← Κύπρος

Νίκου Χαραλάμπους ν. Δήμου Πάφου, Αίτηση αρ.: Κ10/2016, 29/9/2016

Νίκου Χαραλάμπους ν. Δήμου Πάφου, Αίτηση αρ.: Κ10/2016, 29/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2016:37 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΟΣΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: Κ10/2016 Μεταξύ: Νίκου Χαραλάμπους από την Πάφο Αιτητή και Δήμου Πάφου, από την Πάφο Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 2.6.2016 29/09/2016 Για τον Αιτητή: κος Ε. Κορακίδης (κα Μ. Κορακίδου στην απαγγελία της απόφασης) Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Κ. Καλαβάς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την κυρίως Αίτηση που καταχώρισε στις 2.6.2016, ο Αιτητής ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση: "

  1. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι είναι θέσμιος ενοικιαστής του καφενείου που βρίσκεται στο πάρκο Ήβης Μαλιώτου στην οδό Γλάδστωνος στην Πάφο.
  2. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Καθ' ων η αίτηση να παρεμβαίνουν στην ανενόχλητη κατοχή και χρήση του πιο πάνω καφενείου από τον Αιτητή.
  3. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Καθ' ων η αίτηση να παρέχουν ηλεκτρικό ρεύμα στο πιο πάνω καφενείο.
  4. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Καθ' ων η αίτηση να διακόπτουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο πιο πάνω καφενείο.
  5. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό για την κατανάλωση ρεύματος του πιο πάνω καφενείου.
  6. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και λογική να χορηγήσει.
  7. Τα έξοδα. " Ταυτόχρονα με την καταχώριση της κυρίως Αίτησης του, ο Αιτητής καταχώρισε την παρούσα μονομερή αίτηση με την οποία ζητά τα κάτωθι: "Α. Προσωρινό διάταγμα, μέχρι εκδίκασης της αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ή μέχρι εκδόσεως νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου, με το οποίο να διατάσσονται οι καθ' ων η αίτηση να παρέχουν ηλεκτρικό ρεύμα στο καφενείο που βρίσκεται στο πάρκο Ήβης Μαλιώτου στην οδό Γλάδστωνος στην Πάφο. Β. Προσωρινό διάταγμα, μέχρι εκδίκασης της αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ή μέχρι εκδόσεως νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου, με το οποίο να απαγορεύεται στους καθ' ων η αίτηση ή/και στους αντιπροσώπους ή/και υπαλλήλους τους να παρεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στην κατοχή και χρήση από τον αιτητή του καφενείου στο πάρκο Ήβης Μαλιώτου στην οδό Γλάδστωνος στην Πάφο. Γ. Προσωρινό διάταγμα, μέχρι εκδίκασης της αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ή μέχρι εκδόσεως νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου, με το οποίο να απαγορεύεται στους καθ' ων η αίτηση ή/και στους αντιπροσώπους ή/και υπαλλήλους τους να διακόπτουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο καφενείο στο πάρκο Ήβης Μαλιώτου στην οδό Γλάδστωνος στην Πάφο. Δ. Οποιαδήποτε άλλη ενδιάμεση θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και λογική να χορηγήσει. Ε. Τα έξοδα." Στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης, ο Αιτητής εξασφάλισε, στις 2.6.2016, την έκδοση προσωρινού διατάγματος ως οι παρ. Α, Β και Γ της αίτησης. Αίτηση: Η αίτηση βασίζεται "στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, άρθρα 4-9 και στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 48, κανονισμοί 1-13" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή. Στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 2.6.2016 ο Αιτητής αναφέρει μεταξύ άλλων ότι οι Καθ' ων η αίτηση έχουν παραχωρήσει σε αυτόν δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 15.12.2011 την κατοχή του καφενείου στο πάρκο Ήβης Μαλιώτου στην οδό Γλάδστωνος στην Πάφο. Η συμφωνία περιγράφεται ως "άδεια χρήσης", αλλά από ότι τον πληροφορούν οι δικηγόροι του αυτή αφορά ενοικίαση, διότι φέρει όλα τα χαρακτηριστικά της συμφωνίας ενοικίασης. Έχει την αποκλειστική κατοχή του καφενείου, το οποίο ανοιγοκλείνει όποτε θέλει. Είναι υπεύθυνος για την εξασφάλιση όλων των αδειών λειτουργίας του καφενείου και καταβάλλει τέλη και φόρους όπως ένας ενοικιαστής, καθώς και μηνιαίο ενοίκιο. Μετά την εκπνοή της προαναφερόμενης συμφωνίας, συνέχισε να κατέχει το καφενείο. Παρέλειψε να καταβάλει κάποιο μηνιαίο ενοίκιο και αυτό οφειλόταν σε οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε. Ακολούθησε προφορική διευθέτηση της οφειλής του, δυνάμει της οποίας ανέλαβε όπως καταβάλλει πρόσθετα του τρέχοντος μηνιαίου ενοικίου, ένα καθυστερημένο ενοίκιο πλέον μέρος της αξίωσης των Καθ' ων η αίτηση για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Όσον αφορά το ηλεκτρικό ρεύμα, ο ίδιος ζήτησε την τοποθέτηση ξεχωριστού μετρητή, αλλά οι Καθ' ων η αίτηση παρά την αρχική τους συμφωνία, παρέλειψαν να το πράξουν και αξιώνουν από τον ίδιο ποσά για την κατανάλωση ρεύματος που δεν δικαιολογούνται από τη χρήση του καφενείου. Ακολούθως, την 30.5.2016 οι Καθ' ων η αίτηση διέκοψαν χωρίς προειδοποίηση την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο καφενείο. Ως αποτέλεσμα, αυτό δεν μπορεί να λειτουργήσει και προκαλεί και στον ίδιο ζημιά. Την ίδια ημέρα επιδόθηκε αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στον πατέρα του ενόρκως δηλούντα (ως εγγυητή) με την οποία ζητείται η έξωση τους. Η αγωγή δεν έχει νομική βάση, ενώ η διακοπή της ηλεκτροδότησης του καφενείου είναι παράνομη και αδικαιολόγητη. Ο ίδιος έχει καλή βάση αγωγής και μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας στην παρούσα κυρίως Αίτηση. Σημειώνει περαιτέρω ότι θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η ένσταση: Οι Καθ' ων η Αίτηση, στους οποίους επιδόθηκε το προσωρινό διάταγμα, προέβαλαν ένσταση στην συνέχιση της ισχύς του και καταχώρισαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, στις 7.6.2016, με την οποία απορρίπτουν την αίτηση και προβάλλουν ως λόγους ένστασης τα εξής:
  8. Η διαφορά των διαδίκων υπάγεται στην αρμοδιότητα του Διοικητικού Δικαστηρίου.
  9. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων είναι καθ' ύλην αναρμόδιο να επιληφθεί της διαφοράς των διαδίκων καθότι ο Αιτητής δεν είναι "ενοικιαστής" αλλά "αδειούχος". Επιπρόσθετα, το υποστατικό για το οποίο δόθηκε άδεια χρήσης, έχει διαμορφωθεί ως κυλικείο μετά την 31.12.
  11. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
  12. Ο Αιτητής δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και έχει αποκρύψει γεγονότα, πράγμα το οποίο αποτελεί μη ορθή άσκηση διακριτικής ευχέρειας. Ο Αιτητής παραβαίνει τους όρους της άδειας που του έχει παραχωρηθεί, επεμβαίνει παράνομα στο ακίνητο, οφείλει τεράστια ποσά και παρανομεί.
  13. Ο Αιτητής δεν έχει καλή αιτία αγωγής.
  14. Η συνέχιση της ισχύος των προσωρινών διαταγμάτων θα επιφέρει οριστική επίλυση της διαφοράς των διαδίκων.
  15. Εφόσον εκκρεμεί η αγωγή αρ. 717/16 Ε.Δ. Πάφου, η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
  16. Ο Αιτητής αναφέρεται σε "καφενείο στο πάρκο Ήβης Μαλλιώτου στην οδό Γλάδστωνος στην Πάφο", παραπλανώντας το Δικαστήριο καθότι η άδεια χρήσεως που του παραχωρήθηκε, αφορά μόνο σε "κυλικείο στη Δημοτική Πινακοθήκη". Ως εκ τούτου, το προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου δεν αναφέρεται στο υποστατικό που καλύπτει η άδεια χρήσεως αλλά στο καφενείο μέσα στο πάρκο. Το δωμάτιο εξωτερικά της Πινακοθήκης έχει καταληφθεί αυθαίρετα από τον Καθ' ου η αίτηση ο οποίος το ηλεκτροδοτεί παράνομα με τη δημιουργία κινδύνου ηλεκτροπληξίας. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αναστασίας Ρούτη-Ελευθεριάδη, νομικό στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση. Η ενόρκως δηλούσα επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και υποστηρίζει ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις: Ακολούθως οι δύο πλευρές καταχώρησαν, αμφότερες, συμπληρωματική ένορκη δήλωση [1]. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση Αιτητή: Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ο Αιτητής απορρίπτει τα όσα αναφέρει η Αναστασία Ρούτη - Ελευθεριάδη στην ένορκη της δήλωση. Υποστηρίζει ότι η αναφορά του ιδίου σε "καφενείο" δεν διαφέρει από το κυλικείο στο οποίο οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρονται επιδιώκοντας να μπερδέψουν το Δικαστήριο. Το καφενείο αυτό έχει τη δική του είσοδο και λειτουργεί ανεξάρτητα από την Πινακοθήκη και σε επιπλέον ώρες, όταν η Πινακοθήκη είναι κλειστή (μετά τις 3 μμ). Το καφενείο έχει πρόσβαση στον όροφο της Πινακοθήκης, κατά τις ώρες λειτουργίας της, καθώς και στα αποχωρητήρια. Κανείς άλλος μπορεί να ανοίξει είτε την κύρια πόρτα του καφενείου είτε την πίσω πόρτα που οδηγεί στον όροφο της Πινακοθήκης. Το καφενείο υπήρχε εδώ και πολλά χρόνια, μαζί με το διατηρητέο κτίριο και δεν κατασκευάστηκε αργότερα. Οι Καθ' ων η αίτηση εκδίδουν την άδεια λειτουργίας και την άδεια ποτού στο όνομα του Αιτητή, τον οποίο βαρύνουν τόσο τα τέλη κατανάλωσης νερού όσο και ηλεκτρικού ρεύματος. Ήταν επιθυμία του Δήμου Πάφου όπως ο ίδιος τοποθετήσει τραπεζάκια και καρέκλες στο πάρκο μπροστά από το κτίριο, προς εξυπηρέτηση του κοινού. Ακολούθως του παραχωρήθηκε και βοηθητικός χώρος από τους Καθ' ων η αίτηση οι οποίοι του παρέδωσαν και τα κλειδιά του χώρου αυτού και σε καμία αυθαίρετη επέμβαση έχει προβεί ο ίδιος. Οι υπόλοιποι χώροι στους οποίους λανθασμένα αναφέρονται οι Καθ' ων η αίτηση, είναι ένα δωμάτιο στην ταράτσα της Πινακοθήκης που δεν τον αφορά και ένας μικρός χώρος στον οποίο τοποθέτησε κάποια αντικείμενα και για το οποίο χρεώνεται την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Σε καμία περίπτωση παρέδωσε την κατοχή του καφενείου στον αδελφό του. Οι Καθ' ων η αίτηση δεν του απέστειλαν ειδοποίηση για παράδοση του ακινήτου, ενώ η αγωγή που καταχώρησαν σε βάρος του, δεν περιλαμβάνει ούτε τις πληρωμές που έγιναν από τον ίδιο αλλά ούτε και διευθέτηση για την καταβολή διπλών ενοικίων και μέρος της οφειλής αναφορικά με την κατανάλωση του ηλεκτρικού ρεύματος. Με τη διακοπή της παροχής του ηλεκτρικού ρεύματος, οι Καθ' ων η αίτηση επιδιώκουν να παρακάμψουν τις πρόνοιες της νομοθεσίας, αφού ο ίδιος είναι θέσμιος ενοικιαστής. Η αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου δεν μπορεί να επιλύσει τις διαφορές των διαδίκων καθότι η ενοικίαση είναι θέσμια και το εν λόγω Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσία. Οι Καθ' ων η αίτηση επιδιώκουν την απομάκρυνση του από το καφενείο χωρίς να του δοθεί η δυνατότητα προβολής της θέσης του στο Δικαστήριο σε σχέση με την ύπαρξη θέσμιας ενοικίασης. Η παύση της ισχύος των προσωρινών διαταγμάτων και η διακοπή της ηλεκτροδότησης του καφενείου, θα προκαλέσει την αδυναμία λειτουργίας του ενώ η υποχρέωση για καταβολή ενοικίων θα συνεχίσει να υφίσταται, με αποτέλεσμα τον εξαναγκασμό του σε εγκατάλειψη. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση Αναστασίας Ρούτη Ελευθεριάδη: Στη δική της συμπληρωματική ένορκη δήλωση η Α.Ρ.Ε. αναφέρει τα εξής: Ουδέποτε προσπάθησε να μπερδέψει το Δικαστήριο. Έχει ήδη αναφέρει ότι η άδεια χρήσης που παραχωρήθηκε στον Αιτητή αφορά το κυλικείο εντός της Δημοτικής Πινακοθήκης, το οποίο είναι μέρος του κτιρίου και όχι ανεξάρτητο υποστατικό. Η χρήση αυτού και μόνο του συγκεκριμένου χώρου παραχωρήθηκε στον Αιτητή. Εξάλλου και ο Αιτητής παραδέχεται ότι το καφενείου είναι μέρος του διατηρητέο κτιρίου. Επομένως, αυτό δεν είναι ανεξάρτητο ούτε και αυτόνομο κτίσμα (αφού δεν έχει ούτε δικές του τουαλέτες). Ενώ στην αρχική του ένορκη δήλωση ο Αιτητής αναφέρεται σε "καφενείο στο πάρκο Ήβης Μαλιώτου στην οδό Γλάδστωνος στην Πάφο" και η ίδια περιγραφή περιλαμβάνεται και στο προσωρινό διάταγμα, στη συμπληρωματική ένορκη του δήλωση ο Αιτητής παραπέμπει σε διαφορετικό χώρο, δηλαδή στο χώρο για τον οποίο του δόθηκε η άδεια χρήσεως και βρίσκεται εντός της πινακοθήκης. Προκύπτει έτσι σκόπιμη ασάφεια στις ένορκες δηλώσεις του Αιτητή ο οποίος αποφεύγει να αναφέρει ότι χρησιμοποιεί σαν καφενείο το δωμάτιο που βρίσκεται στο πάρκο (και περιγράφεται στο προσωρινό διάταγμα), το οποίο έχει καταλάβει παράνομα και αυθαίρετα. Η ενόρκως δηλούσα παρουσίασε αρχιτεκτονικά σχέδια τα οποία επισυνάφθηκαν ως Τεκμήριο Α στη συμπληρωματική της ένορκη δήλωση και υποστήριξε ότι από αυτά προκύπτει μεταξύ άλλων (α) ότι το δωμάτιο για το οποίο παραχωρήθηκε άδεια χρήσης στον Αιτητή (και το οποίο σημειώνεται με κίτρινο χρώμα στη σελίδα 2 των σχεδίων) δεν είναι αυτόνομο δωμάτιο και (β) οι οικοδομικές εργασίες για τη διαμόρφωση του κτιρίου άρχισαν μετά την 2.4.2001 και επομένως οι νέες τοιχοποιίες του κτιρίου (περιλαμβανομένης της τοιχοποιίας του κυλικείου εσωτερικά της Πινακοθήκης), δημιουργήθηκαν τότε. Δεν υπήρχε στην κατοικία αυτή κυλικείο προτού αυτή ανακαινιστεί και διαμορφωθεί σε Πινακοθήκη. Αναφέρεται επίσης η Α.Ρ.Ε. στον υπολογισμό της κατανάλωσης του ηλεκτρικού ρεύματος, ο οποίος όσον αφορά τον Αιτητή γίνεται σύμφωνα με τις ενδείξεις του υπομετρητή. Για να αποφύγει ο Αιτητής να πληρώσει τα τέλη ύδρευσης και κατανάλωσης ηλεκτρισμού, ως η υποχρέωση του, αναφέρεται αόριστα σε διαφωνίες σχετικά με το ύψος του οφειλόμενου ποσού και της λειτουργίας συστήματος κλιματισμού στις τουαλέτες. Υποστηρίζει περαιτέρω, ότι με τα διατάγματα που προσπαθεί να καταστήσει απόλυτα, ο Αιτητής επιδιώκει τη δωρεάν ηλεκτροδότηση κατά τρόπο επικίνδυνο, αριθμού δωματίων που παράνομα κατέχει εντός και εκτός του κυρίως κτιρίου της Πινακοθήκης. Ο χώρος που ο Αιτητής χαρακτηρίζει ως "βοηθητικό χώρο" βρίσκεται στο πάρκο, εκτός του κυρίως κτιρίου της Πινακοθήκης, με ανεξάρτητη είσοδο και χωρίς πρόσβαση από το εσωτερικό του κτιρίου. Στον Αιτητή έχει επιδοθεί προσωπικά επιστολή στις 17.9.2015 με την οποία καλείται να παραδώσει το κυλικείο. Επίσης, του έχει επιδοθεί στις 8.6.2016 η αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται περαιτέρω στην παράνομη επέμβαση από μέρους του Αιτητή σε διάφορους χώρους της Πινακοθήκης καθώς και στους όρους της άδειας χρήσεως, υποστηρίζοντας ότι ο Αιτητής έχει παραβεί τις πρόνοιες της εν λόγω άδειας. Αποτελεί θέση της ότι ο Αιτητής ουδέποτε έχει καταστεί θέσμιος ενοικιαστής και ότι το ζήτημα της οφειλής μεγάλου ποσού για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος δεν αφορά το παρόν Δικαστήριο. Διαδικασία: Μετά την έγκριση (μετά από ακρόαση), του αιτήματος για αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας Α.Ρ.Ε., η αίτηση ορίστηκε τελικά για ακρόαση στις 30.6.
  17. Κατά την ημερομηνία εκείνη και εφόσον το ζήτημα που εκδικάζεται είναι καθαρά νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση[2]. Κατά την αντεξέταση της, η Α.Ρ.Ε ανέφερε διευκρίνισε ποιοί είναι οι χώροι που οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής κατέχει, δυνάμει της μεταξύ τους συμφωνίας αλλά και κατά παράβαση αυτής. Ακολούθως, την ίδια μέρα, οι δύο συνήγοροι παρουσίασαν τις αγορεύσεις τους και το Δικαστήριο επεφύλαξε την παρούσα απόφαση. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και μόνο, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων, αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions
(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι οι ιδιοκτήτες του ακινήτου στο οποίο στεγάζεται η Δημοτική Πινακοθήκη του Δήμου Πάφου. Η πινακοθήκη πέραν από το κεντρικό κτίριο της, διαθέτει και άλσος. Το ακίνητο αποκτήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση δυνάμει δωρεάς και ανακαινίσθηκε από αυτούς. Ο Αιτητής ανέλαβε την κατοχή του κυλικείου - καφενείου της πινακοθήκης δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 15.11.2012 μεταξύ του ιδίου και των ιδιοκτητών του μισθίου. Η συμφωνία αυτή προνοούσε αντάλλαγμα στο ποσό των €251,00 πλέον Φ.Π.Α. μηνιαίως και διάρκεια μέχρι την 30.11.2014. Μετά την εκπνοή της, ο Καθ' ου η αίτηση εξακολουθεί να διατηρεί την κατοχή του κυλικείου - καφενείου. Αμφισβητούμενα γεγονότα παραμένουν: το κατά πόσον υφίσταται ενοικιαστική σχέση μεταξύ των διαδίκων, το αγώγιμο δικαίωμα του Αιτητή. Απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων: Υποστηρίζουν οι Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ουσιώδη γεγονότα και για αυτό το λόγο το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων έχουν διατυπωθεί στη νομολογία. Επειδή η έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος αποτελεί παρέκκλιση από την αρχή "audi alteram partem", επιβάλλεται στον Αιτητή η αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι uberrima fides και η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου πιο πάνω). Η παράλειψη αποκάλυψης θεωρείται ουσιώδης όταν αφαιρεί "τη δυνατότητα σφαιρικής εκτίμησης της όλης κατάστασης". (Βλ. Electromatic Constructions Ltd. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. 268/08, ημερ. 19.3.2009.) Το τι συνιστά ουσιώδες γεγονός ορίζεται επίσης στη νομολογία (βλ. Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland
(1997)1 ΑΑΔ 1791, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280). Προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο υπήρξε από πλευράς του Αιτητή παράβαση του πιο πάνω αναφερόμενου κανόνα, θα πρέπει να εξεταστούν τα "παραλειπόμενα" γεγονότα, όπως προβάλλονται στην ένσταση. Αυτά αφορούν:
  1. Το ποσό που ο Αιτητής οφείλει στους Καθ' ων η αίτηση σχετικά με την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος.
  2. Το επίδικο υποστατικό είναι το κυλικείο δημόσιου κτιρίου και βρίσκεται εντός του κτιρίου και όχι στο πάρκο.
  3. Η πρόσβαση στο κυλικείο υπάρχει μόνο από την κεντρική είσοδο του κτιρίου, ενώ η πόρτα παραπλεύρως δημιουργήθηκε για την απόρριψη των σκουπιδιών.
  4. Κατά παράβαση της συμφωνίας του με τους Καθ' ων η αίτηση, ο Αιτητής οικειοποιήθηκε παράνομα και άλλους χώρους.
  5. Στο παρελθόν έγινε καταγγελία του Αιτητή για ιδιοποίηση ηλεκτρικού ρεύματος.
  6. Η μέτρηση της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος στο κυλικείο γίνεται με υπομετρητή ενώ στο πάρκο γίνεται με ξεχωριστό μετρητή. Όλα αυτά τα γεγονότα αμφισβητούνται από τον Αιτητή στη δική του συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Δεν θα προβώ σε περαιτέρω σχολιασμό τους, αφού είναι γνωστή η αρχή ότι για τα γεγονότα που αμφισβητούνται δεν υπάρχει υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης (βλ. M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. n. Timberland, πιο πάνω). Προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος: Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). 1. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, ανατρέχουμε στην κυρίως αίτηση, αφού από αυτή θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση[3]. Προβάλλουν τον ισχυρισμό οι Καθ' ων η Αίτηση ότι, εάν οριστικοποιηθεί το διάταγμα που εξασφάλισε ο Αιτητής, τότε θα επέλθει και οριστική επίλυση της διαφοράς των διαδίκων. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι τα ζητήματα της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και της ανενόχλητης κατοχής και χρήσης, αποτελούν μερικές μόνο από τις θεραπείες που ο Αιτητής ζητά με την κυρίως Αίτηση του. Αυτό όμως δεν αποτελεί κώλυμα για την έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος, σύμφωνα με την νομολογία. Στην απόφαση Κούνουνα ν. C & A SIMONOS LTD, Πολιτική Έφεση 11077, 13 Σεπτεμβρίου 2002, αναφέρονται τα ακόλουθα: "H έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή, δεν αποκλείεται (βλέπε Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG
(1984)1 C.L.R. 263. Βλέπε επίσης Κοσμά ν. Χατζηκυπρή κ.α., Π.Ε. 10558, ημερ. 22.2.2000." Το Δικαστήριο σε τέτοια περίπτωση θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι η έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος δεν ανατρέπει το status quo ante, και ότι δεν παρέχεται ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την (κυρίως) Αίτηση. (Το ζήτημα της διατήρησης του status quo ante αναλύεται αμέσως πιο κάτω). Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Βρίσκω ότι, με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω και ειδικά με βάση το μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση παρείχαν δυνάμει συμφωνίας στον Αιτητή τη χρήση του μισθίου και ότι οι τελευταίοι προέβηκαν σε διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος σε αυτό, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση. Θα πρέπει εδώ να διευκρινίσω ότι δεν μου διαφύγει ότι προβάλλεται από τους Καθ' ων η αίτηση το επιχείρημα ότι το προσωρινό διάταγμα αφορά "καφενείο που βρίσκεται στο πάρκο Ήβης Μαλιώτου" ενώ η συμφωνία των διαδίκων αφορά "κυλικείο στη Δημοτική Πινακοθήκη". Διαπιστώνω όμως ότι στη συμφωνία προβλέπεται ότι ο χώρος θα χρησιμοποιείται ως "καφενείο" και επίσης σε αρκετές αποδείξεις είσπραξης οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρονται στο υποστατικό ως "καφενείο οδού Γλάδστωνος (πάρκο Ήβης Μαλιώτου)" ή "κυλικείο πάρκου Γλάδστωνος" ή "καφενείο πάρκου Ήβης Μαλιώτου". Διατήρηση ή ανατροπή του status quo ante: Στην απόφαση Κούνουνα (πιο πάνω) γίνεται και αναφορά στο ζήτημα της διατήρησης του status quo, που αποτελεί το ζητούμενο κατά την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Λέχθηκαν τα εξής στην απόφαση Κούνουνα: "Ο σκοπός ενός συντηρητικού διατάγματος που εκδίδεται βάσει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 είναι κυρίως η διατήρηση της κατάστασης κατά την οποία προέκυψε η υπό εκδίκαση διαφορά και η διατήρηση της επίδικης περιουσίας, εκκρεμούσης της ακρόασης και της εκδίκασης της αγωγής (Michael v. Brevinos Limited
(1969)1 C.L.R. 578)." (Δική μου υπογράμμιση). Σχετική με το ζήτημα αυτό είναι και η απόφαση Κοσμά ν. Χατζηκυπρή (πιο πάνω). Στην παρούσα αίτηση, η κατάσταση η οποία επιδιώκεται να διατηρηθεί με την επικύρωση του προσωρινού διατάγματος, είναι η ηλεκτροδότηση του μισθίου και η συνέχιση από μέρους του Αιτητή της χρήσης αυτού, ως προηγούμενα έπραττε.
  1. Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία: Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Σε σχέση με αυτή την προϋπόθεση, το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή προκύπτει η πιθανότητα (σε βαθμό μεγαλύτερο από απλή πιθανολόγηση), αυτός να έχει καταστεί θέσμιος ενοικιαστής, οπότε να έχει και το δικαίωμα για ειρηνική απόλαυση του μισθίου. Το ζήτημα της αντιπαραβολής της σύμβασης ενοικίασης με την άδεια χρήσης, έχει απασχολήσει τη νομολογία σε πολλές υποθέσεις και έχει αναλυθεί και από διάφορες άλλες αυθεντίες. Στην πρωτόδικη απόφαση στην αίτηση Κ24/14 του Δ.Ε.Ε. Λευκωσίας, Catercom v. ΠΑ.ΣΥ.ΔΥ, ημερομηνίας 1.12.2014, η αδελφή Δικαστής Λ. Σ. Καμμίτση έχει εξετάσει τα πιο πάνω ζητήματα, παραπέμποντας στις σχετικές αυθεντίες. Συμφωνώ και υιοθετώ τα όσα αναφέρονται στην απόφαση αυτή (για τα νομικά αυτά ζητήματα) και παραθέτω σχετικά αποσπάσματα: "Ενοικίαση ή παραχώρηση άδειας χρήσης (lease or licence): Για σκοπούς απάντησης του ερωτήματος εάν μεταξύ δύο μερών έχει πράγματι συνομολογηθεί συμφωνία παροχής άδειας χρήσης (licence) ή συμφωνία ενοικίασης, υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Έχω αντλήσει καθοδήγηση από τα Αγγλικά συγγράμματα Megarry´s The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδες 53 έως 60 και Landlord & Tenant byAtkin, 16η έκδοση, Τόμος Ι, σελίδες 29-
  3. [.] Το εάν συμφωνία δημιουργεί σχέση ενοικίασης ή παραχώρησης άδειας χρήσης, δεν εξαρτάται από τη φρασεολογία που χρησιμοποίησαν τα μέρη για να περιγράψουν τη σχέση τους (βλέπετε Megarry πιο πάνω σελίδα56: «. if the operative parts of the agreement establish a tenancy, an express provision negativing a tenancy is ineffective» και «parties cannot turn a tenancy into a licence merely by calling it one» και Street v. Mountford,
(1985)2 All ER 289, σελίδες 294 j, 296 a). Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη όχι μόνο το έγγραφο που συνομολογεί τη συμφωνία των μερών αλλά και τη συναλλαγή τους ως σύνολο. Αυτή η συναλλαγή συνίσταται στα εξής: παραχωρήθηκε αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης και όπως φαίνεται, και αποκλειστικό δικαίωμα κατοχής, συγκεκριμένων χώρων, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και με συγκεκριμένο αντάλλαγμα. . . . Η καταβολή μηνιαίου ποσού, από μόνη της, δεν είναι αρκετή για να θεωρηθεί ότι δημιουργήθηκε σχέση ενοικίασης. Αλλά υπάρχει και η πρόνοια καταβολής των τελών από τους Αιτητές (ρήτρα 5(ε)), η οποία συνάδει με την παραχώρηση αποκλειστικού δικαιώματος κατοχής. [.] Στο σύγγραμμα Woodfall's Law of Landlord and Tenant, 26η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 578, αναφέρονται τα ακόλουθα: «'a lessee cannot be said to part with the possession of any part of the premises unless his agreement with his licensee wholly ousts him from the legal possession of that part'».Επιπλέον, οι Αιτητές παρέμειναν στα επίδικα υποστατικά μετά την 31.12.2013 και οι Καθ' ων η Αίτηση συνέχισαν να εισπράττουν ενοίκιο μετά την 1.1.2014, χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη. Έχω επίσης λάβει υπόψη και βοηθηθεί ιδιαίτερα από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις αυθεντίες Αγγελίδης & Φιλίππου v. Κολοκασίδης Εστεϊτς (πιο πάνω), Μιχαηλίδου v. Δήμου Λευκωσίας
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 18 και Καρεσίου v. Καραπίττα κ.α.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 338. Στέκομαι στο πιο κάτω απόσπασμα από την αυθεντία Μιχαηλίδου v. Δήμου Λευκωσίας, στη σελίδα 21: «Είναι θεμελιωμένο ότι για τη διακρίβωση της φύσης της σύμβασης, όταν το ζητούμενο συνίσταται στο κατά πόσο πρόκειται περί άδειας χρήσεως ή ενοικιάσεως, το αποφασιστικό κριτήριο είναι η πρόθεση των μερών. Ο περιγραφικός χαρακτήρας της σύμβασης είναι αδιάφορος αν από την εξέταση του συνόλου των περιστατικών της κάθε περίπτωσης προκύπτει ότι η αληθινή σχέση που δημιουργήθηκε μεταξύ των μερών είναι διαφορετική. Οι διάφοροι όροι αναφορικά με τα δικαιώματα των μερών και τις υποχρεώσεις τους και ο τρόπος διατύπωσης τους δεν προσφέρουν σταθερή βάση για τον προσδιορισμό της αληθινής σχέσης μεταξύ των διαδίκων. Καθοριστικός παράγοντας για τον προσδιορισμό της πραγματικής σχέσης των μερών σε υποθέσεις αυτής της μορφής είναι η παραχώρηση αποκλειστικής κατοχής για ορισμένη περίοδο έναντι ανταλλάγματος (Βλέπε Street v. Mountford
(1985)2All ER 289). Τα τρία αυτά στοιχεία αποτελούν τη σωστή βάση για τη διάκριση μεταξύ των δύο εννοιών, της άδειας χρήσεως ή της ενοικίασης». Τόσο στη Μιχαηλίδου v. Δήμου Λευκωσίας, όσο και στη Street v. Mountford, τονίστηκε ότι η ρητή διασφάλιση του δικαιώματος του ιδιοκτήτη για είσοδο και επιθεώρηση του υποστατικού υποδεικνύει ότι ο ενοικιαστής έχει αποκλειστική κατοχή. Υπάρχει τέτοια ρήτρα στο Τεκμήριο 1 (5(θ)). Σύμφωνα και με την αυθεντία Royal Ris Ltd. v. Δήμου Λάρνακας
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1149, «το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη του όλα τα περιβάλλοντα γεγονότα για να καταλήξει στη φύση και το είδος της κατοχής.» (σελίδα 1155)." . . . Δικαίωμα ειρηνικής απόλαυσης: Το δικαίωμα της ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου (covenant for quiet enjoyment) δύναται να αποτελεί εξυπακουόμενο όρο της συμφωνίας ενοικίασης. Βλέπετε σχετικά Halsbury's Laws ofEngland, 4η έκδοση, Τόμος 27, παράγραφοι 320 και 325 και Woodfall Landlord and Tenant, 27η έκδοση, Τόμος 1, παράγραφος 1305. Ειδικότερα, στην παράγραφο 325 του συγγράμματοςHalsbury's, πιο πάνω, καταγράφονται τα ακόλουθα: «In a formal lease, and in an oral letting or an agreement for a lease which operates as a present demise, there is implied one single covenant for quiet enjoyment, under which the tenant is entitled to be put into possession of the premises which are leased to him at the outset of his tenancy, and to remain quietly in possession of them throughout the term.» Υπάρχει η ευχέρεια έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οριστικού και προσωρινού, για να αποφευχθεί η παραβίαση αυτού του όρου της ενοικίασης. Βλέπετε παράγραφος 321 του συγγράμματος Halsbury's, πιο πάνω: «The grant of an injunction to restrain a breach of covenant is discretionary, and the court will consider, among other things, whether the breach produces injury to the party seeking the injunction, and will decline to enforce an oppressive covenant by injunction. As a general rule, however, the court will grant an injunction to restrain a breach of a negative covenant without proof of damage being necessary, provided that the words of the covenant are clear. An interlocutory injunction will be granted in an appropriate case, the deciding factor being the balance of convenience between the parties.» Δυνατόν να υπάρχει παραβίαση του όρου για την ειρηνική απόλαυση του μίσθιου από πράξεις ή παραλείψεις του ιδιοκτήτη που παρεμποδίζουν την ελευθερία κινήσεων του ενοικιαστή στην άσκηση των δικαιωμάτων του ως ενοικιαστή. Βλέπετε σχετικά παράγραφο 1327 του συγγράμματος Woodfall, πιο πάνω και παράγραφο 328 του συγγράμματος Halsbury's, πιο πάνω, κάτω από την επικεφαλίδα 'Breach of covenant for quite enjoyment'. Παραθέτω το απόσπασμα: «The covenant for quiet enjoyment operates according to its terms to secure the tenant, not merely in the possession, but in the enjoyment of the premises for all usual purposes; and where the ordinary and lawful enjoyment of the demised premises is substantially interfered with by the acts or omissions of the landlord or those claiming under him, the covenant is broken, even if neither the title to, nor the possession of, the land is otherwise affected. Whether this interference has taken place is, in each case, a question of fact. It was once considered that for there to be a breach of covenant there had to be some physical interference with the enjoyment of the demised premises. However, there is modern authority to the effect that the covenant is not confined to direct physical interference but may be broken by any conduct of the landlord or his agents, which interferes with the tenant's freedom of action in exercising his rights as tenant. [McCall v. Abelesz
(1976)1 All ER 727 at 730, 731]. ..... Disturbance of enjoyment which is merely temporary and which does not interfere with the title or possession of the tenant is generally not a breach of the covenant. Even where such a disturbance does constitute a breach, an injunction will not be granted where there is no likelihood of repetition, the tenant being left to his remedy of damages.» Ακόμα και πράξεις που λαμβάνουν χώραν εκτός του μισθίου, μπορεί να θεωρηθούν ότι συνιστούν παραβίαση του όρου της ειρηνικής απόλαυσης. Βλέπετε παράγραφος 329 του συγγράμματοςHalsbury's, πιο πάνω: «An act may be a breach of the covenant for quiet enjoyment notwithstanding that it is done off the premises. Even at the time when actual physical interference with the demised premises was considered to be an essential element of any breach of the covenant, an act done off the premises could be a breach if it caused physical interference with the demised premises; for example ...where the landlord .. erected scaffolding in front of the door and windows of a demised shop in such a way as to interfere with the tenant's trade [Owen v. Gadd
(1956)2 All ER 28]. If however, the disturbance is due to an act done off the premises, there is no breach of covenant unless it was either foreseen in fact, or ought by reasonable care to have been foreseen, that the interruption would follow as a consequence of the act.»" Από όσα γεγονότα προβάλλει ο Αιτητής και δεν αμφισβήτησαν οι Καθ' ων η αίτηση προκύπτει ότι: (α) Ο Αιτητής έχει την ευθύνη της έκδοσης των αδειών για τη λειτουργία του κυλικείου-καφενείου και πληρωμής όλων των σχετικών τελών. (β) Μόνο ο Αιτητής μπορεί να ανοιγοκλείνει το κυλικείο-καφενείο, ενώ το ωράριο λειτουργίας αυτού επεκτείνεται πέραν των ωρών λειτουργίας της πινακοθήκης. (γ) Υπάρχουν επίσης αναφορές στις αποδείξεις είσπραξης που οι Καθ' ων η αίτηση εξέδιδαν, σε είσπραξη "ενοικίου". Οι αναφορές σε "άδεια χρήσης" υπάρχουν στις αποδείξεις από τον Δεκέμβριο του 2015 και ακόλουθα. Στο παρόν στάδιο, από τα γεγονότα της υπόθεσης και ειδικά από το γεγονός ότι ο Αιτητής έχει την αποκλειστική κατοχή του επίδικου υποστατικού, κρίνω ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως σοβαρή πιθανότητα (περάν από απλή πιθανότητα), η συμφωνία μεταξύ των διαδίκων να αποτελεί μίσθωση η οποία να έχει δημιουργήσει σχέση ιδιοκτήτη και ενοικιαστή. Σε τέτοια περίπτωση και εφόσον η συμφωνία έχει εκπνεύσει την 30.11.2014, ο Αιτητής θα μπορούσε, δυνάμει του άρθρου 2 του Ν.23/83, να θεωρηθεί "θέσμιος ενοικιαστής". Αυτό απάντα και στο επιχείρημα των Καθ' ων η αίτηση περί αναρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου. Εάν ο Αιτητής αποδειχθεί ότι είναι πράγματι θέσμιος ενοικιαστής και εφόσον το ακίνητο, του οποίου αποτελεί μέρος το επίδικο υποστατικό, είναι "ενοικιοστασιακό", τότε αποκλειστική αρμοδιότητα εκδίκασης αυτής της διαφοράς έχει το Δ.Ε.Ε. (και όχι το Επαρχιακό Δικαστήριο αλλά ούτε φυσικά το Διοικητικό Δικαστήριο αφού η συμφωνία μεταξύ των διαδίκων δεν αποτελεί διοικητική πράξη αλλά σύμβαση στην οποία η διοίκηση ενεργεί ως "fiscus". Συνακόλουθα ενεργοποιείται και η προστασία του αγαθού της ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου.
  1. Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο: Στην πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Έφεση Αρ. 216/2006, HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. ν. ΣΤΕΛΙΟΣ ΦΥΛΑΚΤΙΔΗΣ κ.α ημερομηνίας 24.3.2009, επαναλήφθηκε η βασική αρχή που διέπει αυτή την προϋπόθεση: "Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ΄ αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους, σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους-ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια." Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που θα στοιχειοθετήσουν την "ανεπανόρθωτη" ζημιά του Αιτητή. Αυτός ισχυρίζεται στις ένορκες δηλώσεις ημερομηνίας 2.6.2016 και 15.6.2016 ότι η διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στην επιχείρηση καφενείου που διατηρεί, προκαλεί αδυναμία στη λειτουργία της επιχείρησης και αναγκαστικό τερματισμό της λειτουργίας της. Κρίνω ότι ικανοποιείται στην παρούσα περίπτωση και αυτή η προϋπόθεση του άρθρου
  2. Ισοζύγιο της ευχέρειας: Στη βάση όλων των πιο πάνω στοιχείων και ευρημάτων, βρίσκω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για παραμονή του διατάγματος σε ισχύ. Δεν προβάλλεται οποιαδήποτε ουσιαστική βλάβη στους Καθ' ων η αίτηση από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος και με βάση όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της διατήρησης της προτέρας κατάστασης (status quo ante) και της οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος. Κατάληξη: Για τους πιο πάνω λόγους, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 2.6.2016 οριστικοποιείται και καθίσταται απόλυτο μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Επιδικάζονται τα έξοδα της παρούσας αίτησης υπέρ του Αιτητή και σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα για άρση επέμβασης ιδιοκτήτη στο μίσθιο [1] Μέτα από σχετική άδεια του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.6.
  3. [2] Βλ. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ TOY MICHAIL ΕΒΑΝΟΙΤΖΕ, Πολιτική ECLI:CY:AD:2014:D620, Αίτηση αρ. 128/2014, ημερομηνίας 28.8.
  4. [3] Οι αιτούμενες θεραπείες καταγράφονται στη σελίδα 1 πιο πάνω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.