← Κύπρος

HAIG G. INDJIRDJIAN ν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΚΤΙΝΟΣ ΛΤΔ, Αίτηση Αρ. Κ63/09, 28/4/2016

HAIG G. INDJIRDJIAN ν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΚΤΙΝΟΣ ΛΤΔ, Αίτηση Αρ. Κ63/09, 28/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2016:13 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Σπ. Σπυριδάκι και Κ. Φραγκούδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ. Κ63/09 Μεταξύ: HAIG G. INDJIRDJIAN, εκ Λευκωσίας Αιτητή - και - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΚΤΙΝΟΣ ΛΤΔ Καθ' ων η Αίτηση -------------------------------------------------------------------------- 28.4.2016 Για τον Αιτητή: κ. Χρ. Νεοφύτου και κα. Γ. Μιχαηλίδου για κ.κ. Νεοφύτου & Νεοφύτου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κα. Ελ. Γεωργίου Παρούτη Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 25.5.2009 και μ' αυτήν ο Αιτητής εξαιτείται ως ακολούθως: «α) Έκδοση απόφασης ή διατάγματος που να διατάσσει την Καθ' ης η Αίτηση να μεριμνήσει και παρέχει τοιούτη ενοικίαση προς τον Αιτητή με τους ίδιους όρους ενοικίασης που κατέχει το ρηθέν υποστατικό κατά το παρόν ή της καταβολής αποζημιώσεων μηνιαίως, ίσων προς την διαφορά στο ποσό ενοικίου μεταξύ της παρούσας και της νέας ενοικιάσεως. β) ΕΥΡΩ€50,000.00.- (πενήντα χιλιάδες ευρώ) ως ποσό αποζημιώσεων για ζημιές που υπέστη ή/και που υπόκειται ο Αιτητής ως αποτέλεσμα πράξεων, ή/και ενεργειών, ή/και παραλήψεων εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση, ήτοι της διακοπής της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος προς τον Αιτητή και της εγκατάστασης κάμερας παρακολούθησης πάνω από την είσοδο του ως άνω αναφερόμενου υποστατικού. γ) Ενδιάμεσα οφέλη εκ €310.- μηνιαίως από 01/03/2009 μέχρι ικανοποίησης του α) ανωτέρω, δ) Νόμιμο Τόκο. ε) Οιονδήποτε άλλον Διάταγμα και ή θεραπείαν την οποίαν το Δικαστήριο ήθελεν διατάξει υπό τις περιστάσεις. ε) Έξοδα της παρούσης, πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επίδοσης.» Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι είναι θέσμιος ενοικιαστής ενός ισογείου καταστήματος, ευρισκομένου επί της οδού Βασιλείου Βουλγαροκτόνου αρ. 6Β, περιοχή παλαιάς εντός των τειχών Λευκωσίας, και το οποίο αποτελεί μέρος οικοδομικού συγκροτήματος (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»). Η Καθ' ης η Αίτηση αποτελεί εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την έκδοση της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ». Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός. Η Καθ' ης η Αίτηση είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του κτιρίου επί της οδού Βασιλείου Βουλγαροκτόνου 6, από κατά ή περί τον Μάρτιο

  1. Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός. Στις 13.1.2004 καταχωρήθηκε η Αίτηση υπ' αριθμόν Ε5/04, από την Καθ' ης η Αίτηση εναντίον του Αιτητή στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας με την οποία ζητείτο, μεταξύ άλλων, Διάταγμα ανάκτησης κατοχής του υποστατικού επειδή η Καθ' ης η Αίτηση προτίθετο να προβεί σε ουσιωδώς σημαντικές αλλαγές, συνεπαγόμενες την ουσιαστική και σημαντική μετατροπή του για σκοπούς αξιοποίησης του από την ίδια. Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός. Κατά ή περί τις 15.9.2006, η Καθ' ης η Αίτηση διέκοψε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο επίδικο υποστατικό και αρνήθηκε να δώσει τη συγκατάθεση της για συνέχιση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις του Αιτητή. Πάρα ταύτα, ο Αιτητής συνέχισε να καταβάλλει προς την Καθ' ης η Αίτηση κανονικά το ενοίκιο και η Καθ' ης η Αίτηση συνέχισε να αποδέχεται το ενοίκιο. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι προσπάθησε επανειλημμένως να εξασφαλίσει απρόσκοπτη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, πλην όμως η Καθ' ης η Αίτηση αρνείτο πεισματικά να συγκατατεθεί σε οποιαδήποτε αίτηση του Αιτητή προς την αρμόδια Αρχή, προκαλώντας του σοβαρές οικονομικές ζημιές. Παράλληλα, η Καθ' ης η Αίτηση εγκατέστησε κατά την πιο πάνω περίοδο, προηγμένου τύπου κάμερα παρακολούθησης ακριβώς πάνω από την είσοδο του επίδικου υποστατικού, με την οποία ελέγχει κάθε κίνηση του Αιτητή, προκαλώντας του ψυχολογική και οικονομική πίεση ή/και ζημία, αφού η παρουσία της κάμερας αποτρέπει τους πελάτες του Αιτητή από το να εισέρχονται στο κατάστημα του. Κατά ή περί τις 30.11.2006, εξεδόθη διάταγμα εναντίον του Αιτητή ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού, ταυτόχρονα με την καταβολή αποζημιώσεων προς τον Αιτητή. Το επίδικο υποστατικό χρησιμοποιείται σαν κατάστημα και ευρίσκεται εντός δυσπραγούσας περιοχής. Κατά ή περί τις 8.1.2007, ο Αιτητής καταχώρησε Ειδοποίηση Έφεσης εναντίον της πιο πάνω Απόφασης και η Καθ' ης η Αίτηση στις 15.2.2007 καταχώρησε Ειδοποίηση Αντέφεσης. Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός. Το Δικαστήριο, κατά ή περί την 25.6.2007, εκ συμφώνου διέταξε την αναστολή εκτελέσεως του διατάγματος εξώσεως μέχρι την εκδίκαση και τελεία αποπεράτωση της Έφεσης. Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός. Κατά ή περί τις 8.6.2007, η Καθ' ης η Αίτηση κάλεσε την Αστυνομία Πύλης Πάφου και ανάγκασαν τον Αιτητή να κόψει όλα τα σύρματα της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος προς το επίδικο υποστατικό. Η Αστυνομία ανέφερε στον Αιτητή, μετά που ο ίδιος έδωσε κατάθεση και λήφθηκαν φωτογραφίες του προσώπου του, ότι δεν υπήρχε υπόθεση εναντίον του και ότι προέβησαν σε αυτή την ενέργεια τους καθ' υπόδειξην και πίεση της Καθ' ης η Αίτηση. Το επίδικο παραμένει χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ ο Αιτητής συνεχίζει να καταβάλλει προς την Καθ' ης η Αίτηση κανονικά το ενοίκιο. Κατά ή περί την 12.11.2008, εκδόθηκε απόφαση από το Ανώτατο Δικαστήριο, με την οποία επικυρώθηκε η Αντέφεση, απορρίφθηκε η Έφεση και υποχρεούτο ο Αιτητής να παραδώσει ελευθέρα κατοχή του επίδικου, ταυτόχρονα με την καταβολή προς αυτόν αποζημιώσεων. Στις 9.2.2009, ο Αιτητής παρέδωσε κατοχή του επίδικου υποστατικού στην Καθ' ης η Αίτηση, ενώ στις 10.2.2009 επέδωσε επιστολή προς την Καθ' ης η Αίτηση, διεκδικώντας τα δικαιώματα του όπως απορρέουν από το άρθρο 14 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Δεν έλαβε καμία ή και καμία θετική απάντηση μέχρι σήμερα. Ένεκα των πράξεων, ενεργειών και παραλήψεων της Καθ' ης η Αίτηση, ο Αιτητής υπέστη και συνεχίζει να υπόκειται σοβαρές οικονομικές ζημιές και επανειλημμένως αξίωσε από την Καθ' ης η Αίτηση όπως τον αποζημιώσει χρηματικά ή/και διά της εξευρέσεως άλλου υποστατικού με ελεγχόμενο ενοίκιο, ή/και άλλως πως, πλην όμως χωρίς αποτέλεσμα. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρίστηκε την 9.6.2009 και μ' αυτήν εγείρονται προδικαστικές ενστάσεις, ως ακολούθως: Ότι η παρούσα Αίτηση δεν αποκαλύπτει καμία αιτία Αίτησης και/ή αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους, είναι επιπόλαια, ενοχλητική, καταπιεστική, αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί, και Ότι η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να προωθηθεί λόγω δεδικασμένου, και Ότι οι αιτούμενες θεραπείες υπό στοιχεία (α) έως (γ) και/ή όπως αυτές εκτίθενται, δεν προνοούνται από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και θα πρέπει να απορριφθούν ως νόμω και ουσία αβάσιμες και/ή ως αόριστες, και Ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων είναι αναρμόδιο όσον αφορά την υπό (β) αιτούμενη θεραπεία. Άνευ βλάβης των πιο πάνω ενστάσεων και/ή σε περίπτωση που αυτές ήθελαν απορριφθεί από το Δικαστήριο, οι Καθ' ων Αίτηση, εκτός όπου προβαίνουν σε ρητές παραδοχές, αρνούνται όλους και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς και τις αιτούμενες θεραπείες του Αιτητή. Αρνούνται ότι ο Αιτητής είναι θέσμιος ενοικιαστής και ισχυρίζονται ότι η θέσμια ενοικίαση τερματίζεται με την έκδοση του διατάγματος εξώσεως ή παραδόσεως της κατοχής. Στην περίπτωση του Αιτητή, έχουν επισυμβεί και τα δύο. Το επίδικο υποστατικό ενοικιάσθηκε ως αποθήκη από τον Αιτητή δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 16.3.2001, με τον Επίσημο Παραλήπτη ως εκκαθαριστές της εταιρείας Zavallis Press Ltd. Η συμφωνία ήταν διάρκειας ενός χρόνου, ήτοι από 1.1.2001 μέχρι 31.12.
  2. Οι Καθ' ων η Αίτηση αγόρασαν το υποστατικό από τον Επίσημο Παραλήπτη και κατέστησαν οι ιδιοκτήτες του κατά/ή περί το Μάρτιο
  3. Οι Καθ' ων η Αίτηση παραδέχονται ότι ο Αιτητής υπήρξε θέσμιος ενοικιαστής με ενοίκιο Λ.Κ.70.- μηνιαίως. Για σκοπούς ασφάλειας του κτιρίου, το οποίο αποτελείται από τρεις

(3)συνεχόμενες οικοδομές και καλύπτει 3000 τ.μ., έχει εγκατασταθεί σύστημα ασφάλειας και παρακολούθησης εντός του οποίου εργάζονται πάνω από 150 άτομα. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται κατηγορηματικά ότι αυτό έχει σχέση με το επίδικο υποστατικό και ότι το γεγονός αυτό επηρέαζε καθ' οιονδήποτε τρόπο τη λειτουργία του υποστατικού. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται ότι το επίδικο υποστατικό χρησιμοποιείτο ως κατάστημα. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι μετρητές της Α.Η.Κ. είναι περιουσία της Αρχής και εάν προέκυψε διαφορά ή ζήτημα, αυτό δεν αφορούσε σε καμία περίπτωση τους ίδιους. Οι Καθ' ων η Αίτηση δέχονται ότι το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την Αντέφεση και απέρριψε την Έφεση. Στις 9.2.2009 εκτελέστηκε το ένταλμα ανάκτησης κατοχής από τον αρμόδιο δικαστικό επιδότη. Ταυτόχρονα δε, καταβλήθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση το ποσό των Λ. Κ. 1260 και/ή το αντίστοιχο ποσό σε Ευρώ. Είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής ουδεμία ζημιά υπέστη ή υπόκειται, ουδέποτε αξίωσε οποιεσδήποτε αποζημιώσεις από τους Καθ' ων η Αίτηση, ούτε ο ίδιος ούτε οι κατά καιρούς δικηγόροι του, πλην επιστολής ημερομηνίας 29.1.2009 η οποία επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση στις 10.2.2009 ταυτόχρονα με την επίδοση της Αίτησης Κ20/2009, η οποία στη συνέχεια αποσύρθηκε. Με την υπό αναφορά επιστολή, απαιτείται και η παραχώρηση νέας ενοικίασης δυνάμει του άρθρου 14 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, με δοθείσα προειδοποίηση 2 μηνών. Είναι επίσης ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση, ότι ο Αιτητής επιχειρεί με την παρούσα Αίτηση να καλύψει παραλείψεις προηγούμενης διαδικασίας, καθώς ειδικά οι αιτούμενες θεραπείες υπό στοιχεία Β(α) και (γ) θα μπορούσαν να είχαν καταστεί επίδικα θέματα ή διαφορές κατά την εκδίκαση της Αίτησης Ε5/04, ενώ οι αιτούμενες αποζημιώσεις δεν εξειδικεύονται με σαφήνεια και/ή λεπτομέρεια ως έπρεπε και/ή καθόλου. Ιστορικό: Ο Αιτητής καταχώρισε αίτηση τροποποίησης της κυρίως Αίτησης την 8.4.2011 και δεύτερη αίτηση τροποποίησης της κυρίως Αίτησης την 28.3.2012. Η δεύτερη αίτηση αποσύρθηκε την 2.5.2012. Η πρώτη εκδικάστηκε και εκδόθηκε απόφαση την 28.6.2013 με την οποία απορρίφθηκε. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητή: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά του κατέθεσε ο ίδιος ο Αιτητής, κ. Haig Indjirdjian. Ο κ. Indjirdjian κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32
(1)/
  1. Κατέθεσε ότι ήταν θέσμιος ενοικιαστής του υποστατικού στην οδό Βασιλείου Βουλγαροκτόνου 6Β, από την 1.1.
  2. Είναι επίσης ενοικιαστής από 1999 και του υποστατικού που βρίσκεται απέναντι από το επίδικο, στην οδό Βασιλείου Βουλγαροκτόνου
  3. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι προέβη στην ενοικίαση του υποστατικού από τον Επίσημο Παραλήπτη ως Εκκαθαριστή της εταιρείας Zavallis Press Ltd., για το χρονικό διάστημα από 1.1.2001 έως 31.12.
  4. Ο κ. Indjirdjian κατέθεσε ότι είναι παθών του 1963, αφού κατά τις δικοινοτικές ταραχές, το κατάστημα του στην οδό Λήδρας 15, έμεινε στη νεκρή ζώνη. Στη συνέχεια, τόσο το υποστατικό του στη Ρηγαίνης 90, όσο και το επίδικο υποστατικό ευρίσκονται σε πληγείσα και δυσπραγούσα περιοχή μέχρι σήμερα. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι είναι εκτιμητής και μέλος του British Antique Furniture Restorers Association. Το επίδικο είχε ρεύμα από το κεντρικό κτίριο, που ανήκει τώρα στους Καθ' ων η Αίτηση. Είχε διευθετήσει τη λήψη ρεύματος από το κεντρικό κτίριο και όταν ενοικιάστηκε το διπλανό υποστατικό, ο ενοικιαστής έβαλε δικό του ρολόι. Ο Αιτητής άρχισε να παίρνει ρεύμα από το διπλανό υποστατικό και πλήρωνε τη διαφορά στον ενοικιαστή. Ο γείτονας απεβίωσε και ο Αιτητής συνέχισε να πληρώνει τον λογαριασμό. Oι Καθ' ων η Αίτηση ανέλαβαν την κατοχή του γειτονικού καταστήματος και του έκοψε το ρεύμα. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι έφυγε από το επίδικο περί την 9.2.2009, αφού την 25.6.2007 είχε εξασφαλίσει αναστολή εκτέλεσης της απόφασης έξωσης που εκδόθηκε εναντίον του στις 30.11.
  5. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι, εξ' όσων γνωρίζει, είχε ανακοινωθεί ότι το κτήριο ήταν σχεδόν ετοιμόρροπο και ότι θα έκαναν ριζικές και ουσιαστικές αλλαγές στο υποστατικό και στο κτήριο και επίσης, θα γίνονταν εργασίες και ενίσχυση, τόσο στα θεμέλια όσο και στις κολόνες του κτηρίου. Ακριβώς μετά την έξωση του, στις 10.2.2009 απέστειλε επιστολή προς τους Καθ' ων η Αίτηση, διεκδικώντας τα δικαιώματα του όπως απορρέουν από το άρθρο 14 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, όπως τροποποιήθηκε, ενώ δεν έλαβε θετική απάντηση μέχρι σήμερα. Ο κ. Indjirdjian κατέθεσε ότι, εξ' όσων γνωρίζει και θυμάται, δεν έγιναν οι αλλαγές, παρά μόνο μπογιατίσματα στο εξωτερικό του κτιρίου και διακοσμητικές αλλαγές, σε πλήρη αντίθεση με τα όσα έλεγαν οι Καθ' ων η Αίτηση. Δεν έχουν γίνει εργασίες στα θεμέλια μέχρι σήμερα, κατά παράβαση του εκδοθέντος διατάγματος έξωσης του και ως εκ τούτου, είναι η θέση του ότι δικαιούται σε αποζημιώσεις ή/και νέα ενοικίαση δυνάμει των προνοιών του άρθρου
  6. Επανερχόμενος στο θέμα του ηλεκτρικού ρεύματος, ο Αιτητής κατέθεσε πως όταν απεβίωσε ο γείτονας του, ήρθε σε συμφωνία με τη χήρα του και συνέχισε να πληρώνει τους λογαριασμούς ο ίδιος, μέχρι να τελειώσει η διαδικασία διαχείρισης και μετά θα το μεταβίβαζε στο όνομα του. Η Α.Η.Κ. αφαίρεσε το ρολόι και του είπαν ότι θα άλλαζαν όλα τα συστήματα παροχής ρεύματος και πως η ενέργεια αυτή ήταν προσωρινή και θα το επανένωναν πολύ σύντομα. Αυτό δεν έγινε ποτέ, ήταν απλά μια πρόφαση για να του κόψουν το ρεύμα, πιέζοντας τον να φύγει. Μετά από μερικούς μήνες και ενώ ο Αιτητής συνέχιζε να μην έχει ρεύμα στο κατάστημα του, ήρθε σε συμφωνία με τον κ. Μαυρονικόλα, ο οποίος ήταν ο μοναδικός ένοικος της πολυκατοικίας και πλήρωνε το ρεύμα του κλιμακοστασίου. Με τη βοήθεια ενός ηλεκτρολόγου, ο Αιτητής πήρε ρεύμα από το μετρητή του κλιμακοστασίου για να μπορέσει να δουλέψει, μέχρι να επανενωθεί το ρεύμα. Τον λογαριασμό τον πλήρωνε ο ίδιος. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι σε κάποια χρονική στιγμή, η Αστυνομία του είπε ότι είχε γίνει καταγγελία εναντίον του από τους ιδιοκτήτες για κλοπή ηλεκτρικού ρεύματος, τον υποχρέωσαν με απειλές να βγάλει τα καλώδια που πήγαιναν στο υποστατικό του και στη συνέχεια να πάει στον Αστυνομικό Σταθμό Πύλης Πάφου για να δώσει κατάθεση. Εκεί, του είπαν ότι δεν είχαν υπόθεση εναντίον του, αλλά ήταν υποχρεωμένοι να τα κάνουν αυτά λόγω αφόρητης πίεσης από τους Καθ' ων η Αίτηση και απειλές ότι θα δημοσιεύσουν την όλη ιστορία με αρνητικά σχόλια για την Αστυνομία, αφού οι Καθ' ων η Αίτηση «ελέγχουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης». Ο κ. Indjirdjian κατέθεσε ότι χρησιμοποιούσε το επίδικο υποστατικό ως εκθεσιακό χώρο και επίσης φύλαγε τα έπιπλα των πελατών του που ήταν επιδιορθωμένα, μέχρι να τα παραλάβουν. Στο βάθος, εξέθετε μερικά δικά του αντικείμενα μέχρι να τα χρειαστεί ή να πουληθούν. Σε όλα τα παλαιοπωλεία τα αντικείμενα προς πώλησην βρίσκονται μαζεμένα για σκοπούς έκθεσης τους και ο πελάτης διέρχεται δια μέσω τους και τα περιεργάζεται στην κατάσταση που βρίσκονται προτού επιδιορθωθούν. Έτσι γινόταν και στη δική του περίπτωση. Το επίδικο σε καμία περίπτωση δεν ήταν αποθήκη. Διέθετε ρολά που ανέβαιναν, βιτρίνα, πρόσοψη, ράφια μεταλλικά και φωτισμό βιτρίνας, αφού βρισκόταν στον κύριο δρόμο με αρκετή κίνηση. Η βιτρίνα φωτιζόταν και σ' αυτήν υπήρχαν αντικείμενα προς πώλησην. Απέναντι από το επίδικο, διατηρεί εργαστήριο στο οποίο προβαίνει σε επιδιορθώσεις. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι, εξ' όσων γνωρίζει, το επίδικο υποστατικό μέχρι σήμερα είναι κλειστό και δεν χρησιμοποιείται. Υπάρχουν συρτές σιδερόπορτες μπροστά, οι οποίες είναι πάντοτε κλειστές, ενώ όλο το υπόλοιπο κτήριο έχει ανοικτές σιδερόπορτες. Εξ' όσων ο ίδιος γνωρίζει, το επίδικο δεν επικοινωνεί με οποιαδήποτε εσωτερική πόρτα με το υπόλοιπο κτήριο. Όταν χρησιμοποιούσε ο ίδιος το υποστατικό, δεν είχε φωτισμό, δεν μπορούσε να δείξει στους πελάτες του τα αντικείμενα που είχε προς πώλησην και ήταν αναγκασμένος να τους τα δείχνει με κλεφτοφάναρο. Στη συνέχεια, οι Καθ' ων η Αίτηση εγκατέστησαν κάμερες στο επίδικο υποστατικό και οι πελάτες του Αιτητή φοβόντουσαν να μπουν, διότι έβλεπαν την κάμερα πάνω από την είσοδο και δεν ήθελαν να τους καταγράψει. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος καταστράφηκε επαγγελματικά απ' αυτή την αδικαιολόγητη έξωση, διότι δεν έβρισκε άλλο υποστατικό με το ίδιο ενοίκιο κοντά στο εργαστήριο του. Αναγκάστηκε να κλείσει το εργαστήριο για να το κάνει εκθεσιακό χώρο, αλλά το κύριο εισόδημα του ήταν από τις αναπαλαιώσεις τις οποίες δεν μπορεί να κάνει τώρα λόγω ανεπάρκειας χώρου, ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση δεν τον αποζημίωσαν ως όφειλαν βάσει του Νόμου. Κατά την αντεξέταση του, ο Αιτητής κατέθεσε ότι αποτάθηκε στην Α.Η.Κ. για να του δώσουν ρεύμα και αυτοί ζήτησαν τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Ο υπάλληλος της Α.Η.Κ. τηλεφώνησε στους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι αρνήθηκαν, επειδή ήθελαν αν φύγει ο Αιτητής. Δέχθηκε ότι για το θέμα του ρεύματος δεν είχε στείλει επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση. Ήταν η θέση του ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ουδέποτε είχαν σκοπό ή πρόθεση να τηρήσουν οποιαδήποτε απόφαση του Δικαστηρίου, ότι είπαν στο Δικαστήριο τότε δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, προσπάθησαν και πέτυχαν την έξωση του Αιτητή, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Το πληρωτέο ενοίκιο για το επίδικο ήταν €119.- Όταν ο Αιτητής πήγε να ενοικιάσει παρακείμενο υποστατικό στην οδό Βασιλείου Βουλγαροκτόνου, ζητούσαν ενοίκιο από €430.- μέχρι €500.- Το ίδιο ισχύει και για παράλληλους και γειτονικούς δρόμους. Όταν έγινε η έξωση, δεν μπορούσε να βρει κατάστημα στην περιοχή με τα ίδια χρήματα. Μετέφερε τα έπιπλα στο εργαστήριο του, που δεν μπορούσε να λειτουργήσει ως εργαστήριο πλέον και μερικά στην αυλή της αδελφής του τα οποία καταστράφηκαν τελείως. Κάποια έπιπλα είχαν μεταφερθεί στο υπόγειο οικίας που έμενε τότε, που ήταν ανοικτός χώρος στάθμευσης. Άφησε επίσης κάποια πράγματα στο επίδικο και όταν οι Καθ' ων η Αίτηση άνοιξαν τις πόρτες τον Απρίλιο 2014, είδε ότι τα πράγματα του ήταν ακόμα εκεί. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στον εργαστηριακό πάγκο του παππού του. Ο Αιτητής δέχθηκε ότι, με βάση το διάταγμα ημερομηνίας 3.11.2006, είχε πάρει αποζημιώσεις. Σήμερα, ζητεί αποζημιώσεις με βάση τα άρθρα 6 και 14 του Νόμου. Για το θέμα της ενοικίασης, ήταν ιδιαίτερα ασαφής. Πέραν των όσων αναφέρουμε πιο πάνω, κατέθεσε ότι δεν μπόρεσε να προβεί σε νέα ενοικίαση. Μετά, ότι ενοικίασε μια αποθήκη και στη συνέχεια μια δεύτερη, αλλά κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν μπορούσε να ενοικιάσει με τα συγκεκριμένα ποσά. Έπειτα, ότι στις 25.5.2009 είχε νοικιάσει το υπόγειο στο σπίτι που έμενε. Μετέφερε πράγματα από το επίδικο κάτω από το σπίτι του, όπως είπε και μετά η σπιτονοικοκυρά του ζήτησε χρήματα. Είχε τοποθετήσει τα πράγματα του σε χώρο που στάθμευαν αυτοκίνητα. Δεν είχε γίνει γραπτή συμφωνία για εκείνο το χώρο. Από την ημέρα που εκδόθηκε η απόφαση μέχρι να γίνει η έξωση, γύρευε κατάλληλο χώρο και τα ενοίκια που ζητούσαν ήταν €400 - €
  7. Πλήρωσε στην σπιτονοικοκυρά του €200 επιπλέον για το χώρο που τοποθέτησε τα πράγματα του. Ο Αιτητής ζητά ως θεραπεία €310, που είναι η διαφορά από το ενοίκιο που πλήρωνε για το επίδικο δηλαδή €119, με το πιο φθηνό κατάστημα που βρήκε που ήταν €430 με €
  8. Σ' αυτό το σημείο, σε ερώτηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ως τι ενοικίασε το επίδικο, ο Αιτητής απάντησε ότι το ενοικίασε ως αποθήκη, θέση αντίθετη με τη θέση του στη δήλωση του, Τεκμήριο Α. Όταν του υπεδείχθη ότι το Δικαστήριο στην απόφαση στην Ε5/04, είπε πως το ενοικιαστήριο έγγραφο προνοούσε ενοικίαση για αποθήκη, ο κ. Indjirdjian είπε πως δεν ήταν τόπος που βάζεις παλιοπράματα και ότι η λέξη έχει πολλές έννοιες. Μετά την επιστολή Τεκμήριο 1, η οποία στάληκε μετά την παράδοση της κατοχής, ο Αιτητής καταχώρησε την Αίτηση Κ20/09 (Τεκμήριο 8), η οποία αποσύρθηκε με το Τεκμήριο
  9. Εκτός από την Έφεση, ο Αιτητής προσέφυγε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari και σχετικό είναι το Τεκμήριο
  10. Ο κ. Indjirdjian ανέφερε ακόμα ότι εντός του επίδικου υπήρχαν αντικείμενα που ανήκαν σε Trust Fund και δέχθηκε ότι είχε καταχωρίσει τη Γενική Αίτηση αρ. 1171/09, The Indjirdjian Trust ν. Εκδόσεις ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ (Τεκμήριο 11), στην οποία εκδόθηκε η Απόφαση Τεκμήριο
  11. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι τις €50.000 τις περιέλαβε στις θεραπείες της Αίτησης του γενικά, για την καταστροφή της δουλειάς του και τις ζημιές του. Η κάμερα και το ρεύμα είναι ένα μέρος της ζημιάς. Το άλλο μέρος είναι ότι, ένεκα των πράξεων, ενεργειών και παραλείψεων των Καθ' ων η Αίτηση, υπέστη και συνεχίζει να υπόκειται σοβαρές οικονομικές ζημιές. Άλλες λεπτομέρειες, δεν έδωσε είτε με τη δική του μαρτυρία είτε με άλλη μαρτυρία. Ο Αιτητής δεν αποκάλυψε αγώγιμο δικαίωμα βασισμένο στον Νόμο και την νομολογία, είτε με το δικόγραφο του, είτε με τη μαρτυρία του. Η έξωση του από το επίδικο υποστατικό διατάχθηκε τόσο από το πρωτόδικο Δικαστήριο στα πλαίσια της Ε5/04 με βάση ένα λόγο έξωσης, όσο και από το Εφετείο στα πλαίσια της Αντέφεσης, με βάση δύο λόγους έξωσης δυνάμει του Νόμου. Πέραν του οποιουδήποτε θέματος δεδικασμένου τυχόν υπάρχει, δεν ζητείται τίποτε σχετικό με την αιτούμενη θεραπεία. Εάν ενοικιαστής έχει παραδώσει κατοχή δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου λόγω ιδιόχρησης, δεν δικαιούται νέα ενοικίαση. Εάν ενοικιαστής έχει αδικηθεί επειδή ο λόγος έξωσης δεν έχει υλοποιηθεί, μπορεί να ζητήσει αποζημιώσεις τις οποίες πρέπει να δικογραφήσει ειδικά και να αποδείξει ειδικά. Δεν έχουμε αντιληφθεί τι ακριβώς θέλει ο Αιτητής και τι ζητά από το Δικαστήριο. Τις αιτούμενες θεραπείες ως δικογραφούνται, ούτε τις εδραιώνει ούτε τις απέδειξε. Καθ' ων η Αίτηση: Μοναδικός μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε ο κ. Σωτήρης Παρούτης. Ο κ. Παρούτης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32
(1)/
  1. Κατέθεσε ότι είναι ένας εκ των διευθυντών των Καθ' ων η Αίτηση και εκ των αρχισυντακτών της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ», που εκδίδεται από αυτούς. Οι Καθ' ων η Αίτηση κατέστησαν ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού 6Β, το οποίο αποτελεί μέρος του οικοδομήματος, αποτελούμενο από τρία κτίρια, με αγορά κατά ή περί το Μάρτιο 2003 και μετακόμισαν τα γραφεία τους στο κτιριακό συγκρότημα, στις 6.2.
  2. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι οι Καθ' ων η Αίτηση, με καθ' όλα νόμιμες δικαστικές διαδικασίες οι οποίες άρχισαν με την καταχώρηση της Αίτησης αρ. Ε5/2004 την 13.1.2004 και ολοκληρώθηκαν αφού έλαβαν χώρα διάφορες δικαστικές διαδικασίες, πέτυχαν την έξωση του Αιτητή από το επίδικο υποστατικό την 9.2.2009, ημερομηνία κατά την οποία ο Αιτητής παρέδωσε κατοχή του επίδικου υποστατικού. Ταυτόχρονα με την παράδοση της κατοχής, καταβλήθηκε στον Αιτητή, μέσω του δικηγόρου του, το ποσό των €2.152,84 (ήτοι αντίστοιχο ποσό των Λ.Κ. 1.260) το οποίο προέβλεπε το διάταγμα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων ημερομηνίας 30.11.
  3. Ο κ. Παρούτης κατέθεσε ότι, την αμέσως επόμενη ημέρα της παράδοσης κενής και ελεύθερης κατοχής του επίδικου υποστατικού από τον Αιτητή, ήτοι την 10.2.2009, οι Καθ' ων η Αίτηση έλαβαν μέσω δικαστικού επιδότη, επιστολή του δικηγόρου του Αιτητή που έφερε ημερομηνία 29.1.2009, καθώς και την Αίτηση αρ. Κ20/2009 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, η οποία φέρει ημερομηνία καταχώρησης την 6.2.
  4. Στη συνέχεια, η Αίτηση αρ. Κ20/2009 αποσύρθηκε στις 22.2.2009, με σχετική ειδοποίηση των δικηγόρων του Αιτητή, η οποία κοινοποιήθηκε και στη δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση. Ο Αιτητής επανήλθε με την παρούσα Αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε την 25.5.2009, αυτή τη φορά από τον ίδιο προσωπικά και η οποία επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση την 26.5.
  5. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται ότι ο Αιτητής δικαιούται σε θεραπεία. Κατά τον επίδικο χρόνο καταχώρησης της Αίτησης, ήτοι την 25.5.2009, ο Αιτητής δεν κατείχε το επίδικο υποστατικό, δεν υπάρχει ούτε παρούσα ούτε και νέα ενοικίαση, καθότι την 9.2.2009 ο Αιτητής παρέδωσε κατοχή του επίδικου υποστατικού. Είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής επιχειρεί με την παρούσα Αίτηση να καλύψει παραλείψεις προηγούμενης διαδικασίας καθώς, ειδικά οι αιτούμενες θεραπείες υπό στοιχεία Β(α) και Β(γ), θα μπορούσαν και/ή έπρεπε, να είχαν καταστεί επίδικα θέματα ή διαφορές κατά την εκδίκαση της Αίτησης Ε5/
  6. Η παραχώρηση νέας ενοικίασης την οποία αιτείται ο Αιτητής, είναι αδύνατη, καθώς δεν υπάρχει εκ των πραγμάτων τέτοια δυνατότητα, εφόσον ουδέποτε δημιουργήθηκαν χώροι προς ενοικίαση. Ο κ. Παρούτης κατέθεσε ότι, όσον αφορά την αιτούμενη θεραπεία υπό στοιχεία Β(β), ουδέποτε οι Καθ' ων η Αίτηση έγιναν γνώστες αυτών των θεμάτων. Δηλαδή ότι υπήρχε οποιοδήποτε, κατ' ισχυρισμόν, πρόβλημα με την παροχή ή όχι ηλεκτρικού ρεύματος, καθώς και για το γεγονός ότι ο Αιτητής διαφωνούσε ή ένιωθε δυσαρεστημένος, για την εγκατάσταση καμερών. Ήταν η θέση του μάρτυρα πως το λογικό και αναμενόμενο ήταν ο Αιτητής να αποστείλει μια επιστολή διαμαρτυρίας, ή με οποιοδήποτε τρόπο να ενημερώσει τους Καθ' ων η Αίτηση ή τη δικηγόρο τους, για τα κατ' ισχυρισμόν θέματα ή προβλήματα. Αυτό το πράγμα ουδέποτε έγινε. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση για πρώτη φορά έγιναν κοινωνοί των ισχυρισμών αυτών του Αιτητή, όταν παρέλαβαν την επιστολή του δικηγόρου του, ημερομηνίας 29.1.
  7. Ακόμα όμως και στην επιστολή αυτή, δεν υπάρχει αναφορά στο θέμα των καμερών. Ο Αιτητής το αναφέρει για πρώτη φορά στην Αίτηση του αρ. Κ20/
  8. Ο Αιτητής ήγειρε αυτό το θέμα μόνο μετά που παρέδωσε την κατοχή του επίδικου. Είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση αναφορικά με την εγκατάσταση των καμερών, ότι είναι για σκοπούς ασφάλειας του κτιρίου, το οποίο αποτελείται από τρεις συνεχόμενες οικοδομές και καλύπτει 3000 τ.μ. Εγκαταστάθηκε από το 2004 σύστημα ασφαλείας και παρακολούθησης του κτιρίου, εντός του οποίου εργάζονται πάνω από 150 άτομα. Αυτό δεν έχει σχέση με το επίδικο υποστατικό και οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται ότι η τοποθέτηση καμερών επηρέαζε καθ' οιονδήποτε τρόπο τη λειτουργία του επίδικου υποστατικού. Ειδικά στην περιοχή στην οποία βρίσκεται το επίδικο και το υπό αναφορά κτιριακό συγκρότημα, που είναι περί τα 100 μέτρα από τα φυλάκια της γραμμής αντιπαράταξης, η εγκατάσταση καμερών προσφέρει ασφάλεια στο ίδιο το κτίριο αλλά και στη γύρω περιοχή. Συγκεκριμένα, τοποθετήθηκαν κάμερες σε 15 σημεία και για την τοποθέτησή τους αποφάσισαν τεχνικοί. Ο μάρτυρας επανήλθε στο θέμα του ηλεκτρικού ρεύματος και επισήμανε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ως ιδιοκτήτες, δεν είχαν ή μπορούσαν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, να έχουν τέτοια ευχέρεια ή δυνατότητα ή εξουσία. Οι μετρητές της Α.Η.Κ. είναι περιουσία της Αρχής και εάν προέκυψε η όποια διαφορά ή το όποιο ζήτημα, αυτό δεν αφορούσε σε καμία περίπτωση τους ιδιοκτήτες του ακινήτου. Άλλωστε η Αστυνομία δεν θα είχε επέμβει εάν δεν υπήρχε παρανομία ή άλλως πως, κάτι το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση εν πάση περιπτώσει, δεν γνώριζαν. Και αυτό το θέμα ηγέρθη μόνο μετά τη παράδοση της κατοχής του επίδικου. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας αναφέρθηκε στους λόγους για τους οποίους έγινε η έξωση του Αιτητή από το κτίριο των Καθ' ων η Αίτηση και είπε ότι, εκτός από δημοσιογράφος, είναι και απόφοιτος της Γεωλογικής Σχολής και εργάστηκε δύο χρόνια ως γεωλόγος. Γνωρίζει ότι έγιναν εργασίες στο κτίριο. Ο μάρτυρας προχώρησε στην περιγραφή διαφόρων εργασιών στο συγκεκριμένο υποστατικό, το οποίο έγινε σύγχρονο στούντιο φωτογράφησης. Οι εργασίες έγιναν το φθινόπωρο του 2009 με αρχές του
  9. Οι πόρτες του επίδικου είναι κλειστές γιατί χρησιμοποιείται ως στούντιο φωτογράφησης. Κατέθεσε επίσης ότι στον τρίτο όροφο του κτιρίου υπήρχε στούντιο φωτογράφησης αντικειμένων, αλλά τα φυσικά πρόσωπα φωτογραφίζονται εδώ και 2, 3 χρόνια στο ισόγειο. Ο κ. Παρούτης αρνήθηκε υποβολή ότι οι αλλαγές που έγιναν δεν ήταν στο επίδικο αλλά στο κτίριο. Ο κ. Παρούτης έκαμε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας, ήταν σταθερός, εύγλωττος και σαφής. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, κρίνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Ο Αιτητής ήταν ο θέσμιος ενοικιαστής ενός ισογείου καταστήματος επί της οδού Βασιλείου Βουλγαροκτόνου αρ. 6Β, στην εντός των τειχών Λευκωσία, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/2007 (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»). Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την έκδοση της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ». Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ολοκλήρου του συγκροτήματος επί της οδού Βασιλείου Βουλγαροκτόνου 6, το οποίο αποτελείται από τρία κτίρια, από κατά ή περί τον Μάρτιο 2003, δυνάμει αγοράς. Μετακόμισαν τα γραφεία τους στο κτιριακό συγκρότημα στις 6.2.
  10. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν την Αίτηση υπ' αρ. Ε5/2004 την 13.1.2004 ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας. Στις 30.11.2006 εκδόθηκε διάταγμα εναντίον του Αιτητή ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού, ταυτόχρονα με την καταβολή αποζημιώσεων προς τον Αιτητή (Τεκμήρια 2 και 7). Κατά ή περί την 8.1.2007, ο Αιτητής καταχώρησε Ειδοποίηση Έφεσης εναντίον της πιο πάνω Απόφασης και την 15.2.2007 οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Ειδοποίηση Αντέφεσης. Την 25.6.2007 το Δικαστήριο εκ συμφώνου διέταξε την αναστολή εκτελέσεως του διατάγματος εξώσεως μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση της Έφεσης. Την 12.11.2008 εκδόθηκε απόφαση από το Ανώτατο Δικαστήριο, με την οποία επικυρώθηκε η Αντέφεση, απορρίφθηκε η Έφεση και αποφασίστηκε ότι ορθώς εκδόθηκε Διάταγμα έξωσης για σκοπούς ιδίας χρήσης και ότι έπρεπε να είχε εκδοθεί και διάταγμα έξωσης για τη διεξαγωγή ουσιωδώς σημαντικών αλλαγών (Τεκμήριο 3). Οι Καθ' ων η Αίτηση ανέκτησαν την κατοχή του επίδικου την 9.2.
  11. Ταυτόχρονα με την παράδοση της κατοχής, καταβλήθηκε στον Αιτητή το ποσό των €2.152,84 (ήτοι αντίστοιχο ποσό των Λ.Κ.1.260), σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.11.
  12. Την 10.2.2009 επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση επιστολή του δικηγόρου του Αιτητή που έφερε ημερομηνία 29.1.2009, με την οποία ζητούσε την παραχώρηση νέας ενοικίασης δυνάμει του άρθρου 14 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και στην οποία γίνεται μνεία στη διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο επίδικο από το Σεπτέμβριο 2006 (Τεκμήριο 1). Την 6.2.2009, ο Αιτητής καταχώρισε την Αίτηση αρ. Κ20/2009 Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, με την οποία ζητούσε ακριβώς τις ίδιες θεραπείες ως και με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση (Τεκμήριο 8). Η Αίτηση αποσύρθηκε στις 27.2.2009 με ειδοποίηση των δικηγόρων του Αιτητή (Τεκμήριο 9). Νομική πτυχή: Νέα ενοικίαση: Με την πρώτη θεραπεία ο Αιτητής ζητεί την έκδοση απόφασης ή διατάγματος που να διατάσσει τους Καθ' ων η Αίτηση να μεριμνήσουν και παρέχουν τοιούτη ενοικίαση προς τον Αιτητή με τους ίδιους όρους ενοικίασης που κατέχει το επίδικο υποστατικό ή να καταβάλουν αποζημιώσεις μηνιαίως ίσες με τη διαφορά στο ποσό ενοικίου μεταξύ της παρούσας και της νέας ενοικιάσεως. Επισημαίνεται ότι ο Αιτητής δεν κατέχει πλέον το επίδικο και δεν το κατείχε κατά το χρόνο καταχώρησης της κυρίως Αίτησης. Πέραν από οποιοδήποτε κώλυμα λόγω δεδικασμένου, μετά την απόσυρση της ίδιας θεραπείας στην Αίτηση Κ20/09, στρέφομαι στο άρθρο 14 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα: «14
(1)Ενοικιαστής καταστήματος - (α) εναντίον του οποίου εξεδόθη απόφασις ή διάταγμα δυνάμει των διατάξεων της παραγράφου (η) του εδαφίου
(1)του άρθρου 11, και (β) του οποίου το επιτήδευμα ή η εργασία συνεδέθη κατά τα τελευταία πέντε έτη με το κατάστημα, κατά τοιούτον τρόπον ώστε να υποστεί ζημίαν εάν μεταφέρη και συνεχίσει το επιτήδευμα ή την εργασίαν του εις άλλο κατάστημα, δύναται, εν περιπτώσει τα νέα ακίνητα περιλαμβάνουν οιονδήποτε κατάστημα, να απαιτήσει δια της επί τούτω επιδόσεως ειδοποιήσεως εις τον ιδιοκτήτην, εντός τριών μηνών από της εκδόσεως της αποφάσεως ή του διατάγματος, την εις αυτόν παραχώρησιν νέας ενοικιάσεως τοιούτου καταστήματος, εάν υπάρχει, επί προσφορά δικαίου ενοικίου και ο ως άνω ενοικιαστής μετά τον τερματισμό ή λήξιν της νέας εις αυτόν ενοικιάσεως του καταστήματος, καθίσταται θέσμιος ενοικιαστής και εις περίπτωσιν ελλείψεως συμφωνίας μεταξύ των μερών ως προς το ενοίκιον, το Δικαστήριον καθορίζει ανά διετίαν το δίκαιον ενοίκιον χωρίς να περιορίζεται υφ' οιουδήποτε ορίου: Νοείται ότι ουδεμία αίτησις καταχωρείται προ της παρελεύσεως δύο ετών από της ημερομηνίας του καθορισμού του δικαίου ενοικίου υπό του Δικαστηρίου.
(2)Εις περίπτωσιν καθ' ην ο ιδιοκτήτης- (α) αρνηθεί να προβεί εις παραχώρισην τοιαύτης ενοικιάσεως ως εν τω εδαφίω
(1)προβλέπεται ή (β) δεν γνωστοποιήσει εντός δύο μηνών από της επιδόσεως της ειδοποιήσεως την επιθυμίαν του να πράξει ούτω, ο ενοικιαστής δύναται να αποταθεί εις το Δικαστήριον δια την παραχώρησιν της τοιαύτης ενοικιάσεως, και εάν το Δικαστήριον κρίνει ότι η παραχώρησις νέας ενοικιάσεως είναι υφ' όλας τας περιστάσεις λογική δύναται να διατάξει την παραχώρησιν τοιαούτης ενοικιάσεως επί πληρωμή δικαίου ενοικίου και δια τοιαύτην περίοδον και υπό τοιούτους όρους το Δικαστήριον ήθελε, ελλείψει συμφωνίας μεταξύ των μερών, κρίνει κατάλληλους και υπό τον όρον ότι ο ενοικιαστής θα επιστρέψει πάραυτα την εις αυτόν καταβληθείσαν αποζημίωσιν δυνάμει των άρθρων 12 και 13 του παρόντος Νόμου.
(3)Δια τους σκοπούς του παρόντος άρθρου «δίκαιον ενοίκιον» σημαίνει ενοίκιον το οποίον, ελλείψει συμφωνίας μεταξύ των μερών, θα καθορίζεται υπό του Δικαστηρίου ως προνοείται εις το εδάφιον
(5)του άρθρου 8.
(4)Ο ενοικιαστής δικαιούται να απαιτήσει την παραχώρηση νέας ενοικίασης με ανταπαίτηση του που περιλαμβάνεται στην αίτηση για ανάκτηση της κατοχής, αφού εφαρμοστούν ανάλογα τα προηγούμενα εδάφιο του άρθρου αυτού. Στην περίπτωση αυτή δεν απαιτείται να στείλει ειδοποίηση.» Στα πλαίσια της Αίτησης υπ' αρ. Ε5/04, το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού λόγω ιδίας χρήσης από τους ιδιοκτήτες, δηλαδή τους Καθ' ων η Αίτηση, δυνάμει του άρθρου 11
(1)(ζ). Το Ανώτατο Δικαστήριο, επικυρώνοντας την Αντέφεση εξέδωσε διάταγμα ανάκτησης κατοχής και για το λόγο της διεξαγωγής ουσιωδώς σημαντικών αλλαγών στο επίδικο, δυνάμει του άρθρου 11
(1)(η)(iii). Αφ' ης στιγμής εκδόθηκε διάταγμα έξωσης δυνάμει της παραγράφου (ζ) του εδαφίου
(1)του άρθρου 11, και συνεπώς το Δικαστήριο δέχθηκε ότι οι ιδιοκτήτες θα το χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι, δεν τίθεται θέμα παραχώρησης νέας ενοικίασης και κατ' ακολουθίαν δεν τίθεται θέμα αποζημιώσεων αντί νέας ενοικίασης. Η πρώτη θεραπεία αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Η τρίτη θεραπεία συναρτάται απόλυτα με την πρώτη και συνεπώς επίσης αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Υπό το φως των ανωτέρω, η εξέταση θέματος κωλύματος λόγω δεδικασμένου, είναι περιττή. Αποζημιώσεις: Το βάρος απόδειξης ειδικών αποζημιώσεων ανήκει στον αξιούντα, δηλαδή τους Αιτητές. Οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να εξειδικεύονται λεπτομερώς στα δικόγραφα και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία (βλέπετε σχετικά Σπύρου v. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 298, Ηρακλέους v. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Αλεξάνδρου v. Ιωάννου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1157, Χριστοδούλου v. Αγαθοκλέους
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 396, Μαίττα v. Γεωργίου κ.ά.
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 1, Παναγιώτου v. Φραγκέσκου κ.ά.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 687, Λοϊζου v. Μουρτζή
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 883, Ζήνων Μερκής Λτδ v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1923, Πίριλλος v. Κονναρή
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1153 και Μεταξάκης v. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 467). Στην προκείμενη περίπτωση, ο Αιτητής ούτε ειδικά δικογράφησε τις ισχυριζόμενες ζημιές του, ούτε ειδικά τις απέδειξε. Η δεύτερη θεραπεία αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Ο Αιτητής θα μπορούσε ενδεχόμενα να ζητήσει αποζημιώσεις δυνάμει του άρθρου 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου (βλέπετε πιο κάτω). Άρθρο 15: Σε περιπτώσεις που ο ενοικιαστής έχει ήδη απωλέσει την κατοχή του μίσθιου, όπως στην παρούσα περίπτωση, δύναται να ζητήσει αποζημιώσεις όπου καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου 15 [1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα (βλέπετε σχετικά Μιχαηλίδου v. Μακρίδη
(1995)1 Α.Α.Δ. 679, στη σελίδα 684). Έχω μελετήσει τη νομοθεσία που ήταν σε ισχύ πριν τη θέσπιση του Ν.23/
  1. Το άρθρο 15 απαντάται, με παρόμοιο ή πανομοιότυπο λεκτικό, στο Rent (Control) Law, Cap. 86, ως άρθρο 21, στο Rent Control (Business Premises) Law 1961 Νόμος 17/61, ως άρθρο 13 και στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1975, Ν. 36/75, ως άρθρο
  2. Το άρθρο παρέχει μόνο δικαίωμα αποζημίωσης στον πρώην ενοικιαστή, δε δίδει δικαίωμα για αναθεώρηση ή ακύρωση διατάγματος για ανάκτηση κατοχής του μισθίου από τον ενοικιαστή (βλέπετε σχετικά Ονησιφόρου v. Ηλιάδη κ.ά.
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1442). Υπάρχει μία, ιδιαίτερα διαφωτιστική, αυθεντία επί του άρθρου 19 του Ν.36/75 (βλέπετε πιο πάνω), η Sizonos v. Massouris
(1982)1 C.L.R. 752, όπου ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Γ. Πικής έκρινε ότι ο ορισμός «ψευδείς παραστάσεις» πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με τη συνήθη έννοια του [2]. Επικουρικά, δύναται κάποιος να αντλήσει καθοδήγηση και από τα άρθρα 18 και 19 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Ο Αιτητής δεν βασίζει την Αίτηση του επί του άρθρου 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και δεν το επικαλείται. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €50.000 - €100.
  1. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «Εάν μετά την υπό του ιδιοκτήτου λήψιν αποφάσεως ή διατάγματος δια κατοχήν ή έξωσιν, δυνάμει του παρόντος Μέρους, το Δικαστήριο θεωρήση ότι η απόφασις ή το διάταγμα ελήφθη δια ψευδών παραστάσεων ή δια της αποκρύψεως ουσιαστικών γεγονότων, το Δικαστήριον δύναται να διατάξη τον ιδιοκτήτην να πληρώση εις τον προηγούμενον ενοικιαστήν τοιούτο ποσόν οίον φαίνεται ότι είναι επαρκές ως αποζημίωσις δια ζημίαν ή απώλειαν ην υπέστη ο ενοικιαστής συνεπεία της αποφάσεως ή του διατάγματος.» [2] «As the learned trial Judge correctly noted, innocent misrepresentation and concealment of facts suffice to establish a case under s.
  2. The meaning of the two expressions is not qualified by the section of the law itself, nor does the legislature use either expression as a term of art. Consequently, they must be interpreted in accordance with their popular meaning; therefore, misrepresentation of any kind, as well as concealment of facts, whether made bona fide or otherwise, will sustain an action, provided it produces the consequences laid down by the law, i.e. loss or damage as a result of a judgement founded upon such misrepresentation or concealment. There is no authoritative pronouncement on the interpretation of s.19 but a decision of the Supreme Court, on the interpretation of the comparable provisions of s.2
(2)of the Increase of Rent (Restriction) Law, 1942 (see also section 21, Cap. 86), is of considerable assistance and lends force to the view that it matters not whether the misrepresentation or concealment is made bona fide or mala fide - Ayshe Moustafa & Another v. Athena Theocharous, 18 C.L.R. Part III, 183. Further, this interpretation is fully consonant with the spirit of the law and the intention of the legislature to make security of tenure for the tenants, as effective as the law intends to be. A similar approach was adopted by English Courts regarding the interpretation of s.6
(6)of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act 1920, conferring a kindred right to that created by s.19. The subject is discussed by R.E. Megarry in his work on the Rent Acts, 10th ed., p. 297 et seq. As the learned author notes, it matters not that ejectment was obtained as a result of a consent order so long as the consent is obtained or induced by the misrepresentations made or the withholding of material facts. The misrepresentation or concealment must be objectively established, by reference to the representations made by the landlord in seeking recovery of possession. As Scott, L.J. observed in Thorne v. Smith [1947] K.B. 307, 312, the landlord claiming possession must show 'the utmost good faith'.» (σελίδες 756, 757) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.