← Κύπρος

Μάρως Λουκαίδου ν. Ανδρέα Καραγιώργη, Αίτηση Αρ.:Κ32/13, 19/5/2017

Μάρως Λουκαίδου ν. Ανδρέα Καραγιώργη, Αίτηση Αρ.:Κ32/13, 19/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Κ. Φραγκούδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ.:Κ32/13 Μεταξύ: Μάρως Λουκαίδου Αιτήτριας και Ανδρέα Καραγιώργη Καθ' ου η Αίτηση ------------------------------------------------------------------------------------------ 19.5.2017 Για την Αιτήτρια: κ. Λ. Λουκαίδης για κ.κ. Λουκής Γ. Λουκαίδης & Σία Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κα. Ασπ. Κ. Ευσταθίου για κ. Ευστάθιο Κ. Ευσταθίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 20.5.2013 και μ' αυτήν η Αιτήτρια εξαιτείται ως ακολούθως: «(Α) Απόφαση του Δικαστηρίου καταβολής υπό των Καθ' ης η αίτηση των €2750 οφειλομένων ενοικίων από Φεβρουάριο 2012 μέχρι Ιούνιο

  1. (Β) Γενικές και/ή Ειδικές Αποζημιώσεις και/ή €2750 υπόλοιπο ενοικίων από το Φεβρουάριο 2012 μέχρι τον Ιούνιο του 2012 δυνάμει και/ή για παράβαση ενοικιαστηρίου εγγράφου. (Γ) €134,33 οφειλόμενο ποσό υδατοπρομήθειας και/ή αποζημιώσεις σε σχέση με την καταβολή εκ μέρους της Ενάγουσας δικαιώματος υδατοπρομήθειας τα οποία ο Εναγόμενος όφειλε να πληρώσει δυνάμει της ενοικίασης και ή για παράβαση της σύμβασης ενοικίασης και ή τα οποία η Αιτήτρια πλήρωσε για λογαριασμό της και δικαιούται δυνάμει οιονεί σύμβασης. (Δ) Έξοδα αιτήσεως πλέον Φ.Π.Α.» Η ισχυρίζεται ότι είναι ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος Α1, στην οδό Ανδρέα Αραούζου 5, 1076, στη Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο διαμέρισμα»), ισχυρισμός που είναι παραδεκτός. Η Αιτήτρια ενοικίασε το επίδικο στον Καθ' ου η Αίτηση δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας κατά ή περί την 16.5.2009 και διάρκεια ενοικίασης ενός έτους. Σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου, ένα μήνα πριν από τη λήξη της υποχρεώσεως ενοικιάσεως, εάν τα συμβαλλόμενα μέρη δεν ειδοποιήσουν γραπτώς περί της λήξεως, τότε η υποχρέωση ενοικιάσεως θα ισχύει για ακόμα ένα έτος. Το συμβόλαιο ενοικίασης συνέχισε για ακόμα ένα έτος, ήτοι μέχρι και το Μάιο
  2. Με τη λήξη του έτους ο Καθ' ου η Αίτηση συνέχισε να κατέχει το επίδικο μέχρι και τον Ιούνιο
  3. Ο Καθ' ου η αίτηση κατείχε το επίδικο με την υποχρέωση καταβολής του ποσού των €550 μηνιαίως. Αρχικά το συμβόλαιο ήταν για €500.- μηνιαίως, ποσό το οποίο αυξήθηκε σε €550.- μηνιαίως από 16.5.
  4. Ο Καθ' ου η Αίτηση, αν και χρησιμοποιούσε το επίδικο διαμέρισμα μέχρι τον Ιούνιο 2012, το εγκατέλειψε απροειδοποίητα, παραβιάζοντας τη συμφωνία μεταξύ των μερών και αφήνοντας απλήρωτα ενοίκια. Η Αιτήτρια έστειλε μέσω των δικηγόρων της συστημένη επιστολή και μέσω επιδότη, κατά ή περί τον Ιούνιο 2012, με την οποία ζητούσε από τον Καθ' ου η Αίτηση την πληρωμή των οφειλομένων ενοικίων. Ο Καθ' ου η Αίτηση οφείλει να καταβάλει τα ενοίκια για τους μήνες από Φεβρουάριο 2012 μέχρι Ιούνιο 2012, που ανέρχονται στο ποσό των €2.
  5. Επίσης, ο Καθ' ου η Αίτηση έχει αφήσει απλήρωτο το ποσό των €134,33 για την κατανάλωση από τον ίδιο νερού και/ή το οποίο αφορά δικαιώματα υδατοπρομήθειας. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση καταχωρίστηκε αρχικά την 5.7.2013 και τροποποιημένη την 25.11.
  6. Μ' αυτήν ο Καθ' ου η Αίτηση εγείρει προδικαστικά ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται αρμοδιότητας να εκδικάσει την υπόθεση και ότι αρμόδιο είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Περαιτέρω και άνευ βλάβης των ανωτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται και απορρίπτει τις αιτούμενες θεραπείες. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η σύμβαση μεταξύ του και της Αιτήτριας δεν πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, άρθρο 77

(1)και το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν είναι το καθ' ύλην αρμόδιο Δικαστήριο για εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Η ενοικίαση του επίδικου διαμερίσματος γινόταν από μήνα σε μήνα και/ή η σύμβαση μεταξύ των μερών δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ουδέν ποσό οφείλει. Ανταπάντηση: Το δικόγραφο της Αιτήτριας καταχωρίστηκε την 2.12.
  1. Η Αιτήτρια αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση που περιλαμβάνονται στις παραγράφους Α και Γ της Απάντησης του και υιοθετεί το περιεχόμενο της Αίτησης της. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων είναι το αρμόδιο Δικαστήριο για να επιλύσει την παρούσα διαφορά και η σύμβαση ενοικίασης που συνάφθηκε μεταξύ των μερών είναι έγκυρη. Ο Καθ' ου η Αίτηση οφείλει να προβεί στην εξόφληση των οφειλομένων ποσών. Διαζευκτικά και άνευ βλάβης των όσων έχουν αναφερθεί, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι, ακόμη κι αν το έγγραφο της σύμβασης θεωρηθεί άκυρο, υπήρχε μεταξύ των μερών έγκυρη προφορική σύμβαση ενοικίασης και/ή έγκυρη σύμβαση μίσθωσης από μήνα σε μήνα. Ιστορικό: Την 22.5.2015 εκδόθηκε εκ συμφώνου Διάταγμα συνένωσης των Αιτήσεων αρ. Κ30/13, Κ31/13 και Κ32/13, για σκοπούς συνεκδίκασης τους. Ιθύνουσα ορίστηκε η υπόθεση Κ30/
  2. Αναφορικά με την Αίτηση Κ32/13, την 11.12.2015 με δήλωση της συνηγόρου της, η Αιτήτρια μείωσε την απαίτηση της από €2.750 σε €2.
  3. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτήτριας: Μοναδική μάρτυρας για την πλευρά της κατέθεσε η ίδια η Αιτήτρια, κα. Μάρω Λουκαίδου. Η κα. Λουκαίδου κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32
(1)/
  1. Η Αιτήτρια κατέθεσε ότι είναι η ιδιοκτήτρια των διαμερισμάτων Α1, Β1, Γ1 και Δ1 στην οδό Ανδρέα Αραούζου 5, 1076, στη Λευκωσία, τα οποία βρίσκονται σε ελεγχόμενη περιοχή και συγκεκριμένα, στο κέντρο της Λευκωσίας. Ενοικίασε τα διαμερίσματα στον κ. Ανδρέα Καραγιώργη. Τα διαμερίσματα με αριθμό Α1, Β1 και Γ1 αποτελούν το αντικείμενο των Αιτήσεων υπ' αριθμό Κ32/13, Κ 31/13 και Κ30/13, αντίστοιχα, ενώ το διαμέρισμα Δ1 αποτελεί αντικείμενο της Αγωγής Αρ.3145/
  2. Όσον αφορά το διαμέρισμα Α1, η κα. Λουκαίδου κατέθεσε ότι το ενοικίασε στον κ. Καραγιώργη, με έγγραφο ενοικίασης που υπογράφηκε μεταξύ τους, από 16.5.2009 με διάρκεια ενοικίασης ενός έτους. Ήταν ρητός και ουσιώδης όρος της μεταξύ των συμφωνίας, να καταβάλλει το μηνιαίο ενοίκιο, το οποίο ανερχόταν αρχικά σε €500.- Το ποσό αυξήθηκε σε €550.- από 16.5.
  3. Σύμφωνα με τους όρους του εγγράφου, ένα μήνα πριν τη λήξη της υποχρέωσης ενοικίασης εάν τα συμβαλλόμενα μέρη δεν ειδοποιούσαν γραπτώς περί της λήξεως της ενοικίασης, τότε θα ίσχυε για ακόμη ένα έτος. Με τη λήξη του έτους, ο κ. Καραγιώργης συνέχισε να κατέχει το υποστατικό, μέχρι και τον Ιούνιο
  4. Η πληρωμή των ενοικίων γινόταν με την κατάθεση του ποσού στον τραπεζικό λογαριασμό της Αιτήτριας. Από το Φεβρουάριο 2012 μέχρι τον Ιούνιο 2012, ο Καθ' ου η Αίτηση άφησε απλήρωτα ενοίκια ύψους €2.
  5. Η κα. Λουκαίδου, μέσω των δικηγόρων της, απέστειλε συστημένη επιστολή, καθώς και επιστολή μέσω επιδότη, με την οποία ζητούσε την πληρωμή των οφειλομένων ενοικίων. Επίσης, ο Καθ' ου η Αίτηση έχει αφήσει απλήρωτο το ποσό των €134,33 για την κατανάλωση νερού από τον ίδιο. Όσον αφορά το διαμέρισμα Β1, υπογράφηκε συμφωνία ενοικίασης με τον Καθ' ου η Αίτηση, με ημερομηνία έναρξης την 8.10.
  6. Η διάρκεια ενοικίασης συμφωνήθηκε ότι θα ήταν για ένα έτος. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατείχε το αναφερόμενο υποστατικό με την υποχρέωση καταβολής του ποσού των €580.- μηνιαίως. Ήταν ρητός όρος της συμφωνίας μεταξύ των μερών ότι, σε περίπτωση οποιασδήποτε καθυστέρησης στην καταβολή του ενοικίου ή μέρους αυτού, ο ενοικιαστής θα επιβαρύνεται με τόκο προς 9% ετησίως. Με τη λήξη του ενός έτους ο Καθ' ου η Αίτηση συνέχισε να κατέχει το διαμέρισμα και να πληρώνει το συμφωνηθέν ενοίκιο. Η πληρωμή των ενοικίων γινόταν με κατάθεση στον τραπεζικό λογαριασμό της Αιτήτριας. Ο Καθ' ου η Αίτηση χρησιμοποιούσε το επίδικο διαμέρισμα μέχρι το Φεβρουάριο
  7. Ένα μήνα προηγουμένως, είπε στην Αιτήτρια ότι θα το εγκαταλείψει. Πράγματι, έφυγε την 1.3.2012, αφήνοντας απλήρωτα τα ενοίκια για τους μήνες Δεκέμβριο 2011-Φεβρουάριο
  8. Τον Ιούνιο 2012, η Αιτήτρια απέστειλε μέσω των δικηγόρων της συστημένη επιστολή, καθώς και μέσω επιδότη και ζήτησε την πληρωμή των οφειλομένων ενοικίων, ύψους €1.
  9. Ο Καθ' ου η Αίτηση έχει αφήσει απλήρωτο το ποσό των €110,73 για την κατανάλωση νερού από τον ίδιο. Το διαμέρισμα Γ1 ενοικιάστηκε στον Καθ' ου η Αίτηση από την 8.7.2009, με διάρκεια ενοικίασης ενός έτους. Τα μέρη υπέγραψαν συμφωνία ενοικίασης. Ως ενοίκιο συμφωνήθηκε το ποσό των €506.- μηνιαίως, ήτοι €6.072 ετησίως. Ήταν ρητός όρος της μεταξύ τους συμφωνίας ότι σε περίπτωση οποιασδήποτε καθυστέρησης στην καταβολή του ενοικίου ή μέρους αυτού, ο ενοικιαστής θα επιβαρύνεται με τόκο προς 9% ετησίως. Με τη λήξη του ενός έτους, ο Καθ' ου η Αίτηση συνέχισε να κατέχει το διαμέρισμα και να πληρώνει το συμφωνηθέν ενοίκιο. Η πληρωμή γινόταν με κατάθεση στον τραπεζικό λογαριασμό της Αιτήτριας. Ο Καθ' ου η Αίτηση χρησιμοποιούσε το διαμέρισμα μέχρι το Φεβρουάριο
  10. Ένα μήνα πριν, προειδοποίησε την Αιτήτρια ότι θα το εγκαταλείψει. Έφυγε πράγματι την 1.3.2012, αφήνοντας απλήρωτα τα ενοίκια για τους μήνες Δεκέμβριο 2011-Φεβρουάριο
  11. Η κα. Λουκαίδου έστειλε μέσω των δικηγόρων της συστημένη επιστολή, και μέσω επιδότη, κατά τον Ιούνιο 2012, με την οποία ζητούσε από τον Καθ' ου η Αίτηση την πληρωμή των οφειλομένων ενοικίων που είναι €1.
  12. Επίσης, ο Καθ' ου η Αίτηση έχει αφήσει απλήρωτο το ποσό των €148,77 για την κατανάλωση νερού από τον ίδιο. Η κα. Λουκαίδου κατέθεσε ότι ζήτησε από τον Καθ' ου η Αίτηση πολλές φορές να της πληρώσει τα ενοίκια των διαμερισμάτων. Άρχισε να αφήνει απλήρωτα ενοίκια από το 2010 και μετά από προτροπές της Αιτήτριας, πλήρωνε σταδιακά και με καθυστέρηση, διάφορα ποσά. Ο Καθ' ου η Αίτηση είχε ενοικιάσει το διαμέρισμα Δ1, με συμφωνία ενοικίασης αρχομένης την 1.10.2011, για το ποσό των €400.- μηνιαίως. Σε σχέση με το εν λόγω υποστατικό, έχουν παραμείνει απλήρωτα ενοίκια €2.000, που αφορούν τους μήνες Φεβρουάριο - Ιούνιο 2012, αλλά αποτελούν αντικείμενο της Αγωγής αρ. 3145/
  13. Η κα. Λουκαίδου κατέθεσε καταστάσεις του τραπεζικού λογαριασμού της, όπου φαίνονται τα ποσά που πλήρωσε ο Καθ' ου η Αίτηση, καθώς και Πίνακα που ετοιμάστηκε με βάση την κατάσταση του λογαριασμού, με τα ποσά που πλήρωσε ο Καθ' ου η Αίτηση για ενοίκια, από το 2009 μέχρι το 2012 που κατείχε τα διαμερίσματα. Ισχυρίστηκε ότι, όπως φαίνεται, πλήρωνε τα ενοίκια και ξεκίνησε να αφήνει απλήρωτα ποσά από τον Ιούνιο 2011 και έπειτα. Για το διαμέρισμα Α1, από το οποίο αποχώρησε τον Ιούνιο 2012, ο Καθ' ου η Αίτηση πλήρωσε κάποια ποσά μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου 2012, όπως φαίνεται στον Πίνακα, αλλά τα ποσά που πλήρωνε ήταν μαζί με το διαμέρισμα Δ1, για το οποίο κατέβαλλε το ποσό των €400, ενώ για το Α1 το ποσό των €
  14. Η Αιτήτρια κατέθεσε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει μέχρι σήμερα καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά ενοικίων για κανένα από τα επίδικα διαμερίσματα. Κατά την αντεξέταση της, η Αιτήτρια κατέθεσε ότι τα ακίνητα στα οποία ευρίσκονται τα επίδικα υποστατικά κτίστηκαν περί το 1965-
  15. Η Αιτήτρια γνώριζε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση μετενοικίαζε τα διαμερίσματα σε διάφορα πρόσωπα, ως δωμάτια και εισέπραττε €200.- για το κάθε ένα. Ο Καθ' ου η Αίτηση εργαζόταν σε εταιρεία όπου εργάζονταν αλλοδαποί και επί τη ευκαιρία, τους ενοικίαζε και έβγαζε κέρδος. Είχε πει στην Αιτήτρια ότι θα χρειαζόταν τα υποστατικά γιατί υπάρχουν πρόσωπα εκεί που εργάζεται που θα έμεναν μέσα. Έκανε ο ίδιος το συμβόλαιο για να είναι και η Αιτήτρια σίγουρη, είσπραττε από τα τρίτα πρόσωπα και την πλήρωνε μικρότερο ποσό. Η διευθέτηση αυτή και το γεγονός ότι δεν διέμενε ο ίδιος μέσα, ήταν σε γνώση της. Η διευθέτηση για την μετενοικίαση ήταν προφορική. Η Αιτήτρια δέχθηκε υποβολή ότι δια της συμπεριφοράς της συγκατατέθηκε να διαμένουν και να κατέχουν τρίτα πρόσωπα, αλλοδαποί, τα επίδικα διαμερίσματα. Η ίδια δεν έστειλε άλλη επιστολή στον Καθ' ου η Αίτηση και δεν προέβη σε τερματισμό των συμβολαίων, ο Καθ' ου η Αίτηση την ειδοποίησε ότι θα φύγει. Η κα. Λουκαίδου κατέθεσε ότι ο ίδιος ο κ. Καραγιώργης επιθυμούσε να γίνεται η πληρωμή με κατάθεση στην τράπεζα, για να φαίνεται ότι πλήρωσε. Για τις πληρωμές του Καθ' ου η Αίτηση, στις καταστάσεις λογαριασμού φαίνεται ότι είναι «ενοίκιο Α. Καραγιώργη», εκτός από μερικές τις οποίες η Αιτήτρια δεν μπορούσε να προσδιορίσει κατά την αντεξέταση της και ήθελε χρόνο να διεξέλθει τις καταστάσεις λογαριασμού για να καταλάβει εάν πληρωμές που δεν γράφουν το όνομα του έγιναν από τον Καθ' ου η Αίτηση, επειδή έχει και άλλα υποστατικά ενοικιασμένα και βλέπει τη διαφορά. Η ίδια ξέρει τι κατέθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση και λόγισε ποσά για τα οποία δεν υπάρχει το όνομα του στην κατάθεση. Οι πληρωμές που αναφέρονται στο Τεκμήριο 12, έχουν γίνει. Ο Καθ' ου η Αίτηση ποτέ δεν πλήρωσε την Αιτήτρια με μετρητά. Αναφορικά με τις οφειλές για κατανάλωση νερού, η Αιτήτρια κατέθεσε ότι το κάθε διαμέρισμα έχει ξεχωριστό μετρητή. Το Α1 τον μετρητή αρ. 155721, το Β1 τον μετρητή αρ. 309159 και το Γ1 τον μετρητή αρ.
