← Κύπρος

Ηλία Ι. Παρτέλλα ν. Μενέλαου Ιερείδη, Αρ. Αίτησης: E246/13, 13/1/2017

Ηλία Ι. Παρτέλλα ν. Μενέλαου Ιερείδη, Αρ. Αίτησης: E246/13, 13/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2017:2 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Κ. Φραγκούδη, Παρέδρων Αρ. Αίτησης: E246/13 Μεταξύ: Μαρούλλας Στεφανή ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου του Ηλία Παρτέλλα Αιτητρίας -και- Μενέλαου Ιερείδη, 27 Πλάτωνος 2040 Στρόβολος Καθ' ου η αίτηση Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 20.12.2013 Μεταξύ: Ηλία Ι. Παρτέλλα από τον Καναδά Αιτητή -και- Μενέλαου Ιερείδη, 27 Πλάτωνος 2040 Στρόβολος Καθ' ου η αίτηση ---------------------------------------------------------------------------- 13.1.2017 Για τον Αιτητή: κ. Π. Μ. Πετράκης Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κ. Β. Μπίσσας Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 23.10.2013 και τροποποιημένη την 17.1.2014 και μ' αυτήν ο Αιτητής εξαιτείται ως ακολούθως:

  1. «Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει τον Καθ' ου η αίτηση όπως παραδώσει στην κα. Στεφανή κενή και ελεύθερη κατοχή του υποστατικού στην οδό Δωριέων αρ. 20, Λευκωσία το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση ενοικιάζει την κα. Στεφανή.
  2. Διάταγμα έξωσης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση από το υποστατικό που περιγράφεται στην παράγρ. Β1 ανωτέρω.
  3. Απόφαση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση για €9.800.- ως οφειλόμενα απλήρωτα ενοίκια από Γεννάρη 2013 - Ιούλιο 2013, πλέον αποζημιώσεις και/ή ενδιάμεσα κέρδη μέχρι πλήρους εκκενώσεως και παραδόσεως ελευθέρας κατοχής του πιο πάνω υποστατικού.
  4. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι είναι ιδιοκτήτης της ισογείου κατοικίας επί της οδού Δωριέων αρ. 20, Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»), η οποία χρησιμοποιείται ως νηπιαγωγείο. Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου. Η ενοικίαση άρχισε την 1.8.2010 δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου για περίοδο πέντε ετών, με ενοίκιο €1.400 μηνιαίως, πληρωτέο προκαταβολικά την πρώτη μέρα εκάστου μηνός. Ο Καθ' ου η Αίτηση καθυστέρησε την πληρωμή των ενοικίων για τους μήνες Ιανουάριο - Ιούλιο 2013, συνολικού ποσού €9.
  5. Με επιστολή του δικηγόρου του Αιτητή ημερομηνίας 15.7.2013, εστάλη ειδοποίηση στον Καθ' ου η Αίτηση ότι η ενοικίαση τερματίζεται εκτός αν πληρώσει τα οφειλόμενα εντός 10 ημέρων. Ακολούθησε δεύτερη επιστολή ημερομηνίας 31.7.2013, με την οποία δόθηκε ειδοποίηση εξόφλησης 21 ημερών από την επίδοση αυτής. Στις 12.8.2013, ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ποσό €1.400 στον τραπεζικό λογαριασμό του Αιτητή. Δεν έχει παραδώσει την κατοχή και δεν έχει εξοφλήσει τα οφειλόμενα ενοίκια. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση καταχωρίστηκε την 8.11.2013 και τροποποιημένη την 7.9.2015 και μ' αυτήν εγείρει προδικαστική ένσταση ότι ο τίτλος της Αίτησης είναι λανθασμένος ή/και παράτυπος ή/και αντικανονικός ή/και αντίθετος προς τις οδηγίες του Δικαστηρίου αφού σ' αυτόν θα έπρεπε να περιλαμβάνεται ο τίτλος όπως είχε καταχωρηθεί η Αίτηση και να ακολουθεί ο τροποποιημένος τίτλος, σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Αντί αυτού, ο Αιτητής έχει καταχωρίσει την νέα αίτηση με τον τίτλο όπως έχει τροποποιηθεί μετά το Διάταγμα του Δικαστηρίου χωρίς να αναφέρεται ο προηγούμενος τίτλος της αίτησης. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται επίσης ότι ο Αιτητής δεν τροποποίησε την Αίτηση του τηρώντας αυστηρά τους Θεσμούς και τις οδηγίες του Διατάγματος ημερομηνίας 20.12.
  6. Συγκεκριμένα, παρέλειψε να προσθέσει στην παράγραφο Δ.3(α) τέταρτη γραμμή μετά τη λέξη «Αιτητή», τη φράση «μέσω της πληρεξουσίου αντιπροσώπου του». Ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες και ισχυρίζεται ότι το επίδικο ενοικιαζόταν από την Αιτητή για αρκετά χρόνια σε άλλα πρόσωπα, ως νηπιαγωγείο και ως εκ τούτου, έχει διαμορφωθεί στις ανάγκες νηπιαγωγείου πολύ πριν την υπογραφή του συμβολαίου από τον Καθ' ου η Αίτηση την 1.8.
  7. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση υπόγραψε τη συμφωνία ενοικίασης υπό την ιδιότητα του ως αντιπρόσωπος και/ή μέτοχος της εταιρείας ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΛΤΔ, αφού η σύσταση της αναφερόμενης εταιρείας δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμη. Η εταιρεία συστάθηκε κατά ή περί την 31.8.2010 και απ' αυτήν πληρωνόταν ο Αιτητής τα μηνιαία ενοίκια για την κατοχή του επίδικου υποστατικού. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται να απαιτεί από τον ίδιο τα καθυστερημένα ενοίκια, καθότι το επίδικο χρησιμοποιείτο από την εταιρεία ΝΗΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΛΤΔ ως νηπιαγωγείο και οι πληρωμές γίνονταν από την εταιρεία, χωρίς διαμαρτυρία του Αιτητή. Ο Αιτητής έχει αποδεχθεί σιωπηρά και/ή με τη συμπεριφορά του, την ενοικίαση του επίδικου από την εν λόγω εταιρεία και όχι από τον Αιτητή. Στη συμφωνία ενοικίασης γίνεται αναφορά για χρήση του επίδικου ως νηπιαγωγείο και ο Αιτητής κατά την έκδοση απόδειξης για το πρώτο μηνιαίο ενοίκιο και την εγγύηση, έκαμε αναφορά στην ύπαρξη του νηπιαγωγείου. Ο Αιτητής γνώριζε για τη χρήση του επίδικου ως νηπιαγωγείο. Ο Αιτητής κωλύεται εκ της συμπεριφοράς του από το να απαιτεί την καταβολή των ενοικίων από τον Καθ' ου η Αίτηση, αφού σιωπηρώς και/ή με τη συμπεριφορά του και/ή σε γνώση του, η συμφωνία ενοικίασης δεν αφορούσε τον Καθ' ου η Αίτηση προσωπικά, καθότι αυτός υπέγραψε τη συμφωνία ενοικίασης ως αντιπρόσωπος της εταιρείας, αφού ο Αιτητής αποδέχθηκε την καταβολή των ενοικίων και την κατοχή και χρήση του υποστατικού από την εταιρεία ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΛΤΔ. Ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται ότι έλαβε την επιστολή ημερομηνίας 30.7.2013 και ισχυρίζεται επίσης ότι, τα χρήματα που αναφέρει ο Αιτητής ότι κατατέθηκαν την 12.8.2013, κατατέθηκαν από την εταιρεία και όχι από τον ίδιο. Μαρτυρία και Αξιολόγηση: Αιτητή: Μοναδική μάρτυρας για την πλευρά του Αιτητή, κατέθεσε η κα. Μαρούλλα Ιωάννου Παρτέλλα Στεφανή. Η κα. Στεφανή κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως η κυρίως εξέταση της, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32

(1)/
  1. Η κα. Στεφανή κατέθεσε ότι είναι πληρεξούσια αντιπρόσωπος του αδελφού της Ηλία Παρτέλλα, από τον Καναδά. Την 23.7.2010, με την αυτή ιδιότητα, υπέγραψε ενοικιαστήριο έγγραφο για την ενοικίαση του υποστατικού στην οδό Δωριέων, αρ. 20, στη Λευκωσία, στον Μενέλαο Ιερείδη, για περίοδο πέντε ετών, από 1.8.2010 μέχρι 31.7.2015, με ετήσιο ενοίκιο €16.800 πληρωτέο μηνιαίως προς €1.400 προκαταβολικά. Επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση καθυστερούσε την πληρωμή διαφόρων ενοικίων, στις 15.7.2013, εστάλη επιστολή από τον δικηγόρο του Αιτητή, ειδοποιώντας τον ότι, εκτός αν εξοφλήσει τα καθυστερημένα ενοίκια εντός 10 ημερών από τη λήψη της επιστολής, η ενοικίαση θα τερματιζόταν. Η επιστολή επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση την 20.7.
  2. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν εξόφλησε και στις 31.7.2013 εστάλη δεύτερη επιστολή με την οποία προειδοποιείτο ο Καθ' ου η Αίτηση ότι, εκτός αν εξοφλούσε τα καθυστερημένα ενοίκια εντός 21 ημερών, θα λαμβάνονταν εναντίον του δικαστικά μέτρα. Η επιστολή επιδόθηκε την 7.9.
  3. Η κα. Στεφανή κατέθεσε ότι, όλα τα ενοίκια που πλήρωσε ο κ. Ιερείδης από την 1.8.2010, τα κατέθεσε σε τραπεζικό λογαριασμό του Ηλία Παρτέλλα. Από 1.8.2010 μέχρι 1.11.2015 είναι 64 ενοίκια, δηλαδή €89.
  4. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε συνολικά €40.600, συνεπώς οφείλονται €49.
  5. Η μάρτυρας υποστήριξε ότι, κατά την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου, ποτέ δε λέχθηκε ότι το επίδικο θα ενοικιαζόταν από τον κ. Ιερείδη για λογαριασμό εταιρείας που θα συστηνόταν στο μέλλον. Εάν λεγόταν κάτι τέτοιο, η ίδια εκ μέρους του Αιτητή, ουδέποτε θα δεχόταν την ενοικίαση του επίδικου υποστατικού σε εταιρεία. Κατέθεσε επίσης ότι είναι η πρώτη φορά που ακούει το όνομα «ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΛΤΔ». Κατά την αντεξέταση της, η μάρτυρας κατέθεσε ότι η ίδια υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο για τον ιδιοκτήτη. Το επίδικο ενοικιάστηκε σε κάποιο άτομο, που είπε αργότερα ότι θα έκανε αίτηση να το κάμει νηπιαγωγείο. Η ίδια το ενοίκιασε ως κατοικία. Το έγγραφο συμπληρώθηκε από τον κτηματομεσίτη, ο οποίος είναι συγγενής της. Αρνήθηκε ότι το επίδικο ενοικιάστηκε ως νηπιαγωγείο. Κατέθεσε ότι το ενοικίασαν για άλλα πράγματα, γηροκομείο, κατοικία. Ότι σημειώθηκε στο συμβόλαιο ήταν επειδή ο άνθρωπος που το πήρε σκεφτόταν να κάμει νηπιαγωγείο. Δεν κτίστηκε για νηπιαγωγείο το επίδικο υποστατικό. Κατέθεσε όμως ότι προηγούμενα, ήταν ενοικιασμένο σε μία κοπέλα που το έκαμε νηπιαγωγείο, με την επωνυμία «Montessori». Μία φορά είχε ενοικιαστεί ως κατοικία, άλλη φορά ως φιλοσοφική σχολή. Όταν υπεγράφη το ενοικιαστήριο έγγραφο, δόθηκαν χρήματα στην κα. Στεφανή, εξ' όσων θυμόταν €1.400 δηλαδή η εγγύηση, αλλά δεν έδωσε απόδειξη. Τα χρήματα της τα έδωσε ο κ. Χατζηιωσήφ. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή δήλωσε σ' αυτό το σημείο, ότι δεν αμφισβητείται πως ενοικιάστηκε κατοικία για να χρησιμοποιηθεί ως νηπιαγωγείο. Η Μ.Α.1 δέχθηκε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση της είπε την ημέρα της υπογραφής του εγγράφου, ότι θα έκανε αίτηση για να γινόταν το επίδικο νηπιαγωγείο. Αρνήθηκε όμως ότι της είπε πως θα συστήσει εταιρεία για να διαχειρίζεται το νηπιαγωγείο. Μετά που ο Καθ' ου η Αίτηση της είπε ότι θα υπέβαλλε αίτηση, η κα. Στεφανή είχε επαφή μαζί του αλλά δεν τον ρώτησε τι έγινε, η έγνοια τους ήταν να εισπράττουν το ενοίκιο, όπως είπε. Τηλεφωνούσε στην τράπεζα και μετά έλεγχε ηλεκτρονικά εάν είχε πιστωθεί ο τραπεζικός λογαριασμός. Δεν γνωρίζει ποιος έκανε κατάθεση και ουδέποτε της δόθηκε στο χέρι επιταγή. Τις επιταγές τις έπαιρνε η τράπεζα. Απ' ότι γνωρίζει, πήγαινε ο Καθ' ου η Αίτηση στην τράπεζα. Δεν αναζήτησε να δει από πού πήγαιναν τα χρήματα στον τραπεζικό λογαριασμό. Είχε το ενοικιαστήριο έγγραφο και γνώριζε ότι ενοικιαστής ήταν ο Καθ' ου η Αίτηση. Ο Αιτητής γνώριζε ότι το επίδικο ενοικιάστηκε για νηπιαγωγείο. Μετά την ενοικίαση, η κα. Στεφανή έβλεπε το επίδικο υποστατικό μόνο απ' έξω και δεν είχε όνομα νηπιαγωγείου. Δεν είχε ταμπέλα, είχε ψηλό κάγκελο και δεν έβλεπε τι γίνεται μέσα. Η μάρτυρας γνώριζε ότι έκαμαν επιδιορθώσεις για να το κάμουν νηπιαγωγείο. Συνάντησε τη σύζυγο του Καθ' ου η Αίτηση μία φορά, στο επίδικο. Η σύζυγος του Καθ' ου η Αίτηση της είπε ότι κάνουν εργασίες και προετοιμάζονται να το κάμουν νηπιαγωγείο. Κατά την επανεξέταση της, η κα. Στεφανή κατέθεσε ότι ένα χρόνο περίπου πριν την κατάθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου, πέρασε από το επίδικο και υπήρχε ταμπέλα «Παιδικές Αναμνήσεις». Η κα. Στεφανή αρνήθηκε ότι τους είχαν δοθεί οδηγίες από την Πυροσβεστική Υπηρεσία για να γίνει θύρα εξόδου στο ένα δωμάτιο. Κατέθεσε ότι ουδέποτε έκαμε αίτηση και ουδέποτε πήρε απάντηση. Ο αδελφός της κατοικεί στον Καναδά και δεν ασχολήθηκε να έρθει στην Κύπρο να υπογράψει. Το μόνο που υπέγραψαν, ήταν για την αποχέτευση. Πρώτη φορά άκουγε πως ασχολήθηκε με το υποστατικό η Πυροσβεστική Υπηρεσία και ότι είχε εκδοθεί Άδεια Οικοδομής. Αρνήθηκε επίσης ότι πήραν επιστολή από την Α.Η.Κ. για το επίδικο. Η σύζυγος του Καθ' ου η Αίτηση την πήρε το Δεκέμβριο 2012 και της είπε ότι πρέπει να αλλάξουν το ρεύμα σε τριφασικό. Η μάρτυρας αποκρίθηκε ότι αναμένουν να πληρωθούν και να κάμουν άλλες αλλαγές. Ήδη υπήρχαν καθυστερημένα ενοίκια. Εκ των υστέρων, έμαθαν ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι αστυνομικός. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή δήλωσε πως είναι παραδεκτό ότι εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση έγινε πειθαρχική έρευνα ότι διεξήγαγε δεύτερη εργασία, αλλά δεν έγινε δίωξη. Κρίνουμε ότι η κα. Στεφανή ήταν ειλικρινής σε γενικές γραμμές. Προσπάθησε να αποφύγει το θέμα της εταιρείας και έχουμε πιστέψει ότι το κύριο μέλημα της ήταν η είσπραξη του ενοικίου για το επίδικο υποστατικό. Ταυτόχρονα όμως, κατέστη ξεκάθαρο από τη μαρτυρία της ότι η υπογραφή του εγγράφου από τον ενοικιαστή έγινε ενώπιον του κτηματομεσίτη του Αιτητή και όχι της ιδίας, ότι ο κτηματομεσίτης είναι συγγενικό της πρόσωπο, ότι δεν ήταν σε θέση η ίδια να αναφέρει τι είχε πει στον κτηματομεσίτη ο Καθ' ου η Αίτηση, ότι η ίδια δεν εξέδωσε ποτέ απόδειξη για τα ενοίκια που πληρώθηκαν, μία απόδειξη που εκδόθηκε υπεγράφη από τον κτηματομεσίτη, ότι το επίδικο ενοικιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως νηπιαγωγείο, ότι είχε χρησιμοποιηθεί ως νηπιαγωγείο και στο παρελθόν και ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είχε άλλη εργασία κατά τον ουσιώδη χρόνο. Καθ' ου η Αίτηση: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά του, κατέθεσε ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση, κ. Μενέλαος Ιερείδης. Ο κ. Ιερείδης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32
(1)/
  1. Κατέθεσε ότι από το 2003 υπηρετεί στην Αστυνομία Κύπρου και σήμερα υπηρετεί στο Γραφείο Ασφαλείας του Αρχηγείου Αστυνομίας. Κατά το έτος 2010, μαζί με τη σύζυγο του, αποφάσισαν όπως λειτουργήσουν νηπιαγωγείο. Επειδή είναι και οι δύο αστυνομικοί και δεν δικαιούνται να εξασκούν δεύτερη εργασία, αποφάσισαν μαζί με τον αδελφό του Καθ' ου η Αίτηση, όπως ο ίδιος εγγραφεί ως διευθυντής και να διευθύνει εκείνος το νηπιαγωγείο, με τη βοήθεια της συζύγους του Καθ' ου η Αίτηση. Ο κ. Ιερείδης ήταν ένας εκ των μετόχων της εταιρείας. Κατά την έρευνα για χώρο νηπιαγωγείου, είχαν δει αγγελία σε εφημερίδα ότι ενοικιαζόταν υποστατικό κατάλληλο για νηπιαγωγείο, όπως αναφερόταν. Ο Καθ' ου η Αίτηση και η σύζυγος του, τηλεφώνησαν στο τηλέφωνο της αγγελίας και, απ' ότι θυμόταν, είχε απαντήσει ο κτηματομεσίτης, με τον οποίο συμφωνήσαν και πήγαν την ίδια μέρα να το δουν. Όταν επισκέφθηκαν το υποστατικό, πρόσεξαν ότι έξω είχε παιδικά παιχνίδια που έχουν σε όλα τα νηπιαγωγεία, ενώ το εσωτερικό του ήταν φρεσκομπογιαντισμένο. Η Μ.Α.1 είχε καταθέσει ότι είχαν κάμει εργασίες στο επίδικο όταν έφυγε η προηγούμενη ενοικιάστρια η οποία το λειτουργούσε ως νηπιαγωγείο. Ο κτηματομεσίτης, κ. Χατζηιωσήφ, τους είχε πει ότι ήταν ανακαινισμένο και ότι υπήρχαν και άλλοι που ενδιαφέρονταν για ενοικίαση του και έπρεπε να αποφασίσουν όσο πιο γρήγορα γινόταν. Τους είχε αναφέρει επίσης ότι η γυναίκα που θα υπέγραφε για το υποστατικό, δεν θα ερχόταν μαζί τους και θα έπρεπε να πάνε οι ίδιοι να την βρουν για να υπογράψουν. Είχαν πει στον κτηματομεσίτη ότι θα υπήρχε εταιρεία την οποία θα συνέστηναν και στο συμβόλαιο θα έπρεπε να γραφόταν η εταιρεία. Ο κτηματομεσίτης τους είπε να γραφόταν ο ένας από τους δύο, για να μην «κλείσει» άλλο πρόσωπο το υποστατικό, μιας και είχαν ενδιαφερθεί αρκετοί να το ενοικιάσουν. Τους είπε επίσης ότι μετά, μπορούσαν να αλλάξουν το συμβόλαιο και ότι δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι είπαν στον κ. Χατζηιωσήφ πως ο χώρος είναι ικανοποιητικός και η σύζυγος του Καθ' ου η Αίτηση, με προσωπική της επιταγή, πλήρωσε το πρώτο ενοίκιο στον κτηματομεσίτη και την εγγύηση, για να δεσμεύσουν το υποστατικό και να μην ενοικιαστεί σε άλλο πρόσωπο. Γι' αυτό τον λόγο, η επιταγή είναι εκδομένη στο όνομα Ιωσήφ Χατζηιωσήφ, από λογαριασμό της συζύγου του Καθ' ου η Αίτηση. Λόγω του ότι το συμβόλαιο υπογράφηκε στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση, ο κτηματομεσίτης έκδωσε την απόδειξη στο όνομα του, έστω και εάν πληρώθηκε από τη σύζυγο του. Την επόμενη μέρα, στις 22.7.2010, υπέγραψε το συμβόλαιο ενοικίασης με την κα. Μαρούλλα Στεφανή, ενώ η ίδια του ανέφερε ότι το υποστατικό ανήκει στον αδελφό της, Ηλία Παρτέλλα, αλλά το διαχειρίζεται εκείνη. Ο Καθ' ου η Αίτηση της ανέφερε ότι το υποστατικό θα χρησιμοποιείται ως νηπιαγωγείο και θα εγγραφεί εταιρεία για το σκοπό αυτό. Της είχε αναφέρει ότι, μόλις συσταθεί η εταιρεία θα πρέπει να διορθωθεί το συμβόλαιο, καθότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν θα είχε καμία σχέση με τη λειτουργία του νηπιαγωγείου ή με τις υποχρεώσεις του. Όταν της είπε για την εταιρεία, η κα. Στεφανή αποκρίθηκε ότι δεν θα υπήρχε πρόβλημα, φτάνει να μπαίνει το ενοίκιο στον λογαριασμό. Τότε, υπόγραψαν τα έγγραφα και ο κ. Ιερείδης της είπε ότι θα επικοινωνούσε ξανά μαζί της μόλις εγγραφόταν η εταιρεία. Την 31.8.2010 εγγράφηκε στον Έφορο Εταιρειών η εταιρεία «ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΛΤΔ». Μετά τη σύσταση της εταιρείας, ο Καθ' ου η Αίτηση είχε πει στην κα. Στεφανή ότι θα έπρεπε να αλλάξει το συμβόλαιο και να εγγραφόταν η εταιρεία ως ενοικιαστής, αφού ήταν η εταιρεία που θα χρησιμοποιούσε το ακίνητο και όχι ο ίδιος. Ο Καθ' ου η Αίτηση, πέραν της υπογραφής του συμβολαίου, δεν είχε απολύτως καμία σχέση με το υποστατικό και ουδέποτε το ενοικίαζε. Ήταν η θέση του ότι, η κα. Στεφανή έβρισκε τρόπους να αποφεύγει να συναντηθούν για να αλλάξουν τον ενοικιαστή και του έλεγε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα να μείνει ως έχει το συμβόλαιο και δεν παίζει ρόλο ποιος είναι γραμμένος ως ενοικιαστής. Ο κ. Ιερείδης επέμενε και της έλεγε ότι όλα τα ενοίκια θα πληρώνονται από την εταιρεία και όχι από τον ίδιο, καθότι ήταν η εταιρεία που θα χρησιμοποιούσε το ακίνητο. Όλα τα ενοίκια που πληρώθηκαν ήταν επιταγές της εταιρείας ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΛΤΔ, αφού ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε προσωπική υποχρέωση για το ενοικιαζόμενο υποστατικό. Απ' όλες τις αρμόδιες αρχές που λαμβάνονταν οι επιστολές για το νηπιαγωγείο, είχαν ως διεύθυνση την οδό Δωριέων 20, που είναι η διεύθυνση του επίδικου και αναφέρονταν σε νηπιαγωγείο. Ο κ. Ιερείδης παρακάλεσε πολλές φορές την κα. Στεφανή να γίνει η αλλαγή του ενοικιαστηρίου εγγράφου, αλλά πάντοτε ήταν αρνητική. Της είχε αναφέρει πολλές φορές ότι τα ενοίκια πληρώνονται από την εταιρεία και όχι από τον ίδιο και ότι έπρεπε να αλλαχτεί στο συμβόλαιο για να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Πέραν της υπογραφής του συμβολαίου εκ μέρους του, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν είχε άλλη εμπλοκή με το επίδικο υποστατικό ή με το νηπιαγωγείο και δεν είναι ο ίδιος προσωπικά που οφείλει οποιαδήποτε ενοίκια αλλά η εταιρεία. Ουδέποτε είχε ο ίδιος κατοχή ή χρήση του υποστατικού. Ο κ. Ιερείδης αναγνώρισε την υπογραφή του στο ενοικιαστήριο έγγραφο και κατέθεσε ότι υπέγραψε εκ μέρους της εταιρείας, της οποίας είναι μέτοχος. Κατά την αντεξέταση του κατέθεσε ότι η υπόσχεση για τη μεταβίβαση του ενοικιαστηρίου εγγράφου από την κα. Στεφανή, δόθηκε πριν την υπογραφή του εγγράφου. Ο Καθ' ου η Αίτηση είχε υπόψην του ότι ενοικιαστής θα ήταν η εταιρεία. Στις 22.7.2010 η εταιρεία ήταν υπό σύσταση. Στο συμβόλαιο έγραψε ο κτηματομεσίτης σε παρένθεση «νηπιαγωγείο» και διαβεβαίωσε τον Καθ' ου η Αίτηση ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Είχαν συμφωνήσει προφορικά και δεν γνώριζε ο κ. Ιερείδης ότι θα αρνείτο η κα. Στεφανή την αλλαγή. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι το επίδικο δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία. Ήταν επίσης η θέση του ότι ένα νηπιαγωγείο πρέπει να έχει νομική προσωπικότητα. Επικαλέστηκε την Νομοθεσία περί Παιδίων, ότι για να δικαιούται κάποιος να λειτουργήσει νηπιαγωγείο ή παιδοκομικό σταθμό, πρέπει να υπάρχει εμπορική επωνυμία ή νομική οντότητα και να διευθύνει την επιχείρηση πρόσωπο που έχει τα προσόντα. Ο ίδιος δεν έχει τέτοια προσόντα. Τα έγγραφα για την εταιρεία κατατέθηκαν στον Έφορο Εταιρειών λίγες μέρες μετά την ενοικίαση του επίδικου υποστατικού. Μέτοχοι ήταν ο ίδιος και η σύζυγος του και διευθυντής ο αδελφός του. Η σύζυγος του αφυπηρέτησε από την Αστυνομία μετά την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου, o δε αδελφός του είναι ιδιωτικός υπάλληλος. Το έγγραφο υπεγράφη μπροστά στον κ. Χ΄΄Ιωσήφ, ο οποίος μετά το πήγε στην κα. Μαρούλα και υπέγραψε. Ο αδελφός του δεν ήταν παρών κατά την υπογραφή και ο κτηματομεσίτης τους είπε να υπογράψουν, γιατί θα έπαιρνε άλλος το κτίριο. Είπε στον Καθ' ου η Αίτηση να μην ανησυχεί γιατί θα τακτοποιηθεί το θέμα με την εταιρεία, θα έβαζαν στο έγγραφο το σωστό όνομα, αλλά κανένας δεν επανήλθε από πλευράς της κα. Στεφανή. Η επιταγή δεν ήταν καν δική του είπε ο κ. Ιερείδης, αλλά δέχθηκε ότι ήταν λάθος του που δεν είπε στον κτηματομεσίτη να μην εκδοθεί η απόδειξη στο δικό του όνομα. Ενήργησε καλή τη πίστει. Η πληρωμή του ενοικίου γινόταν με την κατάθεση επιταγών στην τράπεζα σε λογαριασμό που έδωσε η κα. Στεφανή. Δεν κατάλαβε ποτέ γιατί δεν εκδίδονταν αποδείξεις από την κα. Στεφανή. Μετά τη διάλυση της Λαϊκής Τράπεζας, δόθηκε νέος λογαριασμός. Η τελευταία πληρωμή έγινε τον Σεπτέμβριο
  2. Ζητούσαν αποδείξεις από την κα. Στεφανή η οποία δεν τους έδιδε. Η εταιρεία σταμάτησε να πληρώνει το
  3. Ο ίδιος δεν είχε σχέση με την εταιρεία, εκτός από την «παγίδευση», όπως είπε, που έγινε από την κα. Στεφανή και υπέγραψε ο ίδιος το συμβόλαιο. Τόσο η κα. Στεφανή όσο και ο κτηματομεσίτης, του είπαν αρκετές φορές ότι θα μεταβιβαστεί το έγγραφο στην εταιρεία. Παρατηρώντας τον Καθ' ου η Αίτηση κατά την κατάθεση του ενώπιον μας, κρίνουμε ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ήταν άμεσος και σαφής, ενώ τα όσα κατέθεσε υποστηρίχθηκαν και από γραπτή μαρτυρία. Η εκδοχή του ήταν λογική, ενώ σε βασικά σημεία, συμπίπτει και η μαρτυρία της Μ.Α.1, όπως φαίνεται από όσα έχουμε σημειώσει πιο πάνω. Η μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση γίνεται αποδεκτή. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης μίας ισογείου κατοικίας στον Άγιο Ανδρέα (Τεκμήριο 6), επί της οδού Δωριέων αρ. 20, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
  4. Η κατοικία ολοκληρώθηκε πριν την 31.12.
  5. Ο Αιτητής έχει παραχωρήσει Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο στην αδελφή του, Μαρούλα Ιωάννου Παρτέλλα, δηλαδή την Μ.Α.1, την 8.9.1977 (Τεκμήριο 1). Δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 23.7.2010, ο Αιτητής δια της πληρεξούσιας αντιπροσώπου του, ενοικίασε την επίδικη κατοικία στον Καθ' ου η Αίτηση για περίοδο πέντε ετών, από 1.8.2010 έως 31.7.2015 (Τεκμήριο 2). Το πληρωτέο ενοίκιο ήταν €1.400 μηνιαίως, πληρωτέο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα. Ο ενοικιαστής κατέβαλε στον ιδιοκτήτη εγγύηση ύψους €1.400 (ρήτρα 9). Περαιτέρω, τα μέρη συμφώνησαν την αύξηση του πληρωτέου ενοικίου κατά 10% κάθε δύο χρόνια (ρήτρα 11), αλλά το πληρωτέο ενοίκιο παρέμεινε €1.
  6. Παρά το ότι στην ρήτρα 1 του εγγράφου, αναφέρεται ότι το υποστατικό θα χρησιμοποιείται ως κατοικία, στην περιγραφή του κτήματος αναγράφεται χειρόγραφα η φράση «για νηπιαγωγείο». Το επίδικο είχε χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν ως νηπιαγωγείο με την επωνυμία "Montessori" και η πρόθεση του ενοικιαστή ήταν να το χρησιμοποιήσει ως νηπιαγωγείο, κάτι που ήταν σε γνώση της πληρεξούσιας αντιπροσώπου του Αιτητή και συνεπώς, σε γνώση του Αιτητή. Το 1993 είχε υποβληθεί αίτηση εξ' ονόματος του ιδιοκτήτη για την αλλαγή χρήσης της κατοικίας σε νηπιαγωγείο (Τεκμήριο 7). Την 31.5.1994 εκδόθηκε Άδεια Οικοδομής από το Δήμο Λευκωσίας για την αλλαγή χρήσης από κατοικία σε νηπιαγωγείο (Τεκμήριο 8). Η Άδεια είχε ισχύ μέχρι 22.2.
  7. Το έγγραφο προνοούσε για τη συνέχιση της συμβατικής ενοικίασης για ακόμα ένα χρόνο, μετά την 31.7.2015, «εκτός εάν εκάτερος των συμβαλλομένων ειδοποιήσει τον έτερον δι' ησφαλισμένης επιστολής, δύο τουλάχιστον μήνας προ της λήξεως του έτους ότι δε θέλει την εξακολούθησιν της παρούσης ενοικιάσεως.» Η ρήτρα 3 του εγγράφου προνοούσε ως ακολούθως: «Εν περιπτώσει καθυστερήσεως της πληρωμής του ενοικίου πέραν των δέκα ημερών, του παρόντος εγγράφου ο ιδιοκτήτης δικαιούται να αποβάλη τον ενοικιαστήν του κτήματος του και προ της λήξεως της ενοικιάσεως, και εν τοιαύτη περιπτώσει υποχρεούται ούτος εις την πληρωμήν πάσης ενδεχομένης διαφοράς εκ της μη ενοικιάσεως ή ελαττώσεως του ενοικίου, εάν ήθελεν υπάρξει τοιαύτη δια τον υπολειπόμενον χρόνον της ενοικιάσεως.» Ο Καθ' ου η Αίτηση υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο ενώπιον του κτηματομεσίτη του Αιτητή, ο οποίος εξέδωσε απόδειξη είσπραξης στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση, για το πρώτο ενοίκιο και την εγγύηση (Τεκμήριο 16), στην οποία σημειώνεται και πάλιν η λέξη «νηπιαγωγείο». Δεχόμαστε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση υπέγραψε τη συμφωνία ενοικίασης υπό την ιδιότητα του ως αντιπρόσωπος της εταιρείας ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΛΤΔ, η σύσταση της οποίας δεν είχε ακόμα ολοκληρωθεί. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν ως αστυνομικός. Η εταιρεία συστάθηκε την 31.8.2010 (Τεκμήριο 10). Μέτοχοι αυτής είναι ο Καθ' ου η Αίτηση και η σύζυγος του (Τεκμήριο 11) και το εγγεγραμμένο γραφείο είναι η διεύθυνση του επίδικου υποστατικού (Τεκμήριο 12). Οι πληρωμές του ενοικίου γίνονταν με επιταγές της εταιρείας ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΛΤΔ (Τεκμήριο 17). Οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας εξέδωσαν Πιστοποιητικό Εγγραφής Παιδοκομικού Σταθμού, σύμφωνα με τον περί Παιδίων Νόμο, την 20.6.2012, αναφορικά με το επίδικο υποστατικό και την εγγραφή του ως παιδοκομικός σταθμός με την επωνυμία «Παιδοκομικός Σταθμός 'Παιδικές Αναμνήσεις Λτδ'» (Τεκμήριο 13). Στο επίδικο λειτούργησε νηπιαγωγείο στα πλαίσια της επίδικης ενοικίασης, τουλάχιστον από το 2011 (Τεκμήρια 14 και 15). Οι πληρωμές του ενοικίου γίνονταν με κατάθεση στον τραπεζικό λογαριασμό του Αιτητή (Τεκμήριο 5). Οφείλονταν ενοίκια για το επίδικο υποστατικό και με επιστολή του δικηγόρου του Αιτητή ημερομηνίας 15.7.2013, δόθηκε ειδοποίηση στον Καθ' ου η Αίτηση ότι η ενοικίαση τερματίζεται και να παραδώσει την κατοχή του επίδικου, εκτός αν πληρώσει τα οφειλόμενα εντός 10 ημέρων (Τεκμήριο 3). Η επιστολή επιδόθηκε στον πατέρα του Καθ' ου η Αίτηση, υπό την ιδιότητα του συγκατοίκου αυτού, την 20.7.
  8. Ακολούθησε δεύτερη επιστολή του δικηγόρου του Αιτητή, ημερομηνίας 31.7.2013, με την οποία δόθηκε ειδοποίηση εξόφλησης των καθυστερημένων ενοικίων εντός 21 ημερών από τη λήψη της επιστολής, άλλως θα λαμβάνονταν δικαστικά μέτρα (Τεκμήριο 4). Η επιστολή επιδόθηκε την 7.9.2013 στον πατέρα του Καθ' ου η Αίτηση υπό την ιδιότητα του συγκατοίκου αυτού. Στο δικόγραφο του Καθ' ου η Αίτηση δικογραφείται ότι δεν παρέλαβε αυτή την επιστολή και δεν έχει αποδειχθεί ενώπιον μας ότι ο Καθ' ου η Αίτηση όντως έλαβε γνώση της επιστολής αυτής. Περαιτέρω, είναι εύρημα μας ότι ενοικιαστής του επίδικου ήταν η εταιρεία και όχι ο Καθ' ου η Αίτηση (βλέπετε σχετικά και πιο κάτω). Δεν υπάρχει ενώπιον μας μαρτυρία για την αποστολή οποιασδήποτε ειδοποίησης στην εταιρεία. Έτι περαιτέρω, κατά το χρόνο αποστολής της επιστολής ημερομηνίας 15.7.2013, η συμβατική ενοικίαση ήταν ακόμα σε ισχύ. Η εν λόγω επιστολή ομιλεί για τον τερματισμό της ενοικίασης σε περίπτωση που δεν υπήρχε συμμόρφωση με την εξόφληση των οφειλομένων ενοικίων εντός 10 ημέρων. Η επιστολή ημερομηνίας 31.7.2013 δεν αναφέρεται σε τερματισμό της συμβατικής ενοικίασης. Βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Στις 3.1.2013 κατατέθηκε στον τραπεζικό λογαριασμού του Αιτητή επιταγή και μετρητά συνολικού ύψους €1.400, την 15.2.2013 κατατέθηκε σε μετρητά ποσό €1.400, στις 16.5.2013 κατατέθηκε επιταγή για το ποσό €2.800 και στις 12.8.2013 κατατέθηκε επιταγή για ποσό €1.400 (Τεκμήριο 5). Δηλαδή καταβλήθηκαν τα ενοίκια για τους μήνες Ιανουάριο - Μάιο
  9. Δεν αμφισβητήθηκε αυτή η μαρτυρία από πλευράς Καθ' ου η Αίτηση και δεν ανατράπηκε. Δεν παραδόθηκε η κατοχή και δεν εξοφλήθηκαν όλα τα οφειλόμενα ενοίκια μέχρι την καταχώρηση και επίδοση της κυρίως Αίτησης. Η κατοχή του επίδικου παραδόθηκε περί τον Φεβρουάριο
  10. Νομική πτυχή: Τερματισμός: Σύμφωνα με την νομολογία είναι αναγκαία προϋπόθεση ο νόμιμος τερματισμός της ενοικίασης, ώστε η ενοικίαση να καταστεί θέσμια. Βλέπετε σχετικά Κώστας Γλυκής ν. Ιεράς Μονής Μαχαιρά,
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 654, MAXIMOS COURT LTD. v. Πιερή κ.α.,
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 875. Η ακύρωση της συμφωνίας την αποστερεί ισχύος από την ημέρα του τερματισμού της (βλέπετε A. N. Stasis Estates Co. Ltd. v. George Evans Edwards κ.α.,
(1995)1 Α.Α.Δ. 385). Παραπέμπω στο Αγγλικό σύγγραμμα R. E. Megarry The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, στη σελίδα 181, κάτω από την επικεφαλίδα "Determination of contractual Tenancy - Mode of determination" [1], και στη σελίδα 182, κάτω από την επικεφαλίδα «Validity of notices»[2]. Σε σχέση με το περιεχόμενο της ειδοποίησης, βλέπετε το λεξικό Stroud's Judicial Dictionary, 3η έκδοση, Τόμος 3, στη σελίδα 1929, κάτω από τη φράση 'notice to quit' [3], τις αυθεντίες Glykys v. Ioannides (1959-60) XXIV C.L.R. 220, στη σελίδα 224 [4] και Χαρίκλεια Κύπρου Μιχαήλ v. Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 241 στη σελίδα 247 [5] και 248 [6], καθώς και το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 8, στην παράγραφο 270 [7]. Κρίνουμε ότι το λεκτικό της επιστολής Τεκμήριο 3 ήταν ικανοποιητικό ώστε να τερματίσει τη συμβατική ενοικίαση. Αποστολή επιστολής: Παρά το πιο πάνω εύρημα, παραμένει το γεγονός ότι αφενός η επιστολή Τεκμήριο 3 δεν εστάλη στον ενοικιαστή, δηλαδή την εταιρεία, συνεπώς πώς συντελέστηκε ο τερματισμός της συμβατικής ενοικίασης και πως ο ενοικιαστής κατέστη θέσμιος; Αφετέρου, η επιστολή Τεκμήριο 4 που αποτελεί την ειδοποίηση στον θέσμιο ενοικιαστή με βάση το άρθρο 11
(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, δεν παραλήφθηκε είτε από τον Καθ' ου η Αίτηση είτε από την εταιρεία. Οι πρόνοιες του εδαφίου
(1)του άρθρου 29 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τηρουμένων των σχετικών διατάξεων των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, προνοούν για την έγγραφη υποβολή ειδοποίησης και, μεταξύ άλλων, την προσωπική επίδοση της. Σύμφωνα με το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα: «Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας», ενώ η Δ.5 θ. 7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο ουσιαστικό της μέρος, προνοεί: «In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service.» Σχετικές είναι οι αυθεντίες Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd,
(2002)1(A) Α.Α.Δ. 43, Maxana Oil Ltd. v. Poltava Petroleum Company
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 834, J.Z. Classic Music Pro Ltd. v. Alkadia Music Land Ltd.,
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1151, Παναγιώτης Αντωνίου v. C. Poupakis Transport Ltd.,
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 651, I.P.M. Industries Co Ltd. v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(2006)1(Β) Α.Α.Δ.
  1. Όλες, με εξαίρεση τη Maxana, αφορούσαν επίδοση κλητηρίου εντάλματος. Η Maxana αφορούσε την επίδοση ειδοποίησης εγγραφής αλλοδαπής δικαστικής απόφασης, δηλαδή και πάλιν δικαστικό έγγραφο. Στην αυθεντία Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού, (πιο πάνω), με αναφορά σε προηγούμενες αποφάσεις, τέθηκε εν αμφιβόλω η εφαρμογή του άρθρου 372 στην επίδοση δικαστικών εγγράφων. Ο έντιμος Δικαστής κ. Νικήτας είπε, στη σελίδα 48: «.. το ζήτημα της κανονικής επίδοσης κλητηρίου σε αγωγή βάσιμα έχει συσχετισθεί με το άρθρο 30.3(α) και (β), θα προσθέταμε, του Συντάγματος. Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το άρθρο 30.3(α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των 'θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών' του Συντάγματος.» Κρίνω ότι ακριβώς γι' αυτό το λόγο τυγχάνει εφαρμογής η Δ.5 θ.7 που ζητεί, εναλλακτικά, την επίδοση σε αξιωματούχο εταιρείας. Στην I.P.M. Industries (πιο πάνω), κρίθηκε πως επίδοση αγωγής εναντίον εταιρείας σε Γραμματέα της εταιρείας, είναι καλή επίδοση, υπό το φως της Δ.5 θ.
  2. Εδώ έχουμε την επίδοση μη δικαστικού εγγράφου αντί της αποστολής του με διπλοσυστημένο ταχυδρομείο και την επίδοση του σε πρόσωπο που δεν είναι αξιωματούχος της εταιρείας. Είναι η κρίση μου ότι με το Τεκμήριο 3 ο ενοικιαστής δεν κατέστη θέσμιος, ενώ με το Τεκμήριο 4 δεν δόθηκε η υπό του Νόμου προνοούμενη προθεσμία. Περί Εταιρειών Νόμος: Σχετικό είναι το άρθρο 15Α του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, το οποίο έχει την επικεφαλίδα «Ισχύς συμβάσεων που συνήφθησαν πριν από την σύσταση εταιρείας» και προνοεί ως ακολούθως: «15Α
(1)Οποιαδήποτε σύμβαση, η οποία συνάπτεται πριν από την σύσταση εταιρείας από τα πρόσωπα που υπέγραψαν το ιδρυτικό έγγραφο, ή από εξουσιοδοτημένα από αυτά πρόσωπα, επ' ονόματι ή για λογαριασμό της υπό σύσταση εταιρείας, είναι προσωρινή και δεν δεσμεύει την εταιρεία μέχρι την ημερομηνία της συστάσεως. Μετά την πάροδο της ημερομηνίας αυτής, η σύμβαση καθίσταται δεσμευτική για την εταιρεία.
(2)Σε περίπτωση που τελικά η εταιρεία δεν συσταθεί, οι υποχρεώσεις που ανελήφθησαν από οποιοδήποτε πρόσωπο επ' ονόματι ή για λογαριασμό της, είναι ισχυρές μόνον ως υποχρεώσεις των προσώπων αυτών. Η ευθύνη των προσώπων αυτών είναι απεριόριστη, από κοινού και κεχωρισμένως.
(3)Η κατά το εδάφιο
(2)ευθύνη δεν υφίσταται σε περίπτωση που οι υποχρεώσεις ρητώς ανελήφθησαν υπό την αίρεση της συστάσεως της εταιρείας.» [δική μου υπογράμμιση] Είναι εύρημα μας ότι ο Καθ' ου η Αίτηση υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο για λογαριασμό της υπό σύσταση εταιρείας ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΛΤΔ, τεκμαίρεται ότι ήταν πρόσωπο που υπέγραψε το ιδρυτικό έγγραφο της εταιρείας εφόσον ήταν μέτοχος της και εκδόθηκε σχετικό πιστοποιητικό από τον Έφορο Εταιρειών (άρθρα 3, 14 και 15 του Κεφ. 113) και η εταιρεία συστάθηκε περίπου ένα μήνα αργότερα. Συνεπώς, η σύμβαση κατέστη δεσμευτική για την εταιρεία από τη σύσταση της, η εταιρεία έλαβε κατοχή του επίδικου και λειτούργησε σ' αυτό νηπιαγωγείο και η εταιρεία κατέστη ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού. Δημιουργία εταιρείας από τον ενοικιαστή: Η παρούσα υπόθεση δεν είναι περίπτωση δημιουργίας εταιρείας από το θέσμιο ενοικιαστή, όπως γίνεται σε αρκετές περιπτώσεις για τις οποίες υπάρχει σχετική νομολογία. Βλέπετε τις αυθεντίες Iacovides v. Christodoulou
(1989)1 C.L.R. 398, Λιμνατίτη και άλλη v. Σύννου και άλλων
(1992)1 Α.Α.Δ. 817, Χριστόπουλος Φεραίος v. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ.
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1713 και PANTAZIS AND SONS LTD. v. Γεώργιου Νικολάου
(2002)1(Α) Α.Α.Δ 217. Είναι γεγονός ότι είναι νομολογιακά καθιερωμένο πως η αποδοχή από τον ιδιοκτήτη, ενοικίου, από μόνη της δε δημιουργεί σχέση ενοικίασης και στις πλείστες περιπτώσεις, η δημιουργία εταιρείας από τον ενοικιαστή παραμένει εσωτερικό ζήτημα και δεν επιφέρει την ανάδειξη της σε ενοικιαστή. Η παρούσα είναι περίπτωση στην οποία, υπό το φως των γεγονότων, εφαρμόζεται άμεσα η πρόνοια του Νόμου, δηλαδή το άρθρο 15Α του Κεφ. 113 και διαφοροποιείται από τις πιο πάνω αυθεντίες. Κώλυμα (estoppel): Ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει και δικογραφεί τη θέση ότι ο Αιτητής κωλύεται εκ της συμπεριφοράς του από το να απαιτεί την καταβολή των ενοικίων από τον Καθ' ου η Αίτηση, αφού σιωπηρώς και/ή με τη συμπεριφορά του και/ή σε γνώση του, η συμφωνία ενοικίασης δεν αφορούσε τον Καθ' ου η Αίτηση προσωπικά, καθότι αυτός υπέγραψε τη συμφωνία ενοικίασης ως αντιπρόσωπος της εταιρείας, αφού ο Αιτητής αποδέχθηκε την καταβολή των ενοικίων και την κατοχή και χρήση του υποστατικού από την εταιρεία ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΛΤΔ. Έχουμε ήδη καταγράψει εύρημα μας ότι η συμφωνία ενοικίασης αφορούσε την εταιρεία και ότι τα ενοίκια πληρώνονταν από την εταιρεία και αυτή είχε κατοχή του επίδικου υποστατικού το οποίο χρησιμοποιούσε ως νηπιαγωγείο. Είναι σημαντικό το ερώτημα κατά πόσον πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ούτως ώστε να γίνεται επίκληση του δόγματος του κωλύματος, εν γένει. Αναφορικά με το κώλυμα δια παραστάσεως (estoppel by representation [8]), στέκομαι στη βασική αρχή ότι πρέπει να υπάρχει παράσταση υφιστάμενου γεγονότος, όχι απλής πρόθεσης. Βλέπετε το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 16, παράγραφος 1040, κάτω από την επικεφαλίδα "Existing fact" [9]. Το ερώτημα είναι κατά πόσον η σιωπή του Αιτητή και η συμπεριφορά του, δια της αντιπροσώπου του, ισοδυναμούσε με αποδοχή του γεγονότος ότι ενοικιαστής ήταν η εταιρεία. Εδύνατο κάποιος να εκλάβει τέτοια συμπεριφορά και σιωπή ως αποδοχή; Εγείρεται θέμα κωλύματος δια παραστάσεως (estoppel by representation), το οποίο representation περιλαμβάνει τη συμπεριφορά (conduct) η οποία με τη σειρά της περιλαμβάνει τη σιωπή (silence); Βλέπετε σχετικά στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 16
(2), παράγραφος 951, κάτω από την επικεφαλίδα "Meaning of 'estoppel" [10] καθώς και στην παράγραφο 957, κάτω από την επικεφαλίδα "Common law estoppel by representation" [11]. Στη παράγραφο 1059 του ιδίου συγγράμματος, κάτω από την επικεφαλίδα "Silence or inactivity when duty to speak or act", λέγει: "In the absence of a duty to speak, mere silence or inaction is not such conduct as amounts to a representation. If a person's consent to a particular act is required, he may be under a duty, when he knows that it has been done without his consent, not to stand by for so long that others are induced thereby to do that from which otherwise they may have abstained; and he cannot afterwards question the legality of the act to the prejudice of those who have so given faith to the fair inference to be drawn from his conduct. A duty to speak arises whenever a person knows that another is acting on an erroneous assumption of some authority given or liability undertaken by the former, or is dealing with or acquiring an interest in the property in ignorance of his title to it." Σχετικές είναι επίσης οι Κυπριακές αυθεντίες Hadjiyiannis v. Attorney General
(1970)1 C.L.R. 32, Stylianou and others v. Papacleovoulou and another
(1982)1 C.L.R. 542, Louis Tourist Agency Ltd. v. Ηλία
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 98 και Γιαννάκης v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ.,
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1522. Βρίσκουμε ότι ο Αιτητής σιωπηρώς και/ή δια της συμπεριφοράς της πληρεξουσίου αντιπροσώπου του, αποδέχθηκε ότι την κατοχή και χρήση του υποστατικού του είχε η εταιρεία ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΛΤΔ, η οποία κατέβαλλε και τα ενοίκια για το επίδικο. Ο Αιτητής επέλεξε να στραφεί εναντίον του φυσικού προσώπου, δηλαδή του Καθ' ου η Αίτηση, διότι προτιμούσε να έχει συναλλαγή με φυσικό παρά με νομικό πρόσωπο. Αυτή ήταν όμως η επιλογή του Αιτητή αναφορικά με την ταυτότητα του προσώπου εναντίον του οποίου θα εστρέφετο. Δεν αλλοιώνει την ύπαρξη του κωλύματος, ούτε τα γεγονότα της ενοικίασης. Κρίνουμε ότι ο Αιτητής κωλύεται δια της συμπεριφοράς του ή δια παραστάσεως ή άλλως πως, να απαιτεί ενοίκια για το επίδικο υποστατικό από τον Καθ' ου η Αίτηση. Έξωση για καθυστερημένα ενοίκια: Σύμφωνα με το άρθρο 11
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαγορεύεται η ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από τον Νόμο, σαν κανόνας και μόνο κατ' εξαίρεση επιτρέπεται στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο, περιλαμβανομένης της οφειλής ενοικίου που κατέστη πληρωτέο [12]. Οι προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες και πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά: α) Το επίδικο να ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. β) Το επίδικο να είχε συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.1999. γ) Ο Καθ' ου η Αίτηση να είναι θέσμιος ενοικιαστής. δ) Να έχει σταλεί γραπτή ειδοποίηση απαιτήσεως του ενοικίου στον Καθ' ου η Αίτηση εκ μέρους του Αιτητή, σύμφωνα με τον Νόμο. ε) Είκοσι μία μέρες μετά την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το ρηθέν ποσό να μην έχει προσφερθεί. στ) Την ημέρα καταχώρισης της Αίτησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το εν λόγω ποσό να είναι νομίμως οφειλόμενο. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived". (ζ) Εντός δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση της Αιτήσεως στον Καθ' ου η Αίτηση, να μην έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ενοίκια. Κρίνουμε ότι οι προϋποθέσεις δεν πληρούνται. Προδικαστικές ενστάσεις: Ο Καθ' ου η Αίτηση εγείρει προδικαστικές ενστάσεις στην Απάντηση του, αναφορικά με το παράτυπο και/ή αντικανονικό της τροποποιημένης κυρίως Αίτησης (βλέπετε πιο πάνω). Είναι η κρίση μας ότι η τροποποιημένη Αίτηση δεν ακολουθεί μεν το τυπικό της συμπερίληψης τόσο του πρώτου όσου και του τροποποιημένου τίτλου, όμως δεν αποτελεί ανυπόστατο δικόγραφο και αυτή η παράλειψη δυνατόν να θεωρηθεί ως παρατυπία και όχι ως ακυρότητα, υπό το φως του Κανονισμού 12(β) (πρώην 11(β)) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ο οποίος είναι ο αντίστοιχος της Διαταγής 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία N.P. Lanitis v. Panayides
(1986)1 C.L.R., 490, σελίδα
  1. Οι προδικαστικές ενστάσεις απορρίπτονται. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η απαίτηση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €50.
  2. Η απόφαση να συνταχθεί αφού χαρτοσημανθεί το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο
  3. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος [1] "The ordinary common-law rules apply to the determination of a contractual tenancy. Thus on the exercise of a right to forfeit the lease a statutory tenancy will arise. Again, a tenancy for a fixed period determines at the end of that period; and periodic tenancies are determinable by notice to quit expiring at the end of a period of the tenancy." [2] «In general, the burden of proving the validity of a notice to quit lies on the person who relies on it. Notices to determine a tenancy are 'documents of a technical nature, technical because they are not consensual documents, but, if they are in proper form, they have of their own force without any assent by the recipient the effect of bringing the demise to an end'.» [3] «A notice to quit is a notice (which generally speaking may be written or verbal) which on its expiry does, of itself and in accordance with the subsisting contract, put an end to a relationship of landlord and tenant.» [4] «No sacramental form is necessary for a notice to quit to be valid; if it is clear and certain in terms it is enough; it is sufficient if 'there be plain and unambiguous words claiming to determine the existing tenancy at a certain time'.» [5] «Σύμφωνα με τις αυθεντίες, δεν απαιτείται η ειδοποίηση τερματισμού να έχει συγκεκριμένη μορφή, αλλά απλώς να είναι σαφής και να καθορίζει τον τερματισμό της υφιστάμενης ενοικίασης σε συγκεκριμένο χρόνο (Gardner v. Ingram (1886-90) All E.R. 258, Glykys v. Ioannides (1959-60) 2 C.L.R. 220). Τέτοια ειδοποίηση τερματισμού μπορεί να είναι είτε προφορική είτε γραπτή.» [6] «Πέρα όμως απ' όλα τα πιο πάνω, παρατηρούμε και τα ακόλουθα. Οι κανόνες και οι αρχές με βάση τις οποίες κρίνεται αν μία ειδοποίηση τερματισμού είναι νόμιμη και έγκυρη, σκοπό έχουν κυρίως να πληροφορήσουν σαφώς και εγκαίρως το πρόσωπο προς το οποίο δίδεται η ειδοποίηση, είτε αυτός είναι ο ενοικιαστής είτε ο ιδιοκτήτης, ώστε να μπορεί να καθορίζει τις επόμενες ενέργειες του. Άρα οι αρχές αυτές ισχύουν προς όφελος του προσώπου προς το οποίο δίδεται η ειδοποίηση τερματισμού.» [7] «If a contract contains a provision that one of the parties thereto may determine the contract by notice, notice must be given in accordance with the terms of the contract, but the right to notice may be waived.» [8] "Estoppel by representation is not distinguishable in principle from what was sometimes spoken of in courts of equity as equitable estoppel. The principle is one equally of law and equity; the only distinctions seems to be that in equity it was apparently applied only to cases where a person had entered into a contract on the faith of the representations made, which might have been made either by a party to the contract or by a third person; and that, whereas the common law phrase was that the person who made the representations was not allowed to deny their truth, the phrase of equity was that he must 'make his representations good'." [απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 16, παράγραφος 1038] [9] "Existing fact. In order to found an estoppel a representation must be of an existing fact, not of a mere intention, nor of a mere belief. In the case of something future there is no occasion to apply the rule as to estoppel, because the party to whom the representation is made has only to say 'enter into a contract' and all difficulty is removed. It is true that the state of a person's mind is a fact, and, in that sense a person who makes a statement as to his present intention makes a statement of existing fact; but estoppel is a rule of evidence, available where there is a cause of action, to prevent a person from denying what he has once said, and is not a cause of action. The person who made the statement of intention is to be put in the same position as if it were true, but in no worse a position; and, had the statement of intention been true, the maker would have been at liberty to change his mind." [δική μου υπογράμμιση] [10] "'Estoppel' has been described as a principle of justice and of equity which prevents a person who has led another to believe in a particular state of affairs from going back on the words or conduct which led to that belief when it would be unjust or inequitable (unconscionable) for him to do so. The person making the statement, promise or assurance is said to be estopped from denying or going back on it; 'estopped' means 'stopped. ... With the exception of proprietary estoppel, estoppel cannot be used as a cause of action, but it may ensure the success of a cause of action by preventing a party from alleging or proving in legal proceedings that a fact is otherwise than it has been made to appear." [11] "Where a person has by words or conduct [11] made to another a clear and unequivocal representation of fact, either with knowledge of its falsehood or with the intention that it should be acted upon, or has so conducted himself that another would, as a reasonable person, understand that a certain representation of fact was intended to be acted upon, and the other person has acted upon such representantion and thereby altered his position, an estoppel arises against the party who made the representation, and he is not allowed to avert that the fact is otherwise than he represented it to be." [12] Το άρθρο 11
(1)(α) προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής. Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη δια συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξει τούτο. Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.