ΕΥΔΟΚΙΑΣ (ΚΟΥΛΑΣ) ΚΟΥΜΑ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ κ.α. ν. AT SMART ENTERTAINMENT LIMITED κ.α., Αρ. Αιτήσεως: Ε64/14, 31/10/2017

(1)/92, άρθρο 3 εδάφιο

(4), άρθρα 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 10, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, στη διακριτική ευχέρεια, στην πρακτική και στις Γενικές και Συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Δημήτρη Χατζηαργυρού. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Τριτοδιάδικος στην κυρίως Αίτηση και Αιτητής στην υπό εξέταση αίτηση και γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσα υπόθεσης. Με το επιβαρυντικό Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7.6.2017, με το οποίο διέταξε την επιβάρυνση και/ή δέσμευση των κάτωθι μετοχών, με σκοπό την εξασφάλιση πληρωμής του εξ' αποφάσεως χρέους του Τριτοδιάδικου προς τον Καθ' ου η Αίτηση 3, Κυριάκο Τζιαλή, επιβαρύνθηκε το συμφέρον του Τριτοδιάδικου ως μετόχου στις κάτωθι εταιρείες: 1) 650 μετοχές στην εταιρεία Κ. ATHIENITIS HOLDINGS LIMITED, HE 241461 2) 1.000 μετοχές στην εταιρεία ROSLY INVESTMENTS LIMITED, HE 299723 3) 1.000 μετοχές στην εταιρεία ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΟΥ & ΥΙΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, HE 269850 4) 5.000 μετοχές στην εταιρεία SIDTLINE LTD, HE 195804 5) 500 μετοχές στην εταιρεία CRESTPOLY PROPERTY INVESTMENTS LIMITED, HE 181221 6) 1.000 μετοχές στην εταιρεία CRESTPOLY TRADING LIMITED, HE 161786 7) 1.000 μετοχές στην εταιρεία SEFOLINA LIMITED, HE 160869 8) 1.000 μετοχές στην εταιρεία DH ENTERTAINMENT LIMITED , HE 281460 με σκοπό την εξασφάλιση της πληρωμής του ποσού των €105.950,00 το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ισχυρίζεται ότι πλήρωσε προς τους Αιτητές. Ομοίως, το επιβαρυντικό Διάταγμα ημερομηνίας 7.6.2017 με το οποίο απαγορεύεται στον Τριτοδιάδικο και/ή στους αντιπροσώπους του από του να αποξενώσουν και/ή επιβαρύνουν με οποιοδήποτε τρόπο τις πιο πάνω μετοχές και/ή να εισπράττουν οποιαδήποτε μερίσματα ή άλλο εισόδημα πληρωτέο σε σχέση με τις εν λόγω μετοχές μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, θα πρέπει να ακυρωθεί. Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται σε ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 3 στην κυρίως Αίτηση, αλλά δεν καθίσταται ευκόλως αντιληπτόν σε ποια ένορκο δήλωση αναφέρεται και στα πλαίσια ποιας διαδικασίας αυτή κατατέθηκε. Λέγει ότι συμφωνεί με το περιεχόμενο των παραγράφων 2 και 3 αυτής της ενόρκου δηλώσεως και συνεχίζει ότι, ο Κυριάκος Τζιαλής γνωρίζει και δεν αμφισβητεί την αξία των μετοχών της ΑΤ SMART ENTERTAINMENT LTD, αφού στις 6.11.2009 πώλησε προς τον ίδιο τον κ. Δημήτρη Χατζηαργυρού μέρος των μετοχών της AT. SMART ENTERTAINMENT LTD και εισέπραξε €125.

1. Στις 25.10.2010 του πούλησε το υπόλοιπο των μετοχών του στην AT. SMART ENTERTAINMENT LTD και εισέπραξε το ποσό των €175.000, δηλαδή σύνολο €300.000 και αυτό κατά το ήμισυ της αξίας γιατί ο Δημήτρης Χατζηαργυρού πλήρωσε επιπλέον €300.000 στην Αντιγόνη Αθηαινίτη για το υπόλοιπο των μετοχών της AT. SMART ENTERTAINMENT LTD. Το ολικό του κόστος ήταν €600.
2. Όταν έγινε η εξαγορά, ο Κυριάκος Τζιαλής και η Αντιγόνη Αθηαινίτη είχαν ως νομική ή άλλη υποχρέωση να ενημερώσουν τους ιδιοκτήτες ότι είχαν εισπράξει σε δύο διαδοχικές συμφωνίες ημερομηνίας 6.11.2009 και 25.10.2010 τα ποσά των €250.000 για την πρώτη συμφωνία και €350.000 για τη δεύτερη, σύνολο €600.000 ως goodwill, στο οποίο οι ιδιοκτήτες είχαν δικαιώματα 30% για να αφήσουν τους ενοικιαστές να πωλήσουν την επιχείρηση / συμβόλαιο σε τρίτους. Ο Κυριάκος Τζιαλή και η Αντιγόνη Αθηαινίτη έκαναν την μεταβίβαση και πώληση των μετοχών με πλήρη μυστικότητα, χωρίς να ειδοποιήσουν τους ιδιοκτήτες και χωρίς να τους πληρώσουν το 30% των €600.000 που αντιστοιχούσε δικαιωματικά στο ποσό των €180.
3. Οι ιδιοκτήτες, μόλις το έμαθαν, έκαναν παραστάσεις προς τους Κυριάκο Τζιαλή και Αντιγόνη Αθηαινίτη για αποπληρωμή των €180.000 για τα δικά τους δικαιώματα επί του Goodwill από την πώληση των μετοχών και οι Τζιαλή και Αθηαινίτη αρνήθηκαν να τα πληρώσουν. Ο ενόρκως δηλών δεν διευκρινίζει ποια ήταν η συμφωνία πληρωμής ποσού για goodwill και ποιο μέρος των €600.000 αφορούσε την αξία των μετοχών και ποιο αφορούσε, εάν αφορούσε, goodwill. Ισχυρίζεται ότι οι ιδιοκτήτες εκδικητικά, παρόλα τα εύλογα αιτήματα του να του εκχωρήσουν νέο συμβόλαιο και να απαλλάξουν τον Κυριάκο Τζιαλή και την Αντιγόνη Αθηαινίτη από εγγυητές, δεν το έπρατταν για να τους έχουν δέσμιους επί της οφειλής των €180.000 GOODWILL. Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται σε επιστολή που κατατέθηκε στο Δικαστήριο κατά την ακροαματική διαδικασία επί της ουσίας, αλλά δεν μας πληροφορεί επακριβώς σε ποιο Τεκμήριο αναφέρεται. Λέγει ότι αυτό κατατέθηκε από τους δικηγόρους του ως μαρτυρία κατά τη διεξαγωγή της δίκης, όπου έγινε αντιληπτό από το Δικαστήριο ότι ζητούσε από τους ιδιοκτήτες να απαλλάξουν τον Κυριάκο Τζιαλή και την Αντιγόνη Αθηαινίτη από εγγυητές και να του δώσουν νέο συμβόλαιο, αλλά δεν το έπραξαν επειδή οι Τζιαλή και Αθηαινίτη δεν εκπλήρωσαν την υποχρέωση που είχαν. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι €100.000 και €5.950, σύνολο €105.950, είναι μέρος της οφειλής του μεριδίου του 50% των €180.000, δηλαδή μέρος των €90.000 της οφειλής που αντιστοιχεί στον Κυριάκο Τζιαλή για αποπληρωμή και εξόφληση της προς τους ιδιοκτήτες του GOODWILL. Ο ενόρκως δηλών δεν προσφέρει εξήγηση γιατί το ποσό που ισχυρίζεται ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ότι κατέβαλε στους Αιτητές, είναι υψηλότερο από το ποσό που ο Τριτοδιάδικος ισχυρίζεται ότι ήταν η οφειλή του Καθ' ου η Αίτηση 3 για την αποπληρωμή του goodwill. Συνεχίζει και λέγει ότι, λόγω αυτού του γεγονότος, φαίνεται ότι μεταξύ του Κυριάκου Τζιαλή και των ιδιοκτητών, έγινε παράνομη συναλλαγή, με απώτερο σκοπό να συγκαλύψουν τον πραγματικό ρόλο της πληρωμής των €105.950, για να δημιουργήσουν πρόβλημα στον ίδιο και για να παραπλανήσουν και εξαπατήσουν το Δικαστήριο. Ο Τριτοδιάδικος εξακολουθεί να αναφέρεται σε κάποια ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 3, χωρίς να διευκρινίζει ποια είναι αυτή και επαναλαμβάνει τα ανωτέρω αναφορικά με την επιταγή των €105.
