Κυριακής Κωνσταντίνου ν. Κώστας Χατζηστυλλής Είδη Υγιεινής Λτδ κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ18/12, 20/12/2016

(6)καταστημάτων στη Λεωφόρο Λάρνακος 46 Α, Β, Γ, Δ και Ε στη Λευκωσία (εν τοις εφεξής «τα επίδικα καταστήματα»). Τα επίδικα ενοικιάσθηκαν από την Αιτήτρια στους Καθ' ων η Αίτηση 1, με ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 9.3.2005, για την περίοδο από 9.3.2005 μέχρι 8.3.

1. Ο ισχυρισμός είναι παραδεκτός. Μετά τη λήξη της ενοικιάσεως, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 παρέμεινε στο επίδικο υποστατικό ως θέσμιος ενοικιαστής. Ο ισχυρισμός είναι παραδεκτός. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 υπέγραψε το ως άνω ενοικιαστήριο έγγραφο ως εγγυητής των Καθ' ων η Αίτηση 1 για την πιστή τήρηση των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου και αποδέχθηκε να ευθύνεται ως εγγυητής των Καθ' ων η Αίτηση 1 για οποιαδήποτε υποχρέωση αυτών σχετικά με την ενοικίαση και την κατοχή των επίδικων υποστατικών μέχρις εκκένωσης και παράδοσης τους. Ο ισχυρισμός είναι παραδεκτός. Το τελευταίο καταβαλλόμενο ενοίκιο ήταν €2.442.- μηνιαίως, ισχυρισμός που είναι παραδεκτός. Οι Καθ' ων η Αίτηση, λόγω της οικονομικής κρίσης, είχαν ζητήσει από την Αιτήτρια και/ή τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της, Μιχαήλ Κωνσταντίνου, να γίνει μείωση του καταβαλλομένου ενοικίου, από €2.442.- σε €1.800.- Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός. Η Αιτήτρια και/ή ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της, συμφώνησαν στην προσωρινή μείωση του ενοικίου και απέστειλαν στους Καθ' ων η Αίτηση 1 νέο ενοικιαστήριο έγγραφο, υπογεγραμμένο από την Αιτήτρια, με προβλεπόμενη διάρκεια ενοικιάσεως 2 χρόνια, ήτοι από 9.10.2011 μέχρι 8.10.2013 και με την πρόβλεψη του μειωμένου ενοικίου για μία περίοδο 8 μηνών, ήτοι από 9.10.2011 μέχρι την 9.6.
2. Μετά την 9.6.2012, το ενοίκιο θα επανερχόταν ως ήταν προηγουμένως, ήτοι €2.442.- Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν υπέγραψαν το προταθέν και υπογραφέν από την Αιτήτρια νέο ενοικιαστήριο έγγραφο και απέστειλαν κατά ή περί την 15.12.2011, άλλο ενοικιαστήριο έγγραφο, με διαφορετικό περιεχόμενο. Ο ισχυρισμός είναι παραδεκτός. Η Αιτήτρια το απέρριψε και κάλεσε τους Καθ' ων η Αίτηση να υπογράψουν εντός 15 ημερών το υπογραφέν από την Αιτήτρια ενοικιαστήριο έγγραφο, άλλως θα απέσυρε την προσφορά της για την καταβολή του μειωμένου ενοικίου. Η λήψη της επιστολής των δικηγόρων της Αιτήτριας ημερομηνίας 23.1.2012, με το προαναφερθέν περιεχόμενο, είναι παραδεκτή. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν συμμορφώθηκαν, η Αιτήτρια απέστειλε μέσω των δικηγόρων της στον Καθ' ου η Αίτηση 2, διπλοσυστημένη επιστολή ημερομηνίας 22.2.2012, με την οποία τερμάτιζε την ενοικίαση και ζητούσε από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 την παράδοση ελεύθερης κατοχής των επίδικων υποστατικών την 30.4.2012, καθώς και όλα τα καθυστερημένα ενοίκια. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 απάντησε μέσω των δικηγόρων του την 5.3.2012, ισχυρισμός που είναι παραδεκτός. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν είχαν πληρώσει τα ενοίκια των μηνών από Δεκέμβριο 2011 μέχρι την 29.3.2012, €1.800.- μηνιαίως, συμποσούμενα σε €7.200.- Οι Καθ' ων η Αίτηση παρέδωσαν την κατοχή των επιδίκων την 30.5.2012 και συνεπώς οφείλουν τα ενοίκια μέχρι την ημερομηνία παράδοσης της κατοχής. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 μετά την αποχώρηση τους από τα επίδικα καταστήματα, κατά παράβαση ρητών όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου, προέβησαν σε ζημίες και καταστρεπτικές πράξεις, ενώ όφειλαν να παραδώσουν τα επίδικα υποστατικά στην άριστη κατάσταση στην οποία τα είχαν παραλάβει. Επίσης, οι προσθήκες, μετατροπές και εγκαταστάσεις οι οποίες είχαν γίνει από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο, έπρεπε να παραμείνουν στα υποστατικά προς όφελος του ιδιοκτήτη και να μην αφαιρεθούν και προκληθούν τεράστιες ζημίες. Η Αιτήτρια αναγκάσθηκε να επιδιορθώσει τις ζημίες και να πληρώσει ποσά προκειμένου τα επίδικα υποστατικά να επανέλθουν σε κατάσταση να ενοικιασθούν. Δικογραφούνται λεπτομέρειες ζημιών. Η Αιτήτρια είχε ενημερώσει μέσω των δικηγόρων της, το δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση με επιστολή ημερομηνίας 10.5.2012, ότι θα διεκδικούσε αποζημιώσεις για τις ζημιές στα επίδικα καταστήματα. Η λήψη της επιστολής είναι παραδεκτή. Απάντηση και Ανταπαίτηση: Απάντηση και Ανταπαίτηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρίστηκε τον Απρίλιο 2012 και τροποποιημένη την 31.1.2014 και μ' αυτήν αρνούνται τις αιτούμενες θεραπείες. Ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ουδέποτε αρνήθηκαν και/ή παρέλειψαν και/ή αμέλησαν να καταβάλουν τα οφειλόμενα ενοίκια και/ή οποιοδήποτε από αυτά, πλην όμως, κατά το διάστημα των τεσσάρων μηνών που αναφέρεται, γίνονταν διαπραγματεύσεις μεταξύ των και της Αιτήτριας για υπογραφή νέας συμφωνίας ενοικίασης, με νέους όρους ενοικίασης, λόγω οικονομικής κρίσης και/ή άλλως και η Καθ' ης η Αίτηση 1 ανέμενε την κατάληξη των διαπραγματεύσεων αυτών. Η Αιτήτρια, παράνομα και/ή αυθαίρετα και/ή αδικαιολόγητα, τερμάτισε την ενοικίαση, χωρίς προηγουμένως να τηρήσει τη διαδικασία και/ή τις προϋποθέσεις του Νόμου. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται ότι τα καταστήματα έχουν υποστεί τις ζημίες που ισχυρίζεται η Αιτήτρια ότι υπέστησαν και/ή οποιεσδήποτε ζημίες και λέγουν ότι ακόμα και να είχαν υποστεί ζημίες, αυτές δεν οφείλονται σε υπαιτιότητα των Καθ' ων η Αίτηση. Κατά την παραμονή των Καθ' ων η Αίτηση στα επίδικα καταστήματα, προέβησαν σε βελτίωση και/ή καλυτέρευση τους, προσδίδοντας και/ή αυξάνοντας την αγοραία και/ή ενοικιαστική τους αξία, προς όφελος της Αιτήτριας. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι ουδέποτε συμφώνησαν με την Αιτήτρια για προσωρινή μείωση και/ή οτιδήποτε άλλο, αλλά βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις, στα πλαίσια των οποίων αντάλλαζαν προτάσεις, χωρίς να καταλήξουν σε συμφωνία, αντιλαμβανόμενα και τα δύο μέρη ότι η οικονομική κρίση είχε αλλάξει τα δεδομένα της αγοράς ακινήτων και/ή την ενοικιαστική τους αξία. Ο τερματισμός εκ μέρους της Αιτήτριας ήταν καθ' όλα παράνομος και/ή παράτυπος και/ή αυθαίρετος και/ή έγινε χωρίς να δοθεί η ειδοποίηση των 21 ημερών που προβλέπει ο Νόμος και/ή έγινε ενόσω εκκρεμούσαν συζητήσεις μεταξύ των διαδίκων και/ή χωρίς οι Καθ' ων η Αίτηση να αρνηθούν και/ή να αμελήσουν και/ή να παραλείψουν οποτεδήποτε να καταβάλουν οποιοδήποτε ενοίκιο. Η Αιτήτρια είχε αποδεχθεί τη μη καταβολή ενοικίου μέχρι τον καθορισμό του. Οι Καθ' ων Αίτηση παρέδωσαν μεν τα επίδικα καταστήματα, πλην όμως το έκαναν λόγω του παράνομου τερματισμού, τον οποίο ναι μεν δεν αποδέχθηκαν, πλην όμως αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα επίδικα, αφού η Αιτήτρια τους δημιουργούσε προβλήματα στην ειρηνική κατοχή και χρήση των καταστημάτων, με αποτέλεσμα να παραδώσουν κατοχή, άνευ βλάβης. Τα υποστατικά ουδέποτε υπέστηκαν ζημίες και/ή δεν χρειάζονταν τις επιδιορθώσεις τις οποίες αναφέρει η Αιτήτρια και/ή ακόμα και αν ήθελε αποδειχθεί ότι προκλήθηκαν οι ζημίες αυτές και/ή οποιεσδήποτε ζημίες, αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί σε υπαιτιότητα των Καθ' ων η Αίτηση. Αποκλειστικά λόγω του παράνομου τερματισμού της ενοικίασης από την Αιτήτρια, οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν υποστεί ζημίες, για τις οποίες αιτούνται αποζημιώσεις εναντίον της Αιτήτριας, που είναι η αποκλειστική υπαίτια. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν κατά καιρούς προβεί σε έργα συντήρησης στα επίδικα και/ή έργα για εσωτερική διακόσμηση και/ή σε άλλες κατασκευές, συνολικής αξίας €170.000, για σκοπούς έκθεσης των προϊόντων τους και/ή προς τον σκοπό ανάπτυξης της επιχείρησης τους και/ή βασιζόμενοι στην ισχύ και/ή συνέχιση της θέσμιας ενοικίασης των επιδίκων, ενώ δεν θα προέβαιναν στα ανωτέρω έξοδα, αν προέβλεπαν ότι η ενοικίαση θα τερματιζόταν από την Αιτήτρια, αυθαίρετα και/ή χωρίς τη νόμιμη και/ή οποιαδήποτε προειδοποίηση και/ή στο χρόνο που έγινε ο παράνομος τερματισμός. Περαιτέρω, η Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή οι Καθ' ων η Αίτηση, είχαν προβεί σε ανακαίνιση πριν μερικούς μήνες, έναντι ποσού €15.000, κάτι που δεν θα έπρατταν αν γνώριζαν ότι η Αιτήτρια θα προέβαινε, λίγους μήνες αργότερα, σε αυθαίρετο και/ή παράνομο τερματισμό της ενοικίασης. Οι Καθ' ων η Αίτηση λέγουν, επίσης, ότι στα επίδικα υποστατικά έχει δημιουργηθεί εμπορική εύνοια και/ή αέρας, αξίας περί τα €150.000, από την επιχείρηση της Καθ' ης η Αίτηση, που θα απωλέσει λόγω του παράνομου τερματισμού της ενοικίασης από την πλευρά της Αιτήτριας. Οι Καθ' ων η Αίτηση διεκδικούν αποζημιώσεις από την Αιτήτρια, ως κατωτέρω: «(i) Ποσό Ευρώ 170.000, σαν ειδικές αποζημιώσεις, για έξοδα και/ή ζημίες της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή των Καθ' ων η Αίτηση, ως ανωτέρω περιγράφεται. (ii) Ποσό Ευρώ 15.000, σαν ειδικές αποζημιώσεις, για έξοδα και/ή ζημίες της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή των Καθ' ων η Αίτηση, ως ανωτέρω περιγράφεται. (iii) Ποσό Ευρώ 150.000, σαν απώλεια εμπορικής εύνοιας και/ή αέρα και/ή σαν διαφυγόντα κέρδη της Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή των Καθ' ων η Αίτηση, ως λεπτομερώς περιγράφεται. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν καταβάλει στην Αιτήτρια ποσό Λ.Κ.1.100, δηλαδή €1.879,50, κατά την υπογραφή της συμφωνίας ενοικίασης, με όρο όπως επιστραφεί στην Καθ' ης η Αίτηση κατά την επιστροφή των υποστατικών. Ανταπάντηση: Ανταπάντηση εκ μέρους της Αιτήτριας καταχωρίστηκε την 3.5.2012 και τροποποιημένη την 12.2.
3. Η Αιτήτρια αρνείται ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 ουδέποτε αρνήθηκε και/ή παρέλειψε και/ή αμέλησε να καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια. Η Αιτήτρια αρνείται ότι οι τροποποιήσεις στις οποίες είχαν προβεί για σκοπούς της εργασίας τους οι Καθ' ων η Αίτηση, προσέδωσαν και/ή αύξησαν την αγοραία και/ή την ενοικιαστική αξία των επίδικων υποστατικών προς όφελος της Αιτήτριας. Ισχυρίζεται ότι συμφώνησε στην αιτηθείσα προσωρινή μείωση του ενοικίου σε €1.800.-και απέστειλε στους Καθ' ων η Αίτηση το νέο ενοικιαστήριο έγγραφο με το μειωμένο ενοίκιο, το οποίο όμως ουδέποτε υπεγράφη από τους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι υπαναχώρησαν στο ήδη αιτηθέν απ' αυτούς και συμφωνημένο, μειωμένο ενοίκιο. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι είχε δικαίωμα να τερματίσει την ενοικίαση και η ειδοποίηση η οποία δόθηκε ήταν καθ' όλα νόμιμη. Η εξάσκησε το δικαίωμα που της δίνει η σχετική νομοθεσία λόγω μη καταβολής των ενοικίων από τους Καθ' ων η Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εγκατέλειψε τα επίδικα καταστήματα την 30.5.2012, κατόπιν σχετικής αλληλογραφίας με τους δικηγόρους της. Η Αιτήτρια αρνείται ότι τους είχε δημιουργήσει οποιοδήποτε πρόβλημα στην κατοχή και χρήση και λέγει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση οφείλουν όλα τα ενοίκια μέχρι την παράδοση της κατοχής. Οι όποιες τροποποιήσεις και/ή κατασκευές και/ή μετατροπές στις οποίες προέβησαν οι Καθ' ων η Αίτηση, έγιναν απ' αυτούς οικειοθελώς με τη συγκατάθεση της Αιτήτριας και βάσει του μεταξύ των ενοικιαστηρίου εγγράφου και οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν να τηρήσουν τους όρους του και να επιστρέψουν στην Αιτήτρια τα επίδικα υποστατικά κατά τον τερματισμό της ενοικίασης, στην άριστη κατάσταση στην οποία είχαν αναγνωρίσει ότι τα είχαν παραλάβει, με εξαίρεση τη φυσική φθορά. Εάν έγινε οποιαδήποτε ανακαίνιση των υποστατικών από τους Καθ' ων η Αίτηση, έγινε με δική τους επιλογή και σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο. Βάσει της συμφωνίας ενοικιάσεως, οι όποιες προσθήκες ή μετατροπές στα επίδικα υποστατικά, έγιναν με έξοδα της Καθ' ης η Αίτηση 1 και ανήκουν στην ιδιοκτήτρια. Αρνείται ότι έχει δημιουργηθεί εμπορική εύνοια στα επίδικα, την οποία η Καθ' ης η Αίτηση 1 απώλεσε. Περαιτέρω, εάν οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν καταβάλει στην Αιτήτρια οποιοδήποτε ποσό ως εγγύηση, τούτο θα συνυπολογισθεί στις ζημίες τις οποίες προξένησαν κατά την αποχώρηση τους από τα επίδικα καταστήματα, οι οποίες υπερβάλλουν κατά πολύ το όποιο ποσό είχε δοθεί ως εγγύηση. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητρίας: Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά της Αιτήτριας κατέθεσε ο κ. Μιχαήλ Κωνσταντίνου. Ο κ. Κωνσταντίνου κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32

(1)/

1. Κατέθεσε ότι είναι αδελφός της Αιτήτριας, γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καθότι χειρίζεται όλες τις υποθέσεις της που αφορούν σε ενοικιάσεις ακινήτων της και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια. Η Αιτήτρια ενοικίασε με ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 9.3.2005, στην Καθ' ης η Αίτηση 1, τα 6 καταστήματα που ευρίσκονται στη Λεωφόρο Λάρνακος 46 Α, Β, Γ, Δ και Ε, στη Λευκωσία, για την περίοδο από 9.3.2005 μέχρι 8.3.
2. Μετά την λήξη της ενοικιάσεως, η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε στα υποστατικά ως θέσμια ενοικιάστρια. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο ως εγγυητής της Καθ' ης η Αίτηση 1, για την πιστή τήρηση των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Το τελευταίο καταβαλλόμενο ενοίκιο ήταν €2.442.- μηνιαίως, το οποίο έπρεπε να πληρώνεται την 9η ημέρα κάθε μήνα, σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο. Ο κ. Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση, λόγω της οικονομικής κρίσης, είχαν ζητήσει από τον ίδιο ως αντιπρόσωπο της Αιτήτριας, να γίνει μείωση του ενοικίου από €2.442 σε €1.800.- Συμφώνησε και απέστειλε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 νέο ενοικιαστήριο έγγραφο, υπογεγραμμένο από την αδελφή του, με προβλεπόμενη διάρκεια ενοικιάσεως δύο χρόνια, ήτοι από 9.10.2011 μέχρι 8.10.2013 και με πρόβλεψη του μειωμένου ενοικίου για μία περίοδο 8 μηνών, ήτοι από 9.10.2011 μέχρι την 9.6.
3. Μετά την 9.6.2012, το ενοίκιο θα επανερχόταν στα €2.442.- Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο και απέστειλε κατά ή περί την 15.12.2011, άλλο ενοικιαστήριο έγγραφο με διαφορετικό περιεχόμενο. Ο κ. Κωνσταντίνου έδωσε εντολή στους δικηγόρους να αποστείλουν επιστολή ημερομηνίας 23.1.2012, με την οποία απερρίπτετο το προταθέν από τους Καθ' ων η Αίτηση ενοικιαστήριο έγγραφο και καλείτο η Καθ' ης η Αίτηση 1 να υπογράψει εντός 15 ημερών το υπογραφέν από την Αιτήτρια ενοικιαστήριο έγγραφο, άλλως την προειδοποιούσαν ότι θα απερρίπτετο η προσφορά της Αιτήτριας για καταβολή μειωμένου ενοικίου. Επειδή η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν συμμορφώθηκε, η Αιτήτρια απέστειλε μέσω των δικηγόρων της διπλοσυστημένη επιστολή ημερομηνίας 22.2.2012, με την οποία τερμάτιζε την ενοικίαση και ζητούσε από την Καθ' ης η Αίτηση 1 την παράδοση ελεύθερης κατοχής των επίδικων υποστατικών την 30.4.2012, καθώς και όλα τα καθυστερημένα ενοίκια. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 απέστειλε μέσω των δικηγόρων της στους δικηγόρους της Αιτήτριας, απαντητική επιστολή ημερομηνίας 5.3.
4. Ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν πληρώσει τα ενοίκια των μηνών από Δεκέμβριο 2011 μέχρι και Μάρτιο 2012 προς €1.800.- μηνιαίως, ήτοι σύνολο €7.200.- Η Καθ' ης η Αίτηση αποχώρησε από τα επίδικα καταστήματα και παρέδωσε την κατοχή τους κατά ή περί την 30.5.2012 και ούτως οφείλει και €3.600 και για τους μήνες Απρίλιο και Μάιο
5. Η Καθ' ης η Αίτηση παρέδωσε τα επίδικα καταστήματα με πολλές ζημιές, ενώ σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο, όφειλε να τα παραδώσει στην άριστη κατάσταση στην οποία τα παρέλαβε. Επίσης, όφειλε να διατηρήσει κάθε προσθήκη ή μετατροπή προς όφελος του ιδιοκτήτη και να μην αφαιρεθούν και προκληθούν ζημιές στα υποστατικά. Ο μάρτυρας παράθεσε λεπτομέρειες ζημιών που η Καθ' ης η Αίτηση 1 προκάλεσε στα επίδικα. Η Αιτήτρια είχε ενημερώσει με επιστολή ημερομηνίας 10.5.2012, τον δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση, ότι επρόκειτο να διεκδικήσει αποζημιώσεις για τις ζημιές. Ο κ. Κωνσταντίνου απέρριψε τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση ότι η Αιτήτρια τερμάτισε παράνομα την ενοικίαση και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν υποστεί ζημιές εκ του λόγου τούτου. Η αιτία του τερματισμού της ενοικίασης ήταν η μη καταβολή των δεδουλευμένων ενοικίων και η μη υπογραφή του νέου ενοικιαστηρίου εγγράφου, με μειωμένο ενοίκιο. Οι όποιες τροποποιήσεις και μετατροπές στις οποίες προέβη η Καθ' ης η Αίτηση 1, έγιναν απ' αυτήν οικειοθελώς και οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν να επιστρέψουν το υποστατικό στην άριστη κατάσταση που το είχαν παραλάβει, σύμφωνα με τους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι η συγκεκριμένη επιχείρηση δημιούργησε εμπορική εύνοια και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δικαιούνται τα ποσά που ανταπαιτούν. Από την ημερομηνία καταχώρησης της Αίτησης, δεν έχει πληρωθεί οποιοδήποτε ποσό. Κατά την αντεξέταση του και ερωτώμενος για ποιο λόγο η Αιτήτρια ήθελε την έξωση των Καθ' ων η Αίτηση, ο μάρτυρας απάντησε ότι έστειλαν δύο επιστολές να τους πληρώσει τα ενοίκια και δεν τα πλήρωσε. Περαιτέρω, έστειλε ένα απαράδεκτο έγγραφο. Ακόμα και όταν οι Καθ' ων η Αίτηση μείωσαν το ενοίκιο, εξακολουθούσαν να μην πληρώνουν. Εκτός από τις επιστολές Τεκμήρια 5 και 6, δεν έχουν αποσταλεί άλλες επιστολές από πλευράς της Αιτήτριας. Πράγματι, η Αιτήτρια ζητούσε την κατοχή του επίδικου. Σε υποβολή ότι δεν έστειλαν επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση που να δίδει ειδοποίηση 21 ημερών να πληρώσουν, ο μάρτυρας απάντησε ότι στις 23.1.2012, έστειλαν επιστολή για να τους πληρώσουν και οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ανταποκρίθηκαν. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι υπήρχαν προφορικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των δικηγόρων και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ανέμεναν να καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις για να καταβάλουν τα οφειλόμενα. Ο μάρτυρας αρνήθηκε επίσης ότι, ενώ υπήρχαν οι διαπραγματεύσεις, η πλευρά της Αιτήτριας προχώρησε και τερμάτισε την ενοικίαση χωρίς προειδοποίηση και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση αποχώρησαν από το επίδικο επειδή η πλευρά της Αιτήτριας τους δημιουργούσε προβλήματα και δεν τους άφηνε να δουλέψουν. Ο κ. Κωνσταντίνου αρνήθηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση κατά τη διάρκεια της ενοικίασης προέβησαν σε έργα στο κατάστημα. Είχαν κάνει κάποια πράγματα στην αρχή όταν μπήκαν και περιοδικά, άλλαζαν τα κεραμικά για σκοπούς του showroom τους και όχι για σκοπούς των καταστημάτων. Κατέθεσε ότι το μόνο που αντικατέστησαν, είναι οι βιτρίνες και για το σκοπό αυτό τους χαρίστηκαν δύο ενοίκια δηλαδή Λ.Κ.2.
6. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση έκαμαν έξοδα για να μπορέσουν να εργαστούν, δεν επρόκειτο για εργασίες συντήρησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση πρόσθεσαν ένα δωμάτιο με γυψοσανίδες στο επίδικο που το χρησιμοποιούσαν ως γραφείο, το οποίο παρέμεινε διότι φοβούνται τις τρύπες που θα φανούν στο πάτωμα από την αφαίρεσή του, παρόλο που για την Αιτήτρια δεν είναι χρήσιμο. Τα είδη υγιεινής, τα αποχωρητήρια και οι νιπτήρες έχουν αλλαχθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση για να τα βλέπουν οι πελάτες τους. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι πριν σταλεί η επιστολή ημερομηνίας 22.2.2012, οι Καθ΄ ων η Αίτηση ήταν σε διαδικασία να ξανακάνουν έργα συντήρησης στο επίδικο και είπε ότι ουδέποτε λέχθηκε κάτι τέτοιο από τους Καθ' ων η Αίτηση
7. Ο μάρτυρας κατέθεσε στο στάδιο της επανεξέτασης δέσμη φωτογραφιών από το επίδικο ως Τεκμήριο 15 προτού φύγουν οι Καθ' ων η Αίτηση και δέσμη φωτογραφιών ως Τεκμήριο 16, μετά που έφυγαν. Κατέθεσε ότι αυτές ελήφθησαν από φωτογράφο, στην παρουσία του. Μέχρι την ημέρα τερματισμού της συμφωνίας, δεν υπήρξε αίτημα από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση να τους αποζημιώσει για οποιοδήποτε ποσό διέθεσαν ή επένδυσαν στο κατάστημα. Ο κ. Κωνσταντίνου κατά την κατάθεση του ήταν σταθερός και σαφής. Όσα κατέθεσε επιβεβαιώνονται από τους υπόλοιπους μάρτυρες για την πλευρά της Αιτήτριας καθώς και τη γραπτή μαρτυρία. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Δεύτερος μάρτυρας για την Αιτήτρια κατέθεσε ο κ. Γεώργιος Σωτηριάδης. Ο Μ.Α.2 κατέθεσε ότι είναι 74 ετών και για πάνω από 40 χρόνια ασχολείται με τη φωτογραφία, παρουσίασε δε σχετικό δίπλωμα. Κλήθηκε από τον κ. Κωνσταντίνου στις 10.5.2012 για να βγάλει φωτογραφίες. Ο κ. Κωνσταντίνου δεν είχε κλειδιά και έτσι ο μάρτυρας έβγαλε τις φωτογραφίες απ' έξω από το υποστατικό. Στις 31.5.2012 ο μάρτυρας πήγε ξανά στο υποστατικό, ο κ. Κωνσταντίνου είχε τα κλειδιά και ο μάρτυρας έβγαλε ξανά φωτογραφίες. Ο κ. Σωτηριάδης αναγνώρισε τα Τεκμήρια 15 και
8. Στη δέσμη Τεκμήριο 15, φαίνεται σε μια φωτογραφία μια εφημερίδα την οποία περιέλαβαν για να φαίνεται η ημερομηνία που βγήκαν οι φωτογραφίες. Κατά το χρόνο λήψης τους, το κατάστημα ήταν εντελώς κενό. Το Τεκμήριο 16 είναι η δέσμη φωτογραφιών που έβγαλε μέσα στο κατάστημα. Πάλι φαίνεται μια εφημερίδα την οποία φωτογράφισαν για τον ίδιο σκοπό, για να φαίνεται η ημερομηνία λήψης των φωτογραφιών. Οι φωτογραφίες καλύπτουν διάφορα σημεία του καταστήματος με κάποιες λεπτομέρειες και ολόκληρο το κατάστημα απ' έξω. Τα Τεκμήρια αποτυπώνουν αυτά που είδε εκείνη τη στιγμή. Για την εργασία του έχει πληρωθεί. Όλες οι φωτογραφίες ήταν 200 και ήταν εις διπλούν ή τριπλούν. Τα πρωτότυπα ήταν περίπου 50 με
9. Μαρτυρία ως επί το πλείστον τυπική, που δεν αμφισβητήθηκε ιδιαίτερα από ένα μάρτυρα ευθύ και ξεκάθαρο. Γίνεται αποδεκτή ως αληθινή. Τρίτος μάρτυρας για την Αιτήτρια κατέθεσε ο κ. Πάμπος Θεοχάρους. Ο κ. Θεοχάρους κατέθεσε ότι είναι κλειδαράς περίπου 15 χρόνια. Επισκέφθηκε το επίδικο όταν τον κάλεσε ο Μ.Α.
10. Οι πόρτες ήταν κλειδωμένες και έβαλε καινούργιες κλειδαριές. Πρόκειται για δύο πίσω πόρτες, που ανοίγουν στην αυλή. Παρέδωσε τα κλειδιά και χρέωσε €
11. Όταν πήγε εκεί, η κατάσταση του καταστήματος ήταν άθλια. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας επέμενε ότι άλλαξε δύο κλειδαριές και ότι το επίδικο ήταν άνω-κάτω. Επισκέφθηκε και τις τουαλέτες πάνω, όπως είπε. Στη συνέχεια είπε ότι πήγε κάτω στις τουαλέτες αλλά πήγε και πάνω. Ερωτώμενος αν τελικά ήταν πάνω ή κάτω, είπε ότι ήταν κάτω. Το κατάστημα είναι μεγάλο, με πόρτες μπροστά, όλο γυαλί. Ανέβηκε στο μεσοπάτωμα από ξύλινη σκάλα. Τις κλειδαριές τις άλλαξε στις 6.6.
12. Ο Μ.Α.3 δεν έκαμε καλή εντύπωση κατά την κατάθεση του ενώπιον μας. Η υπερβολή στη μαρτυρία του ήταν εμφανής, ενώ δεν εξήγησε τι γύρευε στο μεσοπάτωμα τη στιγμή που πήγε για να αλλάξει κλειδαριές σε εξωτερικές πόρτες. Η μαρτυρία του αναφορικά με την κατάσταση των επίδικων καταστημάτων δεν γίνεται αποδεκτή. Η μαρτυρία του αναφορικά με την αλλαγή των κλειδαριών κρίνεται ως αληθινή αλλά δεν έχουμε πεισθεί περί της ανάγκης αλλαγή τους και συνεπώς, της ευθύνης των Καθ' ων η Αίτηση σχετικά μ' αυτές. Τέταρτος μάρτυρας για την Αιτήτρια κατέθεσε ο κ. Νίκος Ηρακλείδης. Ο Μ.Α.4 ήταν στην αίθουσα κατά την κατάθεση του Μ.Α.3 και αυτό λαμβάνεται υπόψην κατά την αξιολόγηση του. Ο κ. Ηρακλείδης κατέθεσε ότι είναι αδειούχος ηλεκτρολόγος, αλλά δεν είναι εγγεγραμμένος στο Σύνδεσμο Ηλεκτρολόγων Κύπρου. Έχει άδεια από την Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία. Τον είχε ειδοποιήσει ο Μ.Α.1 να δει το κατάστημα και να του δώσει μια προσφορά. Πήγε στο χώρο, είδε πως ήταν και έδωσε μια προσφορά για να διορθωθεί. Όταν πήγε, έλειπαν πρίζες, διακόπτες είχαν εγκατασταθεί σε κολώνες, κρέμονταν σύρματα, υπήρχε tracking και είχαν βγει τα σύρματα του συστήματος κλιματισμού. Ο μάρτυρας είδε τις φωτογραφίες Τεκμήριο 15 και είπε ότι αυτή ήταν η κατάσταση που είχε δει. Η προσφορά του είναι το Τεκμήριο 11 και έχει ημερομηνία 25.6.
13. Ο μάρτυρας κατέθεσε πως όταν πήγε επί τόπου, τα περισσότερα ήταν βγαλμένα και εξ' ου και έβαλαν φλωρέντζες, πρίζες, διακόπτες και έγιναν μετατροπές στην ηλεκτρική εγκατάσταση, για να επανέλθει το κατάστημα στην πρότερα κατάσταση. Από τις 18 φλωρέντζες που σημειώνει, δεν υπήρχε καμία. Έκανε τον έλεγχο και πρότεινε στον ιδιοκτήτη να ελέγξει και η Α.Η.Κ., για να βάλουν ρεύμα. Ο ιδιοκτήτης του είπε πως όταν ενοικιαστεί, θα βάλει ο επόμενος γιατί μπορεί να κάνει μετατροπές. Στη συνέχεια, ο μάρτυρας, βλέποντας τις φωτογραφίες Τεκμήριο 16, συμφώνησε ότι αυτή ήταν η εικόνα που είχε όταν πήγε στο κατάστημα. Κατέθεσε ότι ο κ. Κωνσταντίνου ήταν συνάδελφος του αδελφού του, αλλά ο ίδιος δεν τον γνώριζε. Πληρώθηκε €2.450 για την εργασία του. Κατά τη δική του άποψη, όταν υπάρχουν αντικείμενα βγαλμένα από τους τοίχους, δεν πρόκειται για φυσική φθορά. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας είπε ότι είναι και αδειούχος μελετητής. Για τα επίδικα δεν έκανε μελέτη. Έκανε το έλεγχο της εγκατάστασης και πρότεινε να στείλει σχέδια στην Α.Η.Κ. για να γίνει έλεγχος. Δεν ενώθηκε το ρεύμα στα επίδικα. Για τις 18 φλωρέντζες που τοποθέτησε, υπήρχε πρόνοια. Είχαν αφαιρεθεί και τα σύρματα είχαν κοπεί. Υπήρχαν κουτιά σε κολώνα με ξύλο, που άναβαν με time switch και τα μετέφεραν στην πρότερα κατάσταση. Μεταφέρθηκαν οι συρματώσεις στην πρότερα κατάσταση και η μεταφορά τους έγινε με τη βοήθεια του κ. Κωνσταντίνου. Στην είσοδο του καταστήματος, υπήρχαν καλυμμένες κολώνες και κρέμονταν τα σύρματα. Όταν έβγαιναν τα σανίδια, φαίνονταν τα σύρματα και έπρεπε να φύγουν. Ο μάρτυρας αφαίρεσε τα ξύλα για να βρει τα σύρματα. Επρόκειτο για άσπρη μελαμίνη. Ο μάρτυρας υπέδειξε τη φωτογραφία Τεκμήριο 16 xxi. Ο ίδιος αφαίρεσε μόνο ένα κομμάτι ξύλο, όπως είπε και δεν γνωρίζει ποιος αφαίρεσε τα άλλα. Υπήρχαν διακόπτες σ' εκείνο το κομμάτι ξύλο. Στη συνέχεια, κατέθεσε ότι δεν του υπέδειξε την πρότερα κατάσταση ο Μ.Α.1, ενώ αυτό είχε υπονοήσει προηγούμενα, αλλά υπήρχαν οι σωληνώσεις που έρχονταν από τα κουτιά και πήγαιναν στα σημεία που υπήρχαν, όπως είπε και ρωτούσε και τον κ. Κωνσταντίνου αν άναβε η φλωρένζα απ' αυτό το σημείο. Ο μάρτυρας είπε ότι δεν γνωρίζει πως ήταν προηγουμένως το επίδικο. Γνωρίζει ότι οι εργασίες που έκαναν ήταν για να επαναφερθούν οι εγκαταστάσεις στην πρότερα θέση. Ο μάρτυρας περίγραψε το επίδικο με ευκολία, ως υποστατικό που αποτελείτο από 6 καταστήματα, είχε μικρό γραφείο στο βάθος δεξιά, ξύλινα ράφια με φώτα halogen, χώρο υγιεινής και έξοδο προς την αυλή, πατάρι χωρίς κάγκελα ή σκάλα, στο οποίο ανέβηκαν με ξύλινη σκάλα. Υπήρχαν κολώνες που συνέδεαν το κατάστημα με το πατάρι. Ο μάρτυρας έσπασε το πάτωμα σε ορισμένα σημεία για να αφαιρέσουν σύρματα που έβγαιναν από το μπετόν και τα διακοσμητικά στοιχεία. Δεν θυμόταν αν είχε κάτι σπασμένο στους χώρους υγιεινής. Ο μάρτυρας δεν πείραξε τους τοίχους, υπήρχαν σωλήνες που ήταν κομμένα τα σύρματα στο βάθος του καταστήματος και προσπάθησαν να βάλουν σύρματα με tracking, ενώ υπήρχε και tracking που το αφαίρεσαν. Έβαλαν και μέσα στο γραφείο tracking, σε ορισμένα σημεία. Το γραφείο ήταν από γυψοσανίδα. Στο συγκεκριμένο χώρο, οι εγκαταστάσεις όπως ήταν όταν ο μάρτυρας μπήκε στο κτίριο, δεν θα εγκρίνονταν από την Α.Η.Κ. για σκοπούς επαναλειτουργίας του. Ο κ. Ηρακλείδης έκαμε γενική καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ήταν προφανές ότι γνώριζε το χώρο και γνώριζε καλά τι εργασίες έκαμε και γιατί τις έκαμε. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Παραμένει να αξιολογηθεί από το Δικαστήριο η ευθύνη των ενοικιαστών για τις εργασίες αυτές. Πέμπτος μάρτυρας για την Αιτήτρια κατέθεσε ο κ. Γιαννάκης Αντωνίου Αγαθαγγέλου. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι είναι ιδιοκτήτης και διευθυντής της εταιρείας Γ. Αγαθαγγέλου Λτδ, η οποία ασχολείται με οικοδομικές εργασίες. Είχε ειδοποιηθεί για επιδιορθώσεις στο επίδικο και υπέβαλε προσφορά. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 10 Α, Β και Γ. Το ποσό που αφορά την αφαίρεση των κεραμικών, είναι ο υπολογισμός του μεροκάματου για να τα βγάλουν και να καθαρίσουν. Ο μάρτυρας υπολογίζει ότι το επίδικο χρησιμοποιείτο ως εκθεσιακός χώρος και τα κεραμικά ήταν εκεί για να τα βλέπουν οι πελάτες. Υπήρχαν ορισμένοι τοίχοι με γυψοσανίδες για να διαχωρίσουν τον χώρο και να τοποθετούνται πάνω κεραμικά. Από την πείρα του, θεωρεί ότι αυτά πρέπει να τοποθετήθηκαν μετά, αλλά δεν μπορούσε να ήταν απόλυτα σίγουρος. Στο ισόγειο, είχε εγκατεστημένο ντους και του ζητήθηκε να το αφαιρέσει, να νεκρώσουν τις σωλήνες και την αποχέτευση και να τις κλείσουν με κεραμικά. Οι τοίχοι του ντους υπάρχουν ακόμα. Στις κολώνες υπήρχαν ορισμένα σπασίματα, καρφώματα και τρύπες. Το ίδιο και στους τοίχους και διορθώθηκαν. Ορισμένα κεραμικά στο ισόγειο που ήταν σπασμένα, τα άλλαξαν και επενδύθηκαν οι τοίχοι με τσεκολλαδούρα. Ο κ. Αγαθαγγέλου κατέθεσε ότι πληρώθηκε από τον κ. Κωνσταντίνου. Όσο αναφέραμε σχετικά με τον Μ.Α.4 ισχύουν και για τον Μ.Α.
14. Σταθερός, επεξηγηματικός και ειλικρινής, δεν αντεξετάστηκε και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Έκτος μάρτυρας για την Αιτήτρια κατέθεσε ο κ. Ανδρέας Αγαθαγγέλου. Ο κ. Αγαθαγγέλου κατέθεσε ότι είναι οικοδόμος και εργάζεται στην εταιρεία του πατέρα του, Γ. Α. Αγαθάγγελου. Πήγε στο επίδικο περίπου 2 ½ χρόνια πριν την κατάθεση του και έκανε κάποιες επιδιορθώσεις. Δούλεψε ο ίδιος με δύο άλλα άτομα, για επιδιορθώσεις που ήθελε να κάνει ο ιδιοκτήτης. Ο μάρτυρας είδε τη δέσμη φωτογραφιών Τεκμήριο 16 και είπε ότι αυτά είναι που θυμάται ότι διόρθωσαν. Εργάστηκε περίπου 10 μέρες. Υπήρχαν γυψοσανίδες τις οποίες αφαίρεσαν, 6-7 κολώνες που ήθελαν επιδιόρθωση με τσεκολλαδούρα, κάποια σπασμένα κεραμικά στο πάτωμα που αλλάχθηκαν και κεραμικά στους τοίχους που αφαιρέθηκαν. Ο μάρτυρας είδε επίσης τη δέσμη φωτογραφιών Τεκμήριο
15. Στο ισόγειο, μπαίνοντας δεξιά, υπήρχε ντους που το αφαίρεσαν και έβαλαν κεραμικά. Εξ' όσων γνωρίζει, η εταιρεία πληρώθηκε, αφού είχε εκδώσει τιμολόγιο. Υπάρχει επίσης και η προσφορά που δόθηκε για τις εργασίες. Πέταξαν γυψοσανίδες, ταμπέλα, ιστούς για σημαίες, κεραμικά, ενώ το ντους αφαιρέθηκε, επειδή ήθελε ο ιδιόκτητης, δεν είχε ζημιές. Ο κ. Αγαθαγγέλου επιβεβαίωσε και ενίσχυσε τη μαρτυρία του Μ.Α.
16. Δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις, η μαρτυρία του ήταν ξεκάθαρη και κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας. Έβδομος μάρτυρας για την Αιτήτρια κατέθεσε ο κ. Νίκος Κιρκιλλάρης. Ο κ. Κιρκιλλάρης κατέθεσε ότι είναι μπογιατζής για πάνω από 20 χρόνια. Μπογιάτισε το επίδικο σε τρεις περιπτώσεις. Η προσφορά του είναι το Τεκμήριο
17. Για να τη δώσει επισκέφθηκε το κατάστημα τον Ιούλιο ή Αύγουστο
18. Σ' αυτή περιλαμβάνονται μπογιατίσματα, επιδιορθώσεις και σπατουλάρισμα. Ο μάρτυρας αναγνώρισε τις φωτογραφίες Τεκμήριο 15 ως το χώρο που έκανε τα μπογιατίσματα. Όταν είδε τις φωτογραφίες Τεκμήριο 16, είπε ότι υπήρχαν μεγάλες ζημιές, τα περισσότερα τα θυμάται, αλλά εκείνος είχε πάει αργότερα για να κάνει προσφορά. Πληρώθηκε για την εργασία του. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι είναι η τρίτη φορά που μπογιατίζει το επίδικο μέσα σε 10, 15 χρόνια. Όταν θα φύγει ο ενοικιαστής, του φωνάζουν να μπογιατίσει. Στο επίδικο δεν έγινε φρεσκάρισμα αλλά μπογιάτισμα σε ολόκληρο το χώρο, εκτός εκεί που έγινε σπάτουλα για τις ζημιές που υπήρχαν. Ένα κατάστημα που λειτουργεί χωρίς προβλήματα, στα 5 χρόνια χρειάζεται μόνο ένα φρεσκάρισμα. Έχουμε ικανοποιηθεί ότι ο μάρτυρας όντως προέβη στις εργασίες τις οποίες περίγραψε και για τις οποίες χρέωσε. Κρίνεται ότι κατέθεσε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Το ερώτημα είναι κατά πόσον ο ενοικιαστής ευθύνεται για τις εργασίες αυτές και κατά πόσον επρόκειτο για ζημιές ή φυσική φθορά. Όγδοος μάρτυρας για την Αιτήτρια κατέθεσε ο κ. Πέτρος Παυλόπουλος. Ο κ. Παυλόπουλος κατέθεσε ότι η εργασία του είναι η τοποθέτηση παρκέ. Το 2012 είχε την ίδια εργασία αλλά την διεξήγαγε μέσω εταιρείας και ασχολείτο με παρκέ, γυψοσανίδα και χαλιά. Τα Τεκμήρια 9Α και Β ετοιμάστηκαν από τον ίδιο και αφορούσαν καινούργιο παρκέ σ' ένα μεσοπάτωμα και κάποιες επιδιορθώσεις για να τοποθετηθεί, σε κατάστημα στη Λεωφόρο Λάρνακος. Ο μάρτυρας επισκέφθηκε το χώρο και έκανε προσφορά. Έγιναν οι εργασίες και αποκαταστάθηκαν κάποιες ζημιές που προκλήθηκαν την ώρα που αφαιρούσαν υπολείμματα. Ο μάρτυρας υπέδειξε από το Τεκμήριο 16 τις φωτογραφίες με αρ. xxi, xviii, xx, xvii, και είπε ότι σε αυτές εντοπίζει τις επισκευές και την τοποθέτηση του πατώματος. Οι φωτογραφίες απεικονίζουν το πατάρι. Εκεί ήταν όλη η εργασία που έκανε. Στο πατάρι υπήρχαν υπολείμματα παρκέ και μάρμαρο που είχε κάποια σχίσματα στα οποία είχε τοποθετηθεί πηλός, καθώς και τρύπες. Είχαν αφαιρεθεί μωσαϊκά και έκλεισαν οι τρύπες με πηλό, δεν υπήρχε ομοιομορφία. Υπήρχαν επίσης τρύπες στις οποίες ήταν τοποθετημένα κάγκελα και εκεί είχαν καταστραφεί τα μωσαϊκά. Πάνω από το μωσαϊκό, είχε τοποθετηθεί άλλο παρκέ, τύπου laminate. Όταν πήγε ο μάρτυρας στο επίδικο, το παρκέ είχε αφαιρεθεί και είχαν μείνει τα υπολείμματα που φαίνονταν στις φωτογραφίες. Ο κ. Παυλόπουλος υπολογίζει πως το κόστος θα ήταν μεγαλύτερο να επιδιορθωθούν ως είχαν, παρά να τοποθετηθεί καινούργιο παρκέ. Όμως την επιδιόρθωση στο μάρμαρο αν χρειαζόταν, δεν θα την έκανε ο ίδιος αλλά άλλο συνεργείο. Τα σχίσματα που φαίνονταν στα μωσαϊκά, προκλήθηκαν από αφαίρεση και τοποθέτηση εγκατάστασης. Σε μια φωτογραφία φαίνεται κουτί ηλεκτρολόγου στο πάτωμα, κάτι που είχε αναφέρει και ο Μ.Α.
19. Ο κ. Παυλόπουλος κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία γίνεται αποδεκτή. Όπως και για τον προηγούμενο μάρτυρα, το ερώτημα είναι κατά πόσον ο ενοικιαστής ευθύνεται για τις εργασίες αυτές. Καθ' ων η Αίτηση: Πρώτος μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση 2, κ. Κώστας Χατζηστυλλής. Ο κ. Χατζηστυλλής κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32

(1)/

1. Κατέθεσε ότι είναι διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση 1, από τους οποίους είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στη μαρτυρία του. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται ότι οφείλουν ποσά. Λίγους μήνες πριν φύγουν από το επίδικο κατάστημα, είχαν ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την Αιτήτρια, με σκοπό να μειωθεί το ενοίκιο αφού, λόγω της οικονομικής κρίσης, η επιχείρηση τους επηρεάστηκε δραστικά. Αυτή την πραγματικότητα την είχε αναγνωρίσει η Αιτήτρια, οπότε δέχθηκε να διαπραγματευτεί με τους Καθ' ων η Αίτηση για μείωση του ενοικίου. Δεν είναι αλήθεια ότι είχαν καταλήξει σε καθορισμό του ενοικίου σε €1.800, όπως ισχυρίστηκε ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Αιτήτριας, ή ότι το μειωμένο ενοίκιο θα ίσχυε μόνο για οκτώ μήνες. Το ακριβές ποσό και άλλοι όροι της τροποποιητικής συμφωνίας που θα υπέγραφαν τα μέρη, ήταν υπό διαπραγμάτευση μέχρι την ημέρα που έφυγαν από το επίδικο κατάστημα. Το γεγονός ότι τα μέρη βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις, φαίνεται από την ανταλλαγή κειμένων για τροποποιητική συμφωνία, Τεκμήρια 3 και
2. Ειρήσθω εν παρόδω, η Αιτήτρια ζητεί με την Αίτηση της το ποσό των €1.800 μηνιαίως. Η θέση το μάρτυρα ήταν πως ο λόγος που δεν κατέβαλλαν ενοίκιο για εκείνους τους μήνες, είναι αυτονόητος. Αφού το νέο ενοίκιο, όπως και η περίοδος κατά την οποία θα καταβαλλόταν μειωμένο ενοίκιο, θα επανακαθοριζόταν αναδρομικά, όπως είχαν συμφωνήσει. Οι Καθ' ων η Αίτηση θα κατέβαλλαν αναδρομικά τα οφειλόμενα ενοίκια, όπως αυτά θα τα καθόριζαν όταν υπέγραφαν την τροποποιητική συμφωνία. Ενώ οι δικηγόροι των δύο πλευρών αντάλλασσαν επιστολές και κείμενα συμφωνίας, με σκοπό να καταλήξουν τα μέρη σε νέο ενοίκιο, ξαφνικά οι Καθ' ων η Αίτηση έλαβαν μια επιστολή τερματισμού της ενοικίασης, χωρίς να τους δοθεί οποιαδήποτε προειδοποίηση όπως επιβάλλεται από τον Νόμο. Ο κ. Χατζηστυλλής κατέθεσε ότι, η ενοικίαση του καταστήματος μπορεί μεν να ήταν θέσμια και δεν μπορούσε να τερματιστεί από την Αιτήτρια, πλην όμως η επιστολή που τους απέστειλε την 22.2.2012 (Τεκμήριο 6), ήταν αποδεικτική της εχθρικής στάσης της Αιτήτριας και του πληρεξουσίου της απέναντι τους, αφού επιδίωκαν να τους διώξουν από το κατάστημα με κάθε τρόπο. Συγκεκριμένα, ήδη από τις αρχές του 2012, όταν άρχισαν να εξηγούν στον κ. Κωνσταντίνου ότι είχαν πληγεί από την οικονομική κρίση και θα έπρεπε να μειωθεί το ενοίκιο, προς αμοιβαίο όφελος και των δύο πλευρών, άρχισε να δημιουργεί συνέχεια προβλήματα στην επιχείρηση τους. Πήγαινε στο κατάστημα και ενοχλούσε το προσωπικό, αναφέροντας τους ότι η επιχείρηση δεν πάει καλά και θα τους εκδιώξει και ότι έχει άλλο υποψήφιο ενοικιαστή. Με την εχθρική στάση που αντιμετώπιζε και άλλους ένοικους του, φώναζε ότι δεν θα τους αφήσει να δουλέψουν ξανά και ότι πρέπει να του αφήσουν το κατάστημα άμεσα, αλλιώς θα φρόντιζε να μην τους αφήσει να δουλέψουν. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε πως, ακόμα και όταν ξεκίνησαν οι δικηγόροι τους διαπραγματεύσεις για υπογραφή νέας συμφωνίας, ο κ. Κωνσταντίνου ήταν εχθρικός και καχύποπτος απέναντι τους και επιδίωκε να φέρει σε τέλμα τις διαπραγματεύσεις, με σκοπό να τους αναγκάσει να εγκαταλείψουν το κατάστημα. Κάτω απ' αυτές τις συνθήκες, δεν μπορούσαν να συνεχίσουν να δουλεύουν στο επίδικο, οπότε εξαναγκάστηκαν να φύγουν, έστω και χωρίς να τους δοθεί η οφειλόμενη από τον Νόμο προειδοποίηση, αφού τους τελευταίους μήνες δεν μπορούσαν να απολαύσουν ειρηνικά την κατοχή του καταστήματος. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι δεν αφαιρέθηκε από τις απαιτήσεις της Αιτήτριας, τις οποίες αρνείται, το ποσό της εγγύησης, ήτοι €1.
3. Ήταν επίσης η θέση του ότι γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστεί μια ψεύτικη εικόνα για το κατάστημα. Το κατάστημα το χρησιμοποιούσαν για να στεγάσουν επιχείρηση ειδών υγιεινής, κεραμικών και παρομοίων ειδών. Για να λειτουργήσουν την επιχείρηση τους, είχαν προβεί σε μεγάλα έξοδα για εσωτερική διακόσμηση, με σκοπό την προβολή των ειδών που πωλούσαν. Έτσι, για παράδειγμα, αφαίρεσαν την εσωτερική σκάλα που υπήρχε στο κατάστημα, την μετέφεραν σε αποθήκη, όπου την φύλαξαν προσεκτικά και στη θέση της έβαλαν άλλη σκάλα, που είχε σχεδιάσει η διακοσμήτρια τους. Την σκάλα αυτή την επένδυσαν με ένα ιδιαίτερο τρόπο, με κεραμικά και παρκέ, με τρόπο που διαφήμιζαν τα προϊόντα τους. Είχαν πληρώσει για τη σκάλα €20.
4. Η σκάλα εξυπηρετούσε μόνο την επιχείρηση των Καθ' ων η Αίτηση, οπότε και θα ήθελαν να τη μεταφέρουν σε κάποιο άλλο κατάστημα τους. Όταν έφευγε η επιχείρηση των Καθ' ων η Αίτηση, η σκάλα θα ήταν άχρηστη για το κατάστημα. Έτσι όταν έφυγαν, επανάφεραν τη σκάλα που είχε η Αιτήτρια μέσα στο κατάστημα και την τοποθέτησαν. Η μαρτυρία που προσκόμισε η πλευρά της Αιτήτριας, δείχνει ότι η σκάλα ήταν τοποθετημένη. Η σκάλα αφαιρέθηκε και επανατοποθετήθηκε από τον Νικόλα Μακαρονάκη. Ο Μ.Κ.1 επέμενε ότι η παλιά σκάλα μπήκε στη θέση της και ότι μετά την αφαίρεσε ο κ. Κωνσταντίνου. Ο κ. Χατζηστυλλής κατέθεσε ότι, ενώ η άλλη πλευρά διαμαρτύρεται που δεν της άφησαν τη σκάλα τους, επικαλούμενη τον όρο 31 στη Συμφωνία, την ίδια ώρα, διαμαρτύρεται γιατί άφησαν το ντουζ, ενώ ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν να αφήσουν τις προσθήκες και μετατροπές προς όφελος της Αιτήτριας. Το ίδιο ισχύει και για τις γυψοσανίδες που τοποθέτησαν με έξοδα, όπως επίσης και για τις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Αυτά τα άφησαν στο κατάστημα, αυξάνοντας την αξία του. Ήταν η θέση του κ. Χατζηστυλλή ότι από τη μαρτυρία που παρουσίασε η πλευρά της Αιτήτριας, συνάγεται πως τα έργα στο κατάστημα ήταν έργα φρεσκαρίσματος. Οι μικροζημιές, ήταν ζημιές προερχόμενες από φυσική φθορά και συνήθη χρήση, για τις οποίες δεν υπέχουν ευθύνη οι ενοικιαστές. Αναφορικά με τις φωτογραφίες, δεν προκύπτει από πουθενά πότε έχουν τραβηχτεί. Ενδεχομένως, να τραβήχτηκαν ενόσω ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος διεξήγαγε έργα, μέσω των μαρτύρων που έφερε στο Δικαστήριο, για να απομακρύνει τις εγκαταστάσεις που δεν του άρεσαν ή για να φρεσκάρει το κατάστημα του. Λόγω της συμπεριφοράς του πληρεξουσίου της Αιτήτριας, οι Καθ' ων η Αίτηση αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν άρον-άρον το κατάστημα και να υποστούν μεγάλη ζημία, αφού στο κατάστημα αυτό είχαν επενδύσει, ενώ τους άφηνε και κέρδη, παρά τη μεγάλη πτώση στις πωλήσεις τους λόγω της οικονομικής κρίσης. Οι Καθ' ων η Αίτηση κατά καιρούς προέβησαν σε έργα συντήρησης στο κατάστημα, ή έργα εσωτερικής διακόσμησης και σε άλλες κατασκευές, συνολικής αξίας €170.000, για σκοπούς έκθεσης των προϊόντων τους. Δεν θα προέβαιναν σ' αυτά τα έξοδα, αν γνώριζαν ότι πρόθεση της Αιτήτριας ήταν να μην τους επιτρέπει την ειρηνική απόλαυση και αξιοποίηση του καταστήματος. Λίγους μήνες πριν διωχθούν με την στάση της άλλης πλευράς, είχαν προβεί σε ανακαίνιση, έναντι ποσού €15.000, κάτι που δεν θα έπρατταν αν γνώριζαν τις προθέσεις της Αιτήτριας. Ο κ. Χατζηστυλλής δεν θυμόταν ακριβώς πότε έγινε αυτό. Από την επιχείρηση των Καθ' ων η Αίτηση στο επίδικο κατάστημα, έχει δημιουργηθεί εμπορική εύνοια, αξίας περί τα €150.000, την οποία απώλεσαν όταν έφυγαν από το κατάστημα λόγω της συμπεριφοράς της άλλης πλευράς. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας αναγνώρισε την υπογραφή του στο Τεκμήριο
5. Δεν θυμόταν ακριβώς πότε άρχισαν οι διαπραγματεύσεις για μείωση του ενοικίου. Το ενοίκιο καταβαλλόταν με πάγια τραπεζική εντολή και το ύψος του ήταν σύμφωνα με το συμβόλαιο. Ο κ. Κωνσταντίνου τους έστελνε απόδειξη όποτε ήθελε. Ο μάρτυρας δεν θυμόταν το ύψος του καταβαλλόμενου ενοικίου. Η βάση του κ. Χατζηστυλλή είναι στη Λεμεσό αλλά επισκεπτόταν συχνά το κατάστημα της Λευκωσίας. Με τον αντιπρόσωπο της Αιτήτριας συναντήθηκε αρκετές φορές, στο επίδικο κατάστημα. Αρχικά ήταν καλό το κλίμα. Στη συνέχεια, οι υπάλληλοι του καταστήματος του παραπονούνταν ότι ο Μ.Α.1 τους ενοχλούσε και ειδοποιήθηκαν από τους γείτονες και τους απέναντι, ότι τα ίδια κάνει σε όλους. Με τον προηγούμενο ενοικιαστή, είχε γρονθοκοπηθεί. Ο μάρτυρας δεν κατάγγειλε τις παρενοχλήσεις του κ. Κωνσταντίνου, διότι δεν υπήρχε λόγος, όπως είπε. Οι παρενοχλήσεις ήταν προφορικές, αλλά ο μάρτυρας δεν μπορούσε να θυμηθεί το όνομα του υπαλλήλου που τον πληροφόρησε περί τούτου. Στη συνέχεια, κατάθεσε ότι οι υπάλληλοι στα επίδικα ήταν οι Γιώτα Χατζηστυλλή και Έλενα Αντωνίου και διευθύντρια η Ελένη Κωνσταντίνου, που ήταν στη Λεμεσό και ερχόταν και στη Λευκωσία. Η θέση του κ. Χατζηστυλλή ήταν πως το επίδικο ήταν ένα αχούρι και οι Καθ' ων η Αίτηση προέβησαν σε τεράστια έξοδα να το φτιάξουν. Ο κ. Κωνσταντίνου τους εξανάγκασε να φύγουν γιατί κατάλαβε ότι η αξία του καταστήματος ήταν πολύ μεγάλη. Οι Καθ' ων η Αίτηση άλλαξαν βιτρίνα και έφτιαξαν το κατάστημα, έκαμαν ντουζ και γραφείο, έβαλαν πατώματα, έκαμαν νέα ηλεκτρική και τηλεφωνική εγκατάσταση. Όλα αυτά τα άφησαν, θεώρησαν ότι δεν έπρεπε να τα αφαιρέσουν. Όταν είδε το κατάστημα τελειωμένο ο Μ.Α.1, ήθελε να τους διώξει για να πάρει μεγαλύτερο ενοίκιο. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε επίσης ότι τα έξοδα για να φτιαχτεί το επίδικο κατάστημα, τα έκαμαν όταν το ενοικίασαν. Το κατάστημα τους άφηνε κέρδη, έφυγαν λόγω της συμπεριφοράς του κ. Κωνσταντίνου. Ο κ. Χατζηστυλλής κατέθεσε ότι υπήρχε προφορική συμφωνία για τη μείωση του ενοικίου στα €1.800, ο κ. Κωνσταντίνου το είχε δεχθεί. Οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν ενδοιασμούς για κάποιες παραγράφους της συμφωνίας που είχε σταλεί και την εξέταζε ο δικηγόρος τους. Ο κ. Κωνσταντίνου σταμάτησε μονομερώς τη συνεργασία τους. Δεν πλήρωσαν τα ενοίκια που όφειλαν διότι ήταν σε διαπραγματεύσεις για το ύψος του ενοικίου, ώστε να πληρώσουν. Η επιστολή Τεκμήριο 5, είναι εκδικητική, κατά το μάρτυρα. Εφόσον ήταν σε διαπραγματεύσεις, έπρεπε η πλευρά της Αιτήτριας να υποβάλει αντιπρόταση. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι πήρε την επιστολή Τεκμήριο
6. Ο δικηγόρος του απάντησε με το Τεκμήριο
7. Αρνήθηκε ότι έστειλε ο ίδιος συμβόλαιο με μειωμένο ενοίκιο για 8 μήνες. Του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 4 αλλά ο κ. Χατζηστυλλής επέμενε ότι δεν λέει για 8 μήνες αλλά για 18 μήνες και επρόκειτο για πρόταση, δεν υπεγράφη. Τόσο κατά την κατάθεση του όσο και γενικά, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, ο κ. Χατζηστυλλής τελούσε υπό συναισθηματική και ψυχολογική φόρτιση. Έχουμε σχηματίσει την εικόνα ότι πρόκειται για άνθρωπο ειλικρινή και συνεργάσιμο στις συναλλαγές του. Εντοπίζουμε όμως την αδυναμία της επαρκούς υποστήριξης με τη δική του μαρτυρία, των θέσεων των Καθ' ων η Αίτηση και την αδυναμία επαρκούς εδραίωσης των όσων ο ίδιος κατάθεσε, στον Νόμο και την νομολογία, ιδιαίτερα ενόψει των προνοιών του ενοικιαστηρίου εγγράφου το οποίο είχαν συνομολογήσει τα μέρη. Δεύτερη μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε η κα. Ελένη Κωνσταντίνου. Η κα. Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι εργάζεται στους Καθ' ων η Αίτηση 1 εδώ και 16 χρόνια, ως διευθύντρια, υπεύθυνη καταστήματος και στο λογιστήριο. Το επίδικο ενοικιάστηκε από την εταιρεία το Μάρτιο
8. Με βάση τους λογαριασμούς της εταιρείας, έχει προβεί σε έξοδα στο επίδικο ύψους περίπου €170.
9. Το κατάστημα σχεδιάστηκε από την αρχιτέκτονα Μύρια Κωνσταντινίδου και ο εργολάβος που εκτέλεσε το έργο ήταν ο κ. Νικόλαος Μακαρονάκης. Η Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι μετέβαινε στο επίδικο τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα και είχε και καθημερινά τηλεφωνικές και ηλεκτρονικές επικοινωνίες με το προσωπικό του καταστήματος εκεί. Όταν γινόταν η διαδικασία ενοικίασης του είχε πάει εκεί. Δεν υπήρχαν βιτρίνες, είχε τζαμαρόπορτες μπροστά που ήταν σπασμένες, στο πάτωμα ήταν ένα Κυπριακό μάρμαρο το οποίο είχε φθαρεί και οι Καθ' ων η Αίτηση τοποθέτησαν άλλο κεραμικό, τύπου γρανιτέ, πάνω στο υφιστάμενο μάρμαρο. Επίσης, τοποθετήθηκε καινούργιο αποχωρητήριο και νιπτήρας, είχε διαμορφωθεί ντουζιέρα με αποχωρητήριο και για άντρες και για γυναίκες, καινούργια κουζίνα γιατί η προηγούμενη ήταν παλιά, έγινε γραφείο, αλλάχτηκαν οι βιτρίνες μπροστά και μπήκαν υαλοπίνακες σε ολόκληρη την πρόσοψη. Επίσης, διαμορφώθηκε η ηλεκτρική εγκατάσταση, αλλάχθηκαν τα πάντα, ότι είχε σχέση με θέματα γραφείου και το τηλεφωνικό σύστημα. Κατά την αντεξέταση της, κατέθεσε ότι μόνο οι βιτρίνες, είχαν στοιχίσει £5.
10. Όταν ενοικίασαν το επίδικο κατάστημα, υπήρχαν βιτρίνες αλλά ήταν γυαλιά με κομμένα αλουμίνια, δεν μπορούσε να λειτουργήσει το κατάστημα. Η μάρτυρας κατέθεσε όμως ότι τους χάρισαν δύο ενοίκια για να αλλάξουν τα πατώματα και τις βιτρίνες, όπως άλλωστε φαίνεται και στο ενοικιαστήριο έγγραφο. Τα έξοδα που έκαμαν είναι στις Οικονομικές Καταστάσεις της εταιρείας ως ανακαίνιση και αποσβένονται κάθε χρόνο. Η μάρτυρας δεν μπορούσε να πει σε πόσα χρόνια γίνεται απόσβεση. Η Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι δεν πληρώθηκαν τα τελευταία ενοίκια, επειδή ήταν σε διαπραγμάτευση να αλλάξει το συμβόλαιο, να μειωθεί το ενοίκιο. Οι σχέσεις της με το προσωπικό του επίδικου καταστήματος ήταν άριστες και μιλούσαν καθημερινά. Της έλεγαν οι υπάλληλοι ότι πήγαινε ο κ. Κωνσταντίνου και τους έλεγε ότι δεν πληρώνουν τα ενοίκια και ότι θέλει να φύγουν από το κατάστημα γιατί έχει άλλο ενοικιαστή. Η μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ο κ. Κωνσταντίνου δημιουργούσε συνέχεια ένα ψυχολογικό πόλεμο στους υπαλλήλους, οι οποίοι έλεγαν ότι έχουν αυτή την πίεση και δεν μπορούν να δουλέψουν. Λόγω της πίεσης αυτής, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν μπορούσαν να συνεχίσουν με το κατάστημα. Δεν προέβησαν σε καταγγελία για παρενόχληση. Αναφορικά με τη σκάλα του επίδικου, η μάρτυρας κατέθεσε ότι την αφαίρεσαν, αφού ήταν διαμορφωμένη με τέτοιο τρόπο για να μπορεί να μετακινηθεί. Είχε τοποθετημένα διάφορα παρκέ και κεραμικά για να μπορούν να δειγματίζουν τα προϊόντα τους και μετακινήθηκε από το κατάστημα όπως και τα υπόλοιπα μετακινούμενα σταντ. Η προηγούμενη σκάλα που υπήρχε στο επίδικο πριν τοποθετήσουν τη δική τους, είχε φυλαχθεί στην αποθήκη, γιατί γνώριζαν πως φεύγοντας, θα έπρεπε να τοποθετηθεί στη θέση της, λόγω της ιδιότητας που είχε η δική τους σκάλα. Η σκάλα τοποθετήθηκε από τον κ. Νικόλαο Μακαρονάκη, ο οποίος είχε πάει στο επίδικο και κατά την περίοδο που μετακόμιζαν για να φύγουν και έκαμε κάποιες μικροδιορθώσεις. Η μάρτυρας δεν ήταν παρούσα κατά την επανατοποθέτηση της σκάλας, το πληροφορήθηκε από τον κ. Χατζηστυλλή. Σε σχέση με τον υπολογισμό της εμπορικής εύνοιας, η μάρτυρας κατέθεσε ότι, αν υπολογιστούν οι χρονιές που δούλευε πλήρως το κατάστημα της Λευκωσίας, δηλαδή, από το 2007 μέχρι το 2011 και αφαιρεθεί το μεικτό κέρδος και τα έξοδα, ξεκαθαρίζει το κέρδος συνάμα και το goodwill. Υπάρχει αναλυτική, χειρόγραφη κατάσταση της ίδιας (Τεκμήριο 18) και υπάρχει και στους λογαριασμούς της εταιρείας που έχουν κατατεθεί στο Φόρο. Στην κατάσταση, έχει στρογγυλέψει τα ποσά. Το μεικτό κέρδος της εταιρείας ήταν περίπου 45%. Από το επίδικο κατάστημα, τα έτη 2007-2011 είχαν καθαρό κέρδος €154.
11. Η δουλειά μειώθηκε το 2011 σε σχέση με προηγούμενα χρόνια, αλλά το επίδικο κατάστημα δεν πραγματοποίησε ζημιά. Κατά την αντεξέταση της, η μάρτυρας κατέθεσε ότι επισκέφθηκε για τελευταία φορά το επίδικο κατάστημα το 2012, όταν ετοιμάζονταν να φύγουν. Δεν ήταν παρούσα συνεχώς κατά τη μετακόμιση, ούτε ήταν παρούσα όταν παραδόθηκε η κατοχή. Επίσης, δεν ήταν παρούσα κατά την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Εξήγησε ότι ο ψυχολογικός πόλεμος στον οποίο αναφέρθηκε, συνίστατο στις επισκέψεις του κ. Κωνσταντίνου στο επίδικο και τις αναφορές του ότι η εταιρεία είναι χρεοκοπημένη, δεν έχει χρήματα να πληρώσει τα ενοίκια, έχει άλλο ενοικιαστή και να φύγουν από το επίδικο. Η κα. Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι όφειλαν ένα ενοίκιο για το 2011 και τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο
12. Μετά το Δεκέμβριο 2011, δεν είχαν πληρώσει ενοίκιο. Η μάρτυρας δέχθηκε ότι είχε περιέλθει σε γνώση της η επιστολή Τεκμήριο 5 και ότι μ' αυτήν ο ιδιοκτήτης τους καλούσε να πληρώσουν. Νομίζει πως δεν πλήρωσαν οποιοδήποτε ποσό μετά απ' αυτή την επιστολή. Εξέλαβαν την επιστολή ότι τους έλεγε να φύγουν. Ούτε μετά την επιστολή Τεκμήριο 6 έστειλαν οποιοδήποτε ποσό, γιατί είχαν πληρώσει και προκαταβολή, όπως είπε. Η κα. Κωνσταντίνου ήταν ειλικρινής. Κατέθεσε αυτά που γνωρίζει, ενώ αναφορές που αποτελούν εξ' ακοής μαρτυρία, δεν λαμβάνονται υπόψην. Η αναφορά της στα έξοδα που έκαναν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 όταν μπήκαν στα επίδικα καταστήματα, δεν καθιστούν εισπρακτέο άνευ ετέρου, οποιοδήποτε ποσό από την Αιτήτρια, ενώ η αναφορά της σε εμπορική εύνοια ήταν αρκετά επιφανειακή και μάλλον πρόχειρη και δεν υποστηρίχθηκε από άλλη, αποδεκτή μαρτυρία. Πραγματικά γεγονότα και ευρήματα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Η Αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια έξι

(6)καταστημάτων στη Λεωφόρο Λάρνακος 46 Α, Β, Γ, Δ και Ε, στη Λευκωσία, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/

1. Τα καταστήματα συμπληρώθηκαν πριν την 31.12.
2. Τα επίδικα καταστήματα ενοικιάσθηκαν από την Αιτήτρια στους Καθ' ων η Αίτηση 1, με ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 9.3.2005, για την περίοδο από 9.3.2005 μέχρι 8.3.2010 (Τεκμήριο 1), για να χρησιμοποιηθούν ως κατάστημα ειδών υγιεινής και κεραμικών (ρήτρα 11). Το ύψος του ενοικίου καθορίστηκε σε Λ.Κ.66.000 για ολόκληρη την περίοδο της ενοικίασης, προπληρωτέο σε μηνιαίες δόσεις. Το ενοίκιο του πέμπτου έτους καθορίστηκε σε Λ.Κ.1.429,50 μηνιαίως (ρήτρα 7). Σύμφωνα δε με τη ρήτρα 9, το ενοίκιο θα αυξανόταν κάθε δύο έτη κατά 14%. Δυνάμει της ρήτρας 10, ο ενοικιαστής θα κατέβαλλε, άμα τη υπογραφή του εγγράφου, δύο ενοίκια, εκ των οποίων το ένα, δηλαδή Λ.Κ.1.100, θα κρατείτο ως εγγύηση για την πιστή τήρηση των όρων του εγγράφου και θα επιστρεφόταν χωρίς τόκο, μετά τη λήξη της ενοικίασης και την παραλαβή της κατοχής, αφού προηγουμένως αφαιρούνταν οποιαδήποτε ποσά ζημιών που προξενήθηκαν από τον ενοικιαστή και οποιεσδήποτε οφειλόμενες υποχρεώσεις. Σε καμία περίπτωση το ποσό αυτό θα θεωρείτο ως ενοίκιο. Οι ρήτρες 17 και 18 προνοούν ως ακολούθως: «
3. Ρητώς συμφωνείται ως δια την περίοδον των πέντε ετών της ενοικιάσεως και δη από την 9ην Μρτίου, 2005 μέχρι της, 9ης Μαρτίου 2010 με το καθορισμένον ενοίκιον των Λ.Κ. από 1.100 μέχρι χιλίων τετρακοσίων είκοσι εννέα & 50 cent (Λ.Κ.1.429,50 cent) μηνιαίως ως φαίνεται ανωτέρω του συμβολαίου σελίς 1 παράγραφος
4. Ο ενοικιαστής θα ενημερώσει τον ιδιοκτήτη γραπτώς τρεις τουλάχιστον μήνες προ τη λήξη της ενοικιάσεως του πέμπτου έτους δια την πρόθεση του εάν θα συνεχίσει την ενοικίαση δια το έκτον έτος ή 2ην πενταετίαν, του ως άνω ακινήτου καταστημάτων με το καθορισμένο ενοίκιον των Λ.Κ. χιλίων τετρακοσίων είκοσι εννέα λιρών 50 cent (Λ.Κ.1.429,50cent) μηνιαίως ως φαίνεται ανωτέρω του συμβολαίου ή εάν θα τερματίσει την ενοικίασην ευθύς ως παρέλθουν οι εξήκοντα μήνες της ενοικιάσεως (πέντε ετών) και ότι δεν προτίθεται να παραμείνει δια την συνέχισιν του 6ου έκτου χρόνου ως ενοικιαστής του ως άνω ακινήτου (καταστήματος).
5. Ο ιδιοκτήτης υποχρεούται να δεχθεί τον τερματισμόν της ενοικίασης εάν γίνει όπως και πάνω προβλέπεται.» Ο ενοικιαστής δεν δικαιούνταν να καθυστερήσει την πληρωμή οποιασδήποτε μηνιαίως δόσης ή μέρους αυτής (ρήτρα 21). Αν ο ενοικιαστής καθυστερούσε να πληρώσει το ενοίκιο ενός οποιουδήποτε μήνα ή μέρος αυτού για περίοδο 7 ημερών μετά την επίδοση προς αυτόν γραπτής ειδοποίησης εκ μέρους του ιδιοκτήτη, ο τελευταίος είχε το δικαίωμα να προβεί σε όλα τα απαραίτητα δικαστικά διαβήματα για την έξωση του ενοικιαστή (ρήτρα 40). Περαιτέρω, ο ενοικιαστής υποχρεούνταν να διατηρεί την ηλεκτρική εγκατάσταση σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση με δικά του έξοδα, να πληρώνει τα σχετικά τέλη και δικαιώματα για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος και υποχρεούνταν να μη μεταβάλλει ή μετακινεί την ηλεκτρική ή άλλη εγκατάσταση του επίδικου χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση της ιδιοκτήτριας (ρήτρες 26 και 27). Η ιδιοκτήτρια δεν είχε την ευθύνη των αναγκαίων επισκευών του επίδικου (ρήτρα 29), ενώ με τις ρήτρες 31 και 33, συμφωνήθηκαν τα ακόλουθα: «
6. Ο ενοικιαστής δεν δικαιούται να προβαίνει σ' οποιαδήποτε μετατροπή του κτήματος ή σ' οποιαδήποτε προσθήκη σ' αυτό χωρίς την προηγούμενη γραπτής συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Κάθε τέτοια προσθήκη ή εγκατάσταση ή μετατροπή θα γίνεται εξόδοις του ενοικιαστού και θα ανήκει στον ιδιοκτήτη. Σε περίπτωση παράβασης του όρου από τον ενοικιαστή, ο ιδιοκτήτης θα δικαιούται, χωρίς επηρεασμό των άλλων δικαιωμάτων του δυνάμει του Εγγράφου αυτού, να ζητήσει όπως ο ενοικιαστής επαναφέρει με δικά του έξοδα το κτήμα στην αρχική του κατάσταση.
7. Ο ενοικιαστής οφείλει να επιστρέψει το κτήμα κατά τον τερματισμό της ενοικίασης με οποιοδήποτε τρόπο, σε άριστη κατάσταση, στην οποία αυτός αναγνωρίζει ότι το έχει παραλάβει, και ευθύνεται για κάθε ζημιά ή βλάβη στο κτήμα με εξαίρεση τη ζημιά από φυσική φθορά.» Οι πρόνοιες της ρήτρας 33 επαναλαμβάνονται στη ρήτρα
8. Επί του εγγράφου σημειώθηκε χειρόγραφα επιπλέον όρος ότι η ιδιοκτήτρια χαρίζει δύο ενοίκια, των μηνών Απριλίου και Μαίου 2005, επειδή η Καθ' ης η Αίτηση 1 ανάλαβε ιδίοις εξόδοις, την αλλαγή και αντικατάσταση των βιτρινών και των πατωμάτων των καταστημάτων με καινούργια. Μετά τη λήξη της ενοικιάσεως, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 παρέμειναν στο επίδικο υποστατικό ως θέσμιοι ενοικιαστές. Το τελευταίο καταβαλλόμενο ενοίκιο ήταν €2.442.- μηνιαίως, το οποίο ήταν καταβλητέο την 9η ημέρα κάθε μήνα. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρέδωσαν την κατοχή των επιδίκων το Μάιο
9. Δυνάμει των προνοιών του άρθρου 27

(1)[1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, οι όροι του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου εφαρμόζονται στις θέσμια ενοικίαση. Η Αιτήτρια διόρισε Πληρεξούσιο Αντιπρόσωπο της τον Μ.Α.1 και αδελφό της, Μιχαήλ Κωνσταντίνου, με Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο, την 27.3.2012 (Τεκμήριο 2). Περί τον Δεκέμβριο 2011, οι Καθ' ων η Αίτηση, λόγω της οικονομικής κρίσης, είχαν ζητήσει από την Αιτήτρια και/ή τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της, να γίνει μείωση του καταβαλλομένου ενοικίου, από €2.442.- σε €1.800.- Η Αιτήτρια, δια του κ. Κωνσταντίνου αλλά πριν την παραχώρηση του εν λόγω πληρεξουσίου, συμφώνησε τη μείωση του ενοικίου σε €1.800 για οκτώ μήνες και απέστειλε νέο ενοικιαστήριο έγγραφο στους Καθ' ων η Αίτηση, το οποίο η ίδια είχε υπογράψει (Τεκμήριο 3). Δεχόμαστε ότι ο κ. Κωνσταντίνου ενεργούσε για λογαριασμό της αδελφής του και Αιτήτριας, κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο. Οι Καθ' ων η Αίτηση συναλλάσσονταν μαζί του και όχι απευθείας με την Αιτήτρια. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν υπέγραψαν το προταθέν από την Αιτήτρια νέο ενοικιαστήριο έγγραφο και απέστειλαν άλλο ενοικιαστήριο έγγραφο, με διαφορετικό περιεχόμενο, περί τον Ιανουάριο

1. Το προταθέν από τους ενοικιαστές νέο ενοικιαστήριο έγγραφο απορρίφθηκε από την Αιτήτρια, με την επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 23.1.2012 (Τεκμήριο 5). Με την ίδια επιστολή η Αιτήτρια αντιπροτείνει να αντικαταστήσει το υφιστάμενο ενοικιαστήριο με εκείνο που είχε στείλει υπογεγραμμένο από την ίδια και κάλεσε τους Καθ' ων η Αίτηση 1 να το υπογράψουν εντός 15 ημερών. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν υπέγραψαν. Με δεύτερη επιστολή, ημερομηνίας 22.2.2012, η οποία παραλήφθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 την 5.3.2012 (Τεκμήριο 6), η Αιτήτρια μέσω των δικηγόρων της τερμάτισε την ενοικίαση και κάλεσε τους Καθ' ων η Αίτηση 1 να παραδώσουν τα επίδικα υποστατικά μέχρι 30.4.2012 και να καταβάλουν τα ενοίκια που όφειλαν μέχρι τότε, εντός 5 ημερών, μειωμένα στο ποσό των €1.
2. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ήταν ήδη θέσμιοι ενοικιαστές. Με απαντητική επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 5.3.2012 (Τεκμήριο 7), οι Καθ' ων η Αίτηση 1 λέγουν ότι είναι θέσμιοι ενοικιαστές από 8.3.2010, ότι θα παραδώσουν μέχρι 30.4.2012 και ότι ο τερματισμός της ενοικίασης ήταν παράνομος. Η ειδοποίηση για την καταβολή των ενοικίων εντός 21 ημερών αποτελεί δια νόμου ειδοποίηση (statutory notice) και στέλνεται από τον ιδιοκτήτη προς το θέσμιο ενοικιαστή του. Η ειδοποίηση παράδοσης της κατοχής (notice to quit) στέλνεται από τον ιδιοκτήτη προς το συμβατικό ενοικιαστή του και πρόκειται για τον τερματισμό της συμβατικής ενοικίασης και ουδεμία σχέση έχει με τη δια νόμου ειδοποίηση (βλέπετε το σύγγραμμα Megary's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 181, κάτω από την επικεφαλίδα "Determination of contractual tenancy"). Κρίνω πως είναι σαφές ότι, στην παρούσα περίπτωση, εφόσον ο ενοικιαστής ήταν ήδη θέσμιος, δεν υπήρχε συμβατική ενοικίαση σε ισχύ για να τερματιστεί, ενώ ταυτόχρονα, η θέσμια ενοικίαση δεν τερματίζεται, παρά μόνο δίδεται ειδοποίηση σύμφωνα με τον Νόμο, εξόφληση των οφειλομένων ενοικίων για να δικαιούται ο ιδιοκτήτης να απαιτήσει διάταγμα έξωσης. Στην παρούσα περίπτωση, δεν ζητείται διάταγμα έξωσης και δεν υπάρχει θέμα παράνομου τερματισμού. Η Αιτήτρια δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της, κατέβαλε το ποσό των €5.097,39 για την τοποθέτηση σκάλας στο επίδικο και την στήριξη των βιτρινών, κατά ή περί τον Οκτώβριο ή Νοέμβριο 2012 (Τεκμήριο 8). Η Αιτήτρια δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της, κατέβαλε το ποσό των €3.000 κατά ή περί τον Σεπτέμβριο 2012, για την τοποθέτηση πατώματος παρκέ τύπου laminate στο μεσοπάτωμα, τσεκολλαδούρες και γωνίες αλουμινίου και την αφαίρεση γωνιών και υπολειμμάτων του προηγούμενου πατώματος, καθώς και αποκατάσταση κάποιων ζημιών στις γωνίες (Τεκμήριο 9). Η Αιτήτρια δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της, κατέβαλε το ποσό των €3.276 κατά ή περί τον Ιούλιο 2012, για την επιδιόρθωση των επιδίκων η οποία συνίστατο στην αφαίρεση κεραμικών από τους τοίχους του μεσοπατώματος, αφαίρεση γυψοσανίδων και ντουζ στο ισόγειο, επιδιόρθωση τοίχων και κολώνων στο μεσοπάτωμα και στο ισόγειο και επιδιόρθωση των κεραμικών του ισογείου (Τεκμήριο 10). Η Αιτήτρια δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της, κατέβαλε το ποσό των €2.450 κατά ή περί τον Ιούλιο και Σεπτέμβριο 2012, για επιδιορθώσεις στην ηλεκτρολογική εγκατάσταση στα επίδικα καταστήματα (Τεκμήριο 11). Περί τον Ιούλιο και Αύγουστο 2012, η Αιτήτρια μέσω του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της, κατέβαλε το ποσό των €3.500 για μπογιάτισμα των τοίχων και των πλαισίων των πορτών των επιδίκων καταστημάτων, σπάτουλα στους τοίχους και στις κολώνες και επιδιόρθωση μίας πόρτας (Τεκμήριο 12). Περί τον Ιούνιο 2012, η Αιτήτρια μέσω του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της, κατέβαλε το ποσό των €60.- για το άνοιγμα δύο πορτών και την εφαρμογή κλειδαριών, στα επίδικα καταστήματα (Τεκμήριο 13). Οι δικηγόροι της Αιτήτριας απέστειλαν επιστολή ημερομηνίας 10.5.2012 στο δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση (Τεκμήριο 14), με την οποία προειδοποίησαν για τη διεκδίκηση αποζημιώσεων για την κατοχή των επίδικων υποστατικών. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 οφείλουν τα ενοίκια από Δεκέμβριο 2011 έως Μάιο 2012 τα οποία δεν έχουν πληρωθεί, προς ποσό €1.800 μηνιαίως, €10.
3. Εγγύηση: Στο Ενοικιαστήριο Έγγραφο Τεκμήριο 1, η ισχύς του οποίου έληξε την 8.3.2010, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 υπέγραψε το πιο κάτω λεκτικό εγγύησης: «Ο υποφαινόμενος Κώστας Χατζιστυλλής από Λεμεσό εγγυούμαι την εκπλήρωση από τον ενοικιαστή όλων των υποχρεώσεων του δυνάμει του παρόντος Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 9ης Μαρτίου 2005 και η εγγύηση αυτή θα είναι δεσμευτική για εμένα και θα εξακολουθεί να καλύπτει και κάθε νοητή ή υπονοούμενη παράταση του ως άνω Εγγράφου, και θα εξακολουθώ να ευθύνομαι ως εγγυητής του Ενοικιαστή για οποιαδήποτε υποχρέωση αυτού σχετικά με την ενοικίαση και κατοχή του κτήματος μέχρι εκκένωσης και παράδοσης τούτου στην ιδιοκτήτη.» Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza

(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian

(1969)1 C.L.R. 1 και Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1(Β) Α.Α.Δ.

1. Κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης στην πρώτη αυθεντία, η σχετική νομοθεσία στην Κύπρο ήταν το Κεφ. 108, Rent Restriction Law. Ο έντιμος Δικαστής Hallinan, αποφάσισε ότι (σελίδα 150): "It is quite clear that such guarantee would not apply to a statutory tenancy under the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act,
2. In the commentary on section 15 of that Act contained in Megarry Rent Acts (6th Edition, page 165) the learned author states:- 'Again the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang, so that a guarantor of the rent under the contractual term is not liable for rent accruing during the statutory tenancy.' ... "It is clear from the wording of section 8

(3)of our law that the legislative authority merely intended to confer a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England, obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable; subject to the provisions of this law, as in England, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy." Στην αυθεντία Michael v. Nishanian (πιο πάνω), αποφασίστηκε ουσιαστικά, ότι όπου το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει περίοδο ανανέωσης, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης [2]. Στην παρούσα περίπτωση, στο ενοικιαστήριο έγγραφο προβλεπόταν δυνατότητα ανανέωσης για ένα χρόνο ή για δεύτερη πενταετία, εναπόκειτο στον ενοικιαστή, μετά από ειδοποίηση του ενοικιαστή και με το ενοίκιο να παραμένει στο τελευταίο πληρωτέο δυνάμει του εγγράφου, δηλαδή Λ.Κ.1.429,50 ήτοι €2.

1. Τόσο η δυνατότητα ανανέωσης της συμβατικής ενοικίασης, όσο και η περίοδος τέτοιας ανανέωσης, ήταν ή έπρεπε να ήταν υπόψην του Καθ' ου η Αίτηση 2, όταν παραχωρούσε την εγγύηση του. Η συμβατική ενοικίαση όμως δεν ανανεώθηκε και ο ενοικιαστής κατέστη θέσμιος από 9.3.2010 (βλέπετε πιο πάνω). Με την απόφαση στην υπόθεση Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), και ενώ η νομοθεσία σε ισχύ τότε ήταν το Κεφ. 86, Rent (Control) Law, κατέστη σαφές ότι η εγγύηση σε ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή μετά που το εν λόγω έγγραφο έληξε ή τερματίστηκε νόμιμα, και μόνον, εάν χρησιμοποιείται πολύ σαφές και ισχυρό λεκτικό, δυνατόν να θεωρηθεί ότι ισχύει [3]. Όπως φαίνεται από το λεκτικό της εγγύησης το οποίο παρατίθεται πιο πάνω, αυτό δεν είναι τόσο ισχυρό ούτως ώστε να θεωρηθεί ότι ο εγγυητής ανέλαβε υποχρέωση έναντι του ιδιοκτήτη κατά τη θέσμια ενοικίαση. Πέραν του αποσπάσματος που παραθέτω πιο κάτω και το οποίο είναι το απαύγασμα της νομολογίας κατά την κρίση μου, ο έντιμος Δικαστής κ. Χατζηαναστασίου ξεκαθάρισε επίσης, στη σελίδα 16, ότι, ενόψει ρητρών στο ενοικιαστήριο έγγραφο για την υποχρέωση του ενοικιαστή να παραδώσει το μίσθιο στο τέλος της περιόδου ενοικιάσεως και για το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να καταγγείλει τη σύμβαση σε περίπτωση παραβιάσεως όρου αυτής από τον ενοικιαστή, δηλαδή δύο ρητρών που προνοούν το τέλος της σχέσης, δεν υπάρχει συνεχής εγγύηση (continuing guarantee) εφόσον δεν υπάρχει συνεχής σχέση (continuing relationship). Στην πιο πρόσφατη αυθεντία, Αργύρη v. Χρυσοστόμου (πιο πάνω), και πάλιν υπήρχε σύμβαση ενοικίασης, με συγκεκριμένη περίοδο ενοικίασης και δικαίωμα ανανέωσης για περαιτέρω περίοδο. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης και όχι τη λήξη της αρχικής περιόδου, ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και θα πρέπει να είχε την πρόθεση να εγγυηθεί τον ενοικιαστή για ολόκληρη την περίοδο, όχι μόνο την αρχική. Στην παρούσα περίπτωση, η περίοδος ανανέωσης δεν ήταν καθορισμένη, εφόσον δεν ήταν μία αλλά ο ενοικιαστής είχε επιλογή μεταξύ ενός έτους ή μίας πενταετίας. Επίσης, στην αυθεντία αποφασίστηκε ότι, η επέκταση της συμφωνίας για περαιτέρω περίοδο, δε δημιουργούσε νέα συμφωνία και κατ' επέκτασιν δεν απάλλασσε τον εγγυητή από τις υποχρεώσεις του, σύμφωνα με το άρθρο 91 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.
2. Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν ευθύνεται ως εγγυητής των Καθ' ων η Αίτηση 1 έναντι της Αιτήτριας, από τη χρονική στιγμή λήξης της συμβατικής ενοικίασης και κατά τη διάρκεια της θέσμιας ενοικίασης, δηλαδή μετά την 8.3.
3. Ζημιές: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνω ότι η Αιτήτρια δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της όντως διεξήγαγε εργασίες επιδιόρθωσης και/ή ανανέωσης στα επίδικα υποστατικά. Το ερώτημα είναι για ποιες απ' αυτές είναι υπόλογοι οι Καθ' ων η Αίτηση 1, σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο. Με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο (βλέπετε πιο πάνω), ο ενοικιαστής, δηλαδή οι Καθ' ων η Αίτηση 1, είχαν την ευθύνη επαναφοράς των επίδικων σε σχέση με οποιαδήποτε μετατροπή ή προσθήκη σ' αυτά που έγινε χωρίς την προηγούμενη, γραπτή, συγκατάθεση της ιδιοκτήτριας. Επίσης, είχαν την ευθύνη να παραδώσουν τα επίδικα σε άριστη κατάσταση, χωρίς οποιαδήποτε ζημιά, με εξαίρεση τη ζημιά από φυσική φθορά. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 είχαν αλλάξει τα πατώματα και τις βιτρίνες κατά την έναρξη της ενοικίασης, με τη συγκατάθεση της ιδιοκτήτριας και για την εργασία αυτή τους είχε χαριστεί και ποσό από τα πρώτα ενοίκια. Παρέδωσαν τα επίδικα χωρίς να γίνουν αφαιρέσεις κάποιων προσθηκών ή μετατροπών, όπως η προσθήκη ντουζ και γραφείου και τα κεραμικά τους τοίχους και χωρίς να επαναφερθούν ζημιές που δεν αποδίδονται σε φυσική φθορά, όπως η τοποθέτηση της σκάλας στην πρότερα θέση και η επιδιόρθωση των ζημιών στις κολώνες. Έχοντας ακούσει τους μάρτυρες και έχοντας μελετήσει τις φωτογραφίες Τεκμήρια 15 και 16, βρίσκουμε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 τοποθέτησαν μεν την προηγούμενη σκάλα των επιδίκων εντός των καταστημάτων, αλλά δεν την έβαλαν στη θέση της, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει σκάλα προς το μεσοπάτωμα. Περαιτέρω, δεν υπήρχαν κάγκελα γύρω από το μεσοπάτωμα. Οι βιτρίνες δεν φαίνεται να είχαν οποιεσδήποτε ζημιές, με την έννοια των σπασμένων υαλοπινάκων ή αλλοιωμένων πλαισίων. Το σχετικό Τεκμήριο 8 αφορά στηρίγματα των βιτρινών, αλλά δεν υπάρχει ενώπιον μας οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία. και δεχόμαστε τη σχετική μαρτυρία του Μ.Α.
4. Δεχόμαστε μόνο το ποσό των €3.939,39 που αφορά τα κάγκελα και τη σκάλα. Αναφορικά με το πάτωμα, δεν αποκαλύπτεται ζημιά στο μωσαϊκό, απλά φαίνεται ότι το παρκέ που είχαν τοποθετήσει οι ενοικιαστές, σε κάποια μέρη δεν αφαιρέθηκε εντελώς και υπήρχαν υπολείμματα. Κρίνουμε επίσης ότι η τοποθέτηση τσεκολαδούρων και γωνίων αλουμινίου, η αφαίρεση των υπολειμμάτων και η αποκατάσταση ζημιών στις γωνίες των επιδίκων, ήταν απαραίτητη για να επαναφερθούν σε καλή κατάσταση. Η τοποθέτηση νέου πατώματος όμως δεν ήταν απαραίτητη. Εγκρίνεται ποσό €748,80, ήτοι το ποσό του Τεκμηρίου 9 αφαιρουμένης της χρέωσης για το παρκέ και του αντίστοιχου ποσού Φ.Π.Α. Σε σχέση με τη θεραπεία υπό Β5(γ) της κυρίως Αίτησης και υπό το φως της σχετικής μαρτυρίας όπως έχει αξιολογηθεί, κρίνουμε ότι το ποσό των €3.276 για την αποκατάσταση ζημιών στα επίδικα υποστατικά, όπως αφαίρεση κεραμικών από τους τοίχους του μεσοπατώματος, αφαίρεση τοίχων από γυψοσανίδες, αφαίρεση ντουζ και επιδιόρθωση, επιδιόρθωση τοίχων και κολώνων στο μεσοπάτωμα και στο ισόγειο και επιδιόρθωση κεραμικών ισογείου, δικαιολογείται και αποδίδεται. Τα ίδια ισχύουν και για τη θεραπεία υπό Β5(δ), που αφορούν εργασίες για την επαναφορά των επιδίκων στην πρότερα της ενοικίασης κατάσταση. Η θεραπεία υπό Β5(ζ) απορρίπτεται αφού αφενός δεν έχουμε πιστέψει τον συγκεκριμένο μάρτυρα και αφετέρου δεν αποδείχθηκε η ευθύνη των ενοικιαστών για την αντικατάσταση οποιωνδήποτε κλειδαριών στα επίδικα. Όσον αφορά τη θεραπεία υπό Β5(ε), από την ενώπιον μας μαρτυρία, κρίνουμε ότι τα μπογιατίσματα αφορούσαν φυσική φθορά και όχι ζημιές και το ποσό δεν εγκρίνεται. Από τα επιδικασθέντα ποσά, πρέπει να αφαιρεθεί ποσό €1.879,50 το οποίο πληρώθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 κατά την έναρξη της ενοικίασης και παρέμεινε εις χείρας της ιδιοκτήτριας. Επιπλέον, η αξίωση για τόκο 9% δεν φαίνεται να εδράζεται στη μεταξύ των μερών συμφωνία. Ως εκ τούτου, επιδικάζεται νόμιμος τόκος. Ανταπαίτηση: Σε συνέχεια των πιο πάνω αναφορικά με τους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου, κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 αφενός δεν έχουν αποδείξει ότι είχαν ξοδέψει €170.000 στα επίδικα κατά την έναρξη της ενοικίασης, αφετέρου ότι το ποσό δεν αποσβέστηκε μεν και ευθύνεται γι' αυτό η ιδιοκτήτρια δε. Για το ποσό των €15.000 το οποίο ανταπαιτούν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν υπάρχει ενώπιον μας ικανοποιητική, αποδεκτή μαρτυρία. Αέρας (Goodwill): Οι Καθ' ων η Αίτηση ανταπαιτούν ποσό €150.000 ως απώλεια εμπορικής εύνοιας και/ή αέρα και/ή ως διαφυγόντα κέρδη. Το άρθρο 13 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί τα ακόλουθα: «
5. Όταν λόγω της άσκησης στο κατάστημα από τον ενοικιαστή επιτηδεύματος ή εργασίας συνυπάρχει εμπορική εύνοια (αέρας) την οποία ο ενοικιαστής θα απωλέσει ολικώς ή μερικώς σε περίπτωση μετακίνησης του σε άλλο κατάστημα, το Δικαστήριο, κατά την έκδοση απόφασης ή διατάγματος δυνάμει οποιασδήποτε από τις παραγράφους (ζ) και (η) του εδαφίου

(1)του άρθρου 11, μπορεί αν δε θεωρεί επαρκή την προβλεπόμενη από το άρθρο 12 αποζημίωση, να διατάξει την καταβολή επιπλέον αποζημίωσης στον ενοικιαστή, που να μην υπερβαίνει την απώλεια της εμπορικής εύνοιας, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις συνθήκες του ενοικιαστή, καθώς και την πιθανότητα αύξησης της ενοικιαστικής αξίας του ακινήτου λόγω της απώλειας της εμπορικής εύνοιας, ενώ δεν είναι εκτελεστό το διάταγμα ή η απόφαση, μέχρις ότου πληρωθεί το ανωτέρω ποσό της αποζημίωσης.» Σημειώνεται ότι στην παρούσα περίπτωση, οι Καθ' ων η Αίτηση εγκατέλειψαν το επίδικο και δεν έχουν αποδείξει ότι εξαναγκάστηκαν να το πράξουν, όπως ισχυρίστηκαν. Συνεπώς, το άρθρο 13 δεν τυγχάνει αμέσου εφαρμογής, εφόσον δεν έχει εκδοθεί διάταγμα έξωσης. Θα εξετάσω τις πρόνοιες του και τη σχετική νομολογία για σκοπούς πληρότητας και καθοδήγησης αναφορικά την απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση. Το άρθρο 13, πριν τροποποιηθεί από τον Ν.102(I)/95, ανέφερε άμεσα ότι ο ιδιοκτήτης καρπούται το όφελος της αύξησης της ενοικιαστικής αξίας του επίδικου ενώ ο ενοικιαστής υφίσταται ζημία. Όπως το άρθρο έχει τροποποιηθεί, η αύξηση της ενοικιαστικής αξίας εις χείρας του ιδιοκτήτη, είναι ένα από τα σημεία που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια να επιδικάσει αποζημιώσεις στον ενοικιαστή για την απώλεια εμπορικής εύνοιας. Πόσο αυτή η τροποποίηση επηρεάζει το είδος της μαρτυρίας που το Δικαστήριο πρέπει να έχει ενώπιον του και την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας; Τι λέει παλαιότερη νομολογία: Στην αυθεντία, επί του άρθρου 13 ως είχε, Nicolaides v. Chrysochou

(1988)1 C.L.R. 687, το Ανώτατο Δικαστήριο υπενθύμισε ότι το άρθρο έκαμε την πρώτη του εμφάνιση στην Κυπριακή Νομοθεσία, στο Κεφ. 86 και ότι είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 4

(1)του Αγγλικού Landlord and Tenant Act 1927. Η Αγγλική λέξη η οποία χρησιμοποιείται είναι η λέξη «goodwill». Ο έντιμος Δικαστής κ. Στυλιανίδης, με αναφορά στις Αγγλικές αυθεντίες Whiteman Smith Motor Company Limited v. Chaplin and Another

(1934)2 K.B. 35, Charrington & Co. v. Simpson

(1935)A.C. 325 και Ireland v. Taylor

(1948)2 All ER 450 και στην Κυπριακή Mehmet Ali Sulay v. Ananinya Kazandjian 24 C.L.R. 37, εδραίωσε ως αρχές της νομολογίας επί του άρθρου 13, κατά την αντίληψη μου, ότι: · Η εμπορική εύνοια προσμετράται ως η διαφορά μεταξύ του ενοικίου του επίδικου όπου δεν ασκείτο προηγούμενα ουδεμία επιχείρηση, και του ενοικίου του επίδικου όπου αυτό στέγαζε μία παρόμοια επιχείρηση για πολλά χρόνια. · Η εμπορική εύνοια που προσθέτει στην αξία ακινήτου είναι η εύνοια που προσκολλήθηκε και συνυπάρχει τώρα με το ακίνητο (adherent goodwill), ανεξαρτήτως της τοποθεσίας του και που φυσιολογικά αντικαθρεφτίζεται στο υψηλότερο ενοίκιο που θα πλήρωνε ενοικιαστής για να ασκήσει στο ακίνητο παρόμοια επιχείρηση. · Αλλαγές που έχουν επέλθει στην περιοχή ή στη φύση του επιτηδεύματος του ενοικιαστή, που δεν απορρέουν άμεσα από την άσκηση της επιχείρησης του ενοικιαστή, πρέπει να παραβλέπονται στον υπολογισμό της αύξησης της ενοικιαστικής αξίας. · Το μέτρο της αποζημίωσης του ενοικιαστή είναι τι κερδίζει ο ιδιοκτήτης και όχι τι χάνει ο ίδιος. · Η εμπορική εύνοια δυνάμει του Νόμου δεν έχει καμία σχέση με τον «αέρα» που καταβάλλεται από το νέο στον αποχωρούντα ενοικιαστή. Στην αυθεντία Mehmet Ali Sulay v. Ananiya Kazandjian 24 C.L.R. 37, στη σελίδα 38, ο έντιμος Δικαστής Ζεκιά κατέγραψε τις κύριες προϋποθέσεις για την έκδοση διαταγής για αποζημίωση: (a) that goodwill became attached to the business premises in question by reason of the carrying thereon by the tenant of some trade or business; (b) that the rental value has increased owing to such business having been carried on by the tenant; (c) that the landlord shall get the benefit of such increase; and (d) that the tenant shall suffer a loss by giving up possession of such business premises.» Ότι οι πιο πάνω προϋποθέσεις είναι αυτές που πρέπει να ικανοποιηθούν για να αποδειχθεί απαίτηση για καταβολή αποζημίωσης δυνάμει του άρθρου 13, επιβεβαιώθηκε στην Κόσμος Λτδ κ.ά. v. Φυλακτού Λτδ

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1086. Στην σελίδα 1102, ο έντιμος Δικαστής κ. I. Πογιατζής είπε: «Η επιχείρηση της πώλησης παπουτσιών από τους εφεσείοντες μέσα στο επίδικο κατάστημα για πολλά χρόνια δεν συνεπάγεται αυτόματα τη δημιουργία εμπορικής εύνοιας δυνάμενης να αποτιμηθεί σε κάποιο ποσό, έστω κατά προσέγγιση, το οποίο το Δικαστήριο να μπορεί μόνο του να εκτιμήσει στην απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας αναφορικά με την αξία του. Και αν ακόμα υποθέσουμε ότι το Δικαστήριο θα μπορούσε, με την ενώπιον του μαρτυρία, να προβεί σε εύρημα αναφορικά με την αξία της εμπορικής αυτής εύνοιας και σε περαιτέρω εύρημα ότι οι εφεσείοντες, εγκαταλείποντας το κατάστημα, υφίστανται απώλεια ισάξια με την εύνοια αυτή, η αξίωση των εφεσειόντων θα ήταν και πάλιν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι οι εφεσίβλητοι ιδιοκτήτες καρπώθηκαν είτε όλο είτε μέρος του ποσού που αντιπροσωπεύει την απώλεια αυτή. Σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο θα επεδίκαζε στους εφεσείοντες ως αποζημιώσεις μόνο το ποσό που καρπώθηκαν οι εφεσίβλητοι ως αποτέλεσμα της αύξησης στην ενοικιαστική αξία του επίδικου ακινήτου που επήλθε αποκλειστικά από την εμπορική εύνοια που δημιούργησαν οι εφεσείοντες και ακολούθως την απώλεσαν μαζί με την απώλεια της κατοχής του καταστήματος.» [δική μου υπογράμμιση] Περαιτέρω και σε σχέση ακριβώς με τον υπολογισμό αυτής της απώλειας, στην Nicolaides τονίστηκε η ανάγκη μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου από εμπειρογνώμονα αναφορικά με την εμπορική εύνοια του ενοικιαστή (σελίδα 704). Απαντώντας το ερώτημα που θέσαμε πιο πάνω παραπέμπουμε στα όσα είπε ο έντιμος Δικαστής κ. Κρονίδης, στην αυθεντία Ιωάννου v. Θεοδούλου κ.ά.

(2001)1 Α.Α.Δ. 113: «Η νομολογία, όπως έχει καθοριστεί με τις αποφάσεις Κόσμος Λτδ. και Nicolaides, δε διαφοροποιείται, σε σχέση με τα εξεταζόμενα θέματα, από την τροποποίηση του άρθρου 13 που έγινε με το Νόμο 102(I)/95.» Ενώπιον μας δεν υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία αναφορικά με την αποζημιωτέα εμπορική εύνοια των Καθ' ων η Αίτηση 1, δυνάμει του άρθρου 13 και υπό το φως της νομολογίας, ούτε και ικανοποιητική μαρτυρία αναφορικά με την οποιαδήποτε σχετική απώλεια των Καθ' ων η Αίτηση 1 ως ειδική αποζημίωση, ανεξάρτητα από το άρθρο

1. Η μαρτυρία της Μ.Κ.2 δεν ήταν αρκετή ως η νοητική εικασία (intelligent guess) εμπειρογνώμονα για την εν λόγω εύνοια και δεν ήταν ικανοποιητική για την απόδειξη οποιουδήποτε ποσού ως διαφυγόντα κέρδη. Δεν υπάρχει ενώπιον μας μαρτυρία για την προσκόλληση εμπορικής εύνοιας στα επίδικα, για την πραγματική αύξηση στην ενοικιαστική αξία των επιδίκων που προκύπτει από την άσκηση της επιχείρησης των Καθ' ων η Αίτηση 1 σ' αυτά, για το κέρδος εις χείρας της ιδιοκτήτριας δια της αύξησης στην ενοικιαστική αξία των επιδίκων από την άσκηση της εν λόγω επιχείρησης. Η ανταπαίτηση για αποζημίωση ως απώλεια εμπορικής εύνοιας ή διαφυγόντα κέρδη, αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, διαφωνούντων και των δύο Παρέδρων αναφορικά με το ύψος των αποζημιώσεων αλλά όχι των ενοικίων, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 για τα πιο κάτω ποσά: (α) €8.920,50 ως οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από Δεκέμβριο 2011 έως Μάϊο 2012, προς ποσό €1.800 μηνιαίως και αφού αφαιρέθηκε ποσό €1.879,50, πλέον νόμιμο τόκο. (β) €3.939,39 που αφορά την τοποθέτηση μεταλλικής σκάλας με πάτημα ξύλου και τοποθέτηση καγκέλλων για το πατάρι 14 μέτρων, πλέον νόμιμο τόκο. (γ) €748,80 για την τοποθέτηση τσεκολαδούρων και γωνίων αλουμινίου, αφαίρεση των υπολειμμάτων και αποκατάσταση ζημιών στις γωνίες των επιδίκων, πλέον νόμιμο τόκο. (δ) €3.276 για την αποκατάσταση ζημιών στα επίδικα υποστατικά, ήτοι αφαίρεση κεραμικών από τοίχους του μεσοπατώματος, αφαίρεση τοίχων από γυψοσανίδα, αφαίρεση ντουζ και επιδιόρθωση, επιδιόρθωση τοίχων και κολώνων στο μεσοπάτωμα και στο ισόγειο και επιδιόρθωση κεραμικών ισογείου, πλέον νόμιμο τόκο. (ε) €2.450 για την επιδιόρθωση ζημιών και/ή αντικατάσταση ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων στα επίδικα υποστατικά, πλέον νόμιμο τόκο. (στ) Έξοδα ως θα υπολογισθούν από την Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €20.000, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα επιδόσεων. Η Αίτηση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση 2 και εναντίον της Αιτήτριας ως αυτά θα υπολογισθούν από την Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €20.
2. Η Ανταπαίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €100.000 - €500.
3. Η απόφαση να συνταχθεί αφού χαρτοσημανθεί το Τεκμήριο
4. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση, Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «27

(1)Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχήν, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον ούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δικαιούται να παραιτηθή της κατοχής της κατοικίας ή του καταστήματος μόνον κατόπιν επιδόσεως τοιαύτης ειδοποιήσεως οία θα απητείτο δυνάμει του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και σε περίπτωση που δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίηση, μόνο κατόπιν γραπτής προειδοποίησης, έναν τουλάχιστο μήνα προηγουμένως.» [2] " Another relevant important clause in this contract is the guarantee clause. This clause is so worded in our view, as to render the guarantor's liability co-extensive with that of the principal. It provides expressly that the guarantor undertakes the exact performance of all the terms included in the contract of lease. The right to renew the lease for another year being embodied in the terms of the contract, the liabilities following the exercise of such right are covered by the guarantee clause. We have carefully studied the contents of the contract of lease in question in the light of the submission of the learned counsel for the appellant and we have come to the conclusion that the guarantee signed by the appellant (guarantor) covered the liability of the principal (tenant) to pay rents and damages until the latter delivered vacant possession of the premises leased by the landlord, the respondent. The appeal is, therefore, dismissed with costs." (σελίδα 152) [3] ". I have reached the conclusion that the guarantee would not apply to a statutory tenancy under the provisions of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act, 1920, in England; and certainly would not apply to section 23 of our Rent (Control) Law Cap. 86. In my view, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang so that the guarantor of the rent under the contractual terms is not liable for rent accruing during the statutory tenancy. It is clear from the wording of our law that the legislating authority merely intended to confirm a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable. .. Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy, - as distinct from the contractual tenancy - particularly it indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded at to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant." (σελίδες 14 και 15) - δική μου υπογράμμιση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο