← Κύπρος

MARINA SUZANNE CHRISTOU κ.α. ν. ΑΝΘΟΥΛΛΑ ΗΛΙΑΔΟΥ, Αίτηση αρ. Ε61/2013, 31/8/2016

MARINA SUZANNE CHRISTOU κ.α. ν. ΑΝΘΟΥΛΛΑ ΗΛΙΑΔΟΥ, Αίτηση αρ. Ε61/2013, 31/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2016:30 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου και κκ. Α. Γεωργίου, Α. Κωστή, Μελών Αίτηση αρ. Ε61/2013 Μεταξύ: MARINA SUZANNE CHRISTOU, από το Ηνωμένο Βασίλειο BELINDA WRIGHT, από το Ηνωμένο Βασίλειο Αιτητριών και ΑΝΘΟΥΛΛΑ ΗΛΙΑΔΟΥ, από τις Πλάτρες Καθ' ης η αίτηση 31/08/2016 Για Αιτητές: κος Σωφρονίου Σ. (μαζί με τον κο. Α. Σωφρονίου, ασκούμενο δικηγόρο, στην απαγγελία της απόφασης) Για την Καθ' ης η αίτηση: κα Γεωργίου για Δρ. Κ. Χρυσοστομίδη & Σία (κα Τ. Πουλλαδόφωνου, στην απαγγελία της απόφασης) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Αιτήτριες και η Καθ' ης η αίτηση συνδέονται με ενοικιαστική σχέση η οποία ανάγεται στο έτος 1990, όταν ακόμα ιδιοκτήτης της επίδικης κατοικίας ήταν ο πατέρας των Αιτητριών. Από αυτήν την ενοικιαστική σχέση προέκυψαν οι αξιώσεις των Αιτητριών, οι οποίες περιλαμβάνουν την έξωση της Καθ' ης η αίτηση (λόγω καθυστέρησης στην καταβολή οφειλομένων ενοικίων), απαίτηση για οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη, αποζημιώσεις, τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Η επίδικη κατοικία βρίσκεται στην οδό Ολυμπίου στις Πάνω Πλάτρες στην Λεμεσό στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 3556, Φ/Σχ. XLVII/11, τεμ. 540 (και στο εξής θα αναφέρεται ως "το μίσθιο"). Απάντηση: Στο δικόγραφο της η Καθ' ης η αίτηση αρνείται τις απαιτήσεις και τους ισχυρισμούς των Αιτητριών και υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι προκαταβάλλει ετησίως τα ενοίκια και ότι στις 5.3.2013 έχει προκαταβάλει ποσό €3.000,00 το οποίο κάλυψε τα ενοίκια μέχρι και τον Ιούλιο του

  1. Οι αναφορές της Καθ' ης η αίτηση στην κατάσταση του υποστατικού δεν θα σχολιαστούν διότι δεν είναι σχετικές με το επίδικο θέμα και δεν έχει προβληθεί ανταπαίτηση από την Καθ' ης η αίτηση, σχετικά με αυτές. Διαδικασία: Η ακρόαση της αίτησης ξεκίνησε στις 16.6.2015 και ολοκληρώθηκε στις 25.11.2015, οπότε και επιφυλάχθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου. Κατά την ακρόαση παρουσιάστηκαν συνολικά δύο μάρτυρες και κατατέθηκε αριθμός Τεκμηρίων. Μαρτυρία και Αξιολόγηση: Δύο μόνο ήταν οι μάρτυρες που παρουσιάστηκαν στην παρούσα υπόθεση, ένας για κάθε πλευρά. Μαρτυρία Αιτητριών Ο μάρτυρας των Αιτητριών (Μ.Α.), Σταύρος Χρίστου, είναι ο πρώην σύζυγος της Αιτήτριας
  2. Ως εξουσιοδοτημένος από τις Αιτήτριες 1 και 2, παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και ανέφερε ότι γνωρίζει το επίδικο υποστατικό το οποίο επισκεπτόταν παλαιότερα με την πρώην σύζυγο του. Επισκέφθηκε επίσης το μίσθιο, την παραμονή της κατάθεσης του στο Δικαστήριο. Αυτό ανεγέρθηκε γύρω στο 1950 και βρίσκεται στο κέντρο των Πάνω Πλατρών. Ενοικιαζόταν από την Καθ' ης η αίτηση εδώ και αρκετά χρόνια, περίπου από το
  3. Το μίσθιο ανήκε αρχικά στον πατέρα των Αιτητριών και ακολούθως μεταβιβάστηκε στις Αιτήτριες κατά ½ μερίδιο. Η Καθ' ης η αίτηση συνέχισε να κατέχει το μίσθιο μετά τη μεταβίβαση αυτού στις Αιτήτριες, δυνάμει της αρχικής συμφωνίας. Το ενοίκιο ανερχόταν, κατά την καταχώρηση της αίτησης σε €282 μηνιαίως και ακολούθως αυξήθηκε με απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου ημερομηνίας 25.6.2014, σε €304,
  4. Οι. πληρωμές του ενοικίου γίνονταν μέσω τράπεζας ανέκαθεν και όταν ο ίδιος αναζήτησε τις καταστάσεις λογαριασμού, διαπίστωσε ότι ενώ κατά τα έτη 2009 και 2010 το ενοίκιο καταβαλλόταν «κανονικά», μετά ξεκίνησαν οι καθυστερήσεις. Συγκεκριμένα (σύμφωνα με το Τεκμήριο 3), δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό κατά τα έτη 2011 και 2012 ενώ ακολούθησαν οι πιο κάτω πληρωμές: Στις 5.3.2013 ποσό €3.000,00 Στις 23.1.2014 ποσό €5.180,00 Στις 8.4.2014 ποσό €564,00 Στις 24.6.2014 ποσό €564,00 Στις 3.10.2014 ποσό €564,00 Στις 11.11.2014 ποσό €564,00 Στις 15.1.2015 ποσό €564,00 Στις 3.3.2015 ποσό €608,00 Στις 3.3.2015 ποσό €110,00 Στις 26.5.2015 ποσό €1.050,
  5. Παρουσίασε τους δικούς του υπολογισμούς αναφορικά με τα οφειλόμενα ποσά (Τεκμήριο 4) καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι κατά την ακρόαση, η Καθ' ης η αίτηση εξακολουθούσε να οφείλει το ποσό των €1.839,36 ως καθυστερημένα ενοίκια. Παρουσίασε επίσης στο Δικαστήριο την επιστολή[1] ημερομηνίας 21.12013, που είχαν επιδώσει στην Καθ' ης η αίτηση (στις 7.3.2013) οι τότε δικηγόροι των Αιτητριών, την οποία ακολούθησε η κατάθεση, στο Δικαστήριο, της παρούσας αίτησης με την οποία ζητούν την έξωση της ενοικιάστριας τους. Υποστήριξε ο μάρτυρας ότι δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης το ενοίκιο θα έπρεπε να καταβαλλόταν ετησίως και να προπληρωνόταν ολόκληρο τον Σεπτέμβριο κάθε έτους. Αυτό γινόταν μόνο μέχρι και το έτος
  6. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας, αναφέρθηκε και πάλι στις πληρωμές που έγιναν από την Καθ' ης η αίτηση αλλά και στην Αίτηση καθορισμού ενοικίου (με αρ. Κ51/2011). Διαφώνησε με την εισήγηση ότι κατά την 5.3.2013 η Καθ' ης η αίτηση είχε εξοφλήσει όλα τα μέχρι τότε οφειλόμενα προς τις Αιτήτριες ποσά. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι οι Αιτήτριες δεσμεύονται από την επιστολή που έστειλαν οι δικηγόροι τους (Τεκμήριο 7) όπου αποδέχονται ότι το οφειλόμενο υπόλοιπο κατά τον Δεκέμβριο του 2013 ανερχόταν σε €5.178,
  7. Υποστήριξε ο μάρτυρας ότι κατά την 30.12.2013 το οφειλόμενο από την Καθ' ης η αίτηση ποσό ανερχόταν σε €7.303,68 και ότι με την πληρωμή του ποσού των €5.180 (στις 23.1.2014) δεν ξόφλησε η Καθ' ης η αίτηση το χρέος της, αλλά παρέμεινε οφειλόμενο υπόλοιπο προς €2.775,
  8. Ο Μ.Α. δεν μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Τα όσα κατέθεσε σε σχέση με τα οφειλόμενα ποσά δημιούργησαν ένα νεφελώδες τοπίο. Οι Αιτήτριες με την ειδοποίηση τους[2] έχουν καθορίσει το οφειλόμενο, κατά τον Ιανουάριο του 2013, ποσό σε €1.692,90 μόνο. Πέραν τούτου, οι Αιτήτριες, όχι μόνο δεν ανακάλεσαν την ειδοποίηση αυτή (ως λανθασμένη ή άλλως πως), αλλά την παρουσίασαν μέσω του Μ.Α. στο Δικαστήριο, ως την προβλεπόμενη από το άρθρο 11

(1)(α) του Νόμου 23/83, ειδοποίηση. Παρόλα αυτά ο Μ.Α. παρουσίασε αντιφατική μαρτυρία προσπαθώντας να αναιρέσει το περιεχόμενο τόσο της ειδοποίησης αυτής όσο και του τεκμηρίου 7. Αυτή η αντίφαση στη μαρτυρία του Μ.Α. είναι τόσο ζωτικής σημασίας [αφού το αίτημα για έξωση στηρίζεται στο άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου 23/83], ώστε να καθιστά τρωτή τη μαρτυρία του, τουλάχιστον αναφορικά με τους υπολογισμούς για το εκάστοτε "οφειλόμενο" ποσό. Αυτό συνεπάγεται ότι απορρίπτονται όλοι οι υπολογισμοί του μάρτυρα σε σχέση με την κατανομή των ποσών που η Καθ' ης η αίτηση κατέβαλε στις 5.3.2013 αλλά και μετά. Αναφέρομαι σε αυτή την ημερομηνία διότι αυτό είναι το χρονικό σημείο όπου η Καθ' ης η αίτηση παραδέχεται ότι όφειλε το ποσό που οι Αιτήτριες απαιτούσαν με το τεκμήριο
  1. Ως προς την υπόλοιπη του μαρτυρία, βρίσκω ότι δεν υπέπεσε σε άλλες αντιφάσεις. Σημειώνω επίσης ότι όσον αφορά την υπόλοιπη μαρτυρία του, ο Μ.Α. δεν έτυχε ιδιαίτερης αντεξέτασης, αφού η διαφωνία των μερών περιορίστηκε ουσιαστικά στα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ποσά. Μαρτυρία Καθ' ης η αίτηση Μοναδική μάρτυρας για την υπόθεση της Καθ' ης η αίτηση υπήρξε η ίδια η Καθ' ης η αίτηση (Μ.Κ.), η οποία στη γραπτή της δήλωση αναφέρει ότι: Έχει ενοικιάσει το μίσθιο στις 9.7.1990, δυνάμει συμφωνίας, με τον τότε ιδιοκτήτη αυτού και με αρχικό ενοίκιο €213,58 (Λ.Κ.125) μηνιαίως. Μετά την εκπνοή της συμφωνίας, την 9.7.1993 συνέχισε η ίδια να κατέχει το μίσθιο ως θέσμια ενοικιάστρια, ενώ το ενοίκιο ανήλθε σε €261,
  2. Το ενοίκιο παρέμεινε στο ποσό αυτό μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2010, οπότε η ίδια κατέβαλε αυξημένο ενοίκιο, €282,15 μηνιαίως [με την πληρωμή του συνολικού ποσού των €3.385,80 (12 μήνες @ €282,15) που αφορούσε τη χρονική περίοδο από τον Σεπτέμβριο του 2010 μέχρι και τον Αύγουστο του 2011]. Ακολούθως οι Αιτήτριες προσέφυγαν στο Δικαστήριο, το οποίο στις 25.6.2014 αύξησε το μηνιαίο ενοίκιο, αναδρομικά, σε €304 από την 28.9.
  3. Προς εξόφληση των ενοικίων της χρονικής περιόδου μέχρι και τον Ιούλιο του 2013, πλήρωσε στις Αιτήτριες το ποσό των €3.000, στις 5.3.
  4. Κατά την κατάθεση της παρούσας Αίτησης (στις 8.4.2013), η ίδια δεν όφειλε οποιαδήποτε ενοίκια. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας αναφέρθηκε στις διάφορες πληρωμές όπως αυτές προκύπτουν από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί και παραδέχθηκε ότι υπάρχουν ακόμα (βάσει των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 14 και 15) κάποια οφειλόμενα προς τις Αιτήτριες ποσά. Συγκεκριμένα, στις 4.9.2015 ενώ κατέβαλε ποσό προς εξόφληση δύο μηνών (των μηνών Ιουλίου και Αυγούστου), εκ λάθους το ποσό που καταβλήθηκε αφορούσε ενάμιση μήνα μόνο. Το λάθος αυτό το διαπίστωσε πρόσφατα η μάρτυρας, αλλά λόγω της αργίας του Σαββατοκύριακου που προηγήθηκε δεν κατέστη δυνατό να το διευθετήσει. Η Καθ' ης η αίτηση μου έχει κάνει σχετικά καλή εντύπωση. Σημειώνω όμως ότι ο ισχυρισμός της περί συνεννόησης για καταβολή του ενοικίου μηνιαίως αντί ετησίως, δεν είναι δικογραφημένος και έτσι δεν θα ληφθεί υπόψη. Επίσης, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ζητήματα άσχετα με τα επίδικα θέματα, όπως η κατάσταση του μισθίου. Ως προς την υπόλοιπη μαρτυρία της Μ.Κ. την αποδέχομαι ως ειλικρινή αφού υπήρξε σταθερή μάρτυρας χωρίς σημαντικές αντιφάσεις στη μαρτυρία της. Στο βαθμό που αυτή υποστηρίζεται και από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια (και από τις δύο πλευρές), αποδέχομαι την υπόλοιπη μαρτυρία της Μ.Κ. Βάρος Απόδειξης Δεν εκφεύγει η παρούσα υπόθεση του βασικού κανόνα που ισχύει σε μια πολιτική δίκη. Το βάρος απόδειξης της κάθε απαίτησης φέρει ο διάδικος που την προβάλλει. Έτσι οι Αιτήτριες θα πρέπει να αποδείξουν την υπόθεση τους, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (Βλ. Σοφοκλέους ν. Κυριάκου, Έφεση αρ. 7/2008 ημερομηνίας 18/5/2012). Ευρήματα του Δικαστηρίου Στη βάση των δικογράφων, των παραδεκτών γεγονότων και της αποδεκτής μαρτυρίας, βρίσκω ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής: Οι Αιτήτριες είναι οι ιδιοκτήτριες του μισθίου, το οποίο ενοικιάζει η Καθ' ης η αίτηση. Αυτό συμπληρώθηκε πριν το έτος 1999 αφού ενοικιάστηκε από την Καθ' ης η αίτηση στις 9.7.1990, δυνάμει συμφωνίας μεταξύ της ιδίας και του τότε ιδιοκτήτη του μισθίου (πατέρα των Αιτητριών), με αρχικό μηνιαίο ενοίκιο εξ €213,58 (Λ.Κ.125). Η προαναφερόμενη συμφωνία ενοικίασης εξέπνευσε την 9.7.1993 και η Καθ' ης η αίτηση κατέχει έκτοτε το μίσθιο. Το ενοίκιο αυξήθηκε και κατά τον Σεπτέμβριο του 2010 ανερχόταν σε €267,27 μηνιαίως. Στην συνέχεια οι Αιτήτριες αποτάθηκαν στο Δικαστήριο ζητώντας τον καθορισμό του μηνιαίου ενοικίου. Ως αποτέλεσμα, το μηνιαίο ενοίκιο του μισθίου αυξήθηκε αναδρομικά από την 28.9.2011 (δυνάμει διατάγματος καθορισμού ενοικίου που εξέδωσε το παρόν Δικαστήριο στις 25.6.2014), σε €304,32 μηνιαίως (από €261,28 που ήταν μέχρι τότε) και παραμένει σε αυτό το ποσό μέχρι σήμερα. Προτού όμως καθοριστεί το ενοίκιο από το Δικαστήριο, οι Αιτήτριες απέστειλαν στην Καθ' ης η αίτηση μέσω των δικηγόρων τους στις 21.1.2013 ειδοποίηση αναφορικά με τα μέχρι τότε οφειλόμενα από αυτήν ενοίκια. Συγκεκριμένα, αξίωσαν την καταβολή ποσού €1.692,90 που αντιστοιχούσε στα ενοίκια της χρονικής περιόδου από 1.8.2012 μέχρι 21.1.
  5. Όχι μόνο δεν αρνήθηκε την συγκεκριμένη οφειλή η Καθ' ης η αίτηση, αλλά δύο μέρες προτού της επιδοθεί η ειδοποίηση αυτή, κατέβαλε στις Αιτήτριες το ποσό των €3.000,00 προς εξόφληση τόσο των οφειλομένων ενοικίων (από 1.8.2012 μέχρι 31.1.2013) όσο και των επόμενων ενοικίων (μέχρι την 31.7.2013) [3] τα οποία και προεξόφλησε με αυτόν τον τρόπο. Δεν θα προβώ σε ευρήματα αναφορικά με τις μετέπειτα πληρωμές από μέρους της Καθ' ης η αίτηση, αφού η μαρτυρία που παρουσίασαν οι Αιτήτριες, οι οποίες έχουν το βάρος απόδειξης της υπόθεσης τους, δεν έχει γίνει αποδεκτή. Περιορίζομαι να αναφέρω ότι σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία, η Καθ' ης η αίτηση έχει εξοφλήσει τα ενοίκια που οι Αιτήτριες απαιτούσαν με τα τεκμήρια 5 και 7, στις 5.3.2013 και 23.1.2014, αντίστοιχα. Νομική πτυχή: Σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/83 όπως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (και που στο εξής θα αναφέρεται ως ο "Νόμος"), το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν εκδίδει απόφαση ή διάταγμα για ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από το Νόμο ή για την έξωση θέσμιου ενοικιαστή, εκτός από τις περιπτώσεις που ο ίδιος ο Νόμος προνοεί ειδικά και παραθέτει αναλυτικά στο Μέρος ΙV, άρθρο
  6. Η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στο άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου, το οποίο προνοεί τα εξής: "11
(1)Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δεν διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον." Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν, σύμφωνα πάντα με το άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου, προκειμένου να εκδοθεί διάταγμα έξωσης εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, είναι οι εξής:
  1. Οι Αιτήτριες να είναι ιδιοκτήτριες του επίδικου ακινήτου.
  2. Το ακίνητο να καλύπτεται από το Νόμο.
  3. Η Καθ' ης η Αίτηση να είναι θέσμια ενοικιάστρια.
  4. Να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για το οποίο επιδόθηκε έγγραφη ειδοποίηση στην Καθ' ης η Αίτηση.
  5. Κατά την καταχώριση της αίτησης να συνεχίζει να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για τουλάχιστον 21 ημέρες, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί.
  6. Να έχει παρέλθει περίοδος 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης στην Καθ' ης η Αίτηση, χωρίς η τελευταία να έχει πληρώσει το οφειλόμενο ενοίκιο. 1, 2,
  7. Ιδιοκτησία, ενοικιοστασιακό ακίνητο και θέσμιος ενοικιαστής: Σύμφωνα με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, οι Αιτήτριες είναι ιδιοκτήτριες του μισθίου, το οποίο βρίσκεται εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβουλίου Πάνω Πλατρών της επαρχίας Λεμεσού, δηλαδή εντός της ελεγχόμενης περιοχής, δυνάμει του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/83, (όπως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί και που στο εξής θα αναφέρεται ως "ο Νόμος") καθώς και δυνάμει των Κ.Δ.Π.519/2007 και 525/
  8. Εφόσον το μίσθιο ανεγέρθηκε πριν το έτος 1999 (αφού κατέχεται από την Καθ' ης η Αίτηση από ημερομηνία προγενέστερη αυτής) εμπίπτει στην έννοια του όρου "ακίνητο" όπως καθορίζεται στο άρθρο 2 του Νόμου 23/
  9. Με δεδομένη την εκπνοή της περιόδου της συμβατικής ενοικίασης στις 9.7.1993, η Καθ' ης η Αίτηση κατέστη θέσμια ενοικιάστρια στις 10.
  10. Επομένως, οι πρώτες τρεις πιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις, πληρούνται.
  11. Καθυστέρηση νομίμως οφειλομένου ενοικίου: Οι Αιτήτριες απέστειλαν στην Καθ' ης η αίτηση μέσω των δικηγόρων τους στις 21.1.2013 ειδοποίηση αναφορικά με τα, μέχρι τότε οφειλόμενα από αυτήν ενοίκια. Συγκεκριμένα, αξίωσαν την καταβολή ποσού €1.692,90 που αντιστοιχούσε στα ενοίκια της χρονικής περιόδου από 1.8.2012 μέχρι 21.1.
  12. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, η Καθ' ης η αίτηση, δύο μέρες προτού της επιδοθεί η ειδοποίηση αυτή, κατέβαλε στις Αιτήτριες το ποσό των €3.000,00 προς εξόφληση τόσο των οφειλομένων ενοικίων (από 1.8.2012 μέχρι 31.1.2013) όσο και για τα επόμενα ενοίκια (μέχρι την 31.7.2013) τα οποία και προεξόφλησε με αυτόν τον τρόπο. Επομένως, τα αναφερόμενα στην ειδοποίηση των Αιτητριών ποσά ήταν πράγματι, κατά τον χρόνο αποστολής της ειδοποίησης, οφειλόμενα.
  13. Κατά την καταχώριση της αίτησης να συνεχίζει να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για τουλάχιστον 21 ημέρες, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί. Εφόσον το απαιτούμενο δυνάμει της ειδοποίησης ποσό έχει εξοφληθεί πριν ακόμα επιδοθεί η ειδοποίηση στην Καθ' ης η αίτηση, τεκμαίρεται ότι όχι μόνο τα οφειλόμενα ποσά είχαν εξοφληθεί έγκαιρα, αλλά και ότι οι Αιτήτριες δεν είχαν κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας αίτησης αγώγιμο δικαίωμα σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση. Επομένως, όχι μόνο δεν συντρέχει αυτή η προϋπόθεση του άρθρου 11
(1)(α), αλλά καθίσταται άνευ αντικειμένου η εξέταση της επόμενης προϋπόθεσης[4]. Συστηματική καθυστέρηση Δεν μου διαφεύγει ότι οι Αιτήτριες προώθησαν τελικά την Αίτηση τους και στη βάση του ισχυρισμού περί συστηματικής καθυστέρησης, από μέρους της Καθ' ης η αίτηση, στην καταβολή του ενοικίου του μισθίου. Εφόσον όμως έχω διαπιστώσει την ανυπαρξία αγώγιμου δικαιώματος (σε σχέση πάντα με τα οφειλόμενα ενοίκια) κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας αίτησης, οι Αιτήτριες εμποδίζονται να προωθούν την Αίτηση τους σε αυτή τη βάση. Εφόσον καμία άλλη απαίτηση προώθησαν οι Αιτήτριες, βρίσκω ότι οι πιο πάνω διαπιστώσεις μου αποβαίνουν μοιραίες ως προς την έκβαση της υπόθεσης, στο σύνολο της. Κατάληξη: Με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €2.000,00 - 10.000,00. (Υπ.) ............ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Final Αναφορά: Έξωση - ανυπαρξία αγώγιμου δικαιώματος [1] Τεκμήριο 5 [2] Τεκμήριο 5. [3] Βλ. τεκμήριο 12 [4] "Πάροδος άπρακτης προθεσμίας 14 ημερών από την επίδοση της αίτησης." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.