ΚΥΠΡΟY ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ ν. G. Ε. SHOWROOMS LTD, Αρ. Αίτησης: Κ23/13, 20/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2016:2 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Γ. Κωνσταντίνου, Παρέδρων Αρ. Αίτησης: Κ23/13 Μεταξύ: ΚΥΠΡΟY ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ, εκ Λατσιών, Λεωφ. Λεμεσού 33 Αιτητής και G. Ε. SHOWROOMS LTD, εκ Λατσιών, Λεωφ. Λεμεσού 2 Καθ' ων η Αίτηση ----------------------------------------------------------------- 20.1.2016 Για τον Αιτητή: κ. Ε. Χειμώνας για κ.κ. Ανδρέας Γ. Δανός & Σία Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Α. Μερακλής Α Π Ο Φ Α ΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 17.4.2013 και μ' αυτήν ο Αιτητής εξαιτείται ως ακολούθως: «
- Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να ακυρώνει ή / και να παραμερίζει (set aside) ή και να αναθεωρεί το Διάταγμα ημερ. 24.10.2011 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της υπ' αρ. Ε120/11 αίτησης έξωσης εναντίον του Αιτητή στην παρούσα αίτηση.
- Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάττει την αναστολή οιουδήποτε μέτρου εκτέλεσης της απόφασης στην Ε120/11 μέχρι εκδίκασης και πλήρους απόφασις του Δικαστηρίου στην παρούσα αίτηση για παραμερισμό.
- Περαιτέρω ή άλλη θεραπεία.
- Τα έξοδα της αίτησης πλέον Φ.Π.Α.» Ο Αιτητής λέγει ότι ήταν ο Καθ' ου η Αίτηση 2 στην Αίτηση υπ' αρ. Ε120/11 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας και εγγυητής του ενοικιαστή Καθ' ου η Αίτηση 1 στη ρηθείσα Αίτηση. Οι Καθ' ων η Αίτηση ήταν οι ιδιοκτήτες στην Αίτηση, στην οποία εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Αιτητή στην παρούσα στις 24.10.2011, για το ποσό των €9.030 ως καθυστερημένα ενοίκια μέχρι 30.6.2011, πλέον €1.505 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη, πλέον €20 μηνιαίως ως κοινόχρηστα από 2.7.2011 μέχρι παραδόσεως του μισθίου, πλέον έξοδα. Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός. Ο Αιτητής στην παρούσα Αίτηση θεωρεί ότι η απόφαση είναι λανθασμένη νομικώς και ουσιαστικώς και άδικη. Λήφθηκε δε συνεπεία απάτης, παραπλανήσεως, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους και περαιτέρω, ο Αιτητής θα προσάγει νέα μαρτυρία ουσιαστικής και νομικής φύσεως, η οποία δεν εδύνατο να προσαχθεί δια της ασκήσεως ευλόγου επιμελείας όταν εξεδόθη η απόφαση. Είναι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι η απόφαση εκδόθηκε στην απουσία του, η οποία δεν οφειλόταν σε οποιαδήποτε παράλειψη ή αδιαφορία ή αμέλεια του, αλλά ούτε και σε περιφρόνηση του Δικαστηρίου. Όταν επιδόθηκε η Αίτηση στον Αιτητή στην παρούσα, αυτός επικοινώνησε και/ή επισκέφθηκε αμέσως τον πρωτοφειλέτη - ενοικιαστή, ο οποίος τον καθησύχασε ότι δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος ανησυχίας και ότι δεν χρειαζόταν να διορίσει δικηγόρο, αφού θα διευθετούσε άμεσα το χρέος του. Ένεκα της μακροχρόνιας φιλίας του με τον Καθ' ου η Αίτηση 1 στην πρώτη υπόθεση, ο Αιτητής στην παρούσα πείσθηκε από τις υποσχέσεις του και έτσι δεν ανάφερε οτιδήποτε στους δικηγόρους του. Κατά ή περί την 1.2.2013, όταν του επιδόθηκε η Ειδοποίηση Πτώχευσης υπ' αρ. 2/2013 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας σχετικά με την ως άνω απόφαση, γεγονός το οποίο είναι παραδεκτό, ο Αιτητής στην παρούσα αντιλήφθηκε ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει και επισκέφθηκε αμέσως τους δικηγόρους του. Παρέχονται λεπτομέρειες ψευδών παραστάσεων εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα και του Καθ' ου η Αίτηση 1 στην πρώτη υπόθεση, Ε120/
- Ο Αιτητής ισχυρίζεται ακόμα ότι έγινε ενοικίαση των υποστατικών 16, 17 και μετά των υποστατικών 18,19 και μέχρι την εγκατάλειψη τους, έγιναν εν αγνοία του Αιτητή, αλλεπάλληλες τροποποιήσεις των ενοικιάσεων. Συνεπώς, οι δοθείσες από τον Αιτητή εγγυήσεις κατέστησαν άκυρες ή νομικά ανύπαρκτες ή έληξαν ή είναι μη δεσμευτικές για τον Αιτητή. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρίστηκε την 12.6.2013 και μ' αυτήν αρνούνται και απορρίπτουν τις αιτούμενες θεραπείες και ισχυρίζονται ότι η Αίτηση είναι παράτυπη και παράνομη. Είναι ο ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση ότι η θέση που προβάλλει σήμερα ο Αιτητής είναι προϊόν δεύτερης σκέψης και κυρίως, είναι για να εξασφαλίσει με οποιοδήποτε τρόπο ή μέσο, καθυστέρηση της υπόθεσης του, επειδή εκκρεμεί εναντίον του Αίτηση Πτώχευσης με αριθμό 43/
- Ο Αιτητής έλαβε γνώση ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον του προ πολλού. Μάλιστα, οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν εναντίον του στις 9.8.2012 ένταλμα κινητής περιουσίας, το οποίο είχε εκτελεστεί από το Δικαστήριο μερικώς, και εισπράχθηκε το ποσό των €355,43, μετά από δημόσιο πλειστηριασμό που έγινε στις 12.11.
- Ως εκ των ανωτέρω, ο ισχυρισμός που προβάλλει ο Αιτητής, ότι δήθεν τον καθησύχαζε ο Καθ' ου η Αίτηση Γεώργιος Κωνσταντίνου και δεν ανησυχούσε, αποδεικνύεται ότι είναι ψευδής και ανυπόστατος, γιατί δεν είναι δυνατόν ο δικαστικός επιδότης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, να εκποιούσε την κινητή του περιουσία και αυτός να ισχυρίζεται ότι δεν ανησυχούσε. Ο Αιτητής 18 μήνες αφότου εκδόθηκε η απόφαση εναντίον του, αποφάσισε να προβεί στην παρούσα Αίτηση για να την ακυρώσει. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι είναι οι ιδιοκτήτες των επίδικων καταστημάτων με αρ. 17, 18 και 19, των κειμένων επί της Λεωφόρου Λεμεσού αρ. 2, στο εμπορικό Συγκρότημα ΚΡΟΝΟΣ στα Λατσιά. Τα καταστήματα με αριθμό 18 και 19 ενοικιάσθηκαν δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.1.1997, στον Καθ' ου η Αίτηση 1 στην Ε120/11, με την εγγύηση του Καθ' ου η Αίτηση 2 - Αιτητή στην παρούσα, και του Καθ' ου η Αίτηση 3, για περίοδο από 1.1.1997 μέχρι 31.12.
- Στη συνέχεια και δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 8.9.1997, ο Καθ' ου η Αίτηση 1, με την εγγύηση και πάλι των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, ενοικίασε από τους Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα και έλαβε την κατοχή των καταστημάτων με αριθμούς 16 και 17 στο ίδιο εμπορικό συγκρότημα, για περίοδο 2 ετών αρχομένης της ενοικιάσεως την 1.10.1997 και ληγούσης την 30.9.
- Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 στην Ε120/11, δηλαδή ο ενοικιαστής, κατά ή περί την 1.4.2001 εγκατέλειψε το κατάστημα αρ. 16 και παρέδωσε ελεύθερη και κενή την κατοχή στους Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα. Είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής δεν έχει αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση. Επίσης, οι λόγοι που προβάλλει ο Αιτητής για μη καταχώρηση εμφάνισης, δεν είναι πειστικοί αλλά ούτε και ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητή: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά του κατέθεσε ο ίδιος ο Αιτητής, κ. Κύπρος Χριστοδουλίδης. Ο κ. Χριστοδουλίδης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32
(1)/
- Κατέθεσε ότι ήταν ο Καθ' ου η Αίτηση 2 στην Αίτηση Ε120/11 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας και εγγυητής του Ενοικιαστή Καθ' ου η Αίτηση
- Οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα είναι ιδιοκτήτες των καταστημάτων 17, 18 και 19, των κειμένων επί της Λεωφόρου Λεμεσού 2, στο Εμπορικό Συγκρότημα «Κρόνος» στα Λατσιά. Στις 24.10.2011 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του ως Καθ' ου η Αίτηση 2 στην Ε120/
- Είναι η θέση του Αιτητή ότι η απόφαση είναι λανθασμένη και άδικη. Λήφθηκε συνεπεία απάτης, παραπλάνησης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους και περαιτέρω, υφίσταται νέα μαρτυρία ουσιαστικής και νομικής φύσεως η οποία δεν εδύνατο να προσαχθεί με την άσκηση ευλόγου επιμέλειας όταν εκδόθηκε η απόφαση. Ο Αιτητής κατέθεσε περαιτέρω ότι, η απόφαση εκδόθηκε στην απουσία του που δεν οφειλόταν σε οποιαδήποτε παράλειψη ή αδιαφορία ή αμέλεια του. Όταν του επιδόθηκε η Αίτηση, τότε επικοινώνησε και/ή επισκέφθηκε αμέσως τον πρωτοφειλέτη - ενοικιαστή, ο οποίος τον καθησύχασε ότι δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος ανησυχίας και ότι δεν χρειαζόταν να διορίσει δικηγόρο, αφού θα διευθετούσε άμεσα το χρέος του. Ο Αιτητής συνδέεται με μακροχρόνια φιλία με τον Καθ' ου η Αίτηση 1 στην Αίτηση Ε120/
- Κατά ή περί την 1.2.2013, επιδόθηκε στον Αιτητή η Ειδοποίηση Πτώχευσης υπ' αρ. 2/2013 σχετικά με την ως άνω απόφαση. Τότε αντιλήφθηκε ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει και επισκέφθηκε αμέσως τους δικηγόρους του. Είναι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι έγινε ενοικίαση των υποστατικών 16, 17 και μετά και των υποστατικών 18, 19 και μέχρι την εγκατάλειψη τους, έγιναν εν αγνοία του αλλεπάλληλες τροποποιήσεις των ενοικιάσεων από 2 σε 3, σε 4 καταστήματα και μετά μειώθηκαν σε 2 ή 3 και τελικά έμειναν
- Οι εγγυήσεις του, μετά τις τροποποιήσεις οι οποίες έλαβαν χώρα ερήμην του, αλλά και τη λήξη και τον τερματισμό των δύο ενοικιάσεων, κατέστησαν άκυρες ή νομικώς ανύπαρκτες ή έληξαν ή ήταν μη δεσμευτικές. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι είχε καλή υπεράσπιση και δεν κατάφερε να την προβάλει. Τόσο ο ενοικιαστής όσο και ο ιδιοκτήτης τον εξαπάτησαν και τον παραπλάνησαν με διαβεβαιώσεις και παραστάσεις ότι έχει διευθετηθεί το εξ' αποφάσεως χρέος και όλες οι υποχρεώσεις του ενοικιαστή. Ο κ. Χριστοδουλίδης πρόσθεσε επίσης ότι εγγυήθηκε τον Γιώργο Κωνσταντίνου και όχι τον Ανδρέα Σπύρου, ο οποίος τυγχάνει υιός της συζύγου του κ. Κωνσταντίνου από άλλο γάμο. Η εγγύηση του δόθηκε για να βοηθήσει τον κ. Κωνσταντίνου να ανοίξει ένα μαγαζί να βγάζει τα προς το ζην και όχι για τον κ. Σπύρου, ο οποίος δούλευε στο κατάστημα. Ο κ. Κωνσταντίνου είχε και άλλες ασχολίες, όπως να συλλέγει απολιθώματα. Ο Αιτητής πίστευε ότι ο κ. Κωνσταντίνου θα πλήρωνε τα ενοίκια του, επειδή κάποτε, ενώ οι κ.κ. Κωνσταντίνου και Οικονομίδης δεν μιλούσαν, ο κ. Κωνσταντίνου έδωσε επιταγές στον Αιτητή για να πληρώσει τον κ. Οικονομίδη, ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης ή συνιδιοκτήτης των επιδίκων. Κατά την αντεξέταση του, ο Αιτητής παραδέχθηκε και πάλιν ότι υπέγραψε ως εγγυητής του κ. Γιώργου Κωνσταντίνου. Αναγνώρισε την υπογραφή του σε δύο ενοικιαστήρια έγγραφα ημερομηνίας 1.1.1997 και 8.9.1997 μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα και του κ. Γιώργου Κωνσταντίνου. Στο πρώτο έγγραφο υπέγραψε και ως μάρτυρας. Στη συνέχεια, δέχθηκε ότι με τα δύο έγγραφα ο κ. Κωνσταντίνου νοίκιασε 4 υποστατικά. Δέχθηκε επίσης ότι στην πορεία δεν αυξήθηκαν τα υποστατικά τα οποία ενοικίαζε αλλά μειώθηκαν, όμως ήταν η θέση του ότι εφόσον άλλαζε το «πακέτο», έπρεπε να γίνει άλλο ενοικιαστήριο έγγραφο. Όταν αλλάζει το πακέτο και δεν λαμβάνει γνώση, αυτό είναι εξαπάτηση. Σε ερώτηση σ' αυτό το στάδιο γιατί είναι λανθασμένη η απόφαση του Δικαστηρίου, ο Αιτητής αποκρίθηκε ότι δεν παρέστη στη διαδικασία επειδή του έδωσε διαβεβαιώσεις ο κ. Κωνσταντίνου. Ήταν η θέση του ακόμα, ότι η αλλαγή στα «πακέτα» και το γεγονός ότι δεν δούλευε στα καταστήματα ο κ. Κωνσταντίνου αλλά ο κ. Σπύρου, ήταν καινούργια μαρτυρία που έπρεπε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής συμφώνησε ότι είχε επικοινωνήσει μαζί του ο κ. Οικονομίδης και κατέθεσε ότι ήταν ο μεσάζοντας μεταξύ Οικονομίδη και Κωνσταντίνου. Στις 31.8.2012 πήγαν και τον βρήκαν οι δικαστικοί επιδότες και εκποιήθηκε περιουσία του. Εισπράχθηκε ποσό €355,43 που κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Τότε ήταν που αποτάθηκε στους δικηγόρους του, όπως είπε, ενώ προηγούμενα είχε καταθέσει ότι πήγε όταν πήρε την Ειδοποίηση Πτώχευσης. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι δεν γνώριζε πως έχει καταχωριστεί εναντίον του Αίτηση Πτώχευσης η οποία εκκρεμεί, ενώ στη συνέχεια συμφώνησε ότι υπέγραψε την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση η οποία καταχωρήθηκε σ' αυτήν. Η μαρτυρία του Αιτητή διαφέρει σε κάποια σημεία από το δικόγραφο του και κατά την κατάθεση του παρουσίασε διαφορετικές εκδοχές γιατί έχει παράπονο από τους Καθ' ων η Αίτηση. Είναι επίσης γεγονός ότι ολιγώρησε να απευθυνθεί στο Δικαστήριο για αρωγή και αυτό δημιουργεί υποψίες για το βάσιμο της θέσης του, εφόσον επέλεξε να την προωθήσει σε μεταγενέστερο σημείο και ενώ καταχωρίστηκαν εναντίον του μέτρα εκτέλεσης της απόφασης. Αυτό το συνόψισε και ο ίδιος ως εξής: «Όταν έφτασε ο κόμπος στο κτένι και θα μας πουλούσαν τα πράγματα, κατάλαβα ότι είναι σοβαρό.» Δεν τον έχουμε πιστέψει. Φαίνεται ότι η υπόθεση αυτή είναι μία απέλπιδα προσπάθεια του να γλυτώσει από τα διάφορα μέτρα εκτέλεσης και όχι προσπάθεια να παραμερίσει την εναντίον του απόφαση επειδή πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου. Καθ' ων η Αίτηση: Μοναδικός μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε ο κ. Γιώργος Οικονομίδης. Ο κ. Οικονομίδης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32
(1)/
- Κατέθεσε ότι είναι Διευθυντής και μέτοχος των Καθ' ων η Αίτηση και έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Στην Αίτηση Ε120/2011, την 26.9.2011 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του ενοικιαστή, την 24.10.2011 εναντίον του Αιτητή στην παρούσα και την 16.1.2011 εναντίον του άλλου εγγυητή, Χρίστου Τζιακούρη. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση, ήτοι την 17.4.2013 και αφού είχαν παρέλθει 18 μήνες περίπου από την έκδοση της απόφασης. Η απόφαση εκδόθηκε μετά την ετοιμασία και σύνταξη από τον μάρτυρα ένορκης δήλωσης, η οποία βασιζόταν επίσης στην ένορκο δήλωση ημερομηνίας 20.9.2011 στην οποία είχε καταθέσει ως Τεκμήρια τα ενοικιαστήρια έγγραφα ημερομηνίας 1.1.1997 και 8.9.
- Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.1.1997, αφορούσε την ενοικίαση στον κ. Γεώργιο Κωνσταντίνου των καταστημάτων με αρ. 18 και 19 επί της Λεωφόρου Λεμεσού αρ. 2, στο εμπορικό Συγκρότημα ΚΡΟΝΟΣ, στα Λατσιά, των οποίων ιδιοκτήτες είναι οι Καθ' ων η Αίτηση, με την εγγύηση του Αιτητή στην παρούσα, για την περίοδο από 1.1.1997 μέχρι 31.12.
- Στη συνέχεια, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 8.9.1997, ο κ. Γεώργιος Κωνσταντίνου, με την εγγύηση του Αιτητή στην παρούσα, ενοικίασε από τους Καθ' ων η Αίτηση και έλαβε την κατοχή των καταστημάτων με αριθμούς 16 και 17 στο ίδιο εμπορικό συγκρότημα, για περίοδο δύο ετών από 1.10.1997 μέχρι 30.9.1999, με παρόμοιος όρους ως και το πρώτο συμβόλαιο. Κατά ή περί την 1.4.2001, ο ενοικιαστής εγκατέλειψε το κατάστημα αρ. 16 και παρέδωσε ελεύθερη και κενή την κατοχή στους Αιτητές και έκτοτε μέχρι και την ημέρα παράδοσης των υπόλοιπων υποστατικών, ενοικίαζε από τους Καθ' ων η Αίτηση τα καταστήματα αρ. 17, 18 και
- Το μηνιαίο ενοίκιο από 2.1.2009 ανερχόταν στο ποσό των €1.505.- όπως είχε καθοριστεί δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων στην Αίτηση Κ1/09 ημερομηνίας 7.12.2009 και τα κοινόχρηστα σε €20 μηνιαίως από 2.1.
- Ο κ. Οικονομίδης κατέθεσε ότι λόγω της συστηματικής μη καταβολής του ενοικίου, οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα είχαν καλέσει επανειλημμένα τον Αιτητή να εξοφλήσει τα οφειλόμενα ενοίκια, αλλά δεν ανταποκρίθηκε. Η επιστολή του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 15.4.2011, η οποία τερμάτισε την ενοικίαση και κάλεσε τον ενοικιαστή να εξοφλήσει, κοινοποιήθηκε μέσα στον Απρίλιο 2011 και στους δυο εγγυητές, δηλαδή και στον Αιτητή. Ήταν η θέση του Μ.Κ.1 ότι ο Αιτητής δεν αναφέρει καθόλου τις ενέργειες που έκαμαν οι Καθ' ων η Αίτηση για είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους τους, μέχρι την ημέρα επίδοσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης του, όπως την καταχώριση και εκτέλεση εντάλματος κινητής περιουσίας. Ο κ. Οικονομίδης κατέθεσε ότι ο Αιτητής έλαβε γνώση ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον του προ πολλού. Ο ισχυρισμός του ότι δήθεν τον καθησύχαζε ο κ. Γεώργιος Κωνσταντίνου ότι αυτός θα διευθετούσε άμεσα το χρέος του και δεν ανησυχούσε, είναι ψευδής και ανυπόστατος. Εκτός από την καταχώριση και εκτέλεση του εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας, επιδόθηκε στον Αιτητή Ειδοποίηση Πτώχευσης Αρ. 2/13 και στη συνέχεια Αίτηση Πτώχευσης αρ. 43/
- Τότε ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα Αίτηση, με σκοπό να εξασφαλίσει χρόνο για καθυστέρηση της υπόθεσης του, επειδή εκκρεμεί εναντίον του η Αίτηση Πτώχευσης. Περαιτέρω, ο μάρτυρας απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τον εξαπάτησαν και τον παραπλάνησαν με διαβεβαιώσεις και παραστάσεις ότι έχει διευθετηθεί το εξ αποφάσεως χρέος. Τέλος, ήταν η θέση του Μ.Κ.1 ότι ο Αιτητής δεν μπορεί να ζητεί τον παραμερισμό της απόφασης εφόσον ενάγει ως εγγυητής του ενοικιαστή και ο ίδιος δεν ήταν ποτέ σε κατοχή των επίδικων καταστημάτων. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι είχε ενημερώσει πολλές φορές τον Αιτητή ότι θα προχωρούσε σε δικαστικές διαδικασίες, αφού ο Αιτητής επισκεπτόταν το γραφείο του μάρτυρα. Ο κ. Οικονομίδης είπε ότι ο κ. Χριστοδουλίδης δεν έχει καμία έννοια ότι θα χρειαστεί να πληρώσει ο ίδιος επειδή πίστευε ότι θα του έδινε τα χρήματα ο κ. Κωνσταντίνου ή θα τα πλήρωνε ο κ. Κωνσταντίνου. Ο Μ.Κ.1 ήταν πεπεισμένος πως ο Αιτητής πραγματικά πίστευε ότι ο κ. Κωνσταντίνου είχε χρήματα και θα πλήρωνε. Αυτή την εικόνα παρουσίαζε και ίσως ο Αιτητής έπεσε θύμα του. Οι δύο διατηρούσαν πολύ φιλικές σχέσεις. Σε κάποιο βαθμό, ο Αιτητής είχε παραπλανηθεί από τον κ. Κωνσταντίνου λόγω των φιλικών τους σχέσεων, δηλαδή τον πίστωσε με περισσότερη εμπιστοσύνη απ' ότι υπό κανονικάς συνθήκας. Αναφορικά με τις υπογραφές στο Τεκμήριο 2, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι ως εγγυητές είχαν υπογράψει οι Αιτητής και ο Χρίστος Τζιακούρης και ως μάρτυρες αξιόλογα άτομα, που είχαν λευκό ποινικό μητρώο και σώας τας φρένας, αλλά δεν θυμάται ονόματα. Ερωτώμενος στη συνέχεια ο μάρτυρας για το Τεκμήριο 3, κατέθεσε ότι δεν γνωρίζει ποιοι υπέγραψαν ως μάρτυρες. Είχε σημειώσει στο πρωτότυπο έγγραφο με μολύβι το όνομα του ενός εξ' αυτών. Ο κ. Οικονομίδης κατέθεσε ότι ο ενοικιαστής, Γιώργος Κωνσταντίνου, ήταν ο απόλυτα υπεύθυνος και υπόλογος για τα καταστήματα που ενοικίαζε και ο μάρτυρας συζητούσε το κάθε τι μαζί του. Υπήρχε κάποιο άλλο άτομο εκεί, που έλεγαν ότι είναι γιός του, με το οποίο ο κ. Οικονομίδης μίλησε μερικές φορές για να δει που ήταν ο κ. Κωνσταντίνου. Επιπλέον, ο Αιτητής στην παρούσα ήταν ενήμερος ότι το κατάστημα αρ. 16 είχε εγκαταληφθεί από τον ενοικιαστή. Ο Αιτητής ήταν ενήμερος καλύτερα και από τον κ. Κωνσταντίνου και πολλές φορές χειρίστηκε ουσιώδη θέματα του κ. Κωνσταντίνου. Ο κ. Οικονομίδης ήταν καλός μάρτυρας, σταθερός, δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις, οι θέσεις του ήταν ξεκάθαρες και κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Πραγματικά γεγονότα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων με αρ. 16, 17, 18 και 19, των κειμένων επί της Λεωφόρου Λεμεσού αρ. 2, στο εμπορικό Συγκρότημα ΚΡΟΝΟΣ, στα Λατσιά. Τα καταστήματα ενοικιάστηκαν από κάποιο Γιώργο Κωνσταντίνου, με την εγγύηση του Αιτητή στην παρούσα και τρίτου προσώπου. Στην Αίτηση υπ' αρ. Ε120/11 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα ήταν οι Αιτητές, ο Αιτητής στην παρούσα ήταν ο Καθ' ου η Αίτηση 2, εγγυητής του ενοικιαστή, ο ενοικιαστής ήταν ο Καθ' ου η Αίτηση 1 και Καθ' ου η Αίτηση 3 ήταν ο δεύτερος εγγυητής, κάποιος Χρίστος Τζιακούρης. Στις 24.10.2011 εκδόθηκε απόφαση στην υπόθεση Ε120/11 εναντίον του Αιτητή στην παρούσα και ερήμην του, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως με τον Καθ' ου η Αίτηση 1, για το ποσό των €9.030 οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από 2.1.2011 έως 1.7.2011, πλέον €120 κοινόχρηστα της ίδιας περιόδου, εντόκως προς 5,5% ετησίως από 15.6.2011 μέχρις εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των €1.505 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη, πλέον €20 μηνιαίως ως κοινόχρηστα από 2.7.2011 μέχρι παράδοσης της κατοχής, πλέον €730 δικηγορικά έξοδα, εντόκως προς 5,5% ετησίως από 15.6.2011 μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €29 έξοδα εκδόσεως της απόφασης, πλέον Φ.Π.Α. Το ύψος του ενοικίου και των κοινοχρήστων είχαν καθοριστεί με Διάταγμα του Δικαστηρίου τούτου την 7.12.2009 στην υπόθεση Κ1/
- Οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα καταχώρισαν εναντίον του Αιτητή στις 31.8.2012 ένταλμα κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας, το οποίο εκτελέστηκε μερικώς και εισπράχθηκε το ποσό των €355,43, μετά από δημόσιο πλειστηριασμό που έγινε στις 12.11.
- Καταχώρισαν επίσης Ειδοποίηση Πτώχευσης με αρ. 2/13 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και Αίτηση Πτώχευσης με αρ. 43/13, ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου, η οποία εκκρεμεί. Δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι οι Καθ' ων η Αίτηση εξαπάτησαν ή παραπλάνησαν τον Αιτητή ή ότι είναι ένοχοι ψευδών παραστάσεων έναντι του Αιτητή. Νομική πτυχή: Ισχυρισμοί στην Αίτηση και θεραπεία ακύρωσης απόφασης: Ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος, Ν.23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προβλέπει την αναθεώρηση διατάγματος ή απόφασης του Δικαστηρίου, στο άρθρο 6 [1]. Σχετικό είναι και το άρθρο 15 [2]. Κάτω από το άρθρο 6 ένας δύναται να ζητήσει ακύρωση απόφασης όπου η θέση του εμπίπτει σε τουλάχιστον ένα από τα εδάφια και δεν έχει ακόμα απωλέσει κατοχή και κάτω από το άρθρο 15 δύναται να ζητήσει αποζημιώσεις όπου καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου και έχει απωλέσει κατοχή (βλέπετε σχετικά Μιχαηλίδου v. Μακρίδη
(1995)1 Α.Α.Δ. 679). Το πρώτο θέμα που εγείρεται είναι ότι, στην παρούσα περίπτωση, ο Αιτητής δεν έχει ούτε και είχε την κατοχή των επίδικων καταστημάτων, εφόσον δεν ήταν ο ενοικιαστής αλλά ο εγγυητής αυτού. Με βάση ποιο άρθρο ο Αιτητής μπορεί να ζητήσει την ακύρωση ή παραμερισμό της εναντίον του απόφασης; Σίγουρα όχι με βάση το άρθρο 15, διότι αυτό ομιλεί ειδικά για τον ενοικιαστή. Εάν θεωρήσουμε ότι ο Αιτητής δύναται να βασισθεί στο άρθρο 6, ως δεύτερο σημείο παρατηρούμε ότι, στην παρούσα υπόθεση δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου προς απόδειξην ψευδών παραστάσεων ή απάτης εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση προς τον Αιτητή. Οι ισχυρισμοί πρέπει να αποδεικνύονται με μαρτυρία και όχι να αφήνονται να εξαχθούν ως συμπεράσματα. Το βάρος απόδειξης φέρει ο αιτούμενος τη θεραπεία, δηλαδή ο Αιτητής. Επανερχόμαστε στο ίδιο θέμα και πιο κάτω. Ως τρίτο σημείο, σημειώνουμε την κρίση μας πως είναι σαφές ότι, ο σκοπός του άρθρου 6 δεν είναι ο έλεγχος από το ίδιο το Δικαστήριο της ορθότητας της απόφασης του υπό το φως των ισχυρισμών του διαδίκου που ζητεί την αναθεώρηση. Αυτός είναι ο ρόλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη δευτεροβάθμια δικαιοδοσία του. Ο σκοπός του άρθρου 6 είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σε ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου. Τίποτε απ' αυτά δε συνεπάγεται τον έλεγχο του κατά πόσον το Δικαστήριο ορθά εφάρμοσε το Νόμο, ορθά έκρινε τη μαρτυρία, οι προϋποθέσεις του Νόμου πληρούνταν και ελήφθησαν υπόψη όλα όσα έπρεπε να ληφθούν υπόψη. Όλα αυτά εμπίπτουν στη δικαιοδοσία Εφετείου και όχι του ιδίου του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Έρεισμα για τη ρηθείσα θέση βρίσκουμε στην ίδια τη νομοθεσία και στις αποφάσεις Kennedy Hotels Ltd. v. Georghiou
(1982)2 J.S.C. 173 και Savvides v. Boscovits
(1965)1 C.L.R. 116. Στην πρώτη αυθεντία, η οποία είναι απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου, του έντιμου Δικαστή κ. Ι. Πογιατζή, στη σελίδα 182, το Δικαστήριο είπε: «Applying the aforesaid principles in construing section 47 of the Courts of Justice Law and sections 5 and 16
(2)of the Rent Control Law, 1975, I have come to the conclusion that in the present case where the order for possession sought to be varied or suspended is in respect of premises covered by the provisions of the latter law, the jurisdiction of the Court is limited only in those circumstances expressly set out in the aforesaid sections 5 and 16
(2)of the Law; outside those circumstances the Court cannot exercise any discretion whatsoever.» [δική μου υπογράμμιση] Με τη δεύτερη αυθεντία κατέστη ξεκάθαρο ότι, κάτω από το άρθρο 5 του Νόμου 17/61, η εξουσία του πρωτόδικου Δικαστηρίου ουδόλως επηρεάζει τη δευτεροβάθμια δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι περιπτώσεις στις οποίες το πρωτόδικο Δικαστήριο δύναται να αναθεωρήσει ή παραμερίσει δική του απόφαση, δεν αποτελούν λόγους έφεσης. Σημειώνω ότι τα άρθρα 6 και 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/83 απαντώνται, με παρόμοιο ή πανομοιότυπο λεκτικό, στο Rent (Control) Law, Cap. 86, ως άρθρα 14 και 21, Rent Control (Business Premises) Law 1961, Ν. 17/61, ως άρθρα 5 και 13 και στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1975, Ν. 36/75, άρθρα 5 και
- Τέταρτον, πρέπει τα γεγονότα της υπόθεσης να δικαιολογούν την παρέμβαση του Δικαστηρίου κάτω από τουλάχιστον ένα από τα πέντε εδάφια του άρθρου
- Δεν υπάρχει ενώπιον μας μαρτυρία αλλά ούτε και ισχυρισμός, που να σχετίζεται με τα εδάφια (α) και (ε) του άρθρου
- Ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος - εδάφιο (β): Το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει κατά πόσον η απόφαση στην Ε120/11 εκδόθηκε συνεπεία ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους από μέρους των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα. Δεν έχουμε πεισθεί περί τούτου και ο Αιτητής έχει αποτύχει να αποσείσει το βάρος απόδειξης το οποίο φέρει. Σημειώνω ότι σημασία έχει κατά πόσον υπήρξαν ψευδείς παραστάσεις από μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι εξασφάλισαν την απόφαση και όχι από μέρους οποιουδήποτε άλλου προσώπου που δεν είναι διάδικος ενώπιον μας. Νέα μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως - εδάφιο (γ): Δεν έχει καταδειχθεί ενώπιον μας νέα οποιαδήποτε μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως, η οποία δεν μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να παρουσιαστεί όταν εκδόθηκε η απόφαση εναντίον του Αιτητή στην παρούσα. Αναφορικά με τη διαφοροποίηση των ενοικιάσεων με την αφαίρεση υποστατικών από τα ενοικιασθέντα, δεν έχουμε πεισθεί αφενός ότι δεν μπορούσε να παρουσιαστεί ενώπιον μας πριν την έκδοση της απόφασης με την άσκηση εύλογης επιμέλειας από μέρους του Αιτητή στην παρούσα και αφετέρου, δεν έχουμε πεισθεί ότι το θέμα αυτό δεν είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ούτως ή άλλως, από τους Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα πριν την έκδοση της απόφασης. Αντίθετα, από τα Τεκμήριο 4, 5 και 6, φαίνεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, είχαν απαίτηση μόνο για τα τρία καταστήματα από τα αρχικώς τέσσερα που είχαν ενοικιαστεί. Απουσία - εδάφιο (δ): Ο Αιτητής πρέπει να δείξει ότι η απουσία του στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου στην Ε120/11 πριν την έκδοση της απόφασης, δεν οφειλόταν σε οιανδήποτε παράλειψη ή αμέλεια εκ μέρους του. Ο Αιτητής δεν αρνείται ότι είχε γνώση της ύπαρξης της υπόθεσης εναντίον του. Δεν αρνείται ότι παρέλειψε να εμφανιστεί. Ισχυρίζεται ότι δεν εμφανίστηκε επειδή πίστεψε στις διαβεβαιώσεις του ενοικιαστή. Ο ενοικιαστής και Καθ' ου η Αίτηση 1 στην Ε120/11, δεν είναι ενώπιον του Δικαστηρίου στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή ότι παραπλανήθηκαν και από τους Καθ' ων η Αίτηση, αντικρούστηκαν ικανοποιητικά από τη μαρτυρία του Μ.Κ.
- Στην περί Ενοικιοστασίου Νομοθεσία και Κανονισμούς επί του θέματος της καταχώρισης Απάντησης, ο Κανονισμός 8(α) είναι ξεκάθαρος και δεν επιδέχεται ερμηνείας. Η προθεσμία που τάσσεται είναι υποχρεωτική. Η επιλογή του Καθ' ου η Αίτηση συνίσταται στην καταχώριση, ή μη, Απάντησης και στη καταβολή ή μη παντός οφειλομένου ποσού. Οι προθεσμίες τάσσονται για να τηρούνται. Αυτό συνάδει και με το γεγονός ότι η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου είναι συνοπτική (Καν. 3(στ)). Ο Καθ' ου η Αίτηση μπορεί να καταχωρήσει Απάντηση εντός 14 ημερών και/ή να καταβάλει τα υπ' αυτού οφειλόμενα ενοίκια εντός 14 ημερών. Αν δεν το πράξει, ο Αιτητής δύναται να καταχωρήσει Αίτηση για απόφαση δυνάμει του Καν. 12(α) και της Δ.26 θ.7, η οποία μπορεί να είναι μονομερής δυνάμει της Δ.48 θ.8
(1)(y) και να μην συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δυνάμει της Δ.48 θ. 8
(2). Είναι πάντα υποχρέωση του ιδίου του διαδίκου να βεβαιώνεται ότι οι προθεσμίες που τάσσονται είτε από το Νόμο και τους Κανονισμούς είτε από το Δικαστήριο, τηρούνται, αφού ο διάδικος είναι υπόλογος για τις προθεσμίες αυτές και είναι υποχρέωση του να δείχνει ενδιαφέρον για το στάδιο στο οποίο ευρίσκεται η υπόθεση του ανά πάσα στιγμή. Είμαστε της άποψης ότι ο σκοπός του νομοθέτη όταν θεσπιζόταν το εδάφιο (δ) ήταν η παροχή ευκαιρίας σε διάδικο να ακυρώσει απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε εναντίον του, όταν αυτός έπραξε ότι ήταν δυνατόν υπό το φως των προσωπικών του περιστάσεων να εμφανιστεί ή εκπροσωπηθεί σε υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου ή να εξοφλήσει την οφειλή του και αυτό δεν κατέστη δυνατόν, ή όπου ήταν παντελώς αδύνατον ή εξαιρετικά δύσκολο για το διάδικο έστω να λάβει μέτρα ή να προνοήσει για την εμφάνιση ή εκπροσώπηση του ενώπιον του Δικαστηρίου ή την εξόφληση οφειλόμενου ποσού. Πιστεύουμε ότι η κατάληξη μας σε οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα, κυρίως σε υπόθεση ενώπιον τούτου του Δικαστηρίου, θα εγκυμονούσε κινδύνους για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, την έγκαιρη διάγνωση των δικαιωμάτων των διαδίκων και την επίλυση των διαφορών που ανάγονται ενώπιον του Δικαστηρίου, μεθ' όλης της λογικής ταχύτητος, σύμφωνα και με το άρθρο 4 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου με το οποίο καθιδρύθηκε το Δικαστήριο τούτο. Έρεισμα για τούτη τη κρίση μας βρίσκουμε στη Νομολογία και αναφέρουμε ενδεικτικά την αυθεντία Ξενοφών v. Alpha Bank Ltd., Πολιτική Έφεση 11115, απόφαση ημερομηνίας 18.6.
- Ο Αιτητής αποτυγχάνει στο αίτημα του για ακύρωση της απόφασης δυνάμει του εδαφίου (δ) του άρθρου
- Απόφαση: Ενόψει των πιο πάνω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, κρίνω ότι δε δικαιολογείται ούτε στοιχειοθετείται η απόδοση της αιτούμενης με την παρούσα Αίτηση θεραπείας, η οποία και απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα στην ίδια κλίμακα με την υπόθεση Ε120/11 και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1]
- Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τας ακολούθους περιπτώσεις: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην τα γεγονότα της υποθέσεως τα επηρεάζοντα το ζήτημα του ενοικίου μετεβλήθησαν ουσιαστικώς ή εσημειώθη ουσιαστική μεταβολή περιστάσεων από της εκδόσεως του διατάγματος ή απόφασης (β) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους (γ) εις περίπτωσιν καθ' ην υπάρχει διαθέσιμος νέα μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως ήτις δεν ηδύνατο να προσαχθή δια της ασκήσεως ευλόγου επιμελείας όταν το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του (ε) σε περίπτωση κατά την οποία εκδόθηκε διάταγμα έξωσης βάσει του άρθρου 11
(1), (στ), (ζ), (η) και ο ιδιοκτήτης μέσα σε εύλογο χρόνο από την παράδοση της κατοχής δεν υλοποίησε τους λόγους της έξωσης. [2] 15. Εάν μετά την υπό του ιδιοκτήτου λήψιν αποφάσεως ή διατάγματος διά κατοχήν ή έξωσιν, δυνάμει του παρόντος Μέρους, το Δικαστήριον θεωρήση ότι η απόφασις ή το διάταγμα ελήφθη δια ψευδών παραστάσεων ή δια της αποκρύψεως ουσιαστικών γεγονότων, το Δικαστήριον δύναται να διατάξη τον ιδιοκτήτην να πληρώση εις τον προηγούμενον ενοικιαστήν τοιούτο ποσόν οίον φαίνεται ότι είναι επαρκές ως αποζημίωσις δια ζημίαν ή απώλειαν ην υπέστη ο ενοικιαστής συνεπεία της αποφάσεως ή του διατάγματος. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο