← Κύπρος

ΓΡΗΓΟΡΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ν. ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΑΚΟΥΣΙΗΣ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΛΤΔ κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ26/13, 12/7/2017

ΓΡΗΓΟΡΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ν. ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΑΚΟΥΣΙΗΣ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΛΤΔ κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ26/13, 12/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2017:14 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Κ. Φραγκούδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ.: Κ26/13 Μεταξύ: ΓΡΗΓΟΡΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Αθηνών 173Α, 2035 Στρόβολος Αιτητή και

  1. ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΑΚΟΥΣΙΗΣ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΛΤΔ (HE 80156) Μαραθώνος 44, Διαμ. /Γρ. 203Α, Μακεδονίτισσα, Λευκωσία
  2. ΣΩΤΗΡΗ ΤΡΑΚΟΣΙΗ Μαραθώνος 44, Διαμ. /Γρ. 203Α, Μακεδονίτισσα, Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση -------------------------------------------------------------------------------------- 12.7.2017 Για τον Αιτητή: κ. Π. Μιχαήλ για κ.κ. Πέτρος Α. Μιχαήλ Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: κα. Ελ. Τσαρούχη για κ.κ. Πολάκης Σαρρής & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 23.4.2013 και μ' αυτήν ο Αιτητής εξαιτείται ως ακολούθως: «
  3. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους καθ' ων η αίτηση αριθμός 1 και 2 να καταβάλουν στον αιτητή τα οφειλόμενα ενοίκια Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του 2012 προς €803 τον κάθε μήνα.
  4. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τους καθ' ών η αίτηση 1 και 2 να καταβάλουν στον αιτητή το ενοίκιο του μηνός Ιανουαρίου του 2013 ήτοι €
  6. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει τους καθ' ων η αίτηση αριθμός 1 και 2 να καταβάλουν στον αιτητή το ποσό των €500 το οποίο αποτελεί ζημιές που προκάλεσε η καθ' ης η αίτηση αριθμός 1 κατά το χρόνο που κατείχε τα υποστατικά.
  7. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει τους καθ' ων η αίτηση αριθμός 1 και 2 να καταβάλουν στον αιτητή το ποσό των €197,22 το οποίο αφορά πληρωμή στην Υδατοπρομήθεια από τον αιτητή για την περίοδο από τις 15/10/12 έως και την 14/12/
  9. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελεν κρίνει ορθή και δίκαια υπό τις περιστάσεις να διατάξει το Σεβαστό Δικαστήριο.
  10. Έξοδα και έξοδα επίδοσης πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Εγγρ. 10260039C).» Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι είναι ιδιοκτήτης καταστημάτων στη Λεωφόρο Στροβόλου, αριθμός 105Β και 105Γ, τα οποία ενοικιάστηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση 1, για να χρησιμοποιηθούν ως καταστήματα πώλησης επίπλων (εν τοις εφεξής «τα επίδικα υποστατικά»). Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι ένας εκ των δύο διευθυντών της εταιρείας. Τα επίδικα υποστατικά ολοκληρώθηκαν κατά ή περί το 1981 και ενοικιάστηκαν για πρώτη φορά στην Καθ' ης η Αίτηση 1 ως καταστήματα πώλησης επίπλων, για διάρκεια 3 ετών από την 1.4.2004 έως 1.4.
  11. Μετά τη λήξη της πρώτης ενοικίασης, τον Απρίλιο 2007, ο ιδιοκτήτης και η Καθ' ης η Αίτηση συμφώνησαν γραπτώς και/ή προφορικώς την περαιτέρω ενοικίαση τους. Κατά ή περί την 1.4.2012, ο Αιτητής υπέγραψε τη νέα συμφωνία ενοικίασης με την Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία άρχιζε την ίδια ημέρα και έληγε την 1.4.
  12. Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός. Το συμφωνηθέν ενοίκιο ήταν €803.- το οποίο θα καταβαλλόταν την πρώτη ημέρα εκάστου μηνός, αρχής γενομένης την 1.4.2012, μέχρι τη λήξη της ενοικίασης, δηλαδή μέχρι την 1.4.
  13. Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός. Επίσης, η εν λόγω συμφωνία ενοικίασης προέβλεπε ότι απαγορεύεται η μετατροπή ή αλλαγή των υποστατικών χωρίς τη γραπτή άδεια του Αιτητή. Ήταν προβλεπόμενη υποχρέωση της Καθ' ης η Αίτηση 1 να επαναφέρει τα καταστήματα στην κατάσταση που βρίσκονταν κατά το χρόνο της ενοικίασης τους ή, κατόπιν απαίτησης του Αιτητή, τα υποστατικά να παραμείνουν ως έχουν, χωρίς ο τελευταίος να καταβάλει οποιαδήποτε αποζημίωση. Στη συμφωνία ενοικίασης, προβλεπόταν ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 υποχρεούται, μεταξύ άλλων, στην πληρωμή του ηλεκτρικού ρεύματος και της υδατοπρομήθειας. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, όταν εγκατέλειψε τα επίδικα στις 31.12.2012, άφησε απλήρωτους λογαριασμούς της υδατοπρομήθειας, συνολικού ύψους €197,22, για την περίοδο από 15.10.2012 έως 14.12.
  14. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εγκατέλειψε τα επίδικα αφού είχε ήδη προκαλέσει διάφορες ζημιές στους τοίχους και/ή σε διάφορα μέρη των υποστατικών και/ή άλλως πως, τις οποίες αποκατέστησε ο Αιτητής καταβάλλοντας το ποσό των €
  15. Η Καθ' ης η Αίτηση εγκατέλειψε τα επίδικα στις 31.12.2012, δίδοντας μια εβδομάδα προφορική προειδοποίηση στον Αιτητή, ο οποίος τα ενοικίασε ξανά το Φεβρουάριο 2013, γι' αυτό αξιώνει το ενοίκιο του μηνός Ιανουαρίου
  16. Ο ισχυρισμός ότι ο Αιτητής ενοικίασε ξανά τα επίδικα υποστατικά, είναι παραδεκτός. Τη γραπτή συμφωνία υπέγραψε ως εγγυητής ο Καθ' ου η Αίτηση 2, ο οποίος με την υπογραφή του, εγγυήθηκε προσωπικά την πιστή τήρηση όλων των όρων του συμβολαίου, καθώς και την εξόφληση παντός οφειλόμενου ενοικίου και ζημιάς. Απάντηση και Ανταπαίτηση: Απάντηση και Ανταπαίτηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχωρήθηκε την 2.9.2013 και μ' αυτήν εγείρουν δύο προδικαστικές ενστάσεις. Άνευ βλάβης αυτών, αρνούνται όλους μαζί και κάθε ένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του Αιτητή, πλην των ισχυρισμών που ρητά παραδέχονται και αρνούνται κατηγορηματικά ότι ο Αιτητής δικαιούται τις αξιούμενες θεραπείες. Ισχυρίζονται ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοικίασε για πρώτη φορά τα επίδικα καταστήματα δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου διάρκειας από 1.4.2004 μέχρι και 1.4.
  17. Τον Απρίλιο 2004, κατόπιν συγκατάθεσης του Αιτητή, η Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή ο Καθ' ου η Αίτηση 2, προχώρησαν σε ενοποίηση της ηλεκτρικής εγκατάστασης των δύο καταστημάτων, ήτοι στην τοποθέτηση 1 (ενός) μετρητή ως επέβαλλαν λόγοι ασφάλειας, καθώς και σε σειρά βελτιώσεων και/ή σε επιδιορθώσεις εντός των επίδικων υποστατικών οι οποίες καταγράφονται και δίδονται λεπτομέρειες των ποσών τα οποία ανταπαιτούνται. Περαιτέρω και/ή επιπρόσθετα, αποτελεί ισχυρισμό της Καθ' ης η Αίτηση 1 και του Καθ' ου η Αίτηση 2 ως διευθυντή αυτής, ότι την 1.4.2007 υπεγράφη νέο ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 1 και του Αιτητή, διάρκειας πέντε ετών, από 1.4.2007 μέχρι την 1.4.
  18. Περαιτέρω, την 1.4.2012 υπεγράφη νέο ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 1 και του Αιτητή, διάρκειας δύο ετών, από 1.4.2012 μέχρι 1.4.
  19. Το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.4.2012, είναι εξ' υπαρχής άκυρο καθότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις που τίθενται από το Νόμο αναφορικά με το περιεχόμενο και/ή τον τύπο του και ο Αιτητής δεν δικαιούται να αξιώνει οποιαδήποτε θεραπεία δυνάμει του εν λόγω ενοικιαστηρίου εγγράφου. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι ο ίδιος έχει απαλλαγεί από οποιαδήποτε ευθύνη δυνάμει του άκυρου ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.4.2012 και/ή ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται να εγείρει οποιαδήποτε απαίτηση κατά του ιδίου. Άνευ βλάβης των προαναφερθέντων ισχυρισμών, η Καθ' ης η Αίτηση 1 προβάλλει ότι, σε περίπτωση που ήθελε αποφασιστεί ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.4.2012 είναι εξ' υπαρχής άκυρο, η συμβατική σχέση μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 1 και του Αιτητή συνεχίστηκε επί τη βάση των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.4.2007, το οποίο προνοούσε περί αυτόματης ανανέωσης της συμβατικής ενοικίασης. Άνευ βλάβης των ανωτέρω ισχυρισμών και σε περίπτωση που ήθελε αποφασιστεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέστη θέσμιος ενοικιαστής, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι η εγγύηση την οποία ο ίδιος παρείχε έπαψε να ισχύει. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, ενεργώντας εκ μέρους και/ή για λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση 1, τον Οκτώβριο 2012 πληροφόρησε τον Αιτητή ότι, λόγω συρρίκνωσης του κύκλου εργασιών της Καθ' ης η Αίτηση 1, η εταιρεία τερματίζει την ενοικίαση και καθόρισε ως χρόνο παράδοσης της κατοχής των καταστημάτων την 31.12.
  20. Ο Αιτητής συμφώνησε. Κατά τον ίδιο χρόνο, συμφωνήθηκε όπως η Καθ' ης η Αίτηση 1 παραδώσει την κατοχή των επίδικων καταστημάτων ως είχαν και ότι ως αντάλλαγμα για την παράδοση της κατοχής των καταστημάτων ως είχαν, αφενός δεν θα καταβάλλονταν τα ενοίκια των μηνών Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2012 και αφετέρου ο Αιτητής θα κατέβαλλε προς την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή τον Καθ' ου η Αίτηση 2, τη διαφορά που προκύπτει μεταξύ του συνολικού ποσού το οποίο κατέβαλαν ως έξοδα και/ή τέλη και ως αμοιβή επαγγελματιών, αφού από αυτό αφαιρεθεί το ποσό των €1.606,00 το οποίο αντιστοιχεί στα ενοίκια των μηνών Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου
  21. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέδωσε κενή και ελεύθερη κατοχή των επίδικων καταστημάτων στον Αιτητή κατά ή περί τις 25.12.2012, κατόπιν έκκλησης και/ή παράκλησης και/ή απαίτησης του Αιτητή, καθότι τρίτο πρόσωπο ενδιαφερόταν να ενοικιάσει τα επίδικα καταστήματα. Ο νέος ενοικιαστής παρέλαβε την κατοχή των επίδικων καταστημάτων από τον Ιανουάριο 2013 και ως εκ τούτου, ο Αιτητής δεν δικαιούται να αξιώνει το ενοίκιο του μηνός Ιανουαρίου
  22. Για τη χρονική περίοδο που η Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοικίαζε τα επίδικα καταστήματα, πλήρωνε όλους τους λογαριασμούς της υδατοπρομήθειας και δεν άφησε απλήρωτο οποιοδήποτε λογαριασμό, υδατοπρομήθειας ή άλλο. Η πληρωμή του μηνιαίου ενοικίου γινόταν προσωπικά προς τον Αιτητή, ο οποίος επισκεπτόταν και/ή μετέβαινε σε μηνιαία βάση στα επίδικα υποστατικά και το εισέπραττε. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ουδέποτε ειδοποιήθηκαν και/ή οχλήθηκαν καθ' οιονδήποτε τρόπο από τον Αιτητή και/ή το δικηγόρο του και/ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του Αιτητή, αναφορικά με τα όσα ο Αιτητής αξιώνει στο πλαίσιο της κυρίως Αίτησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση ανταπαιτούν ποσό €8.901,89, πλέον έξοδα και Φ.Π.Α. Ανταπάντηση στην Απάντηση και Απάντηση στην Ανταπαίτηση: Το δικόγραφο του Αιτητή καταχωρήθηκε την 27.9.2013 και μ' αυτό ο Αιτητής απορρίπτει ανεπιφύλακτα, ως νόμω και ουσία αβάσιμες, τις προδικαστικές ενστάσεις που εγείρουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και τους καλεί να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής δεν είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των επίδικων καταστημάτων, καθώς και ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν κατέστη θέσμιος ενοικιαστής, δεν ευσταθούν. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 όντως κατέστη θέσμιος ενοικιαστής αφού μετά που έληξε η πρώτη ενοικίαση, συνέχισε να κατέχει το υποστατικό βάσει νέας, και όχι λόγω αυτόματης ανανέωσης της πρώτης συμφωνίας ενοικίασης, γραπτής συμφωνίας από την 1.4.2007 μέχρι την 1.4.2012 και ακολούθως, αφού και αυτή έληξε, με βάση νέο ενοικιαστήριο έγγραφο από 1.4.2012 μέχρι 1.4.
  23. Εναλλακτικά, ο Αιτητής δηλώνει ότι, ούτως ή άλλως, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέστη θέσμιος ενοικιαστής μετά τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.4.2007 αφού, όπως ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση, το ενοικιαστήριο έγγραφο 1.4.2012 ήταν εξ' υπαρχής άκυρο, διότι υπεγράφη μόνο από ένα μάρτυρα και συνεπώς, δεν μπορούσαν να αντληθούν οποιαδήποτε δικαιώματα απ' αυτό. Ακόμα, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέστη, ούτως ή άλλως, θέσμιος ενοικιαστής αφού, όπως ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, η Καθ' ης η Αίτηση 1, από τον Οκτώβρη 2012, τερμάτισε και/ή δήλωσε στον Αιτητή ότι δεν προτίθεται να συνεχίσει την ενοικίαση, καθορίζοντας ως χρόνο παράδοσης της κατοχής των καταστημάτων την 31.12.
  24. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι έδωσε τη συγκατάθεση του μόνο για την ενοποίηση της ηλεκτρικής εγκατάστασης των δύο καταστημάτων, για την τοποθέτηση ενός μετρητή, ενώ οι υπόλοιπες αλλαγές και/ή προσθήκες και/ή τροποποιήσεις επί των ενοικιασθέντων καταστημάτων, έγιναν από την Καθ' ης η Αίτηση 1 αυθαίρετα και χωρίς να ρωτήσει τον Αιτητή, φέροντας τον προ τετελεσμένων. Ακόμα και αν θεωρηθεί ότι όλες οι αλλαγές και/ή προσθήκες στα επίδικα, έγιναν με τη συγκατάθεση του Αιτητή, αυτές διέπονταν υπό τον όρο 7 της γραπτής και /ή προφορικής συμφωνίας μεταξύ τους. Κατά την εγκατάλειψη των επίδικων από την Καθ' ης η Αίτηση 1, συμφωνήθηκε γραπτώς και/ή προφορικώς όπως τα υποστατικά παραδοθούν στον Αιτητή ως έχουν, με τις τροποποιήσεις και/ή προσθήκες που είχαν υποστεί είτε χωρίς είτε με τη συγκατάθεση του, χωρίς οποιαδήποτε πληρωμή από μέρους του. Εναλλακτικά, ο Αιτητής ισχυρίζεται επίσης ότι, εν πάση περιπτώσει, η τελευταία συμφωνία μεταξύ του και της Καθ' ης η Αίτηση 1, καθώς και η συμπεριφορά της από το 2004 μέχρι την αξίωση αποζημιώσεων με την καταχώριση Ανταπαίτησης, δεν της έδιδε σε καμία περίπτωση το δικαίωμα να αξιώσει αποζημιώσεις για τις τροποποιήσεις και/ή προσθήκες και/ή αλλαγές που έκανε στα επίδικα και γι' αυτό εμποδίζεται τώρα από το να προβάλλει οποιεσδήποτε αξιώσεις για αποζημιώσεις λόγω κωλύματος συμπεριφοράς (estoppel in pais) και /ή λόγω εγκατάλειψης δικαιώματος (waiver) και/ή συγκατάνευσης (acquiescence) και/ή λόγω καταχωρήσεων σε έγγραφα, δηλαδή το τελευταίο ενοικιαστήριο έγγραφο. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι, και αν ακόμη το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.4.2012 θεωρηθεί ως εξ' υπαρχής άκυρο, όπως ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, εντούτοις οι όροι που περιέχονται σ' αυτό, πλην της διάρκειας της ενοικίασης για δύο χρόνια, παρέμειναν σε πλήρη ισχύ και δέσμευαν τα συμβαλλόμενα μέρη, τόσο ως προς τα δικαιώματα όσο και ως προς τις υποχρεώσεις που εκπηγάζουν από αυτό, αλλά πλέον η ενοικιαστική σχέση τους είχε μετατραπεί σε θέσμια και ρυθμίζετο από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και/ή τη σχετική νομολογία. Ο δε Καθ' ου η Αίτηση 2 παραμένει προσωπικά δεσμευμένος ως εγγυητής για την πιστή τήρηση των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.4.2012, έστω και αν αυτό ήθελε κριθεί άκυρο λόγω μη υπογραφής του από δύο μάρτυρες, διότι η δέσμευση που ανέλαβε έναντι του Αιτητή, παρέμεινε σε πλήρη ισχύ. Ιστορικό: Η απαίτηση και η ανταπαίτηση εκδικάστηκαν ταυτόχρονα. Εν τέλει, η Ανταπαίτηση αποσύρθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο των Καθ' ων η Αίτηση, κατά την τελική της αγόρευση. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητή: Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά του κατέθεσε ο ίδιος ο Αιτητής, κ. Γρηγόριος Ιωαννίδης. Ο κ. Ιωαννίδης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32

(1)/
  1. Κατέθεσε ότι είναι ο ιδιοκτήτης των καταστημάτων στη Λεωφόρο Στροβόλου αριθμός 105Β και 105Γ, τα οποία ενοικιάστηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση 1 για να χρησιμοποιηθούν ως καταστήματα πώλησης επίπλων. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι ένας εκ των δύο διευθυντών της εταιρείας και βασικός μέτοχος. Τα επίδικα ολοκληρώθηκαν κατά το 1981 και ενοικιάστηκαν για πρώτη φορά στην Καθ' ης η Αίτηση 1 ως καταστήματα πώλησης επίπλων, για διάρκεια 3 ετών από την 1.4.2004 έως και την 1.4.
  2. Μετά τη λήξη της πρώτης ενοικίασης τον Απρίλιο 2007, ο ίδιος και η Καθ' ης η Αίτηση 1 συμφώνησαν γραπτώς στην περαιτέρω ενοικίαση των επίδικων, ήτοι από 1.4.2007 έως 1.4.
  3. Κατά την 1.4.2012, τα μέρη υπόγραψαν νέα συμφωνία ενοικίασης με την Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία άρχιζε την ίδια ημέρα και έληγε την 1.4.
  4. Το συμφωνηθέν ενοίκιο ήταν €803.- το οποίο θα καταβαλλόταν την πρώτη ημέρα εκάστου μηνός, αρχής γενομένης την 1.4.2012 μέχρι την λήξη της ενοικίασης, δηλαδή μέχρι την 1.4.
  5. Επίσης, η εν λόγω συμφωνία ενοικίασης προέβλεπε ότι απαγορεύεται η μετατροπή ή αλλαγή των υποστατικών χωρίς τη γραπτή άδεια του Αιτητή. Ήταν προβλεπόμενη υποχρέωση της Καθ' ης η Αίτηση 1, να επαναφέρει τα καταστήματα στην κατάσταση που βρίσκονταν κατά το χρόνο της ενοικίασης τους ή κατόπιν απαίτησης του Αιτητή, να παραμείνουν ως έχουν χωρίς αυτός να καταβάλει οποιαδήποτε αποζημίωση. Στον όρο 8 της συμφωνίας ενοικίασης, προβλεπόταν ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 υποχρεούται, μεταξύ άλλων, στην πληρωμή του ηλεκτρικού ρεύματος και της υδατοπρομήθειας. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, όταν εγκατέλειψε τα επίδικα στις 31.12.2012, άφησε απλήρωτους λογαριασμούς της υδατοπρομήθειας, συνολικού ύψους €197,
  6. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εγκατέλειψε τα υποστατικά, αφού είχε ήδη προκαλέσει διάφορες ζημιές στους τοίχους και σε διάφορα μέρη των υποστατικών, τις οποίες αποκατέστησε ο Αιτητής, καταβάλλοντας το ποσό των €
  7. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία πλήρωσε την αμυντική εισφορά για τους μήνες από Ιούλιο έως και Δεκέμβριο 2011 και από Ιανουάριο 2012 έως και Ιούνιο
  8. Από τον Ιούλιο 2012 έως Δεκέμβριο 2012, η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν κατέβαλε την αμυντική εισφορά, ήτοι το ποσό των €108,41, ενώ το είχε αποκόψει από το ενοίκιο και στις 12.9.2014, το πλήρωσε ο ίδιος ο Αιτητής, πλέον €13,96 ως πρόστιμο για την καθυστέρηση καταβολής, ποσά που αξιώνει. Ο κ. Ιωαννίδης κατέθεσε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 του οφείλει τα ενοίκια για τους μήνες από Νοέμβριο 2012 έως Δεκέμβριο 2012 και τον Ιανουάριο 2013, σύνολο €2.
  9. Εγκατέλειψε τα επίδικα στις 31.12.2012, δίδοντας μια εβδομάδα προφορική προειδοποίηση. Τα επίδικα ενοικιάστηκαν ξανά το Φεβρουάριο
  10. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εγγυήθηκε την εταιρεία, Καθ' ης η Αίτηση
  11. Αναφορικά με την ανταπαίτηση, ο Αιτητής κατέθεσε ότι δεν είχε δώσει τη συγκατάθεση του για οτιδήποτε, εκτός από την ενοποίηση του ηλεκτρικού ρεύματος των δύο καταστημάτων. Τα άλλα τα έκανε από μόνος του ο ενοικιαστής χωρίς καμία έγκριση, ούτε καν ρώτησε τον Αιτητή. Είχε αφαιρέσει τη σκάλα του μαγαζιού η οποία ήταν γύρω στις £2.000, είχε βγάλει τα γυαλιά μπροστά τα οποία ήταν φιμέ και τα αντικατέστησε και έκαμε πατάρι. Όλα αυτά αναφέρθηκαν και στη μαρτυρία του Μ.Κ.1 και είναι κοινό έδαφος ότι όντως έγιναν αυτές οι εργασίες. Ο κ. Ιωαννίδης κατέθεσε ότι ήταν με την εντύπωση πως όταν έφευγε ο ενοικιαστής, θα έπαιρνε αυτά που έκανε και θα του παρέδιδε το κατάστημα όπως το είχε παραλάβει. Αντ' αυτού, στις 25.12.2012, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 του είπε ότι δεν πάνε καλά οι δουλειές και θα φύγουν από το κατάστημα στις 31 του μήνα. Πράγματι, έφυγαν στις 31 και ο Αιτητής διαπίστωσε αρκετές ζημιές: από αφαίρεση κλιματιστικού υπήρχαν τρύπες και σοβάδες που έπεσαν, υπήρχαν καρφιά για κάδρα, από την αφαίρεση της σκάλας που πήγαινε στο πατάρι είχαν σπάσει τα μάρμαρα, είχε μαύρη μπογιά στο εξωτερικό των καταστημάτων, τρύπες στα αλουμίνια. Δεν ζήτησε τίποτε από τον ενοικιαστή, μόνο να πληρώσει τα δύο ενοίκια που χρωστούσε. Όταν του είπε ο κ. Τρακοσιής ότι θα φύγει, δεν του είπε οτιδήποτε για αποζημιώσεις, ενώ υπάρχει και σχετικός όρος στο ενοικιαστήριο έγγραφο. Κατά την αντεξέταση του, ο Αιτητής κατέθεσε ότι το επίδικο ενοικιάστηκε για πρώτη φορά την 1.4.
  12. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έδωσαν ντεπόζιτο. Ήταν συνεπείς στην καταβολή των ενοικίων μέχρι τον Νοέμβριο πριν φύγουν. Το ενοίκιο το εισέπραττε η αποβιώσασα σύζυγος του. Ο ίδιος γνώριζε για τις τροποποιήσεις στα επίδικα και δεν είχε ένσταση διότι θεωρούσε ότι όταν έφευγαν οι ενοικιαστές θα του το παρέδιδαν όπως ήταν. Δεν είχε συμφωνία με τον κ. Τρακοσιή αναφορικά με τις επιδιορθώσεις, ούτε και εκείνος του είχε αναφέρει ότι θα επιβαρυνόταν ο ιδιοκτήτης. Αναφορικά με το ηλεκτρικό ρεύμα, ο Αιτητής κατέθεσε ότι οι προηγούμενοι ενοικιαστές δεν είχαν προβεί σε οποιαδήποτε τροποποίηση. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 πήγε μόνος του στην Α.Η.Κ. και ζήτησε τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, επειδή τη ζητούσε η Α.Η.Κ. Δεν του είχε αναφέρει ότι θα έπρεπε να είναι ένας μετρητής και όχι δύο επειδή το κατάστημα λειτουργεί ως ενιαίος χώρος. Ο κ. Ιωαννίδης διέψευσε ότι του είχε αναφέρει ο κ. Τρακοσιής πως έπρεπε ο ίδιος ως ιδιοκτήτης να υποστεί τα έξοδα της ενοποίησης του ηλεκτρικού ρεύματος. Ο κ. Ιωαννίδης αρνήθηκε ότι είχε υπόψην του νέο ενοικιαστή όταν του είπε ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ότι θα φύγει. Αρνήθηκε επίσης ότι είχε συμφωνήσει να μην καταβάλουν οι Καθ' ων η Αίτηση τα ενοίκια για τον Νοέμβριο και Δεκέμβριο γιατί αυτά τα ποσά θα πήγαιναν έναντι των αλλαγών που είχαν γίνει. Ο κ. Τρακοσιής του έλεγε ότι θα τον πληρώσει. Όταν ήρθε ο λογαριασμός της Υδατοπρομήθειας, είπε στον Αιτητή να τον πληρώσει ο ίδιος και θα του τα δώσει. Δεν του είχε αναφέρει οτιδήποτε απ' αυτά που σήμερα ανταπαιτεί. Στα μέσα Ιανουαρίου βρέθηκε νέος ενοικιαστής για να το ενοικιάσει από το Φεβρουάριο
  13. Γενικά, ο Αιτητής αξιολογείται θετικά. Η μαρτυρία του ήταν λογική, σταθερή, χωρίς υπερβολές, δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις και δεν ανασκεύασε. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας. Μόνο για ένα σημείο δεν μας έπεισε, που είναι ουσιαστικά και το μόνο σημείο για το οποίο μας έπεισε ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και το οποίο ίσως αποτελεί περισσότερο θέμα μνημονικού: πότε τον ειδοποίησε ο τελευταίος για την αποχώρηση της Καθ' ης η Αίτηση 1 από τα επίδικα. Βρίσκουμε ότι ήταν τον Οκτώβριο 2012 και όχι την ημέρα των Χριστουγέννων
  14. Τον Ιανουάριο 2013, ο Αιτητής διεξήγαγε εργασίες στο επίδικο και υπέγραψε συμβόλαιο με νέο ενοικιαστή, με ημερομηνία έναρξης 1.2.
  15. Αυτά δείχνουν ότι ήταν προετοιμασμένος και συνεπώς, προειδοποιημένος. Δεύτερος μάρτυρας για την πλευρά του Αιτητή κατέθεσε ο κ. Μπογιάν Μαρίνοφ Πετρόφ. Ο κ. Πετρόφ κατέθεσε ότι είναι από τη Βουλγαρία και είναι στην Κύπρο έξι χρόνια. Δουλεύει στα κτίσματα. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 8 και την υπογραφή του σ' αυτό και είπε ότι αφορά δουλειές που έκανε για τον Αιτητή. Τα καταστήματα είχαν ζημιές πάνω στους τοίχους, αφαίρεσε βελόνες, είχε μεγάλες τρύπες στα σημεία που αφαιρέθηκαν συσκευές κλιματισμού, είχαν πέσει σοβάδες, άλλαξε κάποια κεραμικά και μπογιάτισε το κατάστημα. Ήταν δύο καταστήματα, δίπλα από το Δημαρχείο Στροβόλου. Ασχολήθηκε με τις εργασίες αυτές περίπου μία εβδομάδα. Οι ζημιές που υπήρχαν δεν αφορούσαν για φυσική φθορά. Κατά την αντεξέταση του, κατέθεσε ότι έκαμε έκπτωση στον Αιτητή επειδή καθαρίζει το σπίτι του η σύζυγος του. Το μπογιάτισμα κοστίζει κανονικά €5, €6/τ.μ. Δεν θυμόταν πόσο είναι το εμβαδόν του καταστήματος. Εξωτερικά, έβαψε μόνο εκεί που διόρθωσε τον τοίχο. Αντιλαμβάνεται τι είναι φυσική φθορά και τι είναι ζημιά και οι εργασίες που έκανε αφορούσαν επιδιόρθωση ζημιών. Ο μάρτυρας έκαμε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν άμεσος και σαφής και εμφανώς γνώστης των όσων ανάφερε. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας. Καθ' ων η Αίτηση: Πρώτος μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε ο κ. Σωτήρης Τρακοσιής, Καθ' ου η Αίτηση 2 και διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Ο κ. Τρακοσιής κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Είναι το πρόσωπο που χειριζόταν όλες, ανεξαιρέτως, τις υποθέσεις της εταιρείας. Η εταιρεία ενοικίασε για πρώτη φορά τα καταστήματα αρ. 105Β και 105Γ επί της Λεωφόρου Στροβόλου, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου διάρκειας από 1.4.2004 μέχρι και την 1.4.2007 και ακολούθως, με νέο ενοικιαστήριο έγγραφο τα ενοικίασε για την περίοδο από 1.4.2007 μέχρι και 1.4.
  16. Κατά τη λήξη του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου, ο Αιτητής τον ρώτησε, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντή της εταιρείας, εάν ήθελε να συνεχίσει την ενοικίαση των εν λόγω ακινήτων, επειδή είχε ήδη υπόψιν του νέο ενοικιαστή. Τελικά, περί τον Ιούλιο 2014, η εταιρεία υπέγραψε νέο ενοικιαστήριο έγγραφο, για την περίοδο από 1.4.2012 μέχρι 1.4.
  17. Στο ενοικιαστήριο έγγραφο αναγράφηκε ως ημερομηνία υπογραφής η 1.4.
  18. Τον Απρίλιο 2004, ο κ. Τρακοσιής ενημερώθηκε από τις αρμόδιες αρχές πως δεν επιτρεπόταν σε ένα ενιαίο κατάστημα να υπάρχουν δύο μετρητές της Α.Η.Κ. Ως εκ τούτου και κατόπιν της συγκατάθεσης του Αιτητή, η εταιρεία προχώρησε σε ενοποίηση της ηλεκτρικής εγκατάστασης των δύο καταστημάτων, ήτοι, στην τοποθέτηση ενός μετρητή ως επέβαλλαν λόγοι ασφάλειας και όπως ήταν υποχρεωτικό βάσει των Κανονισμών της Α.Η.Κ. Δεδομένου ότι η εν λόγω πρόνοια έπρεπε να υπάρχει στα επίδικα καταστήματα, εφόσον ενοικιάζονταν ως ενιαίος χώρος, συμφώνησε με τον Αιτητή να αναλάβει η εταιρεία τα έξοδα για την υποχρεωτική διαδικασία και θα της επιστρεφόταν οποιοδήποτε ποσό θα κατέβαλλε για τις αναγκαίες ενέργειες. Ακολούθως και κατόπιν της συμφωνίας του με τον Αιτητή, προχώρησαν στην ενοποίηση της ηλεκτρικής εγκατάστασης και η εταιρεία κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.850,00 (€1.452,31) ως έξοδα και τέλη της σχετικής αίτησης προς την Α.Η.Κ. για την ενοποίηση της ηλεκτρικής εγκατάστασης των δύο επίδικων καταστημάτων και ως η συμφωνηθείσα αμοιβή επαγγελματία προς το σκοπό αυτό. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, αν και ζήτησε επανειλημμένα, ως διευθυντής της εταιρείας και το αρμόδιο πρόσωπο, από τον Αιτητή να του καταβάλει το ποσό, αυτός βρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες, αρνείτο να το καταβάλει και μέχρι σήμερα οφείλει στην εταιρεία το ποσό. Λόγω του γεγονότος ότι υπήρχαν αρκετές ζημιές από τους προηγούμενους ενοικιαστές και επειδή τα επίδικα καταστήματα θα χρησιμοποιούνταν από την εταιρεία για την πώληση επίπλων, έπρεπε να γίνουν αρκετές τροποποιήσεις και προσθήκες. Ο κ. Τρακοσιής μετέφερε τις ανησυχίες του στον Αιτητή, προτού προχωρήσουν με την υπογραφή του πρώτου ενοικιαστηρίου εγγράφου και εκείνος ανέφερε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα να προβούν σε οποιαδήποτε αναγκαία διόρθωση, προσθήκη και τροποποίηση στα επίδικα καταστήματα και τα έξοδα θα τα κατέβαλλε ο Αιτητής. Ο κ. Τρακοσιής προχώρησε στον υπολογισμό των εξόδων των εν λόγω τροποποιήσεων και αφού ανέφερε στον Αιτητή ποιες είναι αυτές και το πόσα θα στοιχίσουν, ο Αιτητής του είπε να προχωρήσει στις τροποποιήσεις και προσθήκες, να καταβάλουν οι Καθ' ων η Αίτηση τα έξοδα και όταν μπορεί, θα τους τα πληρώσει. Από τον Απρίλιο 2004, προχώρησαν σε σειρά βελτιώσεων και επιδιορθώσεων εντός των καταστημάτων. Συγκεκριμένα, κατασκεύασαν πατάρι συνολικού εμβαδού 50 τ.μ. εντός του καταστήματος αρ. 105Β, τοποθέτησαν ηλεκτρική εγκατάσταση κάτω από το πατάρι και προχώρησαν στην αλλαγή των βιτρινών των επίδικων καταστημάτων, από φιμέ τζάμια σε καθαρά γυαλιά. Όλα τα σχετικά έξοδα και τέλη αναφορικά με τις ανωτέρω αναφερόμενες κατασκευές, εργασίες, επιδιορθώσεις και βελτιώσεις, καταβλήθηκαν από την εταιρεία. Ο μάρτυρας έδωσε λεπτομέρειες. Αν και η εταιρεία, μέσω του Καθ' ου η Αίτηση 2, απαίτησε επανειλημμένα τα ποσά από τον Αιτητή, αυτός βρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες, αρνείτο να τα καταβάλει και μέχρι σήμερα τα οφείλει. Δεν έχει κατατεθεί ενώπιον μας οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με γραπτή τουλάχιστον απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση 1 προς τον Αιτητή για τα έξοδα αναφορικά με τις βελτιώσεις / τροποποιήσεις στα επίδικα υποστατικά. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι η εταιρεία δεν τα είχε ζητήσει με επιστολή της, ούτε και αφαίρεσε το ποσό από τα ενοίκια. Από το 2004 μέχρι και την ημέρα που η εταιρεία παρέδωσε τα επίδικα στον Αιτητή, ο τελευταίος ανά τακτά χρονικά διαστήματα, επισκεπτόταν τα καταστήματα και κάθε φορά ανέφερε στον Μ.Κ.1 ότι με τις αλλαγές οι οποίες έγιναν στα υποστατικά, βελτιώθηκε η όψη και η εικόνα τους. Τον Οκτώβριο 2012, ενεργώντας εκ μέρους και για λογαριασμό της εταιρείας, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 πληροφόρησε τον Αιτητή ότι, λόγω συρρίκνωσης του κύκλου εργασιών της εταιρείας, η εταιρεία τερματίζει και δεν προτίθεται να συνεχίσει την ενοικίαση και καθόρισε ως χρόνο παράδοσης της κατοχής των καταστημάτων στον Αιτητή, την 31.12.
  19. Ο Αιτητής συμφώνησε, επαναλαμβάνοντας ότι έχει ήδη βρει ενοικιαστή και ζήτησε όπως παραμείνουν ως έχουν όλες οι τροποποιήσεις και προσθήκες στις οποίες προέβη η εταιρεία. Επιπρόσθετα, συμφωνήθηκε ότι ως αντάλλαγμα για την παράδοση της κατοχής των καταστημάτων ως είχαν, αφενός δεν θα καταβάλλονταν τα ενοίκια των μηνών Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2012 και αφετέρου, ο Αιτητής θα κατέβαλλε προς την εταιρεία τη διαφορά που προκύπτει μεταξύ του συνολικού ποσού το οποίο κατέβαλε ως έξοδα και τέλη και ως αμοιβή επαγγελματιών, αφού απ' αυτό αφαιρεθεί το ποσό των €1.606,00, το οποίο αντιστοιχεί στα ενοίκια των μηνών Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου
  20. Κατά ή περί την 25.12.2012, αντί την 31.12.2012, κατόπιν παράκλησης του Αιτητή καθότι τρίτο πρόσωπο ενδιαφερόταν να ενοικιάσει τα επίδικα καταστήματα, η εταιρεία παρέδωσε κενή και ελεύθερη κατοχή των επίδικων καταστημάτων στον Αιτητή. Ο κ. Τρακοσιής την 28.12.2012, προχώρησε στην αποσύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος. Ο νέος ενοικιαστής παρέλαβε την κατοχή των επίδικων καταστημάτων από τον Ιανουάριο 2013 και όχι από το Φεβρουάριο 2013, όπως ισχυρίστηκε αρχικά ο Αιτητής. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 υπέδειξε ότι ο Αιτητής στην αντεξέταση του, ανέφερε ότι βρήκε νέο ενοικιαστή από τον Ιανουάριο
  21. Κατά το χρόνο παράδοσης της κατοχής των επίδικων καταστημάτων, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ζήτησε όπως καταβληθεί το ποσό το οποίο αντιστοιχεί στις κατασκευές, επιδιορθώσεις και βελτιώσεις τις οποίες οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν κάμει τον Απρίλιο 2004, μείον το ποσό των €1.606,00 το οποίο αντιστοιχεί στα ενοίκια των μηνών Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου
  22. Παρόλο που ο Αιτητής τον είχε διαβεβαιώσει ότι θα έδινε το οφειλόμενο υπόλοιπο, κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, δεν ανταποκρίθηκε και δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό. Ο μάρτυρας κατέθεσε ακόμα ότι, κατά την παράδοση των επιδίκων στον Αιτητή, δεν τέθηκε οποιοδήποτε ζήτημα για την εξόφληση της υδατοπρομήθειας ή για αφαίρεση και αυτού του ποσού, για το λόγο ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή ο κ. Τρακοσιής δεν γνώριζε την ύπαρξη των εν λόγω ανεξόφλητων λογαριασμών. Αναφορικά με τα όσα ισχυρίζεται ο Αιτητής για ύπαρξη ζημιών οι οποίες προκλήθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση, ο κ. Τρακοσιής κατέθεσε ότι ουδέποτε ο Αιτητής έθεσε ζήτημα ύπαρξης οποιωνδήποτε ζημιών και ζήτημα επιδιόρθωσης τους και απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί ύπαρξης ζημιών. Το ίδιο ισχύει και για τον ίδιο και την Καθ' ης η Αίτηση 1, εφόσον δεν ζήτησαν ποτέ από τον Αιτητή τα ποσά που ανταπαιτούν σήμερα. Ο κ. Τρακοσιής κατέθεσε ότι, τα όσα ο Αιτητής ισχυρίζεται αναφορικά με το γεγονός ότι οι εν λόγω ζημιές ανακαλύφθηκαν απ' αυτόν μετά που η Καθ' ης η Αίτηση εγκατέλειψε τα καταστήματα, δεν ισχύει, αφού ο Αιτητής επισκεπτόταν τα επίδικα υποστατικά σε μηνιαία βάση προς είσπραξη του ενοικίου και επίσης, ήταν ο ίδιος ο οποίος παρέλαβε το ακίνητο κατά την ημέρα παράδοσης του. Εάν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό, αυτό δεν ήταν για επιδιόρθωση ζημιών, οι οποίες προκλήθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση, ενώ οι ισχυρισμοί περί ύπαρξης ζημιών, τέθηκαν για πρώτη φορά υπόψην του Καθ' ου η Αίτηση 2 με την παραλαβή της Αίτησης. Ο κ. Τρακοσιής κατέθεσε ότι για τη χρονική περίοδο που η Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοικίαζε τα επίδικα καταστήματα, η εταιρεία πλήρωνε όλους τους λογαριασμούς της υδατοπρομήθειας που αφορούσαν στα εν λόγω καταστήματα. Οι λογαριασμοί Τεκμήρια 7Α και 7Β, ουδέποτε του παραδόθηκαν και δεν γνώριζε την ύπαρξη τους. Οι λογαριασμοί ουδέποτε μεταβιβάστηκαν επ' ονόματι των Καθ' ων η Αίτηση, ως εκ τούτου δεν τους λάμβανε ο Καθ' ου η Αίτηση 2, αλλά είτε η κόρη του Αιτητή είτε ο σύζυγος της. Συνεπώς, όποτε τους κοινοποιούσαν τους λογαριασμούς της υδατοπρομήθειας, προχωρούσαν άμεσα στην εξόφληση τους. Σχετικά με την καταβολή της αμυντικής εισφοράς, από την ημέρα ενοικίασης των επίδικων μέχρι τον Οκτώβριο 2012, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 κατέβαλλε μηνιαίως και ανελλιπώς το συμφωνημένο ενοίκιο των €803.- Η πληρωμή του μηνιαίου ενοικίου γινόταν προσωπικά προς τον Αιτητή, ο οποίος επισκεπτόταν σε μηνιαία βάση τα επίδικα υποστατικά και το εισέπραττε. Ουδέποτε ειδοποιήθηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση από τον Αιτητή ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του Αιτητή, αναφορικά με τα όσα ο Αιτητής αξιώνει στο πλαίσιο της παρούσας Αίτησης. Στη συνέχεια και σε πλήρη αντίθεση με τα όσα είχε καταθέσει προηγούμενα, ο κ. Τρακοσιής είπε ότι κατέβαλλαν την εισφορά για την Άμυνα και ότι υπάρχουν κάποιες εκκρεμότητες μικρών ποσών, επειδή η υπάλληλος του λογιστή του παρέλειψε να την καταβάλει για περίοδο 2, 3 μηνών. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι το δεύτερο συμβόλαιο είχε έναρξη 1.4.2012 αλλά υπεγράφη τον Ιούλιο 2012 (και όχι 2014 όπως γράφει στη Δήλωση του) επειδή τότε το παρουσίασε ο ιδιοκτήτης για υπογραφή. Τα επίδικα ήταν ενωμένα σε ενιαίο κατάστημα όταν ενοικιάστηκαν. Ο ηλεκτρολόγος του, του είπε ότι για την Α.Η.Κ. ήταν παράνομο να έχει δύο μετρητές αφού ήταν ενιαίο κατάστημα. Αρνήθηκε ότι τα δύο καταστήματα ήταν διαχωρισμένα με μεσότοιχο. Έγινε αίτηση στην Α.Η.Κ. ενοποίησης των καταστημάτων κατόπιν συνεννόησης με τον ιδιοκτήτη, ο οποίος είπε ότι θα τους κάλυπτε τα έξοδα. Στη συνέχεια, είπε ότι τον ενημέρωσε ο ηλεκτρολόγος και του κοινοποίησε η αρμόδια Αρχή όταν πήγαν να κάμουν την ενοποίηση, ότι αυτό ήταν παράνομο. Δηλαδή έγινε η ενοποίηση των μετρητών επειδή ήταν παράνομο να μείνουν δύο μετρητές ή προχώρησαν με την ενοποίηση επειδή έτσι βόλευε τους Καθ' ων η Αίτηση και στην πορεία έμαθαν ότι υπάρχει παρανομία ένα κατάστημα να έχει δύο μετρητές; Ερωτώμενος από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Αιτητή επί ακριβώς αυτού του σημείου, ο μάρτυρας απάντησε ότι αρμόδια αρχή είναι και ο ηλεκτρολόγος. Στη συνέχεια, κατέθεσε ότι τα περί παρανομίας των δύο μετρητών του τα ανάφερε ο τεχνικός της Α.Η.Κ. που πήγε στο κατάστημα για να κάμει την ενοποίηση. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να δηλώσει πότε έγινε η συμφωνία με τον Αιτητή, να αναλάβει η Καθ' ης η Αίτηση 1 τα έξοδα της ενοποίησης των μετρητών και να της επιστρέφονταν από τον Αιτητή και κατέθεσε ότι δεν είχε δει εσωτερικά τα επίδικα πριν τα ενοικιάσει, αλλά μόνο απέξω, ενώ προηγούμενα ήταν εμφαντικός ότι δεν υπήρχε εσωτερική τοιχοποιία μεταξύ των δύο καταστημάτων. Ερωτώμενος ξανά επί του σημείου, είπε ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει εάν οι μετρητές ήταν δύο ή ένας. Δεν είχε αναφέρει ο ίδιος το κόστος στον ιδιοκτήτη, αλλά το είχε αναφέρει ο ηλεκτρολόγος και ήταν £
  23. Απ' ότι γνωρίζει, η αμοιβή της Α.Η.Κ. ήταν γύρω στις £300.- τότε και τα υπόλοιπα, ήταν για την αγορά των μετρητών και την εγκατάσταση τους. Δεν είχε μαζί του τη σχετική απόδειξη. Η αίτηση την Α.Η.Κ. είχε γίνει από τον ηλεκτρολόγο του. Στη συνέχεια, κατέθεσε ότι η αμοιβή των £300.- ήταν ξεχωριστή από τις £850.- και αφορούσε την αμοιβή του ηλεκτρολόγου για την τοποθέτηση της ηλεκτρικής εγκατάστασης κάτω από το πατάρι. Τέθηκε στο μάρτυρα ότι υπέγραψε και δεύτερο και τρίτο συμβόλαιο με τον Αιτητή, χωρίς να εισαχθούν στα έγγραφα τα όσα αναφέρει και απάντησε ότι όλες οι εισηγήσεις του και όλες οι απαντήσεις από τον κ. Ιωαννίδη, ήταν προφορικές. Στη συνέχεια, κατέθεσε ότι δεν πρόσθεσε καν χειρόγραφα στο δεύτερο και τρίτο συμβόλαιο, την υποχρέωση του Αιτητή να τους αποζημιώσει για τα έξοδα που έκαμαν αφού δεν είχε μέχρι τότε ανταποκριθεί και του έδινε δικαιολογίες, επειδή πίστευε ότι θα ανταποκρινόταν. Ο κ. Τρακοσιής κατέθεσε ότι δεν γνώριζε πως μετά από τόσα χρόνια θα βρισκόταν στο Δικαστήριο γι' αυτή τη διαφορά, δήλωση που δεν συνάδει με την προηγούμενη ότι ανέμεναν αποζημίωση για τα έξοδα τους από τον Αιτητή η οποία δεν δινόταν και συνεπώς, λογικά θα ανέμενε κάποιος ότι θα βρισκόντουσαν σε διαμάχη με τον Αιτητή για τα ποσά που η Καθ' ης η Αίτηση 1 είχε ξοδέψει και τους είχε υποσχεθεί να τους τα επιστρέψει. Ταυτόχρονα, κατέθεσε ότι, επειδή ο Αιτητής δεν πλήρωνε τα προηγούμενα έξοδα, όταν κάποια στιγμή χάλασε μία τουαλέτα, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 του είπε ότι δεν αναλάμβαναν άλλα έξοδα και εάν δεν την έφτιαχνε, θα έφευγαν από τα επίδικα. Η υποβολή τέτοιου τελεσιγράφου από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση, δεν συνάδει με την εν γένει συμπεριφορά τους προς τον Αιτητή και τον εν γένει χειρισμό τους της μεταξύ των σχέσης. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αρνήθηκε υποβολή ότι ο λόγος που ήθελε την εγκατάσταση ενός μόνο μετρητή, ήταν για να έχει λογαριασμό ενός μετρητή και για κανένα άλλο λόγο. Κατέθεσε επίσης ότι ο Αιτητής ήταν τόσο βιαστικός να παραλάβει τα επίδικα, που ούτε όλα τα κλειδιά των 4 πορτών που υπάρχουν, δεν του έδωσαν και δεν απαίτησε το κλειδί για τη μία πόρτα. Ακόμα, είχαν βάλει μερικά ράφια στους τοίχους και ο ένας γάντζος δεν έβγαινε. Ο Αιτητής του είπε ότι θα τον βγάλει ο ίδιος, γιατί βιαζόταν πολύ να βάλει τον νέο ενοικιαστή στα επίδικα. Πριν από την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, στα επίδικα ήταν μία διαφημιστική εταιρεία και τα επίδικα ήταν ένα αχούρι, όπως κατέθεσε ο μάρτυρας. Το μπογιάτισμα το έκαναν οι υπάλληλοι της Καθ' ης η Αίτηση
  24. Το μπογιάτισμα ήταν υπόψη τους ότι θα γινόταν αφού είχαν δει τα καταστήματα απέξω και τα υπόλοιπα έγιναν κατόπιν συνεννόησης με τον ιδιοκτήτη, δηλαδή το πατάρι, η αλλαγή των τζαμιών και η ενοποίηση των καταστημάτων. Αυτά ανάφερε ο κ. Τρακοσιής και εγείρεται το ερώτημα: αναφερόμενος σε ενοποίηση των καταστημάτων, αναφερόταν στους μετρητές ή στην ενοποίηση τους με την κατεδάφιση του μεσότοιχου; Τα έξοδα στα καταστήματα τα οποία περιλαμβάνονται στην Ανταπαίτηση, έγιναν από την εταιρεία και όχι από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 προσωπικά. Κατασκεύασαν πατάρι στο κατάστημα αρ. 105Β. Υπήρχε και στα δύο ένα μικρό πατάρι που πήγαινε στους χώρους υγιεινής και η Καθ' ης η Αίτηση 1 το μεγάλωσαν και κατασκεύασαν πατάρι σε ολόκληρο το χώρο. Κατόπιν συνεννόησης με τον Αιτητή, αφαίρεσαν τη σκάλα από το κατάστημα 105Γ και την άφησαν στο πίσω μέρος. Στην αφαίρεση της σκάλας, είχε αναφερθεί και ο Αιτητής. Το πατάρι που υπήρχε ήταν περίπου 3 τ.μ. και κατασκευάστηκαν άλλα περίπου 50 τ.μ. Αναφορικά με την απαίτηση για πατώματα και ξυλεία, η εργασία έγινε από την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία και όχι από τρίτο πρόσωπο και από το κονδύλι των £4.000, τα μισά ήταν για υλικά και τα μισά για εργατικά. Ο μάρτυρας δεν είχε σχετική απόδειξη, ούτε ήταν σε θέση να εξηγήσει πως υπολόγισε το ποσό. Το ίδιο ισχύει και για την αγορά και τοποθέτηση βιτρινών. Η εταιρεία πλήρωνε πάντα με επιταγή, αλλά δεν είχε μαζί του παλαιά βιβλιάρια επιταγών. Ενώ στη Δήλωση του, Τεκμήριο Β, ο κ. Τρακοσιής αναφέρει ότι έβλεπε τον Αιτητή ανά τακτά χρονικά διαστήματα, κατά την αντεξέταση του κατέθεσε ότι τον έβλεπε κάθε 3, 4 μήνες και μετά ότι σπάνιζε να τον δει και ότι δεν είχαν καν φιλικές σχέσεις. Είπε στον Αιτητή από τον Οκτώβριο 2012 ότι θα έφευγαν από τα επίδικα και τα παρέδωσαν μία εβδομάδα πριν την 31.12.2012, διότι χρειάζονταν χρόνο να μετακομίσουν. Ο Αιτητής δεν έβαλε τον Οκτώβριο ταμπέλα ότι ενοικιάζονται τα καταστήματα, την έβαλε το Δεκέμβριο. Ταυτόχρονα, ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι ο Αιτητής είχε έτοιμο άλλο ενοικιαστή από τον Ιούλιο, αλλά δεν ήταν εκεί για να ξέρει εάν επισκέφθηκαν υποψήφιοι ενοικιαστές τα επίδικα μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου
  25. Είπε ότι έδωσε τα κλειδιά στον Αιτητή την ημέρα των Χριστουγέννων που ήταν είτε Σάββατο είτε Κυριακή και το ρεύμα αποσυνδέθηκε τη Δευτέρα, περί την 27η Δεκεμβρίου. Αρνήθηκε ότι η διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος έγινε την 28η επειδή εγκατέλειψαν τα επίδικα την 31η Δεκεμβρίου. Το Δικαστήριο έχει δικαστική γνώση ότι η 25η Δεκεμβρίου 2012 ήταν ημέρα Τρίτη και όχι Σάββατο ή Κυριακή. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι, όταν παρέδωσε τα κλειδιά στον Αιτητή, υπήρχε ρεύμα στα επίδικα και το ανέφερε στον κ. Ιωανίδη, ο οποίος του υποσχέθηκε ότι δεν θα δώσει τα κλειδιά σε κανένα μέχρι να κάμει ο κ. Τρακοσιής την αίτηση στην Α.Η.Κ. για αποσύνδεση. Υπήρχε μεγάλο πανό στα επίδικα και ποδήλατα μέσα από τον Ιανουάριο 2013, όπως τα είδε ο ίδιος. Ο κ. Τρακοσιής δεν έκαμε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Η μαρτυρία του ήταν μακρά και αντεξετάστηκε ενδελεχώς. Υπέπεσε σε αντιφάσεις, ανασκεύασε, εναπαναδιατύπωσε. Το μοναδικό στοιχείο για το οποίο τον έχουμε πιστέψει, επειδή ήταν και λογικό και συνάδει και με τα υπόλοιπα ενώπιον μας αποδεκτά στοιχεία, είναι ότι ειδοποίησε τον Αιτητή από τον Οκτώβριο 2012, ότι η εταιρεία θα εγκατέλειπε τα επίδικα μέχρι το τέλος του έτους. Η μαρτυρία του δεν υποστήριξε επαρκώς τις θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση. Η αντίληψη μας είναι ότι έγιναν τροποποιήσεις στα καταστήματα, διεξήγαγε εργασίες σ' αυτά η Καθ' ης η Αίτηση 1 αρκετά χρόνια μετά τις τροποποιήσεις, ουδέν ανάφεραν τα μέρη γι' αυτές κατά την παράδοση της κατοχής και όταν ο Καθ' ου η Αίτηση 2 παρέλαβε την κυρίως Αίτηση, αντέταξε αυτές τις τροποποιήσεις ως απάντηση στις απαιτήσεις του Αιτητή. Δεύτερος μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε ο κ. Νεόφυτος Κουμίδης. Ο κ. Κουμίδης κατέθεσε ότι εργάζεται στην Α.Η.Κ., ως Λειτουργός στο λογιστήριο. Στα καταστήματα αρ. 105Β και Γ της Λεωφόρου Στροβόλου, ενώθηκε το ρεύμα μετά από αίτηση του κ. Σωτήρη Τρακοσιή στο όνομα του την 31.3.
  26. Είχε παρουσιαστεί στα γραφεία της Αρχής την 29.3.2004 και υπέβαλε σχετική αίτηση. Ο κ. Τρακοσιής ζήτησε να διακοπεί το ρεύμα την 28.12.2012 (Τεκμήρια 12 και 13). Στη συνέχεια, η εταιρεία Fenistal Ltd. ζήτησε την ηλεκτροδότηση του υποστατικού την 22.1.
  27. Μέχρι την ημέρα της κατάθεσης του, η εν λόγω εταιρεία ήταν στο κατάστημα. Η εταιρεία Fenistal Ltd. είχε παρουσιάσει ενοικιαστήριο έγγραφο στην Α.Η.Κ. (Τεκμήριο 14). Στα επίδικα καταστήματα το 2004 υπήρχαν δύο μετρητές, ένας για κάθε κατάστημα. Μετά τη σύνδεση από τον ενοικιαστή, ζητήθηκε ενοποίηση των δύο καταστημάτων από τον κ. Ιωαννίδη. Η αίτηση έγινε την 7.4.2004 και η ενοποίηση την 12.7.
  28. Η αίτηση έγινε από τον ιδιοκτήτη ενώ το ρεύμα ήταν στο όνομα του ενοικιαστή και έπρεπε να υπάρχει και αποδοχή του ενοικιαστή για τη συγκεκριμένη πράξη. Ο κ. Ιωαννίδης δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό στην Α.Η.Κ. επειδή δεν ζητήθηκε επιπρόσθετο φορτίο. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι είναι υποχρεωτικό να γίνεται η εν λόγω ενοποίηση όταν ο χώρος είναι ενιαίος, για σκοπούς ασφαλείας. Η συνήθης πρακτική είναι να επισκέπτεται το χώρο η Αρχή για να διαπιστώσει ότι όντως είναι ενιαίος. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι εργάζεται στην Α.Η.Κ. από την 1.1.1995, πάντοτε στο λογιστήριο. Όταν έρθει κάποιος να υποβάλει αίτηση για σύνδεση, πρέπει να φέρει μαζί του και το ενοικιαστήριο έγγραφο αν είναι ενοικιαστής. Η αίτηση και το ενοικιαστήριο έγγραφο υποβάλλονται στο λογιστήριο. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει εάν εντοπίστηκε από την Α.Η.Κ. οποιαδήποτε παρανομία πριν τον Απρίλιο 2004, σχετικά με τους δύο μετρητές στα επίδικα. Βάσει του αρχείου που είχε στα χέρια του ο μάρτυρας, ούτε μετά τον Απρίλιο 2004 είχε εντοπιστεί από την Α.Η.Κ. οποιαδήποτε παρανομία με τους δύο μετρητές για τα επίδικα καταστήματα. Ουσιαστικά, ο μάρτυρας δεν είχε προβεί σε έρευνα για στοιχεία πριν τον Απρίλιο
  29. Από την εμπειρία του, γνωρίζει ότι όταν δύο υποστατικά ενοικιάζονται και ενοποιηθούν, τότε πρέπει να γίνει και ενοποίηση της ηλεκτρικής εγκατάστασης. Η αίτηση υποβάλλεται είτε από τον ενοικιαστή είτε από τον ιδιοκτήτη, πάντα όμως με τη συγκατάθεση και των δύο. Οι αιτήσεις αυτές δεν είναι του Τμήματος του. Ο μάρτυρας δεν γνώριζε εάν την 7.4.2004 που υπέβαλε αίτηση ο κ. Ιωαννίδης για ενοποίηση των δύο μετρητών, υπήρχε οποιαδήποτε παρανομία και για αυτό αναγκάστηκε να την υποβάλει. Είπε ότι για θέματα Λογιστηρίου δεν υπήρχε παρανομία, για θέματα άλλου Τμήματος δεν μπορούσε να πει. Η αίτηση για την ενοποίηση δεν υποβάλλεται στο Λογιστήριο της Α.Η.Κ. αλλά στο Εμπορικό Τμήμα. Ο κ. Κουμίδης κατέθεσε ότι, ενώ τα ενοικιαστήρια έγγραφα φυλάγονται από την Α.Η.Κ., το ενοικιαστήριο έγγραφο που είχε παρουσιάσει στην Αρχή ο Καθ' ου η Αίτηση 2, δεν βρέθηκε, παρόλο που έγινε σχετικός έλεγχος. Δέχθηκε ότι λογικά, για να παράσχει η Α.Η.Κ. ηλεκτρικό ρεύμα σε δύο καταστήματα με υφιστάμενους δύο μετρητές, το ενοικιαστήριο έγγραφο που κατετέθηκε αφορούσε δύο καταστήματα. Η δε ενοικίαση της εταιρείας Fenistal Ltd., με βάση το συμβόλαιο που παρουσίασε, άρχιζε την 1.2.
  30. Ο μάρτυρας δεν μπορούσε να πει εάν υπήρχε κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος στα επίδικα καταστήματα μεταξύ 22.1.2013 που ενώθηκε το ρεύμα και 1.2.2013 που άρχισε το συμβόλαιο. Ερωτώμενος ξανά εάν η Α.Η.Κ., όταν υποβληθεί σχετική αίτηση για την ενοποίηση μετρητών, προβαίνει σε έλεγχο, απάντησε καταφατικά, αφού είχε ρωτήσει το Τμήμα που διεξάγει τους ελέγχους. Δεν γνώριζε όμως ποιος κάνει την ενοποίηση: η Α.Η.Κ. ή ιδιώτης ηλεκτρολόγος. Εν τέλει, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι δεν είχε μαζί του κάποιο έγγραφο που να επιβεβαιώνει ότι η ενοποίηση των δύο μετρητών, δηλαδή η αφαίρεση τους ενός και η παραμονή του άλλου, έγινε στις 12.7.
  31. Στην κάρτα του πελάτη, φαίνεται απλά η ημερομηνία που έγινε η ενοποίηση. Υπάρχει και άλλο έγγραφο αναφορικά με την ενοποίηση, όπως είπε ο Μ.Κ.2 και κλήθηκε να το παρουσιάσει. Περαιτέρω, ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να απαντήσει κατά πόσον οι Γενικοί Όροι, μέρος του Τεκμηρίου 15, αλλάζουν κατά το δοκούν από πλευράς της Α.Η.Κ. ή είναι πάντα οι ίδιοι. Αυτοί αφορούν το Εμπορικό Τμήμα, ο ίδιος δεν χρειάστηκε να τους διαβάσει ποτέ και δεν γνώριζε εάν εφαρμόστηκαν στην προκείμενη περίπτωση. Δεν γνώριζε επίσης εάν υπήρξε οποιαδήποτε καταγγελία από το 2004 και μετά, ότι οι εν λόγω όροι δεν εφαρμόστηκαν. Τουλάχιστον όσον αφορά το Λογιστήριο της Α.Η.Κ., δεν υπήρξε οποιαδήποτε παρανομία μετά το
  32. Κατά τη συνέχιση της αντεξέτασης του, ο Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι βρήκε τις κάρτες που αφορούν τα επίδικα για τους πελάτες της Α.Η.Κ. πριν τον Απρίλιο 2004 και δεν υπάρχει παρανομία, δηλαδή παράνομη κατανάλωση ρεύματος που να αφορά το Τμήμα του, ούτε και αναφέρεται οτιδήποτε άλλο στις κάρτες αυτές. Εάν υπήρχε παράνομη κατανάλωση, θα φαινόταν στις κάρτες. Όσον αφορά αίτηση ως το Τεκμήριο 15, πληροφορήθηκε από το Εμπορικό Τμήμα της Αρχής ότι δεν υπάρχει άλλο έντυπο, παρά μόνο αυτό που ζητά στοιχεία Αιτητή - Ιδιοκτήτη - Ηλεκτρολόγου. Δηλαδή, ο αιτητής μπορεί να είναι διαφορετικός από τον ιδιοκτήτη. Ο κ. Κουμίδης κατέθεσε ότι μία είναι η αίτηση και συμπληρώνεται και από τον ενοικιαστή. Δεν υπάρχει όμως έντυπο που να έχει στοιχεία Αιτητή - Ενοικιαστή - Ηλεκτρολόγου. Ο μάρτυρας προσκόμισε επίσης Βεβαίωση από την Α.Η.Κ. ότι αίτηση ως το Τεκμήριο 15, υποβάλλεται στο Εμπορικό Τμήμα, καθώς και Βεβαίωση ότι η Α.Η.Κ. δεν έχει τα αντίγραφα των ενοικιαστηρίων του κ. Τρακοσιή. Ο μάρτυρας ρωτήθηκε εάν γνωρίζει κατά πόσον το Τμήμα του χρεώνει όταν γίνεται ενοποίηση μετρητών ή εγκαθίσταται δεύτερος μετρητής και κατέθεσε ότι δεν γνωρίζει. Στη συνέχεια, επιδείχθηκε στο μάρτυρα έντυπο του Εμπορικού Τμήματος, το οποίο αναγνώρισε ως τέτοιο, που αφορά όρους που εκδίδονται από το Εμπορικό Τμήμα και αποτελεί και απόδειξη πληρωμής που έγινε στην Α.Η.Κ. (Τεκμήριο 20). Το έγγραφο αφορά τα επίδικα και ο κ. Κουμίδης δέχθηκε ότι το Λογιστήριο όντως είσπραξε αυτό το ποσό. Δεν γνωρίζει τι χρεώνει το Εμπορικό Τμήμα για το κάθε τι και στο Λογιστήριο γίνονται χιλιάδες πληρωμές κάθε μέρα. Ο μάρτυρας κατέθεσε επίσης έντυπο σχετικά με την ενοποίηση των δύο μετρητών στα επίδικα καταστήματα, ως Τεκμήριο 21, από το οποίο φαίνεται ότι ο έλεγχος της εγκατάστασης έγινε την 8.7.2004 και η παροχή άρχισε την 14.7.
  33. Ο Μ.Κ.2 αμφισβητήθηκε στο εδώλιο του μάρτυρα, με επιτυχία, η αξιοπιστία του κλονίστηκε σε μεγάλο βαθμό και καταδείχθηκε ουσιαστικά ενώπιον μας, ότι δεν ήταν σε θέση να μαρτυρήσει για όλα όσα μαρτύρησε. Το Δικαστήριο εξέτασε τα έγγραφα που κατέθεσε ο μάρτυρας. Η προφορική του μαρτυρία ήταν, εν πολλοίς, τραγική από την άποψη της αξιοπιστίας. Πραγματικά γεγονότα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, είναι τα ακόλουθα: Ο Αιτητής είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης δύο, ενοποιημένων, καταστημάτων στη Λεωφόρο Στροβόλου (Τεκμήρια 1 και 2), με αριθμούς 105Β και 105Γ, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και της Κ.Δ.Π. 519/
  34. Η πρώτη προδικαστική ένσταση δεν ευσταθεί εκ των γεγονότων και απορρίπτεται. Τα καταστήματα συμπληρώθηκαν πριν την 31.12.
  35. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, με αριθμό εγγραφής HE 80156 και είναι εγγεγραμμένη από τις 10.7.
  36. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι ένας εκ των δύο διευθυντών της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας και βασικός μέτοχος (Τεκμήριο 3). Τα επίδικα καταστήματα ενοικιάστηκαν την 1.4.2004, ως δύο καταστήματα, από την Καθ' ης η Αίτηση 1 για να χρησιμοποιηθούν ως καταστήματα πώλησης επίπλων, για περίοδο 3 ετών, από 1.4.2004 έως 1.4.2007, με μηνιαίο ενοίκιο Λ.Κ.
  37. (Τεκμήριο 4). Στη συνέχεια, ο Αιτητής και η Καθ' ης η Αίτηση 1 υπέγραψαν δεύτερο ενοικιαστήριο έγγραφο για την ενοικίαση των δύο καταστημάτων, για περίοδο πέντε ετών, από 1.4.2007 έως 1.4.2012, με μηνιαίο ενοίκιο Λ.Κ.470 (Τεκμήριο 5). Τα μέρη συνομολόγησαν τρίτο ενοικιαστήριο έγγραφο, για την ενοικίαση των δύο καταστημάτων, για περίοδο δύο ετών, από 1.4.2012 έως 1.4.2014 και πληρωτέο ενοίκιο €803.- (Τεκμήριο 6). Τα ενοικιαστήρια έγγραφα είναι πανομοιότυπα. Το Τεκμήριο 6 υπογράφεται από μόνο ένα μάρτυρα. Βλέπετε σχετικά πιο κάτω. Σε όλα τα ενοικιαστήρια έγγραφα, υπάρχει πρόνοια για την καταβολή του ενοικίου την 1η ημέρα κάθε μήνα (ρήτρα 5). Οι ρήτρες 2, 7 και 8 προνοούν ως ακολούθως: «
  38. Ο ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ δηλοί ότι εξέτασε τα εν λόγω υποστατικά και τα βρήκε της τελείας αρεσκείας του, υποχρεούται δε κατά την λήξην της ενοικίασης ή τον τερματισμό αυτής να παραδώσει στον ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ αυτά σε τέτοια καλή κατάσταση που τα παρέλαβε εξαιρουμένης της φυσικής φθοράς.
  39. Ο ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ δεν δικαιούται χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ να προβεί σ' οποιαδήποτε μετατροπή ή προσθήκη στα ειρημένα υποστατικά. Σε περίπτωση κατά την οποίαν ήθελε δοθεί τέτοια συγκατάθεση ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ δικαιούται στην λήξη ή τον τερματισμό της παρούσης ενοικίασης να απαιτήσει από τον ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗ την επαναφορά των υποστατικών στην κατάσταση ου αυτά βρίσκονται σήμερα ή να απαιτήσει όπως τα υποστατικά παραδωθούν σ' αυτόν με τις τροποποιήσεις ή προσθήκες που έγιναν χωρίς οποιαδήποτε πληρωμή από μέρους του.
  40. Ο ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ υποχρεούται στην πληρωμή του ηλεκτρισμού, υδατοπρομήθειας, το αναλογούν σ' αυτόν μερίδιο για τον λογαριασμό των κοινοχρήστων ή και οποιεσδήποτε άλλες επιβαρύνσεις ή και τέλη πλην του φόρου ακίνητης περιουσίας που θα βαρύνει τον ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ.» Παρόλο που το έγγραφο περιλαμβάνει πρόνοια για την ανανέωση της συμβατικής ενοικίασης (ρήτρα 12), δεν έχει συμπληρωθεί το ελάχιστο ποσοστό της ετήσιας αύξησης σε περίπτωση ανανέωσης, ούτως ώστε να αποδοθεί ισχύ στην πρόνοια. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 πληροφόρησε τον Αιτητή και ο Αιτητής συγκατατέθηκε, ότι θα προέβαινε στην ενοποίηση των δύο μετρητών ηλεκτρικού ρεύματος στα επίδικα καταστήματα, ώστε να υπάρχει μόνο ένας μετρητής. Τα καταστήματα λειτουργούσαν ως ενιαίος χώρος. Η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος συνδέθηκε στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 2 την 31.3.2004 και αποσυνδέθηκε την 28.12.2012 (Τεκμήρια 11 και 13). Η αίτηση για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας υποβλήθηκε την 29.3.2004 και για τα δύο καταστήματα, από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 (Τεκμήρια 12Α και Β). Την 7.4.2004 υποβλήθηκε στην Α.Η.Κ. Αίτηση για την Παροχή Ηλεκτρικού ρεύματος με σκοπό την ενοποίηση δύο μετρητών χωρίς επιπρόσθετο φορτίο, η οποία υπεγράφη από τον Αιτητή, με γραπτή συγκατάθεση του Καθ' ου η Αίτηση 2, στο όνομα του οποίου ήταν οι λογαριασμοί των δύο μετρητών των επίδικων καταστημάτων (Τεκμήριο 15). Ο έλεγχος έγινε την 8.7.2004 και η εγκατάσταση της παροχής την 14.7.2004 (Τεκμήριο 21). Η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στα επίδικα υποστατικά από 8.6.2016 γίνεται σε δύο μετρητές, μετά από αίτημα και χρέωση του Αιτητή (Τεκμήριο 20). Δεν καταδείχθηκε ενώπιον μας οποιαδήποτε παρανομία από πλευράς του Αιτητή αναφορικά με την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στα επίδικα καταστήματα, πριν και κατά την έναρξη της ενοικίασης στην Καθ' ης η Αίτηση 1 τον Απρίλιο
  41. Την 22.1.2013 υπεγράφη Συμφωνία Παροχής Ηλεκτρικής Ενέργειας για τα επίδικα καταστήματα, από την εταιρεία Fenistal Ltd. (Τεκμήριο 14). Η εν λόγω εταιρεία παρουσίασε ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 17.2.2013 με τον Αιτητή για περίοδο ενοικίασης από 1.2.2013 έως 1.2.
  42. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ειδοποίησε τον Αιτητή περί τον Οκτώβριο 2012, ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 θα παρέδιδε την κατοχή των επίδικων υποστατικών μέχρι την 31.12.
  43. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε στα επίδικα μετά το τέλος Νοεμβρίου 2012 και κατέστη θέσμια ενοικιάστρια (βλέπετε σχετικά και πιο κάτω). Την Παρασκευή 28.12.2012, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ζήτησε τη διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στα επίδικα καταστήματα και τη Δευτέρα 31.12.2012, παρέδωσε την κατοχή στον Αιτητή. Οι ημέρες αποκαλύπτονται από το ημερολόγιο του έτους 2012 για το οποίο το Δικαστήριο έχει Δικαστική γνώση (judicial notice). Βλέπετε σχετικά Keane's The Modern Law of Evidence, 2η έκδοση, σελίδα
  44. Στη θέσμια ενοικίαση, τα μέρη δεσμεύονται από τους όρους του λήξαντος ή τερματισθέντος ενοικιαστηρίου εγγράφου, δυνάμει του άρθρου 27
(1)[1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί, στο βαθμό που αυτοί είναι σύμφωνοι με τις διατάξεις του Νόμου. Προς υποστήριξην τη θέσης αυτής, βλέπετε σχετικά την απόφαση του έντιμου Δικαστή, ως ήταν τότε, κ. Κ. Κληρίδη, στην αυθεντία Ροδοσθένους v. Φουρουκλά,
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1154, στη σελίδα
  1. Για την περίοδο 15.10.2012 - 14.
  2. 2012, υπήρχε κατανάλωση νερού στα επίδικα καταστήματα (Τεκμήρια 7Α και Β), δηλαδή σε περίοδο που η Καθ' ης η Αίτηση 1 ήταν ακόμα σε κατοχή των επιδίκων. Οι λογαριασμοί πληρώθηκαν από τον Αιτητή και συμποσούνται σε €197,
  3. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν έχει καταβάλει το ποσό αυτό στον Αιτητή. Δεν έχει επίσης καταβάλει τα ενοίκια για τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο
  4. Αναφορικά με τον μήνα Ιανουάριο 2013, εφόσον βρίσκουμε ότι ο Αιτητής γνώριζε από τον Οκτώβριο 2012 ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 θα εγκατέλειπε τα επίδικα μέχρι το τέλος του έτους και εφόσον αυτή κατέστη θέσμια ενοικιάστρια (βλέπετε σχετικά και πιο κάτω) και στη συνέχεια, όντως τα εγκατέλειψε, κρίνουμε ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται οποιοδήποτε ποσό ως ενοίκιο για το μήνα Ιανουάριο
  5. Δυνάμει της ρήτρας 2 του Τεκμηρίου 6, αλλά και των προηγούμενων ενοικιαστηρίων εγγράφων, ο ενοικιαστής ήταν υποχρεωμένος να παραδώσει τα επίδικα στην καλή κατάσταση που τα παρέλαβε, εξαιρουμένης της φυσικής φθοράς. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε και απέδειξε δια της μαρτυρίας του ιδίου και του Μ.Α.2, ότι προέβη σε εργασίες στα επίδικα καταστήματα τον Ιανουάριο 2013, που στοίχισαν €500.- (Τεκμήριο 8). Δεν έχει όμως αποδειχθεί ενώπιον μας κατά πόσον όλες ή κάποιες από τις εργασίες αφορούσαν σε φυσική φθορά και συνεπώς, ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει ειδικά τη ζημιά του για να δικαιούται ειδικών αποζημιώσεων. Το βάρος απόδειξης ειδικών αποζημιώσεων ανήκει στον αξιούντα και οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να εξειδικεύονται λεπτομερώς στα δικόγραφα και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία (βλέπετε σχετικά Σπύρου v. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 298 και Μεταξάκης v. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 467). Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία κατέβαλλε την έκτακτη εισφορά για την Άμυνα, για τα ενοίκια που πλήρωνε στον Αιτητή (Τεκμήρια 9Α και Β), αλλά δεν κατέβαλε την εισφορά για την περίοδο από τον Ιούλιο έως το Δεκέμβριο 2012, την οποία κατέβαλε ο Αιτητής την 12.9.2014, πληρώνοντας και πρόστιμο, συνολικό ποσό €122,37 (Τεκμήριο 10). Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δέχθηκε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέβαλλε την αμυντική εισφορά και ότι για κάποιους μήνες δεν είχε καταβληθεί από τους λογιστές τους. Ο Αιτητής είχε καταθέσει ότι το ποσό της αμυντικής εισφοράς είχε αφαιρεθεί από το ποσό του ενοικίου που καταβλήθηκε. Η νομολογία προνοεί ότι το Δικαστήριο δύναται να χορηγήσει θεραπεία χωρίς να επιζητηθεί, η οποία δικαιολογείται από τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα με βάση την Απαίτηση (βλέπετε σχετικά Alex Evangelou Camera House Ltd. κ.ά. v. Minerva Ltd.,
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1734). Νομική πτυχή: Ισχύς Τεκμηρίου 6 - Άρθρο 77
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149: Λαμβάνοντας υπόψην τις πρόνοιες του άρθρου [2], βλέπουμε ότι, στην παρούσα περίπτωση, το Τεκμήριο 6 υπεγράφη από μόνο ένα μάρτυρα. Είναι η κρίση μου ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του εδαφίου
(1). Είναι περαιτέρω η κρίση μου ότι, ενόψει της σχετικής νομολογίας το Τεκμήριο 6 είναι άκυρο εξ' υπαρχής (void ab initio). Μεταξύ των μερών δημιουργήθηκε σχέση περιοδικής ενοικίασης, με τους ίδιους όρους. Εφόσον το ενοίκιο δυνάμει του ακύρου ενοικιαστηρίου εγγράφου οφειλόταν επί μηνιαίας βάσεως (ρήτρα 5), η σχέση μεταξύ ιδιοκτήτη και ενοικιαστή ήταν σχέση περιοδικής ενοικίασης από μήνα σε μήνα (βλέπετε Tryfon Co. v. Black and Decker
(1983)1 C.L.R. 971). Πρόκειται δε για συμβατική ενοικίαση (βλέπετε Georghiades and Others v. Lambi
(1976)8 J.S.C. 1332). Περιοδικές Ενοικιάσεις (Periodic Tenancies): Σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Nicos Christou Developments Ltd. v. Τοφινής
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 1990, η μηνιαία εκμίσθωση δεν εκπνέει στο τέλος κάθε μήνα αλλά συνεχίζεται μέχρι του τερματισμού της με τη δέουσα ειδοποίηση τερματισμού ή τη λήξη της περιόδου που προβλέπεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο (βλέπετε σελίδα 1995 [3]). Τα ίδια αποφασίστηκαν και στην αυθεντία Μιχαήλ κ.ά. ν. Γιαννή,
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2052. Σύμφωνα με τις αυθεντίες Glykys v. Ioannides (1959-60) XXIV C.L.R. 220, Tryfon Co. v. Black and Decker
(1983)1 C.L.R. 971) και Sergiou Estates Ltd. v. Μπεντέζη
(1995)1 Α.Α.Δ. 889, πρέπει να δοθεί ειδοποίηση τερματισμού με ένα μήνα προειδοποίηση η οποία να εκπνέει στο τέλος της περιόδου της περιοδικής ενοικίασης. Ειδοποίηση η οποία λήγει στο μέσο της περιόδου της περιοδικής ενοικίασης δεν είναι καλή ειδοποίηση και δεν έχει το αποτέλεσμα του τερματισμού της συμβατικής ενοικίασης (βλέπετε Sergiou Estates Ltd. v. Μπεντέζη, πιο πάνω). Στην παρούσα υπόθεση, εφόσον η διάρκεια της ενοικίασης συμφωνήθηκε και ορίστηκε, στο Τεκμήριο 6, από 1.4.2012 μέχρι 1.4.2014, αυτή έληγε την 1.4.2014. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, ειδοποίησε τον ιδιοκτήτη περί τον Οκτώβριο 2012, ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 θα παρέδιδε την κατοχή των καταστημάτων μέχρι την 31.12.2012. Στρεφόμαστε στην αυθεντία Χαρίκλεια Κύπρου Μιχαήλ v. Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ,
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 241, όπου στη σελίδα 247, το Ανώτατο Δικαστήριο είπε: «Σύμφωνα με τις αυθεντίες, δεν απαιτείται η ειδοποίηση τερματισμού να έχει συγκεκριμένη μορφή, αλλά απλώς να είναι σαφής και να καθορίζει τον τερματισμό της υφιστάμενης ενοικίασης σε συγκεκριμένο χρόνο (Gardner v. Ingram (1886-90) All E.R. 258, Glykys v. Ioannides (1959-60) 2 C.L.R. 220). Τέτοια ειδοποίηση τερματισμού μπορεί να είναι είτε προφορική είτε γραπτή.» Το αντικείμενο εκείνης της υπόθεσης, ήταν περιοδική ενοικίαση από μήνα σε μήνα. Βλέπετε επίσης στην ίδια αυθεντία, στη σελίδα 248 [4]. Η ειδοποίηση της Καθ' ης η Αίτηση 1 δια του Καθ' ου η Αίτηση 2, δόθηκε προφορικά τον Οκτώβριο
  1. Μετά τον Νοέμβριο 2012, η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατείχε ακόμα στα επίδικα καταστήματα. Οποτεδήποτε εντός Οκτωβρίου 2012 είχε δοθεί η ειδοποίηση, ο ένας μήνας έληγε ούτως ή άλλως μέχρι το τέλος Νοεμβρίου
  2. Δηλαδή, ακόμα και να δόθηκε την 31.10.2012 η προφορική ειδοποίηση, ο ένας μήνας, λαμβάνοντας υπόψην ότι το ενοίκιο ήταν πληρωτέο την 1η ημέρα κάθε μήνα, ήταν από 1.11.2012 έως 30.11.
  3. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε στο επίδικο μετά την 30.11.2012 και ούτως κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Προδικαστική ένσταση και καθ' ύλην αρμοδιότητα: Η Απάντηση και Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση περιλαμβάνει προδικαστική ένσταση αναφορικά με την καθ' ύλην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, επειδή η επίδικη ενοικίαση δεν εμπίπτει στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν. 23/1983όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, καθότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Κατ' αρχήν, θέμα δικαιοδοσίας δύναται να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας και να εξεταστεί και από το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα (ex proprio motu) (βλέπετε σχετικά Παναγιώτου ν. Χ"Κυριάκου
(1991)1 Α.Α.Δ. 362 και Γεωργίου ν. Γεωργίου
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1592), είναι δε θέμα του ιδίου του Δικαστηρίου (βλέπετε σχετικά Philippou v. Philippou
(1986)1 C.L.R. 689, 698). Έχουμε ήδη εύρει ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέστη θέσμια ενοικιάστρια, ακινήτου που εμπίπτει στο Ενοικιοστάσιο, τόσο από την άποψη της περιοχής, όσο και του χρόνου ολοκλήρωσης αυτού, πριν την παράδοση της κατοχής αυτού. Η προδικαστική ένσταση απορρίπτεται. Εγγύηση και ισχύς στη θέσμια ενοικίαση: Η εγγύηση του Καθ' ου η Αίτηση 2 στο Τεκμήριο 6, που είναι το τελευταίο ενοικιαστήριο έγγραφο, αλλά και στα προηγούμενα, έχει το εξής λεκτικό: «Ο υποφαινόμενος .......... εγγυώμαι την εκ μέρους του ενοικιαστού πιστήν τήρησην του παρόντος εγγράφου ως συνόλου ή και την τήρηση όλων και ενός εκάστου των του παρόντος εγγράφου όρων ουχί μόνον κατά την διάρκεια του παρόντος αλλά μέχρι της επιστροφής του υποστατικού προς τον ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ, την εξόφληση παντός οφειλομένου ενοικίου και πάσης ζημίας.» Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza
(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian
(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian
(1969)1 C.L.R. 1 και Αργύρη v. Χρυσοστόμου
(2006)1(Β) Α.Α.Δ.
  1. Κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης στην πρώτη αυθεντία, η σχετική νομοθεσία στην Κύπρο ήταν το Κεφ. 108, Rent Restriction Law. Ο έντιμος Δικαστής Hallinan, αποφάσισε ότι (σελίδα 150): "It is quite clear that such guarantee would not apply to a statutory tenancy under the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act,
  2. In the commentary on section 15 of that Act contained in Megarry Rent Acts (6th Edition, page 165) the learned author states:- 'Again the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang, so that a guarantor of the rent under the contractual term is not liable for rent accruing during the statutory tenancy.' ... "It is clear from the wording of section 8
(3)of our law that the legislative authority merely intended to confer a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England, obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable; subject to the provisions of this law, as in England, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy." Στην αυθεντία Michael v. Nishanian (πιο πάνω), αποφασίστηκε ουσιαστικά, ότι όπου το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει περίοδο ανανέωσης, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης [5]. Στην παρούσα περίπτωση, στο ενοικιαστήριο έγγραφο προβλεπόταν δυνατότητα ανανέωσης, με τη συμφωνία του ποσού της αύξησης του ενοικίου. Η ρήτρα όμως αυτή (ρήτρα 12) δεν είχε συμπληρωθεί από τα μέρη ώστε να της αποδοθεί ισχύς. Με την απόφαση στην υπόθεση Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), και ενώ η νομοθεσία σε ισχύ τότε ήταν το Κεφ. 86, Rent (Control) Law, κατέστη σαφές ότι η εγγύηση σε ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή μετά που το εν λόγω έγγραφο έληξε ή τερματίστηκε νόμιμα, και μόνον, εάν χρησιμοποιείται πολύ σαφές λεκτικό, δυνατόν να θεωρηθεί ότι ισχύει [6]. Όπως φαίνεται από το λεκτικό της εγγύησης το οποίο παρατίθεται πιο πάνω, αυτό δεν είναι τόσο ξεκάθαρο ούτως ώστε να θεωρηθεί ότι ο εγγυητής ανέλαβε υποχρέωση έναντι του ιδιοκτήτη κατά τη θέσμια ενοικίαση. Πέραν του αποσπάσματος που παραθέτω πιο κάτω και το οποίο είναι το απαύγασμα της νομολογίας κατά την κρίση μου, ο έντιμος Δικαστής κ. Χατζηαναστασίου ξεκαθάρισε επίσης, στη σελίδα 16, ότι, ενόψει ρητρών στο ενοικιαστήριο έγγραφο για την υποχρέωση του ενοικιαστή να παραδώσει το μίσθιο στο τέλος της περιόδου ενοικιάσεως και για το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να καταγγείλει τη σύμβαση σε περίπτωση παραβιάσεως όρου αυτής από τον ενοικιαστή, δηλαδή δύο ρητρών που προνοούν το τέλος της σχέσης, δεν υπάρχει συνεχής εγγύηση (continuing guarantee) εφόσον δεν υπάρχει συνεχής σχέση (continuing relationship). Στην παρούσα περίπτωση, η ρήτρα 2 του ενοικιαστηρίου εγγράφου, Τεκμήριο 6, παραπέμπει στο πρώτο, ενώ η ρήτρα 10 στο δεύτερο. Στην πιο πρόσφατη αυθεντία, Αργύρη v. Χρυσοστόμου (πιο πάνω), και πάλιν υπήρχε σύμβαση ενοικίασης, με συγκεκριμένη περίοδο ενοικίασης και δικαίωμα ανανέωσης για περαιτέρω περίοδο. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης και όχι τη λήξη της αρχικής περιόδου, ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και θα πρέπει να είχε την πρόθεση να εγγυηθεί τον ενοικιαστή για ολόκληρη την περίοδο, όχι μόνο την αρχική. Επίσης, αποφασίστηκε ότι, η επέκταση της συμφωνίας για περαιτέρω περίοδο, δε δημιουργούσε νέα συμφωνία και κατ' επέκτασιν δεν απάλλασσε τον εγγυητή από τις υποχρεώσεις του, σύμφωνα με το άρθρο 91 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149. Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν ευθύνεται ως εγγυητής έναντι του Αιτητή κατά την περίοδο της θέσμιας ενοικίασης, δηλαδή μετά την 30.11.2012 μέχρι την παράδοση της κατοχής. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για το ποσό των €803.- που αφορά το ενοίκιο Νοεμβρίου 2012 για τα επίδικα υποστατικά, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €2.000 - €10.000. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, για τα πιο κάτω ποσά: (α) €803.- που αφορά το ενοίκιο Δεκεμβρίου 2012 για τα επίδικα υποστατικά, πλέον νόμιμο τόκο. (β) €197,22 το οποίο αφορά κατανάλωση νερού στα επίδικα υποστατικά για την περίοδο από 15.10.2012 έως 14.12.2012 που κατοχή είχε η Καθ' ης η Αίτηση 1, πλέον νόμιμο τόκο. (γ) €122,37 ως έκτακτη εισφορά για την Άμυνα για τα ενοίκια από Ιούλιο έως Δεκέμβριο 2012 των επίδικων καταστημάτων, πλέον νόμιμο τόκο. Οι θεραπείες υπό Β
(2)και Β
(3)της κυρίως Αίτησης, απορρίπτονται. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €2.000 - €10.000. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] 27
(1)«Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχήν, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον ούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δικαιούται να παραιτηθή της κατοχής της κατοικίας ή του καταστήματος μόνον κατόπιν επιδόσεως τοιαύτης ειδοποιήσεως οία θα απητείτο δυνάμει του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και σε περίπτωση που δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίηση, μόνον κατόπιν γραπτής προειδοποίησης, έναν τουλάχιστο μήνα προηγουμένως: Νοείται ότι εις την περίπτωσιν καθ' ην υπενοικιαστής καθίσταται θέσμιος ενοικιαστής ο τοιούτος θέσμιος ενοικιαστής κατέχει την κατοικίαν ή το κατάστημα τηρουμένων επιπροσθέτως οιωνδήποτε υφισταμένων περιοριστικών συμφωνιών περιεχομένων εις τους μεταξύ του ιδιοκτήτου και του ενοικιαστού όρους και προϋποθέσεις ενοικιάσεως.» [2] "77
(1)Σύμβαση που αφορά τη μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός αν - (α) είναι γραπτή και (β) υπογράφεται στο τέλος αυτής, από το κάθε πρόσωπο που βαρύνεται από τη σύμβαση ή από πρόσωπο το οποίο είναι ικανό προς το συμβάλλεσθαι και το οποίο έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να υπογράψει εκ μέρους του πιο πάνω προσώπου στην παρουσία δύο τουλάχιστο μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, οι οποίοι και προσυπογράφουν τη σύμβαση ως μάρτυρες." [3] «Έτσι, προκύπτει καθαρά από τα πιο πάνω, ότι για να θεωρηθεί η ενοικίαση ως λήξασα ή θα πρέπει να έχει λήξει η περίοδος ενοικίασης που αναφέρεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο ή να έχει δοθεί νόμιμη ειδοποίηση τερματισμού.» [4] «Πέρα όμως απ' όλα τα πιο πάνω, παρατηρούμε και τα ακόλουθα. Οι κανόνες και οι αρχές με βάση τις οποίες κρίνεται αν μία ειδοποίηση τερματισμού είναι νόμιμη και έγκυρη, σκοπό έχουν κυρίως να πληροφορήσουν σαφώς και εγκαίρως το πρόσωπο προς το οποίο δίδεται η ειδοποίηση, είτε αυτός είναι ο ενοικιαστής είτε ο ιδιοκτήτης, ώστε να μπορεί να καθορίζει τις επόμενες ενέργειες του. Άρα οι αρχές αυτές ισχύουν προς όφελος του προσώπου προς το οποίο δίδεται η ειδοποίηση τερματισμού.» [5] " Another relevant important clause in this contract is the guarantee clause. This clause is so worded in our view, as to render the guarantor's liability co-extensive with that of the principal. It provides expressly that the guarantor undertakes the exact performance of all the terms included in the contract of lease. The right to renew the lease for another year being embodied in the terms of the contract, the liabilities following the exercise of such right are covered by the guarantee clause. We have carefully studied the contents of the contract of lease in question in the light of the submission of the learned counsel for the appellant and we have come to the conclusion that the guarantee signed by the appellant (guarantor) covered the liability of the principal (tenant) to pay rents and damages until the latter delivered vacant possession of the premises leased by the landlord, the respondent. The appeal is, therefore, dismissed with costs." (σελίδα 152) [6] ". I have reached the conclusion that the guarantee would not apply to a statutory tenancy under the provisions of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act, 1920, in England; and certainly would not apply to section 23 of our Rent (Control) Law Cap. 86. In my view, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang so that the guarantor of the rent under the contractual terms is not liable for rent accruing during the statutory tenancy. It is clear from the wording of our law that the legislating authority merely intended to confirm a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable. .. Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy, - as distinct from the contractual tenancy - particularly it indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded at to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant." (σελίδες 14 και 15) - δική μου υπογράμμιση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.