ΚΛΕΑΝΘΗ ΒΩΝΙΑΤΗ ν. ΑΝΤΡΗΣ ΤΡΑΝΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, Αίτηση Αρ.: Ε83/13, 23/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2016:36 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.: Ε83/13 Μεταξύ: ΚΛΕΑΝΘΗ ΒΩΝΙΑΤΗ, 1ης Οκτωβρίου 28, Πέρα Χωρίο Νήσου, 2572 Λευκωσία Αιτητής και ΑΝΤΡΗΣ ΤΡΑΝΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, Λεωφόρος Αθαλάσσης 70, (Δ,Ε), 2012 Στρόβολος, Λευκωσία. Καθ' ης η Αίτησις ----------------------------------------------------------------------------- Αίτηση τροποποίησης της Απάντησης 23.12.2016 Για την Αιτήτρια - Καθ' ης η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση: κος Στ. Στυλιανού για κ.κ. Στυλιανού Γ. Στυλιανός Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση - Αιτητή στην κυρίως Αίτηση: κος Χρ. Παναγίδης για κ.κ. Κάκουρας & Παναγίδης Δ.Ε.Π.Ε. Ενδιάμεση Απόφαση Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 22.6.2016 η Καθ' ης η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «η Καθ' ης η Αίτηση») εξαιτείται ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα διά του οποίου να τροποποιείται ο τίτλος της αγωγής διά της απαλείψεως του ονόματος της Καθ' ης η Αίτηση ΑΝΤΡΗ ΤΡΑΝΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ και αντικατασταθεί με το όνομα της εταιρείας A&G ALEXTRAN LTD. Β. Εις περίπτωσιν όπου εγκριθεί η υπό το Α Αιτητικό τροποποίησης, παρακαλώ να εκδοθεί και διάταγμα τροποποίησης της Εκθέσεως Υπερασπίσεως ώστε να συμβαδίζουν.» Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 θθ.2 και 10, Δ.25, Δ.48 θθ.1 και
- Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση της κας. Άντρης Τράντα Ευαγέλλου Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι η Καθ' ης η Αίτηση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, η οποία σήμερα ευρίσκεται στο στάδιο της ακροάσεως και συγκεκριμένα, ο Αιτητής έχει ολοκληρώσει την παρουσίαση της υποθέσεως του, καταθέτοντας ο ίδιος. Από τον καιρό που καταχωρίστηκε η υπόθεση, ήτοι από τις 18.4.2013, είχε αναφέρει στον Δικηγόρο της ότι κακώς καταχωρίστηκε εναντίον της προσωπικά και όχι εναντίον της εταιρείας A&G Alextran Ltd, στην οποία ήταν και είναι μέτοχος και διευθυντής. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα από της καταχωρίσεως μέχρι και την προηγούμενη δικάσιμο στις 10.5.2016, η Καθ' ης η Αίτηση έκανε απέλπιδες προσπάθειες για να βρει στοιχεία που να αποδεικνύουν τον ισχυρισμό της, ότι δηλαδή ενοικιαστής ήταν η εταιρεία και όχι η ίδια προσωπικά, αλλά απέβησαν άκαρπες. Παρ' όλο που έψαξε παντού για να βρει το ενοικιαστήριο συμβόλαιο, τούτο κατέστη μάταιο. Παρ' όλο που αρκετές φορές ο δικηγόρος της είπε και στο δικηγόρο του Αιτητή αλλά και στον ίδιο όταν συναντήθηκαν στο Δικαστήριο, ότι το ενοικιαστήριο είχε καταρτισθεί επ' ονόματι της εταιρείας, εν τούτοις αυτοί αρνούνταν να δώσουν αντίγραφο και/ή, πιθανότατα, το αγνοούσαν, διότι το εν λόγω έγγραφο καταρτίστηκε με τον πατέρα του Αιτητή, ο οποίος απεβίωσε. Η κα. Τράντα λέγει ότι απευθύνθηκε αρκετές φορές, τόσο στην Αρχή Ηλεκτρισμού όσο και στο Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας, αλλά και στην Α.ΤΗ.Κ., όμως και εκεί της έλεγαν πάντοτε ότι δεν το εύρισκαν, αλλά για να είναι οι λογαριασμοί στο όνομα της εταιρείας, αυτό εξυπακούει την ύπαρξη ενοικιαστηρίου εγγράφου με ενοικιαστή την εταιρεία, γιατί διαφορετικά, οι εν λόγω Αρχές δεν δέχονται να παρέχονται υπηρεσίες σε εταιρείες που δεν είναι εγγεγραμμένες στον Έφορο, είτε σε εταιρείες που δεν έχουν συμβόλαιο με τον ιδιοκτήτη και δεν το παρουσιάζουν. Στις 13 και 14 Ιουνίου, όταν μετέβηκε τόσο στην Αρχή Ηλεκτρισμού όσο και στην Υδατοπρομήθεια και στην Α.ΤΗ.Κ. και επέμενε, τότε αρμόδιοι υπάλληλοι της ανέφεραν πως για να υπάρχει στο όνομα της εταιρείας ο εγγεγραμμένος λογαριασμός, από μόνο του αυτό εξυπακούει την ύπαρξη ενοικιαστηρίου εγγράφου επ' ονόματι της εν λόγω εταιρείας. Επιπρόσθετα, της ανέφεραν ότι, για να είναι οι λογαριασμοί επ' ονόματι της εταιρείας της, μόνο με ενοικιαστήριο συμβόλαιο μπορούσε να γίνει. Οι αρμόδιοι υπάλληλοι στις εν λόγω υπηρεσίες, της έδωσαν έντυπα στα οποία αναγράφεται το όνομα της εταιρείας και όχι το όνομα της ιδίας. Η μεν Αρχή Ηλεκτρισμού της έδωσε αντίγραφο του εντύπου με τίτλο «Αίτηση Παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας» ημερομηνίας 11.8.2000, στο οποίο αναγράφεται το όνομα της εταιρείας και όχι το προσωπικό της, αντίγραφο έντυπου λογαριασμού του καταστήματος το οποίο ενοικίαζε η εταιρεία, στο οποίο φαίνεται πολύ καθαρά ότι είχε επιδειχθεί και/ή είχε παρουσιασθεί και/ή είχε δοθεί στην αρχή, αντίγραφο του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.7.
- Το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας της έδωσε έντυπο με τίτλο «Κατάθεση Έναντι Κατανάλωσης Ύδατος», στο οποίο και πάλιν αναγράφεται το όνομα A&G Alextran Ltd και η Α.ΤΗ.Κ.1 αντίγραφο λογαριασμού, στο οποίο και πάλιν εμφαίνεται το όνομα της εταιρείας A&G Alextran Ltd. Ο λόγος της τόσο μεγάλης καθυστέρησης από την ημερομηνία καταχώρησης της Αιτήσεως μέχρι και σήμερα για να εξεύρει τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία περί του γεγονότος ότι το συμβόλαιο έγινε ή καταρτίστηκε με την εταιρεία Α&Α Alextran Ltd και όχι με την Καθ' ης η Αίτηση προσωπικά, είναι διότι, όπως της εξήγησαν προφορικά οι υπάλληλοι που τελικά της έδωσαν τα εν λόγω στοιχεία, κάποιος ή κάποιοι τα έκρυβαν, γιατί μετά δυσκολίας ευρέθησαν οι σχετικοί φάκελοι. Η Καθ' ης η Αίτηση λέγει ότι και στις τρεις περιπτώσεις δεν υπήρχε συμβόλαιο στο φάκελο της εταιρείας, εν τούτοις και στις τρεις Υπηρεσίες την διαβεβαίωσαν ότι για να εγγραφεί το όνομα εταιρείας σ' αυτές τις Υπηρεσίες, θα πρέπει να παρουσιασθεί ενοικιαστήριο έγγραφο και πιστοποιητικό σύστασης της εταιρείας. Είναι η θέση της ότι ο Αιτητής γνώριζε περί της υπάρξεως του εν λόγω ενοικιαστηρίου εγγράφου, καθ' ότι πουθενά δεν υπόγραψε ολογράφως ως Άντρη Τράντα Ευαγγέλου και τούτο αναγράφεται έτσι μόνο στο πιστοποιητικό συστάσεως της εταιρείας, το οποίο, απ' ότι θυμάται είχε επιδειχθεί κατά τον καταρτισμό του εν λόγω ενοικιαστηρίου εγγράφου και είχε δώσει η ίδια αντίγραφο στον πατέρα του Αιτητή. Το επίδικο κατάστημα δεν το ενοικίασε υπό την προσωπική της ιδιότητα, καθ' ότι όταν καταρτίστηκε το έγγραφο της μισθώσεως, είχε συσταθεί η εταιρεία και ο συνέταιρος της κας. Τράντα δεν θα επέτρεπε να είχε εκείνη το πάνω χέρι στην όλη κατάσταση. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι σε καμία περίπτωση δεν ήθελε και δεν θέλει να δημιουργήσει πρόβλημα, ούτε στη διαδικασία ούτε και στην υπόθεση του αντιδίκου της, μάλιστα είναι διατεθειμένη, εάν και εφ' όσον ο αντίδικος της επιθυμεί να παρουσιάσει περαιτέρω μαρτυρία, να το πράξει και προς τούτο συγκατατίθεται εκ των προτέρων, καθ' ότι μ' αυτό τον τρόπο, θα απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη και για τις δύο πλευρές. Σε αντίθετη περίπτωση, θα εκδοθεί μια απόφαση η οποία θα την καταδικάζει προσωπικά για κάτι που δεν ευθύνεται, για κάτι που δεν προσπάθησε να αποκρύψει ή να ξεγελάσει, είτε τον αντίδικο της είτε το Δικαστήριο και η απόφαση θα είναι άδικη. Είναι η θέση της ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, γιατί μόνο με την έκδοση διατάγματος τροποποίησης του τίτλου θα απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Εάν και εφ' όσον δοθεί το αιτούμενο διάταγμα τροποποίησης, η Καθ' ης η Αίτηση ζητά την αντικατάσταση ολόκληρου του δικογράφου ώστε αυτό να συνάδει με την αντικατάσταση του ονόματος του Καθ' ου η Αίτηση και προς τούτο, περιλαμβάνει στη δήλωση της το προτεινόμενο κείμενο. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους του Αιτητή στην κυρίως Αίτηση (στην παρούσα αναφερόμενος ως «ο Αιτητής») καταχωρίστηκε την 20.9.2016 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 θθ.10, 11, Δ.25 θθ.1-5, Δ.39, Δ.48 θθ.1-9, Δ.59 και Δ.64, στο Άρθρο 30
(2)του Συντάγματος, στο Άρθρο 3(στ) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «(α) Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. (β) Η Αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις της Δ.25 που να την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. (γ) Η Αιτήτρια (Καθ' ης η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση) καθυστέρησε υπερβολικά να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση τροποποίησης και δεν αιτιολόγησε επαρκώς τους λόγους καθυστέρησης. (δ) Η Αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική αφού το σύνολο των πραγματικών γεγονότων που σήμερα επικαλείται η Αιτήτρια στην παρούσα, ήταν γνωστά στην ίδια, ως η ίδια επικαλείται από το χρόνο καταχώρησης της υφιστάμενης Απάντησης της, χωρίς η ίδια να τα επικαλεστεί και/ή να προβεί στις απαραίτητες διαδικασίες και/ή έλεγχο για εξεύρεση έστω των σημερινών ισχυριζόμενων τεκμηρίων, παρά μόνο 3 χρόνια μετά την έναρξη της Κυρίως Αίτησης. (ε) Η αιτούμενη τροποποίηση είναι παραπλανητική και σκοπό έχει να περιπλέξει και να καθυστερήσει την αποπεράτωση της ακροαματικής διαδικασίας και/ή σκοπεί στην καταχρηστική απασχόληση του δικαστικού χρόνου. (στ) Η Αιτήτρια στην παρούσα, προσπαθεί να ανατρέψει ήδη ρητώς παραδεκτά γεγονότα με τα υφιστάμενα δικόγραφα. (ζ) Οι οποιοιδήποτε ισχυρισμοί της Αιτήτριας στην ενδιάμεση αίτηση και/ή τα οποιαδήποτε τεκμήρια δεν αποδεικνύουν την ύπαρξη ενοικιαστικής σχέσης της εταιρείας A&G ALEXTRAN LTD μέχρι και το έτος 2011 με τον προκάτοχο του Αιτητή, γεγονός που θα δικαιολογούσε την πρόσθεση ή διαγραφή διαδίκων. (η) Η Αίτηση υπεβλήθη κακόπιστα αφού ανατρέχει σε γεγονότα 16 χρόνια πίσω και αφού στο μεταξύ η Αιτήτρια στην αίτηση τροποποίησης, πλήρωνε ενοίκιο στον πατέρα του Αιτητή στην κυρίως αίτηση για διάστημα περί τα 10 χρόνια και λάμβανε αποδείξεις επ' ονόματι της και όχι της ισχυριζόμενης εταιρείας, χωρίς να δημιουργήσει κανένα πρόβλημα περί τούτου. (θ) Τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση ήταν και/ή θα έπρεπε να ήταν γνωστά στην Καθ' ης η Αίτηση στην Κυρίως Αίτηση και δεν δικαιολογείται επαρκώς ο λόγος μη συμπερίληψης τους στην Απάντηση της Καθ' ης, κατά το έτος 2013 και ως εκ τούτου κωλύεται και/ή αποκλείεται σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, από το να δικαιούται στην έκδοση του κατ' αίτηση διατάγματος τροποποίησης. (ι) Η τυχόν έγκριση του αιτήματος, θα έχει ως συνέπεια τον εκτροχιασμό της διαδικασίας αφού θα εκλείπουν οι προϋποθέσεις που παρέχουν αρμοδιότητα στο Σεβαστό Δικαστήριο να εξετάσει ή ολοκληρώσει την παρούσα διαδικασία. (κ) Οι αιτούμενες θεραπείες είναι γενικές και αόριστες και δεν συνάδουν ή είναι αντίθετες από το γράμμα των διαδικαστικών κανονισμών στις οποίες στηρίζονται.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση φαίνονται στον φάκελο της υπόθεσης στο Δικαστήριο και στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Κλεάνθη Βωνιάτη, της ιδίας ημερομηνίας. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Αιτητής στην κυρίως Αίτηση, αναφέρω δε στη δήλωση του γεγονότα τα οποία γνωρίζει προσωπικά ή αναφέρει την πηγή της γνώσης του. Ο κ. Βωνιάτης λέγει ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως και τα πραγματικά γεγονότα που την περιβάλλουν, τόσο πριν όσο και μετά την καταχώρηση της παρούσης δικαστικής διαδικασίας κατά το έτος
- Τυγχάνει νομικής συμβουλής ότι η υπό εξέταση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, διότι η νομική της βάση είναι άσχετη ή ανεπαρκής, το δε αιτητικό δε συνάδει με τη νομική βάση. Η Δ.9 θ.2 στην οποία βασίζεται, καλύπτει την περίπτωση λανθασμένου ονόματος του Ενάγοντα και όχι του Εναγομένου. Περαιτέρω, η Δ.9 θ.10 δεν μπορεί να δικαιολογήσει το πρώτο αιτητικό ή θεραπεία. Η συγκεκριμένη διάταξη επιτρέπει στο Δικαστήριο τη διαγραφή οποιουδήποτε Εναγομένου ή την προσθήκη άλλου και όχι την αντικατάσταση ή τροποποίηση του τίτλου της Αίτησης. Επιπλέον, η δεύτερη θεραπεία σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατόν να γίνει δεκτή, τουλάχιστον στο παρόν στάδιο, αφού εάν ήθελε φανεί στο Δικαστήριο ότι θα πρέπει η Καθ' ης η Αίτηση να διαγραφεί από τον τίτλο της παρούσας ή να προστεθεί νέο πρόσωπο, αυτό θα είναι το μοναδικό πρόσωπο που θα μπορεί να ισχυριστεί οτιδήποτε και κατ' επέκτασην, και την τροποποίηση του περιεχομένου της υφιστάμενης Απάντησης. Επί της ουσίας των πραγματικών γεγονότων, από τα κατατεθειμένα δικόγραφα στο φάκελο του Δικαστηρίου, υπάρχουν συγκεκριμένα παραδεκτά γεγονότα από το έτος 2013, τα οποία πρέπει να συνεκτιμηθούν για να αποφασιστεί κατά πόσο η υπό εξέταση αίτηση είναι δικαιολογημένη. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός η ύπαρξη ενοικιαστικής σχέσης με την οποία ο πατέρας του Αιτητή, Λοΐζος Βωνιάτης, ενοικίασε εδώ και αρκετά χρόνια δύο καταστήματα στην Καθ' ης η Αίτηση. Είναι επίσης παραδεκτό γεγονός ότι, μετά τη λήξη του εν λόγω συμβολαίου, η Καθ' ης η Αίτηση κατέστη ή παρέμεινε στα καταστήματα ως θέσμια ενοικιάστρια. Υπ' αυτή την ιδιότητα, παρέμεινε και μετά την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των καταστημάτων, δηλαδή μετά τις 28.3.2011, που τα επίδικα καταστήματα μεταβιβάστηκαν επ' ονόματι του Αιτητή. Ο ενόρκως δηλών παραπέμπει στα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθειμένα κατά την ακροαματική διαδικασία Τεκμήρια και επισημαίνει ότι η Καθ' ης η Αίτηση ειδοποιήθηκε για την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, αλλά και για τα οφειλόμενα ενοίκια, με επιστολές που απευθύνονταν στο όνομα της και ποτέ δεν παραπονέθηκε επί τούτου ή πρόβαλε στο παρελθόν ότι δεν ήταν η ίδια συμβεβλημένη με τον εκάστοτε ιδιοκτήτη αυτών. Ενώ δε, ο δικηγόρος του Αιτητή από το 2011, την κάλεσε να συνάψουν νέα συμφωνία, αυτή δεν το έκανε ούτε πρόβαλε ποτέ την ύπαρξη νομικού προσώπου και όχι της προσωπικής της ιδιότητας ως ενοικιάστρια. Ο Αιτητής λέγει ότι πάντοτε του υποσχόταν ότι θα διευθετούσε τις οφειλές της και εκείνος της έδινε περαιτέρω παρατάσεις. Αν γνώριζε ότι δεν όφειλε προσωπικά η Καθ' ης η Αίτηση, ή αν τον ενημέρωνε ότι η κάτοχος των καταστημάτων δεν ήταν η ίδια, τότε δε θα της παραχωρούσε 2 χρόνια παράταση χωρίς να πληρώνει ενοίκια, μέχρι να καταχωρήσει την παρούσα Αίτηση Έξωσης. Στην παρουσία και στα γραφεία του δικηγόρου του Αιτητή, η Καθ' ης η Αίτηση με το σύζυγο της, τους πρότειναν να τους παραχωρηθεί ακίνητο ιδιοκτησίας του συζύγου της Καθ' ης η Αίτηση, προς εξόφληση των οφειλομένων ενοικίων κατά τα έτη 2014 και
- Στα πλαίσια αυτής της διαπραγμάτευσης κατά καιρούς, αναβλήθηκε η υπόθεση από κοινού ή συγκατατέθηκε ο Αιτητής να αναβληθεί. Ακόμη και τότε, κατά το έτος 2015, δεν είχε τεθεί θέμα αμφισβήτησης της προσωπικής οφειλής της Καθ' ης η Αίτηση. Είναι η θέση του κ. Βωνιάτη ότι, στις παραγράφους 7 και 17 της ενόρκου δηλώσεως της Καθ' ης η Αίτηση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, υπάρχουν αντιφατικοί ισχυρισμοί. Ενώ αναφέρει στην παράγραφο 7 ότι ο ίδιος αγνοούσε την ισχυριζόμενη κατάρτιση ενοικιαστηρίου εγγράφου με τον αποβιώσαντα πατέρα του, στην παράγραφο 17 ισχυρίζεται ότι γνώριζε την ύπαρξη του. Προς τούτο, επικαλείται ότι η χρήση του ονόματος «Άντρη Τράντα Ευαγγέλου», δεν γινόταν από την ίδια παρά μόνο όταν υπέγραψε για την εταιρεία. Ισχυρίζεται ότι κατά τον καταρτισμό του ισχυριζόμενου ενοικιαστηρίου εγγράφου, είχε δώσει αντίγραφο στον πατέρα του Αιτητή. Ο Αιτητής αρνείται και τις δύο εκδοχές, αφού η θέση του παραμένει πως ουδέποτε ο πατέρας του υπέγραψε ενοικιαστήριο έγγραφο με νομικό πρόσωπο και όχι προσωπικά με την Καθ' ης η Αίτηση. Ο ενόρκως δηλών παρουσιάζει τις επαγγελματικές κάρτες των ενοικιαστών του, στο συγκρότημα όπου στεγαζόταν και η Καθ' ης η Αίτηση, κτίριο που από το έτος 2011 είναι αποκλειστικά κύριος ο ίδιος. Ισχυρίζεται ότι αυτές είχε παραδώσει από το έτος 2011 στο δικηγόρο του και με βάση αυτές είχε κοινοποιηθεί σε όλους τους τότε ενοικιαστές του, η αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος των καταστημάτων που έκαστος εξ' αυτών κατείχε. Η επαγγελματική κάρτα της Καθ' ης η Αίτηση αναφέρει το πλήρες όνομα, όπως έκτοτε το χρησιμοποίησε ο δικηγόρος του Αιτητή και όπως εμφανίζεται και στον τίτλο της κυρίως Αίτησης. Ο κ. Βωνιάτης, αναφορικά με τον ισχυρισμό της Καθ' ης η Αίτηση ότι επέδειξε το δικό της Τεκμήριο 5, στον αποβιώσαντα πατέρα του κατά τον καταρτισμό του ισχυριζόμενου ενοικιαστηρίου εγγράφου, αυτό είναι τελείως απίθανο να έλαβεν χώρα. Το εν λόγω τεκμήριο φέρει ημερομηνία 21.7.2000, ενώ το ισχυριζόμενο ενοικιαστήριο έγγραφο, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 2, είναι ισχυριζόμενης ημερομηνίας 1.7.
- Περαιτέρω, από έρευνα στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών, επιβεβαιώνεται ότι το συγκεκριμένο νομικό πρόσωπο, που η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι είναι ο οφειλέτης των ενοικίων, συστάθηκε την 18.7.
- Συνεπώς, δεν μπορεί να αληθεύει ο ισχυρισμός της Καθ' ης η Αίτηση. Ο ενόρκως δηλών εικάζει ότι η Καθ' ης η Αίτηση, για δικούς της λογιστικούς σκοπούς ήθελε να μεταβιβάσει τους λογαριασμούς κοινής ωφελείας επ' ονόματι ενός νομικού προσώπου. Αυτό ουδέποτε έγινε με τη συγκατάθεση του πατέρα του ή του ιδίου, ούτε μπορεί να μετατρέψει την προσωπική της οφειλή σε οφειλή τρίτου προσώπου. Οι αποδείξεις του πατέρα του κατά τα έτη 2010 και 2011, εκδίδονταν επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση προσωπικά, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι ο ίδιος ουδέποτε γνώριζε για την ύπαρξη νομικού προσώπου ως Ενοικιαστή του. Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται και στους λόγους της ένστασης του. Προσθέτει επίσης ότι οι δικηγόροι του επισκέφτηκαν προσωπικά την Υδατοπρομήθεια αλλά και την Αρχή Ηλεκτρισμού και τους αναφέρθηκε ότι δεν υπάρχει κατατεθειμένο ενοικιαστήριο έγγραφο. Τους εξήγησαν πως παλαιότερα δεν ζητούσαν τόσα πολλά πιστοποιητικά και ότι η αλλαγή ονόματος μπορούσε να γίνει με προφορικές διαβεβαιώσεις και μονομερώς. Περαιτέρω, έχει ήδη αρχίσει η ακροαματική διαδικασία, ο ίδιος έχει δώσει μαρτυρία και έχει αντεξεταστεί. Πιστεύει ότι τούτο πιστεύω είναι που ώθησε την Καθ' ης η Αίτηση να κάνει εκ των υστέρων κακόβουλες σκέψεις για τροποποίηση της κυρίως Αίτησης, αφού διαπίστωσε ότι δεν προσκόμισε το αρχικό ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ της και του πατέρα του. Παράλληλα, το ενδεχόμενο να επιτραπεί η τροποποίηση που αιτείται η Ενοικιάστρια θα ανατρέψει εξ ολοκλήρου τη βάση της Αίτησης του, αφού ουδέποτε συμβλήθηκε με την υποτιθέμενη εταιρεία, ουδέποτε ήρθε σε γνώση του η ύπαρξη της, ή η ισχυριζόμενη σχέση της με τον ίδιο και ούτε απηύθυνε ποτέ προς αυτή, είτε επιστολή ενημέρωσης για την αλλαγή ιδιοκτησίας, είτε επιστολή 21 ημερών ζητώντας τα καθυστερημένα ενοίκια. Ιστορικό και δικόγραφα: Αίτηση: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 18.4.2013 και μ' αυτήν ο Αιτητής εξαιτείται ως ακολούθως: «(α) Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου ανάκτησης κατοχής των καταστημάτων Δ και Ε στην Λεωφόρο Αθαλάσσας 70, 2012 Στρόβολος, Λευκωσία εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Καθ' ης η Αίτηση όπως εκκενώσει και παραδώσει ελεύθερη την κατοχή των εν λόγω καταστημάτων. (β) Απόφαση του Δικαστηρίου εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση για καταβολή του χρηματικού ποσού των €65.775,00 ποσόν το οποίο οφείλεται ως καθυστερημένα και/ή οφειλόμενα ενοίκια από την 01/04/2011 μέχρι και την 01/04/2013, τα οποία ανέρχονται σε €2.631,00 μηνιαίως έκαστο και συνολικά για τους 23 μήνες. (γ) Απόφαση του Δικαστηρίου εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση για την πληρωμή οιωνδήποτε άλλων ποσών ενοικίων που θα εκκρεμούν ως ενδιάμεσα οφέλη (mesne profits) από την καταχώρηση της παρούσας και μέχρι την ημέρα εκδόσεως του διατάγματος ανάκτησης κατοχής και/ή εξώσεως και/ή μέχρι παραδόσεως κενής κατοχής των εν λόγω καταστημάτων. (δ) Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή απόφαση κρίνει το Δικαστήριο εύλογη και/ή δίκαιη. (ε) Τα έξοδα και τέλη της παρούσας αιτήσεως.» Ο Αιτητής ενάγει ως ο ιδιοκτήτης των επίδικων καταστημάτων και η Καθ' ης η Αίτηση ενάγεται ως η θέσμια ενοικιάστρια αυτών, δυνάμει ενοικίασης μεταξύ της και του προηγούμενου ιδιοκτήτη η οποία έληξε. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση καταχωρίστηκε την 26.6.2013 και οι πιο πάνω ισχυρισμοί είναι παραδεκτοί. Αρνείται δε ότι οφείλει το αιτούμενο ποσό και ισχυρίζεται ότι οφείλει πολύ μικρότερο ποσό. Δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά σε νομικό πρόσωπο ή συμφωνία ενοικίασης με νομικό πρόσωπο αντί του φυσικού προσώπου. Μέχρι τούδε διαδικασία: Η ακροαματική διαδικασία έχει αρχίσει, έχει ολοκληρωθεί η κατάθεση του Αιτητή και έχει κλείσει την υπόθεση του. Νομική Πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Διαταγή 9 - Προσθήκη διαδίκου: Σχετικός ο θεσμός 10 της Διαταγής 9 [2]. Ο αντίστοιχος παλαιός Αγγλικός θεσμός είναι το Order 16 rule 11, ο οποίος είναι πανομοιότυπος. Παραθέτω απόσπασμα από το Annual Practice 1958, σελίδα 345, κάτω από την επικεφαλίδα 'Application of Rule' [3], και από τη σελίδα 348, κάτω από την επικεφαλίδα 'Adding defendants' [4]. Στην παρούσα περίπτωση, ο Αιτητής, ο οποίος υπέχει θέσην ενάγοντα σε πολιτική αγωγή, δεν επιθυμεί τη προσθήκη του νομικού προσώπου ως διαδίκου προς αντικατάστασην της Καθ' ης η Αίτηση και η συγκατάθεση του δεν έχει εξασφαλιστεί, γραπτώς ή άλλως πως. Ενόψει, αφενός μεν των μέχρι σήμερα καταχωριθέντων δικογράφων, αφετέρου δε γενικότερα των περιστάσεων που περιβάλλουν την υπόθεση, κρίνω πως, εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, δυνατόν να βρεθεί σε δύσκολη θέση ο Αιτητής (embarrass the Plaintiff). Στρέφομαι και πάλιν στο Annual Practice 1958, στη σελίδα 324 και στον παλαιό Αγγλικό Θεσμό Order 16 rule 1, που αφορά τους διαδίκους γενικά, κάτω από την επικεφαλίδα 'Intervention by persons not parties' [5]. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ v. Χρίστος Μηνά,
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1818, ο έντιμος Δικαστής κ. Π. Καλλής προβαίνει σε αναφορές στην Αγγλική νομολογία και στις βασικές αυθεντίες Byrne v. Brown
(1889)22 Q.B.D. 657, Amon v. Raphael Tuck & Sons Ltd.
(1956)1 All E.R. 273 και Gurtner v. Circuit
(1968)1 All E.R. 328, όπου ερμηνεύτηκε το Order 16 rule 11. Εν ολίγοις, σημασία έχει εάν με την θεραπεία την οποία εξαιτείται ο Αιτητής θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά ή οικονομικά δικαιώματα του προτιθέμενου/προτεινόμενου Καθ' ου η Αίτηση και ότι αυτός πρέπει να δεσμεύεται από το αποτέλεσμα της διαδικασίας στη παρούσα υπόθεση. Σημειωτέον ότι η εν λόγω αυθεντία αφορούσε αίτηση από τον ίδιο τον προτιθέμενο διάδικο. Στην ενώπιον μας υπόθεση, άλλος ζητεί τη συνένωση του νομικού προσώπου. Δεν ζητεί το νομικό πρόσωπο να λάβει μέρος στην υπόθεση για να προστατεύσει τα οποιαδήποτε δικαιώματα του. Η διαδικασία τριτοδιαδίκου θα ήταν ίσως το κατάλληλο δικονομικό διάβημα. Βλέπετε ακόμα τις αυθεντίες Cyprus Trading Corporation Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd. κ.ά.
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1335 και Οδυσσέως v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1372, όπου η αίτηση είχε καταχωριστεί υπό ενός εκ των εναγομένων για τη συνένωση τρίτου προσώπου ως εναγομένου, καθώς και την Perhian Mustafa Korkut Ή Eyiam Perhian v. Γεωργίου
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1213. Στρέφομαι στην εξέταση του ερωτήματος αν το νομικό πρόσωπο A&G ALEXTRAN LTD είναι αναγκαίος διάδικος. Το ερώτημα είναι αν ήταν αναγκαίος διάδικος κατά το χρόνο καταχώρισης της βασικής Αίτησης (βλέπετε Bamaadan v. Esther Shipping Co. Ltd. and Another
(1983)1 C.L.R.211). Στην υπόθεση Hellenic Bank v. Kosma
(1984)1 C.L.R. 53 ο έντιμος Δικαστής κ. Σαββίδης είπε στη σελίδα 70: "It is clear from the provisions of Order 9 rule 10 that the court is empowered to add as parties, persons whose presence before the Court may be necessary for effectually and completely adjudicating upon and settle all the questions involved in the cause or matter. The question which poses for answer is: Was the addition of the new party necessary to enable the Court to adjudicate upon questions involved in the cause? Or such addition would have complicated the issues and embarrass the plaintiffs in pursuing their claim?" Στην υπόθεση Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι το θέμα κατά πόσο, σε μια συγκεκριμένη υπόθεση, βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι, κρίνεται σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στα δικόγραφα. Έχω παραθέσει σχετικούς ισχυρισμούς από τα δικόγραφα. Ενώπιον του Δικαστηρίου ευρίσκονται ως διάδικοι ο ιδιοκτήτης και ο θέσμιος ενοικιαστής. Κρίνω ότι αυτοί είναι οι αναγκαίοι διάδικοι. Βλέπετε σχετικά και την αυθεντία MEPA UNDERWRITING MANAGEMENT LTD. κ.ά. ν. Αγροτική Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 772, στη σελίδα 778, αναφορικά με τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου [6]. Διαταγή 25: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων στη Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι θθ.1 και 5 της Δ.25 πριν την τροποποίηση της Διαταγής από τον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014 και τους (Τροποποιητικούς) Κανονισμούς του 2015 (Αρ.1) και (Αρ.2), προνοούσαν ως ακολούθως: «
- The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments should be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties.» «
- The Court or a Judge may at any time, and on such terms as to costs or otherwise as the Court or Judge may think just, amend any defect or error in any proceedings, and all necessary amendments shall be made for the purpose of determining the real question or issue raised by or depending on the proceedings.» Οι αντίστοιχοι παλαιοί Αγγλικοί Θεσμοί είναι οι Order 28 rules 1 και 12, αντίστοιχα. Βλέπετε Annual Practice
- Έχω αντλήσει καθοδήγηση από τη σωρεία των αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματεύονται το θέμα της τροποποίησης δικογράφου, όπως και από Αγγλικές αυθεντίες και συγγράμματα. Αναφέρω ενδεικτικά: Tsiappas v. The Republic
(1974)1 C.L.R. 167, Mahattou v. Viceroy Shipping Co. Ltd. and Another
(1979)1 C.L.R. 542, Evripidou and Another v. Kannaourou
(1985)1 C.L.R. 24, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1E A.A.Δ. 33, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου & άλλης
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Χρίστου ν. Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, Sait Electronic S.A. v. The ship "Dominique" & Others
(1992)1 A.A.Δ. 264, Astor Co. κ.ά. ν. Α. & G. Leventis Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, Saba & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, Γραμμές Στρίντζη v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 607, Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Ν.Κ. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ. 44, Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
(1999)1 Α.Α.Δ. 11, Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Χαρικλείδη κ.ά.
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1608, Στέλλα Λάμπρου v. Λάμπρου Λάμπρου
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1092, Νικολάου v. Μιλτιάδους κ.ά.
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1005, Preece κ.ά. v. Ρωσσίδου,
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2138, Παπαχρυσοστόμου v. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.ά.,
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 817, Compania Naviera Iris S.A. κ.ά.v. Andrenal Shipping Co. Ltd. κ.ά.,
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1838, Kayat Trading Ltd. v. Genzyme Corporation, Πολιτική Έφεση 58/12, απόφαση ημερομηνίας 4/3/2013, Hipgrave v. Case 28 Ch. D. 361, Tildesley v. Harper, 10 Ch. D. 393, Clarapede v. Commercial Union Association 32 W.R. 262, Steward v. North Metropolitan Tramways Company (1885 - 86) 16 Q.B. p. 556, Associated Leisure Ltd. and Others v. Associated Newspapers Ltd.
(1970)2 All ER 754, Bullen & Leake & Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, σελίδες 128, 130, 379 και 685, Atkins Court Forms & Precedents, 2η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 82. Ως γενικός κανόνας, η σύγχρονη τάση όπως φαίνεται από την νομολογία, είναι να επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στην κατάλληλη υπόθεση ακόμα και όταν είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δε θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δε μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Η τροποποίηση πρέπει να είναι αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς. Για να αποφασίσει το Δικαστήριο εάν είναι η υπόθεση κατάλληλη, δηλαδή εάν εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, συνεκτιμούνται οι επιπτώσεις στα δικαιώματα και συμφέροντα της άλλης πλευράς, η ανάγκη διεξαγωγής της δίκης σε εύλογο χρόνο σύμφωνα με την επιταγή του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, η ύπαρξη ή μη κακής πίστης από πλευράς του αιτούντος, η ανάγκη κάλυψης πραγματικής και σημαντικής ανάγκης του αιτούντος. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτούντα, ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση για τροποποίηση. Εάν έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα της άλλη πλευράς. Όλοι οι παράγοντες είναι σχετικοί αλλά κανένας δεν είναι αποφασιστικής σημασίας από μόνος του. Η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος είναι σχετικός παράγων σε αιτήσεις για τροποποίηση αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Λαμβάνονται υπόψη κάθε φορά οι ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης. Θα παραθέσω μόνο κάποια αποσπάσματα από το σύγγραμμα Bullen & Leake & Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση. Στη σελίδα 128, κάτω από την επικεφαλίδα 'Amendment with leave - time to amend' αναφέρονται τα ακόλουθα: «Again, at the trial, leave to amend may be granted, when to do so will not cause injustice to the other side, and on proper terms as to costs, and the adjournment of the trial, if necessary. As a rule, leave to amend at the trial will not so readily be given, especially where the necessity for such amendment was obviously apparent long before the trial and was not then asked for or where the amendment would involve a complete change in the nature of the claim or the whole character of the action, or setting up an entirely different claim from that which the defendant came to meet or the raising of an entirely new ground of defence or counterclaim, and an amendment will not be allowed at the trial which for the first time introduces a charge of fraud. Nevertheless, even where the amendment is substantial so as completely to change the plaintiff's cause of action or nature of claim, leave to amend may be given on proper terms.» Στη σελίδα 130, κάτω από την επικεφαλίδα 'Amendments not allowed', αναφέρονται τα ακόλουθα: «The first and in a way the paramount consideration is whether the application for leave to amend is made in good faith. For this purpose, good faith means that the amendment is sought for the purpose of raising 'the real question in controversy between the parties' and is not dishonest or intended to overreach the opposite party, or made for any other ulterior motive and relies on facts which are substantially true and germane to the maters in controversy between the parties. If, therefore, the court is not satisfied as to the truth and substantiality of the proposed amendment, it will be refused.» Στο σύγγραμμα Atkins Court Forms & Precedents, 2η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 82, αναφέρονται τα ακόλουθα: «The Court has wide powers of amendment and it seems will exercise those powers to permit amendment where possible. Amendment may be allowed at any stage of the proceedings, whether before, at, or after the trial, or even after judgement or on appeal.» Συμπέρασμα: · Έχουμε ενώπιον μας αίτημα για την αντικατάσταση Καθ' ου η Αίτηση, το οποίο υποβάλλεται μεσούσης της ακροαματικής διαδικασίας. · Το αίτημα υποβλήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση και όχι από τον Αιτητή. · Ο Αιτητής δε συγκατατίθενται να αντικατασταθεί η Καθ' ης η Αίτηση από τον προτιθέμενο διάδικο. · Το αίτημα δεν υποβλήθηκε από τον ίδιο τον προτιθέμενο διάδικο για να προστατεύσει τα συμφέροντα ή δικαιώματα του. · Από όλα τα δικόγραφα που είναι καταχωρημένα στο φάκελο της υπόθεσης, είναι παραδεκτό ότι την κατοχή των επιδίκων έχει ή είχε η Καθ' ης η Αίτηση. · Πέραν των ισχυρισμών στην ένορκο δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, και οι οποίοι αντικρούονται από την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, χωρίς να έχει γίνει χρήση και επίκληση της Δ.48 θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αυτοί δεν έχουν υποστηριχθεί από άλλη μαρτυρία. · Τα έγγραφα που έχουν προσκομιστεί ως Τεκμήρια στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, δεν υποστηρίζουν επαρκώς ή ικανοποιητικά το αίτημα της Καθ' ης η Αίτηση. · Κρίνω ότι η Καθ' ης η Αίτηση επιδεικνύει κακή πίστη. · Κρίνω ότι η εταιρεία A&G ALEXTRAN LTD δεν ήταν αναγκαίος διάδικος κατά τη στιγμή της καταχώρισης της βασικής Αίτησης και ότι δεν είναι αναγκαίος διάδικος για να αποφασίσει το Δικαστήριο επί της παρούσης υπόθεσης. Ενώπιον του Δικαστηρίου ευρίσκονται ως διάδικοι ο ιδιοκτήτης και ο θέσμιος ενοικιαστής. Υπό το φως των επιδίκων θεμάτων, κρίνω ότι αυτοί είναι οι αναγκαίοι διάδικοι. · Η ανάγκη τροποποίησης των δικογράφων και/ή αντικατάστασης διαδίκου ήταν ή έπρεπε να ήταν φανερή εξ' αρχής. Όμως η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε τρία χρόνια μετά την καταχώρηση της Απάντησης και χωρίς ικανοποιητική εξήγηση για την καθυστέρηση αυτή. · Το άρθρο 30.2 του Συντάγματος προνοεί το συνταγματικό δικαίωμα εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου. Στην παρούσα υπόθεση, η καθυστέρηση που εκ των πραγμάτων θα δημιουργηθεί εάν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα, προστιθέμενη στους υπόλοιπους λόγους που αναφέρω και όχι αφ' εαυτής, αποκλείει τη δυνατότητα έγκρισης του αιτήματος για τροποποίηση. Η καθυστέρηση θα είναι σημαντική και το κυριότερο, ευρισκόμαστε στο μέσον της ακροαματικής διαδικασίας. · Τέλος, κρίνω ότι η Καθ' ης η Αίτηση, η οποία φέρει και το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων της, δεν το έχει αποσείσει. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €50.000 - €100.000 και να πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «10. No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice.» [3] «The Court retains a discretionary power to refuse the order (Lancaster Banking Co. v. Cooper, 9 Ch. D. 594; Roberts v. Holland, [1893] 1 Q.B. 665), and may elect to deal with the matter as regards the rights of the parties before it, especially if the action has proceeded to trial without objection as to parties (Re Harrison, [1891] 2 Ch. 349; Hall v. Heward, 32 Ch. D. 430)....... but if serious embarrassment would be caused to the plaintiff, the order may be refused (see The Germanic, [1896] P. 84; McCheane v. Gyles (No. 2), [1902] 1 Ch. 917; Norris v. Beazley, 2 C.P.D. 84; Moser v. Marsden, [1892] 1 Ch. 487; Re Dracup, [1892] W.N. 43).» [4] «Where defendants applied for an order that one D. be joined in an action with D. 's consent but against the will of the plaintiff, the test was held to be: 'Would the order for which the plaintiff was asking in the action directly affect the intervener, not in his commercial interests, but in the enjoyment of his legal rights (Amon v. Raphael Tuck & Sons, Ltd., [1956] 1 Q.B. 357). ... . and a defendant against whom no relief is sought by the plaintiff will not be added against the wish of the latter (Hood-Barrs v. Frampton & Co., [1924] W.N. 287); a third party notice is in such a case usually the proper course.» [5] «Generally in common law and Chancery matters a plaintiff who conceives that he has a cause of action against a defendant is entitled to pursue his remedy against that defendant alone. He cannot be compelled to proceed against other persons whom he has no desire to sue. ... Generally speaking, intervention can only be insisted upon in three classes of case, namely: (A) In a representative action where the intervener is one of a class whom plaintiff claims to represent. (B) Where the proprietary rights of the intervener are directly affected by the proceedings. (C) In actions claiming the specific performance of contracts where third persons have an interest in the question of the manner in which the contract should be performed.» [6] «Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί το δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με το να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων (Βλ. Van Gelder, Apsimon & Co. v. Sowerby Bridge United District Flour Society
(1890)44 Ch. D. 374, C.A., Montgomery v. Foy, Morgan & Co.
(1895)2 Q.B. 321, C.A., Bennetts & Co. v. McIlwraith & Co.
(1896)2 Q.B. 464, CA, Ideal Films Ltd. v. Richards
(1927)1 KB 374, C.A., Wilson v. Balcarres
(1893)1 Q.B. 422, Robinson v. Geisel
(1894)2 Q.B. 688).» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο