ΘΩΜΑΣ ΣΑΒΒΑ ΛΤΔ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ, Αίτηση Αρ.: Ε45/2013, 6/9/2016

(1)(ee), επί των άρθρων 31 και 32 του Ν.14/60, επί των άρθρων 4, 5, 6 και 9 του Κεφ. 6, επί των άρθρων 33, 37 και 38 του Κανονισμού Ε.Ε.44/2001 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Ανδρέα Μιχαηλίδη, της ιδίας ημερομηνίας. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση και έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. Όπως φαίνεται από τον φάκελο της υπόθεσης, η υπό τον ως άνω τίτλο εναρκτήρια Αίτηση εκδικάστηκε και εκδόθηκε Απόφαση ημερομηνίας 29.12.2015 υπέρ των Αιτητών και εναντίον του, με την οποία καλείται να καταβάλλει το ποσό των €385.- μηνιαίως από 1.1.2016 ως ενδιάμεσα ενοίκια μέχρι παράδοσης του υποστατικού πλέον νόμιμο τόκο επί του ενδιάμεσου ποσού των €385.- από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο μέχρι εξοφλήσεως, πλέον έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον Φ.Π.Α. καθώς και να παραδώσει κενή και ελεύθερη κατοχή των επίδικων καταστημάτων με αναστολή εκτέλεσης μέχρι 31.8.2015 (το έτος είναι προφανώς λανθασμένο), λόγω του ότι είχε εκδοθεί εναντίον του διάταγμα για ανάκτηση της κατοχής. Ο κ. Μιχαηλίδης ξεκαθαρίζει ότι δεν αιτείται αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης για καταβολή ενδιάμεσων ενοικίων, επειδή αυτό θα ήταν εντελώς άδικο για τους Αιτητές. Έτσι και αλλιώς, εάν δοθεί αναστολή εκτέλεσης της απόφασης για παράδοση των επίδικων καταστημάτων, αυτό συνεπάγεται ότι θα παραμείνει σ' αυτά και θα τα χρησιμοποιεί, οπότε θα ήταν ορθό να πληρώνει το σχετικό ενοίκιο μέχρι την εκδίκαση της έφεσης του. Μετά την έκδοση της απόφασης, έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του να την μελετήσουν, καθώς και τα πρακτικά και να τον συμβουλεύσουν κατά πόσον υπάρχει λογικό και καλόπιστο περιθώριο να εφεσιβληθεί. Οι δικηγόροι του τον συμβούλευσαν ότι υπάρχει περιθώριο να καταχωρήσει Έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο εναντίον της Απόφασης. Έδωσε τις σχετικές οδηγίες και καταχωρίστηκε Έφεση την 9.2.2016, χωρίς ακόμα να δοθεί αριθμός έφεσης. Ο ενόρκως δηλών τυγχάνει συμβουλής ότι υπάρχουν σοβαρά θέματα προς συζήτηση και κρίση από το Εφετείο, οπότε έχει καλή και συζητήσιμη υπόθεση, με καλό ενδεχόμενο επιτυχίας της Έφεσης. Εν πάση περιπτώσει, τυχόν εκτέλεση και αποχώρηση του από τα καταστήματα, θα του δημιουργήσει ανυπέρβλητα προβλήματα στην εργασία του, επειδή θα χρειαστεί να μετακομίσει αλλού, πράγμα το οποίο συνεπάγεται τεράστιο κόστος για διάφορους λόγους: · Δεν υπάρχουν κατάλληλες βιομηχανικές μονάδες/εργοστάσια τα οποία να στεγάσουν την επιχείρηση του και εάν υπάρχουν το ενοίκιο είναι διπλάσιο ή βρίσκονται μακριά από τη Λευκωσία, πράγμα που συνεπάγεται κόστος μετακίνησης του από και προς την εργασία του. · Η ύπαρξη μεγάλων και βαρέων μηχανημάτων που είναι θεμελιωμένα στο έδαφος, τα οποία θα πρέπει να αποκολληθούν και να θεμελιωθούν ξανά, με κόστος, από παλαιά εκτίμηση που έχει, τουλάχιστον €13.

1. · Θα πρέπει να εξεύρει κατάλληλο χώρο με μεγάλο τριφασικό φορτίο ηλεκτρικού ρεύματος το οποίο θα πρέπει να αγοράσει π.χ. 100mA κοστίζουν γύρω στις €7.
2. · Τέλος, η μετακόμιση του θα καταστήσει την Έφεση άνευ αντικειμένου. Αναφορικά με την αναστολή της καταβολής των εξόδων της διαδικασίας, ο κ. Μιχαηλίδης δηλώνει ότι δεν θα είχε αντίρρηση να δώσει τραπεζική εγγύηση γι' αυτά, ούτω ώστε, σε περίπτωση απόρριψης της Έφεσης, να πληρωθούν άμεσα, ενώ σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης, η εγγυητική να ακυρωθεί. Οι Αιτητές, στη μαρτυρία τους στο Δικαστήριο που καταγράφηκε και στην Απόφαση, ισχυρίστηκαν ότι επιθυμούν την επέκταση της υφιστάμενης υπεραγοράς στα δύο επίδικα καταστήματα. Συνεπώς, εάν αποχωρήσει απ' αυτά και η Έφεση του επιτύχει, θα είναι αδύνατο να μπορέσει να επανέλθει και θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο Καθ' ου η Αίτηση δηλώνει ότι είναι φερέγγυος και αξιόπιστος και αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι διαχρονικά και μέχρι σήμερα, όλα τα ενοίκια του είναι πληρωμένα, και ως εκ τούτου δεν πρόκειται να δημιουργηθεί ή προκληθεί καμία ζημία στους Αιτητές. Σε περίπτωση αποτυχίας της Έφεσης, θα καταβάλει οποιαδήποτε ζημιά τυχόν υποστούν οι Αιτητές. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «οι Αιτητές») καταχωρίστηκε την 7.7.2016 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.35 θθ.18-19, Δ.48 θθ.4-8 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
3. Η αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμος.
4. Η απόφαση της οποίας σήμερα επιδιώκεται η αναστολή δεν μπορεί να εκτελεσθεί γιατί τελεί υπό αναστολή δυνάμει πρόνοιας του εκδώσαντος αυτή Δικαστηρίου.
5. Οι προβαλλόμενοι λόγω αναστολής δεν ευσταθούν.
6. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν προβάλλει οποιονδήποτε και/ή οποιονδήποτε ουσιαστικό λόγο που να δικαιολογεί τα αιτήματα του.
7. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν αποδεικνύει πως πλήττονται τα συμφέροντα του με την εκτέλεση της απόφασης, αλλά ούτε και επικαλείται οποιαδήποτε ιδιαίτερα γεγονότα τα οποία να καθιστούν ανεπιθύμητη την άμεση εκτέλεση της απόφασης.
8. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν προβάλλει οποιαδήποτε γεγονότα για ανεπανόρθωτη ζημία και/ή ότι σε περίπτωση πληρωμής δεν θα δυνηθεί να εισπράξει από τους Αιτητές εάν ακυρωθεί η απόφαση.
9. Ο Καθ' ου η Αίτηση προωθεί την παρούσα αίτηση καθυστερημένα και καταχρηστικά και/ή για αλλότριους και αθέμιτους σκοπούς και/ή για παρακώλυση της εκτέλεσης της απόφασης.
10. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν προτείνει οποιαδήποτε εξασφάλιση στους Αιτητές ώστε να αποστερηθούν προσωρινά τους καρπούς της επιτυχίας της απόφασης τους.
11. Ο Καθ' ου η Αίτηση ουδεμία πιθανότητα επιτυχίας έχει στην καταχωρηθείσα έφεση.
12. Σε περίπτωση αναστολής της εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης οι Αιτητές θα στερηθούν αδικαιολόγητα τους καρπούς της επιτυχίας τους και θα καταπατηθούν τα έννομα συμφέροντα τους για ταχεία απονομή της δικαιοσύνης.
13. Η αίτηση είναι κακόπιστη και δεν στηρίζεται σε αληθή γεγονότα και περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση δεν προσήλθε στο δικαστήριο με καθαρά χέρια.» Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Θωμά Σάββα, της ιδίας ημερομηνίας. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι διευθυντής της Αιτήτριας εταιρείας και έχει προσωπική και άμεση γνώση των γεγονότων που αφορούν την αίτηση. Έχει μελετήσει το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 23.6.2016 η οποία υποστηρίζει την υπό εκδίκαση αίτηση. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 είναι παραδεκτές και ο κ. Σάββα επισημαίνει ότι η δοθείσα από το Δικαστήριο αναστολή εκτέλεσης είναι μέχρι 31.8.2016 και όχι μέχρι 31.8.2015, όπως ο Καθ' ου η Αίτηση ορκίστηκε. Ο ενόρκως δηλών παραδέχεται την καταχώριση Έφεσης την 9.2.
14. Τυγχάνει νομικής συμβουλής ότι ουδεμία πιθανότητα επιτυχίας έχει, αφού αυτό το οποίο έκρινε την έκδοση του σχετικού διατάγματος έξωσης ήταν η αδιαμφισβήτητη τεκμηρίωση και ενώπιον του Δικαστηρίου απόδειξη του γεγονότος ότι, ο Καθ' ου η Αίτηση κατά τον χρόνο καταχώρησης της Αίτησης, χρωστούσε καθυστερημένα ενοίκια τα οποία είχαν απαιτηθεί δεόντως και αυτός παρέλειψε να τα εξοφλήσει εντός της καθοριζόμενης από τον νόμο προθεσμίας. Επίσης, έχει αποδειχθεί και έγινε δεκτό από το Δικαστήριο, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση συστηματικά καθυστερούσε την καταβολή νομίμως οφειλομένων ενοικίων και είναι μετά από τη λήψη επιστολών από τους δικηγόρους των Αιτητών, που προχωρούσε στην καταβολή τούτων. Ο κ. Σάββα ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο, κατά την έκδοση της απόφασης του και συνεκτιμώντας όλους τους σχετικούς παράγοντες, έδωσε αναστολή του διατάγματος έξωσης μέχρι και την 31.8.2016, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στον Καθ' ου η Αίτηση να εξεύρει κατάλληλο χώρο και να κάνει όλες τις διεργασίες, ώστε να μπορέσει να παραδώσει κενή κατοχή των καταστημάτων. Είναι η θέση του πως ο Καθ' ου η Αίτηση, όχι μόνο δεν εκμεταλλεύθηκε τον δοθέντα χρόνο αναστολής, αφού δεν προέβη σε οποιοδήποτε διάβημα για τη μετακίνηση του, αλλά περαιτέρω, προχώρησε στην καταχώρηση Έφεσης για να κερδίσει περαιτέρω χρόνο και να εκμεταλλευθεί τους Αιτητές για όσο χρονικό διάστημα μπορεί, αδιαφορώντας για τις ζημιές που υπόκεινται αυτοί και τη δυσκολία την οποία τους προκαλεί στη λειτουργία της υπεραγοράς τους, αφού για τη σύννομη λειτουργία τους, απαιτούνται και τα επίδικα καταστήματα. Επιδεικνύεται κακοπιστία από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση, αφού, παρόλο που καταχώρησε Έφεση την 9.2.2016, εν τούτοις προέβη στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης λίγες μόλις μέρες πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές του Δικαστηρίου, προκαλώντας σε όλους περαιτέρω και πρόσθετη ταλαιπωρία. Περαιτέρω, δεν είναι η καταβολή των δημιουργηθέντων εξόδων που απασχολεί τους Αιτητές, αλλά η ανάκτηση της κατοχής των επίδικων καταστημάτων. Εν πάση περιπτώσει, η μη πληρωμή των δημιουργηθέντων εξόδων, το ύψος των οποίων είναι πολύ χαμηλό, αποδεικνύει την κακοπιστία και σκοπιμότητα του Καθ' ου η Αίτηση. Δεν είναι η επιθυμία των Αιτητών να ανακτήσουν την κατοχή των επίδικων καταστημάτων, αλλά τούτο επιβάλλει και υπαγορεύει η σύννομη λειτουργία της υπεραγοράς, αφού στο χώρο των καταστημάτων αυτών, σύμφωνα με την εκδοθείσα άδεια οικοδομής, είναι χωροθετημένα τα ταμεία της υπεραγοράς και άλλοι ζωτικοί χώροι λειτουργίας αυτής. Συνεπεία δε της άρνησης του Καθ' ου η Αίτηση να παραδώσει την κατοχή τους, δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα λειτουργίας και ασφάλειας στην υπεραγορά, τα οποία έχουν οικονομικό αντίκτυπο και μεγάλη ζημιά στους Αιτητές, οι οποίοι δεν μπορούν να την λειτουργήσουν επικερδώς. Επίσης, ο ενόρκως δηλών λέγει πως τυγχάνει συμβουλής ότι, η αιτούμενη θεραπεία δεν μπορεί κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να δοθεί, αφού η αναστολή εκτέλεσης της επίδικης απόφασης η οποία δόθηκε από το εκδώσαν την απόφαση Δικαστήριο, δεν έχει ακόμη εκπνεύσει. Ακόμα, το αποδειχθέν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονός της συστηματικής καθυστέρησης καταβολής ενοικίων, μάλλον το αντίθετο αποδεικνύει παρά ένα φερέγγυο άτομο. Τα όσα ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακροαματική διαδικασία, για δραστικό επηρεασμό των εργασιών του, συνηγορούν στο αντίθετο αποτέλεσμα απ' αυτό το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση επικαλείται. Είναι η θέση του ότι, τυχόν έγκριση της αιτούμενης από τον Καθ' ου η Αίτηση αναστολής, θα στερήσει αδικαιολόγητα τους Αιτητές από τους καρπούς της επιτυχίας τους και θα μεταθέσει τούτο σε μεταγενέστερο και αβέβαιο χρόνο, λόγω του μεγάλου χρονικού διαστήματος το οποίο απαιτείται μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης, στην οποία ουδεμία πιθανότητα επιτυχίας υπάρχει. Οι Αιτητές είναι φερέγγυα εταιρεία και, όπως έχει αναφερθεί και ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακροαματική διαδικασία, εξάντλησαν κάθε δυνατότητα φιλικής διευθέτησης του όλου ζητήματος, αλλά πάντοτε προσέκρουαν στην αδιαλλαξία και αλαζονεία του Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος ζήτησε από τους Αιτητές για να παραδώσει την κατοχή των καταστημάτων, να του αγοράσουν άλλα καταστήματα στα οποία να μετακομίσει, έναντι μάλιστα δαπάνης την οποία θα κατέβαλλαν οι Αιτητές. Ιστορικό: Επειδή η υπό εξέταση αίτηση όχι μόνο δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, αλλά πρόκειται για αίτηση μετά την απόφαση και η ουσία έχει εξεταστεί, ερμηνεύοντας τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν. 23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Κανονισμός 12(α): Στην απουσία ειδικής πρόνοιας στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο ή τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δυνάμει των προνοιών του Κανονισμού 12(α): «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» Διαταγή 35: Στρέφομαι στο θεσμό 18 της Διαταγής 35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον οποίο βασίζεται, μεταξύ άλλων, η υπό εξέταση αίτηση [1]. Υπάρχει σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σχετικά με την αναστολή απόφασης εκκρεμούσης εφέσεως. Αναφέρω ενδεικτικά τις ακόλουθες: Gruno v. Ship "Algazera",

(1980)1 C.L.R. 595, Phoenix v. Al Khalaf Exhibition

(1981)1 C.L.R. 673, Essex Overseas v. Legent Shipping

(1981)1 C.L.R. 263, Mavrochanna and another v. Michael,

(1984)1 C.L.R. 760, Charalambous v. Nicolaides and Neophytou

(1985)1 C.L.R. 737, Christophi and Others v. Iacovidou

(1985)1 C.L.R. 713, Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd.

(1991)1 C.L.R. 172, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, ABP Holdings Ltd. κ.ά. ν. Κιταλίδης κ.ά.(Αρ.1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 287, Ανδρέα Πελεκάνου και άλλου ν. Pelmako Development Ltd.

(1995)1 Α.Α.Δ. 724, Βογαζιανού ν. Γεν. Εισαγγελέα

(1997)1 Α.Α.Δ. 591, Παπακόκκινου κ.ά. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 692, Παπακόκκινου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd. κ.ά.

(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 513, Χαψίδης v. Νικολαϊδου

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1493, Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd.

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1978, Σάββα v. Υπουργού Δικαιοσύνης (Αρ. 1),

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 195, Παπά v. Οικονομίδου κ.ά.,

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 58, Δημητρούδης v. Λουγκρίδη,

(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 687 και Penderhil Holdings Ltd κ.ά. v. Κλουκινά,

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1921. Η έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλέπετε Essex Overseas v. Legent Shipping, πιο πάνω). Στέκομαι ιδιαίτερα στις αυθεντίες Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd., στη σελίδα 1981 [2] και Christophi and Others v. Iacovidou (βλέπετε πιο πάνω), στη σελίδα 716 [3]. Έχω λάβει υπόψη τους λόγους έφεσης όπως αυτοί παρατίθενται στην Ειδοποίηση Έφεσης Τεκμήριο Β στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Σύμφωνα με την νομολογία (βλέπετε ενδεικτικά Gruno v. Ship "Algazera" και Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd, πιο πάνω), οι λόγοι έφεσης λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην έκδοση ή μη διατάγματος αναστολής. Ο Καθ' ου η Αίτηση πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι εκ πρώτης όψεως έχει καλή υπόθεση στην έφεση. Από την άλλη, όμως, ο παράγων αυτός μπορεί να είναι σχετικός αλλά είναι οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις (βλέπετε Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου και ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδης (αρ.1), πιο πάνω). Χωρίς να προεξοφλώ το αποτέλεσμα της Έφεσης, απλά λαμβάνω υπόψη ότι οι λόγοι έφεσης καλύπτουν διάφορα σημεία της απόφασης του Δικαστηρίου, επί των οποίων καλείται να αποφασίσει το Ανώτατο Δικαστήριο. Αναστολή: Σχετικό είναι το άρθρο 11

(5)[4] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο, κατά την έκδοση της Απόφασης ημερομηνίας 29.12.2015, έδωσε αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης. Περαιτέρω αναστολή: Σχετική είναι η Αγγλική αυθεντία Moore v. Registrar of Lambeth County Court

(1969)1 All E.R., σελ. 782, που αφορούσε την περαιτέρω αναστολή εκτέλεσης διατάγματος έξωσης μετά τη λήξη περιόδου αναστολής την οποία το Δικαστήριο είχε δώσει με την έκδοση της απόφασης. Η εν λόγω αυθεντία έχει υιοθετηθεί στην Κυπριακή νομολογία (βλέπετε σχετικά Δημητρίου

(1990)1 Α.Α.Δ. 256). Βλέπετε επίσης σχετικά το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451 [5], απόσπασμα που σκιαγραφεί τα όρια της δικαιοδοσίας όλων των Δικαστηρίων στα πλαίσια της σύμφυτης εξουσίας τους, μετά την έκδοση απόφασης. Η αυθεντία Δημητρίου (πιο πάνω) αφορούσε την αναστολή εκτέλεσης απόφασης για περίοδο πέραν της περιόδου που προνοείται στη νομοθεσία. Η απόφαση του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Στ. Ναθαναήλ, στην αυθεντία Αναφορικά με την Αίτηση των Α.Κ. Ποχτζελιάν & Υιοί (Διανομείς) Λτδ, Πολιτική ECLI:CY:AD:2015:D42, Αίτηση Αρ. 212/2014, ημερομηνίας 30.1.2015, είναι σαφής και ξεκάθαρη και περαιτέρω, κρίνεται ως δεσμευτική για το παρόν Δικαστήριο. Στη σελίδα 9 της απόφασης και με αναφορά στο άρθρο 11

(5)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, ο έντιμος Δικαστής λέγει: «Η πιο πάνω πρόνοια είναι κατά το Δικαστήριο σαφέστατη στο λεκτικό της. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων εκδίδοντας απόφαση ή διάταγμα ανάκτησης κατοχής υποστατικού, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν οφειλόμενο ποσό, δύναται να αναστείλει την εκτέλεση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα έτος. Αυτή η πρόνοια παραπέμπει στην άπαξ ευχέρεια του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να αναστείλει το διάταγμα κατοχής κατά ανώτατο όριο για ένα έτος, με μόνη άλλη πρόνοια την περίπτωση της διαφορετικής μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας. Αυτό το δικαίωμα ή ευχέρεια αναστολής παρέχεται στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων κατά την ώρα της έκδοσης της απόφασης. Δεν είναι επιτρεπτό να δοθεί, όπως έγινε στην υπό κρίση υπόθεση, περίοδο πρόσθετης αναστολής η οποία αρχικά καθορίστηκε να ήταν το αργότερο μέχρι 20.8.2014, δηλαδή, για περίοδο έξι μηνών από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Μεταγενέστερα όμως δόθηκε πρόσθετος χρόνος με αφορμή την αίτηση που εισήγαγαν οι καθ' ων ως ενοικιαστές, με αποτέλεσμα ο χρόνος παράδοσης της κατοχής να έχει επιμηκυνθεί έτι περαιτέρω. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν έχει δικαίωμα, ως φαίνεται να προκύπτει από το σκεπτικό του, πρόσθετων και διαδοχικών παρατάσεων μέχρι τη συμπλήρωση ενός έτους. Η παράταση δίδεται κατά διακριτική ευχέρεια στη βάση των γεγονότων που συνθέτουν την όλη υπόθεση και όταν εκδίδεται η απόφαση. Αυτό είναι σαφές από το λεκτικό του άρθρου 11

(5), όπου αναφέρεται «το Δικαστήριο εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα.». [δική μου υπογράμμιση] Και στη σελίδα 11: «Δεν υπάρχει άλλη πρόνοια στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο που να επιτρέπει εκ των υστέρων στον υπό έξωση ενοικιαστή να υποβάλει αίτημα για παράταση του αρχικού χρόνου που δόθηκε με τη δικαστική απόφαση.» Κρίνω ότι καθίσταται ξεκάθαρο από την αυθεντία πως, σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, ο ενοικιαστής δύναται να προσφύγει στο Εφετείο και να ζητήσει την αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης Έφεσης, δυνάμει τη Δ.35 θ.19 και ότι το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να αναλάβει δικαιοδοσία έξω και πέραν από αυτή που έχει σύμφωνα με το άρθρο 11

(5)(βλέπετε σελίδες 12 και 13 της Απόφασης στην υπόθεση Ποχτζελιάν). Κρίνεται ότι δεν υπάρχει η ευχέρεια παραχώρησης αναστολής εκτέλεσης σε στάδιο μετά την έκδοση της απόφασης. Το λεκτικό της αυθεντίας είναι ξεκάθαρο. Αποτέλεσμα: Ως εκ των ανωτέρω, υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα έως €500.- (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «

1. Αn appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» [2] «Η νομική βάση της αίτησης για αναστολή είναι η Διαταγή 35 καν.
2. Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης.» [3] «The discretion of the Court is exercised upon a consideration of two equally important considerations for the sound administration of justice. The need to uphold finality of judgments, on the one hand, and the sustenance of the effectiveness of the right to appeal, on the other.» [4] "Το Δικαστήριο, εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα δυνάμει των παραγράφων (α), (β), (γ), (δ), (ε), (στ), (ζ), (η), (θ), (ι), (ια) και (ιβ) του άρθρου τούτου, δύναται, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν ποσόν το οποίο νομίμως οφείλεται ή δυνατόν να καταστή οφειλόμενον υπ' αυτού, να αναστείλει την εκτέλεσιν της αποφάσεως ή του διατάγματος ή να αναβάλει την ημερομηνίαν κατοχής δια τοιαύτην περίοδον μη υπερβαίνουσαν το εν έτος, εκτός εάν οι διάδικοι άλλως ήθελον συμφωνήσει, και υπό την επιφύλαξιν τοιούτων όρων οίους το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει κατάλληλους." [5] "The court's power to stay proceedings should not be confused with its power to stay the execution of a final judgement or order. The court has an inherent jurisdiction to control its own proceedings so as to prevent an abuse of process, and accordingly to stay proceedings which are frivolous, vexatious or harassing, or which are manifestly groundless or in which there is clearly no cause of action in law or equity, or where the justice of the case so requires. The court does not, however, have an inherent jurisdiction over all judgements or orders which it has made under which it can stay execution in all cases. On the contrary, the court's inherent jurisdiction to stay the execution of a judgement or order is limited in its extent, and can only be exercised on grounds that are relevant to a stay of the enforcement proceedings themselves, and not to matters which may operate as defence in law or relief in equity, for such matters must be specifically raised by way of defence in the action itself." [δική μου υπογράμμιση] cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο