ΝΕΔΑΣ ΡΩΣΣΟΥ ν. GAVRIEL Κ. ANDREOU TRADING LTD κ.α., Αρ. Αίτησης: Ε12/2015, 18/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2016:15 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ/ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Κ. Φραγκούδη, Παρέδρων Αρ. Αίτησης: Ε12/2015 Μεταξύ: ΝΕΔΑΣ ΡΩΣΣΟΥ, από τη Λεμεσό Αιτήτριας -και-
- GAVRIEL Κ. ANDREOU TRADING LTD, από τη Λευκωσία
- ΓΑΒΡΙΗΛ ΑΝΔΡΕΟΥ, από τη Λευκωσία
- ΠΑΥΛΙΝΑΣ ΛΕΝΑ, από τη Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση ----------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 29.3.2016 για την αναστολή της διαδικασίας 18.5.2016 Για τους Αιτητές - Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 στην κυρίως Αίτηση: κα Μ. Πανταζή για κ.κ. Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση - Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση: κα Μ. Χατζηλευτέρη για κ.κ. Γεώργιος Λ. Σαββίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε Ενδιάμεση Απόφαση Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 29.3.2016, οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «οι Καθ' ων η Αίτηση») εξαιτούνται Διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία στην παρούσα Αίτηση μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης, η οποία καταχωρήθηκε κατά της Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.2.
- Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.33 θ.6, Δ.48 θθ. 1-4, 6, 8, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983 (2/1983) Κ. 2, Κ. 12, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στις συμφυείς εξουσίες, τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, τη γενική πρακτική και την νομολογία. Τα γεγονότα επί την οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Γαβριήλ Ανδρέου. Ο ενόρκως δηλών λέει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και Διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα που αφορούν στην παρούσα Αίτηση και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3 να προβεί στη δήλωση του. Στις 10.12.2015 οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν αίτηση τροποποίησης της Απάντησης τους. Το Δικαστήριο, με απόφαση του ημερομηνίας 23.2.2016, απέρριψε την αίτηση για τροποποίηση. Στις 7.3.2016 καταχωρήθηκε Έφεση εναντίον της Ενδιάμεσης Απόφαση του Δικαστηρίου. Η ακρόαση της κυρίως Αίτησης είχε ξεκινήσει στις 6.11.2015, με την κατάθεση της Γραπτής Δήλωσης της Αιτήτριας στην κυρίως Αίτηση, ως μέρος της κυρίως κατάθεσης της. Η ακρόαση της κυρίως Αίτησης ορίστηκε από το Δικαστήριο για συνέχιση της ακροαματικής διαδικασίας στις 29.3.
- Είναι δίκαιο και ορθό όπως ανασταλεί η ακροαματική διαδικασία μέχρι τη διεκπεραίωση της Έφεσης, καθ' ότι, σε περίπτωση που το Εφετείο αποδεχθεί και εγκρίνει την αιτούμενη τροποποίηση, η διαδικασία θα έχει προχωρήσει με βάση τα δικόγραφα ως υπάρχουν σήμερα στο φάκελο του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση, οι Καθ' ων η Αίτηση θα έχουν στερηθεί τη δυνατότητα να προωθήσουν τις θέσεις τους με βάση τα τροποποιηθέντα δικόγραφα. Επομένως, είναι προς το συμφέρον της δίκαιης και ορθής απονομής της δικαιοσύνης, να δοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους της Αιτήτριας στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «η Αιτήτρια») καταχωρίστηκε την 6.4.2016 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 θθ.1 και 4, Δ.33 θ.6, Δ.25 θθ.1-5 και Δ.65, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983 (2/1983) Κ. 2 και Κ. 12, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στη Συμφυή Εξουσία του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
- Η αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Η παρούσα Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη αφού ζητά Διάταγμα Δικαστηρίου με το οποίο ν' αναστέλλεται η διαδικασία της κυρίως αιτήσεως μέχρι την εκδίκαση της έφεσης στην ενδιάμεση απόφαση ημερ. 23.2.2016 . Η παρούσα αίτηση δεν βασίζεται στη Δ.35 ΘΘ 18 επί των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας με την οποία η έφεση δεν ενεργεί σαν αναστολή εκτελέσεως ή διαδικασίας στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται ή του Εφετείου και ουδεμία ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία θα παύει να ισχύει εκτός κατόπιν του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται.
- Η παρούσα αίτηση βασίζεται στη Δ.33 Θ.6 βάσει της οποίας το Δικαστήριο μπορεί αν το θεωρήσει προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να μεταθέσει ή αναβάλλει την ακρόαση για τέτοιο χρόνο και σε τέτοιο μέρος και με τέτοιους όρους που θα κρίνει κατάλληλους. Ήδη η ακροαματική διαδικασία στις 29.3.2016 πραγματοποιήθηκε και συνεχίζεται στις 26.4.
- Η Δ.33 Θ6 δεν είναι η κατάλληλη για το αίτημα των Αιτητών - Καθ' ων η Αίτηση.
- Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική και σκοπεί στην καθυστέρηση της εκδίκασης της κυρίως αίτησης.
- Στην ένορκη δήλωση των Αιτητών-Καθ' ων η Αίτηση δεν καταδεικνύεται οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος αναστολής και ούτε παρατίθενται οποιαδήποτε στοιχεία στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους που υποστηρίζουν το αίτημα ότι η έκδοση του Διατάγματος θα αποστερήσει στην Καθ' ης η Αίτηση - Αιτήτρια από τους καρπούς της επιτυχίας της. Επίσης οι Αιτητές - Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν αναφέρει στην Ένορκη δήλωση τους ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά ως επίσης δεν αναφέρουν κατά πόσο είναι έτοιμοι για παροχή εγγυήσεως προς εξασφάλιση της Ιδιοκτήτριας σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης.
- Η παρούσα Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη γιατί η εν λόγω αίτηση δεν βασίζεται στη Δ.35 ΘΘ18 των Θεσμών Περί Πολιτικής Δικονομίας αλλά βασίζεται στην Δ.33 Θ
- Οι Αιτητές - Καθ' ων η Αίτηση παρόλο που έχουν βασίσει την αίτηση τους σε λάθος νομική βάση δεν έχουν παρουσιάσει καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος τους και επίσης δεν αναφέρθηκε ότι υπάρχει οποιαδήποτε πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης.
- Οι Αιτητές-Καθ' ων η Αίτηση με την αιτούμενη τροποποίηση θέλουν να προσθέσουν στην Απάντηση τους γεγονότα που γνώριζαν εξ' υπαρχής και μάλιστα τα γνώριζαν κατά τη σύνταξη της απάντησης τους και ανταπαίτησης τους και εν πάση περιπτώσει δεν αποτελεί υπεράσπιση στην απαίτηση τους.
- Οι Αιτητές - Καθ' ων η Αίτηση με την αιτούμενη θεραπεία τους θίγουν το δικαίωμα της εκδίκασης εντός εύλογου χρόνου της υπόθεσης της Καθ' ης η Αίτηση -Αιτήτριας σε μία υπόθεση για μη πληρωμή ενοικίων. Η παρούσα αίτηση είναι αντίθετη με το άρθρο 30.2 του Συντάγματος.
- Η παρούσα Αίτηση δεν είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και απώτερος σκοπός τους είναι η καθυστέρηση εκδίκασης της υπόθεσης για να πλουτίζουν αδικαιολόγητα εις βάρος της Ιδιοκτήτριας.
- Δεν είναι με οποιοδήποτε τρόπο εύλογο και/ή προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα στο παρόν στάδιο της διαδικασίας.» Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Λουκά Ανδρέου από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι εργάζεται ως δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Ιεροθέου, Καμπέρη & Σία Δ.Ε.Π.Ε. και συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Γεωργίου Λ. Σαββίδη & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Γνωρίζει τα γεγονότα πολλών υποθέσεων τους, μεταξύ των οποίων και αυτής και εξ' όσων τον πληροφορεί η δικηγόρος τους κα. Μαρία Χατζηλευτέρη που χειρίζεται την υπόθεση, προβαίνει στη δήλωση του εκ μέρους τους και για λογαριασμό τους. Ο κ. Ανδρέου παραδέχεται το περιεχόμενο των πρώτων επτά παραγράφων της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση. Οι Καθ' ων η Αίτηση αιτούνται όπως ανασταλεί η διαδικασία της κυρίως Αίτησης μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης η οποία καταχωρήθηκε κατά της Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.2.
- Η αίτηση τους δεν μπορεί να εγκριθεί, γιατί στηρίζεται σε λάθος νομική βάση: στη Δ.33 θ.6 αντί στη Δ.35 θθ.
- Η Δ.33 θ.6 προβλέπει αναβολή της ακροαματικής διαδικασίας και όχι την αναστολή της διαδικασίας της Αίτησης μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης στην Ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 23.2.
- Περαιτέρω, στην ένορκο δήλωση των Αιτητών, έπρεπε να γίνεται αναφορά κατά πόσον είναι έτοιμοι για παροχή εγγυήσεως προς εξασφάλιση της Ιδιοκτήτριας σε περίπτωση αποτυχίας της Έφεσης. Ο ενόρκως δηλών υιοθετεί τους λόγους ένστασης και προσθέτει ότι, η πρόθεση των Καθ' ων η Αίτηση είναι η καθυστέρηση της εκδίκασης της ακροαματικής διαδικασίας της κυρίως Αίτησης, με απώτερο σκοπό τους τη μη πληρωμή ενοικίων και την κατοχή των καταστημάτων, για να πλουτίζουν αδικαιολόγητα εις βάρος της ιδιοκτήτριας των καταστημάτων. Ο απώτερος σκοπός των Καθ' ων η Αίτηση είναι η καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης και αυτό είναι έκδηλα φανερό από την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης τους στις 29.3.2016, ημερομηνία που ήταν ορισμένη για συνέχιση η ακρόαση της υπόθεσης. Νομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Διαταγή 33 θεσμός 6: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στη Δ.33 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο θεσμός προνοεί ως ακολούθως: "The Court may, if it thinks it expedient for the interests of justice, postpone or adjourn a trial for such time, and to such place, and upon such terms (if any), as it may think fit." Με την αίτηση οι Καθ' ων η Αίτηση ζητούν την αναστολή της διαδικασίας μέχρι την εκδίκαση Έφεσης. Ο πιο πάνω θεσμός δεν αφορά είτε την αναστολή διαδικασίας είτε την αναστολή εκκρεμούσης Έφεσης και δεν υποστηρίζει το αίτημα των Καθ' ων η Αίτηση. Διαταγή 35: Από τη βάση της υπό εξέταση αίτησης, παραλείπονται οι θεσμοί 18 και 19 της Διαταγής 35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας [2], παρόλο που η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε επειδή υπάρχει Έφεση εναντίον Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου τούτου. Υπάρχει σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σχετικά με την αναστολή απόφασης εκκρεμούσης εφέσεως. Αναφέρω ενδεικτικά τις ακόλουθες: Gruno v. Ship "Algazera",
(1980)1 C.L.R. 595, Phoenix v. Al Khalaf Exhibition
(1981)1 C.L.R. 673, Essex Overseas v. Legent Shipping
(1981)1 C.L.R. 263, Mavrochanna and another v. Michael,
(1984)1 C.L.R. 760, Charalambous v. Nicolaides and Neophytou
(1985)1 C.L.R. 737, Christophi and Others v. Iacovidou
(1985)1 C.L.R. 713, Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd.
(1991)1 C.L.R. 172, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, ABP Holdings Ltd. κ.ά. ν. Κιταλίδης κ.ά.(Αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287, Ανδρέα Πελεκάνου και άλλου ν. Pelmako Development Ltd.
(1995)1 Α.Α.Δ. 724, Βογαζιανού ν. Γεν. Εισαγγελέα
(1997)1 Α.Α.Δ. 591, Παπακόκκινου κ.ά. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1 Α.Α.Δ. 692, Παπακόκκινου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd. κ.ά.
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 513, Χαψίδης v. Νικολαϊδου
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1493, Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd.
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1978, Σάββα v. Υπουργού Δικαιοσύνης (Αρ. 1),
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 195, Παπά v. Οικονομίδου κ.ά.,
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 58, Δημητρούδης v. Λουγκρίδη, Πολιτική Έφεση Αρ. 294/2010, απόφαση ημερομηνίας 31.3.2011 και Penderhil Holdings Ltd κ.ά. v. Κλουκίνα, Πολιτική Έφεση Αρ. 319/2011, απόφαση ημερομηνίας 2.11.2011. Η έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλέπετε Essex Overseas v. Legent Shipping, πιο πάνω). Στέκομαι ιδιαίτερα στις αυθεντίες Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd., στη σελίδα 1981 [3] και Christophi and Others v. Iacovidou (βλέπετε πιο πάνω), στη σελίδα 716 [4]. Σημειώνω ότι οι λόγοι έφεσης όπως αυτοί παρατίθενται στην Ειδοποίηση Έφεσης, δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου. Σύμφωνα με την νομολογία (βλέπετε ενδεικτικά Gruno v. Ship "Algazera" και Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd, πιο πάνω), οι λόγοι έφεσης λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην έκδοση ή μη διατάγματος αναστολής. Οι Καθ' ων η Αίτηση πρέπει να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι εκ πρώτης όψεως έχουν καλή υπόθεση στην Έφεση. Ο παράγων αυτός είναι σχετικός αλλά είναι οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις (βλέπετε Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου και ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδης (αρ.1), πιο πάνω). Αναστολή διαδικασίας: Οι πιο πάνω αναφερόμενες αυθεντίες για την Διαταγή 35 αφορούν την αναστολή εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης Έφεσης. Οι Καθ' ων η Αίτηση κατ' ακρίβειαν εξαιτούνται την αναστολή της διαδικασίας. Η νομική βάση είναι η ίδια και οι εν λόγω αποφάσεις βοηθητικές και καθοδηγητικές. Υπάρχει όμως και νομολογία ειδικά επί του θέματος της αναστολής διαδικασίας. Στην αυθεντία Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Λύρα κ.ά. (Αρ. 1)
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1384, εφεσιβλήθηκε πρωτόδικη απόφαση για ακύρωση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Παράλληλα, οι διάδικοι αποτάθηκαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο για αναστολή της πρωτόδικης ακυρωτικής απόφασης. Το Επαρχιακό Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Επανέλαβαν το αίτημα τους ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δυνάμει της Δ.35 θ.19 και ισχυρίστηκαν ότι η συνένωση τριτοδιαδίκου θα επιτρέψει τη σφαιρική αντιμετώπιση όλων των εγειρομένων θεμάτων. Οι εφεσίβλητοι ισχυρίστηκαν ότι η αναστολή η οποία προβλέπεται στους θεσμούς στους οποίους βασίζεται η αίτηση, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την αναστολή των διαδικασιών του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως ήταν τότε, κ. Πικής, είπε (στη σελίδα 1386): «Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει της Δ.35, θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται. Η θέση αυτή προκύπτει ευθέως από τις αποφάσεις. (Fotiou and Another v. Petrolina Ltd.
(1984)1 C.L.R. 708, In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119 (βλ. επίσης Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524). Η Δ.35 θ.18, δεν αποτελεί μέσο για την αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του πρωτοδίκου Δικαστηρίου ή την παρεμπόδιση της συνέχισης της μέχρι την ακρόαση της έφεσης. Η απαγόρευση (prohibition), της συνέχισης της διαδικασίας μπορεί να διαταχθεί μόνο με ένταλμα (prohibition), βάσει του Άρθρου 155.4 του Συντάγματος.» Στην αυθεντία Χατζηιωσήφ v. Πετρίχου
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 364, επειδή καθυστερούσε η καταχώριση έκθεσης απαίτησης, η εφεσείουσα ζήτησε την απόρριψη της αγωγής λόγω έλλειψης προώθησης. Η εφεσίβλητη καταχώρισε αίτηση για την τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος, η οποία εξετάστηκε πριν την αίτηση για απόρριψη και απορρίφθηκε. Η απόφαση εφεσιβλήθηκε και η εφεσίβλητη καταχώρισε αίτηση για αναστολή της διαδικασίας της αγωγής εκκρεμούσης της έφεσης. Το Δικαστήριο έδωσε προτεραιότητα στην αίτηση για απόρριψη της αγωγής η ακρόαση της οποίας διεξήχθη, ενώ η αίτηση για αναστολή αναβλήθηκε. Η αίτηση για απόρριψη της αγωγής απέτυχε και το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η συνεχιζόμενη παράλειψη της εφεσίβλητης να καταχωρίσει έκθεση απαίτησης δικαιολογούνταν από την εκκρεμότητα της έφεσης. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί της έφεσης εναντίον της απόφασης στην αίτηση γι' απόρριψη της αγωγής, ο έντιμος Δικαστής κ. Νικολάου, στη σελίδα 367, είπε τα εξής: «Η πρωτόδικη προσέγγιση, το αποτέλεσμα της οποίας ήταν ουσιαστικά η αναστολή της περαιτέρω διαδικασίας στην αγωγή, βρίσκεται σε αντίθεση με πάγια νομολογία με την οποία ερμηνεύονται οι διατάξεις που αφορούν στην αναστολή. Το Εφετείο στην Παπακόκκινου και άλλη v. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 692, συνόψισε ως εξής: ''Κατ' αρχήν, σύμφωνα με το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με τη συνέχιση της εξέλιξης μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. Το ίδιο, καθώς νομολογήθηκε, είναι το αποτέλεσμα και δυνάμει του κ.18 της Δ.35: βλ. Fotiou and another v. Petrolina Ltd.
(1984)1 C.L.R. 708, In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119 και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Ltd. v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524. Η αναφορά στον εν λόγω κανονισμό σε ''.. stay of ... proceedings under the decision appealed from . . '' δεν αποβλέπει στην αναστολή της ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση αλλά μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση: παραδείγματα προσφέρονται από τον Πική Δ. (όπως ήταν τότε) στην In re E.S. (an Infant) (ανωτέρω).''» Στρέφομαι στην τελευταία αναφερθείσα αυθεντία, In re E.S. (an Infant), πιο πάνω, και παραθέτω απόσπασμα, από την απόφαση του έντιμου Δικαστή, ως ήταν τότε, κ. Πική, στη σελίδα 122 [5], ενώ η Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Λύρα κ.ά. (Αρ. 1) εφαρμόστηκε στην Marfin Popular Bank Public Co. Ltd. v. Telec Logistic Co. Ltd. κ.ά.
(2008)1(Β) Α.Α.Δ.
- Σ' εκείνη την υπόθεση είχε εφεσιβληθεί απόφαση για την ακύρωση της διαταγής έκδοσης και επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Ο έντιμος Δικαστής κ. Τ. Ηλιάδης, εφαρμόζοντας την προηγούμενη αυθεντία, είπε (στη σελίδα 768): «Στην παρούσα περίπτωση η επίδικη απόφαση της 24/9/2007 δεν επέβαλλε οποιαδήποτε υποχρέωση η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο διαταγής, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.35, θ.
- Αντίθετα επιδιώκεται ο παραμερισμός της ακυρωτικής απόφασης και η απαγόρευση της συνέχισης της διαδικασίας που μπορούσε να γίνει μόνο με την έκδοση προνομιακού εντάλματος Prohibition. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση απορρίπτεται.» Αναφορά στις πιο πάνω αυθεντίες κάνει ο έντιμος Δικαστής κ. Στ. Ναθαναήλ, στην υπόθεση Δημητρούδης v. Λουγκρίδη, Πολιτική Έφεση Αρ. 294/2010, απόφαση ημερομηνίας 31.3.
- Ο έντιμος Δικαστής παραθέτει και αναλύει εκτενώς τη σχετική νομολογία, ενώ, μεταξύ άλλων, στη σελίδα 7 της απόφασης, επισημαίνει ότι: «Γενικά το αντικείμενο της αναστολής συναρτάται προς ορισμένη θετική ενέργεια, υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την εφεσιβαλλόμενη απόφαση. Στην In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119, .... λέχθηκε ότι δεν υπήρχε λόγος διεύρυνσης της εμβέλειας της Δ.35 θ.18, η οποία περιορίζεται στην αναστολή θεμάτων συναρτωμένων προς την εκτέλεση απόφασης ή διαταγής του Δικαστηρίου ή της διαδικασίας, συναρτώμενης όμως με διαδικασίες που είναι μόνο παρεμφερείς της απόφασης υποκείμενης σε έφεση, όπως διαδικασίες μεσεγγύησης. Αυτό υπό το φως και της αντίστοιχης παλαιάς O.58 r.12 των Αγγλικών Θεσμών, στο r.12
(1)(b) του οποίου αναφερόταν ότι "no intermediate act or proceeding shall be invalidated by an appeal".» Είναι η κρίση μου ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν αποσκοπεί στην αναστολή εκτέλεσης της Ενδιάμεσης Απόφασης η οποία εφεσιβλήθηκε, ούτε στην αναστολή διαδικασίας παρεμπίπτουσας ή εξαρτώμενης της εφεσιβληθείσας απόφασης. Οι Καθ' ων η Αίτηση αποσκοπούν στην αναστολή της περαιτέρω διαδικασίας στην Αίτηση, αίτημα που όχι μόνο δεν βρίσκει έρεισμα στους Κανονισμούς και την νομολογία, αλλά είναι σε αντίθεση μ' αυτούς. Ακόμα, το αίτημα των Καθ' ων η Αίτηση επιδιώκει την παρεμπόδιση της συνέχισης της διαδικασίας μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης, χωρίς να έχει απαγορευτεί η συνέχιση της διαδικασίας με προνομιακό ένταλμα prohibition, βάσει του Άρθρου 155.4 του Συντάγματος. Είναι η κρίση μου ότι, ως τέτοιο, το αίτημα τους πρέπει να απορριφθεί. Προς τον σκοπό πληρέστερης θεώρησης του θέματος αυτού, σημειώνω ότι η κρίση μου δεν επηρεάζεται από την αυθεντία The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. Πλοίου S.S. Sapphire Seas
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 955, η οποία κρίνω ότι δεν εφαρμόζεται στα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης. Εκεί αποφασίστηκε ότι, δυνάμει της Δ.35 θ.18, η οποία αντιστοιχεί με την παλαιά Αγγλική πρόνοια Order 58 rule 12 (βλέπετε In re E.S. (an Infant), πιο πάνω, στη σελίδα 123) και η οποία είναι εφαρμοστέα δυνάμει του Κανονισμού 237 του περί Κυπριακού Ναυτοδικείου Διαδικαστικού Κανονισμού, το Δικαστήριο δε διστάζει να αναστείλει τις συνέπειες μιας απόφασης ή ενός διατάγματος για να παρασχεθεί η ευκαιρία να εξετάσει οριστικά κατ' έφεσην, διαφορά που συνάπτεται με χρηματικό απόθεμα ή άλλη περιουσία. Η βασική αιτιολογία είναι πως αν δεν διατηρηθεί ανέπαφο ένα ταμείο μέχρι τέλους, η δικαίωση από το ανώτερο δικαστήριο δεν θα έχει πια σημασία. Στην παρούσα περίπτωση, δεν έχω ενώπιον μου υπόθεση που αφορά χρηματικό απόθεμα. Κατάληξη: Καθοδηγούμενη από τις σχετικές αυθεντίες, στέκομαι στα πιο κάτω σημεία ως καθοριστικά για την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Πρώτον, με την Ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 23.2.2016, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν μείνει χωρίς υπεράσπιση. Δεύτερον, δεν τίθεται θέμα να καταστεί η Έφεση άνευ αντικειμένου. Η Έφεση καταχωρίστηκε εναντίον Ενδιάμεσης Απόφασης και το Ανώτατο Δικαστήριο δύναται να εκδώσει κατάλληλη διαταγή, ανάλογα με την κρίση του επί της ουσίας της Έφεσης. Τρίτον, με την υπό εξέταση αίτηση, οι Καθ' ων η Αίτηση ουσιαστικά δεν ζητούν την αναστολή εκτέλεσης της Ενδιάμεσης Απόφασης, εφόσον σ' αυτή δεν υπάρχει οτιδήποτε προς εκτέλεσην. Αυτό που ζητούν είναι η αναστολή της διαδικασίας εκδίκασης της κυρίως Αίτησης. Τέταρτον, η αναστολή διαδικασίας που επιζητείται, δεν αφορά τη διαδικασία που εκπορεύεται αυτοτελώς από την εφεσιβληθείσα Ενδιάμεση Απόφαση. Πέμπτον, η απαγόρευση της συνέχισης της διαδικασίας ενώπιον μου μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την έκδοση προνομιακού εντάλματος prohibition. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της Αιτήτριας στην κυρίως Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από την Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην ίδια κλίμακα ως η Ενδιάμεση Απόφαση της 23.2.2016, δηλαδή €100.000 - €500.000 και να πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] 12(α) «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς τους Νόμου.» [2] «
- Αn appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» «
- Wherever under these rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below.» [3] «Η νομική βάση της αίτησης για αναστολή είναι η Διαταγή 35 καν.
- Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης.» [4] «The discretion of the Court is exercised upon a consideration of two equally important considerations for the sound administration of justice. The need to uphold finality of judgments, on the one hand, and the sustenance of the effectiveness of the right to appeal, on the other.» [5] «Even if we assume that the decision of the trial Court, on the issue of a blood test, essentially a ruling on the admissibility of evidence, is an appealable decision in the sense of r.2 and r.18 of Ord. 35, Civil Procedure Rules, a doubtful proposition in view of the decision in Christophidou v. Nemitsas
(1963)2 C.L.R. 269, jurisdiction to stay under r.18 is expressly confined to two matters: The execution of the order or judgement under appeal. 'Execution' in the context of the Civil Procedure Rules encompasses every proceeding designed to enforce a judgement or order. And this is the sense in which 'execution' should be understood and applied under the rule here under consideration. Proceedings under the decision. Here, again, we are concerned with proceedings incidental to the decision appealed, such as garnishee proceedings and proceedings under the Fraudulent Transfers Avoidance Law - Cap. 62. The proceedings that the applicant wishes us to stay are exclusively connected with the legitimation petition under trial before the District Court. They are neither intended to execute the ruling, excluding the admission of certain evidence, nor are they in any way incidental or dependent upon the ruling of the Court. Rule 18 does not confer power to stay proceedings in general or in connection with any matter other than those explicitly enumerated in the rule here under consideration. Nor is there any justification in principle for giving Ord. 35 r.18 an interpretation wider than its wording admits, considering the drastic implications of an order staying proceedings and the limitation inherent in any such order to the right of access to the courts safeguarded by Article 30.1 of the Constitution.» [δική μου υπογράμμιση] cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο