← Κύπρος

MEGALAND COMPUTERS LTD ν. R.ST. ESTATE LTD, Αρ. Αίτησης: Κ11/2014, 8/3/2016

MEGALAND COMPUTERS LTD ν. R.ST. ESTATE LTD, Αρ. Αίτησης: Κ11/2014, 8/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2016:11 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Ν. Σατσιά, Παρέδρων Αρ. Αίτησης: Κ11/2014 Μεταξύ: MEGALAND COMPUTERS LTD, από Λευκωσία Αιτητές και R.ST. ESTATE LTD, από Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση -------------------------------------------------------------- 8.3.2016 Για τους Αιτητές: κα. Μ. Καραολιά για κ.κ. Μ. Ηλιάδη & Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Χ. Σταυράκης και κα. Ε. Μιχαήλ για κ.κ. Ρ. & Χ. Σταυράκης Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 17.2.2014 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται παραμερισμό και/ή ακύρωση της απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας ημερομηνίας 4.2.2014, η οποία εκδόθηκε στην Αίτηση αρ. Ε291/13, και της οποίας η έκδοση εξασφαλίσθηκε στη βάση ουσιώδους λάθους και/ή με απάτη και/ή με ψευδείς παραστάσεις και/ή άλλως πως, και/ή εκδόθηκε στην απουσία των Αιτητών η οποία δεν οφειλόταν σε οποιαδήποτε παράλειψη ή αμέλεια εκ μέρους τους. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι οι πρώην ενοικιαστές καταστήματος του οποίου η κατοχή παραδόθηκε στον ιδιοκτήτη κατά ή περί την 16.8.

  1. Στις 10.12.2013 οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων την Αίτηση υπ' αρ. Ε291/13, με την οποία αξίωναν ενδιάμεσα οφέλη και αποζημιώσεις για αποκατάσταση ζημιών που κατ' ισχυρισμό προκλήθηκαν κατά την διάρκεια της ενοικίασης του καταστήματος. Η Αίτηση επιδόθηκε στους Αιτητές την 11.12.2013 και οι Αιτητές, μέσω των δικηγόρων τους, απέστειλαν ενημερωτική επιστολή προς τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση ότι θα εμφανίζονταν εκ μέρους τους. Περαιτέρω, οι Αιτητές στις 23.12.2013 καταχώρησαν Ειδοποίηση/Σημείωμα Εμφάνισης ενώπιον του Πρωτοκολλητή, με κοινοποίηση στους δικηγόρους των Αιτητών. Πριν την καταχώριση Απάντησης, εκδόθηκε απόφαση ερήμην των Αιτητών στην παρούσα. Είναι η θέση των Αιτητών ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν είχε δικαιοδοσία να ακούσει ούτε και να αποφασίσει την Αίτηση Ε291/2013 καθότι, μετά την αποχώρηση των Αιτητών από το ακίνητο κατά ή περί την 16.8.2013 δεν υφίστατο (κατά το χρόνο καταχώρησης της Αίτησης) ελεγχόμενη ή θέσμια ενοικίαση, στη βάση της οποίας οι Καθ' ων η Αίτηση μπορούσαν να εγείρουν ζήτημα και/ή υπόθεση για αποζημιώσεις λόγω ισχυριζόμενων ζημιών στο υποστατικό. Δυνάμει της σχετικής ισχύουσας νομοθεσίας αλλά και νομολογίας επί του θέματος, το κυρίαρχο στοιχείο το οποίο διέπει το θέμα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, είναι η ιδιότητα του ενοικιαστή ως θέσμιος και η φύση της ενοικίασης επίσης ως θέσμια και ελεγχόμενη ενοικίαση. Ο χρόνος γένεσης της αξίωσης δεν διαδραματίζει κανένα ρόλο. Επομένως και η απόφαση που εκδόθηκε στην Αίτηση υπ' αρ. Ε291/2013, είναι άκυρη και μη εκτελεστή, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα, στην Αίτηση αρ. Ε291/13, έντονα παραπλανούν το Δικαστήριο, τόσο με τους ισχυρισμούς που προβάλλουν στην Αίτηση τους, όσο και με τα όσα αναφέρουν και παραθέτουν ως Τεκμήρια με την ένορκο δήλωση του λογιστή τους προς απόδειξη της υπόθεσης τους, αφού, παρά την υποχρέωση τους, δεν παραθέτουν καμία μαρτυρία για την κατάσταση του ακινήτου όταν αυτό ενοικιάστηκε στους Αιτητές στην παρούσα. Η υποχρέωση που κλήθηκαν να εκπληρώσουν οι Αιτητές, η οποία αποτέλεσε και τη νομική βάση της Αίτησης υπ' αρ. Ε291/13, ήταν να παραδώσουν το κατάστημα ως το παρέλαβαν κατά την ενοικίαση. Περαιτέρω και χωρίς να γίνεται καμία μνεία σε φυσική φθορά και/ή την υποχρέωση για εργασίες συντήρησης του ιδιοκτήτη, ψευδώς γίνονται παραστάσεις περί ζημιών οι οποίες ουσιαστικά αφορούν σε φυσικές φθορές ή/και σε αναγκαίες εργασίες που είχαν γίνει με την έγκριση των Καθ' ων η Αίτηση για τη διαμόρφωση του υποστατικού το 2005 όταν αυτό ενοικιάστηκε από τους Αιτητές, από εκθεσιακό χώρο αυτοκινήτων σε κατάστημα, ως ο σκοπός της ενοικίασης. Δεν γίνεται καμία αναφορά στις εργασίες που έπρεπε να προβούν για να μπορεί αυτό να χρησιμοποιηθεί ως κατάστημα. Δεν γίνεται επίσης καμία αναφορά στο χρόνο που έγιναν οι κατ' ισχυρισμόν ζημιές. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι έχουν καλή υπεράσπιση και είναι ορθό και δίκαιο να τους δοθεί η ευκαιρία να υπερασπιστούν και να καταχωρήσουν την Απάντηση τους στην Αίτηση υπ' αρ. 291/
  2. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι όλες οι ενέργειες που έγιναν στο υποστατικό, πραγματοποιήθηκαν με την γνώση και συγκατάθεση των Καθ' ων η Αίτηση και με σκοπό να καταστήσουν το υποστατικό κατάλληλο ως κατάστημα και ασφαλές για ενοικίαση. Το κατάστημα παραδόθηκε σε καλύτερη κατάσταση απ' αυτή που παραλήφθηκε, ενώ οι όποιες μετατροπές και προσθήκες έγιναν δεν αφαιρέθηκαν κατόπιν απαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι ισχυρίζονταν ότι αποτελούσαν προσαρτήματα (fixtures) του υποστατικού τα οποία δεν μπορούσαν να αφαιρεθούν. Επιπρόσθετα, οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι απαιτήσεις των Καθ' ων η Αίτηση είναι ψευδείς, υπερβολικές και εξογκωμένες. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρίστηκε την 7.3.2014 και μ' αυτήν οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται ότι το επίδικο κατάστημα παραδόθηκε στους ιδιοκτήτες κατά την 16.8.2013 και ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές εγκατέλειψαν το κατάστημα σε κακά χάλια κατά την ως άνω ημερομηνία, μετά από πρόκληση σ' αυτό μεγάλων ζημιών και αφήνοντας σωρεία απλήρωτων ενοικίων και μετέφεραν την επιχείρηση τους 50 μέτρα πιο κάτω επί τους ιδίας οδού. Οι Καθ' ων η Αίτηση λέγουν ότι οι αιτούμενες θεραπείες απορρίπτονται σαν ατεκμηρίωτες, αδικαιολόγητες και ανεδαφικές, ο δε ισχυρισμός ότι η απόφαση εξασφαλίσθηκε στη βάση ουσιώδους λάθους και/ή με απάτη και/ή με ψευδείς παραστάσεις, ουδόλως τεκμηριώνεται είτε με γεγονότα είτε με ισχυρισμούς. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν την Αίτηση αρ.Ε154/13 για καθυστερημένα ενοίκια και για ενδιάμεσα οφέλη και την Ε291/13 για ζημιές. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι δικηγόροι των Αιτητών επέδειξαν αμέλεια και καταφρόνηση της δικαιοσύνης με την παράλειψη καταχώρησης Απάντησης στην Ε291/2013 και τη μετέπειτα καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση λέγουν ότι οι ισχυρισμοί των Αιτητών είναι εκ των υστέρων δικαιολογίες και ανεδαφικά κατασκευάσματα και ουδόλως εξηγούν ή δικαιολογούν τη μη καταχώρηση Απάντησης για περίοδο δύο μηνών. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων έχει δικαιοδοσία, ως φαίνεται τόσο από τη νομοθεσία όσο και τη νομολογία, ως και από τα παραδεκτά γεγονότα της υπόθεσης. Ουδεμία παραπλάνηση έγινε ή γίνεται από τους Καθ' ων η Αίτηση, ενώ οι Αιτητές με τους ισχυρισμούς τους, οι οποίοι είναι σε πλήρη αντίφαση με τα υφιστάμενα έγγραφα και τις πραγματικότητες της ενοικίασης, αποπειρώνται να παραπλανήσουν το Δικαστήριο με σκοπό να τους επιτραπεί το επανάνοιγμα μίας υπόθεσης για την οποία δεν έχουν την παραμικρή υπεράσπιση. Με την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου, οι Αιτητές ανέλαβαν να το παραδώσουν στην ίδια άριστη κατάσταση που το παρέλαβαν και ουδέποτε ήγειραν είτε προφορικώς είτε γραπτώς, οποιοδήποτε παράπονο για οτιδήποτε. Περαιτέρω, για οποιαδήποτε μετατροπή και προσθήκη, θα έπρεπε να λαμβάνουν τη γραπτή έγκριση του ιδιοκτήτη, που δεν έλαβαν. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί καθ' ότι είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, οι Αιτητές δεν έχουν καλή υπεράσπιση και/ή ούτε καν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην Αίτηση Ε291/13, η Αίτηση δεν στηρίζεται σε ικανή και/ή επαρκή μαρτυρία, που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία με τον τρόπο που ζητούν οι Αιτητές και/ή να εκδώσει διατάγματα παραμερισμού και/ή ακύρωσης της απόφασης. Περαιτέρω, οι Αιτητές δεν λέγουν την αλήθεια και ούτε προσφεύγουν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Αν παραμερισθεί η εκδοθείσα απόφαση, θα προσβληθεί το συνταγματικό δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση για δίκαιη και γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης και/ή για αποκόμιση των καρπών της προς όφελος τους απονομής της δικαιοσύνης από το Δικαστήριο. Δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε λόγος και ούτε αποδεικνύεται συγκεκριμένος λόγος ακύρωσης της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 4.2.
  3. Ιστορικό: Την 18.2.2014 εκδόθηκε μονομερώς προσωρινό Διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης και των διαταγμάτων ημερομηνίας 4.2.2014 που εκδόθηκαν στην Αίτηση Ε291/2013, μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση της κυρίως Αίτησης. Το διάταγμα κατέστη απόλυτο εκ συμφώνου την 14.3.
  4. Μαρτυρία, αξιολόγηση, ευρήματα: Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά των Αιτητών κατέθεσε ο κ. Στέλιος Στυλιανίδης. Ο κ. Στυλιανίδης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32

(1)/
  1. Κατέθεσε ότι είναι ο μόνος διευθυντής και μέτοχος της Αιτήτριας εταιρείας, η οποία είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Ασχολείται με το εμπόριο ηλεκτρικών ειδών, συσκευών και εξοπλισμού πληροφορικής και ηλεκτρονικών υπολογιστών, καθώς και συναφή είδη. Οι Αιτητές διατηρούν κατάστημα πώλησης των εμπορευμάτων τους στην οδό Διαγόρου, στη Λευκωσία. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στο ιστορικό της έκδοσης Απόφασης ερήμην των Αιτητών στην παρούσα, στα πλαίσια της Αίτησης Ε291/
  2. Κατέθεσε επίσης ότι, στις 22.4.2005 οι Αιτητές συνήψαν έγγραφη συμφωνία ενοικίασης με τους Καθ' ων η Αίτηση, για χρονική περίοδο δύο ετών, από 1.6.2005 μέχρι 31.12.
  3. Ο ίδιος υπέγραψε τη σύμβαση ως εγγυητής των υποχρεώσεων των Αιτητών. Μετά τη λήξη του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου, οι Αιτητές κατέστησαν θέσμιοι ενοικιαστές. Το πληρωτέο ενοίκιο, από 1.1.2012, κατόπιν συμφωνίας του μάρτυρα εκ μέρους των Αιτητών με τους Καθ' ων η Αίτηση, μειώθηκε σε €4.130 και από τον Ιούλιο 2012, κατόπιν και πάλι συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, μειώθηκε σε €3.
  4. Οι Καθ' ων η Αίτηση στη συνέχεια αποδέχθηκαν πρόταση των Αιτητών όπως, από 1.7.2013 το ενοίκιο μειωθεί στο ποσό των €3.000 μηνιαίως. Οι Αιτητές προσέφεραν στους Καθ' ων η Αίτηση τα μειωμένα ενοίκια, αλλά οι Καθ' ων η Αίτηση αρνήθηκαν να τα παραλάβουν και απείλησαν τους Αιτητές με νομικά μέτρα. Κατά ή περί την 16.8.2013, οι Αιτητές αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το υποστατικό και να παραδώσουν την κατοχή στους Καθ' ων η Αίτηση. Εν τω μεταξύ, στις 28.6.2013 οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν καταχωρίσει εναντίον των Αιτητών την υπ' αρ. Ε154/13 Αίτηση Έξωσης, με την οποία αξίωναν από τους Αιτητές και τον κ. Στυλιανίδη προσωπικά, το ποσό των €14.400 ως καθυστερημένα ενοίκια από 1.3.2013 μέχρι 30.6.2013, πλέον διάταγμα έξωσης, πλέον ενδιάμεσα κέρδη εκ €148.- ημερησίως από 1.7.2013 μέχρι παράδοσης ελεύθερης και κενής κατοχής του καταστήματος. Κατόπιν συνοπτικής εκδίκασης, εκδόθηκε στις 28.5.2014 απόφαση εναντίον των Αιτητών, ενώ προωθήθηκε για ακρόαση σε σχέση με τον κ. Στυλιανίδη. Με την Αίτηση υπ' αρ. Ε291/13, οι Καθ' ων η Αίτηση αξίωναν αποζημιώσεις και ενδιάμεσα οφέλη για αποκατάσταση ζημιών που κατ' ισχυρισμόν προκλήθηκαν από τους Αιτητές κατά την διάρκεια ενοικίασης του καταστήματος. Λόγω του ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονταν αφορούσαν τεχνικά θέματα και λεπτομέρειες για τις οποίες χρειαζόταν μελέτη εκ μέρους των Αιτητών για να μπορέσουν να απαντηθούν ορθώς, δεν κατέστη δυνατή η καταχώρηση της Απάντησης εντός της προθεσμίας που προνοείται από τους Κανονισμούς. Ο Μ.Α.1 ισχυρίστηκε ότι οι Αιτητές δεν ενήργησαν κακόπιστα, ούτε υπήρξαν αμελείς. Αντιθέτως, επέδειξαν κάθε επιμέλεια, καθώς έπρεπε να αναζητήσουν στοιχεία και αποδείξεις που αφορούσαν το χρόνο της αρχικής ενοικίασης του υποστατικού το 2005, δηλαδή 10 χρόνια περίπου πριν. Ο Μ.Α.1 ισχυρίστηκε ότι οι Αιτητές, μέσω του ιδίου, έλαβαν τη γνώμη ειδικών και εμπειρογνωμόνων για τα θέματα της Αίτησης και τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση, σε σχέση με τις ισχυριζόμενες ζημιές. Αναζήτησε και συμβουλεύτηκε συνεργάτες και επαγγελματίες με τους οποίους συνεργάστηκαν οι Αιτητές κατά τον χρόνο που ενοικιάστηκε το υποστατικό το 2005 ή και σε μεταγενέστερο χρόνο, για να διεξάγουν εργασίες συντήρησης και επιδιορθώσεις στο υποστατικό και επικοινώνησε με τους εγκεκριμένους λογιστές των Αιτητών, με σκοπό να εξασφαλίσει αντίγραφα των σχετικών τιμολογίων και αποδείξεων για τα έξοδα που επωμίστηκαν οι Αιτητές. Οι λογιστές εφοδίασαν τον Μ.Α.1 με σχετική γραπτή Βεβαίωση, με την οποία πιστοποιείται πως οι Αιτητές ξόδεψαν για την ανακαίνιση και βελτίωση του υποστατικού το ποσό των Λ.Κ.24.259 κατά το έτος 2005, ενώ ακολούθως και επιπρόσθετα, ξόδεψαν το ποσό των Λ.Κ.10.333 για συντήρηση του υποστατικού. Ο Μ.Α.1 ισχυρίστηκε ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση παραπλάνησαν το Δικαστήριο, τόσο με τους ισχυρισμούς που προέβαλαν στην Αίτηση τους, όσο και με τα όσα ανέφεραν και προσκόμισαν ως Τεκμήρια με την ένορκη δήλωση του λογιστή τους προς απόδειξη της υπόθεσης τους, αφού δεν προσέφεραν καμία μαρτυρία για την κατάσταση του ακινήτου όταν αυτό ενοικιάστηκε στους Αιτητές. Η υποχρέωση που κλήθηκαν να εκπληρώσουν οι Αιτητές, ήταν να παραδώσουν το κατάστημα ως το παρέλαβαν κατά την ενοικίαση. Χωρίς να γίνεται μνεία σε φυσική φθορά και φθορά λόγω χρήσης 20 χρόνων και/ή την υποχρέωση για εργασίες συντήρησης του ιδιοκτήτη, ψευδώς έγιναν παραστάσεις για ζημιές, οι οποίες ουσιαστικά αφορούσαν σε φυσικές φθορές ή/και σε αναγκαίες εργασίες που είχαν γίνει με την έγκριση των Καθ' ων η Αίτηση για τη διαμόρφωση του υποστατικού το 2005 όταν αυτό ενοικιάστηκε από τους Αιτητές, από εκθεσιακό χώρο αυτοκινήτων σε κατάστημα, ως ο σκοπός της ενοικίασης. Ο Μ.Α.1 αναφέρθηκε στην ηλεκτρική εγκατάσταση του υποστατικού, η οποία ήταν προβληματική και επικίνδυνη, γεγονός που ανάγκασε τους Αιτητές να απομονώσουν την παροχή στο πάτωμα που είχε απώλειες και να απενεργοποιήσουν πρίζες που βρίσκονταν στο πάτωμα. Ο επιπρόσθετος φωτισμός ήταν αναγκαίος για την λειτουργία του καταστήματος και υπήρχε η συγκατάθεση των Καθ' ων η Αίτηση για την τοποθέτηση του. Οι Καθ' ων η Αίτηση διατήρησαν τον επιπρόσθετο φωτισμό. Οι λαμπτήρες των κατόπτρων στην οροφή, που οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίστηκαν ότι αποτελεί ζημιά επειδή αφαιρέθηκαν, δεν ήταν ιδιοκτησίας των Καθ' ων η Αίτηση αλλά των Αιτητών, οι οποίοι τους είχαν τοποθετήσει με δικά τους έξοδα. Τα επιπρόσθετα φωτιστικά δεν αφαιρέθηκαν, αφού αποτελούσαν πλέον προσαρτήματα. Τα κρεμαστά φωτιστικά των κατόπτρων ήταν όλα σε λειτουργήσιμη κατάσταση όταν οι Αιτητές παράδωσαν κατοχή του καταστήματος. Κατά το χρόνο της παράδοσης του υποστατικού στους Αιτητές προς ενοικίαση, το μισό κατάστημα καλυπτόταν από κυματοειδή παραπετάσματα που είχαν τοποθετηθεί ως διακοσμητικά από την εταιρεία αυτοκινήτων FORD. Οι Καθ' ων η Αίτηση, όχι μόνον επιθυμούσαν και επέτρεψαν την αφαίρεση τους αλλά για το σκοπό αυτό έδωσαν «κατά χάριν» χρόνο στους Αιτητές, κατά την έναρξη της ενοικίασης και δεν έλαβαν ενοίκιο για τον αρχικό χρόνο ενοικίασης, έτσι ώστε να διευκολύνουν τους Αιτητές με το κόστος της αφαίρεσης τους. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι, αυτός είναι ο λόγος που οι Καθ' ων η Αίτηση στην Ε291/2013, δεν απαιτούν το κόστος της επαναφοράς τους, παρ' όλο που ψευδώς παριστάνουν προς το Δικαστήριο ότι αυτό αποτελούσε μέρος των ζημιών που προκλήθηκαν στο κατάστημα. Η είσοδος του καταστήματος, η οποία βρισκόταν στην αριστερή πλευρά, έπρεπε να μετακινηθεί ώστε να εξυπηρετεί τον χώρο ως κατάστημα. Οι Καθ' ων η Αίτηση αναγνώρισαν την ανάγκη και συγκατατέθηκαν σ' αυτό, αρνήθηκαν όμως να συνεισφέρουν στο κόστος μετακίνησης της, που ανήλθε σε €3.
  5. Οι Καθ' ων η Αίτηση ψευδώς παρέστησαν προς το Δικαστήριο ότι αυτό αποτελούσε δήθεν ζημιά και ζητούσαν να τους καταβληθεί το κόστος για τη μελλοντική μετακίνηση και επαναφορά της. Είναι ισχυρισμός του μάρτυρα ότι, τυγχάνει εκμετάλλευσης και αξιοποίησης από τους Καθ' ων η Αίτηση η ράμπα αναπήρων, που αποτελεί επέκταση της εισόδου και που είναι δια νόμου υποχρεωτική στην περίπτωση καταστημάτων. Τα έξοδα της, €3.500.- επωμίστηκαν αποκλειστικά οι Αιτητές. Επομένως, δεν πρόκειται περί ζημιάς, αλλά περί βελτίωσης και αναβάθμισης του ακινήτου. Στην αριστερή πλευρά του κτιρίου τοποθετήθηκε από τους Αιτητές, με τη συγκατάθεση των Καθ' ων οι Αίτηση, ξύλινος σκελετός για τη δημιουργία βοηθητικού χώρου και για σκοπούς στήριξης των ραφιών και επίπλων του καταστήματος. Όταν οι Αιτητές θα έφευγαν από το υποστατικό, αφαίρεσαν την επίπλωση του καταστήματος και απέμεινε ο σκελετός που τη στήριζε, ο οποίος δεν μπορούσε να αφαιρεθεί αφού αποτελούσε πλέον προσάρτηση (fixture) του υποστατικού. Δεν αφαιρέθηκαν οι πόρτες και η πρόσοψη στο διαχωριστικό και το πατάρι, όπως ψευδώς ισχυρίζονται στην έκθεση εκτίμησης τους οι Καθ' ων η Αίτηση. Δεν υπήρχε ούτε πόρτα, ούτε άλλη πρόσοψη η οποία αφαιρέθηκε. Υπήρχαν έπιπλα με ράφια, ιδιοκτησίας των Αιτητών τα οποία μετέφεραν μαζί τους στο νέο τους κατάστημα. Ψευδώς επίσης ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση ότι έγινε παρέμβαση στον τοίχο του καταστήματος. Ο τοίχος ήταν σ' αυτή την κατάσταση κατά την ενοικίαση του υποστατικού από τους Αιτητές και αφού αφαιρέθηκε το παραπέτασμα που τον κάλυπτε. Οι Αιτητές απλά τον είχαν καλύψει με την επίπλωση τους. Στο χώρο έγινε από τους Αιτητές υποδομή για υπερυψωμένο πάτωμα, προς ασφαλή επέκταση της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης, κατόπιν συγκατάθεσης των Καθ' ων η Αίτηση. Αυτός ο χώρος τώρα τυγχάνει εκμετάλλευσης από τους Καθ' ων η Αίτηση και θα τους εξυπηρετήσει δεόντως για την ενοικίαση του καταστήματος. Επομένως, θα έπρεπε να αποζημιώσουν τους Αιτητές γι' αυτό και όχι να ζητούν να αποζημιωθούν για ζημιά που υπέστησαν, όπως ψευδώς παρέστησαν στο Δικαστήριο με σκοπό την έκδοση απόφασης. Κατά την παράδοση του υποστατικού στους Αιτητές, οι Καθ' ων η Αίτηση συγκατατέθηκαν στην αλλαγή του πατώματος του καταστήματος, το οποίο ήταν οξειδωμένο σε διάφορα σημεία και από το οποίο έλειπαν πολλά μεταλλικά καπάκια και βίδες. Το πάτωμα οξειδωνόταν συνέχεια, λόγω του ότι έσταζε το ταβάνι του υποστατικού και οι Καθ' ων η Αίτηση δεν προέβαιναν στην επιδιόρθωση του. Οι Καθ' ων η Αίτηση παραπλανητικά και ψευδώς παρέστησαν στο Δικαστήριο την διάβρωση του πατώματος ως ζημιά που προκλήθηκε από τους Αιτητές. Όμως παρά τους προαναφερθέντες ισχυρισμούς του κ. Στυλιανίδη, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν περιέλαβαν απαίτηση για το πάτωμα στην Ε291/
  6. Οι υαλοπίνακες έσπασαν από αυτοκίνητα που στάθμευαν έξω από το κατάστημα το βράδυ. Οι Αιτητές κατ' επανάληψην ενημέρωσαν τους Καθ' ων η Αίτηση γι' αυτό, με σκοπό τη λήψη μέτρων εκ μέρους τους, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Κατά την αντεξέταση του, παραδέχθηκε αυτή τη ζημιά. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι, παραπλανητικά οι Καθ' ων η Αίτηση αναφέρουν ότι η μεγάλη πινακίδα από Alucobond είχε αφαιρεθεί, παρουσιάζοντας το ως ζημιά. Το μόνο κομμάτι της πινακίδας που αφαιρέθηκε ήταν η επωνυμία του καταστήματος των Αιτητών, κάτι που οι Καθ' ων η Αίτηση αναγκαστικά θα έπρατταν και έτσι δεν αποτελεί ζημιά. Ο υαλοπίνακας στο πάνω μέρος της κεντρικής εισόδου ήταν ραγισμένος όταν οι Αιτητές ενοικίασαν το υποστατικό. Αφού μετακινήθηκε η είσοδος του καταστήματος, οι Αιτητές το συντήρησαν επικολλώντας το με σιλικόνη και καλύπτοντας το για λόγους ασφαλείας. Επομένως, αποτελεί ουσιαστικά βελτίωση για το υποστατικό. Οι κολώνες με επένδυση τρυπητής λαμαρίνας δεν υπέστησαν καμία ζημιά αλλά φυσική φθορά και χρίζουν μόνο συντήρησης, η οποία αποτελεί υποχρέωση των Καθ' ων η Αίτηση. Ο κ. Στυλιανίδης ισχυρίστηκε ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση ψευδώς παρέστησαν στο Δικαστήριο ότι αφαιρέθηκαν καθρέφτες από το υποστατικό. Τα κλιματιστικά που υπήρχαν στο υποστατικό κατά τον χρόνο της αρχικής ενοικίασης δεν δούλευαν, με αποτέλεσμα να αναγκαστούν οι Αιτητές να τοποθετήσουν καινούργια με δικά τους έξοδα. Οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν μάλιστα αφαιρέσει τους κομπρεσσόρους που υπήρχαν για τα παλιά κλιματιστικά. Ο κ. Σταυράκης προέβη σε πολύ συγκεκριμένους ισχυρισμούς αναφορικά με το σύστημα κλιματισμού, οι οποίοι αντίκρουσαν τους ισχυρισμούς του Μ.Α.1 και επί των οποίων ο ίδιος δεν είπε τίποτε. Ήταν ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι, όλες οι ενέργειες, εργασίες επιδιόρθωσης, συντήρησης και οι μετατροπές που έγιναν στο υποστατικό, πραγματοποιήθηκαν με τη γνώση και συγκατάθεση των Καθ' ων η Αίτηση και με σκοπό να καταστήσουν το υποστατικό κατάλληλο ως κατάστημα και ασφαλές για ενοικίαση. Το κατάστημα παραδόθηκε σε καλύτερη κατάσταση απ' αυτή που πραγματικά παραλήφθηκε ενώ, οι όποιες μετατροπές και προσθήκες έγιναν, δεν αφαιρέθηκαν κατόπιν γραπτής απαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι ισχυρίζονταν ότι αποτελούσαν προσαρτήματα (fixtures) του υποστατικού τα οποία δεν μπορούσαν να αφαιρεθούν. Ο μάρτυρας υπέστη σκληρή αντεξέταση, η οποία σε διάφορα σημεία όντως κλόνισε τη μαρτυρία του. Αναγνώρισε διάφορα μηνύματα τα οποία είχαν ανταλλάξει μέσω κινητών τηλεφώνων με τον κ. Χάρη Σταυράκη και τα οποία ο κ. Σταυράκης κατέγραψε σε χαρτί (Τεκμήρια 8 και 9) και τα παρουσίασε στον μάρτυρα. Ο κ. Στυλιανίδης κατέθεσε ότι δεν ήταν μόνο μηνύματα sms ή ανταλλαγές για το θέμα του ενοικίου, αλλά υπήρχαν και ηλεκτρονικά μηνύματα. Ο κ. Στυλιανίδης αναγνώρισε επίσης μηνύματα που στάληκαν από τον κ. Χρίστου προς τον κ. Σταυράκη, καθώς και τα μηνύματα στο έγγραφο Τεκμήριο
  7. Κατατέθηκε επίσης καταγραφή μηνυμάτων που αφορούσε ανταλλαγές που έγιναν την ημέρα της μετακόμισης των Αιτητών (Τεκμήριο 13). Οι Αιτητές μεταφέρθηκαν σε κατάστημα περίπου 50 μέτρα πιο κάτω από το επίδικο, με ενοίκιο €1.880 μηνιαίως και με μεγαλύτερο χώρο. Σ' αυτό το σημείο, ο μάρτυρας κατάθεσε ότι, σε πρόταση των Αιτητών για ενοίκιο €2.500 για το επίδικο, οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν αντιπρότειναν €3.000 μηνιαίως, ενώ κατά την κυρίως εξέταση του, είχε καταθέσει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση αποδέχθηκαν πρόταση των Αιτητών όπως από 1.7.2013 το ενοίκιο μειωθεί στο ποσό των €3.000 μηνιαίως. Μετά κατέθεσε ότι αποδέχθηκε μείωση του ενοικίου στα €3.000 και ότι υπαναχώρησε ο κ. Σταυράκης, επειδή του είχε εκφράσει την πρόθεση του ότι αυτό δεν θα είχε διάρκεια. Κατέθεσε επίσης ότι είχαν να μετακομίσουν «τεράστιο» κατάστημα, ενώ προηγούμενα είχε καταθέσει ότι το επίδικο είναι σαφώς μικρότερο από το κατάστημα που οι Αιτητές ενοικιάζουν σήμερα. Ήταν η γενικότερη θέση του μάρτυρα ότι οι φωτογραφίες που παρουσιάστηκαν και κατατέθηκαν ως τεκμήρια στην αντεξέταση του, εστίαζαν σε κάποια μικρά σημεία στο επίδικο, στα οποία αυτός δεν είχε επέμβει. Ουσιαστικά με τη μαρτυρία του, ο κ. Στυλιανίδης απαρίθμησε διάφορες ενέργειες στο επίδικο στις οποίες είχαν προβεί οι Αιτητές, χωρίς όμως να αναφέρει εάν είχαν τη συγκατάθεση των Καθ' ων η Αίτηση να τις κάμουν και σε περιπτώσεις που ανέφερε ότι υπήρχε τέτοια συγκατάθεση, αντικρούστηκε ευθέως από τη μαρτυρία του κ. Σταυράκη, με εξαίρεση τη μετακίνηση της εισόδου. Δεν αναφέρθηκε καθόλου στην αποδοχή εκ μέρους των Αιτητών του επίδικου στην κατάσταση που ήταν όταν αυτό ενοικιάστηκε το 2005 και στην αναγνώριση αυτής της κατάστασης στο ενοικιαστήριο έγγραφο. Μας είπε ότι ήταν σε άσχημη κατάσταση, αλλά τόσο ο Μ.Κ.1 όσο και το ίδιο το έγγραφο του, λέγουν διαφορετικά. Επικεντρώθηκε στο θέμα του πατώματος, ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είχαν ζητήσει και δεν πήραν αποζημιώσεις γι' αυτό. Εκτός από το πάτωμα, το άλλο μεγάλο κονδύλι, όπως ο ίδιος είπε, ήταν η μετακίνηση της πόρτας. Δεν είπε τίποτε όμως αναφορικά με την υποχρέωση των Αιτητών βάση του συμβολαίου τους, να την επαναφέρουν στην προηγούμενη της θέση. Το ίδιο ισχύει και για τα κυματοειδή παραπετάσματα. Αυτή είναι και η ουσία του ενώπιον μας ζητήματος. Γιατί οι Καθ' ων η Αίτηση παραπλάνησαν το Δικαστήριο κατά την έκδοση της απόφασης στην Ε291/2013; Αναφέρθηκαν σε υποχρεώσεις των Αιτητών στο ενοικιαστήριο έγγραφο οι οποίες δεν υφίσταντο; Δεν έθεσαν το έγγραφο ενώπιον του Δικαστηρίου για να δυνηθεί το Δικαστήριο να κρίνει; Παραποίησαν ή διαστρέβλωσαν όρους του; Δεν υπάρχουν τέτοιοι ισχυρισμοί. Περαιτέρω, είχαν ζητήσει οι Αιτητές παράταση του χρόνου καταχώρισης της Απάντησης τους και δεν τους είχε δοθεί; Ήταν υποχρεωμένοι οι Καθ' ων η Αίτηση να περιμένουν την καταχώριση Απάντησης εκ μέρους των Αιτητών, επειδή καταχώρισε ο δικηγόρος των Αιτητών ειδοποίηση ότι θα εμφανιστεί, ενώ στο παρόν Δικαστήριο δεν προβλέπεται δικονομικά τέτοιο διάβημα; Ο Μ.Α.1 επικεντρώθηκε πάνω στο τι ο ίδιος θα ήθελε το Δικαστήριο να είχε λάβει υπόψην για να εκδώσει την απόφαση του. Το ερώτημα όμως δεν είναι αυτό. Το ερώτημα είναι εάν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου αυτά που έπρεπε να τεθούν ενώπιον του για να ασκήσει την κρίση του και εάν το Δικαστήριο παραπλανήθηκε λόγω απάτης ή ψευδών παραστάσεων. Είναι η κρίση μας εδώ, ότι η μαρτυρία του Μ.Α.1 αντικρούστηκε επαρκώς από τη μαρτυρία του Μ.Κ.1, ότι αυτός υπέπεσε σε αντιφάσεις και ότι η μαρτυρία του κλονίστηκε. Δεύτερος μάρτυρας για τους Αιτητές κατέθεσε ο κ. Ιωάννης Γεωργίου. Ο κ. Γεωργίου κατέθεσε ότι γνωρίζει την Αιτήτρια εταιρεία υπό την ιδιότητα του ως ηλεκτρολόγος τους. Γνωρίζει ότι προηγούμενα οι Αιτητές ήταν στο κτίριο του κ. Σταυράκη, ενώ τώρα στεγάζονται στο κτίριο ΕΡΑ. Όταν νοίκιασαν το επίδικο, αυτό ήταν showroom αυτοκινήτων και τον κάλεσαν να βάλει φωτισμό και καλωδιώσεις για το διαδίκτυο. Πήγε στο επίδικο για πρώτη φορά 2, 3 μέρες μετά που το ενοικίασαν οι Αιτητές. Έκαμε πολλές εργασίες μέσα στο επίδικο, εγκατέστησε φωτιστικά, γραμμές καλωδίων και κατεδάφισε με τη βοήθεια ενός φίλου του κάποιες κυματοειδείς κατασκευές, που αποτελούνταν από τέλι και δίκτυ. Όταν οι Αιτητές θα έφευγαν από το επίδικο, αφαίρεσε ο ίδιος κάποια πράγματα, όπως φωτιστικά και ορισμένα ηλεκτρολογικά. Παρέμεινε εγκατάσταση στο κατάστημα για να μπορεί να δουλεύει. Ήταν η θέση του ότι άλλα έκαμε και άλλα αναφέρουν οι ιδιοκτήτες ότι έμειναν στο κατάστημα. Τα ποσά στα οποία αναφέρονται οι ιδιοκτήτες δεν μπορούσαν να είχαν δαπανηθεί στο κατάστημα, εκτός αν έγιναν εγκαταστάσεις. Ο μάρτυρας διερωτήθηκε γιατί να υπάρχει χρέωση για ηλεκτρολογικά ή για πρίζες. Ο Μ.Α.2 κατέθεσε ότι, όταν νοικιάστηκε το επίδικο από τους Αιτητές, είχε κάμποσες σωλήνες με πάσα και είχε καλώδια τυλιγμένα με τέλλα. Ο κ. Στυλιανίδης αγόρασε φωτιστικά και τα έβαλε. Υπήρχε επίσης πληθώρα MCBs στο κατάστημα. Αναφορικά με εξαεριστήρα στο χώρο υγιεινής, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι υπάρχει και είναι ψεύτικος. Δεν υπάρχει πραγματικός εξαερισμός. Υπήρχαν επίσης και spot lights. Στο επίδικο δεν υπήρχαν airport lights, μόνο καλώδια τυλιγμένα με τέλλα. Όταν πήγε ο επιθεωρητής, διαπίστωσε πρόβλημα απώλειας στα airport lights που κρέμονταν σύρματα, σε 4 πρίζες πατώματος και στα κλιματιστικά, τα οποία τον υποχρέωσε η Α.Η.Κ. να επιδιορθώσει ή να τα αφαιρέσει. Ο κ. Στυλιανίδης τους είχε πει τα φωτιστικά που πρόσθεσαν να μην τα αφαιρέσουν και τα άφησαν μέσα στο κατάστημα. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι άφησε την εγκατάσταση σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Δεν υπήρχε παροχή για την ταμπέλα, την εγκατέστησε και την άφησαν στο κατάστημα σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Όσον αφορά τις πρίζες πατώματος, αυτές υπήρχαν και προφανώς θα τις άλλαξαν οι ιδιοκτήτες, ήταν αποσυνδεδεμένες επειδή είχαν απώλεια. Όταν οι Αιτητές πήραν το κατάστημα αυτές δεν δούλευαν. Τα εξωτερικά spot lights υπήρχαν στο κατάστημα. Τοποθετήθηκαν όταν μπήκαν μέσα οι Αιτητές και δούλευαν. Αναφορικά με τις «κούπες τύπου airport light», ο μάρτυρας είπε ότι δεν ήξερε τι ήταν, εφόσον έξω δεν υπήρχαν φωτιστικά, μόνο σωλήνες με καλώδια που κρέμονταν. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι τουλάχιστον ο ίδιος δεν αφαίρεσε τίποτε. Στο επίδικο είχε προστεθεί μία δοκός για να βάλουν πάνω τα φωτιστικά. Τοποθέτησε πολλά φωτιστικά επειδή το ταβάνι ήταν μαύρο και δεν υπήρχε φως. Ο κ. Στυλιανίδης πλήρωσε για να γίνει λαμαρίνα τρυπητή από πάνω και την άφησε μέσα. Σε σχέση με τα κομμένα φωτιστικά των εξωτερικών κατόπτρων, ο Μ.Α.2 κατέθεσε πως 13 φωτιστικά ήταν κομμένα, ο κ. Στυλιανίδης τα πήρε σε κάποιον και έκανε μπρουντζοκόλληση, για να επανατοποθετηθούν. Όταν έφυγαν οι Αιτητές, μπορεί 1, 2 να ήταν κομμένα. Σε σχέση με τη χρέωση γι' αυτά, ο μάρτυρας είπε ότι η μπρουντζοκόλληση κοστίζει περίπου €
  8. Στον μπροστινό «κύκλο» του καταστήματος, όπως τον ονόμασε ο μάρτυρας, έσταζε νερό και κάηκαν οι μετασχηματιστές. Το κατάστημα ήταν γεμάτο κουβάδες, καταστράφηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές, φωτοτυπικές μηχανές και ο ίδιος επισκέφθηκε το χώρο δύο φορές γι' αυτό το σκοπό. Με αναφορά στο Τεκμήριο 20 Α και Β, ο Μ.Α.2 κατέθεσε ότι είναι οι αρχικές γραμμές τηλεφώνων που έρχονταν στο κατάστημα, φαίνεται επίσης ένας διακόπτης της παλιάς σειράς και τοποθετήθηκαν άλλοι. Όταν οι Αιτητές έφυγαν από το επίδικο, υπήρχαν αυτές οι εγκαταστάσεις. Όταν οι Αιτητές παρέλαβαν το επίδικο, αυτό ήταν όπως φαίνεται στη φωτογραφία Τεκμήριο 20Α και ο τοίχος ήταν μουχλιασμένος. Στην φωτογραφία Τεκμήριο 20Β, φαίνονται οι σωλήνες νερού και αερίου του κλιματιστικού. Αφαιρέθηκε ο κομπρεσσόρος και οι σωλήνες έμειναν για να χρησιμοποιηθούν. Ο Μ.Α.1 είχε καταθέσει ότι τους κομπρεσσόρους τους αφαίρεσαν οι Καθ' ων η Αίτηση ενώ ο Μ.Α.2 ότι τους αφαίρεσαν οι Αιτητές. Με αναφορά στο Τεκμήριο 23, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι ο τοίχος είναι όπως ήταν όταν έφυγαν από μέσα τα αυτοκίνητα. Υπήρχαν μεταλλικά πλακάκια που έσταζαν νερά. Υπήρχαν οι πρίζες όπως φαίνεται στη φωτογραφία και έμειναν. Όταν ήταν μέσα οι Αιτητές, υπήρχαν μεταλλικά ράφια μπροστά από τις πρίζες και δεν υπήρχε λόγος να χρησιμοποιηθούν. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι τοποθέτησε λαμπτήρες τύπου LED που είχαν φέρει από την Κίνα διότι ήταν πανάκριβοι στην Κύπρο. Πριν την παράδοση του επίδικου στους ιδιοκτήτες, δεν υπήρχαν ζημιές. Αρνήθηκε ότι είχε τοποθετήσει tracking για καλώδια. Όταν του υποδείχθηκε σε φωτογραφίες, είπε ότι αυτά που φαίνονται δεν είναι tracking αλλά μεταλλικές σωλήνες (Τεκμήριο 25). Π Η προσπάθεια του Μ.Α.2 να βοηθήσει τους Αιτητές ήταν φανερή. Αυτό από μόνο του δεν είναι μεμπτό. Σημασία έχει εάν χρωματίζει τη μαρτυρία του. Κρίνουμε πως αυτό ισχύει. Όπως και ο κ. Στυλιανίδης, ο μάρτυρας επικεντρώθηκε στο τι έκαμαν οι Αιτητές και κατά πόσον αυτά ήταν βελτίωση. Το ερώτημα όμως είναι εάν δικαιούνταν να κάμουν αυτά που έκαμαν και εάν δικαιούνταν να παραδώσουν το κατάστημα χωρίς να το επαναφέρουν στην προτέρα κατάσταση και εάν οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν παραπλανήσει το Δικαστήριο κατά την έκδοση της απόφασης στην Ε291/
  9. Τόσο ο Μ.Α.1 όσο και ο Μ.Α.2 έχουν αποτύχει να το αποδείξουν. Το βάρος απόδειξης φέρουν οι Αιτητές. Τρίτος μάρτυρας για τους Αιτητές κατέθεσε ο κ. Γιώργος Χρίστου. Ο κ. Χρίστου κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32
(1)/
  1. Κατέθεσε ότι είναι εγκεκριμένος λογιστής - ελεγκτής και Διευθυντής στην εταιρεία G.C. EuroAudit Ltd. Είναι ο ελεγκτής των Αιτητών από την ίδρυση της εταιρείας το
  2. Ασχολείται προσωπικά με τον έλεγχο των οικονομικών καταστάσεων της εταιρείας και ως εκ τούτου έχει αποκτήσει καλή γνώση των γεγονότων σε σχέση με την οικονομική διαχείριση αυτής και κυρίως των οικονομικών δεδομένων που την αφορούν. Όταν άρχισε η ενοικίαση του επίδικου υποστατικού, ο ιδιοκτήτης συμφώνησε στη μη καταβολή ενοικίου από μέρους των Αιτητών, για περίοδο 3 μηνών, ένεκα των εξόδων που διενήργησε η εταιρεία για τη διαρρύθμιση του χώρου σε κατάστημα. Επί του σημείου αυτού, συμφωνούν όλοι οι μάρτυρες. Οι Αιτητές προέβησαν με δικά τους έξοδα σε αναγκαίες εργασίες για τη διαμόρφωση και ανακαίνιση του υποστατικού. Ως ελεγκτής των, ο μάρτυρας είχε στην κατοχή του λογαριασμούς και καταστάσεις των εξόδων που δαπανήθηκαν για τις συγκεκριμένες εργασίες τα οποία παρουσιάζονται στους εξελεγμένους λογαριασμούς της εταιρείας. Κατά ή περί τον Μάιο 2014, ο διευθυντής των Αιτητών, παρακάλεσε τον κ. Χρίστου να αναζητήσει και να εντοπίσει από τον ελεγκτικό φάκελο της εταιρείας, αποδεικτικά στοιχεία, ήτοι τιμολόγια και αποδείξεις των αρχικών εξόδων που δαπανήθηκαν από την εταιρεία το 2005 για την ανακαίνιση και διαμόρφωση του χώρου από εκθεσιακό χώρο (showroom) ως παραλήφθηκε, σε κατάστημα. Ο μάρτυρας πληροφόρησε τον κ. Στυλιανίδη πως δυστυχώς δεν υπήρχαν αντίγραφα των εν λόγω δικαιολογητικών στον ελεγκτικό φάκελο που διατηρούσε το γραφείο του, γιατί παρέμειναν στον ελεγκτικό φάκελο της λογιστικής εταιρείας που ήταν υπεύθυνη για το λογιστικό έλεγχο των Αιτητών κατά το
  3. Ένα ελεγκτικό γραφείο έχει την υποχρέωση δυνάμει Νόμου και πρακτικής να διατηρεί τα αρχεία των πελατών του για 6 χρόνια. Επομένως, τα αντίγραφα των δικαιολογητικών δεν ήταν πρακτικά διαθέσιμα από την εν λόγω εταιρεία. Ο Μ.Α. 3, κατόπιν παράκλησης του κ. Στυλιανίδη, ζήτησε με επιστολή του προς τον Διευθυντή του Φόρου Εισοδήματος, να τους επιτρέψει την έρευνα στο σχετικό φάκελο της εταιρείας που τηρείται στο Τμήμα, με σκοπό τον εντοπισμό των εν λόγω τιμολογίων και λήψη σχετικών αντιγράφων. Από τα στοιχεία που είχε στην κατοχή του, τους προηγούμενους εξελεγμένους λογαριασμούς της εταιρείας αλλά και από προσωπική του γνώση λόγω της ιδιότητας του ως ελεγκτής της εταιρείας, επιβεβαίωσε ότι οι Αιτητές προέβησαν σε αρκετές επιδιορθώσεις στο ακίνητο ήτοι: α) στην ηλεκτρική εγκατάσταση του υποστατικού, β) στην προσθήκη επιπρόσθετου φωτισμού, γ) στην αφαίρεση διακοσμητικών κατασκευών από τους προηγούμενους ενοικιαστές, δ) στην αλλαγή εισόδου, ε) στην προσθήκη ξύλινου σκελετού για τη δημιουργία βοηθητικού χώρου και για σκοπούς στήριξης των ραφιών και επίπλων του καταστήματος. Στον χώρο αυτό έγινε από τους Αιτητές υποδομή για υπερυψωμένο πάτωμα προς ασφαλή επέκταση της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης και εγκατάστασης δικτύου. Το γραφείο του κ. Χρίστου εξέδωσε σχετική Βεβαίωση, με βάση την οποία οι Αιτητές ξόδεψαν για την ανακαίνιση και βελτίωση του υποστατικού το ποσό των Λ.Κ.24.259 κατά το έτος 2005, ενώ ακολούθως και επιπρόσθετα, επίσης κατά το έτος 2005, το ποσό των Λ.Κ.10.333 για την συντήρηση του υποστατικού. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι στις Οικονομικές Καταστάσεις για το έτος που έληξε την 31.12.2006 φαίνονται και επιβεβαιώνονται τα πιο πάνω ποσά. Οι Οικονομικές Καταστάσεις κατατέθηκαν στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, όπως επίσης και τα συναφή πρωτότυπα δικαιολογητικά τα οποία δεν έχουν επιστραφεί. Κατά την αντεξέταση του, ο Μ.Α.3 κατάθεσε πως, όταν παραδόθηκε το κατάστημα, ο ίδιος δεν ήταν παρών επιτόπου. Γνωρίζει ότι προηγούμενα ήταν εκθεσιακός χώρος καθότι το είχε επισκεφθεί. Οι £24.000, που είναι πάγια στοιχεία κεφαλαιοποιούνται και αποσβένονται, ενώ οι £10.000 φοροαπαλλάσσονται. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι αν περάσεις σύρματα στους τοίχους είναι βελτίωση του υποστατικού, αν υπάρχουν σπασμένες πρίζες και διορθωθούν είναι επιδιόρθωση. Δέχθηκε ότι πήρε πληροφορίες από τον Μ.Α.1, αλλά κατέθεσε ότι το τιμολόγιο του ηλεκτρολόγου θα γράφει πάνω τι είναι οι εργασίες, και με τις γνώσεις που έχει ο μάρτυρας μπορεί να τις κατατάξει, διαφορετικά μπορεί να ρωτήσει ειδικό. Θεωρεί τον πρόσθετο φωτισμό ως βελτίωση και το ξύλινο σκελετό ως προσθήκη και βελτίωση. Για τον λογιστή η βελτίωση, η επιδιόρθωση και η συντήρηση είναι ένα πράγμα στις Οικονομικές Καταστάσεις. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να προβεί σε ανάλυση για τις £10.000, επειδή δεν είχε τα τιμολόγια. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι υπήρξε συντήρηση του πατώματος και θυμάται ότι δαπανήθηκε σημαντικό ποσό για αυτό. Επανερχόμεθα στο θέμα του πατώματος ενώ ουσιαστικά δεν είναι επίδικο. Έγινε αναφορά σε συνάντηση στο γραφείο του κ. Σταυράκη, στην οποία ήταν παρών ο μάρτυρας. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι το ενοίκιο τότε ήταν €3.600 και ο κ. Σταυράκης εισηγήθηκε να μειωθεί στις €3.000, επιβεβαιώνοντας τον κ. Σταυράκη. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι ανέφερε στον κ. Σταυράκη πως η εταιρεία ήταν σε κακά χάλια και έπρεπε να γίνει περαιτέρω μείωση. Ο κ. Σταυράκης επέμενε στο ποσό των €3.
  4. Κρίνουμε ότι ο κ. Χρίστου ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Λαμβάνουμε όμως υπόψην την αβίαστη διαπίστωση ότι κατέθεσε για να επιβεβαιώσει τον Μ.Α.1 για την καθυστέρηση στην καταχώριση Απάντησης και για τα έξοδα στα οποία προέβησαν οι Αιτητές στο επίδικο. Αφενός, το θέμα της καθυστέρησης ρυθμίζεται δικονομικά και δεν είχε γίνει αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρισης του δικογράφου και αφετέρου, ότι ποσά και να ξόδεψαν οι Αιτητές στο επίδικο, το καίριο ερώτημα είναι εάν είχαν τη συμβατική δυνατότητα να προβούν σε επιδιορθώσεις ή άλλως πως και εάν είχαν τη συμβατική υποχρέωση να το επαναφέρουν στην προτεραία. Τέταρτος μάρτυρας για τους Αιτητές κατέθεσε ο κ. Άριστος Δημητριάδης. Ο κ. Δημητριάδης κατέθεσε ότι οι Αιτητές ήταν πελάτες του χρόνια, όταν διατηρούσε περίπτερο δίπλα από το κατάστημα «Megaland». Ο Μ.Α.1 είναι πολύ καλός του φίλος. Στο επίδικο ήταν η εταιρεία Ford και για ένα διάστημα ήταν άδειο. Ενδιαφέρθηκε και ο ίδιος για το κατάστημα. Η τοποθεσία του ήταν ιδανική, αλλά το κατάστημα ήθελε συντήρηση και βελτίωση για να γίνει λειτουργικό. Έπρεπε να μετακινηθεί η είσοδος, το πάτωμα ήταν σκουριασμένο, οι τοίχοι είχαν υγρασίες. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι το πάτωμα ήταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση από ότι φαίνεται στη φωτογραφία Τεκμήριο 23Α. Οι Αιτητές ξόδεψαν πάνω από ένα μήνα για να καθαρίσουν τη σκουριά στο πάτωμα. Και πάλιν το θέμα του πατώματος, το οποίο δεν είναι επίδικο. Ο κ. Δημητριάδης κατέθεσε επίσης ότι στο επίδικο δεν υπήρχαν φώτα αλλά μόνο σύρματα, ούτε και υποδοχές από μεταλλικά ημισφαίρια. Για περίπου 2, 2 ½ χρόνια αφού οι Αιτητές ενοικίασαν το επίδικο, όταν έβρεχε έξω, έβρεχε και μέσα. Ο ίδιος γνωρίζει την κατάσταση στην οποία ήταν το επίδικο όταν παραδόθηκε, αφού βοήθησε στην μετακόμιση. Πιστεύει ότι η κατάσταση ήταν καλύτερη όταν παραδόθηκε, είπε ότι έχει ίδιαν άποψη πως ήταν το κατάστημα και πόσος χρόνος ξοδεύτηκε για να γίνει κανονικό κατάστημα. Η μαρτυρία του κ. Δημητριάδη ήταν αδύναμη ούτως ή άλλως, εφόσον δεν είχε προσωπική εμπλοκή στα γεγονότα. Ο ρόλος του ήταν να ενισχύσει έστω και περιφερειακά τη μαρτυρία του Μ.Α.1, ο οποίος είναι καλός του φίλος. Φτωχή σε αξία μαρτυρία που δεν έπεισε αναφορικά με την άσκηση ψευδών παραστάσεων εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση κατά την απόδειξη της Ε291/
  5. Καθ' ων η Αίτηση: Μοναδικός μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε ο κ. Χάρης Ρ. Σταυράκης. Ο κ. Σταυράκης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Γ, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32
(1)/
  1. Κατέθεσε ότι είναι δικηγόρος και εξασκεί το επάγγελμα στην Κύπρο από το
  2. Είναι ο εκτελεστικός διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό τους σε σχέση με το κατάστημα στην οδό Διαγόρου 8, που είναι ιδιοκτησία των Καθ' ων η Αίτηση. Μέχρι το 2005 το ενοικίαζε η εταιρεία Σ. & Γ. Κολοκασίδης Λτδ, εισαγωγείς των αυτοκινήτων Ford στην Κύπρο. Το 1994, η οικογένεια του μάρτυρα, που ήταν μέτοχος στην εταιρεία Κολοκασίδη, αποφάσισε να εξαγοράσει τους άλλους συγγενείς και έτσι έγιναν οι απόλυτοι ιδιοκτήτες. Με την εξαγορά αυτή, άρχισε ένα πρόγραμμα αναβάθμισης της εταιρείας με σκοπό και την αναβάθμιση της εικόνας των αυτοκινήτων Ford στην Κύπρο. Κατά το 1995, ο κ. Σταυράκης διορίστηκε Εκτελεστικός Σύμβουλος και χειριζόταν όλα τα θέματα που αφορούσαν την εταιρεία Κολοκασίδη. Το κατάστημα στην οδό Διαγόρου, που χρησιμοποιείτο ως εκθεσιακός χώρος (showroom) των αυτοκινήτων Ford και των οικιακών συσκευών General Electric, ήταν ενοικιασμένο από την εταιρεία Κολοκασίδη για δεκαετίες. Η αναβάθμιση της εταιρείας άρχισε με την πλήρη ανακαίνιση του καταστήματος στην οδό Διαγόρου και τη μεταφορά της General Electric στα κεντρικά της γραφεία στον λεγόμενο «κόμβο Κολοκασίδη». Το κατάστημα στην οδό Διαγόρου, μετετράπη σε showroom μόνο για τα αυτοκίνητα Ford. Για το σκοπό αυτό, επιστρατεύθηκε ένας εκ των συνεταίρων σε διεθνή αρχιτεκτονικό οίκο που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο οποίος προέβη σε ένα πρωτοποριακό σχεδιασμό high-tech που ήταν κατάλληλος για να αναβαθμίσει την εικόνα οποιουδήποτε προϊόντος θα εκτίθετο στο showroom. Για το σχεδιασμό του είχε στενή και διαρκή επαφή με τον κ. Σταυράκη. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, όταν τελείωσε το showroom, έκαμε τεράστια εντύπωση και έγινε σημείο αναφοράς στην Κύπρο. Ο σχεδιασμός αυτός ακολουθήθηκε και στα κεντρικά γραφεία και showroom της εταιρείας Κολοκασίδη. Τον Νοέμβριο 2004, εξαγοράστηκε το σύνολο των μετοχών της οικογένειας στην εταιρεία Κολοκασίδη. Η νέα εταιρεία, Michaels Automotive Ltd., προέβη σε κάποιες αναδιαρθρώσεις και περικοπές εξόδων και έτσι εγκατέλειψε το showroom της οδού Διαγόρου. Κατά το 2005, ο κ. Στέλιος Στυλιανίδης, τον οποίο γνώριζε ο μάρτυρας, τον πλησίασε για να ανταλλάξουν απόψεις για πιθανή ενοικίαση του επίδικου καταστήματος για την εταιρεία του, Megaland Computers Ltd. Τελικά συμφώνησαν και το ενοικίασε βάσει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 22.4.2005, με ενοίκιο €3.758,92 (Λ.Κ.2.200) μηνιαίως. Ο κ. Στυλιανίδης ήταν ενθουσιασμένος με το σχεδιασμό και τη θέση του καταστήματος και πίστευε ότι μετακομίζοντας εκεί, ο κύκλος εργασιών του θα αυξανόταν σημαντικά. Δόθηκε κάποιο χρονικό διάστημα στον κ. Στυλιανίδη χωρίς ενοίκιο, για να προβεί στις αναγκαίες μετατροπές που επιθυμούσε και στις οποίες ο μάρτυρας συμφώνησε. Το κατάστημα, το οποίο χρησιμοποιείτο για 10 χρόνια από την εταιρεία Κολοκασίδη στη μορφή που ανακαινίστηκε, ήταν βασικά ένα display case και σαν αποτέλεσμα, δεν υπήρχε θέμα οποιαδήποτε φυσική ή άλλη φθορά σ' αυτό. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, η κατάσταση του επίδικου καταστήματος από το 1994 μέχρι το 2005 που παραδόθηκε στους Αιτητές, παρέμεινε βασικά η ίδια, πλην όμως βάφτηκε ο πίσω άσπρος τοίχος, αφαιρέθηκαν τα λογότυπα της Ford από την πόρτα και την πινακίδα στην οδό Σοφούλη και τα airport lights (φώτα στις άκρες των μεταλλικών ράβδων γύρω από το showroom, εξωτερικά), αφού αυτά υπήρχαν και στα κεντρικά showroom της εταιρείας Κολοκασίδη και ήταν μέρος της εικόνας της Ford στην Κύπρο, κάτι για το οποίο συναίνεσε ο κ. Στυλιανίδης που, όπως δήλωσε, είχε σκοπό να βάλει τα δικά του φωτιστικά στα σημεία εκείνα και το έπραξε. Ο κ. Σταυράκης κατέθεσε ότι το επίδικο παραδόθηκε στον κ. Στυλιανίδη σε άψογη κατάσταση, ωσάν μόλις να είχε κατασκευασθεί, χωρίς απολύτως καμία ζημιά, ανάγκη για επιδιόρθωση ή φυσική φθορά και ουδεμία απολύτως παρατήρηση έκαμε ο κ. Στυλιανίδης επί τούτου, είτε γραπτώς είτε προφορικώς. Όμως, ζήτησε να προβεί σε δύο μετατροπές στις οποίες ο κ. Σταυράκης συναίνεσε, δηλαδή: την αφαίρεση των κυματοειδών παραπετασμάτων μπροστά από τον πίσω τοίχο και τη μεταφορά της κεντρικής εισόδου από το ξεχωριστό, μικρό μέρος του καταστήματος, αφού η Αιτήτρια θα το χρησιμοποιούσε σαν γραφείο. Η Αιτήτρια εταιρεία συμπλήρωσε την αφαίρεση των παραπετασμάτων και τη μεταφορά της πόρτας εισόδου και μεταφέρθηκε στο κατάστημα, βάζοντας μεγάλο αριθμό από ράφια με προϊόντα και ένα πάγκο για πωλήσεις. Η ενοικίαση ξεκίνησε κανονικά, μέχρι την 31.12.2007 που το ενοικιαστήριο έληξε και η Αιτήτρια παρέμεινε στο υποστατικό σαν θέσμιος ενοικιαστής. Το ενοίκιο επανακαθορίστηκε σε διάφορες ημερομηνίες και ακολούθως, λόγω της κρίσης και μετά από επαναλαμβανόμενες παρακλήσεις του κ. Στυλιανίδη, ο μάρτυρας συναίνεσε στη μείωση του ενοικίου, αρχικά σε €4.130 κατά την 6.12.2011 και μετέπειτα σε €3.600 την 24.7.
  3. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, οι πραγματικότητες της μείωσης του ενοικίου πέραν των €3.600 μηνιαίως και της εγκατάλειψης τελικά του καταστήματος κατά την 14.8.2013, φαίνονται από τα μηνύματα που αντάλλαξε ο κ. Σταυράκης με τον κ. Στυλιανίδη, Τεκμήρια 8 και 9 και από τα ηλεκτρονικά μηνύματα και επιστολές Τεκμήρια 10, 11 και
  4. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι ο Μ.Α.1 έλαβε την επιστολή ημερομηνίας 24.10.2013 (Τεκμήριο 15) όσον αφορά τις ζημιές και αντίγραφο της έκθεσης του εμπειρογνώμονα με τις σχετικές φωτογραφίες και ουδεμία προφορική ή γραπτή αντίδραση υπήρχε εκ μέρους των Αιτητών, είτε απορρίπτοντας, είτε αμφισβητώντας το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης. Ήταν η θέση του ότι, τα περί αναγκαιότητας μελέτης και εξεύρεσης ειδικών για να εξετάσουν το θέμα, είναι εκ των υστέρων σκέψεις και τοποθετήσεις για να δικαιολογηθεί η μη καταχώρηση Απάντησης και να δημιουργηθεί έρεισμα για την υποστήριξη της παρούσας Αίτησης παραμερισμού. Όσον αφορά τον ισχυρισμό περί παραπλάνησης του Δικαστηρίου κατά το στάδιο της απόδειξης της πρώτης υπόθεσης, επειδή οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα δεν ανέφεραν την κατάσταση στην οποία παρέδωσαν το κατάστημα το 2005, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, αφ' ης στιγμής ο κ. Στυλιανίδης ζήτησε και τρεις μήνες χωρίς ενοίκιο για να προβεί σε έργα, δεν θα αποδεχόταν ένα κατάστημα σε κακά χάλια, χωρίς να ζητήσει την πλήρη αποκατάσταση του πριν το παραλάβει. Επίσης, υπογράφοντας τον ενοικιαστήριο έγγραφο και τον όρο 6 αυτού, οι Αιτητές ξεκάθαρα δηλώνουν και δεσμεύονται ότι παρέλαβαν το υποστατικό σε άριστη κατάσταση. Οι Αιτητές ουδεμία γραπτή ή προφορική επικοινωνία έκαμαν για να παραπονεθούν για την κατάσταση του καταστήματος ή να ζητήσουν την αποκατάσταση του. Επί του ιδίου θέματος της παραπλάνησης του Δικαστηρίου, ο κ. Σταυράκης κατέθεσε ακόμα ότι, τα σημερινά παράπονα για την κατάσταση στην οποία τους παραδόθηκε τότε το κατάστημα, αφορούν κυρίως το πάτωμα και την ηλεκτρική εγκατάσταση. Για το μεν πάτωμα ουδεμία απαίτηση έγινε, καίτοι οι φωτογραφίες καταδεικνύουν ξεκάθαρα τη δραστική του διάβρωση από την Αιτήτρια εταιρεία, οι δε ισχυρισμοί για την ηλεκτρική εγκατάσταση είναι γενικοί, ασαφείς και παρέμειναν μετέωροι. Σε σχέση με τον ισχυρισμό για αναγκαίες επεμβάσεις και βελτιώσεις στο επίδικο για να μετατραπεί σε κατάστημα, η Αιτήτρια εταιρεία το παράλαβε ως είχε και ήταν ενθουσιασμένη, τόσο με την κατάσταση όσο και τον σχεδιασμό του. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι, η Αιτήτρια εταιρεία, ενώ προέβη στις εγκεκριμένες βελτιώσεις / τροποποιήσεις για τους δικούς της σκοπούς κατά την έναρξη της ενοικίασης, κατά τη διάρκεια της 10ετούς ενοικίασης φάνηκε ότι προέβαινε εν κρυπτώ σε αυθαίρετες ή μη εγκεκριμένες μετατροπές, που προκάλεσαν ζημιά στην υποδομή του υποστατικού όπως π.χ. στο μεταλλικό πάτωμα. Οι φωτογραφίες δεν μπορούν να πουν ψέματα, κατά την άποψη του μάρτυρα. Το επίδικο παραδόθηκε σε κακά χάλια. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς για την ηλεκτρική εγκατάσταση, η θέση του κ. Σταυράκη ήταν πως ο κ. Στυλιανίδης παρεξηγεί τις βελτιώσεις που επέλεξε για την επιχείρηση του, με προβλήματα. Η ηλεκτρική εγκατάσταση ήταν πλήρως ηλεγμένη και άψογη. Αν ο επιπρόσθετος φωτισμός ήταν αναγκαίος για τους Αιτητές, θα έπρεπε να λάβουν τη γραπτή συγκατάθεση των Καθ' ων η Αίτηση, όπως προνοείται στο ενοικιαστήριο έγγραφο. Όταν οι Αιτητές αποχώρησαν από το επίδικο, αφαίρεσαν τους λαμπτήρες των κατόπτρων, ενώ ο επιπρόσθετος φωτισμός δεν αφαιρέθηκε, με τη δικαιολογία ότι ήταν προσαρτήσεις. Δεν θεώρησαν όμως οι Αιτητές προσαρτήσεις τους κομπρεσσόρους συστημάτων κλιματισμού, τους καθρέπτες που ήταν καρφωμένοι σε τοίχους, την ξύλινη επένδυση στον ξύλινο σκελετό και τα ράφια στον πίσω τοίχο. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι τα κυματοειδή παραπετάσματα καταλάμβαναν περί τα 1, 2 μέτρα απόσταση από τον τοίχο και ο λόγος που ζητήθηκε η αφαίρεση τους ήταν, κυρίως, για να εφαρμοστούν ράφια στον πίσω τοίχο. Όντως δόθηκε άδεια να αφαιρεθούν, αλλά ουδέποτε λέχθηκε στον Μ.Α.1 ότι, όταν έληγε η ενοικίαση ή όταν αποχωρούσαν οι Αιτητές, δεν θα τους ζητούνταν να τα επαναφέρουν, βάσει των όρων του ενοικιαστήριου εγγράφου. Εν πάση περιπτώσει, οι Καθ' ων η Αίτηση δηλώνουν ότι δεν θα επιμείνουν στην αποκατάσταση τους ή σε αποζημιώσεις γι' αυτά. Αναφορικά με την κύρια είσοδο του επίδικου, δεν ήταν απαραίτητη η μετακίνηση της. Το ζήτησαν οι Αιτητές και ο Μ.Κ.1 συναίνεσε. Αυτό δεν σημαίνει ότι συναίνεσε και σε μη επαναφορά της κατά την εγκατάλειψη του επίδικου. Περαιτέρω, ο μάρτυρας ή οι Καθ' ων η Αίτηση, δεν έδωσαν συγκατάθεση για την ανέγερση οποιασδήποτε κατασκευής, ξύλινης ή άλλης, εντός του υποστατικού. Τόσο αυτή όσο και το υπερυψωμένο πάτωμα, έγιναν εν κρύπτω και αυθαίρετα. Ο μάρτυρας εξήγησε επί μακρόν πως ήταν το πάτωμα και από τι αποτελείτο και ήταν η θέση του ότι ήταν αδύνατον να οξειδωθεί και ήταν και αδύνατον να το αποδεχθεί σε τέτοια κατάσταση ο κ. Στυλιανίδης όταν του παρεδίδετο το κατάστημα. Ο μάρτυρας απέρριψε ότι το πάτωμα οξειδωνόταν διαρκώς επειδή έσταζε το ταβάνι. Όντως αυτό συνέβη μία φορά, τον Φεβρουάριο 2010, λόγω τρομακτικής μπόρας που διήρκησε 2, 3 μέρες. Το θέμα λύθηκε ολοκληρωτικά με ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση και ουδένα παράπονο έκτοτε υπήρξε. Ο μάρτυρας υπογράμμισε ξανά ότι, το πάτωμα είναι εκτός απαίτησης και παρά τα έξοδα επιδιόρθωσης του που υπέστησαν οι Καθ' ων η Αίτηση, δεν ζητήθηκε ούτε ένα Ευρώ από τους Αιτητές. Ο κ. Σταυράκης αναφέρθηκε στους σπασμένους υαλοπίνακες. Ήταν η θέση του ότι δεν γνωρίζει ποιος τους έσπασε, αλλά όταν παραδόθηκε το επίδικο στους Αιτητές, δεν υπήρχε οποιοσδήποτε σπασμένος υαλοπίνακας. Στην πινακίδα από alucobond υπήρχε στο πάνω μέρος ένα μεταλλικό, τρισδιάστατο, χαραγμένο, λογότυπο της Ford, που αφαιρέθηκε από τον κ. Σταυράκη. Ο κ. Στυλιανίδης προχώρησε και επικόλλησε τα γράμματα του Megaland στο πάνω μέρος της πινακίδας, στο alucobond και όταν έφυγε, αντί να πάρει μόνο τα γράμματα που κόλλησε, αφαίρεσε ολόκληρο το κομμάτι του alucobond, προκαλώντας ζημιά στην πινακίδα. Σχετικό είναι το Τεκμήριο
  5. Ο υαλοπίνακας πάνω από την κεντρική είσοδο, δεν ήταν ραγισμένος όταν παραδόθηκε το επίδικο, ούτε και ράγισε αργότερα. Οι Αιτητές είχαν τοποθετήσει σ' αυτόν το λογότυπο τους, που ήταν φωτισμένο. Αντί να αφαιρέσουν το λογότυπο, αφαίρεσαν ολόκληρο τον υαλοπίνακα και έκλεισαν πρόχειρα την τρύπα με φέτες αλουμινίου που είχαν απόσταση μεταξύ τους. Ο κ. Σταυράκης κατέθεσε ότι ουδείς κομπρεσσόρος αφαιρέθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση. Σε κάποιο στάδιο, ο κ. Στυλιανίδης ζήτησε την οικονομική συνεισφορά τους για να βάλει νέο κλιματιστικό και αυτό έγινε με την καταβολή του ποσού των Λ.Κ.1.
  6. Οι Αιτητές έβαλαν κεντρικό σύστημα κλιματισμού με κρεμαστούς αεραγωγούς και όταν αποχώρησαν τους αφαίρεσαν, χωρίς να το θεωρήσουν προσάρτηση. Η επιστολή του κ. Σταυράκη για μη αφαίρεση προσαρτήσεων, αφορούσε νομίμως εγκατεστημένες προσαρτήσεις για τις οποίες οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν δώσει τη συγκατάθεση τους, όπως το σύστημα κλιματισμού. Η θέση ότι είχε δοθεί η συγκατάθεση των Καθ' ων η Αίτηση για τις επεμβάσεις / μετατροπές στο επίδικο είναι ψευδής και εν πάση περιπτώσει, βάσει του ενοικιαστηρίου εγγράφου, αυτή θα έπρεπε να ήταν γραπτή. Οι κούπες των φωτιστικών στο εξωτερικό περίβλημα ήταν μεταλλικές και ήταν τοποθετημένες πίσω από τα airport lights, καλύπτοντας τις βάσεις τους. Είχαν κατασκευαστεί ειδικά και αφέθηκαν πάνω στις μεταλλικές ράβδους όταν αφαιρέθηκαν τα φωτιστικά αυτά. Ο κ. Στυλιανίδης έβαλε τα δικά του φωτιστικά και οι κούπες αυτές εξαφανίστηκαν. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, πριν την ενοικίαση του επίδικου από τους Αιτητές, επισκέφθηκε το κατάστημα με τον κ. Στυλιανίδη. Έγινε φρεσκάρισμα του τοίχου και ο κ. Στυλιανίδης ζήτησε να φύγουν τα κυματοειδή παραπετάσματα και να μετακινηθεί η είσοδος. Ουδεμία άλλη παρατήρηση είχε ο κ. Στυλιανίδης. Το κατάστημα ήταν σε τέλεια κατάσταση και σήμερα η κατάσταση του είναι πανομοιότυπη ως είχε τότε, εκτός από τα παραπετάσματα και την πόρτα που έχει μετακινηθεί. Ήταν επίσης η θέση του ότι, είτε υπήρχε είτε δεν υπήρχε προφορική συγκατάθεση, ήταν υποχρέωση του ενοικιαστή να επαναφέρει το κατάστημα, ενώ προέβη επιλεκτικά σε αφαιρέσεις για να πάρει ότι του ήταν χρήσιμο και προκάλεσε καταστροφές. Οι Καθ' ων η Αίτηση αποποιούνται οποιοδήποτε ποσό για τα παραπετάσματα. Δεν χρεώθηκε φυσική φθορά στους Αιτητές και ήταν η θέση του κ. Σταυράκη ότι το θέμα των προσαρτήσεων είναι νομικό σημείο. Κατά το στάδιο της απόδειξης της υπόθεσης, έπρεπε να γίνει τεκμηρίωση της απαίτησης. Το Δικαστήριο δεν χρειαζόταν καθοδήγηση για το τι σημαίνει προσάρτηση. Τέλος, οι οποιεσδήποτε βελτιώσεις τυχόν έγιναν, είναι εντελώς άσχετες με την εκτίμηση που έγινε για επιδιορθώσεις και επαναφορά. Ο λόγος του μάρτυρα ήταν ακριβής και ξεκάθαρος, οι θέσεις του ήταν σταθερές από την αρχή της διαδικασίας μέχρι το τέλος, χωρίς να αλλοιωθούν ποσώς, δεν ανασκεύασε οποιαδήποτε δήλωση του, δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις, δεν κόμπιασε ούτε δίστασε. Έκαμε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας. Πραγματικά γεγονότα: Από την ενώπιον μας μαρτυρία έχουμε καταλήξει ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Οι Αιτητές είναι οι πρώην ενοικιαστές καταστήματος επί της οδού Διαγόρου στη Λευκωσία, το οποίο ανήκει στους Καθ' ων η Αίτηση. Το επίδικο κατάστημα κείται εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/2007 και ολοκληρώθηκε πριν την 31.12.
  7. Στις 22.4.2005 οι Αιτητές συνήψαν έγγραφη συμφωνία ενοικίασης με τους Καθ' ων η Αίτηση για χρονική περίοδο δύο ετών, η οποία άρχιζε την 1.6.2005 και έληγε την 31.12.2007 (Τεκμήριο 29). Μετά τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου, οι Αιτητές κατέστησαν θέσμιοι ενοικιαστές. Κατά το χρόνο που το κατάστημα παραδόθηκε στους Αιτητές από τους Καθ' ων η Αίτηση προς ενοικίαση, λειτουργούσε ως εκθεσιακός χώρος αυτοκινήτων. Με την συγκατάθεση των Καθ' ων η Αίτηση, οι Αιτητές προέβησαν σε διάφορες ενέργειες και/ή στην εκτέλεση διαφόρων εργασιών εντός του καταστήματος, ώστε αυτό να διαμορφωθεί κατάλληλα και να μπορεί να λειτουργήσει ως κατάστημα. Οι Αιτητές έδωσαν τη συγκατάθεση τους κατά την έναρξη της ενοικίασης για την αφαίρεση κυματοειδών παραπετασμάτων εντός του καταστήματος και τη μεταφορά της πόρτας εισόδου. Την 1.1.2012 το πληρωτέο ενοίκιο για το επίδικο κατάστημα είχε μειωθεί σε €4.130 και τον Ιούλιο 2012 σε €3.
  8. Οι Καθ' ων η Αίτηση, με επιστολή τους ημερομηνίας 19.3.2013 (Τεκμήριο 10), πρότειναν τη μείωση του ενοικίου σε €3.000 από 1.4.2013, σε χαριστική βάση, μέχρι την 1.7.
  9. Οι Αιτητές, δια του ελεγκτή τους, αντιπρότειναν το ποσό των €2.200 την 19.4.2013, το οποίο δεν έγινε αποδεκτό (Τεκμήριο 11). Στις 28.6.2013 οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων την Αίτηση υπ' αρ.Ε154/13, εναντίον των Αιτητών, με την οποία αξίωναν από τους Αιτητές ποσό εκ €14.400 ως καθυστερημένα ενοίκια από 1.3.2013 μέχρι 30.6.2013, πλέον απόφαση ή/και διάταγμα έξωσης ή/και ανάκτησης και παράδοσης ελεύθερης και κενής κατοχής του καταστήματος, πλέον ενδιάμεσα κέρδη από 1.7.2013 μέχρι παράδοσης της κατοχής. Οι Αιτητές καταχώρισαν Απάντηση. Οι Αιτητές κατά ή περί την 16.8.2013 εγκατέλειψαν το επίδικο κατάστημα. Στις 10.7.2013, οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα απέστειλαν επιστολή στους δικηγόρους των Αιτητών, με την οποία, μεταξύ άλλων, σημείωναν ότι οι Αιτητές αφαίρεσαν κλιματιστικό από το επίδικο κατάστημα το οποίο θεωρείται προσάρτηση (fixture) και έπρεπε να μείνει προς όφελος του ιδιοκτήτη. Κάλεσαν δε τους Αιτητές όπως με τη μετακόμιση τους μη προβούν σε περαιτέρω αφαιρέσεις προσαρτήσεων ή να προκαλέσουν ζημιές στο επίδικο και όπως συμμορφωθούν πλήρως με τις πρόνοιες του ενοικιαστηρίου εγγράφου (Τεκμήριο 6). Σε σχέση με την παράδοση των κλειδιών του επίδικου και την κατάσταση στην οποία αυτό ευρισκόταν, αντηλλάγησαν τηλεφωνικά μηνύματα sms μεταξύ του διευθυντή των Αιτητών και του διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση την περίοδο 16.8.2013 - 28.8.2013 (Τεκμήριο 13) και απεστάλησαν επιστολές από τους Καθ' ων η Αίτηση και τους δικηγόρους τους προς τους Αιτητές, στις 27.8.2013 και 24.10.2013 (Τεκμήρια 14 και 15). Στις 10.12.2013 οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων την Αίτηση υπ' αρ. Ε291/13, με την οποία αξίωναν ενδιάμεσα οφέλη και αποζημιώσεις για αποκατάσταση ζημιών που κατ' ισχυρισμό προκλήθηκαν κατά την διάρκεια ενοικίασης του καταστήματος. Η Αίτηση επιδόθηκε στους Αιτητές την 11.12.2013 και οι Αιτητές, μέσω των δικηγόρων τους, απέστειλαν ενημερωτική επιστολή προς τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση ότι θα εμφανίζονταν εκ μέρους τους και στις 23.12.2013 καταχώρησαν Ειδοποίηση στον Πρωτοκολλητή, με κοινοποίηση στους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα (Τεκμήρια 2 και 3). Την 4.2.2014 εκδόθηκε απόφαση στην Αίτηση Ε291/13 εναντίον και ερήμην των Αιτητών στην παρούσα, ως εξής (Τεκμήριο 1): «
  10. €17.162,00 σαν αποζημιώσεις για τις ζημιές που επέφεραν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 στο κατάστημα ή/και για το κόστος επαναφοράς του στην ίδια άριστη κατάσταση στην οποία είχε παραδοθεί στους Καθ' ων η Αίτηση 1 για ενοικίαση, εντόκως προς 5,5% ετησίως από 10.12.2013 μέχρις εξοφλήσεως.
  11. €6.600,00 ως αποζημιώσεις για την περίοδο από 15.8.2013 - 30.9.2013, κατά την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση 1 θα έπρεπε να παραμείνουν στο κατάστημα για το σκοπό αποκατάστασης των ζημιών και επαναφοράς του στην ίδια άριστη κατάσταση που αυτό τους παρεδόθη για τη νόμιμη ή/και νομότυπη παράδοση ελεύθερης κατοχής του, εντόκως προς 5,5% ετησίως από 10.12.2013 μέχρις εξοφλήσεως.
  12. €741,00 έξοδα της παρούσης αιτήσεως, εντόκως προς 5,55 ετησίως από 10.12.2013 μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €42,00 έξοδα εκδόσεως της παρούσης αποφάσεως, πλέον ΦΠΑ.» Η Αίτηση απορρίφθηκε εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2, δηλαδή του κ. Στέλιου Στυλιανίδη. Στο ποσό για το οποίο εκδόθηκε απόφαση περιλαμβάνονταν ποσά για την επαναφορά της πόρτας εισόδου στην αρχική της θέση και την επαναφορά των κυματοειδών παραπετασμάτων (Τεκμήριο 7 του Τεκμηρίου Α στην ένορκο δήλωση της κας. Έλλης Μιχαήλ ημερομηνίας 7.3.2014 που συνόδευε την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση στην αίτηση των Αιτητών ημερομηνίας 17.2.2014). Οι Αιτητές εξασφάλισαν Βεβαίωση των ελεγκτών τους, G.C. EuroAudit Limited, με ημερομηνία 21.5.2014, ότι οι Αιτητές είχαν ξοδέψει κατά το έτος 2005 για τη βελτίωση του επίδικου υποστατικού το ποσό των Λ.Κ.24.259 και ότι αυτό το ποσό κεφαλοποιήθηκε στις Οικονομικές Καταστάσεις του έτους 2005 και παρουσιάστηκε ως Πάγιο Στοιχείο Ενεργητικού. Περαιτέρω, ότι οι Αιτητές είχαν ξοδέψει το ποσό των Λ.Κ.10.333 για συντήρηση του επίδικου υποστατικού και ότι τα τιμολόγια τα οποία αφορούν τα ποσά αυτά, είχαν παραδοθεί στο Φόρο Εισοδήματος (Τεκμήριο 4). Στη Βεβαίωση επισυνάπτεται απόσπασμα των Οικονομικών Καταστάσεων των Αιτητών για το έτος που έληξε στις 31.12.2006, στο οποίο φαίνεται ότι δαπανήθηκε το ποσό των Λ.Κ.9.004 κατά το έτος 2006 και το ποσό των Λ.Κ.10.332 κατά το έτος 2005 για επιδιορθώσεις και ανακαινίσεις και το οποίο παρουσιάζεται στα Λειτουργικά Έξοδα, κάτω από τα έξοδα διοίκησης. Σε άλλη σελίδα των ιδίων Οικονομικών Καταστάσεων, φαίνεται δαπάνη ποσού €24.768 για προσθήκες, που αφορούν έπιπλα, σκεύη και εξοπλισμό, κάτω από το μέρος που αφορά Ακίνητα, Εγκαταστάσεις και Εξοπλισμό. Στην Κατάσταση Αποσβέσεων για Λογιστικούς Σκοπούς για το έτος που έληξε 31.12.2006, φαίνεται ποσό για το επίδικο κατάστημα Λ.Κ.24.259 ως υπόλοιπο για το έτος 2005 και ποσό Λ.Κ.4.415 ως προσθήκες για το έτος
  13. Την ίδια εποχή, δηλαδή στις 6.6.2006, οι Αιτητές έλαβαν το ποσό των Λ.Κ.1.000 από τους Καθ' ων η Αίτηση ως συνεισφορά τους για τη συντήρηση του συστήματος κλιματισμού στο επίδικο (Τεκμήριο 37). Νομική πτυχή: Θεραπεία ακύρωσης απόφασης: Ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος, Ν.23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προβλέπει την αναθεώρηση διατάγματος ή απόφασης του Δικαστηρίου, στο άρθρο 6 [1]. Σχετικό είναι επίσης και το άρθρο 15 [2]. Κάτω από το άρθρο 6 ένας δύναται να ζητήσει ακύρωση απόφασης όπου η θέση του εμπίπτει σε τουλάχιστον ένα από τα εδάφια και δεν έχει ακόμα απωλέσει κατοχή και κάτω από το άρθρο 15 δύναται να ζητήσει αποζημιώσεις όπου καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου και έχει απωλέσει κατοχή (βλέπετε σχετικά Μιχαηλίδου v. Μακρίδη
(1995)1 Α.Α.Δ. 679). Αυτά ισχύουν στην περίπτωση που ζητείται η ακύρωση διατάγματος ανάκτησης κατοχής. Στην προκείμενη περίπτωση, ο ενοικιαστής έχει μεν απωλέσει την κατοχή του επίδικου αλλά δεν ζητείται η ακύρωση διατάγματος ανάκτησης κατοχής. Ζητείται η ακύρωση και ο παραμερισμός απόφασης που αφορούσε χρηματικό ποσό ως αποζημιώσεις. Συνεπώς, τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 6. Περαιτέρω, σε αιτήσεις για αναθεώρηση αποφάσεων ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ουδόλως λαμβάνεται υπόψη εάν ο Καθ' ου η Αίτηση στην πρώτη υπόθεση, είχε ή όχι καλή υπεράσπιση. Η Δ.17 θ.10 δεν τυγχάνει εφαρμογής, ούτε και η σχετική νομολογία (δηλαδή, μεταξύ άλλων, οι αυθεντίες Evans v. Bartlam
(1937)1 All ER 646, Βίκα Πίκα Ντίσκο κ.α. v. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ.28). Ο σκοπός του άρθρου 6 δεν είναι ο έλεγχος από το ίδιο το Δικαστήριο της ορθότητας της απόφασης του υπό το φως των ισχυρισμών του διαδίκου που ζητεί την αναθεώρηση. Αυτός είναι ο ρόλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη δευτεροβάθμια δικαιοδοσία του. Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σε ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου. Τίποτε απ' αυτά δεν συνεπάγεται τον έλεγχο του κατά πόσον το Δικαστήριο ορθά εφάρμοσε το Νόμο, ορθά έκρινε τη μαρτυρία, οι προϋποθέσεις του Νόμου πληρούνταν και ελήφθησαν υπόψη όλα όσα έπρεπε να ληφθούν υπόψη. Όλα αυτά εμπίπτουν στη δικαιοδοσία Εφετείου και όχι του ιδίου του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Έρεισμα για τη ρηθείσα θέση βρίσκουμε στην ίδια τη νομοθεσία και στις αποφάσεις Kennedy Hotels Ltd. v. Georghiou
(1982)2 J.S.C. 173 και Savvides v. Boscovits
(1965)1 C.L.R. 116. Στην πρώτη αυθεντία, η οποία είναι απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου, του έντιμου Δικαστή κ. Ι. Πογιατζή, στη σελίδα 182, το Δικαστήριο είπε: «Applying the aforesaid principles in construing section 47 of the Courts of Justice Law and sections 5 and 16
(2)of the Rent Control Law, 1975, I have come to the conclusion that in the present case where the order for possession sought to be varied or suspended is in respect of premises covered by the provisions of the latter law, the jurisdiction of the Court is limited only in those circumstances expressly set out in the aforesaid sections 5 and 16
(2)of the Law; outside those circumstances the Court cannot exercise any discretion whatsoever.» [δική μου υπογράμμιση] Με τη δεύτερη αυθεντία κατέστη ξεκάθαρο ότι, κάτω από το άρθρο 5 του Νόμου 17/61, η εξουσία του πρωτόδικου Δικαστηρίου ουδόλως επηρεάζει τη δευτεροβάθμια δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι περιπτώσεις στις οποίες το πρωτόδικο Δικαστήριο δύναται να αναθεωρήσει ή παραμερίσει δική του απόφαση, δεν αποτελούν λόγους έφεσης. Σημειώνω ότι τα άρθρα 6 και 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/83 απαντώνται, με παρόμοιο ή πανομοιότυπο λεκτικό, στο Rent (Control) Law, Cap. 86, ως άρθρα 14 και 21, Rent Control (Business Premises) Law 1961, Ν. 17/61, ως άρθρα 5 και 13 και στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1975, Ν. 36/75, άρθρα 5 και
  1. Τα γεγονότα της υπόθεσης πρέπει να δικαιολογούν την παρέμβαση του Δικαστηρίου κάτω από τουλάχιστον ένα από τα πέντε εδάφια του άρθρου
  2. Ουσιαστικά, οι Αιτητές βασίζουν την Αίτηση τους στα εδάφια (β) και (δ) του άρθρου
  3. Άρθρο 6: (α) Απουσία - εδάφιο (δ): Οι Αιτητές πρέπει να δείξουν ότι η απουσία τους στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου στην Ε291/13 πριν την έκδοση της απόφασης, δεν οφειλόταν σε οιανδήποτε παράλειψη ή αμέλεια εκ μέρους τους. Οι Αιτητές δεν αρνούνται ότι είχαν γνώση της ύπαρξης της υπόθεσης εναντίον τους. Δεν αρνούνται ότι παρέλειψαν να καταχωρίσουν Απάντηση εντός του χρόνου που προνοείται από τους Κανονισμούς. Ισχυρίζονται ότι οι δικηγόροι τους είχαν ειδοποίηση τόσο τον αντίδικο δικηγόρο όσο και το Δικαστήριο, αλλά τέτοια ειδοποίηση ή εμφάνιση δεν προβλέπεται στους Κανονισμούς. Περαιτέρω, οι Αιτητές δεν είχαν ζητήσει παράταση του χρόνου καταχώρησης της Απάντησης τους, ούτε και ισχυρίζονται ότι είχαν ζητήσει. Στην περί Ενοικιοστασίου Νομοθεσία και Κανονισμούς επί του θέματος της καταχώρισης Απάντησης, ο Κανονισμός 8(α) είναι ξεκάθαρος και δεν επιδέχεται ερμηνείας. Η προθεσμία που τάσσεται είναι υποχρεωτική. Η επιλογή του Καθ' ου η Αίτηση συνίσταται στην καταχώριση, ή μη, Απάντησης και στη καταβολή ή μη παντός οφειλομένου ποσού. Οι προθεσμίες τάσσονται για να τηρούνται. Αυτό συνάδει και με το γεγονός ότι η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου είναι συνοπτική (Καν. 3(στ)). Ο Καθ' ου η Αίτηση μπορεί να καταχωρήσει Απάντηση εντός 14 ημερών και/ή να καταβάλει τα υπ' αυτού οφειλόμενα ενοίκια, αν αυτό ισχύει, εντός 14 ημερών. Δεν προβλέπεται η καταχώρηση Εμφάνισης ή Ειδοποίησης ή άλλως πως. Αν δεν το πράξει, ο Αιτητής δύναται να καταχωρήσει Αίτηση για απόφαση δυνάμει του Καν. 12(α) και της Δ.26 θ.7, η οποία μπορεί να είναι μονομερής δυνάμει της Δ.48 θ.8
(1)(y) και να μην συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δυνάμει της Δ.48 θ. 8
(2). Είναι πάντα υποχρέωση του ιδίου του διαδίκου να βεβαιώνεται ότι οι προθεσμίες που τάσσονται είτε από το Νόμο και τους Κανονισμούς είτε από το Δικαστήριο, τηρούνται, αφού ο διάδικος είναι υπόλογος για τις προθεσμίες αυτές και είναι υποχρέωση του να δείχνει ενδιαφέρον για το στάδιο στο οποίο ευρίσκεται η υπόθεση του ανά πάσα στιγμή. Είμαστε της άποψης ότι ο σκοπός του νομοθέτη όταν θεσπιζόταν το εδάφιο (δ) ήταν η παροχή ευκαιρίας σε διάδικο να ακυρώσει απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε εναντίον του, όταν αυτός έπραξε ότι ήταν δυνατόν υπό το φως των προσωπικών του περιστάσεων να εμφανιστεί ή εκπροσωπηθεί σε υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου ή να εξοφλήσει την οφειλή του και αυτό δεν κατέστη δυνατόν, ή όπου ήταν παντελώς αδύνατον ή εξαιρετικά δύσκολο για το διάδικο έστω να λάβει μέτρα ή να προνοήσει για την εμφάνιση ή εκπροσώπηση του ενώπιον του Δικαστηρίου σύμφωνα με τους Κανονισμούς ή την εξόφληση οφειλόμενου ποσού. Πιστεύουμε ότι η κατάληξη μας σε οποιοδήποτε άλλο συμπέρασμα, κυρίως σε υπόθεση ενώπιον τούτου του Δικαστηρίου, θα εγκυμονούσε κινδύνους για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, την έγκαιρη διάγνωση των δικαιωμάτων των διαδίκων και την επίλυση των διαφορών που ανάγονται ενώπιον του Δικαστηρίου, μεθ' όλης της λογικής ταχύτητος, σύμφωνα και με το άρθρο 4 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου με το οποίο καθιδρύθηκε το Δικαστήριο τούτο. Έρεισμα για τούτη τη κρίση μας βρίσκουμε στη Νομολογία και αναφέρουμε ενδεικτικά την αυθεντία Ξενοφών v. Alpha Bank Ltd.,
(2002)1(Β) Α.Α.Δ.
  1. Οι Αιτητές αποτυγχάνουν στο αίτημα τους για ακύρωση της απόφασης στην Ε291/13 δυνάμει του εδαφίου (δ) του άρθρου
  2. (β) Ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος: Στρεφόμαστε στο εδάφιο (β) του άρθρου 6 που αφορά απάτη, ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος. Το Δικαστήριο καλείται τώρα να εξετάσει κατά πόσον η απόφαση στην Ε291/13 εκδόθηκε συνεπεία απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους από μέρους των Καθ' ων η Αίτηση. Υπάρχει μία, ιδιαίτερα διαφωτιστική, αυθεντία επί του άρθρου 19 του Ν.36/75 (βλέπετε πιο πάνω), η Sizonos v. Massouris
(1982)1 C.L.R. 752, όπου ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Γ. Πικής έκρινε ότι ο ορισμός «ψευδείς παραστάσεις» πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με τη συνήθη έννοια του [3]. Επικουρικά, δύναται κάποιος να αντλήσει καθοδήγηση και από τα άρθρα 18 [4] και 19 [5] του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Έχουμε πιο πάνω πραγματευθεί όλα όσα ισχυρίζονται οι Αιτητές ότι αποτελούν ψευδείς παραστάσεις. Είναι εύρημα μας ότι οι ισχυρισμοί αυτοί δεν ευσταθούν ή απορρίπτονται ως νομικές θέσεις. Οι Αιτητές αποτυγχάνουν στο αίτημα τους για ακύρωση της απόφασης δυνάμει του εδαφίου (β) του άρθρου 6. Δικαιοδοσία: Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν είχε δικαιοδοσία να εκδώσει απόφαση στην Αίτηση Ε291/13, εφόσον αυτοί δεν ήταν πλέον κάτοχοι του επίδικου καταστήματος. Εγείρεται το ερώτημα: Μήπως οι Αιτητές έπρεπε να είχαν απευθυνθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο, στα πλαίσια της εξέτασης της νομιμότητας δικαστικής απόφασης, για τη θεραπεία της ακύρωσης, ή παραμερισμού της απόφασης στην Ε291/13 και όχι στο πρωτόδικο Δικαστήριο που την εξέδωσε; Μήπως έπρεπε να αποταθούν για την παραχώρηση άδειας για την έκδοση εντάλματος Certioriari; Πλούσια η σχετική νομολογία. Είναι θεμελιωμένο ότι ο σκοπός των προνομιακών ενταλμάτων Certiorari είναι ο έλεγχος της νομιμότητας μίας δικαστικής απόφασης. Παραφράζοντας τον έντιμο Δικαστή, ως ήταν τότε, κ. Μ.Μ. Νικολάτο, στην υπόθεση Thermofast Ltd.
(2005)1 (A) A.A.Δ. 567, στη σελίδα 574, δικαστική απόφαση «δεν είναι νόμιμη εφόσον εκδόθηκε χωρίς το Δικαστήριο που την εξέδωσε να έχει δικαιοδοσία να το πράξει. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ελλείψεως ή υπερβάσεως δικαιοδοσίας, πρόσωπο θιγόμενο από τη δικαστική απόφαση μπορεί δικαιωματικά να αποταθεί για την αναθεώρηση της και το ζήτημα ουσιαστικά δεν εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου». Παραπέμπω επίσης, στη σελίδα 573, γραμμές 21 έως 39 της ιδίας αυθεντίας, καθώς και στην αυθεντία Μήλιου (Αρ. 1)
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 154, όπου εκδόθηκε ένταλμα certiorari σε περίπτωση που ένας Δικαστής Επαρχιακού Δικαστηρίου είχε ακυρώσει απόφαση άλλου Δικαστή του ιδίου Δικαστηρίου. Είναι η κρίση μου, ότι δεν υπάρχει ευχέρεια, αρμοδιότητα ή δικαιοδοσία, σε πρωτόδικο Δικαστήριο, να ακυρώσει απόφαση του ιδίου πρωτόδικου Δικαστηρίου, με βάση τον ισχυρισμό ότι στερείτο δικαιοδοσίας να την εκδώσει. Απόφαση: Ενόψει των πιο πάνω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην ίδια κλίμακα με την υπόθεση Ε291/
  1. Το προσωρινό διάταγμα της 18.2.2014 εκπνέει με την έκδοση της παρούσας απόφασης. (Υπ.) Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1]
  2. Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τας ακολούθους περιπτώσεις: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην τα γεγονότα της υποθέσεως τα επηρεάζοντα το ζήτημα του ενοικίου μετεβλήθησαν ουσιαστικώς ή εσημειώθη ουσιαστική μεταβολή περιστάσεων από της εκδόσεως του διατάγματος ή απόφασης (β) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους (γ) εις περίπτωσιν καθ' ην υπάρχει διαθέσιμος νέα μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως ήτις δεν ηδύνατο να προσαχθή δια της ασκήσεως ευλόγου επιμελείας όταν το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του (ε) σε περίπτωση κατά την οποία εκδόθηκε διάταγμα έξωσης βάσει του άρθρου 11
(1), (στ), (ζ), (η) και ο ιδιοκτήτης μέσα σε εύλογο χρόνο από την παράδοση της κατοχής δεν υλοποίησε τους λόγους της έξωσης. [2]
  1. Εάν μετά την υπό του ιδιοκτήτου λήψιν αποφάσεως ή διατάγματος διά κατοχήν ή έξωσιν, δυνάμει του παρόντος Μέρους, το Δικαστήριον θεωρήση ότι η απόφασις ή το διάταγμα ελήφθη δια ψευδών παραστάσεων ή δια της αποκρύψεως ουσιαστικών γεγονότων, το Δικαστήριον δύναται να διατάξη τον ιδιοκτήτην να πληρώση εις τον προηγούμενον ενοικιαστήν τοιούτο ποσόν οίον φαίνεται ότι είναι επαρκές ως αποζημίωσις δια ζημίαν ή απώλειαν ην υπέστη ο ενοικιαστής συνεπεία της αποφάσεως ή του διατάγματος. [3] «As the learned trial Judge correctly noted, innocent misrepresentation and concealment of facts suffice to establish a case under s.
  2. The meaning of the two expressions is not qualified by the section of the law itself, nor does the legislature use either expression as a term of art. Consequently, they must be interpreted in accordance with their popular meaning; therefore, misrepresentation of any kind, as well as concealment of facts, whether made bona fide or otherwise, will sustain an action, provided it produces the consequences laid down by the law, i.e. loss or damage as a result of a judgement founded upon such misrepresentation or concealment. There is no authoritative pronouncement on the interpretation of s.19 but a decision of the Supreme Court, on the interpretation of the comparable provisions of s.2
(2)of the Increase of Rent (Restriction) Law, 1942 (see also section 21, Cap. 86), is of considerable assistance and lends force to the view that it matters not whether the misrepresentation or concealment is made bona fide or mala fide - Ayshe Moustafa & Another v. Athena Theocharous, 18 C.L.R. Part III, 183. Further, this interpretation is fully consonant with the spirit of the law and the intention of the legislature to make security of tenure for the tenants, as effective as the law intends to be. A similar approach was adopted by English Courts regarding the interpretation of s.6
(6)of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act 1920, conferring a kindred right to that created by s.
  1. The subject is discussed by R.E. Megarry in his work on the Rent Acts, 10th ed., p. 297 et seq. As the learned author notes, it matters not that ejectment was obtained as a result of a consent order so long as the consent is obtained or induced by the misrepresentations made or the withholding of material facts. The misrepresentation or concealment must be objectively established, by reference to the representations made by the landlord in seeking recovery of possession. As Scott, L.J. observed in Thorne v. Smith [1947] K.B. 307, 312, the landlord claiming possession must show 'the utmost good faith'.» (σελίδες 756, 757) [4]
  2. « 'Ψευδής παράσταση' περιλαμβάνει - (α) τη θετική βεβαίωση κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται από τις πληροφορίες του προσώπου που βεβαιώνει, γεγονότος αναληθούς παρόλο ότι το πρόσωπο που βεβαιώνει πιστεύει ότι είναι αληθές (β) κάθε παράβαση καθήκοντος, η οποία, χωρίς πρόθεση εξαπάτησης, επιφέρει όφελος στον υπαίτιο ή σε οποιοδήποτε ο οποίος αξιώνει μέσω αυτού, με την παραπλάνηση άλλου προς βλάβη αυτού ή προς βλάβη οποιουδήποτε που αξιώνει μέσω αυτού (γ) την πρόκληση, έστω και ανυπαίτια, πλάνης ως προς την ουσία του αντικειμένου της συμφωνίας ή μέρος αυτής.» [5]
  3. «
(1)Αν η συναίνεση σε συμφωνία παρασχέθηκε συνεπεία εξαναγκασμού, απάτης ή ψευδούς παράστασης, η συμφωνία είναι σύμβαση ακυρώσιμη κατ' εκλογή του μέρους, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό.
(2)Ο συμβαλλόμενος, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε συνεπεία απάτης ή ψευδούς παράστασης, δύναται αν θεωρεί αυτό σκόπιμο, να εμμείνει στην εκπλήρωση της σύμβασης και να αποκατασταθεί στη θέση που θα βρισκόταν αν οι παραστάσεις που έγιναν ήταν αληθείς.
(3)Αν η συναίνεση αυτή παρασχέθηκε συνεπεία ψευδούς παράστασης ή τήρησης σιωπής, που συνιστά απάτη εντός της έννοιας του άρθρου 17, η σύμβαση, παρόλα αυτά, δεν είναι ακυρώσιμη, αν το μέρος του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό, ήταν σε θέση να ανακαλύψει την αλήθεια καταβάλλοντας τη συνήθη επιμέλεια.
(4)Απάτη ή ψευδής παράσταση η οποία δεν προκλήθηκε προς σύναψη σύμβασης του μέρους επί του οποίου ασκήθηκε η απάτη, ή στο οποίο έγινε η ψευδής παράσταση, δεν καθιστά τη σύμβαση ακυρώσιμη.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.