Catercom Ltd ν. ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ., Αίτηση Αρ.:Κ24/14, 28/4/2017

(2)της άδειας χρήσης του μίσθιου που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Ειδικοί στον κλιματισμό που επισκέφθηκαν το χώρο για να προβούν σε συντήρηση των κλιματιστικών εκ μέρους των Αιτητών, τους ενημέρωσαν ότι δεν μπορούν να προβούν σε τέτοια συντήρηση λόγω του ότι το σύστημα είναι κεντρικό για όλο το κτίριο και μόνο ο πωλητής που εγκατέστησε τα κλιματιστικά και εγγυείται την ορθή λειτουργία τους, μπορεί να προβεί σε τέτοια συντήρηση, επειδή σε αντίθετη περίπτωση τα κλιματιστικά δεν θα καλύπτονται από την εγγύηση.

1. Η είσοδος που οδηγεί στην οροφή του κτηρίου έχει κλειδαριά και δεν έχει παραδοθεί κλειδί στους Αιτητές, με αποτέλεσμα να βρίσκονται έρμαιο στη βούληση των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι κλειδώνουν την είσοδο κατά το δοκούν και οι Αιτητές δεν έχουν πρόσβαση στο ντεπόζιτο πετρελαίου και στο κομπρεσέρ των κλιματιστικών. Συγκεκριμένα, η είσοδος ήταν κλειδωμένη το Σεπτέμβριο 2016 και όταν ο κ. Χατζηκουμή ζήτησε από τον υπεύθυνο συντήρησης των Καθ' ων η Αίτηση να εισέλθει, αυτός επικοινώνησε με τον κ. Χατζηπέτρου και στη συνέχεια, του απάντησε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν επιθυμούν να ανέβει κανένας στην οροφή του κτηρίου. Ο ενόρκως δηλών αμέσως ενημέρωσε τη διεύθυνση των Αιτητών, οι οποίοι απέστειλαν επιστολή προς τον κ. Χατζηπέτρου. Μετά από 3, 4 ημέρες, ο κ. Χατζηκουμή δοκίμασε μόνος του να εισέλθει στην οροφή του κτηρίου και ανακάλυψε ότι η είσοδος ήταν πλέον ξεκλείδωτη.
2. Υπάρχουν κακοτεχνίες εξωτερικά της αίθουσας οι οποίες είναι αντιαισθητικές και επηρεάζουν τη λειτουργία της επιχείρησης που ασκούν οι Αιτητές εντός του επίδικου μίσθιου. Επίσης, υπάρχει κίνδυνος σκουντουφλήματος, ειδικά το βράδυ, επειδή λείπουν πλακάκια περιμετρικά της αίθουσας. Εξ' όσων ο κ. Χατζηκουμή πληροφορείται από τον κ. Ανδρέα Ευσταθίου, ο Γενικός Διευθυντής των Αιτητών στις 14.9.2016, απέστειλε επιστολή εκ μέρους των Αιτητών προς τον κ. Χατζηπέτρου, με την οποία τον ενημέρωνε και γραπτώς για τα πιο πάνω προβλήματα και την αναγκαιότητα της άμεσης επίλυσης τους. Η επιστολή δεν είχε απαντηθεί άμεσα, παρά την αναγκαιότητα της άμεσης επίλυσης των προβλημάτων και το επείγον της κατάστασης, λόγω και των κρατήσεων των εκδηλώσεων για το 2016, καθώς και για το
3. Επειδή ο κ. Ευσταθίου δεν έλαβε απάντηση, αλλά ούτε υπήρξε κίνηση διόρθωσης των προβλημάτων, απέστειλε νέα επιστολή στον κ. Χατζηπέτρου, ημερομηνίας 7.10.2016, με την οποία τον υπενθύμιζε για το περιεχόμενο της προηγούμενης επιστολής και το επείγον της κατάστασης. Τελικά, ο κ. Χατζηπέτρου απάντησε εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, με επιστολή του ημερομηνίας 17.10.2016, στην οποία δεν αναφέρθηκε στα προβλήματα των προηγούμενων επιστολών, αλλά ανέφερε γενικά ότι βρίσκεται υπό μελέτη πρόταση των συμβούλων - μελετητών των Καθ' ων η Αίτηση, για εκσυγχρονισμό και συντήρηση των συστημάτων λειτουργίας των χώρων του ισογείου. Η επιστολή των Καθ' ων η Αίτηση στάλθηκε προς την PHC Franchised Restaurants Public Ltd., η οποία είναι μητρική εταιρεία των Αιτητών και φαίνεται ότι στάλθηκε προς απάντηση των επιστολών των Αιτητών. Επίσης, στην επιστολή του ο κ. Χατζηπέτρου, εν ολίγοις ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές κατέχουν παράνομα το επίδικο μίσθιο, αναφέρεται στο χαμηλό ενοίκιο, τη μείωση του οποίου οι Καθ' ων η Αίτηση αποδέχθηκαν και σε κατ' ισχυρισμόν ποινικά αδικήματα των Αιτητών, που είναι άσχετα με την παρακοή των Διαταγμάτων ή την κατάσταση για την οποία παραπονούνται οι Αιτητές. Ενώ αρχικά ο κ. Χατζηπέτρου αναφέρει ότι το μίσθιο δεν χρησιμοποιήθηκε από το 2013, στη συνέχεια αναφέρει ότι υπάρχει οχληρία και έντονες μυρωδιές από τη χρήση του επίδικου μίσθιου. Περαιτέρω, προβαίνει σε αναδρομή στο ιστορικό της ενοικίασης και των μεταξύ των διαδίκων διαφορών, όπως ο ίδιος τα αντιλαμβάνεται και τα ισχυρίζεται και χρησιμοποιεί έντονο και απαξιωτικό ύφος και εκφράσεις, χωρίς να κάνει καμία αναφορά στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Αιτητές και τη μη συμμόρφωση των Καθ' ων η Αίτηση με τα Διατάγματα. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι, ο κ. Χατζηπέτρου ισχυρίζεται επίσης πως οι Αιτητές παραμένουν παράνομα στο επίδικο μίσθιο, ενώ γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτό θα αποτελέσει αντικείμενο της δίκης, αφού αφενός οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι έχουν καταστεί θέσμιοι ενοικιαστές και αφετέρου, υπάρχουν τα Διατάγματα που απαγορεύουν στους Καθ' ων η Αίτηση να επεμβαίνουν στο δικαίωμα των Αιτητών για ειρηνική απόλαυση και χρήση του επίδικου μίσθιου. Ο κ. Χατζηπέτρου ως Γενικός Γραμματέας των Καθ' ων η Αίτηση, θα έπρεπε να φροντίσει για την πιστή τήρηση των Διαταγμάτων, πράγμα που ενισχύεται από το γεγονός ότι σ' αυτόν είχαν επιδοθεί και αυτός είχε προβεί στην ένορκο δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση. Οι εκδηλώσεις που έχουν προγραμματιστεί για τους μήνες Δεκέμβριο 2016, Ιανουάριο και Φεβρουάριο 2017, είναι αμφίβολο εάν μπορούν υπό τις περιστάσεις να πραγματοποιηθούν, λόγω της μη λειτουργίας του κλιματισμού στο μίσθιο. Φαίνεται ότι παρά τις επανειλημμένες ενοχλήσεις και παρατηρήσεις των Αιτητών προς τους Καθ' ων η Αίτηση, εντούτοις αυτοί αρνούνται ή παραμελούν να επιλύσουν τα προβλήματα ή να προσπαθήσουν για την εξεύρεση λύσης σ' αυτά, αλλά αντίθετα, προβάλλουν προσκόμματα στην εύρυθμη λειτουργία του μίσθιου. Οι προαναφερθείσες ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση συνιστούν κατάφωρη παραβίαση των Διαταγμάτων και περιφρόνηση του Δικαστηρίου, η οποία επιβάλλει την τιμωρία των Καθ' ων η Αίτηση και του Γενικού Γραμματέα αυτής, ως υπεύθυνου για τις πράξεις, ενέργειες και παραλείψεις των Καθ' ων η Αίτηση, αλλιώς θα συνεχίσουν να παραβιάζουν τα Διατάγματα. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρίστηκε την 7.3.2017 και αυτή βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν. 14/60, άρθρα 42 και 44, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ. 42, Δ. 42Α θθ.1, 2, 3, 6, 7 και 12, Δ. 48 θθ.1, 2 και 4, και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
4. Η παρούσα Αίτηση είναι παράτυπη και καταχρηστική και ή νόμο και ουσία αβάσιμη και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί.
5. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
6. Δεν έχει καταδειχθεί παρακοή και δη ηθελημένη παρακοή του διατάγματος.
7. Δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία της παρακοής αναφορικά με οποιοδήποτε από τους καθ' ων η Αίτηση.
8. Η οπισθογράφηση του εκδοθέντος διατάγματος ημερ. 07.05.2014 πάσχει και ή δεν υπάρχει η αναγκαία οπισθογράφηση επί του Διατάγματος αναφορικά με τον κ. Γλαύκο Χατζηπέτρου, ο οποίος δεν είναι διάδικο μέρος στην παρούσα διαδικασία. Περαιτέρω αναφορικά με το προσωρινό Διάταγμα και ή το οριστικό Διάταγμα, ουδέποτε έχουν επιδοθεί στον κ. Γλαύκο Χατζηπέτρου.
9. Δεν έχουν τηρηθεί οι προϋποθέσεις προσωπικής επίδοσης του προσωρινού Διατάγματος ημερ. 07.05.2014 και ή του οριστικοποιημένου Διατάγματος ημερ. 01.12.2014 και ή της αίτησης ημερ. 21.11.
11. Οι Καθ' ων δεν έχουν προβεί σε καμία πράξη που να αποδεικνύει παρακοή του διατάγματος.
12. Η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθώς ελλείπει τόσο η αντικειμενική (actus reus) όσο και η υποκειμενική (mens rea) υπόσταση του αδικήματος της παρακοής διατάγματος.
13. Η αίτηση διά το αιτούμενο διάταγμα πάσχει από αοριστία και ή γενικότητα.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση, εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Γλαύκου Χατζηπέτρου, της ιδίας ημερομηνίας. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Γενικός Γραμματέας της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. να προβεί στη δήλωση του. Εκτός όπου αναφέρει διαφορετικά, τα γεγονότα τα οποία εκτίθενται στη δήλωση του είναι γνωστά στον ίδιο προσωπικά, είτε λόγω προσωπικής εμπλοκής του στην υπόθεση, είτε τα έχω δεόντως πληροφορηθεί από τους δικηγόρους του, ή από άλλα πρόσωπα τα οποία κατονομάζει και εξ' όσων κάλλιον γνωρίζει και πιστεύει, είναι αληθή. Ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Λέγει επίσης ότι σε κανένα σημείο της υπό εξέταση αίτησης και/ή στην ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει, υπάρχει ισχυρισμός για ηθελημένη ανυπακοή και/ή σκόπιμη παρακοή του διατάγματος, γεγονός το οποίο αποτελεί αναγκαστική προϋπόθεση σύμφωνα με το Θεσμό 42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος. Περαιτέρω, η οπισθογράφηση του εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 7.5.2014 πάσχει και/ή δεν υπάρχει η αναγκαία οπισθογράφηση επί του Διατάγματος αναφορικά με τον ίδιο, καθώς θα έπρεπε να συμπεριληφθεί και το όνομα του σ' αυτήν. Δεν έχουν τηρηθεί οι προϋποθέσεις προσωπικής επίδοσης του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 7.5.2014, του οριστικοποιημένου Διατάγματος ημερομηνίας 1.12.2014 και της αίτησης ημερομηνίας 21.11.
14. Συγκεκριμένα, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 7.5.2014 παρέμεινε σε ισχύ για χρόνο ίσο με τον αναγκαίο για επίδοση ειδοποίησης και/ή μέχρι την αποπεράτωση της κυρίως Αίτησης, η οποία αποπερατώθηκε την 1.12.
15. Ως εκ των ανωτέρω, οι Αιτητές όφειλαν να επιδώσουν τόσο στον ίδιο όσο και στην Καθ' ης η Αίτηση το απόλυτο/οριστικοποιημένο διάταγμα ημερομηνίας 1.12.
16. Περαιτέρω, αναφορικά με την αίτηση ημερομηνίας 21.11.2016, όσο και το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 7.5.2014, αυτά επιδόθηκαν μόνο στην Καθ' ης η Αίτηση. Ο κ. Χατζηπέτρου λέγει ότι ούτε η Καθ' ης η Αίτηση ούτε ο ίδιος έχουν προβεί σε οποιαδήποτε πράξη που να αποδεικνύει και/ή να στοιχειοθετεί παρακοή του διατάγματος του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου, τα γεγονότα ως εκτίθενται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, απορρίπτονται ως νομικά και πραγματικά αβάσιμα και ανυπόστατα. Συγκεκριμένα, τα αληθή γεγονότα έχουν ως εξής: α. Οι Αιτητές με επιστολές τους ημερομηνίας 14.9.2016 και 7.10.2016, ισχυρίστηκαν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση: (i) αφαίρεσαν τις διασωληνώσεις του ντεπόζιτου πετρελαίου και ότι, ως εκ τούτου αδυνατούν να γεμίσουν το ντεπόζιτο με πετρέλαιο, (ii) αμελούν ή παραλείπουν να προβούν σε συντήρηση των κλιματιστικών, (iii) η είσοδος που οδηγεί στην οροφή του κτηρίου είναι κλειστή και ότι, (iv) υπάρχουν κακοτεχνίες που είναι αντιαισθητικές. β. Σε απάντηση των πιο πάνω, αναληθών, ισχυρισμών, οι Καθ' ων η Αίτηση σημειώνουν ότι: (i) δεν αφαίρεσαν τις διασωληνώσεις του ντεπόζιτου πετρελαίου και το ντεπόζιτο πετρελαίου παραμένει στη θέση που ήταν κατά το χρόνο της υπογραφής της Άδειας Χρήσης, (ii) τα κλιματιστικά είναι πεπαλαιωμένα αλλά παραμένουν σε λειτουργήσιμη κατάσταση, μελετάται δε η αντικατάσταση τους που απαιτεί πολύ υψηλό κόστος, (iii) η είσοδος που οδηγεί στην οροφή του κτηρίου δεν ήταν ποτέ κλειστή καθ' υπόδειξην της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. γ. Η επιστολή που στάληκε προς τους Αιτητές ημερομηνίας 17.10.2016 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1, προς απάντησην μέρους των ισχυρισμών των Αιτητών και ομιλεί από μόνη της. Ως εκ των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, καθώς ελλείπει και/ή δεν έχουν αποδειχθεί τόσο η αντικειμενική (actus reus) όσο και η υποκειμενική (mens rea) υπόσταση του αδικήματος της παρακοής διατάγματος. Ιστορικό: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 5.5.
17. Την 7.5.2014, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς, τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα: «Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα απαγορεύον στους Καθ' ων η Αίτηση να παρεμποδίζουν με οποιοδήποτε τρόπο την ειρηνική απόλαυση και χρήση του μίσθιου υπό των Αιτητών (quiet possession), ήτοι του υποστατικού και/ή καφεστιατορίου και/ή αίθουσας εκδηλώσεων και/ή δεξιώσεων επί του οικήματος ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. κείμενο επί της Λεωφόρου Δημοσθένη Σεβέρη 3, μέχρι αποπερατώσεως της κυρίως Αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα διατάττον τους Καθ' ων η Αίτηση όπως αποκαταστήσουν εντός 48 ωρών από της επιδόσεως του παρόντος Διατάγματος, την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο ως άνω περιγραφόμενο μίσθιο και διατηρήσουν αυτή σε λειτουργία, μέχρι αποπερατώσεως της κυρίως Αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα διατάττον τους Καθ' ων η Αίτηση όπως αποκαταστήσουν εντός 48 ωρών από της επιδόσεως του παρόντος Διατάγματος την εγκατάσταση φιαλών υγραερίου, περιλαμβανομένων των κλουβιών/αποθηκών, σωλήνων και εξαρτημάτων τους στους κοινόχρηστους χώρους του οικήματος ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ., κειμένου επί της Λεωφόρου Δημοσθένη Σεβέρη 3, Λευκωσία, προς το σκοπό χρήσης αυτών από τους Αιτητές στο μίσθιο, μέχρι αποπεράτωσης της κυρίως Αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Τα διατάγματα τελούσαν υπό την αίρεση της καταβολής του μηνιαίου ενοικίου εκ €300.- από τους Αιτητές, την πρώτη ημέρα κάθε μήνα με επτά

(7)μέρες χάρη, αρχής γενομένης την 1.6.

1. Την 1.12.2014, με Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 7.5.2014 οριστικοποιήθηκαν ως είχαν εκδοθεί και κατέστησαν απόλυτα, μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, με τους ίδιους όρους. Στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, τα μέρη περιορίστηκαν στις ένορκες δηλώσεις που είχαν καταχωριστεί με την αίτηση και την ένσταση, δεν αντεξετάστηκαν μάρτυρες και το Δικαστήριο άκουσε τους ευπαίδευτους συνηγόρους σε αγορεύσεις την 14.3.
2. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Κανονισμός 12(α): Στην απουσία ειδικής πρόνοιας στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο ή τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δυνάμει των προνοιών του Κανονισμού 12(α): «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» Περί Ενοικιοστασίου Νόμος: Σχετικό με την εξέταση αιτήσεων παρακοής διατάγματος είναι το άρθρο 34 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Τα Δικαστήρια Ελέγχου Ενοικιάσεων έχουν δικαιοδοσία να εξαναγκάζουν σε υπακοή σε κάθε απόφαση ή διάταγμα που εκδόθηκε από οποιοδήποτε δικαστήριο δυνάμει των σχετικών καταργηθέντων νόμων, μέχρι το 1975 και μετέπειτα, καθώς και για την εκτέλεση των αποφάσεων και των διαταγμάτων αυτών για την ανάκτηση της κατοχής ακινήτου ή την έξωση από αυτό, ύστερα από αίτηση είτε του προσώπου προς όφελος του οποίου εκδόθηκαν είτε του κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη του ακινήτου.» Περί Δικαστηρίων Νόμος: Το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ως ακολούθως: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχη εξουσίαν να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ' αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, δια προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτον ποσόν υπό μορφήν αποζημιώσεως, ως το δικαστήριον δύναται να θεωρήση πρέπον. Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμα του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος.» Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Σχετικές είναι οι πρόνοιες της Διαταγής 42Α [1], που αφορά τη σύλληψη και κατάσχεση, καθώς και της Διαταγής
3. Σύμφωνα με τους θεσμούς 8 και 9 της Διαταγής 48, αίτηση για την παρακοή διατάγματος καταχωρείται δια κλήσεως και συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Νομολογία: Σχετικές με το θέμα της περιφρόνησης διατάγματος του Δικαστηρίου είναι οι αυθεντίες: Αntonis Mouzouris and Another ν. Xylophagou Plantations Ltd.,

(1977)1 C.L.R. 287, Marie Therese Smith v. Paphos Stone C. Estate Ltd. and others,

(1989)1 (E) A.A.Δ. 499, Μαυρομμάτη κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 3),

(1990)3 Α.Α.Δ. 4244, Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ κ.α.,

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Σταύρου κ.α. (Αρ.1),

(1992)1 Α.Α.Δ. 237. Σύμφωνα με την αυθεντία Krashias Shoe Factory Ltd. v. Adidas,

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750, ούτε ο τρόπος επίκλησης, ούτε το πλαίσιο άσκησης της δικαιοδοσίας για τιμωρία για ανυπακοή ρυθμίζονται από το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Η άσκηση της δικαιοδοσίας αφήνεται να ρυθμιστεί με διαδικαστικό κανονισμό και ρυθμίστηκε με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η Διαταγή 42Α πραγματεύεται αποκλειστικά τη διαδικασία για την αναφορά παρακοής διατάγματος στο Δικαστήριο. Οι πρόνοιες τις συνιστούν τις δικονομικές διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 (βλέπετε σχετικά σελίδες 759-761). Η πιο πάνω αυθεντία αναφέρεται στο θεσμό 4 της Διαταγής 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως αυτός είχε πριν τροποποιηθεί. Σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συνάγεται από το κείμενο του θεσμού, ως αυτό είχε, και συγκεκριμένα από την υποχρέωση για απόδειξη κατά την ακρόαση, ότι απαιτείται προφορική μαρτυρία για την απόδειξη των αμφισβητούμενων γεγονότων. Αυτό δεν ισχύει πλέον επειδή το κείμενο του θεσμού ως είχε δεν ισχύει πλέον, αλλά έχει τροποποιηθεί. Τα υπόλοιπα όμως ισχύουν, δηλαδή ότι το βάρος απόδειξης φέρει ο αιτητής και ότι αυτό αποσείεται όπως και στις ποινικές υποθέσεις, δηλαδή με απόδειξη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπετε σελίδα 764). Επί του τελευταίου σημείου, βλέπετε ακόμα την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Yugos Finance BV κ.ά. v. Halebay Holdings Ltd.,

(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 569, όπου στη σελίδα 578, η έντιμη Δικαστής κα. Δ. Μιχαηλίδου λέγει ότι: «Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει με την ποινική διαδικασία, στην έννοια ότι όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται (Δρόσος Μιχαηλίδης v. Margarita Μιχαηλίδου Poliakova, Π.Ε. 22/2009, ημερ. 24.2.2011 και In re Bramblevale Ltd.

(1970)Ch. 18 και Savings and Investment Bank Ltd. v. Gasco (No. 2)

(1988)1 All E.R. 975). Το αποδεικτικό βάρος το φέρει ο αιτητής, ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, στον απαιτούμενο βαθμό και στη διαπίστωση της βεβαιότητας της ενοχής του καθ' ου, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (David Bean Injunctions, 8η έκδοση, παρ. 618 και 619).» Στις αυθεντίες Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations Ltd. (πιο πάνω) και Krashias Shoe Factory v. Adidas (πιο πάνω), αποφασίστηκε ότι η προσωπική επίδοση του οπισθογραφημένου Διατάγματος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας που θεσμοθετείται με τη Δ. 42Α. Σχετικές είναι επίσης οι αυθεντίες Παπαχρυσοστόμου v. Σιδερά

(1993)1 Α.Α.Δ. 309, Κώστα v. Κώστα

(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 269, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1088 [2], Halin v. Timour κ.ά.

(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 424. Στη Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου αποφασίστηκε ότι η προσωπική επίδοση τόσο του οπισθογραφημένου διατάγματος όσο και της αίτησης παρακοής, αποτελεί προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση αστικής καταφρόνησης λόγω παρακοής διατάγματος του Δικαστηρίου. Στην αυθεντία Παπαχρυσοστόμου v. Σιδερά (πιο πάνω), όπως και στην αυθεντία Μαύρος v. Στυλιανού κ.ά.

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2389, τονίστηκε ότι το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί, πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του Διατάγματος του Δικαστηρίου. Κρίση: · Η Διαταγή 42Α πραγματεύεται αποκλειστικά τη διαδικασία για την αναφορά παρακοής διατάγματος στο Δικαστήριο και οι πρόνοιες της διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο

1. · Το πλαίσιο άσκησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ρυθμίζεται από τους Θεσμούς και το θέμα εγείρεται προς εξέταση με βάση τη Διαταγή
2. · Η αίτηση παρακοής διατάγματος δεν είναι εναρκτήρια ή πρωτογενής αίτηση. · Ο θεσμός 4 της Διαταγής 48 τροποποιήθηκε στοχεύοντας στην απλοποίηση και συντόμευση των διαδικασιών στις ακροάσεις αιτήσεων. · Σύμφωνα με το θεσμό 4 επιτρέπεται η καταχώριση περισσοτέρων της μίας ενόρκων δηλώσεων, παρέχεται το δικαίωμα της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων μετά από σχετική άδεια και το δικαίωμα αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων στο διάδικο που αμφισβητεί τα γεγονότα ως παρατίθενται από την άλλη πλευρά. · Ταυτόχρονα, δύναται να ληφθεί υπόψην και το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης. · Στην παρούσα περίπτωση, δεν υπήρξε αντεξέταση ή καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, ώστε να αντικρουστούν οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση που περιέχονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, στο βαθμό που είναι αντίθετοι με τους ισχυρισμούς των Αιτητών στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση (βλέπετε σχετικά την αυθεντία Favero General Trading Ltd. κ.ά. v. Medousa Constructions Ltd.,

(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 2476). · Με βάση όλα αυτά, το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει κατά πόσον έχει ικανοποιηθεί το βάρος απόδειξης στο απαιτούμενο επίπεδο. · Ο Αιτητής καλείται να αποδείξει την ύπαρξη όλων των προϋποθέσεων, ήτοι: την ύπαρξη οπισθογραφημένου Διατάγματος, την προσωπική επίδοση του Διατάγματος στο πρόσωπο ή πρόσωπα που υποχρεούνται σε υπακοή του, την επίδοση στα ίδια πρόσωπα της αίτησης παρακοής, την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος, την υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος. · Στο φάκελο της υπόθεσης δεν υπάρχει ένορκη δήλωση επίδοσης των Διαταγμάτων μετά την οριστικοποίηση τους. · Στο φάκελο της υπόθεσης δεν υπάρχει ένορκη δήλωση επίδοσης των μονομερώς εκδοθέντων Διαταγμάτων. Εναντίον της Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 1.12.2016, έχει καταχωριστεί Πολιτική Έφεση και ο πλήρης φάκελος είναι στο Ανώτατο Δικαστήριο. Ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται μόνο προσωρινός φάκελος. · Ήταν όμως κοινό έδαφος ότι τα προσωρινά, μονομερώς εκδοθέντα Διατάγματα είχαν επιδοθεί στον Γενικό Γραμματέα των Καθ' ων η Αίτηση και δεύτερο Καθ' ου η Αίτηση στην παρούσα αίτηση. · Τα Διατάγματα οριστικοποιήθηκαν ως είχαν αρχικά εκδοθεί. · Όπως είχαν αρχικά εκδοθεί τα Διατάγματα, περιλάμβαναν ημερομηνία επίδοσης (επιστρεπτέο), όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 1 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση. · Στον προσωρινό φάκελο ο οποίος είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν υπάρχουν τα συνταγμένα οριστικά Διατάγματα, ώστε να εξεταστεί η οπισθογράφηση τους. · Η οπισθογράφηση των αρχικώς εκδοθέντων προσωρινών Διαταγμάτων αφορά τους Καθ' ων η Αίτηση μόνο και όχι τον κ. Γλαύκο Χατζηπέτρου. · Στο φάκελο της υπόθεσης υπάρχουν ένορκες δηλώσεις επίδοσης της υπό εξέταση αίτησης στους Καθ' ων η Αίτηση δια της επίδοσης στον κ. Γλαύκο Χατζηπέτρου, Γενικό Γραμματέα και στον ίδιο τον κ. Χατζηπέτρου προσωπικά. · Κρίνω ότι η επίδοση των αρχικώς εκδοθέντων προσωρινών Διαταγμάτων στον κ. Γλαύκο Χατζηπέτρου για τους Καθ' ων η Αίτηση, είναι μεν προσωπική επίδοση αναφορικά με τους Καθ' ων η Αίτηση, όχι δε για σκοπούς της παρούσας αίτησης. · Κατά συνέπειαν, κρίνω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δια του κ. Χατζηπέτρου δεν γνώριζαν επαρκώς τους όρους των Διαταγμάτων. · Από όλα τα ενώπιον μου τεθέντα, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι ο κ. Χατζηπέτρου υπό την προσωπική του ιδιότητα, γνώριζε επαρκώς τους όρους των Διαταγμάτων είτε ως είχαν αρχικά εκδοθεί, είτε ως οριστικοποιήθηκαν. · Με βάση την ενώπιον του μαρτυρία και το φάκελο της υπόθεσης, το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει κατά πόσον έχει ικανοποιηθεί το βάρος απόδειξης το οποίο φέρουν οι Αιτητές, στο απαιτούμενο επίπεδο, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. · Η διαδικασία είναι οιονεί ποινική αλλά διεξάγεται ενώπιον Δικαστηρίου με πολιτική δικαιοδοσία. Αυτό σημαίνει, κατά την άποψη μου, ότι το «οιονεί ποινική» αφορά το επίπεδο απόδειξης, τη διάγνωση και ικανοποίηση της αντικειμενικής υπόστασης ("actus reus") και της υποκειμενικής υπόστασης ("mens rea"), τον πειθαναγκασμό σε υπακοή, την επιβολή τιμωρίας στον παραβάτη, την ανάγκη για τη σχολαστική τήρηση των κανόνων που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας, γενικά την ικανοποίηση όλων των τυπικών και ουσιαστικών εχέγγυων του ποινικού δικαίου. · Δεν έχω ικανοποιηθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για την ύπαρξη είτε της αντικειμενικής είτε της υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος της αστικής παρακοής διατάγματος σε σχέση είτε με τους Καθ' ων η Αίτηση είτε με τον κ. Γλαύκο Χατζηπέτρου - Καθ' ου η Αίτηση 2 στην παρούσα. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην παρούσα αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €50.000 - €100.000. (Υπ.) ............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ 1. «1. Where any order is issued by any Court directing any act to be done or prohibiting the doing of any act there shall be endorsed by the Registrar on the copy of it, to be served on the person required to obey it, a memorandum in the words or to the effect following: "If you, the within-named A.B., neglect to obey this order, by the time therein limited, you will be liable to be arrested and to have your property sequestered." 2. An office copy of the order shall be served on the person to whom the order is directed. The service shall, unless otherwise directed by the Court or a Judge, be personal. 3.

(1)Where such an order has been issued by any Court and the person directed to do or prohibited from doing an act (hereinafter referred to as "the respondent") refuses or neglects to do or abstain from doing it, according to the directions of such order, the person in whose favour such order has been given (hereinafter referred to as "the applicant") may apply to the Court for a writ of attachment.

(2)Such an application shall be made by summons supported by affidavit and an office copy thereof shall, unless otherwise directed by the Court or Judge, be served on the respondent personally. But the Court or a Judge, if satisfied that the delay caused by proceeding in the aforesaid way would or might entail irreparable or serious mischief, may make an order ex parte upon such terms as to costs or otherwise, and subject to such undertaking, if any, as the Court or Judge may think just; and any party affected by such order may move to set it aside.

1. On the return day of the summons, if the respondent does not attend and the Court is satisfied that he has been duly served, the Court may order that a writ of attachment be issued against him.
2. The Court may enlarge the time for the appearance of the respondent, or may, on the return day of the summons, direct that the writ of attachment shall issue only until after a certain time and in the event of his continued disobedience at that time to the order in respect of which he has been guilty of disobedience.
3. If the respondent shall not establish sufficient excuse for not attending on the return day of the summons, or if he attends and does not show cause to the satisfaction of the Court why he should not be punished for disobedience, the Court may order him to pay such fine, or to be committed to prison for such time as the Court directs.
4. The Court may order that a person committed to prison for disobedience to an order shall be detained in prison till he has obeyed such order in all things that are to be immediately performed and given such security as the Court thinks fit to obey the other parts of the order, if any, at the time or times when they are to be performed.
5. Whenever any such order or commitment shall have been made the Registrar shall issue, under the seal of the Court, a warrant of commitment directed to the proper officer of the Court who by such warrant shall be empowered to take the body of the person against whom such order shall have been made, and all police officers within their several jurisdictions shall aid in the execution of every such warrant, and the gaoler or keeper of every gaol or prison mentioned in any such order shall be bound to receive and keep therein the person against whom such order of commitment shall have been made until he shall be discharged by due course of law.
6. Where any person in custody under a warrant desires to apply for his discharge, he shall file an affidavit showing that he has purged or is desirous of purging his contempt, and shall, not less than one clear day before the application is made, serve on the party at whose insentience the warrant of attachment was issued, an office copy of the affidavit, together with notice of his intention to make the application.
7. In case the respondent against whom a writ of attachment has issued is not and cannot be found, the Court may make an order that a writ of sequestration be issued against his property. The said writ shall bind his immovable property from the date of the order in the same manner, and to the same extent in every respect, as an order for sequestration in a civil action.
8. The writ of sequestration shall be directed to two or more persons to be appointed by the Court for that purpose, who shall be commanded and empowered to enter upon all the immovable property of the person against whom the writ shall issue, and collect, take, and get into their hands not only the rents and profits of his said immovable property, but also all his goods, chattels, and movable property, and detain and keep the same under sequestration in their hands until he shall make other order to the contrary. And the Court may order payment out of the proceeds of such sequestration of all charges attending the execution thereof, including such reasonable remuneration to the persons appointed to carry out the same as the Court shall think fit to allow.
9. In all proceedings against any person for disobedience of the order of a Court, the Court before which such proceedings are taken shall make such order as to the costs thereby occasioned as to the Court shall seem just.
10. A writ of attachment shall be in Form 39A, and a writ of sequestration shall be in Form 39B.» [2] Από τη σελίδα 1089: «Η διαδικασία για τη διαπίστωση της ευθύνης ατόμου για παρακοή διατάγματος δικαστηρίου είναι ιδιόμορφη. Ενώ η διαδικασία εντάσσεται στο πεδίο της αστικής δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου, η στοιχειοθέτηση και απόδειξη της κατηγορίας συναρτώνται με τα θέσμια και τους κανόνες της ποινικής δίκης. Αυτό επιβάλλεται από τις συνέπειες που συνεπάγεται η καταδίκη του καθ' ου η αίτηση, που ταυτίζονται με τις κυρώσεις ποινικού δικαστηρίου.»