ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΑΚΙΝΗΤΑ ΛΤΔ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΗ, Αίτηση Αρ.: Ε7/13, 4/10/2016

(1)€23.583,00 ως οφειλόμενα ενοίκια πλέον €420,00 κοινόχρηστα έξοδα και χώρο στάθμευσης για την περίοδο Ιουλίου 2012-Ιανουαρίου 2013, εντόκως προς 9% ετησίως από 08.01.2013 μέχρι εξοφλήσεως.

(2)€3.429,00 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 01.02.2013 μέχρι παράδοσης κατοχής, εντόκως προς 9% ετησίως επί εκάστου ποσού εκ €3.429 από την ημέραν που καθίσταται πληρωτέο μέχρις εξοφλήσεως.

(3)€2.352,00 δικηγορικά έξοδα, εντόκως προς 5,5% ετησίως από 08.01.2013 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €42,00 έξοδα εκδόσεως της παρούσας απόφασης. Η ως άνω απόφαση τελούσε υπό αναστολή μέχρι της 28.2.2014, περιλαμβανομένης. Ο ενόρκως δηλών είχε αποδεχθεί τη δήλωση του δικηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση για αναστολή της απόφασης καθότι: (α) Γνώριζε από επανειλημμένες επισκέψεις του στο επίδικο κατάστημα αλλά και τους υπόγειους χώρους του και την ανεξάρτητη αποθήκη, ότι πράγματι υπήρχαν εμπορεύματα μεγάλης αξίας αποθηκευμένα στους υπόγειους χώρους και την ανεξάρτητη αποθήκη. (β) Εν όψει της ανωτέρω θέσης του Καθ' ου η Αίτηση, Γεώργιου Κάη, ότι θα προέβαινε σε λιανική πώληση των εμπορευμάτων με σκοπό την εξόφληση πλέον του εξ' αποφάσεως χρέους, συμφώνησε στην αναστολή εκτέλεσης της πιο πάνω απόφασης. Ο κ. Κωνσταντινίδης λέγει ότι είχε αντιληφθεί ότι η σύζυγος και τα δύο τέκνα, Χάρης και Αλέξης Κάης, μετακινούσαν εμπορεύματα με κίνδυνο να μην μπορούν οι Αιτητές να εκτελέσουν την εκδοθείσα απόφαση. Ως εκ τούτου, περί την 24.1.2014, το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό διάταγμα, βάσει του οποίου ο Καθ' ου η Αίτηση και οι αντιπρόσωποι του, τα τέκνα και η σύζυγος του, μετά την έκδοση του διατάγματος απαγορευόταν να μετακινήσουν και να αποξενώσουν οποιαδήποτε κινητή περιουσία η οποία ευρίσκετο στο επίδικο κατάστημα και τους υπόγειους χώρους. Το Διάταγμα έγινε απόλυτο. Με την έκδοση του Διατάγματος, αυθημερόν προέβη ο ίδιος σε καταγγελία στην Αστυνομία Λυκαβηττού, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση και τα τέκνα του Χάρης και Αλέξης Κάης, εκκένωναν το κατάστημα κατά παράβαση του Διατάγματος του Δικαστηρίου και ότι απέφευγαν επίδοση του Διατάγματος. Μετά την καταγγελία ενημερώθηκε την ίδια μέρα από την Αστυνομικό Δέσποινα Ανδρέου, ότι τους παρέδωσε το Διάταγμα, αντίγραφο του οποίου της είχε δώσει ο ίδιος. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι ο Χάρης Κάης, κατόπιν οδηγιών του πατέρα του Γεώργιου Κάη και/ή ο Γεώργιος Κάης συνεπικουρούμενος από τον υιό του Χάρη, παρακούοντας το εκδοθέν διάταγμα του Δικαστηρίου, ο Χάρης Κάης εκκένωσε το κατάστημα και την αποθήκη του από τα εμπορεύματα και τα μετέφερε σε άγνωστο μέρος, με μοναδικό στόχο να μην κατορθώσει η Αιτήτρια εταιρεία να εύρει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο και να ικανοποιήσει το εξ' αποφάσεως χρέος του Καθ' ου η Αίτηση. Για το πιο πάνω Διάταγμα καταχωρήθηκε αίτηση παρακοής στις 20.6.2014, η οποία ουσιαστικά εκδικάστηκε και ο λόγος απόρριψης ήταν το γεγονός ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν έγινε προσωπική επίδοση του διατάγματος και λόγω του ότι το Δικαστήριο δεν πείστηκε ότι ο Χάρης Κάης γνώριζε επαρκώς ή καθόλου τους όρους του Διατάγματος. Επιπλέον, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν ικανοποιήθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για την ύπαρξη της υποκειμενικής και αντικειμενικής υπόστασης του αδικήματος. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι γνωρίζει πως το Διάταγμα περιήλθε εις γνώσην, τόσο της συζύγου του Καθ' ου η Αίτηση, όσο και του υιού του και είναι βέβαιος ότι ο υιός του ενήργησε είτε κατόπιν οδηγιών του πατέρα του, είτε αφού είχε συνεννοηθεί μαζί του για τη μετακίνηση των εμπορευμάτων ή αντικειμένων από την αποθήκη, σε μία προσπάθεια και πάλι να αποτρέψει την εταιρεία να λάβει το εξ' αποφάσεως πλέον λαβείν της. Λόγω αυτής της ουσιαστικής του διαφωνίας με την προσέγγιση του Δικαστηρίου, καταχωρήθηκε έφεση η οποία και εκκρεμεί. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι εξακολουθεί να πιστεύει ότι όντως υπήρξε παρακοή του Διατάγματος του Δικαστηρίου και ότι πρόθεση του Καθ' ου η Αίτηση, της συζύγου και του υιού του, ήταν να αποτρέψουν με κάθε τρόπο την Αιτήτρια εταιρεία από του να εισπράξει τα ενοίκια τα οποία δικαιούται και ουσιαστικά να επωφεληθεί από την κατοχή των καταστημάτων τα δύο τελευταία έτη της κατοχής τους, ήτοι από τον Ιούλιο 2012 έως τον Νοέμβριο 2013. Το οφειλόμενο ποσό της απόφασης στις 3.6.2016, ανέρχεται σε κεφάλαιο εκ €68.580 και σε τόκους εκ €18.934,97 υπολογισμένους μέχρι της 3.6.2016, πλέον τόκους προς 9% ετησίως επί ποσού €68.580, δηλαδή σύνολο οφειλόμενου ποσού εκ €87.514,97 πλέον τόκους προς 9% ετησίως επί ποσού €68.580 από 4.6.2016, πλέον έξοδα εκ €2.822,45,πλέον τόκοι ως αναφέρονται στην απόφαση. Ο κ. Κωσταντινίδης θεωρεί ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είχε πάντοτε μία απροθυμία να είναι ορθός στις υποχρεώσεις του προς την Αιτήτρια εταιρεία και ότι πάντοτε τον ταλαιπωρούσε ως Διευθυντή της εταιρείας, να εισπράξει τα ενοίκια των καταστημάτων και πάντοτε δημιουργούσε προβλήματα με τη συμπεριφορά του στην ενοικίαση. Ο Καθ' ου η Αίτηση ουσιαστικά γνώριζε ότι δεν είχε καταβάλει τα ενοίκια από τον Ιούλιο 2012, όταν τον Οκτώβριο 2012 προέβη στη μεταβίβαση της ακίνητης περιουσίας του επ' ονόματι της συζύγου του. Η στάση του Καθ' ου η Αίτηση καθ' όλη τη διάρκεια της ενοικίασης, καταδεικνύει ότι η πρόθεση του ήταν να μην καταβάλει τα ενοίκια. Ο σκοπός της μεταβίβασης της ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση ήταν η καταδολίευση των Αιτητών ως πιστωτών του. Σκόπευε δηλαδή, να αποξενωθεί της περιουσίας του, γνωρίζοντας ότι ήταν ο μόνος υπεύθυνος για την καταβολή των ενοικίων, εμποδίζοντας έτσι τους Αιτητές να εισπράξουν τα ενοίκια τους, τώρα εξ' αποφάσεως χρέος. Επίσης, φρόντισε όπως αποκρύψει ή αποξενώσει την κινητή περιουσία του, η οποία ευρισκόταν στο εν λόγω κατάστημα και πάλι με σκοπό να εμποδίσει τους Αιτητές από του να λάβουν το εξ' αποφάσεως λαβείν τους, κατά παράβαση των ρητών υποσχέσεων του ότι ζητούσε την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης για να του δοθεί χρόνος να πωλήσει λιανικώς τα αντικείμενα τα οποία κατείχε. Ο Καθ' ου η Αίτηση μεταβίβασε στις 11.10.2012 στη σύζυγο του, Κάη Αγνή, το ακίνητο υπ' αρ. εγγραφής 0/10213, Φ/Σ/45/13, Τεμάχιο 606, χωράφι, μερίδιο το όλο, στο Στρουμπί, Πάφου. Στις 11.10.2012 μεταβίβασε επ' ονόματι της συζύγου του, Αγνής Κάη, το ακίνητο υπ' αρ. εγγραφής 0/7983, Φ/Σχ. 28/37, χωράφι, Τεμάχιο 211, μερίδιο το όλο, στη Φλάσου, Λευκωσία. Στις 30.5.2003 και ενώ εκκρεμούσε ακόμα η Κ56/2003, η οποία καταχωρήθηκε στις 7.4.2003, μεταβίβασε στον υιό του, Κάη Χάρη, το ακίνητο με αρ. εγγραφής 25/2869 Φ/Σχ. 21/460503, Τεμάχιο 831, Διαμέρισμα στον Τρυπιώτη, Δήμος Λευκωσίας. O Καθ' ου η Αίτηση, Γεώργιος Κάης δεν έχει πληρώσει μέχρι σήμερα οποιοδήποτε ποσό έναντι της οφειλής του προς την Αιτήτρια. Είναι ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντα ότι οι μεταβιβάσεις ακινήτων καθώς και η αποξένωση των εμπορευμάτων ή η απόκρυψη τους έγιναν με σκοπό την καταδολίευση των Αιτητών και προς αποφυγή των υποχρεώσεων του Καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με τα ενοίκια που εκκρεμούσαν. Οι πιο πάνω αναφερόμενες μεταβιβάσεις, δεν έγιναν έναντι οποιουδήποτε ανταλλάγματος αλλά δυνάμει δωρεάς. Ο χρόνος δε που έλαβαν χώρα, καταδεικνύει ότι έγιναν με σκοπό την αποφυγή των υποχρεώσεων του Καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με την απαίτηση των Αιτητών για οφειλόμενα ενοίκια. Οι Αιτητές καταχώρησαν την αίτηση ημερομηνίας 3.6.2016, με σκοπό να ακυρώσουν τις πιο πάνω μεταβιβάσεις. Είναι η θέση του κ. Κωνσταντινίδης ότι η μέχρι σήμερα στάση των Καθ' ων η Αίτηση προς τον ίδιο και την Αιτήτρια εταιρεία, καταδεικνύει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση θα επιχειρήσουν με κάθε τρόπο να βοηθήσουν τον Γεώργιο Κάη να αποφύγει τις υποχρεώσεις του, ως αυτές προκύπτουν από το εξ' αποφάσεως χρέος και ότι ο Γεώργιος Κάης δεν έχει την πρόθεση να εξοφλήσει το εξ' αποφάσεως χρέος του, αλλά σκοπό έχει να μην επιτρέψει στην Αιτήτρια να λάβει το εξ' αποφάσεως λαβείν της. Υπάρχει πιθανότητα να προβούν ξανά σε περαιτέρω μεταβίβαση της ακίνητης περιουσίας αντικείμενο της αίτησης ημερομηνίας 3.6.2016, σε τρίτο άτομο, μη διάδικο στην Αίτηση, με σκοπό να δυσκολέψουν τη διαδικασία. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι αναγκαία με σκοπό να ικανοποιήσει οποιαδήποτε τυχόν απόφαση εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας, ούτως ώστε να μην καταστεί η κυρίως αίτηση άνευ αντικειμένου. Είναι δίκαιο και ορθό να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, καθ' ότι η Αιτήτρια δεν έχει καμία άλλη εξασφάλιση. Η μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος πολύ πιθανόν να στερήσει το δικαίωμα της Αιτήτριας εταιρείας να λάβει το εξ' αποφάσεως λαβείν της. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια δικαιούται τις αιτούμενες θεραπείες της κυρίως αίτησης. Αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα είναι δύσκολο και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, καθ' ότι η Αιτήτρια ουδεμία εξασφάλιση έχει και η όλη στάση των Καθ' ων η Αίτηση δείχνει ότι θα προσπαθήσουν με κάθε τρόπο να απαλλάξουν τον Γεώργιο Κάη από την υποχρέωση του να καταβάλει το εξ' αποφάσεως χρέος. Ιστορικό: Την 6.7.2016, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς προσωρινό διάταγμα ως το Α(

1. i)και (
2. ii)της αίτησης, τα οποία ακίνητα αφορούν την κα. Αγνή Κάη μόνον, ήτοι: «Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στην Αγνή Κάη και/ή με το οποίο να εμποδίζεται η Αγνή Κάη και/ή οι αντιπρόσωποι αυτής από του να μεταβιβάσει, πωλήσει, διαθέσει, επιβαρύνει ή άλλως πως αποξενώσει, το οποιοδήποτε συμφέρον της στην πιο κάτω αναφερόμενη ακίνητη περιουσία, μέχρι πλήρους εκδίκασης και αποπεράτωσης της κυρίως αίτησης ημερ. 03.06.2016, με την οποία ζητείται μεταξύ άλλων θεραπειών η ακύρωση των μεταβιβάσεων των ακόλουθων ακινήτων: (
3. i)Του τεμαχίου 606 Τμήμα 0 Φύλλο/Σχέδιο 45/13 στο Στρουμπί Πάφου με αριθμό εγγραφής 0/10213 η οποία έγινε με τον φάκελο του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας 6/Δ/1715/2012 προς την Αγνή Κάη. (
4. ii)Του τεμαχίου 211 Τμήμα 0 Φύλλο/Σχέδιο 28/37 στη Φλάσου με αριθμό εγγραφής 0/7983 η οποία έγινε με τον φάκελο του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας 1/Δ/4558/2012 προς την Αγνή Κάη.» Όσον αφορά την υποπαράγραφο (iii) που αφορά τον κ. Χάρη Κάη, το Δικαστήριο δεν εξέδωσε Διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της. Για την έκδοση του διατάγματος για τα δύο ακίνητα, κατατέθηκε εγγύηση εκ μέρους των Αιτητών ύψους €5.000. Την ίδια ημερομηνία με την υπό εξέταση μονομερή αίτηση, οι Αιτητές καταχώρισαν και αίτηση δια κλήσεως, η οποία εκκρεμεί, με τον ίδιο τίτλο και με το εξής αιτητικό: «Α. Εξέταση του Καθ' ου η Αίτηση αναφορικά με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση, μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου ή για οποιανδήποτε επιβάρυνση διακίνηση ή απόκρυψη οιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου εις την οποία προέβη κατά πάντα ουσιώδη χρόνο και ειδικότερα για τις δωρεές των ακόλουθων ακινήτων στις οποίες ο Καθ' ου προέβη προς την σύζυγο του Αγνή Κάη και τον υιό του Χάρη Κάη. (
5. i)Του τεμαχίου 606 Τμήμα 0 Φύλλο/Σχέδιο 45/13 στο Στρουμπί Πάφου με αριθμό εγγραφής 0/10213 η οποία έγινε με τον φάκελο του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας 6/Δ/1715/2012 προς την Αγνή Κάη. (
6. ii)Του τεμαχίου 211 Τμήμα 0 Φύλλο/Σχέδιο 28/37 στη Φλάσου με αριθμό εγγραφής 0/7983 η οποία έγινε με τον φάκελο του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας 1/Δ/4558/2012 προς την Αγνή Κάη (iii) Του διαμερίσματος με αριθμό εγγραφής 25/2869, Τμήμα 25 Φ/Σχ. 21/460503, Τμήμα 831, η οποία έγινε με τον φάκελο του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας 1/Δ/2314/2003 στον Τρυπιώτη στον Δήμο Λευκωσίας προς τον Χάρη Κάη Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να κηρύσσει άκυρη την ως άνω εις την παράγραφο (A) (
7. i)ανωτέρω υπό του Καθ' ου η Αίτηση δωρεά, και/ή μεταβίβαση και/ή αποξένωση και/ή εκχώρηση της περιουσίας του η οποία έγινε την 11.10.2012, ήτοι τού τεμαχίου 606 Τμήμα 0 Φύλλο/Σχέδιο 45/13 στο Στρουμπί Πάφου με αριθμό εγγραφής 0/10213, μερίδιο το 1/1 η οποία έγινε σε τρίτο πρόσωπο, ήτη προς την σύζυγο του την Αγνή Κάη, ως γενόμενη προς τον σκοπό καταδολίευσης των πιστωτών του και/ή των Αιτητών, δυνάμει του άρθρου 91Γ του Νόμου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να κηρύσσει άκυρη την ως άνω εις την παράγραφο (A) (
8. ii)ανωτέρω υπό του Καθ' ου η Αίτηση δωρεά, και/ή μεταβίβαση και/ή αποξένωση και/ή εκχώρηση της περιουσίας του η οποία έγινε την 11.10.2012, ήτοι του τεμαχίου 211 Τμήμα 0 Φύλλο/Σχέδιο 28/37 στη Φλάσου με αριθμό εγγραφής 0/7983, μερίδιο το 1/1 η οποία έγινε σε τρίτο πρόσωπο, ήτη προς την σύζυγο του την Αγνή Κάη, ως γενόμενη προς τον σκοπό καταδολίευσης των πιστωτών του και/ή των Αιτητών, δυνάμει του άρθρου 91Γ του Νόμου. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να κηρύσσει άκυρη την ως άνω εις την παράγραφο (A) (iii) ανωτέρω υπό του Καθ' ου η Αίτηση δωρεά, και/ή μεταβίβαση και/ή αποξένωση και/ή εκχώρηση της περιουσίας του η οποία έγινε την 30.05.2003, ήτοι του τεμαχίου 831 Τμήμα 25 Φύλλο/Σχέδιο 21/460503 στο Δήμο Τρυπιώτη, Λευκωσία με αριθμό εγγραφής 25/2869, μερίδιο το 1/1 η οποία έγινε σε τρίτο πρόσωπο, ήτη προς τον υιό του τον Χάρη Κάη, ως γενόμενη προς τον σκοπό καταδολίευσης των πιστωτών του και/ή των Αιτητών, δυνάμει του άρθρου 91 Γ του Νόμου. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την εγγραφή και/ή επανεγγραφή των πιο πάνω αναφερόμενων εις τα Αιτητικά (Β), (Γ) και (Δ) της αίτησης αποξενωθέντων ακινήτων, επ' ονόματι του Γεώργιου Κάη και την ταυτόχρονη εγγραφή του εξ'αποφάσεως χρέους και/ή της απόφασης στην παρούσα Αίτηση Ε7/2013 ημερ. 11.11.2013 ως επιβάρυνση επί των εν λόγω ακινήτων, ήτοι των αναφερομένων εις τα Αιτητικά (Β), (Γ) και (Δ) ανωτέρω, με τις ίδιες συνέπειες ως εάν να πρόκειτο περί εγγραφής δυνάμει των άρθρων 53 μέχρι 62. ΣΤ. Διάταγμα διατάττον όπως τα πιο πάνω ακίνητα πωληθούν διά δημοσίου πλειστηριασμού προς ικανοποίηση του εξ'αποφάσεως χρέους και/ή της απόφασης στην Αίτηση Ε7/2013 ημερ. 11.11.2013. Ζ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον δυνάμει του άρθρου 91Δ του Νόμου τον αρμόδιο λειτουργό του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας οποιασδήποτε Επαρχίας όπως με την προσαγωγή πιστοποιημένου αντιγράφου ακυρωτικού διατάγματος δυνάμει του άρθρου 91Γ του Νόμου να προβαίνει σε κάθε αναγκαία διόρθωση των αρχείων του αναφορικά με τις καταχωρήσεις των περιουσιακών στοιχείων που αναφέρονται στα ακυρωτικά διατάγματα και όπως προβούν σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες και/ή καταχωρήσεις και/ή πράξεις προς υλοποίηση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η. Διάταγμα του Δικαστηρίου εμποδίζον και/ή απαγορεύον στην Αγνή Κάη και τον Χάρη Κάη να αποξενώσει καθ'οποιονδήποτε τρόπον τα ως άνω ακίνητα και/ή να τα μεταβιβάσει προς οιονδήποτε τρόπον Θ. Όπως ο Καθ' ου η Αίτηση εξετασθεί υπό του Δικαστηρίου ως προς την οικονομική του κατάσταση με σκοπό την έκδοση Διατάγματος πληρωμής του εξ' αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων εκ €2,000 εκάστης. I. Όπως διεξαχθεί έρευνα σε σχέση με τον Καθ' ου η Αίτηση για οιανδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε κινητού περιουσιακού στοιχείου ή σε σχέση με οποιαδήποτε επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε κινητού περιουσιακού στοιχείου που είχε ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί ο πιστωτής/Αιτητές στην είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους ή μέρους αυτού. Κ. Διάταγμα ακύρωσης οποιωνδήποτε καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων ή άλλη αποξένωση περιουσιακών στοιχείων σε σχέση με οποιαδήποτε κινητή περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 91 Γ, και συγκεκριμένα κινητή περιουσία η οποία ήταν στο κατάστημα εκ 31 Μακαρίου και στην αποθήκη την οποία ενοικίαζε όπισθεν του προαναφερόμενου καταστήματος. Στα πλαίσια έκδοσης του ως άνω αναφερόμενου διατάγματος ακυρώσεως, της έκδοσης περαιτέρω και των ακόλουθων διαταγμάτων:
9. i)Όπως το εν λόγω περιουσιακό στοιχείο ή/και τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία κατασχεθεί ή/και κατασχεθούν και πωληθεί ή/και πωληθούν προς ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως χρέους ή
10. ii)Σε περίπτωση που το εν λόγω περιουσιακό στοιχείο υπόκειται δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης σε εγγραφή ή επιβάρυνση όπως ακυρωθεί η εν λόγω εγγραφή ή επιβάρυνση και όπως επανεγγραφεί το εν λόγω περιουσιακό στοιχείο στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση. iii) Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον δυνάμει του άρθρου 91Δ του Νόμου τον αρμόδιο λειτουργό οποιουδήποτε άλλου δημοσίου αρχείου στο οποίο εγγράφονται δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ορισμένα περιουσιακά στοιχεία να προβαίνει σε κάθε αναγκαία διόρθωση των αρχείων του, αναφορικά με τις καταχωρήσεις των περιουσιακών στοιχείων που αναφέρονται στο ακυρωτικό διάταγμα, εκδοθέν δυνάμει του άρθρου 91Γ του Νόμου, με την προσαγωγή πιστοποιημένου αντιγράφου του εν λόγω ακυρωτικού διατάγματος. Λ. Όπως σε περίπτωση που το δικαστήριο κρίνει τούτο σκόπιμο, διορίσει οποιοδήποτε κατάλληλο πρόσωπο ως ελεγκτή ή επιθεωρητή της περιουσίας ή επιχείρησης οποιουδήποτε εξ' αποφάσεως οφειλέτη με όρους εντολής και όρους διεξαγωγής του ελέγχου ή επιθεώρησης που το Δικαστήριο κρίνει αναγκαίο να περιλάβει στο διάταγμα περιλαμβανομένης και της αμοιβής του εν λόγω προσώπου. Μ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον Καθ' ου η Αίτηση όπως υποβάλει στο Δικαστήριο ένορκη δήλωση εις την οποία να περιγράφει πλήρως την περιουσία εις την οποία είχε ή έχει οιονδήποτε άμεσο ή έμμεσο συμφέρον, λεπτομερή στοιχεία σχετικά με απόλαυες ή οποιαδήποτε εισοδήματα, πραγματικά και αναμενόμενα, τις ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του, αντίγραφα όλων των καταστάσεων λογαριασμών που διατηρεί σε τραπεζικά ή άλλα πιστωτικά ιδρύματα ως επίσης και οιανδήποτε άλλη σχετική πληροφορία αναφορικά με οιαδήποτε εισοδήματα από εργασία ή άλλες πηγές. Ν. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ξ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης.» Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση μετά την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 καταχωρίστηκε την 29.8.2016 και αυτή βασίζεται επί του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρα 23, 30 και 35, επί της ΕΣΔΑ, Πρώτου Πρωτοκόλλου, Άρθρο 1, επί του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 , ιδίως άρθρα 4

(1)και 31, επί των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 1983, ιδίως Κ. 1, 2, 7 (α), (β), (ζ) και (η), 8, 11, 12, επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ιδίως Δ.1 θ. 2, Δ.2, θ. 1, Δ.16, θ. 9, Δ.48 θθ.1-9, επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, άρθρα 4-9 και άρθρα 82-91 Δ, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, άρθρο 32, επί του περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62, επί του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, επί της νομολογίας, του αγγλικού κοινοδικαίου, των αρχών της επιείκειας και των γενικών και συμφυών εξουσιών των Κυπριακών Δικαστηρίων. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «

1. Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά αβάσιμη και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου.
2. Το παρόν Δικαστήριο είναι αναρμόδιο ή/και δεν έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της αιτήσεως.
3. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε κατά παράβαση του Τύπου 2 των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών και/ή του άρθρου 4 του Κεφ. 62 και/ή της σχετικής νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και/ή η αίτηση δεν καταχωρήθηκε νομότυπα ως πρωτογενής αίτηση και/ή δεν προωθήθηκε ως αυτοτελής διαδικασία και/ή δεν αποτελεί ορθό δικονομικό διάβημα και/ή ο τίτλος της αιτήσεως είναι εσφαλμένος.
4. Η Αιτήτρια αποτυγχάνει δια της Αιτήσεως και της ενόρκου δηλώσεως ενός εκ των Διευθυντών της να καταδείξει την ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης ή ορατής πιθανότητας επιτυχίας.
5. Η αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου για την έκδοση του προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος.
6. Η Αιτήτρια με τη μονομερή αίτηση της δεν ικανοποιεί το στοιχείο του επείγοντος και η υπό κρίση αίτηση ουδεμία ορατή πιθανότητα επιτυχίας έχει και το επιχείρημα ότι δε θα απονεμηθεί δικαιοσύνη σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα είναι ανεδαφικό.
7. Με την ως άνω αίτηση επιχειρείται επαναφορά απαίτησης για πολλοστή φορά και ως εκ τούτου η Αιτήτρια καταχράται της διαδικασίας.
8. Η χρήση της παρούσας διαδικασίας απολήγει σε καταπιεστικό μέτρο για την άσκηση των δικαιωμάτων του Καθ' ου η Αίτησις και ως εκ τούτου θα πρέπει να περισταλεί ως κατάχρηση της διαδικασίας.
9. Η χρήση της διαδικασίας γίνεται για αλλότριους σκοπούς και/ή σκοπό έχει την άσκηση υπέρμετρης πίεσης στους Καθ' ων η Αίτησις.
10. Η αίτηση της Αιτήτριας για ακύρωση της μεταβίβασης των ακινήτων είναι ενοχλητική ή και αβάσιμη.
11. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του περί Δόλιων Μεταβιβάσεων Νόμου, Κεφ. 62 για την ακύρωση της μεταβίβασης των επίδικων ακινήτων.
12. Ούτε στην ενδιάμεση αίτηση, ούτε και στην κυρίως αίτηση συγκεκριμενοποιούνται ή/και αποδεικνύονται τα στοιχεία που συνιστούν δόλο και που θα επέτρεπαν την περαιτέρω εξέταση της παρούσας Αίτησης σύμφωνα με τη νομολογία.
13. Η Αιτήτρια αποτυγχάνει δια της αιτήσεως της και της ενόρκου δηλώσεως ενός εκ των Διευθυντών της να στοιχειοθετήσει και/ή αποδείξει ότι δύναται να θεωρηθεί «πιστωτής» του Γεώργιου Κάη εν τη εννοία και υπό τους όρους του Κεφ. 62 και/ή κατά τη μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων από τον Γεώργιο Κάη στον Χάρη Κάη ή και την Αγνή Κάη, η Αιτήτρια δεν ήταν καν πιστωτής του Γεώργιου Κάη.
14. Κατά τη μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων από τον Γεώργιο Κάη στον Χάρη Κάη κατά ή περί το 2003 ή/και στην Αγνή Κάη, η Αιτήτρια δεν ήταν εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής εν τη εννοία του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, ή/και δεν ήταν καν πιστωτής του Γεώργιου Κάη και/ή η Αιτήτρια δεν μπορούσε να βρίσκεται στη σκέψη του Γεώργιου Κάη κατά τη μεταβίβαση του διαμερίσματος και/ή δε δύναται ένεκα των ανωτέρω να αποδοθεί πρόθεση στον Γεώργιο Κάη να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την Αιτήτρια στην ανάκτηση των ποσών που τους όφειλε και ως εκ τούτου η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην ακύρωση της μεταβιβάσεως του επίδικου διαμερίσματος.
15. Η μεταβίβαση των επίδικων ουδόλως έγινε για δόλιους σκοπούς, αλλά αντιθέτως ως προκύπτει από την Ένορκη Δήλωση του Χάρη Κάη, έγινε διότι οι Καθ' ων η Αίτησις 2 και 3 είναι οι πραγματικοί κύριοι των επίδικων ακινήτων.
16. Η αίτηση της Αιτήτριας είναι αόριστη και/ή γενική και ουδέν λόγο ή και επαρκείς λόγους αποκαλύπτει δια των οποίων να καταδεικνύεται ότι η μεταβίβαση υπήρξε δόλια και αποσκοπούσε στην καταδολίευση των πιστωτών.
17. Τα γεγονότα τα οποία επικαλείται η Αιτήτρια στην ένορκη της δήλωση είναι αναληθή και/ή ατεκμηρίωτα και/ή πόρρω απέχουν από την πραγματικότητα και/ή επιπόλαια και/ή η αίτηση είναι ουσία αβάσιμη.
18. Η Αιτήτρια δεν ήλθε με καθαρά χέρια ενώπιον του Δικαστηρίου ή/και απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα ή/και απέκρυψε μεταξύ άλλων ότι είχε καταχωρήσει αίτηση με τα ίδια αιτητικά κατά ή περί τις 3/11/2014 και ο Καθ' ου η Αίτησις 2 είχε καταχωρήσει ένσταση κατά ή περί τις 4/12/2015 με αποτέλεσμα την απόσυρση της εν λόγω αίτησης, γεγονός που συνιστά και κακή πίστη και κατάχρηση διαδικασίας.
19. Η Αιτήτρια δεν έχει παρουσιάσει οποιαδήποτε νέα στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας στην αίτηση ή/και συζητήσιμη υπόθεση εναντίον των Καθ' ων η Αίτησις 2 ή/και 3 ή/και ότι ικανοποιεί τις νομικές ή/και πραγματικές προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος, γεγονότα που καλύπτονται από δεδικασμένο λόγω της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου, ημερ. 16/9/
20. Επαναλαμβάνει δε ο Ενόρκως Δηλών της Αιτήτριας τους ίδιους ισχυρισμούς.
21. Το Δικαστήριο δεν είχε και δεν έχει δικαιοδοσία ή/και εξουσία να εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα σύμφωνα με το νόμο και τη νομολογία.
22. Το Δικαστήριο εξέδωσε το αιτούμενο Διάταγμα καθ' υπέρβαση εξουσίας ή/και ασκώντας δικαιοδοσία την οποία δεν κέκτηται σύμφωνα με το νόμο και τη νομολογία.
23. Δεν υπάρχει νομικό έρεισμα για έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και η αίτηση δεν στηρίζεται σε οποιαδήποτε νομοθετική διάταξη που να παρέχει νομικό έρεισμα για έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, ενώ η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος βρίσκεται σε αντίθεση προς το νόμο και τις αρχές της νομολογίας.
24. Η Αιτήτρια δεν έχει δείξει οποιοδήποτε λόγο για τον οποίο το Δικαστήριο θα πρέπει να καταλήξει σε διαφορετικά συμπεράσματα σε σχέση με την απόφαση ημερ. 16/9/15 ή για τον οποίο θα πρέπει να εκδώσει πρωτογενώς απαγορευτικό Διάταγμα εκκρεμούσης της έφεσης.
25. Το Δικαστήριο εστερείτο δικαιοδοσίας να εκδώσει το Διάταγμα λόγω της μακράς καθυστέρησης της Αιτήτριας να προβεί στην καταχώρηση της άνω αγωγής και να αιτιολογήσει επαρκώς ή καθόλου το επείγον της έκδοσης του Διατάγματος, ώστε να δικαιολογείται η έκδοση του σε μονομερή ή και σε διά κλήσεως ακόμα ενδιάμεση αίτηση.
26. Οι Καθ' ων η Αίτησις θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημία σε περίπτωση που το Διάταγμα παραμείνει σε ισχύ.
27. Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε τα αληθή γεγονότα ή/και παραποίησε ουσιώδη γεγονότα ή/και παρέλειψε να υποδείξει στο Δικαστήριο τα πραγματικά γεγονότα, που συνηγορούσαν κατά της έκδοσης του Διατάγματος και τα οποία επισημαίνονται στην Ένορκη Δήλωση του Χάρη Κάη που συνοδεύει την παρούσα Ένσταση.
28. Υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης η οποία θα έπρεπε να είχε οδηγήσει το Δικαστήριο στην άρνηση του να την επιληφθεί.
29. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης και υπό τις περιστάσεις δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα και τα εκδοθέντα Διατάγματα πρέπει να ακυρωθούν.
30. Η έκδοση ή και διατήρηση σε ισχύ των εκδοθέντων Διαταγμάτων θα οδηγούσε σε δυσανάλογη οικονομική ζημία τους Καθ' ων η Αίτησις, κατά τρόπο που θα τους προξενούσε ζημία κατά πολύ μεγαλύτερη της όποιας ζημίας ήθελε υποστεί η Αιτήτρια.
31. Η Αιτήτρια απέτυχε να αποκαλύψει με ακρίβεια την πηγή της μαρτυρίας που επικαλείται ή/και να παραθέσει την μαρτυρία με αποτέλεσμα η σημασία τέτοιας μαρτυρίας να εκμηδενίζεται.
32. Η παρασχεθείσα εγγύηση είναι ανεπαρκής και δεν έχει δοθεί κατά τον δέοντα τύπο και περιεχόμενο.
33. Τα αιτούμενα Διατάγματα βρίσκονται σε αντίθεση με το άρθρο 23 του Συντάγματος ή και το άρθρο 1 Πρωτοκόλλου 1 ΕΣΔΑ ή/και περιορίζουν το δικαίωμα στην ιδιοκτησία κατά τρόπο δυσανάλογο ή/και αυθαίρετο.» Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Χάρη Κάη από τη Λευκωσία, ημερομηνίας 29.8.
34. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτησις 2 στην υπό εξέταση αίτηση. Στην κυρίως Αίτηση υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο, δεν ήταν διάδικος. Έλαβε γνώση της υπό εξέταση αίτησης όταν του έγινε επίδοση στις 11.7.
35. Είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του προς υποστήριξη όχι μόνο της δικής του ένστασης, αλλά και της ένστασης της μητέρας του Αγνής Κάη, Καθ' ης η Αίτησις 3, εναντίον της οποίας έχει εκδοθεί και ενδιάμεσο διάταγμα μονομερώς, του οποίου ο κ. Κάης αιτείται την ακύρωση. Ούτε η Καθ' η Αίτησις 3 είχε υπάρξει διάδικος στην κυρίως Αίτηση και έλαβε γνώση της υπό εξέταση αίτησης όταν της έγινε επίδοση. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι, μελετώντας την ένορκο δήλωση του κ. Κωνσταντινίδη που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, παρατηρεί πως αυτός αναφέρεται σε διαφορά που είχε με τον πατέρα του Γιώργο Κάη, ως προς καταβολή ενοικίων και σε απόφαση που έλαβε σε βάρος του πατέρα του στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση, στις 11.11.
36. Αναφέρεται σε οφειλόμενα ενοίκια για περίοδο που εκκινεί από τον Ιούλιο
37. Η ως άνω διαφορά της Αιτήτριας εταιρείας με τον πατέρα του κ. Κάη, δεν αφορά ούτε τον ίδιο, αλλά ούτε και τη μητέρα του, οι οποίοι δεν ήταν διάδικοι στη διαδικασία, αλλά ούτε και ενοικιαστές της Αιτήτριας. Ως προς τους ισχυρισμούς του κ. Κωνσταντινίδη ότι τάχα ο ενόρκως δηλών μετακίνησε εμπορεύματα, αυτοί είναι εντελώς ανυπόστατοι και αποτέλεσμα μυθοπλασίας. Εν πρώτοις, ήδη έχει γίνει εναντίον του αίτηση παρακοής από την Αιτήτρια εταιρεία, στην οποία προβλήθηκαν οι ίδιοι ακριβώς ισχυρισμοί και που απορρίφθηκε από το παρόν Δικαστήριο με Απόφαση του στις 16.9.
38. Τυγχάνει νομικής συμβουλής ότι δεν είναι νομικά επιτρεπτό και συνιστά κατάχρηση διαδικασίας, να επαναφέρονται οι ίδιοι ισχυρισμοί. Επιπρόσθετα όμως και επειδή, ενόψει του προφανούς αβάσιμου της αίτησης παρακοής, ούτε καν χρειάστηκε να καταθέσει ο κ. Χάρης Κάης στη διαδικασία εκείνη προσωπικά, σημειώνει ότι ουδεμία γνώση είχε λάβει για το Διάταγμα και το περιεχόμενο του πριν από την επίδοση που του έγινε για σκοπούς της προηγούμενης διαδικασίας παρακοής. Περαιτέρω, σε καμιά περίπτωση δεν απομάκρυνε οτιδήποτε από το κατάστημα, ούτε και συμμετείχε σε οποιαδήποτε εκκένωση της αποθήκης ή των εμπορευμάτων, και εξ όσων έχει υπόψην του, δεν υπήρχαν οποιαδήποτε εμπορεύματα αξίας για να μεταφερθούν. Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι προϊόν επινόησης του κ. Κωνσταντινίδη. Κατά την ημερομηνία που ο κ. Κωνσταντινίδης ανέφερε ότι τον είδε, ήταν εκτός Λευκωσίας και προς τούτο υπάρχει πληθώρα μαρτύρων που θα το επιβεβαιώσουν, αν χρειαστεί, κατά την ακρόαση της αίτησης. Ο κ. Κωνσταντινίδης, για δικούς τους σκοπούς, επαναφέρει ισχυρισμούς που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ταλαιπωρεί τόσο τον ενόρκως δηλούντα, όσο και την μητέρα του, με δικαστικές διαδικασίες στις οποίες δεν θα έπρεπε να είναι διάδικοι, ως δεν ήταν εξ' αρχής διάδικοι. Ως προς την απαίτηση της Αιτήτριας εταιρείας για ακύρωση της μεταβιβάσεως του υπ' αριθμόν 25/2869 διαμερίσματος το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι του κ. Χάρη Κάη, στον Τρυπιώτη στο Δήμο Λευκωσίας και για την οποία η Αιτήτρια εταιρεία ισχυρίζεται ότι αποτελεί προϊόν δόλιας μεταβίβασης από τον πατέρα του, Γεώργιο Κάη, Καθ' ου η Αίτησις 1 στην υπό εξέταση αίτηση, με σκοπό την καθυστέρηση ή και παρεμπόδιση της Αιτήτριας από την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους, παρόμοιοι ισχυρισμοί είναι εντελώς αβάσιμοι. Η πραγματικότητα είναι πως το ως άνω διαμέρισμα αγοράσθηκε από τον ίδιο τον Απρίλιο 2003 και ενεγράφη επ' ονόματι του πατέρα του στις 23.4.2003, ένεκα του γεγονότος ότι απουσίαζε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής όπου σπούδαζε και εργαζόταν. Ακολούθως, μετά την επιστροφή του από τις Η.Π.Α., στις 8.7.2003 μεταβιβάσθηκε στον ίδιο από τον πατέρα του. Ο κ. Χάρης Κάης ισχυρίζεται ότι το διαμέρισμα αγοράσθηκε με δικά του χρήματα και η ανάληψη της αποπληρωμής του μεταβιβάσθηκε στον ίδιο αμέσως μετά την επιστροφή του στην Κύπρο. Προς τούτο, επισυνάπτει αντίγραφο επιστολής της Εθνικής Τράπεζας προς το Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας, στην οποία αναφέρεται ότι οι ενυπόθηκοι δανειστές δεν φέρουν ένσταση στη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι του. Το γεγονός ότι η δήλωση μεταβίβασης έγινε με δωρεά, δεν μεταβάλλει πως το διαμέρισμα είχε αγοραστεί με δικά του χρήματα. Η μεταβίβαση με δωρεά έγινε ακριβώς διότι επρόκειτο για μεταβίβαση από τον πατέρα του υπό τις περιστάσεις που προαναφέρονται. Το ως άνω διαμέρισμα είναι η κατοικία του και σ' αυτό διαμένει μέχρι σήμερα. Είναι η θέση του ότι ένεκα των ως άνω, προκύπτει ξεκάθαρα ότι η μεταβίβαση του διαμερίσματος από τον πατέρα του στον ίδιο, υπήρξε καθόλα πραγματική και νόμιμη καθότι πάντοτε ήταν ο πραγματικός δικαιούχος του διαμερίσματος. Ως προς την απαίτηση της Αιτήτριας εταιρείας για ακύρωση της μεταβιβάσεως δύο ακινήτων στη μητέρα του Αγνή Κάη, με τον ισχυρισμό ότι και αυτή αποτελεί προϊόν δόλιας μεταβίβασης από τον πατέρα του, στη βάση πληροφόρησης που έχει από τη μητέρα του, ο κ. Κάης δηλώνει ότι παρόμοιοι ισχυρισμοί είναι εντελώς αβάσιμοι. Αναφορικά με το χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/10213, Φύλλο/Σχέδιο 45/13, Τμήμα Ο, Τεμάχιο 606 στο Στρουμπί της Πάφου, αρχικά αυτό ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι της κας. Αγνής Κάη καθότι ήταν κληρονομιά από τη γιαγιά της, Ρεβέκκα Νεοφύτου. Το εν λόγω τεμάχιο το μεταβίβασε στο σύζυγο της στις 7.9.2004 για να το αξιοποιήσει και να το διαχειριστεί, με απώτερο σκοπό να το ανοικοδομήσει, σε συνεργασία με φιλικό του πρόσωπο, πράγμα το οποίο κατέστη ανέφικτο καθότι το πρόσωπο αυτό απεβίωσε. Ακολούθως, το 2012, λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε ο σύζυγος της κας. Κάη και εξαιτίας των γηρατειών, της επέστρεψε το ακίνητο. Ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει προς απόδειξην των ανωτέρω, αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής του τεμαχίου στις 14.12.1985, από τη γιαγιά της μητέρας του Ρεβέκκα Νεοφύτου επ' ονόματι της, αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής όταν μεταβιβάσθηκε από τη μητέρα του στο σύζυγο της στις 7.9.2004 και αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής του ακινήτου επ' ονόματι της στις 9.11.
39. Αναφορικά με το χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/7983, Φύλλο Σχέδιο 28/37, Τμήμα Ο, Τεμάχιο 211, στη Φλάσου, στη Λευκωσία, αυτό ήταν ιδιοκτησίας του συζύγου της κας. Αγνής Κάη και ο πραγματικός λόγος που παραχωρήθηκε σ' αυτή ήταν, διότι κατά τη διάρκεια της συμβίωσης τους, του είχε παραχωρήσει συνολικά το ποσό των Λ.Κ. 55.000 περίπου από την εξαργύρωση της ασφαλιστικής κάλυψης της στη Universal Life και το ποσό το οποίο εισέπραξε ως κληρονομιά του αποβιώσαντος πατέρα της, Χαράλαμπου Χαραλαμπίδη. Τα ως άνω ποσά τα είχε δανείσει στο σύζυγο της για να καλύψει διάφορες ανάγκες που αντιμετώπιζε η επιχείρηση του. Στις 11.10.2012, ο κ. Γεώργιος Κάης, ο οποίος αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και ήταν μεγάλος σε ηλικία, λαμβάνοντας υπόψη τα χρήματα που του είχε δανείσει κατά καιρούς η κα. Κάη, προέβη στη μεταβίβαση του τεμαχίου γης προς τον ίδια, αντί να το δώσει σε κάποιο από τα παιδιά του. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι, στη βάση των όσων αναφέρονται πιο πάνω, προκύπτει σαφώς ότι η μεταβίβαση των εν λόγω τεμαχίων από τον πατέρα του προς τη μητέρα του, υπήρξε καθόλα πραγματική και νόμιμη. Το γεγονός ότι η δήλωση μεταβίβασης προς τη μητέρα του έγινε με δωρεά, δεν μεταβάλλει πως η μεταβίβαση με δωρεά έγινε ακριβώς διότι επρόκειτο για μεταβίβαση από τον πατέρα του προς τη μητέρα του υπό τις περιστάσεις που ανέφερε πιο πάνω. Σε καμία περίπτωση οι εν λόγω μεταβιβάσεις δύνανται να θεωρηθούν ως δόλιες για τον εξόφθαλμο και απλούστατο λόγο ότι η Αιτήτρια εταιρεία κατά τη μεταβίβαση του διαμερίσματος, δεν ήταν πιστωτής του πατέρα του και δε εδύνατο να βρίσκεται στη σκέψη του κατά το χρόνο των μεταβιβάσεων. Τυγχάνει νομικής συμβουλής ότι το Κεφ. 62 δεν παρέχει θεραπεία σε «μεταγενέστερο πιστωτή» και η απόφαση για την οποία οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση, εκδόθηκε 10 και πλέον χρόνια μετά τη μεταβίβαση του διαμερίσματος στον κ. Χάρη Κάη και μεταγενέστερα της μεταβίβασης των επίδικων ακινήτων στη μητέρα του. Τα επιδικασθέντα ποσά της αποφάσεως του Δικαστηρίου, αφορούν ενοίκια, πλέον κοινόχρηστα και τέλη για την περίοδο από τον Ιούλιο 2012 μέχρι τον Ιανουάριο 2013 και ως εκ τούτου, σε καμία περίπτωση δε μπορεί να συνδεθεί η μεταβίβαση του διαμερίσματος με την απόφαση του Δικαστηρίου. Αλλά και ως προς τα ακίνητα, η πρώτη όχληση προς τον Γεώργιο Κάη από την Αιτήτρια εταιρεία, έλαβε χώραν μόλις τον Ιούνιο
40. Ως πληροφορείται από τη μητέρα του, κατά τον ουσιώδη χρόνο της μεταβίβασης των ακινήτων, δεν υπήρχε πραγματική αδυναμία πληρωμής των ενοικίων από τον πατέρα του προς την Αιτήτρια εταιρεία. Ο λόγος μη πληρωμής τους ήταν η απουσία του κ. Μιχάλη Κωνσταντινίδη στο εξωτερικό για λόγους υγείας, ο οποίος απουσίαζε από την Κύπρο για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και τα γραφεία της Αιτήτριας ήταν κλειστά. Αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί και από άλλους ενοικιαστές της Αιτήτριας, οι οποίοι επίσης δεν είχαν τη δυνατότητα να καταβάλουν τα ενοίκια κατά τον ουσιώδη χρόνο. Οι οδηγίες της Αιτήτριας σχετικά με την πληρωμή του ενοικίου, ήταν να καταβάλλεται το ενοίκιο στον κ. Μιχάλη Κωνσταντινίδη αποκλειστικά, με επιταγή από τον Γεώργιο Κάη αυτοπροσώπως και ιδιοχείρως, ενοίκιο το οποίο καταβαλλόταν με τον τρόπο αυτό για περίπου 44 χρόνια. Ως εκ τούτου, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να συνδεθούν οι μεταβιβάσεις των ακινήτων από τον Γεώργιο Κάη προς την Αγνή Κάη, με το εκ των υστέρων χρέος του προς την Αιτήτρια εταιρεία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι τυγχάνει νομικής συμβουλής πως η Αιτήτρια εταιρεία δεν έχει παρουσιάσει οποιοδήποτε στοιχείο δόλου ή μαρτυρία για δόλο, πέρα από αοριστολογίες, παρά τη σαφή νομολογία ότι ο δόλος πρέπει να αποδεικνύεται με σαφή και αναντίλεκτη μαρτυρία. Εν προκειμένω, δεν υπάρχει καν βάση καλής πίστης για παρόμοιο ισχυρισμό και ο κ. Κωνσταντινίδης δεν θα έπρεπε καν να είχε προβεί σε παρόμοιες εικασίες στη βάση ανύπαρκτων στοιχείων ή προσωπικής γνώσης. Είναι η θέση του κ. Κάη ότι, τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 11-13 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Κωνσταντινίδη, στερούνται οποιασδήποτε λογικής ή πραγματικής βάσης και απορρίπτονται στο σύνολο τους. Ο κ. Κωνσταντινίδης αποκρύπτει ότι παρόμοια αίτηση με την παρούσα είχε καταχωρήσει και στο παρελθόν και συγκεκριμένα στις 3.11.2014 και ότι ο κ. Χάρης Κάης είχε καταχωρήσει ένσταση στις 4.12.2015, με αποτέλεσμα την απόσυρση της εν λόγω αίτησης από την Αιτήτρια εταιρεία. Η απόκρυψη αυτού του γεγονότος συνιστά παράβαση της υποχρέωσης του κ. Κωνσταντινίδη να έλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και συνιστά κακή πίστη και κατάχρηση διαδικασίας. Είναι η θέση του κ. Κάη ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν έχει οποιεσδήποτε πιθανότητες επιτυχίας ή και ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση. Απορρίπτει επίσης τον ισχυρισμό ότι η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία ή ότι η αίτηση έχει κατεπείγοντα ή επείγοντα ή οποιασδήποτε άλλης φύσης, σημαντικό χαρακτήρα. Εν προκειμένω, αφορά μεταβιβάσεις που έχουν γίνει πολλά έτη προηγουμένως, σε μια απόφαση που εκδόθηκε υπέρ της Αιτήτριας και σε βάρος του Γιώργου Κάη πριν τρία χρόνια, σε μια διαδικασία που επαναλήφθηκε αυτούσια προ διετίας σχεδόν και αποσύρθηκε από τις 25.1.2016, δηλαδή πολλούς μήνες πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Τυχόν οριστικοποίηση των Διαταγμάτων θα προκαλούσε δυσανάλογη ζημία στους Καθ' ων η Αίτησις, οι οποίοι θυματοποιούνται από πρόσωπα με τα οποία δεν έχουν οποιαδήποτε συμβατική ή άλλη σχέση και προς τα οποία δεν οφείλουν οτιδήποτε. Νομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6: Σύμφωνα με το άρθρο 91Α του Κεφ. 6 ως αυτό έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τεκμαίρεται μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου ότι η οποιαδήποτε δωρεά, μεταβίβαση, επιβάρυνση προς όφελος τρίτου ή μετακίνηση, απόκρυψη ή άλλη αποξένωση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ' αποφάσεως οφειλέτη, έγιναν με σκοπό την καταδολίευση του εξ' αποφάσεως πιστωτή, ανεξάρτητα εάν έγιναν πριν ή μετά την καταχώρηση της αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση την εκτέλεση της οποίας επιδιώκει ο πιστωτής. Συνεπώς, τεκμαίρεται ότι οι μεταβιβάσεις του τεμαχίου 606, Τμήμα 0 Φύλλο/Σχέδιο 45/13 στο Στρουμπί Πάφου, του τεμαχίου 211, Τμήμα 0 Φύλλο/Σχέδιο 28/37 στη Φλάσου και του διαμερίσματος με αριθμό εγγραφή 25/2869 στον Τρυπιώτη Λευκωσίας, έγιναν με σκοπό την καταδολίευση των Αιτητών - εξ' αποφάσεως πιστωτών. Το τεκμήριο είναι μαχητό και κρίνω ότι, για σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης, ανετράπη εκ των γεγονότων που αναφέρονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμος - Κεφ. 62: Οι Αιτήσεις που καταχωρούνται κάτω από το Κεφ. 62, ανήκουν στην κατηγορία Αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα. Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία και κατατάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των Αγωγών (βλέπετε σχετικά Ιωακείμ κ.ά. v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ. 1),

(2003)1(Α) Α.Δ.Δ. 198). Κρίνεται εάν η οποιαδήποτε δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση κινητής ή ακίνητης περιουσίας είναι δόλια ή μη και διατάζεται ή μη η ακύρωση της από το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί ή εκκρεμεί (άρθρο 4). Η αίτηση ακύρωσης της μεταβίβασης ή άλλης διάθεσης περιουσίας, δύναται να αφορά μεταβίβαση που έγινε πριν ή μετά την έναρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην οποία το δικαίωμα για ανάκτηση του χρέους έχει αποδειχθεί (άρθρο 4). Το άρθρο 3 του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62, προνοεί ως ακολούθως: «3

(1)Κάθε δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του ή οποιοδήποτε από αυτούς να ανακτήσουν από αυτόν, τα χρέη αυτού ή αυτών, θα θεωρείται ότι είναι δόλια, και θα είναι άκυρη εναντίον του εν λόγω πιστωτή ή πιστωτών, και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε τέτοια δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση, η περιουσία που φέρεται ότι μεταβιβάστηκε ή έτυχε μεταχείρισης κατά άλλο τρόπο δύναται να κατασχεθεί και να πωληθεί προς ικανοποίηση οποιουδήποτε χρέους από δικαστική απόφαση που οφείλεται από το πρόσωπο που προβαίνει στη δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση.

(2)Σε οποιαδήποτε αίτηση, βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού για ακύρωση μεταβίβασης ή εκχώρησης οποιασδήποτε περιουσίας που έγινε σε οποιοδήποτε γονιό, σύζυγο, παιδί, αδελφό ή αδελφή του δικαιοπάροχου ή εκχωρητή, όχι με χρηματικό αντάλλαγμα ή με αντάλλαγμα άλλη περιουσία ισοδύναμης αξίας ή με καλή αντιπαροχή, το βάρος απόδειξης ότι αυτή η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε καλή τη πίστει και δεν έγινε με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του θα έχει ο δικαιοπάροχος ή εκχωρητής και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η εν λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση.

(3)Καμία πώληση, υποθήκη, μεταβίβαση ή εκχώρηση που γίνεται με αντάλλαγμα χρημάτων ή άλλης περιουσίας ισοδύναμης αξίας δεν θα είναι ακυρώσιμη βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός αν ο αγοραστής, ο ενυπόθηκος δανειστής, ο δικαιοδόχος ή εκδοχέας φανεί ότι έχει αποδεχτεί αυτή εν γνώσει του ότι η πώληση αυτή, υποθήκη, μεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε από τον πωλητή, ενυπόθηκο οφειλέτη, δικαιοπάροχο ή εκχωρητή με πρόθεση να καθυστερήσει ή καταδολιεύσει τους πιστωτές του.» Στην προκείμενη περίπτωση, υπάρχει εξ' αποφάσεως χρέος το οποίο οφείλει ο Καθ' ου η Αίτηση

1. Οι Αιτητές είναι οι εξ' αποφάσεως πιστωτές. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1, πριν καταχωριστεί η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, μεταβίβασε την ακίνητη περιουσία του στη σύζυγο και τον υιό του. Η μεταβίβαση στον Καθ' ου η Αίτηση 3 έγινε πολύ πριν την καταχώριση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης και πριν την ημερομηνία από την οποία αρχίζει η απαίτηση της Αιτήτριας εταιρείας σύμφωνα με την απόφαση ημερομηνίας 11.11.2013, δηλαδή πριν τον Ιούλιο
2. Οι μεταβιβάσεις στην Καθ' ης η Αίτηση 2 έγιναν τον Οκτώβριο 2012, λίγους μήνες μετά την έναρξη της οφειλής του Καθ' ου η Αίτηση 1 προς την Αιτήτρια. Σχετικές είναι επίσης οι αυθεντίες A.N. Vassiliades v. A.N. Vassiliades and Another

(1949)XVIII (Part 1) C.L.R. 10 και Αργυρού κ.ά. v. Κυπριακής Τράπεζας Αναπτύξεως Λτδ

(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 1255, που πραγματεύονται το θέμα της πρόθεσης παρεμπόδισης ή καθυστέρησης του πιστωτή. Τέτοια πρόθεση πρέπει απαραιτήτως να διαπιστωθεί για την ακύρωση της μεταβίβασης, στα πλαίσια της κυρίως Αίτησης. Το βάρος απόδειξης ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν καλή τη πίστει και δεν έγιναν με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του, δηλαδή τους Αιτητές, το έχει ο Καθ' ου η Αίτηση 1 και οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 στους οποίους έγιναν οι μεταβιβάσεις. Για σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης, είναι η κρίση μου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 το έχουν αποσείσει. Βλέπετε επίσης τις αυθεντίες Lymperopoulou v. Christodoulou and Others

(1957)Vol. 22 C.L.R. 184, Pambos Zenios Trading Ltd κ.ά. v. Μιχάλη Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ

(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2322 και Σταυρούλα Τζιέπρα v. Χαράλαμπου Σάββα κ.ά., Έφεση αρ. 4/12, απόφαση ημερομηνίας 22.11.2013. Στοιχείο κατεπείγοντος: Στους λόγους ένστασης γίνεται αναφορά στο στοιχείο του κατεπείγοντος για την έκδοση μονομερώς των προσωρινών διαταγμάτων. Παραπέμπω σχετικά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κασπαρή κ.ά. v. Ανδρέου,

(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 784, όπου ξεκαθαρίζεται πως μετά την καταχώρηση ένστασης, η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ουσιαστικά διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δια κλήσεως. Οι προβαλλόμενοι λόγοι ένστασης που αφορούν το στοιχείο του κατεπείγοντος στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, μπορούν να αφορούν μόνο τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα, τα οποία δυνατόν να προσβληθούν με άλλη διαδικασία. Καθυστέρηση: Είναι η κρίση μου ότι οι Αιτητές είναι ένοχοι καθυστέρησης που επηρεάζει αρνητικά την υπό εξέταση αίτηση. Βλέπετε σχετικά τις αυθεντίες Τσιαντής v. Hellenic Bank (Investments) Ltd.,

(2001)1(Γ) 2029, Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd.,

(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 1121 και Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.,

(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280, όπου σημειώθηκε, στη σελίδα 287, από τον έντιμο Δικαστή κ. Φρ. Νικολαϊδη, ότι: «η επίκληση της αρχής της επιείκειας για καθυστέρηση (laches) προϋποθέτει, πρώτον, μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και δεύτερο οι συνέπειες που προκάλεσε η καθυστέρηση να καθιστούν την παροχή της αιτούμενης θεραπείας άδικη (βλέπε I.C.F. Spry, The Principles of Equitable Remedies, 4η έκδοση, σελίδα 223).» Κρίνω ότι αυτό ισχύει στην παρούσα υπόθεση και κρίνω ότι η καθυστέρηση από μόνη της είναι μοιραία. Η Απόφαση στην κυρίως Αίτηση εκδόθηκε την 11.11.2013, η Απόφαση στην αίτηση παρακοής εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 στην παρούσα εκδόθηκε την 16.9.2015 και η Απόφαση στην αίτηση παρακοής εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 στην παρούσα, την 2.12.

1. Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε τον Ιούλιο
2. Η λήψη άλλων διαδικαστικών μέτρων στο μεσοδιάστημα δεν δικαιολογεί την καθυστέρηση στη λήψη των υπό εξέταση μέτρων. Κατάχρηση διαδικασίας (abuse of Court process): Όπως φαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης, οι μεταβιβάσεις ακινήτων οι οποίες είναι το αντικείμενο της αίτησης δια κλήσεως ημερομηνίας 6.7.2016 και της υπό εξέτασης αίτησης, αποτέλεσαν επίσης το αντικείμενο αίτησης έρευνας εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 ημερομηνίας 3.11.2014, στην οποία οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 στην παρούσα, καταχώρισαν ενστάσεις την 4.12.
3. Η εν λόγω αίτηση αποσύρθηκε άνευ βλάβης την 25.1.
4. Νέα αίτηση έρευνας καταχωρίστηκε την 3.6.2016 εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 στην παρούσα, με αντικείμενο ουσιαστικά τις ίδιες μεταβιβάσεις. Την 5.7.2016 καταχωρίστηκε μονομερής αίτηση για την έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος αναφορικά με τα τρία ακίνητα τα οποία μεταβιβάστηκαν από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 στην παρούσα, μέχρι την εκδίκαση της αίτησης έρευνας ημερομηνίας 3.6.
5. Οι δύο αιτήσεις αποσύρθηκαν και απορρίφθηκαν άνευ βλάβης δικαιωμάτων την 5.7.
6. Καταχωρίστηκε νέα αίτηση δια κλήσεως την 6.7.2016 η οποία εκκρεμεί, καθώς και η μονομερής υπό εξέταση αίτηση. Η επιδίωξη του ίδιου στόχου με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Βλέπετε σχετικά Constantinides v. Vima Ltd

(1983)1 C.L.R. 348, Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Beogradska D.D.

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 911, Σοφία Νικολάου Βασιλείου v. Μάριου Μακρίδη

(2000)2 Α.Α.Δ. 133, Λούκος Λτδ κ.ά. v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. (Αρ. 2)

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 798, Κοζάκη v. Κοζάκη

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1710, Mammous κ.ά. v. Willstrop κ.ά.,

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 90, καθώς και το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 931. Παραθέτω απόσπασμα από την αυθεντία Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα (πιο πάνω), από τη σελίδα 223: «Από τα πολύ παλιά χρόνια έγινε δεκτό ότι η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της μιας διαδικασιών για την επίτευξη στόχων που μπορεί και έπρεπε να επιτευχθούν σε μία διαδικασία, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας [βλ. Williams v. Hunt

(1905)1 K.B. 512]. Στην Πολιτική Έφεση 8894 (αποφασίστηκε στις 28.4.93), η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου διαπίστωσε ότι: «.Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου.» ..» Κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση υπάρχει πολλαπλότητα διαδικασιών για την επίτευξη του ιδίου στόχου και συνεπώς, υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας. Προσωρινά διατάγματα - προϋποθέσεις και νομολογία: Εξέταση κυρίως Αίτησης: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 [2] του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Για να οριστικοποιηθούν τα εκδοθέντα προσωρινά Διατάγματα και να εκδοθεί το τρίτο αιτούμενο Διάταγμα, πρέπει να ικανοποιηθώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία στα πλαίσια της αίτησης δια κλήσεως και ότι, εκτός αν οριστικοποιηθούν τα εκδοθέντα Διατάγματα και εκδοθεί το τρίτο αιτούμενο Διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα, όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης και το δεύτερο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει και το δεύτερο κριτήριο. Η αίτηση δια κλήσεως υπέχει θέση αγωγής έναντι της υπό εξέταση αίτησης. Οι Αιτητές ζητούν Διάταγμα που αφορά την ακύρωση μεταβιβάσεων από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 στην Καθ' ης η Αίτηση 2 και στον Καθ' ου η Αίτηση 3. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 οφείλει ένα μεγάλο ποσό στους Αιτητές, δυνάμει απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Το ποσό δεν έχει καταβληθεί και δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι έχει καταβληθεί. Η μία μεταβίβαση έλαβε χώραν το 2003 και οι άλλες δύο τον Οκτώβριο 2012. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο κυρίως Αίτηση καταχωρίστηκε την 8.1.2013 και αφορούσε οφειλόμενα ενοίκια από τον Ιούλιο 2012. Οι μεταβιβάσεις προς την Καθ' ης η Αίτηση 3 έλαβαν χώραν τον Οκτώβριο 2012. Συνεπώς, εκ πρώτης όψεως έπρεπε να ήταν υπόψην του Καθ' ου η Αίτηση 1 το χρέος του προς τους Αιτητές κατά το χρόνο μεταβίβασης. Εκ πρώτης όψεως και πάλιν, η μεταβίβαση του τεμαχίου στο Στρουμπί αφορά περιουσία που ανήκε προηγούμενα στην Καθ' ης η Αίτηση 3. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν έχει άλλη ακίνητη περιουσία επ' ονόματι του. Σε αιτήσεις της φύσεως της υπό εξέταση αίτησης, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος (Δ.48 θ.4

(2)). Υπό το φως των όσων έχει σήμερα ενώπιον του το Δικαστήριο και των όσων μπορεί σ' αυτό το στάδιο να λάβει υπόψην, κρίνω ότι δεν καταδεικνύεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και δεν αποκαλύπτεται πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται θεραπείας στα πλαίσια της αίτησης δια κλήσεως, τουλάχιστον αναφορικά με τα εξής δύο ακίνητα: το τεμάχιο 606 Τμήμα 0 Φύλλο/Σχέδιο 45/13 στο Στρουμπί Πάφου με αριθμό εγγραφής 0/10213 και το διαμέρισμα με αριθμό εγγραφής 25/2869, Τμήμα 25 Φ/Σχ. 21/460503, Τμήμα 831, στον Τρυπιώτη, στο Δήμο Λευκωσίας. Προϋποθέσεις επιφύλαξης άρθρου 32: Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε Karydas Taxi Co. Ltd. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321). Έχω λάβει υπόψη τόσο την καθαρή γλώσσα της επιφύλαξης του άρθρου 32

(1)(πιο πάνω), όσο και τη νομολογία που την ερμηνεύει καθώς και σχετικές Αγγλικές αυθεντίες (βλέπετε Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 C.L.R. 585, Attorney General & Another v. Savvides

(1979)1 C.L.R. 349, Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557, Acropol Shipping Co. Ltd. and Others v. Rossis

(1976)1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.L.R. 231, Hadjikyriacos & Co. v. United Biscuits

(1979)1 C.L.R. 689, American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd.

(1975)1 All E.R. 504, Fellowes and Another v. Fisher

(1975)2 All E.R. 829, Jonitexo v. Addidas

(1984)1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Cyprus Sulphur κ.ά. ν. Παραρλάμα κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ. 1040 και 1051, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 201), Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά.

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 169, Χρ. Κούνουνα v. C. & A. Simonos Ltd.,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1361, Papapetrou Bros Ltd. v. Παπαπέτρου

(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 741, Polyford Holdings Ltd. κ.ά. v. Rosestage Enterprises Ltd.

(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1042), Highgate Primary School Ltd. κ.ά. v. Φυλακτίδη κ.ά.

(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317). Έχω ήδη αποφανθεί επί των πρώτων δύο προϋποθέσεων (βλέπετε πιο πάνω). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, στην αυθεντία Κ. Κυρισάββα κ.α. v. Κύζη,

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245) το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι (στη σελίδα 1253): «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρης απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πετρίδης

(1979)1 ΑΑΔ 231)». Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι, σε περίπτωση μη οριστικοποίησης του Διατάγματος αναφορικά με το τεμάχιο 211, Τμήμα 0 Φύλλο/Σχέδιο 28/37, στη Φλάσου, με αριθμό εγγραφής 0/7983, υπάρχει η πιθανότητα πρόκλησης ζημιάς στους Αιτητές, η οποία να μη δύναται να αποζημιωθεί με χρήματα και ότι είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Δεν έχει στοιχειοθετηθεί επαρκώς ο κίνδυνος αποξένωσης της συγκεκριμένης περιουσίας από την Καθ' ης η Αίτηση 3. Περαιτέρω, δεν έχει στοιχειοθετηθεί επαρκώς σ' αυτό το στάδιο, ο ισχυρισμός των Αιτητών αναφορικά με την αποξένωση κινητής και ακίνητης ιδιοκτησίας του Καθ' ου η Αίτηση 1, με σκοπό ή αποτέλεσμα, να μη δύνανται να εισπράξουν το λαβείν τους οι Αιτητές. Υπό το φως της ενώπιον μου μαρτυρίας, κρίνω ότι δεν πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις. Σημειώνω ότι: "Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του" (βλέπετε T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd. v. Microsoft Corporation,

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, στη σελίδα 1809). Κρίνω επίσης ότι δεν είναι εύλογο ή δίκαιο να οριστικοποιηθούν τα προσωρινά διατάγματα και να εκδοθεί το τρίτο αιτούμενο διάταγμα και ότι το ισοζύγιο του βολικού (balance of convenience) γέρνει υπέρ της μη οριστικοποίησης των εκδοθέντων διαταγμάτων και της μη έκδοσης του τρίτου αιτούμενου διατάγματος. Απόφαση: Για όλους τους πιο πάνω λόγους, τα προσωρινά διατάγματα τα οποία εκδόθηκαν την 6.7.2016 ακυρώνονται και η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης παραμένουν στην πορεία της αίτησης δια κλήσεως ημερομηνίας 6.7.2016. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] 32

(1)«Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστατικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο