PROMENADE SUITES LIMITED κ.α. ν. ΖΗΝΩΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αίτηση αρ.: Ε64/12, 15/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2016:2 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: Ε64/12 Μεταξύ:
- PROMENADE SUITES LIMITED, από τη Λεμεσό
- PROMENADE TOWER LIMITED, από τη Λεμεσό Αιτητών και ΖΗΝΩΝΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Καθ' ου η Αίτηση ------------------------------------------------ 15/01/2016 Αίτηση ημερομηνίας 11.6.2015 (άδεια για καταχώρηση πρόσθετης Απάντησης-Ανταπαίτησης και άδεια για τροποποίηση της Απάντησης) Για τον Αιτητή: κος Δ. Μιχαήλ Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κος Σ. Νεοκλέους για κκ. PHC TSANGARIDES LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Της καταχώρησης της παρούσας αίτησης είχε προηγηθεί η απόρριψη αιτήματος του Καθ' ου η αίτηση στην κυρίως Αίτηση και Αιτητή στην παρούσα διαδικασία (που στο εξής θα αναφέρεται ως "ο Αιτητής"), για τροποποίηση της Απάντησης του. Το σκεπτικό της απόρριψης του αιτήματος φαίνεται στην ενδιάμεση απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.5.2015 Με την παρούσα Αίτηση που καταχωρήθηκε στις 11.6.2015, ο Αιτητής ζητά από το Δικαστήριο να του επιτραπεί η τροποποίηση και/ή η καταχώρηση περαιτέρω απάντησης, της Απάντησης ημερ. 25.6.2012 με την προσθήκη αριθμού νέων παραγράφων στην υφιστάμενη Απάντηση. Η αίτηση βασίζεται " Δ.23 ΘΘ.1 -1 3, Δ.25 ΘΘ.1 -6, Δ.48 ΘΘ1, 2, 3 και 9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/83 άρθρο 2, στους Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, άρθρα 2, 8 και 11 και πάνω στη Νομολογία την Πρακτική, τη Σύμφυτη Εξουσία και Διακριτική Ευχέρεια του Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση (ημερομηνίας 11.6.2015) της Κάλιας Ευσταθίου, δικηγορικής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή, η οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι υπήρξε πρόσφατα αλλαγή δικηγόρου του Αιτητή, ενώ προέκυψαν παράλληλα και νέα στοιχεία που καθιστούν αναγκαία την τροποποίηση, ώστε να προσδιοριστούν τα πραγματικά επίδικα μεταξύ των διαδίκων θέματα. Η θέση του Αιτητή είναι ότι η οροφή του επίδικου υποστατικού χρειαζόταν επιδιόρθωση και χωρίς αυτήν το υποστατικό ήταν ακατάλληλο για ενοικίαση. Οι Αιτητές δεν προέβηκαν σε επιδιόρθωση της οροφής και κατά την περίοδο της ανακαίνισης των υποστατικών από τον Αιτητή (περί τον Απρίλιο του 2012) διαφάνηκε ότι το πρόβλημα στην οροφή ήταν πιο έντονο από ότι αρχικά εκτιμήθηκε. Οι Καθ' ων η αίτηση αντί να προβούν σε επιδιόρθωση των υποστατικών, προέβηκαν στην κατεδάφιση τους χωρίς να ενημερώσουν σχετικά τον Αιτητή, ο οποίος από την ενέργεια αυτή έχει υποστεί ζημιές και απώλειες. Με την αιτούμενη τροποποίηση θα προστεθούν ισχυρισμοί που υποστηρίζουν τόσο την Απάντηση όσο και την Ανταπαίτηση, η οποία αφορά την κατεδάφιση των επίδικων υποστατικών αλλά και την ακαταλληλότητα τους και επομένως, σύμφωνα με την Κ.Ε, το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία εκδίκασης της υπόθεσης αυτής[1]. Δεν θα υποστεί οποιαδήποτε αδικία η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση από την αιτούμενη τροποποίηση, υποστηρίζει η Α.Π., εφόσον η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ξεκινήσει. Δεν είναι πρόθεση του Αιτητή να καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης, αφού ο ίδιος επείγεται. Ένσταση: Η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση (στην παρούσα αίτηση και Αιτητών στην κυρίως Αίτηση που στο εξής θα αναφέρονται ως "οι Καθ' ων η αίτηση") καταχώρησαν στις 6.7.2015, ειδοποίηση προθέσεως ενστάσεως στο παρόν αίτημα, προβάλλοντας δεκατρείς λόγους ένστασης, οι συνοψίζονται στα πιο κάτω:
- Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και εδράζεται σε λανθασμένο νομικό υπόβαθρο.
- Είναι αβάσιμη και ατεκμηρίωτη η θέση του Αιτητή ότι πρόσφατα έλαβε γνώση των γεγονότων.
- Το παρόν Δικαστήριο είναι αναρμόδιο να εκδικάσει ισχυρισμούς για παράνομη επέμβαση.
- Η Αίτηση έγινε με μεγάλη καθυστέρηση, η οποία δεν δικαιολογείται επαρκώς.
- Οι ισχυρισμοί που προσπαθεί να εισάγει ο Αιτητής είναι άσχετοι με τα επίδικα θέματα, αβάσιμοι, αναληθείς και ανυποστήρικτοι και επαναπροσδιορίζουν τα επίδικα θέματα.
- Τυχούσα έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επιφέρει στους Καθ' ων η αίτηση βλάβη, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με σχετική διαταγή για έξοδα.
- Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε κακόπιστα και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Στην ένορκη δήλωση του, που συνοδεύει την ειδοποίηση ένστασης, ο Ευέλθων Αυγουστή, διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και υποστηρίζει περαιτέρω ότι η αλλαγή δικηγόρου που επικαλείται ο Αιτητής πραγματοποιήθηκε δεκαέξι μήνες πριν την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, ενώ η προβολή του ισχυρισμού περί προβλημάτων αναφορικά με την οροφή του επίδικου υποστατικού, όφειλε να είχε περιληφθεί στην Απάντηση. Ο Αιτητής εγκατέλειψε το επίδικο υποστατικό περί τον Οκτώβριο του 2012, χωρίς όμως να παραδώσει τα κλειδιά του και χωρίς να καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια. Οι Καθ' ων η αίτηση ανέλαβαν την κατοχή των καταστημάτων, τα οποία παρουσίαζαν εικόνα απόλυτης εγκατάλειψης, κατά τον Ιούλιο του 2014 και έχοντας εξασφαλίσει άδεια κατεδάφισης προέβηκαν στην κατεδάφιση τους, λόγω της εγκατάλειψης και της επικινδυνότητας που δημιουργήθηκε. Αρνείται ο Ε.Α. ότι ο Αιτητής δικαιούται να αξιώνει αποζημιώσεις εφόσον εγκατέλειψε τα καταστήματα έχοντας προκαλέσει σε αυτά ζημιές. Αγορεύσεις: Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις παραθέτοντας την σχετική με το ζήτημα νομολογία και υποστηρίζοντας, αντίστοιχα, την έγκριση και την απόρριψη της αίτησης. Νομική Πτυχή: Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή διευκρίνισε κατά την αγόρευση του ότι η παρούσα αίτηση εδράζεται τόσο στην Διαταγή 23 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όσο και στη Διαταγή 25 αυτών. Επομένως, θα πρέπει να εξεταστεί η νομική πτυχή της παρούσας αίτηση υπό το πρίσμα και των δύο αιτημάτων, της παραχώρησης άδειας για καταχώρηση πρόσθετης Απάντησης και την τροποποίησης της υφιστάμενης Απάντησης. Πρόσθετη Απάντηση Το ζήτημα της πρόσθετης Απάντησης διέπεται από την Δ.23, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί τα ακόλουθα: "
- Where any ground of defence arises after the defendant has delivered his defence, or after the time limited for his doing so has expired, the defendant may, and where any ground of defence to any counter-claim arises after defence to the counter-claim, or after the time limited for delivering such defence has expired, the plaintiff may, within fifteen days after such ground of defence has arisen or at any subsequent time by leave of the Court or a Judge, deliver a further defence as the case may be, setting forth the same." Η πιο πάνω Διαταγή εφαρμόζεται αναλογικά από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του
- Η νομολογία έχει επανειλημμένα ασχοληθεί με to ζήτημα αυτό. Σχετικές είναι οι αποφάσεις στις Πολιτικές Εφέσεις Famiro Shipping Company Ltd v. Ami Knitting and Clothing Industries Ltd
(1989)1 A.A.Δ. 741 και Cyber Group Ltd v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1 Α.Α.Δ.
- «Οι πρόνοιες της Δ.23, θ. 2, είναι σαφείς και καθορίζουν τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί σε τέτοια περίπτωση. Αν, σύμφωνα με τη Διαταγή αυτή, τα γεγονότα αυτά έχουν εγερθεί μέσα σε διάστημα 15 ημερών από την καταχώριση της Υπεράσπισης ή της Υπεράσπισης σε Ανταπαίτηση, ο εναγόμενος στην πρώτη περίπτωση και ο ενάγων στη δεύτερη, μπορούν, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, να καταχωρίσουν συμπληρωματική υπεράσπιση προβάλλοντας τα νέα αυτά γεγονότα. Σε περίπτωση που περάσουν οι 15 μέρες η διαδικασία αυτή μπορεί να γίνει με άδεια του Δικαστηρίου. Έτσι, καμιά αίτηση για τροποποίηση δε χρειάζεται για να προβληθούν τα νέα αυτά γεγονότα. Οι πιο πάνω ειδικές πρόνοιες με κανένα τρόπο δεν έρχονται σε σύγκρουση με τις γενικές πρόνοιες της Δ.25 για τροποποίηση των δικογράφων μετά τη συμπλήρωσή τους. Όπου τυγχάνει εφαρμογής η ειδική πρόνοια της Δ.23, θ. 2 τότε η διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί είναι αυτή που προνοείται από τη Διαταγή αυτή. Αν, και μετά την καταχώριση της συμπληρωματικής υπεράσπισης, κριθεί αναγκαία οποιαδήποτε τροποποίηση των δικογράφων στα γεγονότα που αναφέρονται σ' αυτά , χωρίς όμως προσθήκη νέων γεγονότων που εγέρθηκαν αργότερα, εκτός αν αυτά εισαχθούν με τη διαδικασία της Δ.23, θ.2, τότε έρχονται σε εφαρμογή οι πρόνοιες της Δ.25 που παρέχουν τη διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο να επιτρέψει την τροποποίηση.» Στη βάση της προαναφερόμενης νομολογίας, θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο κατά πόσο η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στις πρόνοιες της Δ.23 θ.
- Υποστηρίζει η πλευρά του Αιτητή, μέσα από την αγόρευση του συνηγόρου του ότι από το σύνολο των γεγονότων που επιθυμεί να δικογραφήσει ο Αιτητής, οι παράγραφοι με αριθμούς 11, 19, 25, 29 και 34 αφορούν γεγονότα που προέκυψαν μετά την καταχώρηση της Απάντησης, κατά το έτος
- Υποστηρίζει περαιτέρω ότι τα υπόλοιπα γεγονότα που επιθυμεί να προσθέσει έλαβαν χώρα κατά το έτος 2012, είτε πριν είτε μετά την καταχώρηση της Απάντησης. Εφόσον όμως ο χρόνος που συνέβηκαν τα συμβάντα αποτελεί βασικό παράγοντα κατά την εξέταση του αιτήματος της παραχώρησης άδειας για την καταχώρηση πρόσθετης Απάντησης, βρίσκω ότι ο Αιτητής όφειλε να είχε καθορίσει με ακρίβεια ποια από τα γεγονότα που επιθυμεί να δικογραφήσει προέκυψαν μετά την καταχώρηση της Απάντησης και που θα μπορούσαν έτσι να εμπίπτουν στην προαναφερόμενη πρόνοια της Δ.23, πράγμα που δεν έχει πράξει ούτε στην ένορκη δήλωση της Κ.Ε. (με εξαίρεση τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 7 - 10 της ένορκης δήλωσης), αλλά ούτε και στο στάδιο των αγορεύσεων (πέραν από την πιο πάνω αναφορά). Παρόλα αυτά, ανατρέχοντας στο αιτητικό της παρούσας αίτησης, διαπιστώνω ότι προκύπτει αβίαστα ότι τα όσα γεγονότα αναφέρονται στο αιτητικό της παρούσας αίτησης, στις παραγράφους Α(β) 14 - 25, (γ), (δ) και (ε) αφορούν γεγονότα που προέκυψαν μεταγενέστερα της καταχώρησης της Απάντησης. Επομένως τα γεγονότα αυτά ικανοποιούν τις πρόνοιες της Δ.23 Θ.2 και ως εκ τούτου η διακριτική μου ευχέρεια αναφορικά με αυτά τα γεγονότα ασκείται υπέρ της έγκρισης του αιτήματος του Αιτητή για καταχώρηση πρόσθετης Απάντησης και Ανταπαίτησης. Σημειώνω ότι η αξιολόγηση των ισχυρισμών που προβάλλονται εκατέρωθεν αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης δεν θα μπορούσε να απασχολήσει το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο. Στο στάδιο αυτό, το δικαστήριο οφείλει να περιοριστεί στο κατά πόσον τα όσα ο Αιτητής επικαλείται, δικαιολογούν την έγκριση του αιτήματος του. Τροποποίηση υφιστάμενης Απάντησης Απομένει να εξεταστεί κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έγκριση του αιτήματος για τροποποίηση της Απάντησης, ως οι παράγραφοι Α(α), (β) 13 και 14 της αίτησης. Το ζήτημα της τροποποίησης δικογράφων διέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι εφαρμόζονται αναλογικά από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του
- Η Δ.25, θθ.1 και 5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «
- The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties.
- The Court or a Judge may at any time, and on such terms as to costs or otherwise as the Court or Judge may thing just, amend any defect or error in any proceedings, and all necessary amendments shall be made for the purpose of determining the real question or issue raised by or depending on the proceedings." Η νομολογία έχει επανειλημμένα ασχοληθεί με αιτήματα για τροποποίηση δικογράφων. Η αντιμετώπιση ποικίλει, αναλόγως του σταδίου στο οποίο υποβάλλεται ένα τέτοιο αίτημα. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Courtis a.o. v. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, Tsiappas v. The Republic
(1974)1 C.L.R. 167, Andreas Evripidou & Another v. Panayiota M. Kannaourou
(1985)1 C.L.R. 24. Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1(Α) Α.Α.Δ., 704 Στην καθοδηγητική απόφαση Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1(E) C.L.R. 33, διατυπώθηκαν αναλυτικά από τον έντιμο Πική Δ. (όπως ήταν τότε) οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, (στη σελ. 36 της απόφασης): "
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361, υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη." Ειδικά στο ζήτημα της καθυστέρησης, αναφέρονται οι αποφάσεις Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(2002)1(A) C.L.R. 223 και Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005: "Είναι η θέση της νομολογίας πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης." [2] "[.] όπου δεν προκαλείται ζημιά, ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι [.] να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους." Στην πρόσφατη απόφαση Icos Cif Ltd ν. Μartin Coward κ.α. Πολ. Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20.3.2014 λέχθηκαν τα εξής: «Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας.(Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. και United SeaTransport Ltd v. Zakou
(1980)1 A.Α.Δ. 501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου». Συνοψίζοντας την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία καταλήγω ότι κατά την εξέταση αιτημάτων τροποποίησης, λαμβάνονται υπόψη οι εξής παράγοντες: · Η τροποποίηση δικογράφων είναι δυνατή σε κάθε περίπτωση όπου κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της διαφοράς των διαδίκων, εκτός όπου αυτή θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο ή όπου υπάρχει εμφανής κακή πίστη από πλευράς Αιτητή. · Η έννοια της ανεπανόρθωτης ζημιάς δεν περιλαμβάνει τη ζημιά που μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων. · Η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας λαμβανομένου υπόψη του παράγοντα της ζημιάς που θα προκληθεί στον αντίδικο καθώς και της καθυστέρησης που τυχόν παρατηρείται στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση. · Κυρίαρχος παράγοντας κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης και η επίλυση όλων των πραγματικών διαφορών των διαδίκων. · Εάν το αίτημα για τροποποίηση υποβάλλεται μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ο κίνδυνος εκτροχιασμού της δίκης θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Εξετάζοντας προσεκτικά τις εκατέρωθεν θέσεις σε συνδυασμό με την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία και ανατρέχοντας στα δικόγραφα και στις ένορκες δηλώσεις που παρουσιάστηκαν από τις δύο πλευρές στην παρούσα διαδικασία, κρίνω ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν εισάγει νέα βάση Απάντησης και ότι η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση δεν έρχεται αντιμέτωπη με νέο ζήτημα. Κρίνω περαιτέρω ότι αυτό που επιδιώκεται από τον Αιτητή είναι η εισαγωγή ισχυρισμών επεξηγηματικών των θέσεων του αναφορικά με την απαίτηση για οφειλόμενα ενοίκια και ότι το αίτημα υποβλήθηκε με καθυστέρηση μεν, αλλά ότι αυτή η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε επαρκώς. Δεν έχω πειστεί ότι η καθυστέρηση αυτή ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα των αντιδίκων του. Επίσης, δεν έχω διαπιστώσει κακοπιστία από πλευράς Αιτητή και δεν έχω πειστεί ότι οι Καθ' ων η αίτηση θα υποστούν ζημιά η οποία δεν είναι δυνατό να αποζημιωθεί με την επιδίκαση εξόδων υπέρ τους. Τέλος, σημειώνω ότι η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ακόμα αρχίσει και επομένως η πιθανότητα εκτροπής από την πορεία της Δίκης μειώνεται σημαντικά. Στη βάση των πιο πάνω, καταλήγω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ του Αιτητή και έτσι εγκρίνω το αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης, ως οι παράγραφοι Α(α), (β) 13 και 14 του αιτητικού στην παρούσα αίτηση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στη βάση των πιο πάνω, εγκρίνω την παρούσα αίτηση και εκδίδω: Διάταγμα τροποποίησης της Απάντησης ως οι παράγραφοι Α(α), (β) 13 και 14 του αιτητικού στην παρούσα αίτηση. Η τροποποιημένη Απάντηση να καταχωρηθεί εντός δέκα ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Τα τέλη για τη σύνταξη του διατάγματος να καταβληθούν εντός τριών εργάσιμων ημερών από σήμερα. Τα έξοδα που θα προκύψουν λόγω της τροποποίησης, να βαρύνουν τον Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας. Διάταγμα το οποίο να επιτρέπει την καταχώρηση Πρόσθετης Απάντησης και Ανταπαίτησης, ως οι παράγραφοι Α(β) 14 - 25, (γ), (δ) και (ε), του αιτητικού στην παρούσα αίτηση. Η Πρόσθετη Απάντηση και Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός δέκα ημερών από την έκδοση του παρόντος διατάγματος. Η Ανταπάντηση και Απάντηση στην Πρόσθετη Απάντηση και Ανταπαίτηση να καταχωρηθούν εντός δεκατεσσάρων ημερών από την καταχώρηση της Πρόσθετης Απάντησης και Ανταπαίτησης. Έξοδα αίτησης Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας αίτησης, εφόσον στο μεγαλύτερο μέρος αυτής αφορά το αίτημα για παραχώρηση άδειας για την καταχώρηση της Πρόσθετης Απάντησης και Ανταπαίτησης, βρίσκω ορθό όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της κυρίως Αίτησης και το ίδιο θα ισχύει και για όλα τα πρόσθετα δικόγραφα που προκύπτουν συνεπεία της έγκρισης της παραχώρησης της παρούσας άδειας. (Υπ.) ............... Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: πρόσθετη Απάντηση και Ανταπαίτηση και τροποποίηση [1] Η αναφορά στο ζήτημα της δικαιοδοσίας συνδέεται προφανώς με το συμπέρασμα του δικαστηρίου που διατυπώνεται στην ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 15.5.2015 και αφορά την έλλειψη δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου σε περιπτώσεις παράνομης επέμβασης. [2] Βλ. Federal Bank of Lebanon (πιο πάνω), σελ. 228. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο