ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΥ ν. TANEV TIHOMIR κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ58/13, 27/5/2016

(1)του 1999, άρθρα 14

(1)(ε), 82

(1)(α) και (β), 83, 84, 85, 86, 87, 88

(3)και 90

(1)και στη Διαταγή 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση, εκτίθενται στη επισυνημμένη ένορκο δήλωση της κας. Κούλας Θεοδώρου, από τη Λευκωσία. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι δικηγορική υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια, γνωρίζει καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη να προβεί στη δήλωση της. Την 2.5.2014 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, για το ποσό των €2.450.- καθυστερημένα ενοίκια, με τόκο 5,5% το χρόνο από 20.12.2013 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον έξοδα €538.- με τόκο 5,5% το χρόνο από 20.12.2013 μέχρι εξοφλήσεως και €29.- έξοδα έκδοσης της απόφασης, πλέον Φ.Π.Α. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, έχουν εγκαταλείψει το ενοικιαζόμενο ακίνητο, αλλά δεν πλήρωσαν τους καθυστερημένους μήνες. Το ποσό παραμένει οφειλόμενο. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι, απ' όσα γνωρίζει, οι Καθ' ων η Αίτηση εργάζονται και κερδίζουν αρκετά από την εργασία και/ή το επιτήδευμα τους και είναι σε θέση να εξοφλήσουν το εξ' αποφάσεως χρέος τους με μηνιαίες δόσεις των €200.- έκαστος. Οι Καθ' ων η Αίτηση εργάζονται για αρκετά χρόνια με ψηλά εισοδήματα, από τα οποία έχουν αποκτήσει αρκετή περιουσία και θα πρέπει το Δικαστήριο να διεξάγει έρευνα ως οι παράγραφοι 1 (β) και 2(β) της παρούσας αίτησης και αναλόγως να εκδώσει διάταγμα, το οποίο να διατάσσει την ακύρωση οποιωνδήποτε μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων επί της περιουσίας των, που έγιναν με σκοπό την καταδολίευση της Αιτήτριας. Ιστορικό: Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Αιτήτριας, ερήμην των Καθ' ων η Αίτηση, στις 2.5.2014, ως αναφέρεται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση (βλέπετε πιο πάνω). Επειδή η υπό εξέταση αίτηση όχι μόνο δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, αλλά πρόκειται για αίτηση μετά την απόφαση και η ουσία έχει εξεταστεί, ερμηνεύοντας τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν. 23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν ήταν αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Προφορική μαρτυρία: Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν καταχώρισαν ένσταση και κατέθεσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Εξετάστηκαν από το Δικαστήριο και αντεξετάστηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών. Καθ' ου η Αίτηση 1: Ο κ. Tihomir Christoff Taven κατέθεσε ότι αντιλαμβάνεται την Ελληνική γλώσσα και κατέθεσε στα Ελληνικά. Είναι Βούλγαρος, τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του. Είναι 38 ετών και σήμερα είναι άνεργος. Εργαζόταν στην εταιρεία Αγαθοκλέους, σε κατασκευή γυψοσανίδων. Ο μισθός του ήταν €1.000 μαζί με τις κοινωνικές ασφαλίσεις. Τώρα ψάχνει για εργασία αλλά δεν βρίσκει. Δεν έχει εγγραφεί στο Γραφείο Εξεύρεσης Εργασίας. Είναι απόφοιτος Γυμνασίου και ζει στην Κύπρο εδώ και 9 χρόνια. Δεν έχει κάμει άλλη δουλειά στην Κύπρο εκτός από τις γυψοσανίδες. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι διαμένει στους Αγίους Ομολογητές, όπου ενοικιάζει κατοικία, με ενοίκιο €400. Πληρώνει επίσης περίπου €100 με €150 για ηλεκτρικό ρεύμα και €20 για νερό. Δεν πληρώνει άλλους λογαριασμούς. Αυτά τα καταβάλλει η σύζυγος του επειδή ο ίδιος δεν δουλεύει. Η σύζυγος του δουλεύει σε ταβέρνα, με μισθό €680. Έχουν δύο παιδιά και η σύζυγος του εγκυμονεί τρίτο παιδί. Τα παιδιά τους είναι 8 ετών και 16 μηνών. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 κατέθεσε ότι καπνίζει ένα πακέτο τσιγάρα την ημέρα, την πιο φτηνή μάρκα όπως είπε, με κόστος €3,50. Το αυτοκίνητο του είναι χαλασμένο εδώ και 1 ½ χρόνο και η άδεια κυκλοφορίας είναι απλήρωτη εδώ και δύο χρόνια. Δεν το μετακινεί. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε επίσης ότι δεν έχει εξόδους. Απ' όσα κατέθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση 1 καθίσταται φανερόν ότι δεν είναι δυνατόν να πληρώνουν τους λογαριασμούς τους και το ενοίκιο τους από το μισθό της συζύγου του και ταυτόχρονα να συντηρείται τετραμελής οικογένεια. Είτε λαμβάνουν επιδόματα τα οποία δεν έχει αναφέρει, είτε έχουν εισοδήματα τα οποία δεν έχει αναφέρει (Petsas v. Demetriadou

(1971)1 C.L.R. 187). Καθ' ου η Αίτηση 2: Ο κ. Νίκος Ζυμαράς κατέθεσε ότι είναι 49 ετών και είναι άνεργος. Προηγούμενα, εργαζόταν ως συντηρητής σε ξενοδοχείο στην Αγία Νάπα, για 6 μήνες το χρόνο, με καθαρό μισθό €1.

1. Μένει με τη μητέρα του, η οποία τον συντηρεί. Δεν έχει ούτε σπίτι, ούτε αυτοκίνητο. Πήρε €3.000 από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, που δόθηκαν σε χρέη. Είναι διαζευγμένος δύο φορές και έχει ένα γιο από τον πρώτο του γάμο. Κατέθεσε ότι έχει υπέρταση και πρόβλημα με το πόδι του. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 κατέθεσε ότι καπνίζει, ένα ή μισό πακέτο, εάν έχει χρήματα η μητέρα του να του δώσει. Η μητέρα του παίρνει σύνταξη €
2. Το σπίτι στο οποίο διαμένουν είναι της αδελφής του που είναι στην Αυστραλία. Τους λογαριασμούς τους πληρώνει η μητέρα του. Ο μακαρίτης πατέρας του της άφησε £15.000 και τα έχει στην τράπεζα γραμμάτιο. Είναι πέντε αδέλφια. Η μητέρα του είναι 76 ετών. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 προσκόμισε έγγραφα από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, το Γραφείο Εργασίας και την Σ.Π.Ε. Λήδρα, για τον ίδιο και την εταιρεία του η οποία έκλεισε. Σημειώνω ότι, εάν πρόκειται για υστερογενή σύναψη χρέους, δε θα ληφθεί υπόψην ούτως ή άλλως (βλέπετε σχετικά Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ

(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 207). Ισχυρίστηκε ότι εγγυήθηκε τον Καθ' ου η Αίτηση 1 για ένα χρόνο μόνο και δεν θα έπρεπε να βρισκόταν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν μου έκαμε ιδιαίτερα καλή εντύπωση. Δεν βοήθησε ιδιαίτερα τη θέση του αφού δεν προσκόμισε λεπτομέρειες αναφορικά με τις οικονομικές του υποχρεώσεις, ως όφειλε. Είναι σε θέση να εργαστεί, παρά την αναφορά σε πρόβλημα για το πόδι του επί της οποίας δεν επεκτάθηκε. Σε γενικές γραμμές, δεν με έχει πείσει για την αδυναμία του να εξεύρει εργασία. Νομική πτυχή: Όπως έχω ήδη αναφέρει, η υπό εξέταση αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα Μέρη VIII και IX του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, όπως αυτός τροποποιήθηκε από τον Νόμο 134

(1)/99. Ο τελευταίος κατάργησε και αντικατέστησε τα Μέρη VIII και IX του βασικού Νόμου. Όμως η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ερμηνεύοντας τις καταργηθείσες διατάξεις, καθόρισε τις αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο δύναται να διατάξει εξ' αποφάσεως οφειλέτη να εξοφλήσει το χρέος του με περιοδικές πληρωμές. Στο βαθμό που η εξουσία για έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων δεν έχει επηρεαστεί από την τροποποίηση του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, θεωρώ τη νομολογία αυτή δεσμευτική για σκοπούς της παρούσας αίτησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε σε αριθμό αποφάσεων το θέμα αιτήσεων αποπληρωμής εξ' αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις (σύμφωνα με το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6, τόσο πριν όσο και μετά που αυτό τροποποιήθηκε από τον Ν. 134

(1)/99). Αναφέρω ενδεικτικά τις αποφάσεις Anestos Adamou Kokoni v. Ioannides

(1963)2 C.L.R. 548, Rolandis, Louca & Soteriades Ltd. v. Koutsiou

(1970)1 C.L.R. 25, National Bank of Greece v. Trihinas

(1976)2 J.S.C. 411, Chrysostomou v. Athanasiou

(1981)1 C.L.R. 669, Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686, Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλαμπίδη

(1989)1 Α.Α.Δ. 556, Μιχαήλ v. Λαϊκής Τράπεζας (Χρημ.) Λτδ

(1993)1 Α.Α.Δ. 812, Μιχαήλ κ.α. v. Α/φοί Πούλλου Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 1759, Χριστάκη ή άλλως Παναγιώτου v. Μιχαήλ (πιο πάνω), Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου v. Ιακώβου

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου

(2000)1(Β) Α.Α.Δ 1034, Νικολάου Σοφία Βασιλείου v. Μάριος Μακρίδης,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 801, Γεώργιος Αρέστη v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1258, Προκοπίου κ.α. v. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ.

(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 310, Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ

(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 207, Στυλιανού v. Ανδρεάδη

(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 509, J. & M. PAPERCHASE LTD. v. Δωροϊδέα Λτδ

(2006)1 Α.Α.Δ. 1234 και Βασιλειάδης v. Τσουρή

(2007)1(Α) Α.Α.Δ.

1. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Κωνσταντίνου (βλέπετε πιο πάνω), όπου στην σελίδα 1038 ο έντιμος Δικαστής κ. Σ. Νικήτας είπε: «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου.» Έχω αντλήσει καθοδήγηση από την υπόθεση National Bank of Greece v. Trihinas (βλέπετε πιο πάνω) όπου στη σελίδα 413, το Δικαστήριο είπε τα ακόλουθα: «In determining whether the debtor should be ordered to pay a judgement debt by monthly instalments and, if so, by what amount, a balance must be kept between the need to keep the instalments realistically within the means of the debtor, without at the same time frustrating the reasonable expectation of a creditor to receive his money back. Whereas a debtor must not be harassed by having to pay a debt, one must not gain the impression that a debtor will, without sufficient cause, be allowed to write off his obligations.» Έχω λάβει υπόψη το σύνολο του εξ' αποφάσεως χρέους και το χρόνο που χρειάζεται για την αποπληρωμή του με μηνιαίες δόσεις. Σύμφωνα με την αυθεντία Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ. (πιο πάνω), στη σελίδα 689: «Πρέπει να επισημάνουμε ότι η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6 έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά την διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά όσο είναι σε θέση να αποπληρώσει με δόσεις το χρέος του. Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή εξ' αποφάσεως χρέους με δόσεις, μετά τον προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη, συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας καθώς και τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη.» Δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία για την ύπαρξη άλλων δικαστικών αποφάσεων εναντίον οποιουδήποτε εκ των Καθ' ων η Αίτηση για τις οποίες να έχουν εκδοθεί διατάγματα αποπληρωμής χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Λαμβάνω υπόψη και υπολογίζω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 χρειάζεται τουλάχιστον €300.- (περίπου £175.-) μηνιαίως, τόσο ο ίδιος όσο και κάθε μέλος της οικογένειας του, για την κάλυψη των βασικών αναγκών τους, όπως αυτές καθορίζονται από την νομολογία. Το ίδιο ισχύει και για τον Καθ' ου η Αίτηση
2. Ποσό £100.- μηνιαίως, κρινόμενο στα πλαίσια Έφεσης, επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην αυθεντία Προκοπίου κ.ά. v. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ. (πιο πάνω), ενώ στην αυθεντία Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ (πιο πάνω), εγκρίθηκε ποσό £130.- για διατροφή και μετακίνηση του χρεώστη. Επειδή έχει περάσει κάποιο χρονικό διάστημα από τότε, υιοθετώ το αντίστοιχο του ποσού των £175.- Σε σχέση με άλλα έξοδα, αφενός μεν ο Καθ' ου η Αίτηση 1 κατέθεσε ότι δεν τα πληρώνει ο ίδιος αλλά η σύζυγος του, αφετέρου ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ότι τα πληρώνει η μητέρα του. Οι ίδιοι δεν αναφέρθηκαν ούτε σε άλλα έσοδα ούτε σε άλλα έξοδα. Σ' αυτό το σημείο, παραπέμπω στην αυθεντία Νικολάου v. Μακρίδη (πιο πάνω), στη σελίδα 804 [1]. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μια απόφαση η οποία δεν έχει ικανοποιηθεί. Πρώτον, το βάρος απόδειξης ότι ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, το φέρει ο ίδιος (βλέπετε Βασιλειάδης v. Τσουρής (πιο πάνω, στη σελίδα 48 [2], σε σχέση με το άρθρο 84 εδάφια

(2)και

(3)(γ) του Κεφ. 6). Πρωταρχικό μέλημα του κάθε οικογενειάρχη και του κάθε γονέα είναι να ικανοποιεί τις άμεσες και καθημερινές ανάγκες της οικογένειας και των παιδιών του. Αλλά και βασικό μέλημα του κάθε ενός, πρέπει να είναι η ικανοποίηση των υποχρεώσεων του προς τρίτα πρόσωπα, και η απόρριψη της απαξίωσης προς τον γείτονα, που οδηγεί στην διάσπαση του κοινωνικού συνόλου. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν καθήκον να ικανοποιήσουν την υποχρέωση τους έναντι των Αιτητών, που απορρέει από και βασίζεται σε απόφαση Δικαστηρίου. Τα όσα ανέφεραν οι Καθ' ων η Αίτηση δεν τους απαλλάσσουν αυτόματα από τις υποχρεώσεις τους και δεν σημαίνει ότι δε θα τους διατάξει το Δικαστήριο να πληρώνουν οποιοδήποτε ποσό προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους τους (βλέπετε σχετικά τις αυθεντίες Δημητρίου v. Περδίου

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1418 και McEwan v. McEwan

(1972)2 All ER 708). Προς το σκοπό της ικανοποίησης των υποχρεώσεων τους έναντι της Αιτήτριας, οι Καθ' ων η Αίτηση καλούνται να καταβάλουν κάθε προσπάθεια στο καλύτερο μέτρο των δυνατοτήτων τους. Δεύτερον, ακριβώς ενόψει του γεγονότος ότι και οι δύο Καθ' ων η Αίτηση είναι νέοι και αρτιμελής και διαθέτουν σχετικά προσόντα αλλά και πείρα, το Δικαστήριο θα λάβει υπόψην την εισοδηματική ικανότητα των, με την έννοια του τι θα μπορούσαν να κερδίζουν (βλέπετε σχετικά την αυθεντία Λουγκρίδης v. Eurolife Ltd.

(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 886). Τρίτον, και οι δύο οφειλέτες κατέθεσαν ότι καπνίζουν. Το κάπνισμα δεν θεωρείται ότι περιλαμβάνεται ανάμεσα στα απαραίτητα για την αξιοπρεπή διαβίωση ενός προσώπου και ως εκ τούτου το ποσό το οποίο δαπανάται για τσιγάρα δύναται να ληφθεί υπόψη ως ποσό το οποίο πρέπει να καταβάλλεται προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους (βλέπετε Chrysostomou v. Athanassiou

(1981)1 C.L.R. 669, Rolandis Louca & Soteriades Ltd. v.Koutsiou

(1970)1 C.L.R. 25). Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 δαπανά ποσό περίπου €105.- μηνιαίως. Λαμβάνω υπόψην το ποσό των €3,50 το πακέτο και για τον Καθ' ου η Αίτηση 2 ως το κόστος των τσιγάρων του, εφόσον αυτή είναι η πιο φθηνή μάρκα, όπως κατέθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση 1. Κρίνω ότι το ποσό των €100.- μηνιαίως από έκαστο εκ των Καθ' ων η Αίτηση, πρέπει να διατεθεί για την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους και αυτή είναι η απόφαση μου. Η επιτυχία της αίτησης, ελλείψει ειδικών περιστάσεων, δικαιολογεί την επιδίκαση εξόδων υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως. Απόφαση: Ενόψει των πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 - εξ' αποφάσεως οφειλετών, όπως καταβάλλουν το ποσό των €100.- μηνιαίως έκαστος, προς εξόφλησην του εξ' αποφάσεως χρέους των. Η πρώτη δόση να καταβληθεί την 1η Ιουλίου 2016 με επτά

(7)μέρες χάρη και στη συνέχεια, την πρώτη μέρα κάθε επόμενου μήνα με επτά

(7)μέρες χάρη, μέχρι την τελεία εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους ή μέχρι νεωτέρας διαταγής. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 να καταβάλουν με τον ίδιο τρόπο τα έξοδα της παρούσης αιτήσεως, τα οποία επιδικάζονται εναντίον τους αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα στην κλίμακα της απόφασης στην κυρίως Αίτηση, δηλαδή €2.000 - €10.000 και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] « Έχει νομολογηθεί ότι η εξόφληση εξ' αποφάσεως χρεών θα πρέπει να εντάσσεται μέσα σε όρια που επιτρέπουν ταυτόχρονα και την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Όμως, έχει επίσης τονιστεί ότι ένας οφειλέτης δεν μπορεί να αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις, άλλες από αυτές που έχουν σχέση με τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του και ταυτόχρονα να τις προβάλλει για να αποφύγει την πληρωμή του χρέους (Kokoni v. Ioannides

(1963)1 C.K.R. 468, και ΣΠΕ Αραδίππου v. Ιακώβου

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 2032). Η αξιοπρεπής διαβίωση του οφειλέτη λαμβάνεται υπ' όψιν από τη μία, αλλά και από την άλλη η ανάγκη για εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων και ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως δανειστή δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται.» [2] «Ο σκοπός της πιο πάνω νομοθετικής πρόνοιας, η οποία απορρίπτει την εισήγηση του εφεσείοντος είναι πασιφανής. Ο εξ' αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ' αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ' αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Έτσι το βάρος απόδειξης ότι ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του. Ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική του δυνατότητα να πληρώνει μηνιαίως. Ο εξ' αποφάσεως πιστωτής μπορεί επίσης να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία έχει που αφορούν την περιουσία του εξ' αποφάσεως χρεώστη. Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου θα πρέπει να εφαρμόζονται. Στις αστικές υποθέσεις η περιουσία του εξ' αποφάσεως χρεώστη βαρύνεται με το ποσό που οφείλεται δυνάμει της δικαστικής απόφασης προς όφελος του εξ' αποφάσεως πιστωτή. Θεωρείται δηλαδή στην πράξη πως μέρος της περιουσίας και των εισοδημάτων του εξ' αποφάσεως χρεώστη ανήκουν στον εξ' αποφάσεως πιστωτή, μέχρι την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο