ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ κ.α. ν. LOUCAS GEORGIOU MANAGEMENT LTD κ.α., Αρ. Αίτησης: Ε32/12, 28/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2016:50 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ Πάφου ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ραγουζαίου, Πρόεδρος Φρ. Βλαδιμήρου και Ν. Τσαγκάρη, Παρέδρων Αρ. Αίτησης: Ε32/12 Μεταξύ:
- ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ
- ΙΑΚΩΒΟΥ ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ
- ΝΙΚΟΛΑ ΟΡΟΥΝΤΙΩΤΗ Αιτητών και
- LOUCAS GEORGIOU MANAGEMENT LTD
- ΣΠΥΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Καθ' ων η αίτηση -------------------------- Ημερομηνία: 28.12.2016 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Μ. Γεωργίου (κα Ειρήνη Πουλλά, στην απαγγελία της απόφασης) Για Καθ' ων η αίτηση 1: κκ. Κ. Καλλής , Π. Φιλίππου (κος Δημοσθένους για κο Κ. Καλλή, στην απαγγελία της απόφασης) Για Καθ' ων η αίτηση 2: κκ. Π. Φιλίππου, Ν. Παπακλεοβούλου A Π Ο Φ Α Σ Η Οι Αιτητές 1, 2 και 3 (στο εξής "οι Αιτητές") στην παρούσα Αίτηση ζητούν από το Δικαστήριο την ανάκτηση της κατοχής του καταστήματος που ενοικιάζουν οι Καθ' ων η αίτηση 1, ισχυριζόμενοι ότι οι ενοικιαστές έχουν, διαδοχικά και παράνομα, υπενοικιάσει το εν λόγω κατάστημα σε τρίτα πρόσωπα, χωρίς την έγκριση τους. Γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν: Αποτελεί κοινό έδαφος στην παρούσα υπόθεση ότι: Οι Αιτητές είναι αδέλφια και συνιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού το οποίο βρίσκεται στην οδό Αποστόλου Παύλου 112 στο Λιμανάκι της Κάτω Πάφου (και που στο εξής θα αναφέρεται ως "το μίσθιο" ή το "επίδικο κατάστημα"). Το μίσθιο είχε ενοικιαστεί στους Καθ' ων η αίτηση 1, δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 23.3.2001 (Τεκμήριο 2), η οποία συνάφθηκε μεταξύ της τότε ιδιοκτήτριας Άννας Ορουντιώτου[1] και των Καθ' ων η αίτηση 1, για περίοδο 10 ετών (δηλαδή από την 1.4.2001 μέχρι και τις 31.3.2011), με την εγγύηση του Καθ' ου η αίτηση
- Οι Καθ' ων η αίτηση 1 αποτελούν εγγεγραμμένη εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, που έχει συσταθεί στις 14.1.1999 και έχει ως μετόχους και αξιωματούχους τον Καθ' ου η αίτηση 2 και τον Λουκά Γεωργίου, αδέλφια (με μετοχική συμμετοχή 50% έκαστος). Ο Καθ' ου η αίτηση 2 είχε αρχικά την ιδιότητα του Διευθυντή και ο Λ. Γ. του Γραμματέα, ενώ από την 15.11.2005 οι ιδιότητες αυτές αντιστράφηκαν. Στην σύμβαση ενοικίασης περιέχεται όρος που απαγορεύει την υπενοικίαση του μισθίου ή την παραχώρηση της κατοχής του σε τρίτους καθώς και όρος που επιτρέπει στους Καθ' ων η αίτηση 1 να ενοποιήσουν το μίσθιο με διπλανό υποστατικό, το οποίο κατέχουν και στο οποίο διεξάγουν επιχείρηση εστιατορίου. Στη διάρκεια της ενοικίασης, κατά το έτος 2001, η Άννα Ορουντιώτη μεταβίβασε και ενέγραψε στα τρία παιδιά της (Αιτητές), το μίσθιο κατά 1/3 μερίδιο στον καθένα. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 συνεχίζουν, μετά την εκπνοή της συμφωνίας ενοικίασης να κατέχουν το μίσθιο, ως θέσμιοι ενοικιαστές. Παράλληλα με την υπογραφή της συμφωνίας ενοικίασης, την ίδια μέρα (στις 23.3.2001), συνάφθηκε και δεύτερη συμφωνία. Αυτή είχε ως συμβαλλόμενους την Άννα Ορουντιώτη ( και τον Καθ' ου η αίτηση
- Δυνάμει αυτής της συμφωνίας, ο Καθ' ου η αίτηση 2 κατέβαλε στην Άννα Ορουντιώτη ποσό €256.290 (Λ.Κ.150.000) ως το τίμημα για την αγορά της εμπορικής εύνοιας του μισθίου (Τεκμήριο 69). Κατά τη σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης το μίσθιο έχει την επιτρεπόμενη χρήση "καταστήματος" και κατά το έτος 2007 υποβλήθηκε αίτηση στις αρμόδιες αρχές για αλλαγή αυτής της χρήσης σε "σνακ-μπαρ" και η σχετική πολεοδομική άδεια εξασφαλίστηκε τον Ιανουάριο
- Επίδικα θέματα Η αντιδικία των διαδίκων έχει περιοριστεί στα εξής (επίδικα) θέματα: (α) Έλαβε χώρα στη διάρκεια της ενοικίασης, παράνομη υπενοικίαση από μέρους των Καθ' ων η αίτηση 1, σε τρίτα πρόσωπα; (β) Αν η απάντηση είναι θετική, τότε ποιες είναι οι συνέπειες αυτών των ενεργειών των Καθ' ων η αίτηση 1; Υποστηρίζουν οι Αιτητές ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 έχουν υπενοικιάσει το μίσθιο, χωρίς τη δική τους έγκριση, σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις. Α. Υπενοικίαση στην N & S Café Ltd: Από τα τεκμήρια που κατατέθηκαν εκ σύμφωνου, προκύπτει ότι η N & S Café Ltd αποτελεί εταιρεία εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών από τις 21.3.2006, με μετόχους τον Καθ' ου η αίτηση 2 και κάποιον Νάκη Κόκκινο (με μετοχική "συμμετοχή" προς 50% ο καθένας), οι οποίοι υπήρξαν και διευθυντές της εταιρείας αυτής. Αυτό προκύπτει από τα έγγραφα που κατατέθηκαν χωρίς ένσταση στο Δικαστήριο. Το γεγονός ότι η N & S Café Ltd δραστηριοποιούνταν στο μίσθιο κατά την προαναφερομένη περίοδο[2] επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο 50[3], το οποίο αποτελεί την από μέρους της Αρχής Λιμένων Κύπρου παραχώρηση άδειας στους N & S Café Ltd για τη χρήση χώρου εστίασης στην αποβάθρα στο λιμανάκι Πάφου, μπροστά από το μίσθιο. Η έκδοση της άδειας αυτής φέρει ως δικαιολογητικό την παραχώρηση μέρους της αποβάθρας "για την εξυπηρέτηση των πελατών του Delicious Café, των N & S Café Ltd". Δηλαδή, η N & S Café Ltd παρουσιάστηκε και στην Αρχή Λιμένων ως η εταιρεία που δραστηριοποιείται στο μίσθιο. Επίσης, κατά την κατάθεση του, ο Καθ' ου η αίτηση 2 παραδέχτηκε ότι η εταιρεία N & S Café Ltd παρουσιαζόταν ως η διαχειρίστρια και δραστηριοποιούνταν στο μίσθιο, το οποίο έφερε την ονομασία "Delicious Café", από το έτος 2006 μέχρι το
- (Οι "λογιστικοί σκοποί" που επικαλέστηκε ο μάρτυρας δεν θα σχολιαστούν σε αυτό το σημείο). Απομένει να εξεταστεί κατά πόσο αυτή η "δραστηριοποίηση" της N & S Café Ltd αποτελεί "παράνομη υπενοικίαση". Στο σημείο αυτό προκύπτει η διαφωνία των μερών. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 αποχωρίστηκαν την κατοχή του μισθίου υπενοικιάζοντας το μίσθιο, κατά τη χρονική περίοδο 2006 - 2011, στην N & S Café Ltd. Στον αντίποδα, οι Καθ' ων η αίτηση προέβαλαν τη θέση ότι η N & S Café Ltd" λειτουργούσε μεν την επιχείρηση που διεξάγεται σε αυτό, από την 23.3.2006 μέχρι τον Ιούνιο 2011, όχι όμως ως υπενοικιαστής του μισθίου. Το γεγονός ότι η σύμβαση ενοικίασης απαγορεύει ρητά την υπενοικίαση του μισθίου, είναι παραδεκτό. Ο όρος 9 της σύμβασης προνοεί τα εξής: "Ο Ενοικιαστής δεν δικαιούται να εκχωρήσει ή υπενοικιάσει το υποστατικό ή μέρος αυτού." Βρίσκω ότι η αγορά της εμπορικής εύνοιας, φήμης και πελατείας του μισθίου από και η υπογραφή της σχετικής συμφωνίας με την οποία ο Καθ' ου η αίτηση 2 αναγνωρίζεται ως ο "απόλυτος ιδιοκτήτης" της εμπορικής αυτής εύνοιας, δεν επηρεάζει με οποιονδήποτε τρόπο τη ρητή απαγόρευση της υπενοικίασης. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι ο σχετικός λόγος έξωσης που προωθείται με την παρούσα Αίτηση, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 11
(1)(δ) του Ν.23/83[4], είναι η παράβαση "της ρητής υποχρέωσης περί μη υπενοικιάσεως". Αυτό συνεπάγεται ότι η παράβαση του όρου 9 της συμφωνίας ενοικίασης, αποτελεί λόγο έξωσης μόνο στο βαθμό που αποδεικνύεται ότι έχει συντελεστεί υπενοικίαση και όχι απλά ο αποχωρισμός της κατοχής. Είναι λοιπόν ουσιώδες για την παρούσα υπόθεση, να διαγνωστεί κατά πόσον η "λειτουργία του μισθίου" από την N & S Café Ltd, αποτελεί υπενοικίαση. Συστατικά στοιχεία της υπενοικίασης Σύμφωνα με τη νομολογία, η οποία ασχολείται με τη διακρίβωση της φύσης μίας σύμβασης, όπου συνήθως το ζητούμενο είναι κατά πόσο η συμφωνία αποτελεί "άδεια χρήσεως" ή "ενοικίαση" (βλ. Μιχαηλίδου ν. Δήμου Λευκωσίας), τρία είναι τα συστατικά στοιχεία που διακρίνουν την ενοικίαση από τις υπόλοιπες συμβάσεις. Αυτά είναι: H παράδοση αποκλειστικής κατοχής
(1), για ορισμένη περίοδο
(2), έναντι ανταλλάγματος
(3). (Street v. Mountford
(1985)2 All E.R. 289). Αυτά τα τρία στοιχεία συνθέτουν τη σχέση ενοικίασης και αναλογικά εφαρμόζονται και στη σχέση "υπενοικίασης", αφού η υπενοικίαση ή υπεκμίσθωση, είναι η από μέρους του ενοικιαστή του μισθίου περαιτέρω ενοικίαση. Για να θεωρείται ότι υπάρχει υπενοικίαση, θα πρέπει να υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις ύπαρξης έγκυρης ενοικίασης, όπου σε τέτοια περίπτωση ο ενοικιαστής υπέχει τη θέση του "ιδιοκτήτη" και ο υπενοικιαστής τη θέση του "ενοικιαστή"[5]. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 (Μ.Κ.1) υπήρξε ο μοναδικός μάρτυρας για την υπόθεση των Καθ' ων η αίτηση και υποστήριξε ότι η σύσταση της εταιρείας N & S Café Ltd και η ανάθεση σε αυτήν της διαχείρισης του μισθίου, έγινε για "λογιστικούς σκοπούς", ώστε να ξεχωρίσουν οι δύο επιχειρήσεις των Καθ' ων η αίτηση 1, η καφετέρια (που βρισκόταν στο μίσθιο) και το εστιατόριο που βρισκόταν δίπλα από το μίσθιο. Παρά την εκτεταμένη αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση 2 αναφορικά με το ζήτημα της υπενοικίασης στην N & S Café Ltd, παρατηρώ ότι δεν του τέθηκαν ερωτήσεις σε σχέση με το είδος της κατοχής που απολάμβανε η N & S Café Ltd, αν δηλαδή είχε αποκλειστική κατοχή του μισθίου ή όχι. Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι η ανάγκη σύστασης της N & S Café Ltd προέκυψε όταν το 2006 η καφετέρια λειτουργούσε πλέον αυτόνομα και δεν εξυπηρετείτο πια από το εστιατόριο και ότι αυτό έγινε για λογιστικούς σκοπούς και ότι περαιτέρω, για τα "λογιστικά" αυτά ζητήματα, υπεύθυνοι ήταν μόνο οι λογιστές. Με αυτό τον τρόπο δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο μαρτυρία ούτε αναφορικά με το κατά πόσο πλήρωσε ποτέ ενοίκιο η N & S Café Ltd στους Καθ' ων η αίτηση 1. Θα πρέπει να αναφέρω ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 δεν μου έχει κάνει καλή εντύπωση, στο σημείο αυτό της μαρτυρίας του και της αναφοράς του στους "λογιστικούς σκοπούς" της σύστασης και λειτουργίας της N & S Café Ltd. Παρά την πολύχρονη εμπειρία του με τις επιχειρήσεις εστίασης καμία διευκρίνιση έδωσε όταν του ζητήθηκε να επεξηγήσει τους "σκοπούς" αυτούς. Η πεισματική του άρνηση να απαντήσει σ' αυτές τις ερωτήσεις και η συνεχής παραπομπή του στους λογιστές της εταιρείας, οι οποίοι όμως δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο (όπως δεν παρουσιάστηκαν ούτε οι λογιστικές καταστάσεις που θα έριχναν φως στο ζήτημα) καθιστούν την εξήγηση του ασαφή και μετέωρη. Καμία βοήθεια στην εξακρίβωση του νομικού καθεστώτος που επικρατούσε στο μίσθιο. Για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι την εκδοχή του Καθ' ου η αίτηση 2 περί της λογιστικής ανάγκης για τη σύσταση της N & S Café Ltd. Αυτό όμως δεν συνεπάγεται αυτόματα την αποδοχή της εκδοχής των Αιτητών. Παρόλο που η "διαχείριση της επιχείρησης" συνεπάγεται και την ανάληψη της κατοχής του μισθίου από μέρους της N & S Café Ltd, διότι δεν νοείται η λειτουργία της επιχείρησης χωρίς την κτιριακή της υποδομή (βλ. Φωτίου ν. Σοφοκλέους
(2012)1 Α.Α.Δ. 2826) δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία αναφορικά με τις υπόλοιπες προϋποθέσεις, προκειμένου να διακριβωθεί η φύση της νομικής σχέσης που είχε δημιουργηθεί μεταξύ των δύο προαναφερόμενων νομικών προσώπων. Ασάφεια και αβεβαιότητα επικρατούν αναφορικά με τη συνδρομή των προϋποθέσεων για την ύπαρξη σχέσης "υπενοικίασης" μεταξύ Καθ' ων 1 και N & S Café Ltd. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται πάντοτε στους ώμους των Αιτητών. Το κενό που παρουσιάστηκε δεν μπορεί να συμπληρωθεί με συμπεράσματα του τύπου "εφόσον αποχωρίστηκαν την κατοχή του μισθίου οι Καθ' ων η αίτηση 1, συνεπάγεται ότι υπενοικίασαν παράνομα το μίσθιο". Ο αποχωρισμός της κατοχής, παρά την περί του αντιθέτου εισήγηση των Αιτητών, δεν τεκμηριώνει από μόνος του (σύμφωνα με τη νομολογία), τη δημιουργία σχέσης ενοικίασης. Δεν βοηθά επομένως την υπόθεση των Αιτητών, η προσπάθεια του Αιτητή 3 να μας πείσει ότι υπήρξε "αλλοίωση" και "παραποίηση" του εγγράφου που είχε υπογραφεί από τους Αιτητές (και είχε υποβληθεί στον Δήμο Πάφου με σκοπό την έκδοση Πολεοδομικής άδειας αλλαγής της χρήσης του μισθίου). Υποστήριξε ο μάρτυρας ότι στο έγγραφο αυτό προστέθηκε, μετά την εξασφάλιση της υπογραφής των Αιτητών, το όνομα της N & S Café Ltd. Οι θέσεις αυτές των Αιτητών αναλύονται και αξιολογούνται πιο κάτω[6]. Για τον περιορισμένο όμως σκοπό της εξέτασης του κατά πόσον έχει αποδειχθεί η υπενοικίαση στην N & S Café Ltd, σημειώνω ότι ακόμα και αν γινόταν αποδεκτή αυτή η θέση των Αιτητών, περί της "παραποίησης", δεν θα καλύπτονταν τα, διαπιστωμένα πιο πάνω, κενά στην τεκμηρίωση της ύπαρξης υπενοικίασης. Σχολιάζω τέλος την μαρτυρία του Μ.Α.4 Κώστα Λοϊζου, ο οποίος είπε ότι σε επίσκεψη του στο μίσθιο πριν 5-6 χρόνια, του αναφέρθηκε από τον «Νάκη» ότι αυτός είναι ο ιδιοκτήτης. Όταν όμως επισκέφθηκε ξανά το μίσθιο, ο Νάκης είχε φύγει και του ανάφεραν ότι η επιχείρηση πωλήθηκε. Στην αντεξέταση του όμως, αναφέρθηκε στο Νάκη ως «τον διευθυντή». Είναι φανερή η αντίφαση στη μαρτυρία του Μ.Α.4 και έτσι απορρίπτεται. Βρίσκω, επομένως, ότι οι Αιτητές έχουν αποτύχει να αποδείξουν στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων τη δημιουργία υπενοικίασης μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση 1 και της N & S Café Ltd. Β. Υπενοικίαση στον Μιχάλη Ευαγγέλου: Ο ισχυρισμός των Αιτητών περί της υπενοικίασης του μισθίου βασίζεται στα εξής γεγονότα που δεν έχουν αμφισβητηθεί. Οι μετοχές των Καθ' ων η αίτηση 1 είχαν κατά το έτος 2011 πωληθεί σε κάποια Christine Jeanetta Simpkins, η οποία είναι πεθερά του Μιχάλη Ευαγγέλου. Στο ζήτημα αυτό αναφέρθηκε ο Αιτητής 2 (Μ.Α.11), ο οποίος υποστήριξε ότι ο Μιχάλης Ευαγγέλου και η Chr. Simpkins συνδέονται και με την εταιρεία ΗΜ Properties, (αφού η Chr. Simpkins είναι μέτοχος και ο Μ. Ευαγγέλου Διευθυντής της εταιρείας αυτής). Αυτά προκύπτουν από τα έγγραφα που κατατέθηκαν. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι γνωρίζει αυτά τα γεγονότα διότι η εταιρεία ΗΜ Properties Ltd ενδιαφέρθηκε, κατά το έτος 2011, να νοικιάσει το μίσθιο. Τελικά την επιχείρηση αυτή φαίνεται να αγόρασε η HM Properties Ltd, δυνάμει του Τεκμηρίου
- Υποστηρίζει περαιτέρω ο Αιτητής 2, ότι ο Μιχάλης Ευαγγέλου, μετά την αγορά των μετοχών από την Chr. Simpkins, διαχειριζόταν έμπρακτα και ως "alter ego των Καθ' ων η αίτηση 1", την επιχείρηση των τελευταίων στο μίσθιο, αφού ο Μ. Ευαγγέλου δήλωσε κατά το 2012, στους Αιτητές, ότι αγόρασε από τον Καθ' ου η αίτηση 2 το μίσθιο. Όμως το συμπέρασμα του Αιτητή 2 αναφορικά με την «έμπρακτη και ως alter ego» διαχείρηση, αποτελεί μαρτυρία γνώμης και δεν γίνεται δεκτό. Σημειώνω ότι ακόμα και αν αποδεχτούμε την "παραδοχή" του Μ. Ευαγγέλου περί της αγοράς του μισθίου, αυτή βρίσκεται σε αντίθεση με τα έγγραφα που κατατέθηκαν και δεν έχουν ανατραπεί κι' αναφέρομαι συγκεκριμένα στο Τεκμήριο
- Η παρουσίαση και κατάθεση από τον Καθ' ου η αίτηση 2, της συμφωνίας για την πώληση των μετοχών της Καθ' ης η αίτηση 1, Τ.94, έδωσε τέρμα στα σενάρια που αναπτύσσονταν από τους Αιτητές αναφορικά με τον αποχωρισμό της κατοχής από την ενοικιάστρια εταιρεία. Βρίσκω ότι η πώληση των μετοχών της Καθ' ης η αίτηση 1 σε τρίτα πρόσωπα, μπορεί να συνεπάγεται μεν τη μετάθεση των συμφερόντων της Καθ' ης η αίτηση 1 και των δραστηριοτήτων της στους νέους μετόχους της, αλλά όχι την μεταβολή του νομικού της καθεστώτος, ως θέσμιας ενοικιάστριας του μισθίου. Η μεταβίβαση των μετοχών της Καθ' ης η αίτηση 1, ασχέτως του τιμήματος της πώλησης ή της ιδιότητας των προσώπων που απέκτησαν τις μετοχές και τις τυχόν διασυνδέσεις τους, δεν μεταβάλλει το αυτονόητο. Οι θέσμιοι ενοικιαστές του μισθίου είναι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και όχι οι μέτοχοι τους. Παρενθετικά αναφέρω ότι οι μέτοχοι των Καθ' ων η αίτηση 1 δεν εμποδίζονται με οποιοδήποτε τρόπο από το να πωλήσουν τις μετοχές τους. Δεν περιλήφθηκε, στη συμφωνία ενοικίασης, πρόνοια περί απαγόρευσης της πώλησης των μετοχών της Καθ' ης η αίτηση
- Βρίσκω επομένως ότι η πώληση των μετοχών της Καθ' ης η αίτηση 1, όχι μόνο δεν συνεπάγεται την υπενοικίαση του μισθίου αλλά δεν αποτελεί καν παράβαση των όρων της συμφωνίας ενοικίασης. Στο σημείο αυτό, προκύπτει και το εξής "οξύμωρο" σχήμα. Παρόλο που οι Αιτητές στην τελική αγόρευση τους[7], αναφέρονται στη βασική νομική αρχή του εταιρικού δικαίου, ότι "Στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 η εταιρεία είναι ξεχωριστό νομικό πρόσωπο από τους μετόχους της και συνεπώς ο μόνος ενοικιαστής του υποστατικού των αιτητών ήταν η καθ' ης η αίτηση εταιρεία και όχι οι μέτοχοι της", σε άλλο σημείο της ίδιας αγόρευσης (και αναφερόμενοι πλέον στη μεταβίβαση των μετοχών των Καθ' ων η αίτηση 1) υποστηρίζουν ότι η αλλαγή που έγινε στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών της Καθ' ης η αίτηση 1 και συγκεκριμένα η πώληση των μετοχών της στην Christina Jeanetta Simpkins (συγγενής - πεθερά του Μιχάλη Ευαγγέλου), αποδεικνύουν τη δεύτερη παράνομη υπενοικίαση του μισθίου, αυτή τη φορά στον Μιχάλη Ευαγγέλου. Η αντίφαση στις πιο πάνω τοποθετήσεις των Αιτητών είναι φανερή. Η ορθή νομική αρχή υπαγορεύει ότι, η εταιρεία που συστήνεται δυνάμει του Κεφ. 113 έχει ανεξάρτητη και διαφορετική οντότητα από αυτή των μετόχων της. Συμφωνώ και υιοθετώ τη νομολογία που παραθέτουν οι Καθ' ων η αίτηση στη γραπτή τους αγόρευση[8] (Solomou v. Solomou [1897] A.C. 22, Hellenic Bank v. Republic
(1986)3 C.L.R. 48, Michaelides v. Gavrieliades
(1980)1 C.R.R. 244). Δεν τεκμηριώνεται, επομένως, νομικά η θέση των Αιτητών ότι με την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος τα Καθ' ης η αίτηση 1, έχει συντελεστεί υπενοικίαση του μισθίου. Οι Αιτητές υποστήριξαν ακόμα ότι οι "υπενοικιαστές" του μισθίου, Νάκης Κόκκινος και Μιχάλης Ευαγγέλου, είχαν δηλώσει σε τρίτους ότι ήταν ιδιόκτητες της καφετέριας Delicious. Συνάγεται, υποστηρίζουν οι Αιτητές στην αγόρευση τους, ότι τα πρόσωπα αυτά είχαν αποκτήσει την εμπορική εύνοια της επιχείρησης. Οι Μ.Α.3 και 5 παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο για να υποστηρίξουν τη θέση των Αιτητών, αναφορικά με την υπενοικίαση του μισθίου στον Μιχάλη Ευαγγέλου. Ο Μ.Α.3, Γιώργος Πιστέντης, υποστήριξε ότι κατά το έτος 2012 του λέχθηκε από τον Μ. Ευαγγέλου, ότι είναι ο νέος «ιδιοκτήτης» του μισθίου και ότι πριν από αυτόν, «ιδιοκτήτης» ήταν ο «Νάκης». Δεν με έπεισε η μαρτυρία του Μ.Α.
- Βρίσκω αφύσικο το γεγονός ότι δεν ήταν σε θέση να αναφέρει οτιδήποτε περαιτέρω, παρά μόνο επαναλάμβανε ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει ότι ο Μ. Ευαγγέλου "του συστήθηκε ως ιδιοκτήτης" και όχι ως διευθυντής της επιχείρησης, όπως του εισηγήθηκε ο συνήγορος των Καθ΄ ων η αίτηση. Τα ίδια λέχθηκαν και από τον Μ.Α.5, Νεόφυτο Νεοφύτου, ο οποίος κατά το έτος 2012, όντας επισκέπτης στο μίσθιο, ισχυρίζεται ότι του αναφέρθηκε από τον Μ. Ευαγγέλου ότι είναι ο «νέος ιδιοκτήτης». Η κατάθεση τόσο του Μ.Α.3 όσο και του Μ.Α.5 παρουσιάζει πολλά κενά. Είναι μαρτυρία εξ ακοής που δεν υποστηρίζεται από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί, ενώ η αναφορά και μόνο στην «ιδιοκτησία» χωρίς να υπάρξει επεξήγηση του τι ακριβώς περιλαμβάνει αυτή η έννοια σε σχέση πάντα με το νομικό καθεστώς στο μίσθιο, δεν μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής ώστε να βασιστεί το Δικαστήριο σε μια τέτοια εξ' ακοής μαρτυρία Για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω, στο βαθμό που η μαρτυρία των Μ.Α.3 και 5 αποσκοπεί στην απόδειξη της ιδιοκτησίας της επιχείρησης καφετέριας, που διατηρείται στο μίσθιο, δεν γίνεται δεκτή και απορρίπτεται. Στο ζήτημα αυτό αναφέρθηκε και η M.A.7, Ευαγγελία Πουλλά, η οποία παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να αναφέρει τι λέχθηκε μεταξύ της ίδιας και του τότε πελάτη της Μιχάλη Ευαγγέλου, όταν ο τελευταίος απευθύνθηκε κοντά της για να λάβει νομική συμβουλή, 1 - 2 χρόνια πριν τη δικάσιμο. Η ευκολία με την οποία παρουσιάστηκε για να αποκαλύψει στο Δικαστήριο την προνομιακή συνομιλία μεταξύ της ίδιας και του τότε πελάτη της Μιχάλη Ευαγγέλου, είναι εντυπωσιακή. Εφόσον όμως το επαγγελματικό απόρρητο περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που ανταλλάσσονται μεταξύ πελάτη και δικηγόρου, ανεξάρτητα από την παροχή ή όχι νομικής συμβουλής (Βλ. Δικηγορική Δεοντολογία, Τάκη Ηλιάδη, έκδοση 2007, σελ. 79 - 83) και εφόσον η κατάθεση της Μ.Α.7 στο Δικαστήριο αφορούσε την αποκάλυψη πληροφοριών που καλύπτονται από το πιο πάνω προνόμιο, δεν θα τύχει περαιτέρω σχολιασμού. Δεν μπορεί και δεν θα ληφθεί υπόψη η κατάθεση της Μ.Α.
- Ο Μ.Α.8, Γιάννης Νικολάου, αναφέρθηκε σε συζήτηση που άκουσε μεταξύ τρίτων προσώπων (ενώ ο ίδιος καθόταν σε διαφορετικό τραπέζι στην καφετέρια) και η οποία αφορούσε την αγορά του "καφέ στο λιμανάκι". Οι συνθήκες υπό τις οποίες "άκουσε" ο μάρτυρας αυτά που κατέθεσε και το γεγονός ότι δεν λάμβανε ο ίδιος μέρος τη συζήτηση, δεν μπορεί να δώσει βαρύτητα στη μαρτυρία αυτή, η οποία είναι σε τέτοιο βαθμό εξ ακοής, ώστε να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή. Θα σχολιάσω τέλος τους υπόλοιπους μάρτυρες που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο για την υπόθεση των Αιτητών, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης. Οι Μ.Α.2 (Κρίτωνας Τσαγγαρίδης, υπάλληλος στην υπηρεσία Φ.Π.Α.) και Μ.Α.6 (Χρυσόστομος Χριστοδούλου, υπάλληλος στην Αρχή Λιμένων Κύπρου), υπήρξαν τυπικοί μάρτυρες εφόσον παρουσίασαν μόνο και επεξήγησαν έγγραφα που τηρούνται στην υπηρεσία τους και δεν αναφέρθηκαν στην ουσία της αντιδικίας. Αποδέχομαι την μαρτυρία τους. Ο Μ.Α.9, Μάριος Μαρκίδης γραφολόγος, υπήρξε πολύ σύντομος και δεν προσέφερε ουσιαστική βοήθεια στο Δικαστήριο. Η Μ.Α.10, Παναγιώτα Κυπριανού, υπάλληλος στον Κ.Ο.Τ., υπήρξε τυπική μάρτυρας αφού παρουσιάστηκε για να αναγνωρίσει και να καταθέσει έγγραφα που βρίσκονταν σε φάκελο της υπηρεσίας της. Αναφέρθηκε στο γεγονός ότι δεν έχουν εκδοθεί από τον ΚΟΤ άδειες λειτουργίας για τα έτη 2012 και 2013 και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν έχει εξασφαλιστεί από τους επιχειρηματίες της καφετέριας Delicious, η απαραίτητη άδεια οικοδομής. Αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ΚΟΤ οι επιχειρήσεις αυτής της κατηγορίας, υποδεικνύουν στην υπηρεσία τον επιχειρηματία αλλά και τον διευθυντή αυτής. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της Μ.Α.10, εφόσον υπήρξε τυπική μάρτυρας και δεν υπέστηκε ιδιαίτερη αντεξέταση. Παρά την πιο πάνω διαπίστωση μου περί της μη απόδειξης της δημιουργίας σχέσης υπενοικίασης μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και τρίτων προσώπων, η οποία επηρεάζει καθοριστικά την κατάληξη μου στην παρούσα απόφαση, θα προχωρήσω στην εξέταση του κατά πόσο συντρέχουν οι υπόλοιπες προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος 23/83, στο άρθρο 11
(1)(δ), για σκοπούς πληρότητας της απόφασης. Γ. Προϋποθέσεις του άρθρου 11
(1)(δ) Ν.23/83 Οι προϋποθέσεις αυτές, συνολικά, είναι οι εξής: Το επίδικο ακίνητο να είναι ενοικιοστασιακό, δηλαδή να βρίσκεται εντός ελεγχόμενης από τον Ν.23/83 περιοχής και να έχει συμπληρωθεί πριν την 31.12.1999. Ο ενοικιαστής να είναι θέσμιος. Να υπάρχει σε βάρος του ενοικιαστή ρητή υποχρέωση περί μη υπενοικίασης. Ο ενοικιαστής να έχει παραβεί την υποχρέωση περί μη υπενοικίασης. Ο ιδιοκτήτης να έχει επιδώσει στον ενοικιαστή τη γραπτή προειδοποίηση του άρθρου 11
(2). Το Δικαστήριο να θεωρεί λογική την έκδοση τέτοιου διατάγματος.
- Οι προϋποθέσεις 1 και 2 έχουν αποδειχθεί εφόσον το μίσθιο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πάφου και είναι αποδεκτό ότι αποτελεί παλαιό κτίσμα, που συμπληρώθηκε πολύ πριν την 31.12.
- Είναι επίσης αποδεκτό ότι οι ενοικιαστές είναι θέσμιοι, εφόσον η συμφωνία ενοικίασης εξέπνευσε την 31.3.2011 και οι Καθ' ων η αίτηση 1, δεν παρέδωσαν έκτοτε στους Αιτητές την κατοχή του μισθίου.
- Η ρητή υποχρέωση για τη μη υπενοικίαση, προκύπτει αβίαστα από τη συμφωνία ενοικίασης (όρος 9 του Τεκμηρίου 2) η οποία σχολιάζεται πιο πάνω.
- Η παράβαση της υποχρέωσης υπενοικίασης έχει ήδη αναλυθεί πιο πάνω.
- Η επίδοση της γραπτής ειδοποίησης "ένα τουλάχιστον μήνα προηγουμένως", προκύπτει από το Τεκμήριο 8, που δεν αμφισβητήθηκε.
- Κατά πόσον θα ήταν λογική η έκδοση του διατάγματος έξωσης εφόσον αποδεικνύονταν η παράβαση της ρητής υποχρέωσης για μη υπενοικίαση. Πολλά έχουν λεχθεί και από τις δύο πλευρές, για το ζήτημα της αυτής της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Προκειμένου να αποφασιστεί ο τρόπος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου θα πρέπει να εξεταστούν τα πιο κάτω ζητήματα: i. Η σχέση της εταιρείας Ν& S Café Ltd με τους ενοικιαστές. Οι Αιτητές, απαντώντας στο επιχείρημα των Καθ' ων η αίτηση ότι η εταιρεία N & S Café Ltd αποτελεί νομικό πρόσωπο που συστάθηκε από τον ενοικιαστή του μισθίου (και επομένως τυγχάνουν εφαρμογής οι αρχές που προκύπτουν από την απόφαση Iacovides[9]), υποστήριξαν ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 (μέτοχος με ποσοστό 50% του μετοχικού κεφαλαίου της N & S Café Ltd) και εγγυητής στην επίδικη συμφωνία ενοικίασης, δεν υπήρξε ενοικιαστής του μισθίου. Βρίσκω ορθή αυτήν την θέση των Αιτητών, αφού υποστηρίζεται από την έγγραφη συμφωνία ενοικίασης. Πράγματι, η σύνδεση της N & S Café Ltd με τους Καθ' ων η αίτηση 1, είναι ο κοινός τους μέτοχος, που δεν είναι άλλος από τον Καθ' ου η αίτηση
- Σημειώνω ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 ανάκτησαν την διαχείριση της επιχείρησης, από την N & S Café Ltd, κατά το έτος 2011, δηλαδή πριν την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. ii. Η χρήση του μισθίου κατά τη διάρκεια της συμβατικής και θέσμιας ενοικίασης. Το μίσθιο, όπως προκύπτει από τη συμφωνία ενοικίασης, ενοικιάστηκε με σκοπό να χρησιμοποιείται ως "εστιατόριο - καφετέρια, ή άλλη επιχείρηση σχετική με τον τουρισμό". Είναι παραδεκτό ότι στο μίσθιο διεξάγεται επιχείρηση καφετέριας από την έναρξη της ενοικίασης μέχρι και την ακροαματική διαδικασία και ότι η χρήση του σε κανέναν στάδιο άλλαξε. iii. Η τυχούσα γνώση των Αιτητών περί της διαχείρισης της καφετέριας από την Ν & S Café Ltd. Πολύς λόγος έγινε από τους Αιτητές και τους Καθ' ων η αίτηση, αναφορικά με τα Τεκμήρια 11 και
- Είναι παραδεκτό ότι οι Αιτητές υπέγραψαν το έντυπο που υποβλήθηκε στην Πολεοδομική Αρχή, Τεκμήριο 11 και το οποίο αποτελεί την αίτηση για έκδοση άδειας για αλλαγή της χρήσης του μισθίου (από κατάστημα σε σνακ-μπαρ). Από τη μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση 2, που δεν αμφισβητήθηκε, προκύπτει ότι η εξασφάλιση της άδειας αλλαγής της χρήσης του μισθίου ήταν απαραίτητη, ώστε αυτό να μπορεί να λειτουργεί πλέον ως σνακ - μπαρ, αφού αυτός ήταν ο σκοπός της επίδικης ενοικίασης. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης ότι ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα των Καθ' ων η αίτηση 1, η εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων και η υποβολή της αίτησης, Τ.11, στην Πολεοδομική Αρχή για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας, με την συγκατάθεση των Αιτητών. Η εκδοχή των Αιτητών, όπως προβλήθηκε από τον Αιτητή 3 (Μ.Α.1), αφορά την "αλλοίωση" του Τεκμηρίου 11, με την προσθήκη της φράσης "δια N & S Café Ltd", δίπλα στα ονόματα των Αιτητών χωρίς οι τελευταίοι να έχουν οποιαδήποτε γνώση. Αποτέλεσμα αυτής της ενέργειας, σύμφωνα με τους Αιτητές, ήταν η έκδοση της πολεοδομικής άδειας στο όνομα της N & S Café Ltd και η εκμετάλλευση του μισθίου από αυτήν χωρίς τη συγκατάθεση των Αιτητών. Περαιτέρω, οι Αιτητές υποστήριξαν ότι το Τεκμήριο 13 (Συμφωνία για εξαγορά χώρων στάθμευσης και έκδοσης πολεοδομικής άδεια για αλλαγή χρήσης από κατάστημα σε σνακ-μπαρ) υπογράφηκε εκ μέρους τους αλλά χωρίς τη συγκατάθεση τους, από άγνωστο τους πρόσωπο. Αυτοί οι ισχυρισμοί προωθήθηκαν από τους Αιτητές και με άλλες διαδικασίες. Τα ζητήματα αυτά έχουν ήδη διερευνηθεί από τα αρμόδια όργανα χωρίς να προκύψει η άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος οποιουδήποτε. Αποκορύφωμα υπήρξε η κατάθεση αίτησης από τους Αιτητές για την έκδοση προνομιακού εντάλματος (Πολιτική Αίτηση αρ. 23/15), σε βάρος του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Την αλλοίωση και παραποίηση των εγγράφων μετά την εξασφάλιση της υπογραφής των Αιτητών αρνήθηκε ο Καθ' ου η αίτηση 2 στην κατάθεση του και υπήρξε σταθερός στη θέση του αυτή χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις. Έτσι στην παρούσα υπόθεση, οι θέσεις αυτές του Αιτητή 3 παρέμειναν μετέωρες. Ο αρχιτέκτονας που διαχειρίστηκε τα ζητήματα του εν λόγω εγγράφου, δεν κλήθηκε στο Δικαστήριο. Είναι όμως παραδεκτό ότι η εν λόγω αίτηση, Τ.11, υποβλήθηκε στην Πολεοδομική Αρχή, προφανώς μαζί με τα σχετικά αρχιτεκτονικά σχέδια και εγκρίθηκε. Είναι επίσης προφανές ότι οι διαμαρτυρίες των Αιτητών ξεκίνησαν μόνο όταν εξέπνευσε η διάρκεια της συμβατικής ενοικίασης χωρίς να επιστραφεί στους Αιτητές η κατοχή του μισθίου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους βρίσκω ότι δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα στον ισχυρισμό αυτό του Αιτητή
- Παρόλο που η θέση αυτή των Αιτητών προωθήθηκε με ένταση, έχει παραμείνει σε θεωρητικό επίπεδο μόνο. Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι, δυνάμει του Τ.11, οι Αιτητές γνώριζαν την ύπαρξη της N & S Café Ltd στο μίσθιο. Περαιτέρω, θα πρέπει να γίνει αναφορά στα όσα χαρακτηριστικά ανέφερε με ειλικρίνεια ο Αιτητής 2 ( Μ.Α.11) κατά την αντεξέταση του. Οι Αιτητές, είπε, θεωρούσαν ότι στη λήξη της δεκαετούς ενοικίασης, είχαν δικαίωμα να απαιτήσουν είτε την υπογραφή νέας συμφωνίας είτε την επιστροφή του μισθίου σ' αυτούς. Προφανώς αγνοούσαν οι Αιτητές τις πρόνοιες του Ν.23/83 και την ύπαρξη της "θέσμιας ενοικίασης". Στη βάση όλων των πιο πάνω ζητημάτων που έχω εξετάσει, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν θα ασκούσα την διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος έξωσης ακόμα και εάν αποδεικνύονταν η υπενοικίαση του μισθίου στους στην εταιρεία. N & S Café Ltd. Στη βάση τω πιο πάνω διαπιστώσεων μου, βρίσκω ότι δεν συντρέχει λόγος εξέτασης του ισχυρισμού που προβάλλεται στην τελική αγόρευση των Καθ΄ ων η αίτηση και που αφορά την ισχυριζόμενη δέσμευση των Αιτητών, όπως σε περίπτωση παράβασης της συμφωνίας ενοικίασης, «αξιώσουν μόνο νόμιμες αποζημιώσεις». Θα αρκεστώ να σχολιάσω μόνο ότι η θέση αυτή των Καθ΄ ων η αίτηση δεν έχει δικογραφηθεί. Δεν έχει επίσης δικογραφηθεί ο ισχυρισμός των Καθ΄ ων η αίτηση και ο οποίος προβάλλεται με ιδιαίτερη ανάλυση στην τελική αγόρευση τους[10], αναφορικά με την ύπαρξη "κωλύματος λόγω συμπεριφοράς" των Αιτητών. Η παραλείψεις αυτές είναι σημαντικές σε βαθμό που εμποδίζουν το Δικαστήριο να εξετάσει τα πιο πάνω ζητήματα. Αυτό υπαγορεύει η Δ.18 θ.
- Σχετική είναι η απόφαση Πουρίκκος ν. Σάββα κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 507. ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Όπως έχει διαπιστωθεί πιο πάνω και είναι παραδεκτό, οι Καθ΄ ων η αίτηση είναι οι θέσμιοι ενοικιαστές του μισθίου. Σύμφωνα με τα όσα προνοούνται στο Άρθρο 27
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83: 27.-
(1)Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχήν, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον ούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δικαιούται να παραιτηθή της κατοχής της κατοικίας ή του καταστήματος μόνον κατόπιν επιδόσεως τοιαύτης ειδοποιήσεως οία θα απητείτο δυνάμει του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και σε περίπτωση που δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίηση, μόνο κατόπιν γραπτής προειδοποίησης, έναν τουλάχιστο μήνα προηγουμένως: Βρίσκω επομένως, ότι οι Αιτητές δεσμεύονται και στη διάρκεια της θέσμιας ενοικίασης, να παρέχουν στους Καθ΄ ων η αίτηση τη δυνατότητα να αξιοποιούν το μίσθιο για το σκοπό για τον οποίο το έχουν ενοικιάσει και που δεν είναι άλλος από «εστιατόριο - καφετέρια μόνον καθώς και οποιεσδήποτε άλλες σχετικές με τον τουρισμό επιχειρήσεις»[11]. Βασιζόμενη στην παραδοχή των Αιτητών ότι οι ίδιοι, για τους λόγους που εξήγησαν, αρνούνται πλέον να συνεργαστούν με τους Καθ΄ ων η αίτηση 1 ώστε να εξασφαλιστεί η έκδοση των σχετικών αδειών λειτουργίας της επιχείρησης, βρίσκω ότι έχει αποδειχθεί η ανταπαίτηση των Καθ΄ ων η αίτηση και ότι οι τελευταίοι δικαιούνται στην έκδοση του σχετικού διατάγματος σε βάρος των Αιτητών. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί πιο πάνω, η απαίτηση των Αιτητών απορρίπτεται με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων. Όσον αφορά την Ανταπαίτηση των Καθ΄ ων η αίτηση, εκδίδεται με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων διάταγμα με το οποίο οι Αιτητές 1, 2 και 3, διατάζονται όπως παρουσιάζονται (όλοι μαζί και/ή ξεχωριστά) ενώπιον οποιασδήποτε Αρχής, Δήμου και/ή Υπηρεσίας και υπογράφουν κάθε αναγκαίο έντυπο, αίτηση, δήλωση, συμμόρφωση ή αναγνώριση με σκοπό την ολοκλήρωση της αλλαγής της χρήσης του καταστήματος (που βρίσκεται στην οδό Αποστόλου Παύλου 112, στην Πάφο) «εστιατόριο - καφετέρια ή άλλη σχετική με τον τουρισμό επιχείρηση», ως ο όρος 1 της συμφωνίας ημερ. 23.3.2001 προνοεί. Η περίοδος συμμόρφωσης των Αιτητών στο παρόν διάταγμα καθορίζεται σε 40 μέρες από την επίδοση σε αυτούς του παρόντος διατάγματος. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, βρίσκω ότι σύμφωνα με το αποτέλεσμα αυτά θα πρέπει να βαρύνουν την πλευρά των Αιτητών. Εφόσον όμως η αίτηση και η ανταπαίτηση έχουν συνεκδικαστεί, βρίσκω, με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση δικαιούνται στην επιδίκαση υπέρ τους και σε βάρος των Αιτητών ενός μόνο σετ εξόδων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control / final Αναφορά: άρθρο 11
(1)(δ) παράνομη υπενοικίαση --ανταπαίτηση ενοικιαστή [1] Μητέρας των Αιτητών, η οποία μεταβίβασε στους Αιτητές στις 31.7.2001 τα συμφέροντα της επί του μισθίου (Τεκμήριο 4). [2] Κατά τα έτη 2006 - 2011. [3] Έγγραφο που κατατέθηκε επίσης εκ συμφώνου. [4] Το άρθρο 11
(1)(δ) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου Ν.23/83, προνοεί τα εξής: «11.-
(1)Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: . (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην ο ενοικιαστής, παρά την ρητήν υποχρέωσιν περί μη υπενοικιάσεως ήθελε παραβή ταύτην, και το Δικαστήριον θεωρεί λογικήν την έκδοσιν τοιαύτης αποφάσεως ή τοιούτου διατάγματος [.]" [6] Σελ. 16 και 17 πιο κάτω. [7] Βλ. σελίδα 10, 3η παράγραφος στην γραπτή αγόρευση των Αιτητών. [8] Βλ. σελίδες 30, 31 της γραπτής αγόρευσης των Καθ' ων η αίτηση. [9] Iacovides v. Christodoulou
(1989)1 ΑΑΔ 398 [10] Σελ. 17 - 20 στην τελική αγόρευση των συνηγόρων των Καθ΄ ων η αίτηση. [11] Όρος 1 στη σελ. 1 του Τεκμηρίου 2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο