ΦΑΝΗ ΠΡΩΤΟΓΕΡΟΥ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αρ. Αίτησης: Ε7/15, 30/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2016:22 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αρ. Αίτησης: Ε.7/15 Μεταξύ: ΦΑΝΗ ΠΡΩΤΟΓΕΡΟΥ Αιτήτριας και ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Καθ' ου η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 1.6.2016 Ημερομηνία: 30.6.2016 Εμφανίσεις: Για Αιτητή (Καθ' ου η αίτηση στην κυρίως Αίτηση): κα Β. Ιωάννου για κκ Μ. Βασιλειάδης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης η αίτηση (Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση) : κα Μ. Αναστάση για κκ. Ν. Ροτσίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, η Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση (που στο εξής θα αναφέρεται ως «η Καθ' ης η αίτηση»), υπέβαλε στις 31.3.2016 μονομερή αίτηση στο Δικαστήριο, με την οποία εξασφάλισε την έκδοση προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση (Αιτητή στην παρούσα αίτηση, που στο εξής θα αναφέρεται ως «ο Αιτητής»). Ο Αιτητής προέβαλε ένσταση στην διατήρηση σε ισχύ των προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων και στο πλαίσιο της αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, υποβλήθηκε περαιτέρω από μέρους του Αιτητή το παρόν αίτημα με το οποίο ζητείται άδεια για την αντεξέταση της Καθ' ης η αίτηση/ ενόρκως δηλούσας. Το αίτημα για αντεξέταση υποβλήθηκε γραπτώς την 1.6.2016 και αφορά τις παραγράφους 18, 19, 20, 22-30, 37-39 και 43-45 της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η αίτηση με ημερομηνία 31.3.
- Η αίτηση βασίζεται «στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.32, Δ.38 Θ.1-3, Δ.39 Θ.1 και στη Δ.48, Θ.1-3, Θ 8-9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Σεβαστού Δικαστηρίου» και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή, ο οποίος αναφέρει ότι η αντεξέταση της Καθ' ης η αίτηση είναι απαραίτητη επειδή αυτή προβαίνει σε «ανυπόστατους ισχυρισμούς» σε συγκεκριμένες παραγράφους της ένορκης δήλωσης της. Η Καθ' ης η αίτηση στη γραπτή ένσταση που καταχώρησε στις 9.6.2016, προβάλλει 8 λόγους ένστασης στο αίτημα για την αντεξέταση της: «
- Η Αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας καθώς και της νομολογίας που διέπουν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Ο Καθ' ου η αίτηση/Αιτητής στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν εξειδίκευσε τους λόγους που επιζητεί την αντεξέταση της Αιτήτριας/Καθ' ης η Αίτηση αλλά παρέμεινε σε γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς.
- Δεν έχει στοιχειοθετηθεί η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων και/ή ικανοποιητικών λόγων που να καθιστούν πρόδηλη την αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
- Τυχόν έγκριση του αιτούμενου διατάγματος θα ισοδυναμούσε υπό το φως των δοσμένων περιστάσεων με άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του Αιτητή στα τυφλά, πράγμα ανεπίτρεπτο.
- Τυχόν έγκριση του αιτούμενου διατάγματος, θα ισοδυναμούσε με την εκδίκαση της ουσίας της εναρκτήριας αίτησης για έκδοση διατάγματος έξωσης, επί γεγονότων που δεν συμπεριλαμβάνονται στα δικόγραφα.
- Ο Καθ' ου η Αίτηση/Αιτητής επιχειρεί, στην ουσία, να αντεξετάσει την Αιτήτρια/Καθ' ης η Αίτηση σε όλη τη μαρτυρία που παρουσίασε ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου με την ένορκη της δήλωση, ημ. 31/3/
- Το Δικαστήριο έχει ήδη ενώπιον του την απαραίτητη μαρτυρία υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και τεκμηρίων ούτως ώστε να αποφασίσει στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Η Αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη, δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας και/ή προωθείται για αλλότριους σκοπούς». Στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση, η Καθ' ης η αίτηση επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και περαιτέρω αναφέρει ότι τυχούσα αντεξέταση της, όπως ο Αιτητής απαιτεί, θα μετέτρεπε τη διαδικασία σε εκδίκαση της ουσίας της Εναρκτήριας Αίτησης και μάλιστα επί γεγονότων που δεν περιλαμβάνονται στα δικόγραφα. Νομική Πτυχή Το ζήτημα της αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα διέπεται από τη Δ.39 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «Upon an application evidence may be given by affidavit but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination.» Από το λεκτικό της πιο πάνω διαταγής, προκύπτει ότι το ζήτημα της αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Στη Δ.39 Θ.1 παραπέμπει και η Δ.48 Θ.4
(2), στην οποία αναφέρεται ότι «Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις που την στηρίζουν τηρουμένης της δυνατότητας για αντεξέταση που προνοείται στη Δ.39.» Δική μου υπογράμμιση. Ο τρόπος με τον οποίο το Δικαστήριο καλείται να ασκήσει στην παρούσα περίπτωση τη διακριτική του ευχέρεια, έχει τύχει σχολιασμού από τη νομολογία και συγκεκριμένα στην απόφαση Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοίζου, Αίτηση αρ.18/2008 ημερομηνίας 14.3.2008, καθώς και από αυθεντίες. Αναφέρομαι, συγκεκριμένα στο σύγγραμμα Halsbury's Law of England, 3η έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418, 419 καθώς και στο Annual Practice 1956 όπου όπου η διαταγή 38 (Ο.38) περιέχει αντίστοιχη πρόνοια. Στο σημείο αυτό, επιθυμώ να παραθέσω απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση στην υπόθεση Balraj Singh Samra v. Ναταλίας Πατσαλίδου στην Αγωγή αρ. 7123/08, του Ε.Δ. Λάρνακας, ημερομηνίας 9.4.2009, όπου ο Κ. Κληρίδης, Πρόεδρος τότε του Ε.Δ. Λάρνακας αναφέρει: «Υπενθυμίζεται το ότι η αντεξέταση δεν διεξάγεται αυτοδίκαια, αλλά σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.39 Κ.1, το Δικαστήριο μπορεί μόνο κατόπιν αιτήματος διαδίκου να διατάξει την παρουσία ενός ομνύοντα για αντεξέταση. Τα θέματα δε επί των οποίων μπορεί να αντεξετάσει ένας διάδικος θα πρέπει να είναι περιορισμένα και να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και όχι να εκτείνονται επί οποιουδήποτε θέματος ήθελε υπάρξει διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των μερών ή απλά προς το σκοπό της μείωσης της γενικότερης αξιοπιστίας ενός διαδίκου ή της ενίσχυσης της αξιοπιστίας άλλου». Δική μου υπογράμμιση. Ανατρέχοντας στις παραγράφους της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η αίτηση επί των οποίων ζητείται από το Δικαστήριο όπως επιτραπεί η αντεξέτασή της, διαπιστώνει κάποιος εύκολα ότι αυτό που επιχειρεί ο Αιτητής, είναι να αντεξετάσει την Καθ' ης η αίτηση επί όλων των ζητημάτων στα οποία έχει προκύψει μεταξύ τους διαφωνία, κάτι που προφανώς δεν είναι δυνατό να επιτραπεί, αφού όπως έχει προαναφερεθεί, η αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντα έχει περιορισμένο σκοπό. Πέραν τούτου, διαπιστώνεται επίσης ότι ο Αιτητής δεν εξειδικεύει στην αίτηση του τους λόγους για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση της Καθ' ης η αίτηση. Η θέση και μόνο ότι η ενόρκως δηλούσα προβαίνει σε «ανυπόστατους ισχυρισμούς», δεν μπορεί να ικανοποιήσει την ανάγκη εξειδίκευσης των λόγων για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση. Στη βάση των όσων έχω προσπαθήσει να εξηγήσω πιο πάνω, κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια δεν πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος για έκδοσης άδειας για αντεξέταση της Καθ' ης η αίτηση και απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν με το πέρας της εκδίκασης της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος. (Υπ.)........... Χρ. Ραγουζαίου, Π. Πιστόν αντίγραφον Γραμματέας ./Γ.Ι. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο