγονότα που προτίθεται να παρουσιάσει η Αιτήτρια συνδέονται άμεσα με τα όσα περιγράφονται στις υφιστάμενες Απαντήσεις της Αιτήτριας. Βρίσκω επομένως, ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης απαιτεί τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και την διατύπωση όλων των θέσεων των διαδίκων[4]. Διαπιστώνω περαιτέρω, ότι με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται η επίλυση όλων των διαφορών των διαδίκων. Δεν έχω διαπιστώσει κακοπιστία από πλευράς Αιτήτριας. Επίσης, δεν έχω πειστεί ότι οι Καθ' ων η αίτηση θα υποστούν ζημιά η οποία δεν είναι δυνατό να αποζημιωθεί με την επιδίκαση εξόδων υπέρ τους. Στη βάση των πιο πάνω, καταλήγω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της Αιτήτριας και έτσι εγκρίνω το αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης και Ανταπαίτησης, ως η παρούσα αίτηση. Η τροποποιημένη Απάντηση και Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί σε τέσσερεις ημέρες από τη σύνταξη του διατάγματος τροποποίησης. Η Ανταπάντηση στην Απάντηση και Απάντηση στην Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός δεκαπέντε ημερών από την καταχώρηση της τροποποιημένης Απάντησης και Ανταπαίτησης Τα τέλη για την έκδοση του παρόντος διατάγματος να καταβληθούν εντός πέντε ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της αίτησης για τροποποίηση καθώς και τα έξοδα που θα προκύψουν λόγω της τροποποίησης, επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση (Αιτητών στην κυρίως Αίτηση), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας στην κυρίως Αίτηση. (Υπ.) ............... Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Τροποποίηση Απάντησης [1] Βλ. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ TOY MICHAIL ΕΒΑΝΟΙΤΖΕ, Πολιτική ECLI:CY:AD:2014:D620, Αίτηση αρ. 128/2014, ημερομηνίας 28.8.2014. [2] Βλ. Federal Bank of Lebanon (πιο πάνω), σελ. 228. [3] Η Αιτήτρια στην παρούσα αίτηση, μετά από σχετικό αίτημα στο Δικαστήριο, εξασφάλισε στις 7.5.2015 άδεια για καταχώρηση περαιτέρω Απάντησης και Ανταπαίτησης. [4] Βλ. Icos Cif Ltd ν. Μartin Coward (πιο πάνω). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.