← Κύπρος

Ευτυχίας Θεοχαρίδου ν. Παναγιώτη Σταύρου, Αίτηση Αρ.:Ε194/11, 25/1/2017

Ευτυχίας Θεοχαρίδου ν. Παναγιώτη Σταύρου, Αίτηση Αρ.:Ε194/11, 25/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2017:6 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Α. Δαλίτη, Παρέδρων Αίτηση Αρ.:Ε194/11 Μεταξύ: Ευτυχίας Θεοχαρίδου, Βασίλη Μιχαηλίδη Αρ.8, Αγλαντζιά, 2121 Λευκωσία Αιτήτρια και Παναγιώτη Σταύρου, εκ Μακαρίου 285, Λακατάμια, 2311 Λευκωσία Καθ' ου η Αίτηση ---------------------------------------------------------------------------------------------- 25.1.2017 Για την Αιτήτρια: κ. Αν. Ζ. Μυλωνάς για κ.κ. Γεωργιάδης & Μυλωνάς Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κ. Σ. Μάτσας και κ. Αθ. Αθανασίου για κ.κ. Σάββας Μάτσας Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 20.10.2011 και μ' αυτήν η Αιτήτρια εξαιτείται ως ακολούθως: «

  1. Απόφαση και/ή δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Αιτήτρια δικαιούται σε κενή και ελεύθερη κατοχή των καταστημάτων υπ' αριθμούς 16Α και 18Α, στην πολυκατοικία ΑΣΠΕΛΙΑ, στην οδό Κωστή Παλαμά στην Λευκωσία.
  2. Απόφαση και/ή διάταγμα ανάκτησης κατοχής και/ή διατάγματος του Δικαστηρίου διατάσσον τον Καθ' ου η Αίτηση και/ή εκπροσώπους και/ή αντιπροσώπους αυτού όπως εκκενώσουν και παραδώσουν στην Αιτήτρια ελεύθερη την κατοχή των Καταστημάτων υπ' αριθμό 16Α και 18Α στην Πολυκατοικία ΑΣΠΕΛΙΑ, στην οδό Κωστή Παλαμά στην Λευκωσία των οποίων η Αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια και ο Καθ' ου η Αίτηση ενοικιαστής.
  3. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται όπως η απόφαση και/ή διάταγμα ανακτήσεως κατοχής εφαρμοστεί εναντίον οποιουδήποτε υπενοικιαστού και/ή κατόχου των Καταστημάτων.
  4. €10,120.00 καθυστερημένα ενοίκια ως ακολούθως: • €1.100,00 υπόλοιπον ετήσιου ενοικίου από 01/06/2009 - 31/05/2010 το οποίο κατέστη πληρωτέο την 01/06/2009 • €4.510,00 ετήσιο ενοίκιο από 01/06/2010 - 31/05/2011 το οποίο κατέστη πληρωτέο την 01/06/2010 • €4.510,00 ετήσιο ενοίκιο από 01/06/2011 - 31/05/2012 το οποίο κατέστη πληρωτέο την 01/06/
  6. €282,09 κόστος κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος.
  7. Τόκο προς 8% επί των καθυστερημένων ενοικίων από την ημερομηνία που κατέστησαν ληξιπρόθεσμα.
  8. Ενδιάμεσα κέρδη και/ή ενοίκια εκ €375.- το μήνα από 1/6/2012 μέχρι εκκενώσεως και παραδόσεως ελεύθερης κατοχής των Καταστημάτων στην Αιτήτρια σε περίπτωση που τα επίδικα καταστήματα δεν παραδοθούν στην Αιτήτρια μέχρι την 31/5/
  10. Δικηγορικά έξοδα, έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α. 15%.» Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια και/ή δικαιούμενη να εγγραφεί ως ιδιοκτήτρια των καταστημάτων με αρ. 16Α και 18Α στην πολυκατοικία «ΑΣΠΕΛΙΑ», στην οδό Κωστή Παλαμά, στη Λευκωσία (εν τοις εφεξής «τα επίδικα υποστατικά»). Τα καταστήματα ενοικιάστηκαν αρχικά από την Αιτήτρια στον Καθ' ου η Αίτηση δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 22.5.2006, για 4 χρόνια από 1.6.2006 μέχρι 31.5.2010, με ετήσιο ενοίκιο €4.100 προπληρωτέο την 1η Ιουνίου εκάστου έτους. Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός. Τα επίδικα ανεγέρθηκαν πριν την 31.12.1999, ισχυρισμός ο οποίος είναι παραδεκτός. Μετά τη λήξη της ενοικίασης ο Καθ' ου η Αίτηση συνέχισε να κατέχει τα επίδικα με τρέχον ετήσιο ενοίκιο €4.510 και κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Ο Καθ' ου η Αίτηση καθυστερεί την πληρωμή ενοικίων συμποσούμενα σε €10.
  11. Στις 9.9.2011, η Αιτήτρια απέστειλε επιστολή στον Καθ' ου η Αίτηση, με την οποία ζητεί την πληρωμή όλων των ενοικίων, πλέον τόκων εντός 21 ημερών από της λήψης της. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν συμμορφώθηκε. Κατά την παράδοση υποστατικού, ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν υπόχρεος να το επαναφέρει στην πρότερα κατάσταση και το κόστος επαναφοράς υπολογίζεται στις €20.
  12. Περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση υποχρεούνταν να καταβάλει το κόστος κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος. Κατά την ημερομηνία καταχώρησης της Αίτησης, εκκρεμούσε η πληρωμή ποσού €282,09 για λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος. Απάντηση και Ανταπαίτηση: Απάντηση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση καταχωρίστηκε αρχικά στις 17.1.2012 και τροποποιημένη στις 8.7.2014, δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.5.
  13. Μ' αυτήν ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται όλες τις αιτούμενες θεραπείες. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η συμφωνία ενοικίασης είναι παράνομη και καταχρηστική και άκυρη εξ' υπαρχής. Τα δύο επίδικα υποστατικά είναι παράνομα και/ή κατά παράβασην της άδειας οικοδομής ή έγκρισης, αποτελούν έκαστο το ½ δύο υποστατικών με πρόσοψη επί του κυρίου δρόμου και διαχωρίστηκαν αυθαίρετα σε 4 υποστατικά, τα 2 ήμισυ με πρόσοψη επί του κυρίου δρόμου και τα έτερα δύο ήμισυ, δηλαδή τα επίδικα, στο πίσω μέρος της οικοδομής. Η Αιτήτρια τελικά συμφώνησε και ανέλαβε όπως εξασφαλίσει άδεια για τις πιο πάνω ουσιώδεις μετατροπές, πλην όμως δεν το έπραξε. Ως αποτέλεσμα, τα επίδικα δεν έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι σήμερα εν αναμονή της αδείας από την αρμόδια Αρχή. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ακόμα ότι, μετά την πάροδο των 4 πρώτων ετών, η ενοικίαση ανανεώθηκε αυτόματα για ακόμα 2 χρόνια και συνεπώς δεν είναι θέσμια αλλά συμβατική και το Δικαστήριο είναι καθ' ύλην αναρμόδιο να της επιληφθεί. Ανεξάρτητα με τα πιο πάνω, ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει Ανταπαίτηση με την οποία αξιώνει: «Α. €200.000,00 ως Αποζημιώσεις για ζημιές ή και απώλεια επαγγελματικής δραστηριότητας λόγω παραπλάνησης ή και απόκρυψης ή και μη ενημέρωσης του Καθ' ου η Αίτηση για την ακαταλληλότητα των υποστατικών να λειτουργήσουν ως καταστήματα. Β. €15.380 ως επιστροφή καταβληθέντων ενοικίων πλέον τόκους. Γ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία. Δ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι κατέβαλε συνολικά το ποσό των €15.380 για τα επίδικα καταστήματα. Σκοπός της ενοικίασης ήταν η δημιουργία καταστήματος «Indian Shop» και ηλεκτρονικών τσιγάρων. Ο Καθ' ου η Αίτηση, μαζί με άλλα πρόσωπα, προέβησαν σε διευθετήσεις για αντιπροσωπείες και παραγγελίες προϊόντων. Σε κάποιο στάδιο, ο Καθ' ου η Αίτηση ενημερώθηκε από την Αιτήτρια ότι τα επίδικα έχουν κάποιο πρόβλημα με το Δημαρχείο και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως καταστήματα, αλλά ότι προέβη ή θα προέβαινε σε ενέργειες για διευθέτηση του προβλήματος, κάτι που μέχρι σήμερα δεν έπραξε. Ο Καθ' ου η Αίτηση λέγει ότι έκτοτε, ανέμενε από την Αιτήτρια, η οποία δεσμεύθηκε, ότι θα εξέδιδε τις άδειες λειτουργίας των υποστατικών, ώστε να μπορούν να λειτουργήσουν ως καταστήματα. Η Αιτήτρια απέρριψε ή/και παραπλάνησε τον Καθ' ου η Αίτηση ότι τα υποστατικά ήταν ακατάλληλα και/ή δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν ως καταστήματα. Κατά ή περί το τέλος Οκτωβρίου 2012, ο Καθ' ου η Αίτηση ζήτησε γραπτώς τις απόψεις του Δήμου Λευκωσίας, του Υπουργείου Εργασίας και ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα κατά πόσον τα επίδικα θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως καταστήματα. Έλαβε τρεις αρνητικές απαντήσεις, επειδή αυτά δεν πληρούσαν τους όρους ως προς το ύψος αερισμού, την ηλεκτρική εγκατάσταση και άλλες προϋποθέσεις, με αποτέλεσμα να καταστούν επικίνδυνα για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων ή πελατών. Απάντηση στην Ανταπαίτηση: Το δικόγραφο της Αιτήτριας καταχωρίστηκε την 10.12.2014 και μ' αυτό εγείρει προδικαστική ένσταση ότι η παράγραφος (Α) της Ανταπαίτησης του Καθ' ου η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, λόγω αναρμοδιότητας του Δικαστηρίου. Άνευ βλάβης, αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση στην Απάντηση και Ανταπαίτηση του, οι οποίοι είναι αντίθετοι με τους ισχυρισμούς της Αίτησης. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι τα ενοικιαστήρια έγγραφα υπογράφηκαν για 4 χρόνια, με δικαίωμα του Καθ' ου η Αίτηση να τερματίσει την ενοικίαση μετά το τέλος της πρώτης διετίας, δίδοντας γραπτή ειδοποίηση δια συστημένης επιστολής. Περαιτέρω, ήταν ρητός όρος του ενοικιαστηρίου εγγράφου ότι τα επίδικα θα χρησιμοποιούνταν για οποιαδήποτε νόμιμη χρήση. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέβαλε €15.300 και εξακολουθεί να οφείλει ως η κυρίως Αίτηση. Τα επίδικα υποστατικά από την έναρξη της ενοικίασης μέχρι και την παράδοση τους, χρησιμοποιούνταν ως αποθήκη. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ουδέποτε δεσμεύθηκε να εκδώσει άδειες λειτουργίας και/ή οποιαδήποτε άλλη άδεια σε σχέση με τη χρήση των επιδίκων καταστημάτων. Ο Καθ' ου η Αίτηση, από την έναρξη της ενοικίασης μέχρι και την παράδοση, απολάμβανε την αποκλειστική και ανενόχλητη κατοχή των επίδικων υποστατικών. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση εμποδίζεται (estopped) να ισχυριστεί ότι δεν χρησιμοποιούσε και/ή δεν απολάμβανε την κατοχή των επιδίκων και/ή ότι δεν εδύνατο να τα χρησιμοποιεί για το σκοπό της ενοικίασης, λόγω των πράξεων και/ή της συμπεριφοράς του Καθ' ου η Αίτηση καθ' όλη τη διάρκεια της κατοχής των υποστατικών. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτήτριας: Πρώτος μάρτυρας για την Αιτήτρια κατέθεσε ο κ. Κυπριανός Θεοχαρίδης. Ο κ. Θεοχαρίδης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέταση του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32

(1)/
  1. Κατέθεσε ότι είναι υιός της Αιτήτριας, δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτήν Αιτήτρια να προβεί στη δήλωση του και γνωρίζει τα γεγονότα από προσωπική γνώση, λόγω εμπλοκής του στο χειρισμό της υπόθεσης. Η Αιτήτρια είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των καταστημάτων 16Α και 18Α στην πολυκατοικία «ΑΣΠΕΛΙΑ», στην οδό Κωστή Παλαμά, στη Λευκωσία, που ανεγέρθηκαν πριν την 31.12.
  2. Τα εν λόγω καταστήματα ενοικιάστηκαν δυνάμει Εγγράφου Μισθώσεως ημερομηνίας 22.5.2006, μεταξύ της Αιτήτριας και του Καθ' ου η Αίτηση, για περίοδο τεσσάρων ετών, από 1.6.2006 μέχρι 31.5.2010, με ετήσιο ενοίκιο €4.100.- Το ενοίκιο των δύο πρώτων ετών, προπληρώθηκε με την υπογραφή της συμφωνίας. Το ετήσιο ενοίκιο εκ €4.100.- για το 3ον και 4ον έτος, θα προκαταβάλλετο την 1ην Ιουνίου εκάστου έτους. Μετά τη λήξη της ενοικίασης, ο Καθ' ου η Αίτηση συνέχισε να κατέχει τα καταστήματα ως θέσμιος ενοικιαστής, με ενοίκιο εκ €4.510 ετησίως, προπληρωτέο την 1ην Ιουνίου εκάστου έτους, σύμφωνα με τις πρόνοιες της συμφωνίας. Ο κ. Θεοχαρίδης κατέθεσε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση καθυστερεί την πληρωμή ενοικίων, συμποσούμενα στο ποσό των €14.630,δηλαδή €1.100.- υπόλοιπον ετήσιου ενοικίου από 1.6.2009 μέχρι 31.5.2010, το οποίο κατέστη πληρωτέο την 1.6.2009, €4.510.- ετήσιο ενοίκιο από 1.6.2010 μέχρι 31.5.2011, το οποίο κατέστη πληρωτέο την 1.6.2010, €4.510.- ετήσιο ενοίκιο από 1.6.2012 (φαίνεται ότι εδώ υπάρχει λάθος στην ημερομηνία, υπό το φως των υπολοίπων ισχυρισμών) μέχρι 31.5.2012, το οποίο κατέστη πληρωτέο την 1.6.2011 και €4.510.- ετήσιο ενοίκιο από 1.6.2012 μέχρι 31.5.2013, το οποίο κατέστη πληρωτέο την 1.6.
  3. Στις 20.9.2011, επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση επιστολή ημερομηνίας 9.9.2011, διά της οποίας απαιτείτο η πληρωμή των μέχρι τότε καθυστερημένων ενοικίων που ανέρχονταν στο ποσό των €10.120.- Στις 27.11.2012, ο Καθ' ου η Αίτηση παρέδωσε την κατοχή των εν λόγω καταστημάτων. Τα κλειδιά παραλήφθηκαν από το μάρτυρα εκ μέρους της Αιτήτριας, με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων της. Μετά την καταχώρηση της Αίτησης, ο Καθ' ου η Αίτηση, ουδέν ποσόν πλήρωσε, με αποτέλεσμα να οφείλει μέχρι σήμερα το συνολικό ποσό των €14.630.- το οποίο αντιπροσωπεύει δεδουλευμένα ενοίκια μέχρι την 31.5.
  4. Επίσης, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Εγγράφου Μισθώσεως, ο Καθ' ου η Αίτηση είναι υπόχρεος να καταβάλλει το κόστος κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος στα επίδικα καταστήματα. Ο Καθ' ου η Αίτηση παρέλειψε να πληρώσει τον λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος που ανέρχεται στο ποσό των €282.
  5. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της μεταξύ της Αιτήτριας και του Καθ' ου η Αίτηση συμφωνίας, σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής ενοικίων, τότε αυτά θα φέρουν τόκο προς 8% από την ημερομηνία που κατέστησαν πληρωτέα. Ο Καθ' ου η Αίτηση είχε το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τα επίδικα καταστήματα για κάθε νόμιμη χρήση. Η Αιτήτρια ουδέποτε συμφώνησε με τον Καθ' ου η Αίτηση να εξασφαλίσει οποιαδήποτε άδεια διαχωρισμού σε σχέση με τη χρήση των επίδικων καταστημάτων. Καθ' όλο το χρόνο που κατείχε τα επίδικα καταστήματα, ο Καθ' ου η Αίτηση τα χρησιμοποίησε χωρίς πρόβλημα, ως αποθήκη διάφορων αντικειμένων. Γνώριζε εξ' αρχής την επί τόπου κατάσταση των επίδικων καταστημάτων, καθώς εξαιρέθηκαν από την ενοικίαση τα μεσοπατώματα των δύο καταστημάτων. Κατά την αντεξέταση του, ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι περιήλθε σε γνώση τους στις 9.10.2006 ότι τα επίδικα δεν πληρούσαν τους όρους να είναι καταστήματα, επειδή το διπλανό κατάστημα το έκαμαν snack bar παράνομα και έγινε καταγγελία. Τα καταστήματα ήταν έξι, ήταν ένα μεγάλο κατάστημα και το διαχώρισαν. Ενημέρωσαν γι' αυτό τον Καθ' ου η Αίτηση και ήταν ελεύθερος να διακόψει την ενοικίαση. Οι διαρρυθμίσεις ενός καταστήματος είναι σύνηθες φαινόμενο και δεν γνώριζε η πλευρά της Αιτήτριας ότι έπρεπε να υποβάλλουν αίτηση. Προχώρησαν να πάρουν τις άδειες και καταχώρησαν αίτηση τον Νοέμβριο
  6. Έπρεπε να αγοράσουν χώρους στάθμευσης από το Δήμο και ο Καθ' ου η Αίτηση προσφέρθηκε να τους πουλήσει χώρους στάθμευσης. Έκαμαν συμβόλαιο και του έδωσαν €5.000 ως προκαταβολή, με τον όρο να τους επιστρέψει τα χρήματα αν δεν τους δώσει τους χώρους στάθμευσης σε ένα μήνα. Το συμβόλαιο έγινε με τη σύζυγό του Καθ' ου η Αίτηση στις 8.7.
  7. Τελικά, προχώρησαν δικαστικά και γι' αυτό. Η πλευρά της Αιτήτριας δεν εξασφάλισε την άδεια. Ήταν η θέση του κ. Θεοχαρίδη ότι τους ξεγέλασε ο Καθ' ου η Αίτηση. Ήταν η θέση του ότι για τον ίδιο, δεν έχουν πρόβλημα τα υποστατικά, δεν πήγε ποτέ ο Δήμος να τους πει να σταματήσουν τις εργασίες. Το πρόβλημα ήταν μεταξύ της μητέρας του και του Δήμου Λευκωσίας για την άδεια διαχωρισμού. Τα καταστήματα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν. Ο Καθ' ου η Αίτηση τα πήρε για χρήση ως αποθήκη για το snack bar που είχε δίπλα. Τα καταστήματα 12Α, 14Α, 12 και 14 είχαν ενοικιαστεί σε άλλη εταιρεία στην οποία μετείχαν και ο Καθ' ου η Αίτηση και ο γιος του και προσπάθησαν να τα μετατρέψουν σε snack bar. Αυτοί ήταν που προχώρησαν αυθαίρετα χωρίς όλες τις άδειες, έκαμαν και οχληρία και έγιναν και καταγγελίες. Το ενοικιαστήριο έγγραφο με την Αιτήτρια, αναφέρει ότι γίνεται η ενοικίαση για κάθε νόμιμη χρήση. Ο γιος του Καθ' ου η Αίτηση είναι φίλος του μάρτυρα και του είπε ως τι θα χρησιμοποιούσαν τα επίδικα, ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση μπορούσε να φύγει όποτε ήθελε. Το συμβόλαιο λέει ότι μπορούσε να εγκαταλείψει τα επίδικα μετά από δύο χρόνια. Το κατάστημα έχει πρόσοψη στο χώρο στάθμευσης του κτιρίου από τον οποίο περνούν μόνο οι ένοικοι της πολυκατοικίας και ο Καθ' ου η Αίτηση το είχε δει ότι ήταν έτσι. Αναφορικά με υποβολή ότι οι δύο θύρες έπρεπε να ανοίγουν προς τα έξω ο κ. Θεοχαρίδης είπε ότι το κτίριο είναι παλιό και οι Νομοθεσίες άλλαξαν, ενώ υπάρχουν ανοιγόμενα παράθυρα πάνω από τις θύρες. Το ύψος των καταστημάτων αφορά και πάλι τη χρονολογία του κτιρίου. Τα μεσοπατώματα στα επίδικα έγιναν πριν από 30 χρόνια. Δέχθηκε ότι δεν υπάρχουν δύο τουαλέτες, αλλά υπάρχει όμως τεχνητός εξαερισμός του χώρου υγιεινής. Ο Μ.Α.1 δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί σε σχέση με το ηλεκτρικό φορτίο και κατέθεσε ότι ουδέποτε ο Καθ' ου η Αίτηση τους έστειλε επιστολές με όλες αυτές τις παρατηρήσεις, τις οποίες πρώτη φορά άκουγε. Τα προβλήματα με το Δήμο για τα οποία είχε μιλήσει η πλευρά της Αιτήτριας με τον Καθ' ου η Αίτηση, αφορούσαν τον διαχωρισμό των καταστημάτων και κάποια άλλα πράγματα, τα οποία έγιναν. Ήταν η θέση του κ. Θεοχαρίδη στην οποία επέμενε, ότι τα καταστήματα τα είχε ο Καθ' ου η Αίτηση και τα χρησιμοποιούσε ως αποθήκη και αυτό το καταδεικνύουν τα γεγονότα. Ο Καθ' ου η Αίτηση πλήρωνε κανονικά και δεν έκανε ούτε ένα παράπονο για τα καταστήματα. Όταν σταμάτησε να πληρώνει ,του τηλεφώνησε ο μάρτυρας και ο Καθ' ου η Αίτηση του είπε ότι δεν το χρησιμοποιεί το κατάστημα αλλά το θέλει ο γιος του. Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι επιχειρηματίας, μπήκε είδε το κατάστημα και το πήρε. Αυτό που του έδειξαν, αυτό ενοικίασε. Έκανε τη δουλειά του και γι' αυτό έμενε εκεί και γι' αυτό δεν έστειλε επιστολή και δεν κινήθηκε νομικά εναντίον της Αιτήτριας. Είναι παράλογο και ψευδές να θέλει κάποιος κατάστημα που βλέπει στο χώρο στάθμευσης και να περιμένει έξι χρόνια για να το χρησιμοποιήσει. Ο Καθ' ου η Αίτηση πλήρωνε για αποθήκη. Η πλευρά της Αιτήτριας έστειλαν πολλές επιστολές για να τους παραδοθούν τα κλειδιά, τα οποία τελικά παρέλαβαν από το γραφείο του συνηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι τα καταστήματα ήταν ενιαία δηλαδή το 16 με το 16Α και το 18 με το 18Α και είπε ότι παλαιότερα, αυτά μαζί ήταν μόνο ένα κατάστημα. Σε διαφορετικές φάσεις, είχαν γίνει διαφορετικοί διαχωρισμοί. Ο κ. Θεοχαρίδης συμφώνησε ότι για να είναι ένα υποστατικό αποθήκη ή κατάστημα και να εργάζεται εκεί ή να το επισκέπτεται κόσμος, πρέπει να πληρούνται προδιαγραφές υγιεινής, ασφάλειας και αερισμού. Δεν είναι αρμόδιος να πει αν αυτές οι προδιαγραφές τηρούνταν στα επίδικα. Ήταν η θέση του ότι, αν δεν εξυπηρετούσαν τον Καθ' ου η Αίτηση, θα έπρεπε να επιστρέψει την κατοχή. Διαφώνησε ότι ο πατέρας του εκ μέρους της Αιτήτριας είπε στον Καθ' ου η Αίτηση ότι έχει προβλήματα με τα καταστήματα και ότι θα μεριμνούσε εκείνος να τα λύσει. Ο πατέρας του μάρτυρα είχε προτείνει στον Καθ' ου η Αίτηση να του δώσει πίσω τα χρήματα του όταν θα έπρεπε να αφαιρεθεί το πατάρι, ο Καθ' ου η Αίτηση αρνήθηκε και είπε ότι το ήθελε όπως ήταν. Είναι άλλο πράγμα αν έκαναν κάποιο λάθος η πλευρά της Αιτήτριας και άλλο να είχαν εξαπατήσει τον Καθ' ου η Αίτηση. Κανείς δεν θα άνοιγε κατάστημα λιανικής πώλησης που βλέπει το χώρο στάθμευσης. Ο κ. Θεοχαρίδης έκαμε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ήταν απολύτως σταθερός στις θέσεις του, παρόλο που του υπεβλήθησαν διαφορετικές εκδοχές των κατ' ισχυρισμόν γεγονότων, ήταν σαφής και ξεκάθαρος, η μαρτυρία του ήταν λογική και κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας. Δεύτερος μάρτυρας για την Αιτήτρια κατέθεσε ο κ. Ανδρέας Θεοχαρίδης. Ο κ. Θεοχαρίδης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως μέρος της κυρίως εξέταση του. Κατέθεσε ότι είναι ο σύζυγος της Αιτήτριας, δεόντως εξουσιοδοτημένος απ' αυτήν να προβεί στη δήλωση του και γνωρίζει τα γεγονότα λόγω προσωπικής εμπλοκής του στο χειρισμό της υπόθεσης εκ μέρους της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια ενός καταστήματος στην πολυκατοικία «ΑΣΠΕΛΙΑ», στην οδό Κωστή Παλαμά, στην Λευκωσία, το οποίο ανεγέρθηκε πριν την 31.12.
  8. Το κατάστημα κατασκευάστηκε εξ' αρχής ώστε να μπορεί να διαχωρισθεί σε 8 ξεχωριστά καταστήματα, αφού έχει 8 θύρες με διαφορετικούς αριθμούς η κάθε μια. Λόγω του μεγάλου μεγέθους του καταστήματος, ήταν δύσκολο να ενοικιαστεί από μόνο του και έτσι η Αιτήτρια προχώρησε στο διαχωρισμό του καταστήματος σε τρία ξεχωριστά καταστήματα. Το ένα κατάστημα καλύπτει τον χώρο των καταστημάτων με θύρες 16Α και 18Α. Το κατάστημα με τις θύρες 16Α και 18Α ενοικιάσθηκε από την Αιτήτρια στον Καθ' ου η Αίτηση δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 22.5.
  9. Στις 3.10.2006, ο Δήμος Λευκωσίας, κατά την εξέταση αίτησης για μετατροπή του διπλανού καταστήματος σε σνακ μπαρ, γνωστοποίησε στην Αιτήτρια ότι χρειαζόταν να εξασφαλισθεί Πολεοδομική Άδεια για το διαχωρισμό, ότι απαιτούντο δύο επιπρόσθετοι χώροι στάθμευσης και ότι το ύψος κάτω από το μέρος του καταστήματος που υπήρχε μεσοπάτωμα, ήταν 2.10μ αντί 2.40μ που ήταν ο Κανονισμός. Ο Μ.Α.2 εκ μέρους της Αιτήτριας ενημέρωσε αμέσως, ήτοι εντός Οκτωβρίου 2006, τον Καθ' ου η Αίτηση για τις παρατηρήσεις του Δήμου Λευκωσίας και του εισηγήθηκε να διακόψει την ενοικίαση, διότι ίσως να χρειαζόταν να αφαιρεθεί το μεσοπάτωμα και η Αιτήτρια θα του επέστρεφε το ενοίκιο που πλήρωσε με την υπογραφή της ενοικίασης. Η απάντηση του Καθ' ου η Αίτηση ήταν ότι δεν του δημιουργούσε οποιοδήποτε πρόβλημα το θέμα που προέκυψε με το Δήμο Λευκωσίας και ότι, σε κάθε περίπτωση, το μεσοπάτωμα εξαιρείτο από το έγγραφο μισθώσεως και δεν αποτελούσε μέρος του ενοικιαζομένου. Στις 23.11.2006, η Αιτήτρια καταχώρησε στο Δήμο Λευκωσίας αίτηση για έκδοση άδειας διαχωρισμού του ενός καταστήματος σε τρία καταστήματα. Στις 11.8.2009 χορηγήθηκε Πολεοδομική Άδεια Διαχωρισμού με ισχύ μέχρι 10.8.2015, με όρο την εξασφάλιση δύο επιπρόσθετων χώρων στάθμευσης και χωρίς αναφορά στο ύψος του μεσοπατώματος. Αντί να αγοραστούν οι δύο χώροι στάθμευσης από το Δήμο Λευκωσίας, ο Καθ' ου η Αίτηση προσφέρθηκε όπως η Αιτήτρια αγοράσει από τη σύζυγο του, κα. Μυροφόρα Σταύρου, τους δύο χώρους στάθμευσης, αντί του ποσού των €16.000.- Όπως ανέφερε στον κ. Θεοχαρίδη ο Καθ' ου η Αίτηση, η σύζυγος του ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης χώρων στάθμευσης στην πολυκατοικία «ΑΣΠΕΛΙΑ». Το σχετικό πωλητήριο έγγραφο υπεγράφη στις 8.7.2009 και ο Καθ' ου η Αίτηση εισέπραξε εκ μέρους της συζύγου του ως προκαταβολή το ποσό των €5.000.- με την υποχρέωση να μεταβιβάσει τους τίτλους των εν λόγω χώρων στάθμευσης στην Αιτήτρια εντός 30 ημερών, οπόταν θα γινόταν και η εξόφληση, ή αν δεν γινόταν η μεταβίβαση, θα επιστρεφόταν η προκαταβολή. Ο κ. Θεοχαρίδης κατέθεσε ότι ούτε η μεταβίβαση έγινε, ούτε επεστράφη η προκαταβολή και χρειάστηκαν νομικά μέτρα για να επιστραφεί τρία χρόνια μετά, την 21.12.
  10. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν απολύτως ενήμερος για τα δεδομένα του καταστήματος και σε κάθε περίπτωση, ουδέποτε ανέφερε στον κ. Θεοχαρίδη ή την Αιτήτρια οτιδήποτε σε σχέση με τυχόν προβλήματα στην κατοχή και χρήση του καταστήματος. Μέχρι και την 15.2.2011, ο Καθ' ου η Αίτηση κατέβαλε μέρος των δεδουλευμένων ενοικίων, χωρίς διαμαρτυρία. Είναι η αντίληψη του μάρτυρα ότι το κατάστημα χρησιμοποιείτο για αρκετό χρονικό διάστημα από τον Καθ' ου η Αίτηση ως αποθηκευτικός χώρος για τις ανάγκες του snack bar που λειτουργούσε στο διπλανό κατάστημα. Εξ' όσων γνωρίζει, στην επιχείρηση του snack bar συμμετείχε ως συνεταίρος ο υιός του Καθ' ου η Αίτηση. Οι αιτιάσεις του Καθ' ου η Αίτηση για ακαταλληλότητα των καταστημάτων, είναι προϊόν μεταγενέστερων σκέψεων και σκοπό μόνο έχουν να δικαιολογήσουν τη μη πληρωμή των δεδουλευμένων ενοικίων. Ο Καθ' ου η Αίτηση απολάμβανε ανενόχλητος την κατοχή των καταστημάτων χωρίς κανένα πρόβλημα μέχρι και την παράδοση της κατοχής στην Αιτήτρια την 27.11.
  11. Ο Καθ' ου η Αίτηση οφείλει στην Αιτήτρια το συνολικό ποσό των €14.630.- ως δεδουλευμένα ενοίκια για την περίοδο μέχρι την 31.5.2013, καθώς ο Καθ' ου η Αίτηση παρέδωσε την κατοχή στις 27.11.2012 και το ενοίκιο πληρώνεται ετησίως και προκαταβολικά την 1ην Ιουνίου εκάστου έτους. Ο Καθ' ου η Αίτηση οφείλει επίσης €282,09, για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Κατά την αντεξέταση του, ο Μ.Α.2 κατέθεσε ότι το Τεκμήριο 1 υπεγράφη από τη σύζυγό του και ότι αυτά που είχαν χαρακτηριστεί ως καταστήματα στο έγγραφο, στις 22.5.2006 είχαν άδεια οικοδομής από τότε που κτίστηκαν. Δεν υπήρχε όμως άδεια διαχωρισμού. Ήταν 8 καταστήματα, 8 χωριστές πόρτες, για να διαχωριστεί σε 8 καταστήματα των 30 τ.μ. Ο μάρτυρας διαχώρισε το χώρο σε 3 όπως είπε, για να μπορέσει να το ενοικιάσει. Δεν γνώριζε ότι χρειαζόταν άδεια διαχωρισμού. Δέχθηκε ότι δεν έχει άδεια ούτε για 8, ούτε για 3 καταστήματα. Όταν ήρθε υπόψην του το πρόβλημα, υπέβαλε αίτηση και εξασφάλισε πολεοδομική άδεια με ισχύ μέχρι το
  12. Όταν εκδόθηκε Πολεοδομική Άδεια, δεν του είπαν ούτε για το μεσοπάτωμα, ούτε για οτιδήποτε άλλο. Του έδωσαν άδεια, νοουμένου ότι θα εξασφάλιζε δύο χώρους στάθμευσης. Μετά που παρέδωσε την κατοχή ο Καθ' ου η Αίτηση, ο κ. Θεοχαρίδης δεν ενοικίασε τα επίδικα. Δεν βρήκε ενοικιαστή γιατί είναι στην πίσω πλευρά του κτιρίου. Αρνήθηκε ότι η σύζυγος του είχε πει στον Καθ' ου η Αίτηση πως τα καταστήματα είναι νόμιμα και έχουν τις άδειες. Ο Καθ' ου η Αίτηση ήθελε να τα ενοικιάσει, τον ενδιέφεραν και έκαμαν έγγραφο. Ο ίδιος δεν γνώριζε τη χρήση και είπε στον κ. Θεοχαρίδη να βάλουν στο έγγραφο «για νόμιμη χρήση». Υπήρχαν διάφορες εκδοχές για τον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιούνταν, αλλά ο Καθ' ου η Αίτηση τίποτε δεν έκανε. Επίσης, πλήρωνε ενοίκιο για τρία χρόνια και δεν είχε παράπονο. Μετά, είπε ότι θα έρθει ο γιος του και μπορεί να το χρησιμοποιήσει το Πατριαρχείο. Είπε ότι θα βάλει ηλεκτρονικά τσιγάρα, που ποτέ δεν έγινε. Μέχρι την 15.2.2011, έδινε έναντι των ενοικίων χωρίς να κάνει παράπονο. Σε σχέση με το Τεκμήριο 5, ο μάρτυρας είπε ότι ο όρος αυτός μπήκε το 2009 και ο ίδιος δεν είχε υπόψη του ότι χρειάζεται οτιδήποτε για διαχωρισμό των καταστημάτων. Το Δημαρχείο του είπε, όταν φύγουν οι ενοικιαστές να το κανονίσει. Δεν είχε πρόσβαση στα επίδικα. Η επιστολή του Δημαρχείου αφορούσε κατ' ακρίβειαν το snack bar και ο κ. Θεοχαρίδης δεν είχε άλλη ειδοποίηση εκτός από την πρώτη, για τα καταστήματα και τα μεσοπατώματά τους. Δεν ενημέρωσε τον Καθ' ου η Αίτηση για το Τεκμήριο 5 επειδή θεώρησε ότι δεν τον αφορούσε, αφορούσε το snack bar και ήταν μόνο για δύο χώρους στάθμευσης. Δόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση η ευκαιρία να φύγει όταν στάληκε η επιστολή για τα μεσοπατώματα και είπε ότι τον ικανοποιούν τα επίδικα και δεν θα φύγει. Ο μάρτυρας αρνήθηκε εμφαντικά ότι ο Καθ' ου η Αίτηση παρέμεινε στα επίδικα επειδή ο ίδιος ο μάρτυρας του έλεγε ότι θα τα κανονίσει με το Δημαρχείο. Αυτό που του είχε πει είναι ότι, ίσως χρειαστεί να χαλάσει τα μεσοπατώματα γιατί είναι χαμηλά. Όσο ο Καθ' ου η Αίτηση καθυστερούσε να πληρώσει τα ενοίκια, ο μάρτυρας του έλεγε να τα παραδώσει ή να πληρώσει. Ο Καθ' ου η Αίτηση είχε προπληρώσει τα τρία ενοίκια το
  13. Η ενοικίαση ήταν μέχρι το 2008 και μετά μέχρι το
  14. Ο Καθ' ου η Αίτηση εξακολούθησε να πληρώνει και άρχισε να μην πληρώνει το
  15. Στις 15.2.2011 έδωσε άλλες €2.000 έναντι και είπε στον κ. Θεοχαρίδη ότι θα ερχόταν ο γιος του από το Πατριαρχείο. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι το πρόβλημα με το Δημαρχείο μπορεί να λυθεί, αλλά δεν υπάρχει λόγος, τα καταστήματα είναι άδεια γιατί δεν βρίσκει ενοικιαστές. Όταν τα ενοικίασε στον Καθ' ου η Αίτηση, δεν γνώριζε ότι είχαν πρόβλημα λειτουργίας και πίστευε ότι μπορούσαν νόμιμα να λειτουργήσουν ως καταστήματα. Από τη στιγμή που ο ενοικιαστής τα έβρισκε της αρεσκείας του, θα έκανε ότι ήθελε νοουμένου ότι ήταν νόμιμη χρήση. Ο Μ.Α.2 κατέθεσε ότι τα μεσοπατώματα υπήρχαν από το
  16. Είχαν μεσοπάτωμα τα καταστήματα 16 και 18 και ενοικιάστηκαν μαζί με το μεσοπάτωμα που ήταν πάνω από το κατάστημα που ενοικίασε ο Καθ' ου η Αίτηση. Η κατάσταση των καταστημάτων που πήρε ο Καθ' ου η Αίτηση, με εξαίρεση το μεσοπάτωμα, ήταν ακριβώς η ίδια με τα μπροστινά καταστήματα. Για τον ίδιο, ήταν φανερό ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν ήθελε να δουλέψει. Ο κ. Θεοχαρίδης αρνήθηκε ότι τα επίδικα ήταν βοηθητικοί χώροι των μπροστινών καταστημάτων. Ο Καθ' ου η Αίτηση είχε κλειστά τα καταστήματα 4, 5 χρόνια. Θα ήταν παράλογο για τον κ. Θεοχαρίδη να πει στον Καθ' ου η Αίτηση να μείνει μέσα και να μην τον πληρώνει ενοίκια. Δύο χρόνια μετά που του είχε προτείνει να φύγει, ο Καθ' ου η Αίτηση του έδωσε €2.000 και μετά του έδωσε άλλα €1.
  17. Ο Μ.Α.2 τον ρώτησε τι θα κάνει και ο Καθ' ου η Αίτηση του είπε ότι θα περιμένει τον γιο του να αποφασίσει. Ο κ. Θεοχαρίδης αρνήθηκε ότι είχε προτείνει στον Καθ' ου η Αίτηση πολλές φορές να του δώσει τα λεφτά του πίσω. Δεν ήταν λογικό να παίρνει χρήματα για να τα δώσει πίσω. Αυτό λέχθηκε μόνο μια φορά. Με μετρημένος και ψύχραιμο λόγο, ο Μ.Α.2 ενίσχυσε πλήρως τη μαρτυρία του υιού του και ξεκαθάρισε κάποια πράγματα αναφορικά με την προϊστορία των καταστημάτων, τη σχέση μεταξύ των διαδίκων και του Καθ' ου η Αίτηση με τα καταστήματα. Ήταν φανερό ότι είχε γνώση των γεγονότων για τα οποία κατέθετε και ήταν σταθερός στις θέσεις του. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Καθ' ου η Αίτηση: Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά του κατέθεσε ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση, κ. Παναγιώτης Σταύρου. Ο κ. Σταύρου κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Γ, ως μέρος της κυρίως εξέταση του. Κατέθεσε ότι γνωρίζει τα γεγονότα από άμεση, προσωπική γνώση στον χειρισμό της υπόθεσης. Ενοικίασε τα εν λόγω υποστατικά ως καταστήματα από τον κ. Ανδρέα Θεοχαρίδη, σύζυγο της Αιτήτριας, Ευτυχίας Θεοχαρίδου, ο οποίος ενεργούσε εκ μέρους και ως αντιπρόσωπος της Αιτήτριας, με έγγραφο μίσθωσης ημερομηνίας 22.5.202006, έναντι ετήσιου ενοικίου Λ.Κ.2.400 δηλαδή €4.100.- ή Λ.Κ.200 δηλαδή €340, μηνιαίως. Προπλήρωσε δύο ετήσια ενοίκια Λ.Κ.4.800, δηλαδή €8.
  18. Τα καταστήματα ήταν τα υπ' αριθμούς 16Α και 18Α ως φαίνονται στο συμφωνητικό έγγραφο και στα συνημμένα σ' αυτό τοπογραφικά σχέδια. Ο μάρτυρας είπε ότι το κατάστημα υπ' αρ. 18Α είχε μεσοπάτωμα και ο χώρος από κάτω ήταν του Καθ' ου η Αίτηση. Το μεσοπάτωμα επικοινωνούσε με το κατάστημα υπ' αρ.
  19. Το κατάστημα υπ' αρ. 16Α δεν είχε μεσοπάτωμα αλλά ο χώρος από κάτω ήταν ενιαίος με το υπ' αρ. 18Α. Τα δύο υποστατικά/καταστήματα αποτελούσαν ενιαίο χώρο. Ήταν σε κεντρική περιοχή της Λευκωσίας, στην οδό Κωστή Παλαμά, σε απόσταση 50 μέτρων από την οδό Στασίνου και 100 μέτρων περίπου από το τείχος της Λευκωσίας. Τα καταστήματα προορίζονταν για να μεταφερθεί υφιστάμενο κατάστημα «INDIAN SHOP» που είχαν τα παιδιά του Καθ' ου η Αίτηση στην οδό Βυζαντίου στο Στρόβολο, καθώς και για ηλεκτρονικά τσιγάρα, που δεν υπήρχαν καθόλου στην Κύπρο. Όταν ο κ. Θεοχαρίδης τον ρώτησε τι θα κάνουν τα καταστήματα, του απάντησε ότι τα θέλουν τα παιδιά του. Τα παιδιά του Καθ' ου η Αίτηση και ο ίδιος, βρήκαν τα καταστήματα, για το σκοπό που τα ήθελαν, πολύ κατάλληλα από άποψη περιοχής και μεγέθους και ιδίως, από άποψη ενοικίου. Το ενοίκιο των Λ.Κ.200 μηνιαίως, ήταν πολύ χαμηλό συγκριτικά με το ενοίκιο των Λ.Κ.600 τον μήνα που πλήρωναν τα παιδιά του στην Βυζαντίου για λιγότερα τετραγωνικά μέτρα. Η μετακόμιση από το κατάστημα «INDIAN SHOP» από τη Βυζαντίου στο νέο κατάστημα, καθυστέρησε γιατί έπρεπε να σχεδιαστεί το νέο κατάστημα εσωτερικά και να βρεθεί τρόπος αξιοποίησης του εξοπλισμού, όπως των ραφιών, βιτρίνας κ.λπ. που θα μεταφέρονταν εκεί, ώστε να ταιριάξουν για να μειωθεί το κόστος. Σε κάποιο στάδιο, 2, 3 μήνες μετά την ενοικίαση, ο κ. Ανδρέας Θεοχαρίδης είπε στον κ. Σταύρου, ότι δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως καταστήματα τα υποστατικά που του ενοικίασε και να μην κάνει τίποτε γιατί έχει κάποια προβλήματα με το Δήμο Λευκωσίας. Του τόνισε όμως ότι τα προβλήματα δεν είναι σημαντικά και θα τα λύσει σύντομα. Του πρότεινε, αν δεν θέλει να περιμένει, να του επιστρέψει τα ποσά που κατέβαλε ως ενοίκια. Ο κ. Σταύρου, αφού συνεννοήθηκε με τα παιδιά του, ενημέρωσε τον κ. Ανδρέα Θεοχαρίδη ότι θέλουν το κατάστημα και να προσπαθήσει να λύσει τα προβλήματα το συντομότερο δυνατό. Ο κ. Ανδρέας Θεοχαρίδης τον διαβεβαίωσε ότι, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, αν δεν εξασφάλιζε τις απαιτούμενες άδειες για λειτουργία των δύο υποστατικών ως καταστημάτων, θα του επέστρεφε τα ενοίκια. Στο μεταξύ, τα παιδιά του Καθ' ου η Αίτηση διευθέτησαν τη συνέχιση της ενοικίασης του καταστήματος «INDIAN SHOP» στην οδό Βυζαντίου. Ο υιός του Καθ' ου η Αίτηση και ο Μ.Α.1 ήταν συμμαθητές/συμφοιτητές και τους συνέδεε στενή φιλία. Με τη γνωριμία του Καθ' ου η Αίτηση με τον κ. Ανδρέα Θεοχαρίδη, αναπτύχθηκε και μεταξύ τους μια φιλία και αλληλοεκτίμηση. Αυτό είχε αναφερθεί και από τον Μ.Α.
  20. Οι μήνες περνούσαν και ο κ. Ανδρέας Θεοχαρίδης διαβεβαίωνε τον Καθ' ου η Αίτηση συνεχώς ότι η λύση του προβλήματος είναι επί θύραις. Όταν έληξε η περίοδος των δύο χρόνων που καλύπτονταν τα ενοίκια από την προκαταβολή, ο κ. Ανδρέας Θεοχαρίδης του είπε ότι κοντεύει να λύσει το πρόβλημα όμως εφόσον κρατάει τα κλειδιά, πρέπει να πληρώνει τα ενοίκια γιατί διαφορετικά θα έχει ο κ. Θεοχαρίδης προβλήματα με τα παιδιά του και εν πάση περιπτώσει, αν δεν λυθεί το πρόβλημα, τα ενοίκια θα του τα επιστρέψει. Ο Καθ' ου η Αίτηση μίλησε με τα παιδιά του και του είπαν ότι, εδώ που έφτασαν, να συνεχίσει να πληρώνει τα ενοίκια, γιατί όποτε λύσει το πρόβλημα με το Δήμο Λευκωσίας, τα καταστήματα τα θέλουν επειδή είναι στο κέντρο με πάρα πολύ χαμηλό ενοίκιο και αφού, αν δεν λυθεί το πρόβλημα ο κ. Ανδρέας δεσμεύτηκε να του επιστρέψει όλα τα ενοίκια, είναι λογικό και προς το συμφέρον τους να αναμένουν. Ο Καθ' ου η Αίτηση συνέχισε και πλήρωσε στις 17.10.2008 €4.100, δηλαδή ενοίκιο για ένα χρόνο. Στη συνέχεια, τον Αύγουστο 2010 και τον Ιανουάριο 2011, κατέβαλε τα ποσά των €1.370 και €1.710 αντίστοιχα, δηλαδή κατέβαλε συνολικά το ποσό των €15.
  21. Πάντοτε όποτε τον πλήρωνε ενοίκιο, ο κ. Ανδρέας Θεοχαρίδης τον διαβεβαίωνε ότι επίκειται η λύση του προβλήματος και εν πάση περιπτώσει, όλα τα καταβληθέντα ενοίκια θα επιστρέφονταν αν δεν εξασφαλίζονταν οι άδειες λειτουργίας. Ο Καθ' ου η Αίτηση προσωπικά αλλά και η οικογένεια του, δεν αμφέβαλλαν για τις προθέσεις και την τιμιότητα του κ. Ανδρέα Θεοχαρίδη, ούτε πίστευαν ότι θα έφθαναν σ' αυτό το σημείο. Γνώριζαν ότι ο ίδιος και η οικογένεια του είναι πάρα πολύ πλούσιοι και δεν θα διακινδύνευαν να φανούν ανειλικρινείς για €15.000 περίπου και να χαλάσουν μια καλή σχέση που είχαν τα παιδιά τους και οι ίδιοι. Εξάλλου και για τους ίδιους το υποστατικό ήταν σχεδόν άχρηστο, αφού δεν μπορούσε να λειτουργήσει ως κατάστημα και δεν θα τους απόφερε οποιοδήποτε εισόδημα. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι πριν το ενοικιάσει, ήταν για αρκετά χρόνια ξενοίκιαστο και από τότε που τους παράδωσε τα κλειδιά, εξακολουθεί να είναι ακόμη ξενοίκιαστο. Αυτή η δήλωση δεικνύει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση γνώριζε από πριν τα δεδομένα του καταστήματος, δηλαδή την καλή ή κακή του τοποθεσία και την εμπορικότητα ή την έλλειψη εμπορικότητα του και υποστηρίζει εν τέλει, τη θέση των Μ.Α.1 και Μ.Α.2 ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ήρθε στην ενοικίαση με ανοικτά μάτια, γνώριζε τι έπαιρνε και αυτή ήταν η επιλογή του. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ακόμα ότι, το υποστατικό/κατάστημα δεν βλέπει προς το δρόμο αλλά στο πίσω μέρος του κτιρίου, προς τους χώρους στάθμευσης και είναι ακατάλληλο για πολλές χρήσεις. Γι' αυτό και είχε σχετικά και πολύ χαμηλό ενοίκιο. Αυτά είχαν καταθέσει και οι κ.κ. Θεοχαρίδη. Για τον Καθ' ου η Αίτηση όμως και την οικογένεια του, που θα πωλούσαν εξειδικευμένα προϊόντα, ήταν πολύ κατάλληλο και η τιμή ήταν ευκαιρία, όπως είπε. Συμπεραίνεται απ' αυτά, η συνειδητή επιλογή του Καθ' ου η Αίτηση για την ενοικίαση του επίδικου καταστήματος και την παραμονή του σ' αυτό. Στο μεταξύ, περί τα τέλη του 2008, αρχές του 2009, όταν ο κ. Ανδρέας Θεοχαρίδης τον διαβεβαίωσε ότι σχεδόν λύθηκε το πρόβλημα, τα παιδιά του Καθ' ου η Αίτηση ειδοποίησαν τον ιδιοκτήτη του καταστήματος στη Βυζαντίου ότι διακόπτουν την ενοικίαση και ο ιδιοκτήτης βρήκε άλλο ενοικιαστή, με αποτέλεσμα όλο το περιεχόμενο του καταστήματος να μεταφερθεί και αποθηκευτεί στην αυλή του σπιτιού του και σε κοντινό σπίτι του κουνιάδου του στη Λακατάμεια και ουσιαστικά καταστράφηκε, εν αναμονή της λύσης του προβλήματος με τον Δήμο. Η ζημιά από τη διάλυση του καταστήματος ξεπερνά τις €150.
  22. Στις 21.1.2011, ο Καθ' ου η Αίτηση κατέβαλε έναντι ενοικίου €1.710 και συνολικά έναντι ενοικίου του 2010 €3.080, έναντι €4.100 του κανονικού ενοικίου χωρίς αύξηση. Μιλώντας με τον κ. Ανδρέα Θεοχαρίδη, έγινε αμοιβαία αντιληπτό ότι υπό τις δοσμένες συνθήκες που δεν του προσκόμισε άδεια λειτουργίας και της δέσμευσης του να του επιστρέψει όλα τα ενοίκια σε περίπτωση μη εξασφάλισης άδειας, δεν θα έπρεπε να καταβάλλει ενοίκια ο Καθ' ου η Αίτηση και να περιμένουν μέχρι την εξασφάλιση της άδειας. Ενώ ο κ. Σταύρου περίμενε τις εξελίξεις, δέχθηκε τηλέφωνο το καλοκαίρι του 2011 από τον κ. Κυπριανό Θεοχαρίδη, ο οποίος του ανάφερε ότι ανέλαβε εκείνος πλέον την διαχείριση και του ζητούσε να καταβάλει αμέσως τα οφειλόμενα ενοίκια και να παραδώσει τα κλειδιά. Ο κ. Κυπριανός Θεοχαρίδης του είπε ότι δεν πρόκειται να του επιστρέψει ενοίκια, αλλά ήταν πρόθυμος να του χαρίσει μικρό μέρος απ' αυτά που χρωστά. Του ανάφερε ότι ο πατέρας του προθυμοποιήθηκε να του επιστρέψει τα ενοίκια. Μετά από 1, 2 τηλεφωνικές επικοινωνίες το θέμα έμεινε εκεί, μέχρι που ο Καθ' ου η Αίτηση πήρε ειδοποίηση ότι κινήθηκε η υπόθεση. Σε κάποιο στάδιο περί τα μέσα του 2012, ο κ. Σταύρου επικοινώνησε με τον κ. Κυπριανό Θεοχαρίδη για συμβιβασμό. Ο κ. Θεοχαρίδης του είπε ότι βρήκε άλλο ενοικιαστή με μεγαλύτερο ενοίκιο και θέλει τα κλειδιά να το ενοικιάσει αλλού. Ο κ. Σταύρου αποκρίθηκε ότι δεν του παραδίδει τα κλειδιά, γιατί αν βγήκαν οι άδειες, θέλει να κρατήσει το κατάστημα. Με τη δήλωση του ότι βρήκε άλλο ενοικιαστή, ο κ. Σταύρου ήταν σίγουρος ότι εξασφαλίστηκε η άδεια λειτουργίας. Επειδή ο Μ.Α.1 του ανέφερε ότι ήθελε να το ενοικιάσει σε άλλον και άφησε να εννοηθεί ότι εξασφάλισε τις απαιτούμενες άδειες, περί το Μάιο - Ιούνιο 2012 ο Καθ' ου η Αίτηση έδωσε παραγγελίες και έκανε εισαγωγή ηλεκτρονικών τσιγάρων και υγρών καπνίσματος, αξίας περίπου €18.
  23. Καθ' υπόδειξην του δικηγόρου του, ζήτησε γραπτώς από το Δήμο Λευκωσίας να τον ενημερώσει κατά πόσον τα σχετικά υποστατικά έχουν άδεια και μπορούν να λειτουργήσουν ως καταστήματα, από το Υπουργείο Εργασίας και πραγματογνωμοσύνη από αρμόδιο σύμβουλο μηχανικό σχετικά με την καταλληλόλητα των καταστημάτων να λειτουργήσουν και να χρησιμοποιηθούν ως καταστήματα και χώρος εργασίας. Αφού πήραν τις απαντήσεις, διαπίστωσαν ότι δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι χώροι ως καταστήματα και ούτε ως χώροι εργασίας και επέστρεψαν τα κλειδιά. Ο κ. Σταύρου κατέθεσε πως νιώθει ότι εξαπατήθηκε, πληρώνοντας συνεχώς ενοίκια με ψεύτικες υποσχέσεις και ποτέ να μην χρησιμοποιηθούν τα υποστατικά για κανένα σκοπό. Φαίνεται από την έκθεση του Δήμου Λευκωσίας ότι το πρόβλημα λύθηκε με την Άδεια Οικοδομής, τουλάχιστον προσωρινά, μόνο για τα μπροστινά καταστήματα, δηλώνοντας ότι τα ενοικιασμένα στον Καθ' ου η Αίτηση ως καταστήματα είναι χώρος για βοηθητική αποθηκευτική χρήση των μπροστινών καταστημάτων, χωρίς να αναφερθεί στο Δημαρχείο ότι ήταν ενοικιασμένα να λειτουργήσουν ως καταστήματα. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι είναι γεωπόνος, απόφοιτος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αποφοίτησε επίσης από Ανώτατη Βιομηχανική Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεως και στη συνέχεια πήρε διάφορες υποτροφίες καθώς και δίπλωμα Master και Δίπλωμα στη Δημόσια Διοίκηση. Εργάστηκε στο Υπουργείο Γεωργίας και στο Υπουργείο Εμπορίου και ως Γενικός Διευθυντής στο Κυπριακό Συμβούλιο Εμπορίας Πατατών. Αφυπηρέτησε το
  24. Κατά την αντεξέταση του ο κ. Σταύρου κατέθεσε ότι είδε το υποστατικό πριν υπογράψει το έγγραφο. Είδε επίσης τους περιορισμούς που είχε, όπως η θέση του, οι πόρτες κλπ. Δέχθηκε ότι όταν αναφέρθηκε ο κ. Θεοχαρίδης σε προβλήματα, μπορεί να αναφέρθηκε στο μεσοπάτωμα και τους χώρους στάθμευσης και διερωτήθηκε γιατί δεν χάλασε τα μεσοπατώματα. Εάν, εν τέλει, τα καταστήματα δεν είχαν πρόβλημα, μπορούσε ο κ. Θεοχαρίδης να τον ενημερώσει και να λειτουργήσει το κατάστημα. Κάτι τέτοιο δεν έγινε. Το κατάστημα ήταν κατάλληλο για τον ίδιο, όπως είπε, είναι κεντρικό και το ενοίκιο ήταν φθηνό και ακόμα δύο χρόνια να μην λειτουργούσε, δεν τους πείραζε. Τα 2, 3, 4 χρόνια προέκυψαν εκ των πραγμάτων και σιγά-σιγά. Αποφάσισαν με τα παιδιά του να μείνουν στο επίδικο. Κάθε 2, 3 μήνες του έλεγαν ότι θα βγει η άδεια. Ο κ. Σταύρου κατέθεσε ότι, αν άνοιγαν το κατάστημα, ακόμα και αν αυτά τα 3, 4 χρόνια πήγαιναν χαμένα, πάλι θα ήταν γι' αυτούς συμφέρουσα η ενοικίαση. Διερωτώμεθα τότε ποια είναι η ζημιά και ποιος υπέστη αυτή τη ζημιά. Η θέση του κ. Σταύρου ότι είχε ενημέρωση από τον κ. Θεοχαρίδη να μην προχωρήσει να τα λειτουργήσει γιατί είχε προβλήματα με το Δήμο και δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν τα υποστατικά ως καταστήματα, δεν δικογραφείται. Ερωτώμενος ξανά για τα μεσοπατώματα, ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι δεν γνωρίζει και δεν τον ενδιαφέρει αν το μεσοπάτωμα ήταν ενιαίο. Συμφώνησε ότι το μεσοπάτωμα δεν ήταν στην ενοικίαση. Είναι φανερόν ότι ο Καθ' ου η Αίτηση πρόταξε διάφορες εκδοχές αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους διατήρησε την κατοχή των επιδίκων χωρίς να πληρώνει και για τους οποίους δεν χρησιμοποίησε τα επίδικα, καθώς και για ποιο σκοπό θα τα χρησιμοποιούσε. Η μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση αντικατοπτρίζει ουσιαστικά, τη γενικότερη εικόνα της υπόθεσης του όπως την πρόβαλε: διάφορες εκδοχές, ισχυρισμοί που δεν αντέχουν στη βάσανο της λογικής, συγκεχυμένες θέσεις. Όλα αυτά από ένα άνθρωπο ευφυή και μορφωμένο. Το μόνο συμπέρασμα στο οποίο μπορούμε να καταλήξουμε είναι ότι δεν είπε την αλήθεια. Δεύτερη μάρτυρας για τον Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε η κα. Ειρήνη Χρυσού. Η κα. Χρυσού κατέθεσε ότι είναι Επιθεωρητής στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας του Υπουργείου Εργασίας. Ενημερώθηκαν με γραπτό παράπονο, επιθεώρησε το χώρο και ετοίμασε επιστολή προς τον Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 9.12.2012 (Τεκμήριο 12). Την επιστολή υπογράφει ο τότε προϊστάμενος, αλλά ετοιμάστηκε από την ίδια. Η Μ.Κ.2 κατάθεσε ότι οι χώροι εργασίας επιθεωρούνται. Τα επίδικα είναι καταστήματα και θα επιθεωρούνταν μέσα στις εκστρατείες του Γραφείου. Για τις ελάχιστες προδιαγραφές υπάρχουν σχετικοί κανονισμοί. Η νομοθεσία είναι ο περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμος 1996 και οι Κανονισμοί, οι Περί Ελαχίστων Προδιαγραφών Ασφάλειας και Υγείας στους Χώρους Εργασίας Κανονισμοί του 2002, ως τροποποιήθηκαν το
  25. Πρέπει να υπάρχουν κατάλληλοι έξοδοι διαφυγής, τουλάχιστον δύο, σωστές εναλλαγές αέρα και, ανάλογα με την εργασία που διεξάγεται, κατάλληλες ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις καθώς και ικανοποιητικό ύψος. Επίσης, κατάλληλα σημεία πυρόσβεσης, ξεχωριστές υγειονομικές διευκολύνσεις με προθάλαμο, ζεστό νερό, πόσιμο νερό, σήμανση υαλοπινάκων και εξόδων διαφυγής και εφεδρικός φωτισμός. Τα προαναφερθέντα είναι ορισμένα από τα βασικά σε υγιή τόπο εργασίας. Στο επίδικο διαπίστωσε δύο θύρες που δεν άνοιγαν προς τα έξω, ενώ δεν υπήρχαν ανοιγόμενα παράθυρα, συνεπώς δεν ήταν επαρκής ο εξαερισμός. Το ύψος ήταν 2,10 μέτρα και όχι 2.40 μέτρα. Ο χώρος υγιεινής δεν είχε προθάλαμο, ούτε φυσικό εξαερισμό ενώ δεν υπήρχαν ξεχωριστοί χώροι υγιεινής. Το κύκλωμα ρευματοδοτών δεν διέθετε διακόπτη διαρροής ευαισθησίας και το ελάχιστο ύψος του κιγκλιδώματος έξω έπρεπε να ήταν 1,10 μέτρα περίπου από τα δάπεδα. Συνεπώς, τα επίδικα δεν πληρούσαν τις ελάχιστες προδιαγραφές ως υγιής χώρος εργασίας. Κατά την αντεξέταση της, η μάρτυρας είπε ότι το ελάχιστο ύψος είναι 2,40 μέτρα για υφιστάμενα καταστήματα, ενώ για νέα καταστήματα είναι 2,60 μέτρα, με βάση τους Κανονισμούς περί Οδών και Οικοδομών. Το Επαρχιακό Γραφείο Εργασίας μπορεί να στείλει επιστολή για συμμόρφωση ή Ειδοποίηση Βελτίωσης με χρονικό περιθώριο. Αν ο κίνδυνος είναι άμεσος, στέλνεται Ειδοποίηση Απαγόρευσης με άμεση εφαρμογή. Είχαν παραλάβει γραπτό παράπονο για τα επίδικα και το θέμα της το ανέθεσε ο τότε προϊστάμενος (Τεκμήριο 16). Ο κ. Πάρης Χρυσός, ο οποίος υπογράφει το Τεκμήριο 13, είναι ο αδελφός της μάρτυρος. Η κα. Χρυσού κατέθεσε ότι ο αδελφός της δεν έχει σχέση με την εργασία της και δεν της είχε μιλήσει για το συγκεκριμένο θέμα. Τα παράπονα κατατίθενται στο Αρχείο, ο προϊστάμενος τα αξιολογεί και τα αναθέτει στους Επιθεωρητές. Ο αδελφός της ασχολείται με εξωτερικές υπηρεσίες προστασίας και πρόληψης και η μάρτυρας δεν γνώριζε αν ασχολήθηκε ως ιδιώτης με το θέμα, πριν το παράπονο κατατεθεί στο Γραφείο Εργασίας. Η μάρτυρας επέμενε ότι ο προϊστάμενος της ανάθεσε να επιθεωρήσει και αυτή διευθέτησε επιθεώρηση. Η μάρτυρας δέχθηκε ότι δεν ήταν παντού το ίδιο ύψος το κατάστημα αλλά δεν το σημείωσε γιατί δεν ήταν τόσο σημαντικό. Η αντίληψη μας όμως είναι ότι το θέμα του ύψους ήταν το πλέον βασικό. Είπε ότι, εάν ο χώρος ήταν βοηθητικός, θα γινόταν εκτίμηση του κινδύνου. Υπέδειξε όμως ότι δεν υπάρχουν σωστές εναλλαγές αέρα στο χαμηλό ύψος. Υπάρχουν άλλοι κανονισμοί για την εκτίμηση των κινδύνων. Για το Επαρχιακό Γραφείο Εργασίας το επίδικο είναι παράνομο και δεν είναι κατάλληλος χώρος εργασίας. Θα μπορούσε να ήταν αποθήκη. Εάν το πρόβλημα με το ύψος περιορίζεται στο βοηθητικό χώρο, όπως π.χ. στο χώρο υγιεινής και ο υπόλοιπος χώρος είναι κατάλληλος, θα γίνει γραπτή εκτίμηση κινδύνου και μπορεί να επιτραπεί στον ιδιοκτήτη να το χρησιμοποιήσει, αν ο κίνδυνος είναι μικρός. Σε χώρο εργασίας όμως απαγορεύεται. Τα παράθυρα είναι σταθερά αλλά ο εξαερισμός μπορεί να γίνει με τεχνητά μέσα. Η μάρτυρας έλεγξε το θέμα του ηλεκτρισμού, όλοι οι χώροι έχουν αυτόματο διακόπτη διαρροής ευαισθησίας ενώ επίδικο η εγκατάσταση ήταν παλιά και επικίνδυνη. Στον κοινόχρηστο χώρο ο χαμηλός τοίχος είναι ύψος 75 εκ. που είναι επικίνδυνο για τους εργαζόμενους. Οι δύο θύρες άνοιγαν προς τα μέσα, ενώ έπρεπε να ανοίγουν προς τα έξω αλλά αυτές μπορούσαν να μετατραπούν. Αν το επίδικο δεν είχε το πρόβλημα του ύψους, πιθανό να μπορούσε να χρησιμοποιηθεί με βελτιώσεις. Η μαρτυρία της κας. Χρυσού χρωματίστηκε από τη σχέση της με το συντάκτη του Τεκμηρίου 13 και την τραβηγμένη εκδοχή ότι ήταν σύμπτωση που εξέτασαν και οι δύο την ίδια υπόθεση, στις συγκεκριμένες ημερομηνίες όπως φαίνονται στα Τεκμήρια. Κατά τα λοιπά, πιστεύουμε ότι το επίδικο παρουσίαζε προβλήματα αναφορικά με τους Κανονισμούς, αλλά αυτό το θέμα δεν επηρεάζει τα βασικά επίδικα θέματα της κατοχής και της υποχρέωσης καταβολής ενοικίου. Τρίτη μάρτυρας για τον Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε η κα. Δήμητρα Αθανασίου. Η κα. Αθανασίου κατέθεσε ότι εργάζεται στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Λευκωσίας από το
  26. Ετοίμασε την επιστολή Τεκμήριο
  27. Τα επίδικα δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν αυτόνομα. Οι εργασίες που έγιναν προφανώς ήταν αυθαίρετες και έγινε έρευνα στους οικοδομικούς φακέλους. Διαπιστώθηκε ότι όσα έλεγε η επιστολή, δεν συμφωνούσαν με τον οικοδομικό φάκελο και τις άδειες. Υπήρχε Πολεοδομική Άδεια για μετατροπές. Οποιεσδήποτε άλλες αλλαγές γίνονταν αυθαίρετα και τα επίδικα δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αυτόνομα. Δεν συμφωνούσαν με τα σχέδια της άδειας, είτε τα αρχικά είτε της πολεοδομικής που είχε εκδοθεί. Σε περίπτωση που τα καταστήματα λειτουργούσαν, θα αναμιγνύετο το Τμήμα Επιβολής των Τεχνικών Υπηρεσιών, που επιλαμβάνεται παρανομιών και θα ακολουθούσαν δικαστικά μέτρα. Το Τεκμήριο 5 είναι έγγραφο της Αρχής στην οποία εργάζεται και απευθύνεται προς την Αιτήτρια. Είναι η Πολεοδομική Άδεια στην οποία αναφέρεται στην επιστολή της η μάρτυρας. Κατά την αντεξέταση της, η κα. Αθανασίου κατέθεσε ότι το παράπονο που είχαν οι Τεχνικές Υπηρεσίες αφορά το ύψος του υποστατικού αλλά και άλλα θέματα. Το μεσοπάτωμα αφορούσε το μπροστινό κατάστημα. Η μάρτυρας είπε ότι είχε το σχέδιο, που η περιγραφή του μπροστινού καταστήματος ήταν αποθήκη. Η επιστολή Τεκμήριο 11 δεν αφορούσε απαραίτητα το επίδικο, η μάρτυρας αναφερόταν σε όλα τα καταστήματα σε σχέση με την επέκταση που έγινε. Διευκρίνισε ότι τότε δεν πήγε επιτόπου, πήγε ένα μήνα περίπου πριν την κατάθεση της στο Δικαστήριο. Υπήρχε άλλο πρόβλημα στο κτίριο και συγκεκριμένα, το μπροστινό κατάστημα αντιμετωπίζει από το Τμήμα Επιβολής κάποια άλλη παρανομία χρήσης. Η μάρτυρας γνωρίζει από τα σχέδια ότι οποιαδήποτε επέκταση μεσοπατώματος ήταν παράνομη, πλην αυτών που αναφέρονται στην άδεια. Υπήρχε αυθαίρετη ανέγερση μεσοπατώματος, σύμφωνα με τα σημειώματα στο φάκελο της, σε όλα τα καταστήματα. Σε σχέση με την Πολεοδομική Άδεια Τεκμήριο 5, η μάρτυρας κατέθεσε ότι είναι αδιευκρίνιστο κατά πόσο περιλαμβάνει το μεσοπάτωμα. Δεν έγινε αυτοψία από την ίδια. Η κα. Αθανασίου αναφέρθηκε μόνο στην εκδοθείσα άδεια και υπέθεσε ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη θα είχαν ως καθοδήγηση την εκδοθείσα άδεια και ότι το αυθαίρετο θα ήταν παράνομο. Η Πολεοδομική Άδεια δεν αποτελεί άδεια οικοδομής, η οποία δίδει το δικαίωμα ανέγερσης. Λόγω του περιορισμένου ύψους, το επίδικο δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κατάστημα. Η μάρτυρας διευκρίνισε ότι έλαβε γνώση των επίδικων από επιτόπια εξέταση αλλού, γιατί υπάρχει φάκελος επιβολής που αφορά τα καταστήματα που εφάπτονται στα τρία που αφορά η επιστολή της. Οι συνάδελφοι της έκαναν αλλεπάλληλες επισκέψεις και καταγράφεται και η επέκταση του μεσοπατώματος. Τα όσα ανάφερε η Μ.Κ.3 εξάγονται και από τα ενώπιον μας κατατεθέντα έγγραφα. Δεν πρόσθεσε κάτι ιδιαίτερο η προφορική της μαρτυρία την οποία κρίνουμε ως ειλικρινή, αν και έχουμε σημειώσει ότι απάντησε μάλλον γενικά σε κάποια σημεία και όχι ειδικά, για τα επίδικα. Πραγματικά γεγονότα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια δύο καταστημάτων με αρ. 16Α και 18Α, τα οποία προέκυψαν από διαχωρισμό μεγαλύτερου καταστήματος, επί της πολυκατοικίας «ΑΣΠΕΛΙΑ», στην οδό Κωστή Παλαμά, στη Λευκωσία, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
  28. Τα δύο καταστήματα είναι στο πίσω μέρος και ανοίγουν στο χώρο στάθμευσης του κτιρίου. Το κτίριο, μέρος του οποίου αποτελούν τα επίδικα υποστατικά, ολοκληρώθηκε πριν την 31.12.
  29. Η οικοδομή, μέρος της οποίας αποτελούν τα επίδικα, κτίστηκε στο τέλος της δεκαετίας του 1960 και η αρχική άδεια οικοδομής προνοούσε για την ανέγερση κτιρίου με συνολικά 28 καταστήματα (Τεκμήριο 7). Η Αιτήτρια είχε διαχωρίσει ένα κατάστημα σε μικρότερα καταστήματα, επειδή δεν μπορούσε να το ενοικιάσει ως ενιαίο (Τεκμήριο 8). Η Αιτήτρια ενοικίασε τα επίδικα στον Καθ' ου η Αίτηση δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 22.5.2006 (Τεκμήριο 1). Το έγγραφο προνοούσε για την ενοικίαση των δύο καταστημάτων εξαιρουμένου του μεσοπατώματος στο 18Α και ήταν για 4 χρόνια, από την 1.6.2006 μέχρι την 31.5.
  30. Το ενοίκιο συμφωνήθηκε σε £4.800 για τα πρώτα δύο χρόνια και ήταν προπληρωτέο για ολόκληρη την περίοδο των δύο ετών και για το 3ο και 4ο έτος σε £2.400 ετησίως, προπληρωτέο την 1.6.2008 και 1.6.
  31. Σύμφωνα με τη ρήτρα 1, το μίσθωμα ήταν προπληρωτέο και σύμφωνα με τη ρήτρα 2, τα καταστήματα θα χρησιμοποιούνταν από τον Καθ' ου η Αίτηση για οποιαδήποτε νόμιμη χρήση. Ο Καθ' ου η Αίτηση τα είχε προηγούμενα δει και γνώριζε τη θέση τους, τόσο γεωγραφικά, όσο και επί του κτιρίου. Η ρήτρα 12 του ενοικιαστηρίου εγγράφου προνοούσε για την καταβολή τόκου προς 8% επί οποιουδήποτε καθυστερημένου ενοίκου, από την ημέρα που καθίσταται πληρωτέο και απαιτητό μέχρι εξόφλησης. Η ρήτρα 13 προνοούσε για την αυτόματη ανανέωση του εγγράφου, ως ακολούθως: «Ρητώς συμφωνείται ότι το παρόν έγγραφον, μετά την λήξιν του, θα ανανεώνεται αυτομάτως για ακόμη δύο έτη και ούτω καθ' εξής, με τους ίδιους ακριβώς όρους, πλην του ενοικίου το οποίο θα αυξάνεται κατά 10% (δέκα τοις εκατό) εκάστη διετία. Ο Μισθωτής θα έχει το δικαίωμα να τερματίσει την μίσθωση μετά το τέλος της πρώτης διετίας μίσθωσης αφού γνωστοποιήση γραπτώς τον Εκμισθωτή δια συστημένης επιστολής του, δύο μήνας προηγουμένως, ότι δεν επιθυμεί να συνεχίση την μίσθωση.» Μετά τη λήξη των 4 ετών στις 31.5.2010 και εφόσον δεν εστάλη οποιαδήποτε επιστολή τερματισμού εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση, η συμβατική ενοικίαση ανανεώθηκε αυτόματα για ακόμα δύο χρόνια, με ενοίκιο αυξανόμενο κατά 10% δηλαδή Λ.Κ.2.640 ήτοι €4.510, μέχρι την 31.5.
  32. Την 9.9.2011, η Αιτήτρια μέσω των δικηγόρων της, απέστειλε επιστολή στον Καθ' ου η Αίτηση στην οποία αναφέρθηκε στην εν λόγω ανανέωση και στο ύψος του ενοικίου (Τεκμήριο 2). Επέσυρε την προσοχή του Καθ' ου η Αίτηση ότι όφειλε το ποσό των €10.120 ως υπόλοιπο ετήσιου ενοικίου από 1.6.2009 μέχρι 31.5.2010 και ετήσιο ενοίκιο από 1.6.2010 μέχρι και 31.5.2012, το οποίο είχε καταστεί πληρωτέο σύμφωνα με τους όρους του εγγράφου. Επίσης, ειδοποιούσε τον Καθ' ου η Αίτηση ότι καθυστερούσε την πληρωμή λογαριασμού της Α.Η.Κ. ύψους €282,
  33. Ο Καθ' ου η Αίτηση κλήθηκε όπως εντός 21 ημερών από τη λήψη της επιστολής, εξοφλήσει τα οφειλόμενα, πλέον τόκο προς 8% δυνάμει συμφωνίας. Η επιστολή επιδόθηκε στις 20.9.
  34. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν συμμορφώθηκε και ακολούθησε η καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης. Σύμφωνα με το άρθρο 11
(4)[1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, η επιστολή ημερομηνίας 9.9.2011, τερμάτισε αυτόματα τη συμβατική ενοικίαση. Ο Καθ' ου η Αίτηση παρέμεινε στο επίδικο και κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Η κατοχή του επίδικου παραδόθηκε δια της παράδοσης των κλειδιών στις 27.11.
  1. Σχετικό είναι το Τεκμήριο
  2. Βλέπετε επίσης πιο κάτω. Λίγους μήνες μετά την έναρξη της ενοικίασης δυνάμει του Τεκμηρίου 1, περί τον Οκτώβριο 2006, η Αιτήτρια και ο σύζυγος της πληροφορήθηκαν ότι υπήρχε πρόβλημα αναφορικά με τη χρήση των επίδικων καταστημάτων ως καταστήματα, λόγω αλλαγών ή τροποποιήσεων που είχαν γίνει σ' αυτά μετά την ολοκλήρωση της ανέγερσης του κτιρίου. Ο σύζυγος της Αιτήτριας ειδοποίησε τον Καθ' ου η Αίτηση για το πρόβλημα και του πρότεινε να του δώσει πίσω τα χρήματα που είχε πληρώσει και να του επιστραφεί η κατοχή των επιδίκων. Ο Καθ' ου η Αίτηση αποκρίθηκε ότι θα κρατήσει τα επίδικα και προέβη σε πληρωμές ενοικίου μετά απ' αυτή την ημερομηνία. Η πληροφόρηση της Αιτήτριας και του κ. Θεοχαρίδη έγινε λόγω προβλημάτων με το Δήμο Λευκωσίας, που είχαν παρουσιαστεί σε σχέση με τη χρήση διπλανών καταστημάτων στο ίδιο κτίριο ως σνακ μπαρ. Είχε σταλεί επιστολή στην Αιτήτρια ημερομηνίας 3.10.2006 από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Λευκωσίας, ότι είχαν ανεγερθεί μεσότοιχοι με μεσοπατώματα και το αδειούχο κατάστημα μετατράπηκε σε 3 καταστήματα, ότι ανεγέρθηκαν μεσότοιχοι από γυψοσανίδες στο ισόγειο και στο μη αδειούχο μεσοπάτωμα και ότι τοποθετήθηκαν πάγκοι και ράφια στο αδειούχο κατάστημα. Η Αιτήτρια κλήθηκε όπως αναστείλει κάθε επιπλέον εργασία και προβεί στις δέουσες ενέργειες για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής (Τεκμήριο 9). Υποβλήθηκε αίτηση στην Πολεοδομική Αρχή στις 30.11.2006, για την έγκριση τροποποιήσεων και μετατροπής ενός καταστήματος σε τρία καταστήματα. Εκδόθηκε Πολεοδομική Άδεια στις 11.8.2009 με ισχύ μέχρι 10.8.2015 (Τεκμήριο 5). Στην άδεια περιλαμβανόταν όρος ότι τα καταστήματα δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν ως εργοστάσια, εργαστήρια, και αποθήκες οποιουδήποτε είδους, καταστήματα χοντρικής πώλησης, νυκτερινά κέντρα, μπυραρίες, μπαρ, δισκοθήκες, εστιατόρια, καφετερίες, καταστήματα ετοιμασίας και ή διάθεσης ζεστών φαγητών, σφαιριστήριο, κέντρα παιχνιδιών, λούνα παρκ ή άλλες παρεμφερείς χρήσεις. Η άδεια αφορούσε άλλα καταστήματα στο ίδιο κτίριο και όχι τα επίδικα. Για σκοπούς της έκδοσης της άδειας, υπεγράφη Πωλητήριο Έγγραφο μεταξύ της συζύγου του Καθ' ου η Αίτηση και της Αιτήτριας ημερομηνίας 8.7.2009, για την πώληση του αποκλειστικού δικαιώματος χρήσης δύο χώρων στάθμευσης στο ίδιο κτίριο (Τεκμήριο 6). Από τη συμφωνία αυτή φαίνεται η γνώση του Καθ' ου η Αίτηση για τα τεκταινόμενα στο χώρο, τα διάφορα προβλήματα και τα διαβήματα που λαμβάνονταν. Μνεία στην εν λόγω συμφωνία γίνεται στην Πολεοδομική Άδεια, Τεκμήριο
  3. Εν τέλει, η συμφωνία πώλησης των χώρων στάθμευσης δεν ολοκληρώθηκε. Η Πολεοδομική Άδεια έληξε χωρίς να εξασφαλιστεί Άδεια Οικοδομής και εν τω μεταξύ, ο Καθ' ου η Αίτηση ο οποίος είχε διατηρήσει την κατοχή των επιδίκων, είχε αποταθεί στο Επαρχιακό Γραφείο Επιθεώρησης Εργασίας και στο Δήμο Λευκωσίας και πληροφορήθηκε ότι υπήρχαν στα επίδικα παραβιάσεις των περί Ελαχίστων Προδιαγραφών Ασφάλειας και Υγείας στους Χώρους Εργασίας Κανονισμών και ότι αυτά δεν πληρούσαν τις προδιαγραφές για να χρησιμοποιηθούν ως χώρος εργασίας (Τεκμήρια 11 και 12). Επειδή ο χώρος του μεσοπατώματος και ο χώρος κάτω από αυτό, είχε βοηθητική χρήση το μειωμένο ύψος των επιδίκων δεν αποτέλεσε αρνητική παράμετρο και γι' αυτό εκδόθηκε η άδεια Τεκμήριο
  4. Εξάλλου, το ύψος δεν ήταν μειωμένο σε όλο το χώρο. Εφόσον η χρήση των χώρων θα παρέμενε η ίδια, θα μπορούσαν τα καταστήματα να λειτουργήσουν κανονικά, όπως αναφέρεται. Οι χώροι που είχαν βοηθητικοί χρήση, δεν θα μπορούσαν έχουν κύρια χρήση. Δεν είχε σταλεί οποιαδήποτε Ειδοποίηση Επιβολής από το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας, ούτε και λήφθηκαν οποιαδήποτε μέτρα από το Δήμο Λευκωσίας εναντίον της Αιτήτριας. ΟΚΗΚΗΚ Καθ' ου η Αίτηση δεν χρησιμοποίησε τα επίδικα για οποιοδήποτε σκοπό αλλά διατήρησε την κατοχή τους μέχρι τις 27.11.2012 και δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό ως ενοίκιο μετά την 15.2.
  5. Νομική πτυχή: Τερματισμός: Σύμφωνα με την νομολογία, είναι αναγκαία προϋπόθεση ο νόμιμος τερματισμός της ενοικίασης, ώστε η ενοικίαση να καταστεί θέσμια. Βλέπετε σχετικά Κώστας Γλυκής ν. Ιεράς Μονής Μαχαιρά,
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 654, MAXIMOS COURT LTD. v. Πιερή κ.α.,
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 875. Η ακύρωση της συμφωνίας την αποστερεί ισχύος από την ημέρα του τερματισμού της (βλέπετε A. N. Stasis Estates Co. Ltd. v. George Evans Edwards κ.α.,
(1995)1 Α.Α.Δ. 385). Παραπέμπω στο Αγγλικό σύγγραμμα R. E. Megarry The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, στη σελίδα 181, κάτω από την επικεφαλίδα "Determination of contractual Tenancy - Mode of determination" [2], και στη σελίδα 182, κάτω από την επικεφαλίδα «Validity of notices»[3]. Σε σχέση με το περιεχόμενο της ειδοποίησης, βλέπετε το λεξικό Stroud's Judicial Dictionary, 3η έκδοση, Τόμος 3, στη σελίδα 1929, κάτω από τη φράση 'notice to quit' [4], τις αυθεντίες Glykys v. Ioannides (1959-60) XXIV C.L.R. 220, στη σελίδα 224[5] και Χαρίκλεια Κύπρου Μιχαήλ v. Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 241 στις σελίδες 247 [6] και 248 [7], καθώς και το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 8, στην παράγραφο 270 [8]. Κρίνω ότι η επιστολή Τεκμήριο 2, νόμιμα τερμάτισε τη συμβατική ενοικίαση η οποία ήταν σε ισχύ δυνάμει του Τεκμηρίου 1. Έξωση για καθυστερημένα ενοίκια: Σύμφωνα με το άρθρο 11
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαγορεύεται η ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από τον Νόμο, σαν κανόνας και μόνο κατ' εξαίρεση επιτρέπεται στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο, περιλαμβανομένης της οφειλής ενοικίου που κατέστη πληρωτέο [9]. Επειδή κατά το χρόνο καταχώρησης της κυρίως Αίτησης, κατοχή των επίδικων υποστατικών είχε ο Καθ' ου η Αίτηση και στις θεραπείες περιλαμβανόταν Διάταγμα ανάκτησης κατοχής, πρέπει να αποδειχθεί ότι οι προϋποθέσεις του Νόμου πληρούνταν κατά την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης. Οι προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες και πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά: α) Το επίδικο να ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. β) Το επίδικο να είχε συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.1999. γ) Ο Καθ' ου η Αίτηση να είναι θέσμιος ενοικιαστής. δ) Να έχει σταλεί γραπτή ειδοποίηση απαιτήσεως του ενοικίου στον Καθ' ου η Αίτηση εκ μέρους της Αιτήτριας, σύμφωνα με τον Νόμο. ε) Είκοσι μία μέρες μετά την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το ρηθέν ποσό να μην έχει προσφερθεί. στ) Την ημέρα καταχώρισης της Αίτησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το εν λόγω ποσό να είναι νομίμως οφειλόμενο. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived". (ζ) Εντός δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση της Αιτήσεως στον Καθ' ου η Αίτηση, να μην έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ενοίκια. Είναι η κρίση μου ότι από την ενώπιον μου μαρτυρία, όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις πληρούνται. Παρανομία επιδίκων: Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίστηκε ότι η σύμβαση ενοικίασης είναι παράνομη εφόσον αφορά την ενοικίαση υποστατικών τα οποία δεν καλύπτονται και/ή δεν είναι σύμφωνα με εκδοθείσα Άδεια Οικοδομής και Πολεοδομική Άδεια και/ή δεν έχουν τελική έγκριση. Σύμφωνα με τον περί Οδών και Οικοδομών Νόμο, Κεφ. 96, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί οικοδομή μέχρι την έκδοση Πιστοποιητικού Έγκρισης από την αρμόδια Αρχή (άρθρο 10
(1)). Όμως, η σύμβαση ενοικίασης υποστατικού ως έχουσα αντικείμενο την παράδοση κατοχής και χρήσης υποστατικού για χρηματικό αντάλλαγμα ανάμεσα σε ικανά προς το συμβάλλεσθαι πρόσωπα τα οποία συναινούν, δεν καθίσταται παράνομη λόγω μόνο του άρθρου 10
(1). Το άρθρο 10
(1)δεν απαγορεύει άμεσα την ενοικίαση τέτοιας οικοδομής. Την απαγορεύει έμμεσα; Ήταν η πρόθεση του νομοθέτη να απαγορεύσει ή να καταστήσει παράνομες, συμβάσεις ενοικίασης υποστατικών τα οποία στερούνται τελικής έγκρισης; Η ερώτηση, φρονώ, μπορεί μόνο να απαντηθεί με αναφορά και στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και την ερμηνεία του όρου «ακίνητο», το αντικείμενο δηλαδή της ενοικίασης (βλέπετε άρθρο 2). Είναι η κρίση μου ότι απαντάται αρνητικά. Σημειώνουμε επίσης ότι το θέμα της ύπαρξης πιστοποιητικού έγκρισης ή άλλης αδείας αρμόδιας Αρχής, δεν αφορά το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων και τη δικαιοδοσία του. Στην αυθεντία St. John Shipping Corporation v. Joseph Rank Ltd.
(1956)1 All ER, ο έντιμος Δικαστής Devlin αναφέρεται στην απόφαση Wetherell v. Jones
(1832)3 B. & Ad. 221, όπου ο έντιμος Δικαστής Lord Tenterden, είπε τα εξής, στη σελίδα 225: "Where a contract which a plaintiff seeks to enforce is expressly, or by implication, forbidden by the statute or common law, no court will let its assistance to give it effect; and there are numerous cases in the books where an action on the contract has failed, because either the consideration for the promise or the act to be done was illegal, as being against the express provisions of the law, or contrary to justice, morality and sound policy. But where the consideration and the matter to be performed are both legal, we are not aware that the plaintiff has ever been precluded from recovering by an infringement of the law, not contemplated by the contract, in the performance of something to be done on his part." Εξαιρετική παράθεση των σχετικών νομικών αρχών επίσης, στην Κυπριακή αυθεντία Χριστοδούλου v. Antonius H.F.M Vraets
(2009)1 Α.Α.Δ. 802. Ο Καθ' ου η Αίτηση γνώριζε τα επίδικα υποστατικά πριν παραλάβει την κατοχή τους. Γνώριζε την τοποθεσία τους γενικότερα, τη θέση τους στο κτίριο ειδικότερα και τα χαρακτηριστικά τους. Είχε συμφωνήσει να τα ενοικιάσει για νόμιμη χρήση. Μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν νόμιμα, όπως φαίνεται από τη μαρτυρία, ενώ το θέμα της παρανομίας ή μη των μεσοπατωμάτων δεν αφορούσε τα επίδικα αλλά άλλα καταστήματα. Ουδέποτε εμποδίστηκε ο Καθ' ου η Αίτηση από αρμόδια Αρχή να χρησιμοποιήσει τα επίδικα ως ήθελε. Δόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση η ευκαιρία να απαλλαγεί από τη σύμβαση ενοικίασης και δεν δέχθηκε. Πλήρωνε τα ενοίκια του για αρκετό χρονικό διάστημα. Το έγγραφο του δεν προνοούσε οτιδήποτε αναφορικά με την ύπαρξη ή έκδοση οποιωνδήποτε αδειών. Επιπλέον, τα θέματα που παρουσίαζαν τα επίδικα εσωτερικά, ήταν ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή μη οποιασδήποτε Άδειας Οικοδομής ή Πολεοδομικής Άδειας. Ουδεμία επιστολή έστειλε ο Καθ' ου η Αίτηση την Αιτήτρια αναφορικά με τη δυνατότητα χρήσης και την νομιμότητα των επίδικων υποστατικών. Ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν σε πραγματική κατοχή των επίδικων υποστατικών. Δεν ήταν in pari delicto με την Αιτήτρια εάν υπάρχει παρανομία; Ισχυρίζεται ότι παράνομα κατείχε τα επίδικα; Ήταν επεμβασίας στην ακίνητη ιδιοκτησία της Αιτήτριας; Είναι παράνομη μόνο η απαίτηση της Αιτήτριας για ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη; Η κατοχή των επιδίκων είναι νόμιμη; Είναι η κρίση μου ότι αυτή η γραμμή υπεράσπισης δεν έχει βάση. Ανταπαίτηση: Σχετικά με την παράγραφο (Α) της Ανταπαίτησης, δεν υπάρχει δικογράφηση λεπτομερειών της ζημιάς που κατ' ισχυρισμόν υπέστη ο Καθ' ου η Αίτηση. Το βάρος απόδειξης ειδικών αποζημιώσεων ανήκει στον αξιούντα και οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να εξειδικεύονται λεπτομερώς στα δικόγραφα και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία (βλέπετε σχετικά Σπύρου v. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 298 και Μεταξάκης v. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 467). Η απαίτηση απορρίπτεται. Η παράγραφος (Β) της Ανταπαίτησης επίσης δεν έχει αποδειχθεί, είναι αβάσιμη και απορρίπτεται. Κώλυμα (estoppel): Ο Καθ' ου η Αίτηση προσπάθησε να ισχυριστεί ότι εμποδίστηκε να χρησιμοποιήσει τα επίδικα από τον Μ.Α.2, επειδή του είπε ότι έχει πρόβλημα με το Δημαρχείο. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Μ.Α.2 του είχε υποσχεθεί ότι θα λύσει το πρόβλημα που παρουσιάστηκε με το Δημαρχείο. Παρεμπιπτόντως, τα ζητήματα που παρουσίασε ο Καθ' ου η Αίτηση δια της μαρτυρίας των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, ήταν άσχετα με το τι κατ' ισχυρισμόν του είπε ο κ. Θεοχαρίδης και με τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο τελευταίος και η Αιτήτρια με το Δήμο Λευκωσίας, σε σχέση με τα επίδικα και άλλα καταστήματα της Αιτήτριας στο ίδιο κτίριο. Στο δικόγραφο του Καθ' ου η Αίτηση δεν δικογραφείται υπεράσπιση βασιζόμενη σε κώλυμα λόγω συμπεριφοράς ή εξ' υποσχέσεως κώλυμα (estoppel by conduct ή promissory estoppel). Η απουσία δικογράφησης του δόγματος στην Απάντηση, εμποδίζει την επίκληση του, είτε αυτοτελώς είτε σε συνάρτηση με άλλο δόγμα. Είναι νομολογημένο πως ισχυρισμοί για εγκατάλειψη δικαιώματος (waiver), συγκατάνευση (acquiescence) ή νομικό κώλυμα (estoppel) πρέπει να διατυπώνονται ρητά στα δικόγραφα, άλλως το Δικαστήριο δεν μπορεί να τους εξετάσει έστω και εάν υπάρχει σχετική μαρτυρία. Βλέπετε σχετικά Πούρικκος v. Σάββα και άλλων
(1991)1 Α.Α.Δ. 507, στη σελίδα 519 και την απόφαση του έντιμου Δικαστή κ. Ι. Πογιατζή [10]. Αποτέλεσμα: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση για το ποσό των €14.630.- το οποίο αντιπροσωπεύει δεδουλευμένα ενοίκια μέχρι την 31.5.2013, πλέον τόκο 8% ετησίως δυνάμει συμφωνίας επί εκάστου ετησίου ενοικίου από την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέο μέχρι εξόφλησης. Η απαίτηση για ποσό €282,09 ως κόστος κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος, δεν έχει αποδειχθεί, εφόσον δεν έχει προσκομιστεί επαρκής, ικανοποιητική, σχετική μαρτυρία και αυτή απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €20.000. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €100.000 - €500.000. Η απόφαση να συνταχθεί αφού χαρτοσημανθεί το Τεκμήριο 1. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «Η γραπτή προειδοποίηση που αποστέλλεται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (α) του εδαφίου
(1)του παρόντος άρθρου θεωρείται και ως κατάλληλη ειδοποίηση που τερματίζει αυτόματα τη σύμβαση ενοικίασης, χωρίς αυτό να επηρεάζει, κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) Νόμου του 2007, τις εκκρεμούσες ενώπιον του Δικαστηρίου ή ενώπιον του οποιουδήποτε επαρχιακού δικαστηρίου υποθέσεις.» [2] "The ordinary common-law rules apply to the determination of a contractual tenancy. Thus on the exercise of a right to forfeit the lease a statutory tenancy will arise. Again, a tenancy for a fixed period determines at the end of that period; and periodic tenancies are determinable by notice to quit expiring at the end of a period of the tenancy." [3] «In general, the burden of proving the validity of a notice to quit lies on the person who relies on it. Notices to determine a tenancy are 'documents of a technical nature, technical because they are not consensual documents, but, if they are in proper form, they have of their own force without any assent by the recipient the effect of bringing the demise to an end'.» [4] «A notice to quit is a notice (which generally speaking may be written or verbal) which on its expiry does, of itself and in accordance with the subsisting contract, put an end to a relationship of landlord and tenant.» [5] «No sacramental form is necessary for a notice to quit to be valid; if it is clear and certain in terms it is enough; it is sufficient if 'there be plain and unambiguous words claiming to determine the existing tenancy at a certain time'.» [6] «Σύμφωνα με τις αυθεντίες, δεν απαιτείται η ειδοποίηση τερματισμού να έχει συγκεκριμένη μορφή, αλλά απλώς να είναι σαφής και να καθορίζει τον τερματισμό της υφιστάμενης ενοικίασης σε συγκεκριμένο χρόνο (Gardner v. Ingram (1886-90) All E.R. 258, Glykys v. Ioannides (1959-60) 2 C.L.R. 220). Τέτοια ειδοποίηση τερματισμού μπορεί να είναι είτε προφορική είτε γραπτή.» [7] «Πέρα όμως απ' όλα τα πιο πάνω, παρατηρούμε και τα ακόλουθα. Οι κανόνες και οι αρχές με βάση τις οποίες κρίνεται αν μία ειδοποίηση τερματισμού είναι νόμιμη και έγκυρη, σκοπό έχουν κυρίως να πληροφορήσουν σαφώς και εγκαίρως το πρόσωπο προς το οποίο δίδεται η ειδοποίηση, είτε αυτός είναι ο ενοικιαστής είτε ο ιδιοκτήτης, ώστε να μπορεί να καθορίζει τις επόμενες ενέργειες του. Άρα οι αρχές αυτές ισχύουν προς όφελος του προσώπου προς το οποίο δίδεται η ειδοποίηση τερματισμού.» [8] «If a contract contains a provision that one of the parties thereto may determine the contract by notice, notice must be given in accordance with the terms of the contract, but the right to notice may be waived.» [9] Το άρθρο 11
(1)(α) προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής. Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη δια συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξει τούτο. Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.» [10] «Η συγκατάνευση ή εγκατάλειψη δικαιωμάτων (waiver) συνιστά ένα είδος του νομικού κωλύματος που είναι γνωστό στο Κοινοδίκαιο ως 'estoppel'. Δέστε επί του προκειμένου το Σύγγραμμα Bullen & Leake and Jacob's Precedents of Pleading, 12 έκδοση, σ. 1363. Στη σ. 1056 του ιδίου συγγράμματος αναφέρεται ότι απαιτείται ειδική αναφορά του estoppel στα δικόγραφα όχι μόνο γιατί είναι ένα ουσιώδες γεγονός, αλλά επίσης γιατί εγείρει θέματα που είναι δυνατό να θέσουν τον αντίδικο προ εκπλήξεως, και γιατί συνήθως εγείρει θέματα πραγματικά που δεν πηγάζουν από το προηγούμενο δικόγραφο. Η πρόνοια της Δ.19 θ. 13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ορθά ερμηνευόμενη, επιβάλλει την ίδια υποχρέωση.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.