  16. Το όνομα Κινοσίδη Ρωξάνη που φαίνεται στο Τεκμήριο 6, είναι το όνομα προηγούμενης ενοικιάστριας. Το ίδιο ισχύει και για το όνομα Δημήτριος Μαύρελος στο Τεκμήριο
  17. Το Τεκμήριο 3 αναφέρει το όνομα του Καθ' ου η Αίτηση επειδή δήλωσε το λογαριασμό στο όνομα του. Κατά την αντεξέταση της, η Αιτήτρια φανερά μπερδεύτηκε σε σχέση με τις πληρωμές ενοικίων και ζήτησε να της δοθεί χρόνος να τις διέλθει ξανά. Επέμενε όμως ότι η κατάσταση πληρωμών την οποία ετοίμασε, ήταν ορθή. Λαμβάνουμε βεβαίως υπόψην ότι είδαμε και ακούσαμε μία κυρία κάποιας ηλικίας, η οποία έδειξε ότι χρειάζεται να τακτοποιήσει τα έγγραφα της για να είναι σε θέση να τα ελέγξει. Αυτό από μόνο του, δεν οδηγεί σε συμπέρασμα ότι δεν έλεγε την αλήθεια. Πράγματι, φαίνεται ότι η σύγχυση της κας. Λουκαίδου ήταν προσωρινή, επήλθε λόγω της αντεξέτασης και της αμφισβήτησης της στο εδώλιο του μάρτυρα, αλλά μία προσεκτική εξέταση της γραπτής και προφορικής της μαρτυρίας σε συνάρτηση με τα έγγραφα τα οποία προσκόμισε, καταδεικνύουν ότι είπε την αλήθεια και ότι γνώριζε τι έλεγε. Υποστήριξε επαρκώς τις θέσεις της και κρίνεται ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Καθ' ου η Αίτηση: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά του κατέθεσε ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση, κ. Ανδρέας Καραγιώργης. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν εργάζεται σήμερα, αλλά μεταξύ των ετών 2009 και 2012, ήταν υπεργολάβος σιδεράς οικοδομών. Γνωρίζει την Αιτήτρια, επειδή κάποτε μεσολάβησε να ενοικιάζουν κάποιοι γνωστοί του διαμερίσματα απ' αυτήν, στην οδό Ανδρέα Αραούζου 5, τα διαμερίσματα Α1, Β1, C1 και D
  18. Επρόκειτο για άτομα που δούλευαν κοντά του. Ο κ. Καραγιώργης αναγνώρισε την υπογραφή του στα Τεκμήρια 1, 4 και 7, συμβόλαια στα οποία αναφέρεται ο ίδιος ως ενοικιαστής. Εξήγησε ότι, αρχικά κάποιος που δούλευε κοντά του ήθελε να ενοικιάσει διαμέρισμα στο συγκεκριμένο μέρος, η Αιτήτρια γνώρισε τον Καθ' ου η Αίτηση και επειδή προτιμούσε να έχει τρίτα πρόσωπα να ενεργούν για λογαριασμό της όταν υπήρχε κάποιο πρόβλημα, θεώρησε καλό να ήταν μεσάζων ο Καθ' ου η Αίτηση. Η Αιτήτρια δεν δεχόταν να ενοικιάζει σε αγνώστους ή ξένους και της άρεσε να ρίχνει ευθύνες πάνω σε άλλους για να τρέχουν για τυχόν προβλήματα. Αν έβαζε εκεί ένα ξένο και αυτός εξαφανιζόταν, δεν θα μπορούσε να τον βρει, ενώ τον Καθ' ου η Αίτηση τον έβρισκε. Όμως, η κα. Λουκαίδου γνώριζε εξ' αρχής ότι θα έμεναν στα διαμερίσματα τρίτα πρόσωπα. Τον ίδιο τον βόλευε διότι είχε ένα συγκεκριμένο σημείο να μαζεύει τους υπαλλήλους κάθε μέρα, χωρίς να χάνει το χρόνο του μέσα στην πόλη. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατοικεί στο Δάλι και ποτέ δεν έμεινε στα επίδικα διαμερίσματα, ούτε είχε ρούχα ή προσωπικά αντικείμενα σ' αυτά. Τα πρόσωπα που διέμεναν στα επίδικα άλλαζαν και έρχονταν άλλοι. Ένα άτομο μπορούσε να μείνει 1 βδομάδα, 2 βδομάδες και μετά να φύγει, οπότε έφερναν κάποιον άλλο γνωστό τους. Η Αιτήτρια δεν γνώριζε αν άλλαζε κάποιο άτομο στο διαμέρισμα που ήδη ενοικίασε, αλλά τους έβλεπε κάποτε όταν κυκλοφορούσε στο κτίριο. Ο ίδιος ο κ. Καραγιώργης είχε σχέση μ' αυτούς τους εργάτες, όταν είχαν προβλήματα, όταν έπρεπε να πληρώσουν λογαριασμούς και τους οργάνωνε να τα μοιραστούν. Γι' αυτό έπρεπε να γνωρίζει τις ημερομηνίες που έμπαινε κάποιος σε ένα διαμέρισμα και πότε μετακινήθηκε σε άλλο. Όταν έρχονταν οι λογαριασμοί του ρεύματος και του νερού, ο κ. Καραγιώργης υπολόγιζε τις ημερομηνίες που έμεινε ο καθένας στο κάθε διαμέρισμα, έβγαζε την αναλογία που έπρεπε να πληρώσουν και τους έδινε ένα χαρτί με την αναλογία του κάθε ενός, για να σταματήσουν οι προστριβές μεταξύ τους. Η Αιτήτρια δεν είχε σχέση με όλους αυτούς, μόνο καμιά φορά ίσως να χρησιμοποιούσε κάποια κοπέλα να τις καθαρίζει. Γνώριζε όμως ότι στα διαμερίσματα δεν έμενε ο Καθ' ου η Αίτηση. Το ενοίκιο πληρωνόταν κάθε μήνα, είτε με κατάθεση επιταγής στην τράπεζα, είτε σε μετρητά όταν έβρισκε τον Καθ' ου η Αίτηση προσωπικά. Δεν έπαιρνε απόδειξη από την Αιτήτρια. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι οι σχέσεις του με την Αιτήτρια ήταν δύσκολες. Ερωτώμενος εάν γνωρίζει πότε έφυγαν οι ένοικοι του κάθε διαμερίσματος, ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι δεν γνωρίζει, όταν άρχισε η κρίση, άρχισαν να χάνονται τα άτομα που έπρεπε να πληρώσουν. Το τελευταίο διαμέρισμα που άδειασε ήταν το Δ1 και το πρώτο ίσως να ήταν το Α
  19. Η κα. Λουκαίδου αποφάσισε να κάνει ανακαίνιση στο κτίριο και επέμενε να βγουν όλοι έξω. Ο κ. Καραγιώργης δεν θυμόταν πότε έγινε η ανακαίνιση, αλλά γνωρίζει ότι η Αιτήτρια έβαλε αλλοδαπούς να κάμουν τις εργασίες, έχανε τα κλειδιά των διαμερισμάτων και κάθε μέρα τηλεφωνούσε να πάει ο Καθ' ου η Αίτηση να της ανοίξει, επειδή δεν ξέρει που είναι τα κλειδιά. Αυτό είχε γίνει όταν οι εργάτες στους οποίους είχε αναφερθεί, ήταν μέσα στα διαμερίσματα. Έτρεχαν ακόμα 5, 6 μήνες και άνοιγαν δωμάτια, έχαναν οι αλλοδαποί τα κλειδιά, ή τα έχανε η ίδια η Αιτήτρια, ή για να πετάξουν έπιπλα που ήταν μέσα. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι, το κτίριο ήταν παλιό και οτιδήποτε επιδιορθώσεις χρειάζονταν, τον παρακαλούσε η Αιτήτρια να τις κάμει και θα τον πληρώσει και κάθε 4, 5 μήνες επανερχόταν και του έλεγε ότι δεν θυμάται αν πλήρωσε με κατάθεση στην τράπεζα ή αν πλήρωσε την ίδια και να της βρει τις ημερομηνίες. Του έλεγε να τη θυμίσει ή να της δώσει χρήματα, αλλιώς σημαίνει ότι δεν την είχε πληρώσει. Αυτό γινόταν από την πρώτη ημέρα και όσα χρόνια ήταν στο κτίριο. Όταν πήγαιναν να ενοικιάσουν ένα διαμέρισμα, η Αιτήτρια έψαχνε τα κλειδιά και δεν τα έβρισκε και μπορούσε να περάσει και ενάμιση μήνας, τα ενοίκια να είναι πληρωμένα και να γυρεύουν τα κλειδιά για να μείνουν τα τρίτα πρόσωπα, που τελικά έμεναν σε άλλο διαμέρισμα μέχρι να τους δώσει τα κλειδιά του πρώτου η Αιτήτρια. Ο Καθ' ου η Αίτηση δήλωσε ότι για όσους μήνες έμεναν μέσα στα επίδικα οι αλλοδαποί εργάτες, ο ίδιος είχε καταβάλει όλα τα χρήματα που έπρεπε να καταβληθούν και ότι την πρώτη φορά που έγινε κάποια προστριβή και εξαφανίστηκαν 2, 3 από αυτούς, τους είπε ότι ο κάθε ένας που έφερνε φίλο του τα επίδικα, θα έφερε εκείνος ευθύνη για τις οικονομικές υποχρεώσεις του άλλου προσώπου, οπότε έτσι υπήρχε έλεγχος. Κατά την αντεξέταση του, ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι δεν υπενοικίαζε τα διαμερίσματα και δεν κέρδιζε χρήματα, μόνο βοηθούσε κάποια άτομα που ήθελαν να εξασφαλίσουν διαμονή κάπου. Δεν πλήρωνε ο ίδιος για τα διαμερίσματα, πλήρωναν τα άτομα που έμεναν μέσα, δίνοντας του τα χρήματα που αναλογούσαν στον κάθε ένα και ο ίδιος τα έδιδε της κας. Λουκαίδου. Ορισμένους από τους ενοίκους του γνώριζε ο ίδιος και άλλοι ήταν φίλοι των γνωστών του, που επίσης έμεναν στα επίδικα. Με την ίδια διαδικασία πλήρωνε και το νερό, του έδιδαν τα χρήματα ότι αναλογούσε στον κάθε ένοικο και πλήρωνε. Τον ίδιο τον βόλευε η τοποθεσία των επιδίκων για τους υπαλλήλους του και εκείνοι, όταν άρχισαν να μένουν εκεί, τους άρεσε, είναι απέναντι τα Υπουργεία και δεν ενοχλούσαν κανένα, οι δρόμοι ήταν άδειοι τα πρωινά, τα απογεύματα ήταν ήσυχη η γειτονιά. Όποιος ήξερε κάποιο γνωστό του που δεν είχε που να μείνει, τον έφερναν εκεί. Το όφελος του ιδίου ήταν η βολική περιοχή. Πλήρωνε την Αιτήτρια συνήθως με κατάθεση στην τράπεζα, ενώ 4, 5 φορές τις έδωσε μετρητά. Σταμάτησε να πληρώνει όταν έφυγαν από τα διαμερίσματα αλλά δεν θυμόταν πότε έφυγε, υπολογίζει από το έτος καταχώρησης της υπόθεσης, ότι ήταν το
  20. Εκείνο που θυμάται είναι ότι αρκετούς μήνες μετά που έφυγαν από τα επίδικα, τους τηλεφώνησε η κα. Λουκαίδου, να σηκώσουν ένα ερμάρι, όταν χάθηκαν τα κλειδιά, όπως είχε πει και στην κυρίως εξέταση του. Υποστήριξε ότι τα ενοίκια είναι όλα πληρωμένα. Ολίγον νεφελώδης ο ακριβής ρόλος του Καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με τη φυσική κατοχή των επίδικων διαμερισμάτων, αλλά κατ' ουσίαν, τα όσα ανάφερε σε σχέση με την ενοικίαση τους, την παραχώρηση κατοχής σε τρίτα πρόσωπα, την πληρωμή των ενοικίων μέσα στα χρόνια, την πληρωμή των λογαριασμών κοινής ωφελείας, τις αλλαγές στους ενοίκους των διαμερισμάτων, την παράδοση της κατοχής πίσω στην Αιτήτρια, τον έλεγχο που ο ίδιος ασκούσε, τη γνώση της Αιτήτριας, συνάδουν με τα όσα και η ίδια η Αιτήτρια κατέθεσε. Διαφωνούν οι διάδικοι ως προς την πλήρη εξόφληση των ενοικίων μέχρι την παράδοση της κατοχής στην Αιτήτρια. Δεν έχουμε πιστέψει τον κ. Καραγιώργη ότι εξόφλησε πλήρως την Αιτήτρια ή ότι εξόφλησε τα οφειλόμενα ενοίκια. Πραγματικά γεγονότα και ευρήματα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Η Αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια των διαμερισμάτων Α1, Β1 και Γ1, στην οδό Ανδρέα Αραούζου 5, 1076 Λευκωσία, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
  21. Τα επίδικα διαμερίσματα αποτελούν μέρος κτιρίου που συμπληρώθηκε πριν την 31.12.
  22. Η Αιτήτρια ενοικίασε το επίδικο διαμέρισμα Α1 στον Καθ' ου η Αίτηση, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 16.5.2009 (Τεκμήριο 1), για περίοδο ενός έτους, με μηνιαίο ενοίκιο €500.-, πληρωτέο την 16η ημέρα εκάστου μηνός. Στο έγγραφο σημειώθηκε χειρόγραφα όρος ότι ο ενοικιαστής θα πληρώνει ηλεκτρισμό, νερό και σκύβαλα, κάθε χρόνο, στο Δημαρχείο. Υπάρχει χειρόγραφη σημείωση ότι το ενοίκιο θα αυξάνετο κατά €50.- στα δύο χρόνια, η οποία δεν έχει υπογραφές ή μονογραφές, σε αντίθεση με την προηγούμενη χειρόγραφη σημείωση. Επίσης, η ρήτρα 3 του εγγράφου, προνοούσε ως ακολούθως: «3ον Ο ενοικιαστής δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει το ενοικιασθέν κτήμα ειμή δια κατοικία ουδέ να υπενοικιάσει εις άλλον πρόσωπον ειμή κατόπιν γραπτής αδείας του ιδιοκτήτου.» Η ρήτρα 5 περιλάμβανε πρόνοια αυτόματης ανανέωσης της συμβατικής ενοικίασης για ακόμα ένα χρόνο: «5ον Ένα μήνα προς της λήξεως της ενοικιάσεως εάν τα συμβαλλόμενα μέρη δεν ειδοποιηθώσιν γραπτώς περί της λήξεως της υποχρεώσεις της ενοικιάσεως, τότε η υποχρέωσις εξακολουθεί ισχύουσα επί εν ακόμη έτος υπό τους άνωθι όρους.» Σύμφωνα με το έγγραφο, ο ενοικιαστής είχε την υποχρέωση αποζημίωσης του ιδιοκτήτη σε περίπτωση που έληγε η ενοικίαση και δεν παρέδιδε την κατοχή, ενώ θα επιβαρυνόταν και τα δικαστικά έξοδα της έξωσης του (ρήτρα 6), ενώ σύμφωνα με τη ρήτρα 7: «Η καθυστέρησις της τακτικής πληρωμής του ενοίκου, κατά τας ως άνωθι ορισθείσας προθεσμίας παρέχει το δικαίωμα εις τον ιδιοκτήτην να κηρύξη διαλελυμένον το παρόν συμβόλαιον, ο δε ενοικιαστής υποχρεούται εις την πληρωμήν παντός δεδουλευμένου ενοικίου μέχρι της ημέρας της εις τον ιδιοκτήτην παραδόσεως του κτήματος συμφώνως προς τα προνοίας του παρόντος συμβολαίου.» Το έγγραφο δεν φέρει την υπογραφή μαρτύρων, όμως η αρχική περίοδος ενοικίασης ήταν για ένα χρόνο και η δυνατότητα ανανέωσης ήταν και πάλιν για ένα χρόνο, συνεπώς κρίνεται ότι δεν υπάρχει παραβίαση των προϋποθέσεων του άρθρου 77
(1)του Κεφ. 149 (βλέπετε πιο κάτω). Η συμβατική ενοικίαση για το διαμέρισμα Α1 έληξε την 16.5.2010 και βρίσκουμε ότι αυτή ανανεώθηκε αυτόματα για ένα χρόνο, εφόσον δεν έχει καταχωρηθεί ενώπιον μας σταλθείσα ειδοποίηση για τη λήξη της υποχρέωσης, ούτε υπάρχει τέτοιος ισχυρισμός και ότι εν τέλει έληξε την 16.5.
  1. Ο Καθ' ου η Αίτηση παρέμεινε στο επίδικο και κατέστη θέσμιος ενοικιαστής του διαμερίσματος Α
  2. Το τελευταίο μηνιαίο ενοίκιο ανερχόταν σε €550.- Ο Καθ' ου η Αίτηση εγκατέλειψε το διαμέρισμα Α1 τον Ιούνιο
  3. Η Αιτήτρια απέστειλε επιστολή στον Καθ' ου η Αίτηση μέσω των δικηγόρων της, ημερομηνίας 12.6.2012, η οποία επιδόθηκε την 16.6.2012 (Τεκμήριο 2), με την οποία ζητούσε την καταβολή του ποσού των €2.750 για τους μήνες Φεβρουάριο - Ιούνιο
  4. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό μετά τη λήψη της επιστολής. Για το ίδιο διαμέρισμα, υπάρχει απλήρωτος λογαριασμός του Συμβουλίου Υδατοπρομηθείας Λευκωσίας, για την περίοδο από 20.12.2011 έως 21.2.2012, για ποσόν €134, 33 (Τεκμήριο 3). Η Αιτήτρια ενοικίασε στον Καθ' ου η Αίτηση το διαμέρισμα Β1 δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 8.10.2010 (Τεκμήριο 4), για περίοδο δεκατριών μηνών, από 8.10.2010 έως 8.11.
  5. Συμφωνήθηκε ως ενοίκιο το ποσό των €580.- μηνιαίως, το οποίο ήταν πληρωτέο την 8ην ημέρα εκάστου μηνός (ρήτρα 5). Η ρήτρα 6 προνοούσε ότι: «
  6. Ο ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ δεν δικαιούται να χρησιμοποιήσει τα ενοικιασθέντα υποστατικά ειμή μόνο ως οικία, ουδέ να υπενοικιάσει αυτά ή οποιοδήποτε μέρος απ' αυτά ή να εκχωρήσει τα δικαιώματα του ή μέρος των δικαιωμάτων του σ' άλλο πρόσωπο ή να αποξενώσει κατοχής οιουδήποτε απ' αυτά χωρίς την γραπτή συγκατάθεση του ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ την οποίαν συγκατάθεση ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ δικαιούται να αρνηθεί χωρίς να δώσει λόγο για την άρνηση του.» Η ρήτρα 8 προνοούσε ότι ο ενοικιαστής υποχρεούται στην πληρωμή του ηλεκτρισμού, υδατοπρομήθειας, το αναλογούν σ' αυτόν μερίδιο κοινοχρήστων και/ή άλλες επιβαρύνσεις και τέλη. Η ρήτρα 10 έδιδε το δικαίωμα στον ιδιοκτήτη να τερματίσει τη συμφωνία και να αναλάβει την κατοχή του υποστατικού σε περίπτωση καθυστέρησης στην πληρωμή οποιουδήποτε ενοικίου για περίοδο 7 ημερών, ή σε περίπτωση παραβίασης όρου της συμφωνίας από τον ενοικιαστή. Οποιοδήποτε καθυστερημένο ενοίκιο φέρει τόκο 9% ετησίως, από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο μέχρι εξόφλησης του (ρήτρα 11). Υπάρχει επίσης χειρόγραφη σημείωση η οποία έχει μονογραφηθεί από τα μέρη, ότι ο ενοικιαστής θα πληρώνει τα αποχετευτικά κάθε χρόνο στο Δημαρχείο. Το έγγραφο περιλάμβανε ρήτρα ανανέωσης της συμβατικής ενοικίασης: «
  7. Σε περίπτωση κατά την οποίαν οποιοσδήποτε των συμβαλλομένων μερών δεν επιθυμεί την συνέχιση της ενοικίασης για νέα περίοδο αυτός θα πρέπει να ειδοποιήσει τον άλλον συμβαλλόμενον γραπτώς δύο μήνες πριν λήξει η παρούσα ενοικίαση. Στην αντίθετη περίπτωση θα ισχύουν όλοι οι όροι της παρούσας συμφωνίας πλην των όρων που αφορούν το βασικό καταβαλλόμενον ενοίκιο το οποίον θα αυξηθεί μετά από συμφωνία των συμβαλλομένων μερών αφού ληφθούν υπ' όψην η άνοδος του τιμαριθμικού δείκτη, το INFLATION και η ενοικιαστική αξία της περιοχής, εν πάση όμως περιπτώσει η ετήσια αύξηση δεν θα είναι μικρότερη των € ... μηνιαίως.» Κρίνουμε ότι, αφ' ης στιγμής δεν σημειώθηκε στο έγγραφο συμφωνημένη αύξηση στο ενοίκιο, δεν πληρώθηκε αυξημένο ενοίκιο αλλά αυτό παρέμεινε το ίδιο, η ρήτρα αυτή δεν ενεργοποιήθηκε ούτε μπορούσε να ενεργοποιηθεί ως μη συμπληρωμένη και συνεπώς μη συμφωνημένη. Το έγγραφο δεν έφερε τις υπογραφές δύο μαρτύρων. Κρίνουμε ότι η συμβατική ενοικίαση έληξε την 8.11.2011, υπό το φως της νομολογίας που διέπει τις περιοδικές ενοικιάσεις (βλέπετε σχετικά πιο κάτω) και ο Καθ' ου η Αίτηση κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Το πληρωτέο ενοίκιο ήταν €580.- μηνιαίως. Ο Καθ' ου η Αίτηση εγκατέλειψε το επίδικο διαμέρισμα Β1 το Μάρτιο
  8. Η Αιτήτρια απέστειλε επιστολή στον Καθ' ου η Αίτηση μέσω των δικηγόρων της, ημερομηνίας 12.6.2012 η οποία επιδόθηκε την 16.6.2012 (Τεκμήριο 5), ζητώντας τα ενοίκια της περιόδου Δεκεμβρίου 2011 - Φεβρουαρίου 2012, ύψους €1.
  9. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό μετά τη λήψη της επιστολής. Για το ίδιο διαμέρισμα, υπάρχει απλήρωτος λογαριασμός του Συμβουλίου Υδατοπρομηθείας Λευκωσίας, για την περίοδο από 21.2.2012 έως 20.4.2012, για ποσόν €110,73 (Τεκμήριο 6). Η Αιτήτρια ενοικίασε στον Καθ' ου η Αίτηση το διαμέρισμα Γ1 δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου (Τεκμήριο 7), για περίοδο ενός έτους, από 8.7.2009 έως 8.7.
  10. Συμφωνήθηκε ως ενοίκιο το ποσό των €506.- μηνιαίως, το οποίο ήταν πληρωτέο την 1ην ημέρα εκάστου μηνός (ρήτρα 5). Η ρήτρα 6 προνοούσε ότι: «
  11. Ο ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ δεν δικαιούται να χρησιμοποιήσει τα ενοικιασθέντα υποστατικά ειμή μόνο ως κατοικία, ουδέ να υπενοικιάσει αυτά ή οποιοδήποτε μέρος απ' αυτά ή να εκχωρήσει τα δικαιώματα του ή μέρος των δικαιωμάτων του σ' άλλο πρόσωπο ή να αποξενώσει κατοχής οιουδήποτε απ' αυτά χωρίς την γραπτή συγκατάθεση του ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ την οποίαν συγκατάθεση ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ δικαιούται να αρνηθεί χωρίς να δώσει λόγο για την άρνηση του.» Η ρήτρα 8 προνοούσε ότι ο ενοικιαστής υποχρεούται στην πληρωμή του ηλεκτρισμού, υδατοπρομήθειας, το αναλογούν σ' αυτόν μερίδιο κοινοχρήστων και/ή άλλες επιβαρύνσεις και τέλη. Η ρήτρα 10 έδιδε το δικαίωμα στον ιδιοκτήτη να τερματίσει τη συμφωνία και να αναλάβει την κατοχή του υποστατικού σε περίπτωση καθυστέρησης στην πληρωμή οποιουδήποτε ενοικίου για περίοδο 7 ημερών, ή σε περίπτωση παραβίασης όρου της συμφωνίας από τον ενοικιαστή. Οποιοδήποτε καθυστερημένο ενοίκιο φέρει τόκο 9% ετησίως, από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο μέχρι εξόφλησης του (ρήτρα 11). Υπάρχει επίσης χειρόγραφη σημείωση η οποία έχει μονογραφηθεί από τα μέρη, ότι ο ενοικιαστής θα πληρώνει τα σκύβαλα στο Δημαρχείο κάθε χρόνο. Το έγγραφο περιλάμβανε ρήτρα ανανέωσης της συμβατικής ενοικίασης: «
  12. Σε περίπτωση κατά την οποίαν οποιοσδήποτε των συμβαλλομένων μερών δεν επιθυμεί την συνέχιση της ενοικίασης για νέα περίοδο αυτός θα πρέπει να ειδοποιήσει τον άλλον συμβαλλόμενον γραπτώς δύο μήνες πριν λήξει η παρούσα ενοικίαση. Στην αντίθετη περίπτωση θα ισχύουν όλοι οι όροι της παρούσας συμφωνίας πλην των όρων που αφορούν το βασικό καταβαλλόμενον ενοίκιο το οποίον θα αυξηθεί μετά από συμφωνία των συμβαλλομένων μερών αφού ληφθούν υπ' όψην η άνοδος του τιμαριθμικού δείκτη, το INFLATION και η ενοικιαστική αξία της περιοχής, εν πάση όμως περιπτώσει η ετήσια αύξηση δεν θα είναι μικρότερη των € ... μηνιαίως.» Κρίνουμε ότι, αφ' ης στιγμής δεν σημειώθηκε συμφωνημένη αύξηση στο ενοίκιο, δεν πληρώθηκε αυξημένο ενοίκιο αλλά αυτό παρέμεινε το ίδιο, η ρήτρα αυτή δεν ενεργοποιήθηκε ούτε μπορούσε να ενεργοποιηθεί ως μη συμπληρωμένη και συνεπώς μη συμφωνημένη. Η συμβατική ενοικίαση έληξε την 8.7.2010 και ο Καθ' ου η Αίτηση κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Το πληρωτέο ενοίκιο ήταν €506.- μηνιαίως. Ούτε αυτό το έγγραφο έχει υπογραφές μαρτύρων και ισχύουν όσα αναφέρουμε πιο κάτω σχετικά με το άρθρο 77
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου. Ο Καθ' ου η Αίτηση εγκατέλειψε το επίδικο διαμέρισμα Γ1 το Μάρτιο
  1. Η Αιτήτρια απέστειλε επιστολή στον Καθ' ου η Αίτηση μέσω των δικηγόρων της, ημερομηνίας 12.6.2012 η οποία επιδόθηκε την 16.6.2012 (Τεκμήριο 8), ζητώντας τα ενοίκια της περιόδου Δεκεμβρίου 2011 - Φεβρουαρίου 2012, ύψους €1.518.- Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό μετά τη λήψη της επιστολής. Για το ίδιο διαμέρισμα, υπάρχει απλήρωτος λογαριασμός του Συμβουλίου Υδατοπρομηθείας Λευκωσίας, για την περίοδο από 21.2.2012 έως 20.4.2012, για ποσόν €148,77 (Τεκμήριο 9). Κατά τη διάρκεια της ενοικίασης των επίδικων διαμερισμάτων από τον Καθ' ου η Αίτηση, αυτός παραχωρούσε την κατοχή τους σε τρίτα πρόσωπα, χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση της Αιτήτριας, αλλά σε γνώση της. Το ενοίκιο καταβαλλόταν στην Αιτήτρια από τον ίδιο τον Καθ' ου η Αίτηση με κατάθεση στον τραπεζικό της λογαριασμό. Δεν υπάρχει ενώπιον μας ικανοποιητική μαρτυρία αναφορικά με την καταβολή μετρητών. Στην κατάσταση του λογαριασμού της Αιτήτριας (Τεκμήρια 11 Α, Β, Γ και Δ), φαίνονται καταθέσεις από τον Καθ' ου η Αίτηση από το Φεβρουάριο 2009 και καταθέσεις για τις οποίες η αναφορά είναι «ενοίκιο» ή «rent». Τα ποσά των καταθέσεων από τον Καθ' ου η Αίτηση συμπίπτουν με τα ποσά των ενοικίων των επίδικων διαμερισμάτων, ενώ υπάρχουν και καταθέσεις με το όνομα του Καθ' ου η Αίτηση για μεγαλύτερα ποσά, καθώς και καταθέσεις επιταγών με τα ποσά των ενοικίων των επίδικων, χωρίς να αναφέρεται από την τράπεζα το όνομα του Καθ' ου η Αίτηση. Στην κατάσταση Τεκμήριο 11Δ, φαίνονται καταθέσεις από τον Καθ' ου η Αίτηση ονομαστικά, την 28.7.2011 (€1.636), την 11.11.2011 (€1.636), την 25.11.2011 (€1.636), την 16.12.2011 (€1.950), την 13.1.2012 (€2.036), την 4.4.2012 (€950), την 30.5.2012 (€950 και €485), την 18.6.2012 (€950). Υπάρχουν δηλαδή πληρωμές για ποσά μεγαλύτερα του ενοικίου ενός εκάστου διαμερίσματος ξεχωριστά και πληρωμές μετά το Δεκέμβριο
  2. Εκτός από τα επίδικα διαμερίσματα, ο Καθ' ου η Αίτηση ενοικίαζε από την Αιτήτρια και άλλο διαμέρισμα ή διαμερίσματα, στο ίδιο κτίριο. Οι προαναφερθείσες πληρωμές αντικατοπτρίζονται και στην κατάσταση πληρωμών που ετοίμασε η Αιτήτρια (Τεκμήριο 12) και δικαιολογούν την απαίτηση της Αιτήτριας όπως αυτή δικογραφήθηκε. Από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση, πέραν του ισχυρισμού ότι δεν οφείλει ποσά, ουδεμία άλλη μαρτυρία προσκομίστηκε. Ακόμη και εάν αποδεχθούμε την εκδοχή του ότι έδωσε κάποιες φορές το ενοίκιο στην Αιτήτρια σε μετρητά, 4 ή 5 φορές, όπως είπε, τέτοιες πληρωμές δεν καλύπτουν την οφειλή ενοικίων για τα τρία επίδικα διαμερίσματα και ο Καθ' ου η Αίτηση απέτυχε να αποδείξει ότι την καλύπτουν. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν κατοίκησε ποτέ ο ίδιος στα επίδικα, αλλά η κατοχή τους παραδόθηκε στον ίδιο από την Αιτήτρια και ο ίδιος παρέδωσε την κατοχή πίσω στην Αιτήτρια. Κατά δική του ομολογία, κρατούσε τα κλειδιά των επιδίκων, ή μπορούσε να τα βρει ανά πάσα στιγμή, ενώ παρέμεινε υπεύθυνος για την καταβολή του ενοικίου στην Αιτήτρια και των λογαριασμών κοινής ωφελείας στις αρμόδιες Αρχές και Οργανισμούς. Η Αιτήτρια δεν έχει άμεση επαφή με τα οποιαδήποτε φυσικά πρόσωπα έμεναν κατά διαστήματα στα επίδικα διαμερίσματα, ούτε είχε ή δημιούργησε μαζί τους οποιαδήποτε συμβατική σχέση. Το εάν ο Καθ' ου η Αίτηση λάμβανε οποιαδήποτε χρήματα από τους αλλοδαπούς εργάτες που διέμεναν στα επίδικα, ως ενοίκιο ή προμήθεια ή άλλως πως, ούτως ώστε να θεωρηθεί ότι υπήρχε υπενοικίαση, είναι εν πολλοίς αδιάφορο. Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν υπενοικίαζε. Σημασία έχει ότι ο ίδιος ενοικίασε από την Αιτήτρια και ο ίδιος παρέμεινε υπεύθυνος έναντι της για την πληρωμή του ενοικίου και των λογαριασμών, την ανάληψη της κατοχής και την παράδοση της. Από τα ενώπιον μας γεγονότα, αλλά ακόμα και από την εκδοχή του Καθ' ου η Αίτηση όπως ο ίδιος την παρουσίασε, κρίνουμε ότι φαίνεται καθαρά πως ο Καθ' ου η Αίτηση διατηρούσε την νομική κατοχή των επίδικων διαμερισμάτων κατά πάντα ουσιώδη προς τις παρούσες Αιτήσεις χρόνο, ενώ είχε άμεση πρόσβαση στη φυσική κατοχή. Σημειώνεται ότι, αφ' ης στιγμής ο ενοικιαστής καταστεί θέσμιος και στην προκείμενη περίπτωση βρίσκουμε ότι κατέστη, δεν υπάρχει η υποχρέωση τερματισμού της ενοικίασης από πλευράς του ιδιοκτήτη, εφόσον δεν υφίσταται πλέον συμβατική ενοικίαση που να πρέπει να τερματιστεί. Η θέσμια ενοικίαση δεν τερματίζεται, είναι πλάσμα νόμου (βλέπετε σχετικά Πετεινός
(1992)1 Α.Α.Δ. 1467) και ο ιδιοκτήτης στέλνει ειδοποίηση για την παράδοση της κατοχής, δυνάμει του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, όταν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αποστολή τέτοιας ειδοποίησης, και με χρόνο ως προνοείται στον Νόμο (statutory notice). Ο δε θέσμιος ενοικιαστής δύναται να παραδώσει την κατοχή αφού δώσει την ανάλογη ειδοποίηση στον ιδιοκτήτη. Οι όροι του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου εφαρμόζονται στη θέσμια ενοικίαση. Σχετικό είναι το άρθρο 27
(1)[1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Ο Καθ' ου η Αίτηση οφείλει σήμερα τα ενοίκια για τους μήνες Φεβρουάριο έως Ιούνιο 2012 για το διαμέρισμα Α1 και για τους μήνες Δεκέμβριο 2011 έως Φεβρουάριο 2012 για τα διαμερίσματα Β1 και Γ1, καθώς και τέλη υδατοπρομήθειας για περίοδο πριν την παράδοση της κατοχής στην Αιτήτρια. Η υπόθεση της Αιτήτριας είναι καθαρή και αποδεικνύεται. Νομική πτυχή: Καθ' ύλην αρμοδιότητα: Έχουμε ήδη καταλήξει σε εύρημα ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είχε καταστεί θέσμιος ενοικιαστής των επίδικων διαμερισμάτων. Η απαίτηση στις τρεις υποθέσεις αφορά μόνο καθυστερημένα ενοίκια και τέλη υδατοπρομήθειας. Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόνοιες του άρθρου 4 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, καθώς και τις αρχές της νομολογίας στις αυθεντίες Efthymiadou v. Zoudros & Οthers
(1986)1 C.L.R. 341, Papageorgiou ν. Κarayiannis
(1988)1 C.L.R., 571 και Cedrus Estates Ltd. v. Πισσαρίδη
(1994)1 Α.Α.Δ. 590, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο οριοθέτησε τα πλαίσια της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου, κρίνω ότι η παρούσα υπόθεση, καίτοι χωρίς να ζητείται διάταγμα έξωσης, αφορά θέμα παρεμπίπτον ή συμπληρωματικό της εφαρμογής του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Για να εξεταστεί και να αποφασιστεί, χρειάζεται το Δικαστήριο να λάβει υπόψην και να εφαρμόσει τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και να εξετάσει τους όρους της θέσμιας ενοικίασης. Στην υπόθεση Cedrus Estates Ltd. v. Πισσαρίδη (πιο πάνω), διακρίθηκε η Papageorghiou v. Karayiannis (πιο πάνω), αφού σ' εκείνη την υπόθεση η αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου είχε ανεξάρτητη βάση από την ενοικίαση και το αγώγιμο δικαίωμα που επικαλείτο η ιδιοκτήτρια εταιρεία [επέμβαση και οχληρία] ήταν άσχετο με την ενοικίαση. Εφαρμόστηκαν οι αρχές της Efthymiadou v. Zoudros (πιο πάνω) και το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι: «η διαφορά μεταξύ ιδιοκτητών και εγγυητή αποτελεί επακόλουθο της ενοικίασης και επομένως θέμα που απορρέει από διαφορά που αναφύεται μεταξύ ιδιοκτήτη και ενοικιαστή σε σχέση με την ενοικίαση.» (σελίδα 593) [δική μου υπογράμμιση]. Ο ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση περί έλλειψης καθ' ύλην αρμοδιότητας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων παρέμεινε μετέωρος, δεν υποστηρίχθηκε καθόλου από μαρτυρία και απορρίπτεται. Προδικαστική ένσταση: Άρθρο 77
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149: Λαμβάνοντας υπόψην τις πρόνοιες του άρθρου [2], κρίνω ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο Τεκμήριο 1, που υπεγράφη μεταξύ των μερών, προνοούσε για συμβατική ενοικίαση ενός έτους με πρόνοια αυτόματης ανανέωσης της για ακόμα ένα έτος, ενώ το ενοικιαστήριο έγγραφο Τεκμήριο 7, προνοούσε για συμβατική ενοικίαση ενός έτους. Κρίνω ότι δεν υπήρχε η υποχρέωση υπογραφής των από δύο μάρτυρες. Είναι η κρίση μου ότι δεν υπάρχει παραβίαση των προνοιών του εδαφίου
(1)του άρθρου 77 σε σχέση με τα ενοικιαστήρια έγγραφα Τεκμήρια 1 και 7. Αναφορικά με τη δυνατότητα ανανέωσης και την πιθανότητα να θεωρηθεί μία σύμβαση ως ισχύουσα ευθύς εξ' αρχής πέραν του έτους, βλέπετε σχετικά πιο κάτω. Αυτόματη ανανέωση σύμβασης: Υπάρχει η δυνατότητα συνέχισης συμβατικής ενοικιαστικής σχέσης στο διηνεκές. Στην αυθεντία NICOS CHRISTOU DEVELOPMENTS LTD v. Π. Τοφινής,
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 1990) ο έντιμος Δικαστής ως ήταν τότε, κ. Αρτεμίδης είπε: «Δεν περιέχεται οτιδήποτε στον ορισμό του όρου 'πρώτη ενοικίαση', το οποίο να επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την λήξη της συμβατικής σχέσης της ενοικίασης.» Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 23, παράγραφος 1094, κάτω από την επικεφαλίδα "Option for future lease", αναφέρονται τα ακόλουθα: "A lease which creates a tenancy for a term of years may confer on the tenant an option to take a lease for a further time. The option may be so phrased that the tenant is entitled to a fresh lease containing all the terms, including the option to renew, contained in his original lease, in which case the lease is perpetually renewable. Unlike an option to purchase, an option to renew is not affected by the rule against perpetuities, even though the new lease is not in terms similar to those of the original one." Δηλαδή, υπάρχει η δυνατότητα συνέχισης συμβατικής ενοικίασης, από συγκεκριμένη χρονική περίοδο σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο, στο διηνεκές, μέχρι να τερματισθεί με νόμιμη ειδοποίηση τερματισμού. Η εκάστοτε περίοδος ενοικίασης όμως, είναι σαφής. Πέραν αυτού, η ειδοποίηση τερματισμού πρέπει να συνάδει με τους όρους της σύμβασης (βλέπετε σχετικά Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 8, παράγραφος 270). Από την άλλη όμως, η πρόθεση των μερών να δημιουργήσουν συμβατική σχέση που να δύναται να ανανεώνεται στο διηνεκές, πρέπει να είναι σαφέστατη, όπως φαίνεται και στο απόσπασμα από το σύγγραμμα Law of Landlord and Tenant, των Evans & Smith, 3η έκδοση, σελίδα 29: "Since the consequences of perpetual renewal are draconian ..... the Courts are reluctant to hold that perpetual renewal is intended except in the face of unambiguous language. Hence, a covenant to renew at the like rent and all covenants in the lease, did not create perpetual renewal. The question whether a particular form of words confers a right to perpetual renewal is one of construction and unambiguous language indicating an intention to include the entitlement to renewal in the terms of the renewed lease will be given effect to and perpetual renewal will be created: as with for example, a covenant to renew 'on identical terms' as the present lease; or to renew at the same rent and with the like covenants 'including' the present covenant for renewal." Στην προκείμενη περίπτωση, το Τεκμήριο 1 ίσχυσε για ένα χρόνο, ανανεώθηκε αυτόματα για ακόμα ένα χρόνο, σύμφωνα με τη ρήτρα 5 και έληξε την 16.5.2011. Το Τεκμήριο 4 προνοούσε ενοικίαση πέραν του έτους (13 μήνες) και δεν έφερε την υπογραφή δύο μαρτύρων, συνεπώς δημιουργήθηκε μεταξύ των μερών περιοδική συμβατική ενοικίαση από μήνα σε μήνα, ισχύουν τα όσα αναφέρουμε πιο κάτω και η πρόνοια ανανέωσης στη ρήτρα 12, δεν ίσχυσε. Ούτως ή άλλως, αυτή είναι ατελής εφόσον δεν συμπληρώθηκε το ποσό της αύξησης στο ενοίκιο. Τα όσα αναφέρουμε σε σχέση με τη ρήτρα 12 στο Τεκμήριο 4, ισχύουν και σε σχέση με τη ρήτρα 12 στο Τεκμήριο 7 που είναι πανομοιότυπη, η οποία επίσης ήταν ατελής και ως τέτοια, δεν μπορούσε να εφαρμοστεί και να ισχύσει. Περιοδικές Ενοικιάσεις (Periodic Tenancies): Το Τεκμήριο 4 προνοεί ενοικίαση 13 μηνών και δεν φέρει την υπογραφή δύο μαρτύρων. Είναι η κρίση μου ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του εδαφίου
(1)του άρθρου 77. Είναι περαιτέρω η κρίση μου ότι, ενόψει της σχετικής νομολογίας το Τεκμήριο 4 είναι άκυρο εξ' υπαρχής (void ab initio). Μεταξύ των μερών δημιουργήθηκε σχέση περιοδικής ενοικίασης, με τους ίδιους όρους. Εφόσον το ενοίκιο δυνάμει του ακύρου ενοικιαστηρίου εγγράφου οφειλόταν επί μηνιαίας βάσεως, η σχέση μεταξύ ιδιοκτήτριας και ενοικιαστή ήταν σχέση περιοδικής ενοικίασης από μήνα σε μήνα (βλέπετε σχετικά Tryfon Co. v. Black and Decker
(1983)1 C.L.R. 971). Πρόκειται δε για συμβατική ενοικίαση (βλέπετε σχετικά Georghiades and Others v. Lambi
(1976)8 J.S.C. 1332). Σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Nicos Christou Developments Ltd. v. Τοφινής (πιο πάνω), η μηνιαία εκμίσθωση δεν εκπνέει στο τέλος κάθε μήνα αλλά συνεχίζεται μέχρι του τερματισμού της με τη δέουσα ειδοποίηση τερματισμού ή τη λήξη της περιόδου που προβλέπεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο (βλέπετε σελίδα 1995)[3]. Τα ίδια αποφασίστηκαν και στην αυθεντία Μιχαήλ κ.ά. ν. Γιαννή,
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ.
  1. Στην παρούσα περίπτωση, εφόσον η διάρκεια της ενοικίασης συμφωνήθηκε και ορίστηκε, στο Τεκμήριο 4, από 8.10.2010 μέχρι 8.11.2011, αυτή είχε λήξει πριν την παράδοση της κατοχής και πριν την καταχώριση της κυρίως Αίτησης. Ο Καθ' ου η Αίτηση παρέμεινε στο επίδικο διαμέρισμα και κατέστη θέσμιος ενοικιαστής μετά την 8.11.
  2. Η προδικαστική ένσταση εξετάζεται σε σχέση και με τα τρία ενοικιαστήρια έγγραφα και απορρίπτεται. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται διάταγμα αποσύνδεσης των τριών Αιτήσεων, προς το σκοπό έκδοσης ξεχωριστής απόφασης στην κάθε μία. Εκδίδεται επίσης απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση για τα πιο κάτω ποσά: (α) €2.200 οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από Φεβρουάριο 2012 έως Ιούνιο 2012, πλέον νόμιμο τόκο. (β) €134,33 τέλη υδατοπρομήθειας για το επίδικο διαμέρισμα, πλέον νόμιμο τόκο. (γ) Δικηγορικά έξοδα ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €2.000 - €10.
  3. Η απόφαση να συνταχθεί αφού χαρτοσημανθεί το Τεκμήριο
  4. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «27
(1)Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οποιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχή, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον τούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δικαιούται να παραιτηθή της κατοχής της κατοικίας ή του καταστήματος μόνον κατόπιν επιδόσεως τοιαύτης ειδοποιήσεως οία θα απητείτο δυνάμει του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και σε περίπτωση που δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίηση, μόνο κατόπιν γραπτής προειδοποίησης, έναν τουλάχιστο μήνα προηγουμένως. Νοείται ότι εις περίπτωσιν καθ' ην υπενοικιαστής καθίσταται ενοικιαστής ο τοιούτος θέσμιος ενοικιαστής κατέχει την κατοικίαν ή το κατάστημα τηρουμένων επιπροσθέτως οιωνδήποτε υφισταμένων περιοριστικών συμφωνιών περιεχομένων εις τους μεταξύ του ιδιοκτήτου και του ενοικιαστού όρους και προϋποθέσεις ενοικιάσεως.» [δική μου υπογράμμιση] [2] "77
(1)Σύμβαση που αφορά τη μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός αν - (α) είναι γραπτή και (β) υπογράφεται στο τέλος αυτής, από το κάθε πρόσωπο που βαρύνεται από τη σύμβαση ή από πρόσωπο το οποίο είναι ικανό προς το συμβάλλεσθαι και το οποίο έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να υπογράψει εκ μέρους του πιο πάνω προσώπου στην παρουσία δύο τουλάχιστο μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, οι οποίοι και προσυπογράφουν τη σύμβαση ως μάρτυρες." [3] «Έτσι, προκύπτει καθαρά από τα πιο πάνω, ότι για να θεωρηθεί η ενοικίαση ως λήξασα ή θα πρέπει να έχει λήξει η περίοδος ενοικίασης που αναφέρεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο ή να έχει δοθεί νόμιμη ειδοποίηση τερματισμού.»

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.