ΑΝΔΡΟΥΛΛΑΣ ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ν. ΗΡΑΚΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ κ.α., Αίτηση Αρ.Κ66/12, 19/5/2017

(1), 91Α, 91Γ, 91Ε, 91Στ, 91Η, Μέρος IX του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 ως έχει τροποποιηθεί, στη Δ. 48 θθ.2, 3, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη διακριτική ευχέρεια, τις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση της κας. Ανδρούλλας Καλλιμάχου Δημητρίου, εκ Λευκωσίας, της ιδίας ημερομηνίας. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι η Αιτήτρια στην Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Στις 24.4.2013 εκδόθηκε απόφαση στην Αίτηση υπέρ της ιδίας και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, για το ποσό των €33.000, το οποίο αντιπροσωπεύει οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από Δεκέμβριο 2010 έως Οκτώβριο 2012, προς €1.500 έκαστο, αφαιρούμενης της εγγύησης εκ €1.500, εντόκως προς 5,5% ετησίως από 5.12.2012 μέχρις εξοφλήσεως. Επίσης €103,17 τέλη Υδατοπρομήθειας για το επίδικο υποστατικό για την περίοδο κατά την οποία κατοχή είχαν οι Καθ' ων η Αίτηση, εντόκως προς 5,5% ετησίως από 5.12.2012 μέχρις εξοφλήσεως. Εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση επιδικάστηκαν επιπρόσθετα €763.- δικηγορικά έξοδα, πλέον έξοδα αίτησης για υποκατάστατης επίδοσης €290.- εντόκως προς 5,5% ετησίως από 5.12.2012 μέχρι; εξοφλήσεως επί ποσού €763.-, πλέον €42.- έξοδα εκδόσεως της απόφασης. Έναντι της πιο πάνω απόφασης δεν πληρώθηκε οποιοδήποτε ποσό μέχρι σήμερα και έτσι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 εξακολουθούν να οφείλουν ολόκληρα τα πιο πάνω ποσά. Οι Καθ' ων η Αίτηση διαθέτουν κινητή και ακίνητη περιουσία για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους τους, εργάζονται και/ή έχουν άλλα εισοδήματα και έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώνουν το εξ αποφάσεως χρέος τους με μηνιαίες δόσεις εκ €300.- έκαστος, αν διαταχθούν από το Δικαστήριο να πράξουν. Ιστορικό: Όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, ερήμην τους, την 24.4.2013, ως παρατίθεται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση (βλέπετε πιο πάνω). Την 13.3.2017, εκδόθηκε μονομερώς σε αίτηση της Αιτήτριας, προσωρινό Διάταγμα απαγορεύον οποιεσδήποτε καταδολιευτικές μεταβιβάσεις της κινητής και/ή ακίνητης περιουσίας που είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, μέχρι εκδίκασης της υπό εξέταση αίτησης έρευνας. Την 24.4.2017, το Διάταγμα κατέστη απόλυτο μέχρι την έκδοση απόφασης στην υπό εξέταση αίτηση έρευνας. Επειδή η υπό εξέταση αίτηση όχι μόνο δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, αλλά πρόκειται για αίτηση μετά την απόφαση και η ουσία έχει εξεταστεί, ερμηνεύοντας τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν ήταν αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Προφορική μαρτυρία: Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 δεν καταχώρισαν ένσταση και κατέθεσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Εξετάστηκαν δε από το Δικαστήριο και αντεξετάστηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας. Καθ' ου η Αίτηση 1: Ο κ. Ηρακλής Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι είναι 55 ετών, νυμφευμένος και έχει 4 ενήλικα τέκνα, ετών 30, 28, 23 και

1. Έχει φοιτήσει σε Τεχνική Σχολή, μέχρι την Δ' τάξη. Η σύζυγος του εργάζεται ως φροντίστρια σε γηροκομείο, με μισθό €750.- μηνιαίως. Η δική του εργασία έκλεισε πριν τέσσερα χρόνια. Είναι εγγυητής του αδελφού του. Πωλούσαν αυτοκίνητα από το 2008 έως το
2. Προηγούμενα, εργάστηκε ως κτίστης και εργάτης. Τώρα είναι άνεργος και συντηρείται από τα παιδιά του, τα οποία εργάζονται όλα. Του δίνουν €50.- το μήνα. Ο κ. Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι δεν λαμβάνει ανεργιακό επίδομα επειδή εργάζεται η σύζυγος του. Για τον ίδιο λόγο, δεν δικαιούται το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. Ο κ. Κωνσταντίνου διαμένει σε ιδιόκτητο σπίτι. Πληρώνει δόση σε ένα δάνειο που έχει. Δεν διαθέτει αυτοκίνητο. Τα αυτοκίνητα που φαίνονται εγγεγραμμένα στο όνομα του και του υποδείχθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας, είναι όλα διαγραμμένα και κατεστραμμένα και είναι 30, 40 ετών. Δεν εκδόθηκε γι' αυτά άδεια κυκλοφορίας για πολλά χρόνια. Δεν τα έχει ο ίδιος και κάλεσε τον συνήγορο της Αιτήτριας να τα πάρει. Η αναφορά ήταν στα αυτοκίνητα που φαίνονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 6.3.2016, στα πλαίσια της οποία εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα (βλέπετε πιο πάνω). Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 κατέθεσε ότι έχει ακίνητη περιουσία, η οποία είναι υποθηκευμένη. Δεν αρνήθηκε το χρέος του προς την Αιτήτρια αλλά αρνήθηκε το ύψος του. Υπάρχουν πρόστιμα εναντίον του για τα οποία πληρώνει στην Αστυνομία €50.- μηνιαίως, εδώ και δύο χρόνια. Κατέθεσε σχετικά επιστολή του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 10.10.2016 (Τεκμήριο 4). Επανερχόμενος στα αυτοκίνητα τα οποία πωλούσαν μέχρι το 2012, κατέθεσε ότι τα έχουν επιστρέψει στους ιδιοκτήτες του όταν έκλεισε η επιχείρηση τους. Δεν ήταν δικά τους, τα πωλούσαν και έπαιρναν προμήθεια. Ο κ. Ηρακλής Κωνσταντίνου (Πεγιώτης) κατέθεσε Δελτίο Εγγραφής Υποψηφίου στο Επαρχιακό Γραφείο Εργασίας (Τεκμήριο 1) και Κατάσταση Λογαριασμού από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λτδ αναφορικά με οφειλή του για δάνειο που τερματίστηκε, ύψους σήμερα €143.922, 72 (Τεκμήριο 2). Κατέθεσε επίσης Κατάσταση Λογαριασμού του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λευκωσίας Λτδ στο όνομα του και στο όνομα της συζύγου του, που αφορά οφειλή για δάνειο ύψους σήμερα €71.256,57, για το οποίο φαίνεται ότι γίνονται μηνιαίες καταθέσεις σε μετρητά, μεταξύ €300.- και €550.- (Τεκμήριο 3). Καθ' ου η Αίτηση 2: Ο κ. Ανδρέας Κωνσταντίνου κατέθεσε ότι είναι 53 ετών και είναι διαζευγμένος. Μορφώθηκε μέχρι την Β' τάξη Γυμνασίου. Έχει 7 παιδιά και πληρώνει διατροφή για το μικρότερο παιδί, που είναι 11 ετών, €200.- μηνιαίως δυνάμει Διατάγματος Δικαστηρίου. Πληρώνει επίσης €50.- μηνιαίως στην Αστυνομία για πρόστιμα. Παρουσίασε σχετική επιστολή του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 27.1.2017 (Τεκμήριο 11). Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν εργάζεται και λαμβάνει το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (Τεκμήριο 5), ύψους €480.- Δεν έχει κινητή περιουσία αλλά διαθέτει ακίνητα. Ο κ. Κωνσταντίνου είπε στον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας ότι του υπογράφει για να εκποιήσει τα ακίνητα που είναι εγγεγραμμένα στο όνομα του, εάν τον απαλλάσσει η Αιτήτρια. Δεν μπορεί να ζήσει με όσα του μένουν από το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και τυγχάνει υποστήριξης από τη σύντροφο του, με την οποία συζεί. Η συγκεκριμένη κοπέλα του δίνει περίπου €100.- μηνιαίως και κινείται με το δικό της αυτοκίνητο. συμβία του. Όταν του επιδείχθηκαν τα αυτοκίνητα που φαίνονται εγγεγραμμένα επ' ονόματι του, είπε στον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας να του υπογράψει για να τα πάρει. Επέμενε ότι τα εν λόγω αυτοκίνητα είχαν πάει για παλιοσίδερα. Ήταν μεν δικά του αλλά σήμερα δεν τα έχει. Είχε πάρει άδεια να τα διαλύσει. Τα αυτοκίνητα τους τα έφερναν για να τα πουλήσουν και έπαιρναν προμήθεια. Έπαιρνε αυτοκίνητα παλιά και τα κατέστρεφε. Τον υποχρέωναν οι ιδιοκτήτες να τα γράψει στο όνομα του πριν καταστραφούν. Το Κράτος εκδίδει πιστοποιητικό καταστροφής οχημάτων. Ο κ. Ανδρέας Κωνσταντίνου (Πεγειώτης ή Πεγιώτης) κατέθεσε Κατάσταση Λογαριασμού από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λτδ, αναφορικά με δάνειο στο όνομα του, ύψους σήμερα €28.251,68, για το οποίο φαίνεται ότι δεν γίνονται πληρωμές (Τεκμήριο 6). Κατέθεσε επίσης Κατάσταση Λογαριασμού του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λευκωσίας Λτδ στο όνομα του και του Δημήτρη Πεγιώτη, αναφορικά με δάνειο που έχει τερματιστεί, ύψους σήμερα €176.959,09 (Τεκμήριο 7). Κατέθεσε επίσης δύο Καταστάσεις Λογαριασμού του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης, του 2015, αναφορικά με ένα στεγαστικό δάνειο στο όνομα του και τρίτου προσώπου, ύψους €122.449,22 και αναφορικά με εμπιστεύματα πολυτέκνων στο όνομα του και τρίτου προσώπου, με χρεωστικό υπόλοιπο €57.151,03 (Τεκμήριο 8). Σύμφωνα με το Τεκμήριο 9, το στεγαστικό δάνειο αφορά αγορά οικίας και έγινε το 2006 με λήξη το 2026 και μηνιαίο τόκο μέχρι το τέλος του 2015, €388,04, ενώ ο δεύτερος λογαριασμός αφορά και πάλιν αγορά οικίας, έγινε το 2006 με λήξη το 2026 και ο μηνιαίος τόκος μέχρι το τέλος του 2015 ήταν €1,
3. Ο κ. Κωνσταντίνου κατέθεσε επίσης αντίγραφο Διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημερομηνίας 10.10.2016, με το οποίο τροποποιήθηκε προηγούμενο Διάταγμα του Δικαστηρίου, ώστε ο κ. Κωνσταντίνου να καταβάλλει το ποσό των €200.- από 1.11.2016 ως διατροφή για την ανήλικη θυγατέρα του (Τεκμήριο 10). Τόσο ο Καθ' ου η Αίτηση 1 όσο και ο Καθ' ου η Αίτηση 2, αξιολογούνται θετικά. Εμφανίστηκαν χωρίς δικηγόρο, προσκόμισαν έγγραφα για να υποστηρίξουν τα όσα κατέθεσαν, αναγνώρισαν το χρέος τους, δήλωσαν την επιθυμία τους να εξοφλήσουν, κατέδειξαν την αδυναμία τους να πληρώνουν τώρα οποιοδήποτε ποσό δια μηνιαίων δόσεων. Κρίνονται ως ειλικρινείς και η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή. Νομική πτυχή: Όπως έχω ήδη αναφέρει, η υπό εξέταση αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 82 μέχρι 91Η του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
4. Ο Νόμος αυτός τροποποιήθηκε με το Νόμο 134

(1)/99. Ο τελευταίος κατάργησε και αντικατέστησε τα Μέρη VIII και IX του βασικού Νόμου. Όμως η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ερμηνεύοντας τις καταργηθείσες διατάξεις, καθόρισε τις αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο δύναται να διατάξει εξ' αποφάσεως οφειλέτη να εξοφλήσει το χρέος του με περιοδικές πληρωμές. Στο βαθμό που η εξουσία για έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων δεν έχει επηρεαστεί από την τροποποίηση του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, θεωρώ τη νομολογία αυτή δεσμευτική για σκοπούς της παρούσας αίτησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε σε αριθμό αποφάσεων το θέμα αιτήσεων αποπληρωμής εξ' αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις (σύμφωνα με το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6, τόσο πριν όσο και μετά που αυτό τροποποιήθηκε από τον Ν. 134

(1)/99). Αναφέρω ενδεικτικά τις αποφάσεις Anestos Adamou Kokoni v. Ioannides

(1963)2 C.L.R. 548, Rolandis, Louca & Soteriades Ltd. v. Koutsiou

(1970)1 C.L.R. 25, National Bank of Greece v. Trihinas

(1976)2 J.S.C. 411, Chrysostomou v. Athanasiou

(1981)1 C.L.R. 669, Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686, Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλαμπίδη

(1989)1 Α.Α.Δ. 556, Μιχαήλ v. Λαϊκής Τράπεζας (Χρημ.) Λτδ

(1993)1 Α.Α.Δ. 812, Μιχαήλ κ.α. v. Α/φοί Πούλλου Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 1759, Χριστάκη ή άλλως Παναγιώτου v. Μιχαήλ (πιο πάνω), Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου v. Ιακώβου

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου

(2000)1(Β) Α.Α.Δ 1034, Νικολάου Σοφία Βασιλείου v. Μάριος Μακρίδης,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 801, Γεώργιος Αρέστη v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1258, Προκοπίου κ.α. v. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ.

(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 310, Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ

(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 207, Στυλιανού v. Ανδρεάδη

(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 509, J. & M. PAPERCHASE LTD. v. Δωροϊδέα Λτδ

(2006)1 Α.Α.Δ. 1234 και Βασιλειάδης v. Τσουρή

(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 43. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Κωνσταντίνου (βλέπετε πιο πάνω), όπου στην σελίδα 1038 ο έντιμος Δικαστής κ. Σ. Νικήτας είπε: «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου.» Έχω αντλήσει καθοδήγηση από την υπόθεση National Bank of Greece v. Trihinas (βλέπετε πιο πάνω) όπου στη σελίδα 413, το Δικαστήριο είπε τα ακόλουθα: «In determining whether the debtor should be ordered to pay a judgement debt by monthly instalments and, if so, by what amount, a balance must be kept between the need to keep the instalments realistically within the means of the debtor, without at the same time frustrating the reasonable expectation of a creditor to receive his money back. Whereas a debtor must not be harassed by having to pay a debt, one must not gain the impression that a debtor will, without sufficient cause, be allowed to write off his obligations.» Έχω λάβει υπόψη το ύψος του εξ' αποφάσεως χρέους και το χρόνο που χρειάζεται για την αποπληρωμή του με μηνιαίες δόσεις. Σύμφωνα με την αυθεντία Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ. (πιο πάνω), στη σελίδα 689: «Πρέπει να επισημάνουμε ότι η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6 έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά την διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά όσο είναι σε θέση να αποπληρώσει με δόσεις το χρέος του. Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή εξ' αποφάσεως χρέους με δόσεις, μετά τον προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη, συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας καθώς και τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη.» Οι Καθ' ων η Αίτηση οφείλουν χρήματα για δάνεια από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αλλά εκτός από το Διάταγμα Διατροφής που αφορά τον Καθ' ου η Αίτηση 2, για €200.- μηνιαίως, δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία για την ύπαρξη άλλων δικαστικών αποφάσεων εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2, για τις οποίες να έχουν εκδοθεί διατάγματα αποπληρωμής χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Λαμβάνω υπόψη και υπολογίζω ότι αμφότεροι οι Καθ' ων η Αίτηση χρειάζονται τουλάχιστον €350.- (περίπου £200.-) μηνιαίως έκαστος, για την κάλυψη των βασικών αναγκών τους, όπως αυτές καθορίζονται από τη νομολογία. Ποσό £100.- μηνιαίως, κρινόμενο στα πλαίσια έφεσης, επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην αυθεντία Προκοπίου κ.ά. v. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ. (πιο πάνω), ενώ στην αυθεντία Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ (πιο πάνω), εγκρίθηκε ποσό £130.- για διατροφή και μετακίνηση του χρεώστη. Επειδή έχει περάσει κάποιο χρονικό διάστημα από τότε, υιοθετώ το αντίστοιχο του ποσού των £200.- Δεν πληρώνουν οποιοδήποτε ποσό ως ενοίκιο και δεν έχουν προσκομίσει οποιαδήποτε απόδειξη για την καταβολή ποσών για λογαριασμούς κοινής ωφελείας, χρήση τηλεφώνου, βενζίνη, ένδυση και υπόδηση, φάρμακα, τρόφιμα ή άλλα είδη. Σ' αυτό το σημείο, παραπέμπω στην αυθεντία Νικολάου v. Μακρίδη (πιο πάνω), στη σελίδα 804 [1]. Για τα ενήλικα παιδιά των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, δεν λαμβάνω οποιοδήποτε ποσό υπόψην. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μια απόφαση η οποία δεν έχει ικανοποιηθεί. Το βάρος απόδειξης ότι ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, το φέρει ο ίδιος (βλέπετε Βασιλειάδης v. Τσουρής (πιο πάνω, στη σελίδα 48 [2], σε σχέση με το άρθρο 84 εδάφια

(2)και

(3)(γ) του Κεφ. 6). Πρωταρχικό μέλημα του κάθε οικογενειάρχη και του κάθε γονέα είναι να ικανοποιεί τις άμεσες και καθημερινές ανάγκες της οικογένειας και των παιδιών του. Αλλά και βασικό μέλημα του κάθε ενός, πρέπει να είναι η ικανοποίηση των υποχρεώσεων του προς τρίτα πρόσωπα, και η απόρριψη της απαξίωσης προς τον γείτονα, που οδηγεί στην διάσπαση του κοινωνικού συνόλου. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 έχουν καθήκον να ικανοποιήσουν την υποχρέωση τους έναντι της Αιτήτριας, που απορρέει από και βασίζεται σε απόφαση Δικαστηρίου. Τα όσα ανέφεραν δεν τους απαλλάσσουν αυτόματα από τις υποχρεώσεις τους και δε σημαίνει ότι δε θα τους διατάξει το Δικαστήριο να πληρώνουν οποιοδήποτε ποσό προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους (βλέπετε σχετικά τις αυθεντίες Δημητρίου v. Περδίου

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1418 και McEwan v. McEwan

(1972)2 All ER 708). Προς το σκοπό της ικανοποίησης των υποχρεώσεων των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 έναντι της Αιτήτριας, καλούνται να καταβάλουν κάθε προσπάθεια, στο καλύτερο μέτρο των δυνατοτήτων τους. Από τα ενώπιον μου τεθέντα, κρίνω ότι δεν υπάρχει δυνατότητα αυτή τη στιγμή να εκδοθεί διάταγμα εναντίον είτε του Καθ' ου η Αίτηση 1 είτε του Καθ' ου η Αίτηση 2, για την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους τους στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση δια μηνιαίων δόσεων. Περαιτέρω, το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του οποιαδήποτε πληροφόρηση για τα ποσά τα οποία ήταν δυνατόν να κερδίζουν οι Καθ' ων η Αίτηση εάν εργάζονταν, δηλαδή για την εισοδηματική τους ικανότητα, εφόσον δεν έχει πληροφόρηση σχετικά με τις απολαβές τους από την τελευταία ή προηγούμενη εργασία τους, ώστε να βασιστεί για την έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος μηνιαίων δόσεων. Ίσως υπάρχει η δυνατότητα το εξ' αποφάσεως χρέος να εξοφληθεί ολόκληρο ή μέρος του, δια της εκποίησης κινητής και/ή ακίνητης περιουσίας. Το Δικαστήριο, στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, δεν έχει ενώπιον του αρκετές πληροφορίες αναφορικά με την ακίνητη ιδιοκτησία των Καθ' ων η Αίτηση και οποιαδήποτε άλλα συμφέροντα τυχόν υπάρχουν σ' αυτήν, τα οποία προηγούνται των δικαιωμάτων της Αιτήτριας δυνάμει της απόφασης του Δικαστηρίου. Το ίδιο ισχύει και για την κινητή περιουσία των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2. Αυτά μπορούν να αποτελέσουν το αντικείμενο άλλων αιτήσεων. Απόφαση: Ενόψει των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Υπό τις περιστάσεις κρίνω ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά καταβάλει τα δικά της έξοδα και εκδίδεται ανάλογη διαταγή. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] « Έχει νομολογηθεί ότι η εξόφληση εξ' αποφάσεως χρεών θα πρέπει να εντάσσεται μέσα σε όρια που επιτρέπουν ταυτόχρονα και την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Όμως, έχει επίσης τονιστεί ότι ένας οφειλέτης δεν μπορεί να αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις, άλλες από αυτές που έχουν σχέση με τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του και ταυτόχρονα να τις προβάλλει για να αποφύγει την πληρωμή του χρέους (Kokoni v. Ioannides

(1963)1 C.K.R. 468, και ΣΠΕ Αραδίππου v. Ιακώβου

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 2032). Η αξιοπρεπής διαβίωση του οφειλέτη λαμβάνεται υπ' όψιν από τη μία, αλλά και από την άλλη η ανάγκη για εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων και ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως δανειστή δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται.» [2] «Ο σκοπός της πιο πάνω νομοθετικής πρόνοιας, η οποία απορρίπτει την εισήγηση του εφεσείοντος είναι πασιφανής. Ο εξ' αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ' αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ' αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Έτσι το βάρος απόδειξης ότι ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του. Ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική του δυνατότητα να πληρώνει μηνιαίως. Ο εξ' αποφάσεως πιστωτής μπορεί επίσης να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία έχει που αφορούν την περιουσία του εξ' αποφάσεως χρεώστη. Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου θα πρέπει να εφαρμόζονται. Στις αστικές υποθέσεις η περιουσία του εξ' αποφάσεως χρεώστη βαρύνεται με το ποσό που οφείλεται δυνάμει της δικαστικής απόφασης προς όφελος του εξ' αποφάσεως πιστωτή. Θεωρείται δηλαδή στην πράξη πως μέρος της περιουσίας και των εισοδημάτων του εξ' αποφάσεως χρεώστη ανήκουν στον εξ' αποφάσεως πιστωτή, μέχρι την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους.»