← Κύπρος

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΟΛΕΑΣ & ΥΙΟΣ ΛΤΔ ν. T. & S. AUTO PANELCRAFT LIMITED, Αίτηση Αρ.: Ε 56/2013, 20/2/2017

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΟΛΕΑΣ & ΥΙΟΣ ΛΤΔ ν. T. & S. AUTO PANELCRAFT LIMITED, Αίτηση Αρ.: Ε 56/2013, 20/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.: Ε 56/2013 Μεταξύ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΟΛΕΑΣ & ΥΙΟΣ ΛΤΔ Αιτητών και T. & S. AUTO PANELCRAFT LIMITED Καθ' ων η Αίτηση ----------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 26.9.2016 20.2.2017 Για τους Αιτητές: κ. Γ. Αγγελίδης για κ.κ. Π. Αγγελίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κα. Μ. Κυπριανίδου για κ.κ. Μιχαήλ Χ. Σταματάρης και Συνεργάτες Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 26.9.2016 οι Αιτητές στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, εξαιτούνται ως ακολούθως: «Α. Απόφαση και/ή διάταγμα και/ή διακήρυξη του Δικαστηρίου που να δηλώνει ότι η Αιτήτρια εταιρεία δεν είναι υποχρεωμένη όπως καταβάλει στην Καθ' ης η Αίτηση οποιοδήποτε ποσό εφόσον δεν τηρήθηκε το χρονοδιάγραμμα παράδοσης του ακινήτου που προβλεπόταν στην απόφαση ημ. 25.4.

  1. Β. Υπαλλακτικά καί/ή περαιτέρω απόφαση καί/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει την μείωση της αποζημίωσης που προβλεπόταν στην απόφαση ημ. 25.4.2016 κατά €2.500 πλέον Φ.Π.Α και €500 λόγω παραλείψεων και/ή αμελών και/ή παράνομων ενεργειών της Καθ' ης η Αίτηση όπως περιγράφονται στην ένορκη δήλωση του κ. Αλέκου Σολέα. Γ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει δίκαια υπό τας περιστάσεις. Δ. Έξοδα της παρούσης πλέον Φ.Π.Α.» Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στις Δ. 40 θθ.7 και 11, Δ. 48 θθ.1-9, Δ. 41 θθ.1-3, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983 (23/1983) άρθρα 3, 5, 10,15, 31, 33, και 34, στον περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρα 29, 30, 32, 41 και 47, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στην ένορκο δήλωση του κ. Αλέκου Σολέα, της ιδίας ημερομηνίας. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ένας εκ των υπαλλήλων της Αιτήτριας εταιρείας και ασκεί τη γενική διεύθυνση της. Έχει πλήρη εξουσιοδότηση να προβεί στη δήλωση του και έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης, ενώ έχει τύχει και νομικής συμβουλής. τις 25.4.2016 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα εκκένωσης και παράδοσης του υποστατικού στην οδό Φαίδωνος 3, 1037 στη Λευκωσία, το οποίο θα αναστελλόταν μέχρι την 1.9.2016, ημέρα που έπρεπε οι Καθ' ων η Αίτηση να παραδώσουν το εν λόγω ακίνητο στους Αιτητές. Συμφωνήθηκε όπως με την παράδοση του ακινήτου την εν λόγω μέρα, καταβληθούν στους Καθ' ων η Αίτηση από την Αιτήτρια το ποσό των €24.
  2. Οι Καθ' ων η Αίτηση, παρά την υποχρέωση τους να παραδώσουν το ακίνητο την 1.9.2016, πρόβαλαν διάφορες ανεδαφικές αιτιολογίες και εν τέλει, παρέδωσαν τα κλειδιά του ακινήτου στο δικηγόρο των Αιτητών, στις 15.9.2016, στο Δικαστήριο μέσω της δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση και αφού προηγούμενα, ισχυρίστηκαν ότι είχαν ραντεβού με τον ενόρκως δηλούντα για να το παραδώσουν, κάτι που είναι εντελώς ψευδές. Οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν αποστείλει στους δικηγόρους των Αιτητών επιστολή ημερομηνίας 6.9.2016, όπου τους πληροφορούσαν ότι θα παραδώσουν το ακίνητο στις 9.9.2016, κάτι που επίσης έβρισκε αντίθετους τους Αιτητές. Οι δικηγόροι των Αιτητών απάντησαν με επιστολή της ίδιας μέρας, ότι θα παραλάμβαναν το ακίνητο μόνο αν αφαιρείτο από την αποζημίωση το ενοίκιο του μηνός Σεπτεμβρίου. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αποδέχθηκαν την πρόταση και συνέχισαν να κατακρατούν το ακίνητο παράνομα. Ο κ. Σολέας υποστηρίζει ότι είναι χαρακτηριστικό της ασυνέπειας των Καθ' ων η Αίτηση, η αποστολή επιστολής στους δικηγόρους των Αιτητών, ημερομηνίας 12.9.2016, στην οποία επαναλάμβαναν διάφορους ανεδαφικούς ισχυρισμούς, ότι δήθεν η Αιτήτρια δεν παραλάμβανε το ακίνητο, ενώ ουσιαστικά παραδέχονταν ότι δεν είχαν παραδώσει το ακίνητο την 1.9.2016, όπως προνοούσε το διάταγμα. Περαιτέρω, η δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση, στις 9.9.216 πήρε τηλέφωνο στο γραφείο του κ. Σολέα και άφησε μήνυμα όπως αυτός εκδώσει την επιταγή των €24.000 προς όφελος του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, αντί στο όνομα των Καθ' ων η Αίτηση, πράγμα που δεν είναι σύμφωνα με το διάταγμα, το οποίο εξάλλου αυτοί είχαν παραβεί. Ο κ. Σολέας επικοινώνησε άμεσα με τον αντιπρόσωπο των Καθ' ων η Αίτηση, κ. Σωτήρη Δημοσθένους και του το ανέφερε. Στην πιο πάνω επιστολή των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση, απάντησαν οι δικηγόροι των Αιτητών, με επιστολή τους ημερομηνίας 13.9.
  3. Όταν τελικά ο ενόρκως δηλών παρέλαβε το ακίνητο μέσω του δικηγόρου των Αιτητών, διαπίστωσε ότι κόπηκε ένα ελαιόδεντρο αξίας €500 καθώς ήταν μεγάλο σε ηλικία και έφερε καρπό, το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση μετέτρεψαν σε καυσόξυλα που τα οποία καρπώθηκαν. Ακόμη, άφησαν στο ακίνητο διάφορα σκουπίδια όπ,ως κλουβιά κοτόπουλων, διάφορα κλουβιά κατασκευασμένα με παλέτες κτλ., γκρέμισαν μέρος ενός τοίχου της αποθήκης και τοποθέτησαν μια μεταλλική πόρτα η οποία επικοινωνούσε με παράνομη μικρή αποθήκη που είχαν ανεγείρει εντός του ενοικιαζόμενου ακινήτου και δεν επανέφεραν τον τοίχο της αποθήκης στην πρότερη του κατάσταση. Μετέτρεψαν μέρος του πατώματος της αποθήκης για να δημιουργήσουν ένα κενό περίπου 15 πόντων για να μπορούν να διεξάγουν εργασίες σε αυτοκίνητα, τοποθετώντας επίσης μεταλλικές ράγες στο πάτωμα, χωρίς να το επαναφέρουν στην πρότερη του κατάσταση. Καθήκον των Καθ' ων η Αίτηση ήταν να παραδώσουν το ακίνητο σε καλή κατάσταση, κάτι που δεν έπραξαν. Ο κ. Σολέας υποστηρίζει ότι η ζημιά που υπέστην για τα πιο πάνω είναι ύψους €1.000 πλέον Φ.Π.Α. για την επιδιόρθωση του δαπέδου, €250.- πλέον Φ.Π.Α. για την επιδιόρθωση του τοίχου και €500.- πλέον Φ.Π.Α. για τον καθαρισμό του υποστατικού. Την έρευνα και αξιολόγηση των ζημιών στις 22.9.2016 έκανε ο εργολάβος κ. Βάσος Βασιλείου για λογαριασμό της εταιρείας ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ & ΥΙΟΙ, Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λτδ. Οι Αιτητές υπέστησαν επίσης ζημιά €750 για το ενοίκιο του μηνός Σεπτεμβρίου, αφού οι Καθ' ων η Αίτηση δεν παρέδωσαν το ακίνητο τη συμφωνημένη ημερομηνία. Κατά την ώρα της πιο πάνω εκτίμησης παρουσιάστηκε τυχαία και ο κ. Σωτήρης Δημοσθένους, αντιπρόσωπος των Καθ' ων η Αίτηση. Ο ενόρκως δηλών τυγχάνει νομικής συμβουλής ότι, από τη στιγμή που το ακίνητο δεν παραδόθηκε στην προκαθορισμένη από το διάταγμα ημερομηνία, η Αιτήτρια εταιρεία δεν είναι αναγκασμένη να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό αποζημίωσης. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση καταχωρίστηκε την 5.1.20157 και αυτή βασίζεται στις Δ. 40 θθ. 7 και 11, Δ. 48 θθ. 1-9, Δ. 41 θθ. 1-3, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983 άρθρα 3, 5, 10, 15, 31, 33, και 34, στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 άρθρα 29, 30, 32, 41 και 47, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «α) Η νομική βάση της αίτησης είναι ελλειπής και/ή λανθασμένη. β) Η νομική βάση της αίτησης είναι άσχετη με τις αιτούμενες θεραπείες. γ) Δεν υπάρχει νομική βάση που να δικαιολογεί τις αιτούμενες θεραπείες. δ) Οι Αιτητές θα έπρεπε να ακολουθήσουν άλλη διαδικασία για διεκδίκηση των θεραπειών που ζητούν. ε) Οι Αιτητές δεν έχουν δικαίωμα ν' αποκόψουν από το ποσόν της αποζημίωσης το ποσόν των €750 για το ενοίκιο του μηνός Σεπτεμβρίου αφού ενοικίαση δεν υπήρχε. στ) Οι Αιτητές δεν δικαιούνται να ζητούν ποσόν €750 για ενοίκιο του μηνός Σεπτεμβρίου αφού είχε υπολογισθεί στο ποσόν της αποζημίωσης. ζ) Οι Αιτητές δεν δικαιούνται στην παρούσαν διαδικασία να ζητούν την αποκοπή από το ποσόν της αποζημίωσης των ποσών που αναφέρουν στην αίτηση τους. η) Οι Αιτητές δεν δικαιούνται να ζητούν τα ποσά που αναφέρουν στην αίτηση τους αφού στην επιστολή ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 ημερομηνίας 11-12-2012 που απέστειλαν στους Καθ' ων η Αίτηση σύμφωνα με τον Νόμο ζητούν το ακίνητο για σκοπούς κατεδάφισης και επανοικοδόμησης νέου. θ) Οι Αιτητές θα έπρεπε να καταχωρήσουν νέαν αίτηση για τις αιτούμενες θεραπείες που ζητούν και όχι με την αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. ι) Τα ποσά που ζητούν στην αίτηση τους δεν συνάδουν με τα ποσά που ζητούν στην Ένορκη Δήλωση τους.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Σωτήρη Δημοσθένους, της ιδίας ημερομηνίας. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι υπάλληλος της Καθ' ης η Αίτηση και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος όπως προβεί στη δήλωση του. Έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και έχει τύχει νομική συμβουλής. Υποστηρίζει ότι, παρόλο που παραδόθηκε η κατοχή του ακινήτου στην Αιτήτρια, η Αιτήτρια αρνήθηκε να καταβάλει το ποσόν της αποζημίωσης των €24.
  4. Πληροφορείται από τη δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση πως όταν εμφανίστηκε στο γραφείο της Δικαστού στις 25.4.2016, μαζί με τον κ. Παύλο Αγγελίδη για να δηλώσουν τα ποσά της αποζημίωσης, καθώς και το χρονοδιάγραμμα της παράδοσης του ακινήτου, ο κ. Αγγελίδης τη διαβεβαίωσε ότι θα μπορούσε να παραδοθεί το ακίνητο μέχρι 30 Σεπτεμβρίου και δεν υπήρχε κανένα απολύτως πρόβλημα. Επίσης, σε συνάντηση που είχε η δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση κατά ή περί τον Αύγουστο του 2016 με τον δικηγόρο των Αιτητών, όταν η πρώτη ενημέρωσε το δεύτερο ότι θα παραδοθεί το ακίνητο εντός της προθεσμίας, ο κ. Αγγελίδης της είπε να μη βιάζονται και δεν έχει κανένα πρόβλημα και ότι μπορεί να παραδοθεί μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου. Οι Καθ' ων η Αίτηση, βασιζόμενοι στις διαβεβαιώσεις του κ. Παύλου Αγγελίδη ότι θα μπορούσαν να παραδώσουν το ακίνητο μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου, θεώρησαν ότι είναι εντός της προθεσμίας και δεν θα υπήρχε πρόβλημα έστω και καθυστέρηση ολίγων ημερών. Παρ' όλες τις προσπάθειες που έκαμε ο ενόρκως δηλών για να παραδώσει την κατοχή του ακινήτου από τις 9.9.2016, μαζί με τους δικηγόρους του, αφού τηλεφωνούσαν επανειλημμένα στα γραφεία της Αιτήτριας και μετέβηκαν εκεί, ο διευθυντής των Αιτητών επιμελώς κρυβόταν, προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες ότι δεν μπορούσε να τους δει, τα κλειδιά του ακινήτου παραδόθηκαν τελικά από τη δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση στον δικηγόρο της Αιτήτριας εταιρείας, στο Δικαστήριο, την 15.9.
  5. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι τηλεφώνησε η δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση στον κ. Σολέα για να εκδοθεί η επιταγή στο όνομα του κ. Σταματάρη, ο ενόρκως δηλών είχε δώσει τις οδηγίες για την έκδοση της επιταγής στο όνομα του κ. Σταματάρη. Περαιτέρω, για σκοπούς εκτέλεσης της πιο πάνω απόφασης, καταχωρήθηκε ένταλμα κινητών και εισπράχθηκε έναντι το ποσόν των €20.000, το οποίο κατατέθηκε στο όνομα του κ. Σταματάρη. Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στο ελαιόδενδρο και λέγει ότι ο κ. Σολέας απαίτησε από τον κ. Δημοσθένους να το κόψει και αυτός το πέταξε. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του για κλουβιά, σκουπίδια και παλέττα, αυτά έχουν όλα απομακρυνθεί και η αυλή και το υποστατικό έχουν καθαριστεί. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι οι Καθ' ων η Αίτηση γκρέμισαν μέρος ενός τοίχου της αποθήκης και τοποθέτησαν μεταλλική πόρτα η οποία επικοινωνούσε με μικρή, παράνομη αποθήκη, αυτό δεν είναι αληθές γιατί το ακίνητο το ενοικίασαν σ' αυτή την κατάσταση από την προηγούμενη ιδιοκτήτρια, το
  6. Οι Αιτητές αγόρασαν το ακίνητο το
  7. Οι Αιτητές απέστειλαν την επιστολή ημερομηνίας 11.10.2012 στους Καθ' ων η Αίτηση, με την οποίαν ζητούσαν όπως οι Καθ' ων η Αίτηση παραδώσουν την κατοχή του ακινήτου, για να προβούν οι Αιτητές σε κατεδάφιση του και ανοικοδόμηση νέου. Διερωτάται ο κ. Δημοσθένους, πως μπορούν τώρα να ζητούν αποζημιώσεις για ισχυριζόμενες ζημιές που προκλήθηκαν στο υποστατικό, αφού ο λόγος που ζητούσαν ανάκτηση κατοχής ήταν η κατεδάφιση του. Επομένως, οι Αιτητές δεν έχουν υποστεί καμία ζημιά και εν πάση περιπτώσει, δεν μπορούν και ούτε δικαιούνται να ζητούν αποζημιώσεις σ' αυτή τη διαδικασία. Εν πάση περιπτώσει, οι Αιτητές θα πρέπει να καταβάλουν το ποσόν των €24.000 και να καταχωρήσουν νέα Αίτηση για διεκδίκηση τυχόν αποζημιώσεων. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι Αιτητές, προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες, προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τους Καθ' ων η Αίτηση για να αποκόψουν μέρος από την αποζημίωση. Περαιτέρω, τα ποσά για ισχυριζόμενες ζημιές και έξοδα που αναφέρουν οι Αιτητές στην αίτηση τους, δεν συνάδουν με τα ποσά που αναφέρουν στην ένορκο δήλωση τους. Ιστορικό: 1) Κυρίως Αίτηση: Με την κυρίως Αίτηση, οι Αιτητές ζητούσαν την έξωση των Καθ' ων η Αίτηση για να προβούν σε ουσιωδώς σημαντικές αλλαγές σε βιομηχανική οικοδομή, μέρος της οποίας αποτελεί το επίδικο υποστατικό. 2) Απόφαση και Διάταγμα: Την 25.4.2016, στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, και μετά από μερική ακρόαση, εκδόθηκε εκ συμφώνου η πιο κάτω απόφαση: «ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ: (α) Όπως οι Καθ' ων η Αίτηση και/ή οι αντιπρόσωποι αυτών και/ή οι υπηρέτες αυτών και/ή τα άτομα τα οποία έλκουν συμφέροντα από αυτούς, εκκενώσουν και παραδώσουν στους Αιτητές κενή και ελευθέρα την κατοχή του υποστατικού - γκαράζ στην οδό Φαίδωνος 3, 1037 στη Λευκωσία, με αναστολή εκτελέσεως του διατάγματος εξώσεως από σήμερα έως 1.9.2016 περιλαμβανομένης. (β) Όπως οι Αιτητές καταβάλουν υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση το ποσό των €24.000 το οποίο αφορά αποζημιώσεις δυνάμει του άρθρου 12, τα έξοδα μετακόμισης του Καθ' ου η Αίτηση και τα δικηγορικά έξοδα. Η καταβολή του ποσού θα γίνει ταυτόχρονα με την παράδοση της κατοχής. (γ) Προηγούμενες διαταγές για έξοδα ακυρώνονται. (δ) Σημειώνεται η δήλωση ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν θα καταβάλουν ενδιάμεσα οφέλη για τους μήνες Μάιο έως Αύγουστο
  8. Η δε οπισθογράφηση του διατάγματος, λέγει: «Εάν σεις, οι ως άνω αναφερόμενοι Καθ' ων η Αίτηση T. & S AUTO PANELCRAFT LIMITED και/ή οι αντιπρόσωποι σας και/ή οι υπηρέτες σας και/ή οι τα άτομα τα οποία έλκουν συμφέροντα από εσάς, αμελήσετε να υπακούσετε εις το παρόν διάταγμα εξώσεως, το αργότερο μέχρι 1.9.2016 περιλαμβανομένης, σεις μεν Δημητράκης Δημητρίου, αμελήσετε να υπακούσετε εις το παρόν διάταγμα εξώσεως μέχρι την 31.7.2007, σεις μεν υπόκεισθε σε σύλληψη, η δε περιουσία σας σε κατάσχεση.» 3) Αιτήσεις μετά την απόφαση: Την 26.9.2017 οι Αιτητές καταχώρισαν δύο αιτήσεις. Μία μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσαν την αναστολή της ισχύς της απόφασης και την αναστολή της εκτέλεσης οποιουδήποτε εντάλματος κινητών ή άλλου μέτρου εκτέλεσης, μέχρι την εκδίκαση της αίτησης δια κλήσεως, καθώς και μία αίτηση δια κλήσεως, την υπό εξέταση. Το Δικαστήριο άκουσε τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων την 18.1.2017, οπότε επιφύλαξε την απόφαση του. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση μετά την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Ερώτημα: Από τα πιο πάνω, καθίσταται σαφές πως είναι γεγονός ότι η απόφαση του Δικαστηρίου προνοούσε για αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης μέχρι 1.9.
  9. Είναι γεγονός ότι δεν έγινε παράδοση μέχρι τότε, για τον οποιοδήποτε λόγο. Η θέση του ιδιοκτήτη είναι ότι, εφόσον δεν έγινε παράδοση μέχρι τη λήξη της αναστολής, δεν έχει υποχρέωση να καταβάλει την αποζημίωση ή έχει δικαίωμα να μειώσει το ποσό της. Η θέση του ενοικιαστή είναι ότι η υποχρέωση καταβολής της παραμένει. Ερμηνεία απόφασης: Είναι η κρίση μου ότι η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 25.4.2016 είναι ξεκάθαρη. Στο βαθμό που καλούμαι να την «ερμηνεύσω» προς το σκοπό εξέτασης του ενώπιον μου αιτήματος και αποδίδοντας στις λέξεις τη φυσική, γραμματική τους ερμηνεία και καμία άλλη (βλέπετε σχετικά σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 22, σελίδα 781, παράγραφος 1660: «When a judgment is clear as to its terms, not even the pleadings nor the history of the action may be utilised to construe the judgment contrary to its clear meaning» με παραπομπή στην Αγγλική αυθεντία Gordon v. Gonda

(1955)2 All E.R. 762), καθίσταται σαφές και ξεκάθαρο, ότι: · Το Δικαστήριο διέταξε όπως η παράδοση κενής και ελευθέρας κατοχής του επίδικου αφενός μεν γίνει, αφετέρου όπως επιτευχθεί την ή μέχρι την 1.9.
  1. · Το Δικαστήριο, σε άλλη παράγραφο, διέταξε την απόδοση αποζημιώσεων στους Καθ' ων η Αίτηση, ταυτόχρονα με την παράδοση ελεύθερης κατοχής. · Το Δικαστήριο δεν είπε ότι η καταβολή του ποσού των αποζημιώσεων τελεί υπό την αίρεση της παράδοσης της κατοχής μέχρι 1.9.2016 ή υπό οιαδήποτε άλλη αίρεση, ούτως ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ότι οι Καθ' ων η Αίτηση εγκατέλειψαν αυτό το μέρος της απόφασης ή το απέσυραν (βλέπετε σχετικά Δ.40 θθ.2 και 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας). · Το Δικαστήριο δεν προνόησε ούτε περίπτωση, ούτε τρόπο, με τον οποίο η απόφαση για το ποσό των αποζημιώσεων να καθίσταται μη εκτελεστή. · Το Δικαστήριο δε σύνδεσε καθ' οιονδήποτε τρόπο, την απόφαση για το ποσό των αποζημιώσεων με την παράδοση της κατοχής μέχρι την 1.9.
  2. · Το Δικαστήριο δε διέταξε ή προνόησε την κατάργηση της απόφασης για το ποσό των αποζημιώσεων, εάν η παράδοση της κατοχής δεν γινόταν από τους Καθ' ων η Αίτηση, μέχρι την 1.9.
  3. · Το Δικαστήριο δεν διέταξε την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης στους Αιτητές αναφορικά με την κατάσταση του επίδικου κατά την παράδοση του από τους Καθ' ων η Αίτηση, ούτε διέταξε την καταβολή ενδιαμέσων οφελών μετά τον Αύγουστο
  4. · Το παρόν Δικαστήριο δε μπορεί να ενεργήσει ως Εφετείο του εαυτού του, στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης ή άλλως πως, και να ακυρώσει ή διαφοροποιήσει εκτελεστή απόφαση Δικαστηρίου, η οποία δεν τελεί υπό αίρεση και η ισχύς της οποίας δε λήγει. Το κατά πόσον η απόφαση όπως εκδόθηκε, αντικατοπτρίζει επαρκώς τα όσα τα μέρη είχαν υπόψη τους και/ή είχαν συμφωνήσει πριν την έκδοση της εκ συμφώνου, αφορά άλλο διάβημα και άλλη διαδικασία και όχι την υπό εξέταση αίτηση. Νομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Διαταγή 40: Οι Αιτητές βασίζουν την υπό εξέταση αίτηση, μεταξύ άλλων, στη Δ.40 θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί ως ακολούθως: «Every person to whom any sum or money or any costs shall be payable under a judgment or order shall, so soon as the money or costs shall be payable, be entitled to apply for the issue of writs to enforce payment thereof, subject nevertheless as follows:- (a) If the judgment or order is for payment within a period therein mentioned, no writ shall be issued until after the expiration of such period; (b) The Court or Judge may, at or after the time of giving judgment or making an order, stay execution until such time as they or he shall think fit.» Η αντίστοιχη παλαιά Αγγλική πρόνοια είναι η Order 42, rule 17, η οποία είναι πανομοιότυπη με το θεσμό 7 παράγραφος (a). Η παλαιά Αγγλική πρόνοια Order 42 rule 19
(1), είναι ουσιαστικά η αντίστοιχη της παραγράφου (b) του θεσμού 7 της Διαταγής 40 και ομιλεί για την αναστολή εκτέλεσης. Δεν έχουν ακριβώς το ίδιο λεκτικό. Το rule 19 προνοεί ως ακολούθως: «
(1)Where a judgment is given or an order made for the payment of money by any person and the Court or a Judge is satisfied on application made at the time of the judgment or order or at any time thereafter by the judgment debtor or other party liable to execution that there are special circumstances which render it inexpedient to enforce the judgment or order or that the judgment debtor is unable from any cause to pay the money, then notwithstanding anything in Rule 17, 17A or 18 of this Order, the court or Judge may by order stay execution of the judgment or order by writ of fieri facias either absolutely or for such period and subject to such conditions as the Court or Judge thinks fit.» [δική μου υπογράμμιση] Στο Annual Practice 1958, στη σελίδα 1016, κάτω από την επικεφαλίδα 'The Court or Judge may by order stay execution', αναφέρονται τα ακόλουθα: «The only grounds on which under the above Rule the Court can stay execution on a judgment or order for payment of money are either that there are special circumstances which render it inexpedient to enforce the judgment or order or that the judgment debtor is unable from any cause to pay the money». [δική μου υπογράμμιση] Είναι η κρίση μου ότι παρά την απουσία παρόμοιου περιορισμού στην παράγραφο (b) του θεσμού 7 της Διαταγής 40, είναι περιορισμένες οι περιπτώσεις στις οποίες το Δικαστήριο δύναται να αναστείλει εκτέλεση απόφασης. Η αντίστοιχη Αγγλική πρόνοια επιβεβαιώνει το πνεύμα των Θεσμών αναφορικά μ' αυτό το θέμα, όπως φαίνεται και από τη νομολογία που ερμήνευσε άλλες κανονιστικές και νομοθετικές διατάξεις αναφορικά με την αναστολή εκτέλεσης. Βλέπετε σχετικά Thorn Domestic Appliances v. Alpan (Takis Bros) Ltd.,
(1983)2 J.S.C. 544, όπου στη σελίδα 553, ο έντιμος Δικαστής κ. Ι. Πογιατζής, είπε: «Even before, however, express reference to "special circumstances" was first made in R.S.C. Order 47, r.1
(1)(a), though the matter was one in the absolute discretion of the Court, an order for stay of execution was not made in the absence of special circumstances shown.» Ακριβώς στην εν λόγω υπόθεση, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κάτω από τη Δ.35 θ. 18, κατ' αναλογίαν διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κάτω από την Δ.40 θ.7(b), εφόσον και στις δύο περιπτώσεις, το αντικείμενο είναι η αναστολή εκτέλεσης απόφασης και εφόσον, για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος αναστολής, πρέπει να καταδειχθούν ειδικές περιστάσεις (σελίδα 553). Είναι η κρίση μου ότι δεν έχουν καταδειχθεί ειδικές περιστάσεις στην ενώπιον μου υπόθεση που να συνηγορούν υπέρ της αναστολής ή της ακύρωσης ουσιαστικά, της καταβολής στους Καθ' ων η Αίτηση της επιδικασθείσας υπέρ των αποζημίωσης. Περαιτέρω, είναι η κρίση μου ότι η πιο πάνω διάταξη δεν δύναται να αποτελέσει βάση για τις θέσεις των Αιτητών, όπως αυτές φαίνονται στην υπό εξέταση αίτηση, αφού η αναστολή εκτέλεσης που προνοείται αφορά το χρόνο έκδοσης της απόφασης ή του διατάγματος. Διαταγή 40 θεσμός 11 και άρθρο 47 του Ν.14/60: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται επίσης στον θεσμό 11 της Διαταγής 40 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος προνοεί ως ακολούθως: «Any party against whom judgment has been given or an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just.» Οι Αιτητές δεν ισχυρίζονται ότι υπάρχουν οποιαδήποτε γεγονότα τα οποία έλαβαν χώραν πριν την έκδοση της απόφασης της 25.4.2016, τα οποία δεν κατέστη δυνατόν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου στο δικόγραφο τους. Ο θεσμός 11 σχετίζεται με την αναστολή εκτέλεσης Δικαστικής απόφασης ή Διατάγματος όπου έχει καταχωριστεί Έφεση, κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Ιωσηφάκης v. Αριστοδήμου
(1990)1 Α.Α.Δ. 284, όπου στη σελίδα 288, ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Πικής, λέγει: «Αφετέρου, η δικαιοδοσία η οποία παρέχεται από τις πρόνοιες της Δ.40, κ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την αναστολή εκτέλεσης, περιορίζεται στα θέματα τα οποία εξειδικεύονται από τις διατάξεις της και τα οποία δεν αφορούν την παρούσα αίτηση. Όπως έχει επισημανθεί στην Stavrou & Another v. Christopoulos
(1985)1 Α.Α.Δ. 449, η πιο πάνω διάταξη δεν παρέχει ευχέρεια αναστολής διαδικασίας άλλη από εκείνη η οποία αποτελεί το αντικείμενο της έφεσης.» Ακόμα, η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στο άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Σχετική είναι η αυθεντία Stavrou v. Christopoulos
(1985)1 C.L.R. 449, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε έφεση εναντίον απόφασης πρωτόδικου Δικαστηρίου σε αίτηση για την αναστολή εκτέλεσης διατάγματος έξωσης το οποίο εκδόθηκε εκ συμφώνου. Η αίτηση βασιζόταν, όπως και η παρούσα, στην Δ. 40 θ.11 και στο άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Στη σελίδα 451 ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Πικής, είπε: «O.40 r.11 is specifically intended to confer jurisdiction to stay a judgement or order pending the determination of an appeal in the proceedings. It is therefore irrelevant to the present proceedings. Nor does s.47 of the Courts of Justice Law confer jurisdiction to impeach in the way sought in this proceedings the finality of a judgement." Συνεπώς, ούτε η Δ. 40 θ.11, ούτε το άρθρο 47 βοηθούν τους Αιτητές στην υπό εξέταση αίτηση. Δεν θα υπεισέλθω σε εξέταση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και της σχετικής νομολογίας, εφόσον ουσιαστικά δεν ζητείται προσωρινό διάταγμα με την υπό εξέταση αίτηση. Κατάληξη: Δεν υπάρχει οποιαδήποτε νομοθετική ή δικονομική πρόνοια που να υποστηρίζει το αίτημα των Αιτητών, όπως αυτό διαμορφώνεται στην παράγραφο (Α) της αίτησης τους. Περαιτέρω, αναφορικά με το ενοίκιο ή ενδιάμεσο όφελος του μηνός Σεπτεμβρίου 2016, ούτε στο πρακτικό ημερομηνίας 25.4.2016 έγιναν οποιεσδήποτε δηλώσεις ή διευθετήσεις από τα μέρη, ούτε στη συνταγμένη απόφαση υπάρχει σχετική πρόνοια. Οι Αιτητές δεν χάνουν το δικαίωμα τους να το διεκδικήσουν, εφόσον η κατοχή παραδόθηκε μετά την 1.9.2016, αλλά όχι στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης. Επιπλέον, οι οποιεσδήποτε ζημιές στο επίδικο τις οποίες επικαλούνται, όχι μόνο δεν προβλέπονται στην απόφαση ημερομηνίας 25.4.2016, αλλά θα πρέπει να αποδειχθούν ενώπιον Δικαστηρίου και να αποδοθούν, για να υφίσταται υποχρέωση των Καθ' ων η Αίτηση να τις καλύψουν. Ούτε η παράγραφος (Β) δύναται να επιτύχει. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, οι λόγοι ένστασης επιτυγχάνουν και η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €10.000 - €50.000. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.»

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.