4. Περαιτέρω, λέγει ότι είναι η θέση του πως η ευθύνη του ως Τριτοδιάδικου σύμφωνα με την Απόφαση του Δικαστηρίου, είναι μόνο στην περίπτωση που οι επιταγές των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 έχουν ρευστοποιηθεί σε μετρητά προς τους Αιτητές. Στο αίτημα του για μείωση του ενοικίου και δημιουργία νέου συμβολαίου, οι Κ. Κυριακίδου και Μαρία Φιερού αρνήθηκαν κατηγορηματικά να το πράξουν γιατί ο κ. Κυριάκος Τζιαλής και η κα. Αντιγόνη Αθηαινίτη δεν πλήρωσαν τις €180.000 του Goodwill προς τους ιδιοκτήτες. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 παρέθεσε ως περιουσιακό στοιχείο του Τριτοδιάδικου οκτώ εταιρείες και δεν παρέθεσε και/ή δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο την πραγματική αξία των εταιρειών και της κάθε μιας ξεχωριστά. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 έχει δεσμεύσει τις εταιρείες προσωρινό Διάταγμα, πράγμα που πέτυχε πρόσκαιρα, παραπλανώντας και το ίδιο το Δικαστήριο. Ο Τριτοδιάδικος εξακολουθεί να κάνει αναφορές στις παραγράφους κάποιας ενόρκου δηλώσεως και ισχυρίζεται ότι το παρών προσωρινό Διάταγμα απαγορεύει τη μεταβίβαση, πώληση, αποξένωση, ρευστοποίηση ή διάθεση των συνήθων μετοχών ιδιοκτησίας του σχετικά με τις οκτώ υπό αναφορά εταιρείες. Το Δικαστήριο δεν εδικαιούτο να εκδώσει τέτοιο Διάταγμα αφού ο Καθ' ου η Αίτηση 3 στην ένορκο δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση του ημερομηνίας 6.6.2017, δεν κατέδειξε και/ή δεν καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος του. Φαίνεται ότι ο Τριτοδιάδικος αναφέρεται στην αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση 3 με βάση την οποία εκδόθηκε επιβαρυντικό Διάταγμα και στην ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι το υπό αναφορά Διάταγμα έχει επιβαρύνει τις μετοχές μου στις προαναφερθείσες οκτώ εταιρείες και ότι το άρθρο 4 § 2 του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου, 31(Ι)/92, δεν εφαρμόζεται σε μετοχές εγγεγραμμένης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης, σύμφωνα με τη σχετική Νομολογία, ούτε και έγινε από τον (αντιλαμβάνομαι ότι εννοεί) Καθ' ου η Αίτηση 3 συγκεκριμένη επίκληση του άρθρου 2

(1)του Ν. 31(Ι)/92 στην νομική του βάση για να μπορεί να στηριχθεί και να το ζητά. Επίσης, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν δικαιούται στα εν λόγω Διατάγματα που εξεδόθησαν, καθότι δεν αποκάλυψε όλα τα στοιχεία ως θα έπρεπε ενώπιον του Δικαστηρίου, δηλαδή δεν ήρθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πιο συγκεκριμένα, δεν αποκάλυψε ότι οι μετοχές των οκτώ εταιρειών είναι πολλαπλάσιας αξίας σε σχέση με τις €105.950 που ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ισχυρίζεται ότι πλήρωσε με επιταγή, χωρίς να αποκαλύπτει ότι η εν λόγω επιταγή δεν εξαργυρώθηκε, χωρίς να παρουσιάσει απόδειξη κατάθεσης της. Συνεπώς, δεν υπήρχε το κατεπείγον ώστε να εκδοθεί το εν λόγω προσωρινό Διάταγμα. Δεν έγινε αποκάλυψη όλων των περιουσιακών στοιχείων με τις αξίες της κάθε περιουσίας, ώστε το Δικαστήριο να έχει την ευχέρεια να αποδώσει δίκαια τα της οφειλής των €105.950 ως προς την πραγματική αξία του περιουσιακού στοιχείου που θα συμβαδίζει με την τιμή των €105.950 και όχι να συγκρούεται ως προς το μέγεθος της αξίας της περιουσίας. Στην περίπτωση αυτή το μέτρο εξασφάλισης είναι 100 φορές πιο μεγάλο από το κόστος των €50.000 και αυτό είναι απαράδεκτο. Το ποσό των €50.000 πρώτη φορά αναφέρεται και δεν φαίνεται εύκολα από πού πηγάζει. Ο ενόρκως δηλών συνεχίζει και λέγει ότι το μέτρο εξασφάλισης θα πρέπει να είναι ακριβοδίκαιο και ίσο και όχι κατά πολύ υπέρτερο της αξίας της όποιας οφειλής και το Δικαστήριο θα πρέπει να ελέγχει πάντοτε την αξία της περιουσίας που θα δεσμεύει. Το Δικαστήριο έπρεπε να έχει μπροστά του όλα τα περιουσιακά στοιχεία του Δημήτρη Χατζηαργυρού και να γίνει δίκαια αποκάλυψη των περιουσιακών στοιχείων και όχι επιλεκτική και μάλιστα καθ' υπόδειξην του Κυριάκου Τζιαλή, κατά παράβασην της απόφασης του Δικαστηρίου που δίνει τη δυνατότητα στον Δημήτρη Χατζηαργυρού να παράσχει θεραπεία με τρεις διαφορετικούς τρόπους: αποζημίωση, κάλυψη, συνεισφορά, εάν και εφόσον ο Κυριάκος Τζιαλής πληρώσει, με αποδεικτικά στοιχεία ρευστοποίησης, σε μετρητά και όχι με εικονική πράξη αποπληρωμής κάποιου χρηματικού ποσού. Οι δύο επιταγές που παρουσίασε δεν έχουν κατατεθεί ή εξαργυρωθεί μέχρι σήμερα. Πληρωμή σημαίνει ότι οι επιταγές έχουν κατατεθεί στους λογαριασμούς των ιδιοκτητών και ότι έχουν ρευστοποιηθεί. Με την έκδοση του Διατάγματος, το Δικαστήριο αναιρεί και/ή ακυρώνει τη δική του πρωτόδικη απόφαση σε σχέση με τον Τριτοδιάδικο. Μόνον εάν και εφόσον οι επιταγές έχουν ρευστοποιηθεί ο Κυριάκος Τζιαλής νομιμοποιείται βάση του διατάγματος να κοινοποιήσει προς τον Τριτοδιάδικο τα απαιτούμενα αποδεικτικά στοιχεία και να καλέσει τον ίδιον να αποφασίσει με ποια από τις τρεις θεραπείες θα προχωρήσει. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι υπάρχουν εύλογες υποψίες ότι επιταγές που εκδόθηκαν δεν έχουν χρηματικό αντίκρισμα ("paper money"), με απώτερο στόχο την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Στη συνέχεια, ο ενόρκως δηλών λέγει ότι δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην της αίτησης, ενώ η αίτηση που εξετάζεται είναι δική του, ο ίδιος την καταχώρισε και ζητεί απόρριψη της αίτησης. Το Δικαστήριο αδυνατεί να παρακολουθήσει, νομικά, δικονομικά ή πραγματικά, τη σκέψη του αιτούντος όπως αυτή παρουσιάζεται στην ένορκο δήλωση του, σε αυστηρή συνάρτηση με το αίτημα του, όπως αυτό παρουσιάζεται στο αιτητικό της υπό εξέταση αίτησης. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση - Καθ' ου η Αίτηση 3 στην κυρίως Αίτηση (στην παρούσα αναφερόμενος ως «ο Καθ' ου η Αίτηση 3») καταχωρήθηκε την 15.9.2017 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.2, Δ.34 θ.5, Δ.35 θθ.17-19, Δ.39 θθ.1-21, Δ.40 θθ.1-19, Δ.43Α θθ.1-3, Δ.48 θθ.1-4, 8 & 9, Δ.59, Δ.63 και Δ.64, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 2, 4, 9, 14

(2)και 15, στον περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο, Ν.31(Ι)/92, άρθρα 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, 14/1960 και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 2, 29-33 & 47, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και σε οποιαδήποτε άλλη σχετική, καθοδηγητική Νομολογία, στο Δίκαιο της Επιείκειας, καθώς και στην πρακτική και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «Α) Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική εφόσον ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση μεσούσης άλλης διαδικασίας με την οποία ζητούσε τις ίδιες θεραπείες. Β) Η παρούσα αίτηση αποσκοπεί στην πρόκληση ταλαιπωρίας και καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης και/ή έχει ως μοναδικό σκοπό την αποφυγή της εκτέλεσης της απόφασης του Σεβαστού Δικαστηρίου. Γ) Τα εν λόγω Διατάγματα έχουν εκδοθεί καθ' όλα νόμιμα και/ή ορθά και είναι πασιφανές ότι στην παρούσα περίπτωση ο τριτοδιάδικος - αιτητής προσπαθεί να καθυστερήσει και/ή τις συνέπειες των εκδοθέντων Διαταγμάτων. Δ) Η παρούσα αίτηση είναι παντελώς αβάσιμη και χωρίς κανένα νομικό έρισμα. Ε) Δεν έχει αποκαλυφθεί και/ή δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος και/ή προϋπόθεση και/ή δεν συντρέχουν και/ή δεν πληρούνται οι απαραίτητες νομικές και/ή νομολογιακές προϋποθέσεις έτσι ώστε να δικαιολογείται η αναστολή και/ή ο παραμερισμός των Διαταγμάτων που έχουν εκδοθεί. ΣΤ) Η αίτηση είναι αντινομική και/ή παράτυπη και/ή ελαττωματική και/ή άνευ υπόβαθρου και δέον όπως απορριφθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο. Ζ) Ο Αιτητής εσκεμμένα και δόλια προσπαθεί να παραπλανήσει το Σεβαστό Δικαστήριο με αβάσιμους ισχυρισμούς. Η) Ο Αιτητής δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια εφόσον με ψευδείς και/ή παραπλανητικούς ισχυρισμούς προσπαθεί να πετύχει τους σκοπούς του.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Κυριάκου Τζιαλή. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση στην υπό εξέταση αίτηση. Απορρίπτει το περιεχόμενο της αίτησης και της ενόρκου δηλώσεως που τη συνοδεύει, εκτός όπου ρητά προβαίνει σε παραδοχές. Η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για το λόγο ότι είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη, εν όψει των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης και για τους λόγους που αναφέρονται στη ένσταση και την ένορκο δήλωση του. Καταρχήν, υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας. Ο Τριτοδιάδικος καταχώρησε ένσταση στην αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση 3 ημερομηνίας 6.6.2017 και στη συνέχεια, προχώρησαν σε ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του την οποία και θα εξέδιδε στις 11.9.

1. Ο Τριτοδιάδικος προχώρησε στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 2.8.2017, με την οποία ζητά ακριβώς τις ίδιες θεραπείες που ζητούσε με την ένσταση του στην αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση
2. Είναι η θέση του Καθ' ου η Αίτηση 3 ότι είναι πασιφανές πως στην παρούσα περίπτωση, υπάρχει αδιαμφισβήτητη κατάχρηση των διαδικασιών. Τα Διατάγματα έχουν εκδοθεί καθ' όλα νόμιμα. Ο Τριτοδιάδικος προβαίνει σε αναφορές σε ένορκο δήλωση του κ. Τζιαλή, όπως δεν υπάρχει άλλη ένορκος δήλωση του πέραν της παρούσης. Ο Τριτοδιάδικος καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση και επιζητεί την ακύρωση κάποιων εκδοθέντων διαταγμάτων, δεν καταχώρησε ένσταση σε δική του αίτηση. Οπότε όλοι οι ισχυρισμοί του στις παραγράφους 1 έως 4 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση, πρέπει να απορριφθούν ως άσχετοι με την παρούσα διαδικασία. Περαιτέρω, γίνεται μια άνευ προηγουμένου προσπάθεια από τον ενόρκως δηλούντα να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Ενώ ο Τριτοδιάδικος γνωρίζει ότι το παρόν Δικαστήριο ξέρει τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης, εντούτοις προσπαθεί να το παραπλανήσει. Είναι ενώπιον του Δικαστηρίου όλη η μαρτυρία, που δεν αμφισβητήθηκε από καμιά πλευρά, ότι η εταιρεία Α.Τ. SMART ENTERTAINMENT LTD είχε ως μοναδικό περιουσιακό στοιχείο την επιχείρηση με την επωνυμία "Pralina". Με την απόφαση του Δικαστηρίου, έγινε έξωση της εν λόγω επιχείρησης και έκτοτε, η επιχείρηση έπαψε να υπάρχει, άρα και οποιαδήποτε προηγούμενη αξία των μετοχών της εταιρείας μηδενίστηκε, εκτός εάν ο Τριτοδιάδικος έχει να προσκομίσει διαφορετική μαρτυρία. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ισχυρίζεται ότι ο Τριτοδιάδικος παρουσιάζει ένα νέο, ευφάνταστο σενάριο στις παραγράφους 6 - 9 της ενόρκου δηλώσεως του. Ουδέποτε στην διαδικασία της Αίτησης Ε64/14, κάποια πλευρά ισχυρίστηκε ότι υπήρχε μια "συμφωνία GOODWILL". Ο κ. Χατζηαργυρού στην τότε μαρτυρία του, απλά έλεγε ότι προσπαθούσε να κάνει νέο συμβόλαιο με τους ιδιοκτήτες και να απαλλάξει τον κ. Τζιαλή και την Καθ' ης η Αίτηση 2, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ουδέποτε ανέφερε την δήθεν συμφωνία GOODWILL. Τίθεται και αυτός ο ισχυρισμός του στα πλαίσια της προσπάθειας του να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Στις παραγράφους 10 - 14, τις οποίες ο ενόρκως δηλών απορρίπτει, ο Τριτοδιάδικος παραδέχεται ότι δόθηκε από πλευράς του κ. Τζιαλή το συνολικό ποσό των €105.950.- στους Αιτητές, αλλά λέγει το πιο πάνω φανταστικό σενάριο του. Περαιτέρω, ο κ. Τζιαλής, επισυνάπτει ως Τεκμήρια 1 και 2, αντίγραφα των εν λόγω δύο επιταγών και ως Τεκμήριο 2, αντίγραφο Κατάστασης Λογαριασμού που διατηρεί με τη σύζυγο του στην EUROBANK, στην οποία φαίνονται ξεκάθαρα οι δύο πληρωμές που έγιναν και ότι εξαργυρώθηκαν οι δύο επιταγές. Ο κ. Τζιαλής επαναλαμβάνει ότι δεν έχει κάνει καμιά άλλη ένορκο δήλωση πέραν της παρούσας, στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Ο Τριτοδιάδικος εμμένει να ενίσταται σε μια αίτηση που δεν θα δικαστεί γιατί έχει ήδη δικαστεί και έχουν ήδη εκδοθεί Διατάγματα. Δεν υπάρχει κανένα προσωρινό Διάταγμα αλλά τελικά Διατάγματα, οπότε δεν υπήρχε το θέμα να ελέγξει το Δικαστήριο εάν υπήρχε το κατεπείγον. Τέλος, σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε ο κ. Τζιαλής να γνωρίζει τις αξίες των μετοχών γιατί δεν έχω πρόσβαση στις οικονομικές και περιουσιακές καταστάσεις των εν λόγω εταιρειών και εάν ο Τριτοδιάδικος διάβαζε προσεκτικά την νομική βάση της αίτησης του κ. Τζιαλή, θα έβλεπε ότι το άρθρο 2 του Ν.314/92 περιλαμβάνετο. Ο Τριτοδιάδικος καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά την ακύρωση των εκδοθέντων Διαταγμάτων, κατά συνέπειαν θα έπρεπε ο ίδιος να αποδείξει τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να ακυρωθούν τα εν λόγω Διατάγματα. Με απλώς εντυπωσιακούς αλλά χωρίς ουσία και αποδεικτική αξία ισχυρισμούς, για τεράστια αξία των μετοχών, δεν μπορεί ο Τριτοδιάδικος να επιτύχει στις θεραπείες που ζητά. Ο κ. Τζιαλής λέγει ότι οι ισχυρισμοί του κ. Χατζηαργυρού στην ένορκο δήλωση του, είναι αντιφατικοί και συγκρουόμενοι. Τη μία ισχυρίζεται και αποδέχεται ότι έχει πληρωθεί το ποσό από τον κ. Τζιαλή, αλλά για άλλο σκοπό, όπως ισχυρίζεται και από την άλλη λέει ότι δεν έχει πληρωθεί το ποσό και ότι είναι "paper money". Το ποσό των €105.950.- έχει πληρωθεί στους ιδιοκτήτες του υποστατικού και στους δικηγόρους τους. Περαιτέρω, η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ξεκάθαρη και σε καμιά περίπτωση δεν αναφέρει αυτά που ισχυρίζεται ο Τριτοδιάδικος για δήθεν δικαίωμα του να επιλέξει τον τρόπο εκτέλεσης της απόφασης. Ο Τριτοδιάδικος είναι ο ηττημένος από την ακροαματική διαδικασία και εκδόθηκε μια απόφαση εναντίον του. Εν τω μεταξύ, στην αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση 3 με βάση την οποία εκδόθηκαν τα επίδικα Διατάγματα, είχε επισυνάψει ως Τεκμήρια για κάθε εταιρεία ξεχωριστά, έρευνα από τον Έφορο Εταιρειών και άρα, όσα στοιχεία μπορούσε να έχει ή να βρει, τα αποκάλυψε στο Δικαστήριο. Αιτήσεις σαν την παρούσα, δικάζονται στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που κατατίθενται ως μαρτυρία. Ο ίδιος ο Τριτοδιάδικος, παραδέχεται ότι η αίτηση του δεν έχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση και ότι πρέπει να απορριφθεί με έξοδα, κάτι με το οποίο ο κ. Τζιαλής συμφωνεί. Ιστορικό: Αρχική απόφαση: Όπως φαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, εκδόθηκε τελική Απόφαση την 30.11.2016, με την οποία: εκδόθηκε Διάταγμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, των υπαλλήλων, αντιπροσώπων, εκπροσώπων και υπηρετών αυτών και έναν έκαστον εξ' αυτών, ανάκτησης κατοχής καταστημάτων. Η εκτέλεση του Διατάγματος ανεστάλη για περίοδο έξι

(6)μηνών, ήτοι μέχρι 31.5.2017 περιλαμβανομένης, νοουμένου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/3 καταβάλουν στους Αιτητές 1 έως 5 παν ποσό ενοικίου οφειλόμενο και το οποίο θα προκύψει εν τω μεταξύ, εντός ενός

(1)μηνός από την έκδοση της απόφασης, ήτοι μέχρι 31.12.2016 περιλαμβανομένης. Εκδόθηκε επίσης απόφαση υπέρ των Αιτητών 1 έως 5 και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για τα πιο κάτω ποσά: (α) €138.150 που αφορά καθυστερημένα και/ή οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από 1.7.2013 έως και την 31.10.2013, προς €14.700 μηνιαίως και από 1.11.13 έως και 31.3.2014 προς €15.870 μηνιαίως, πλέον τόκο προς 9% ετησίως δυνάμει συμφωνίας επί εκάστου καθυστερημένου και/ή οφειλόμενου ενοικίου από την ημέρα που αυτό κατέστη πληρωτέο μέχρι πλήρους εξόφλησης. (β) €15.870 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 1.4.2014 μέχρι παράδοσης ελεύθερης κατοχής, πλέον τόκο προς 9% ετησίως δυνάμει συμφωνίας επί εκάστου ποσού εκ €15.870 από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο μέχρι πλήρους εξόφλησης. (γ) Έξοδα ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €500.000 - €2.000.000. Η εκτέλεση του Διατάγματος ανεστάλη αρχικά μέχρι την 31.12.2016 και, νοουμένου ότι την ή μέχρι την 31.12.2016 εξοφλούνταν τα ποσά των οφειλομένων ενοικίων ως ανωτέρω και του ενδιαμέσου οφέλους για το μήνα Δεκεμβρίου 2016, θα αναστέλλετο περαιτέρω μέχρι 31.1.2017 και στη συνέχεια από μήνα σε μήνα για την υπόλοιπη περίοδο των έξι

(6)μηνών, νοουμένου ότι την πρώτη ημέρα εκάστου μηνός αρχής γενομένης από την 1.1.2017, με επτά

(7)μέρες χάρη, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή 3 θα κατέβαλλαν στους Αιτητές 1 έως 5 τα ενδιάμεσα οφέλη. Αναφορικά με τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου μεταξύ Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 και του Τριτοδιάδικου, το Δικαστήριο εξέδωσε Διάταγμα διατάττον τον Τριτοδιάδικο όπως αποζημιώσει και/ή παράσχει κάλυψη και/ή συνεισφορά στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 για τα ποσά τα οποία διατάχθηκαν να καταβάλουν στους Αιτητές 1 έως 5 υπό μορφή καθυστερημένων ενοικίων και/ή ενδιαμέσων οφελών μέχρι παράδοσης της κατοχής, τόκων και δικηγορικών εξόδων. Επιβαρυντικά Διατάγματα: Στις 7.6.2017, το Δικαστήριο εξέδωσε επιβαρυντικά Διατάγματα τη αιτήσει του Καθ' ου η Αίτηση 3, ως ακολούθως: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιβαρύνονται και/ή δεσμεύονται: 1) 650 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία Κ. ATHIENITIS HOLDINGS LIMITED, HE 241461 2) 1.000 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία ROSLY INVESTMENTS LIMITED, HE 299723 3) 1.000 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΟΥ & ΥΙΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, HE 269850 4) 5.000 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία SIDTLINE LTD, HE 195804 5) 500 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία CRESTPOLY PROPERTY INVESTMENTS LIMITED, HE 181221 6) 1.000 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία CRESTPOLY TRADING LIMITED, HE 161786 7) 1.000 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία SEFOLINA LIMITED, HE 160869 8) 1.000 μετοχές του εξ αποφάσεως οφειλέτη / Τριτοδιάδικου στην Εταιρεία DH ENTERTAINMENT LIMITED, HE 281460 οι πιο πάνω μετοχές στο εξής αποκαλούμενες όλες μαζί ως οι «ΜΕΤΟΧΕΣ», με σκοπό την εξασφάλιση πληρωμής του ποσού των €105.950.00σ. το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση 3 πλήρωσε προς τους Αιτητές. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιβαρύνονται ή/και δεσμεύονται όλες οι υπό τον ως άνω αριθμό Α 1) - 8) αναφερόμενες μετοχές με σκοπό την εξασφάλιση πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέος του Τριτοδιάδικου προς τον Καθ' ου η Αίτηση 3, Αιτητή στη Διαδικασία Τριτοδιάδικου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στον Τριτοδιάδικο και/ή στους αντιπροσώπους του από του να αποξενώσουν και/ή επιβαρύνουν με οποιοδήποτε τρόπο τις Μετοχές και/ή από του να εισπράττουν οποιαδήποτε μερίσματα ή άλλο εισόδημα πληρωτέο σε σχέση με τις Μετοχές. Η αίτηση ήταν μονομερής και στη συνέχεια, το Δικαστήριο άκουσε και την πλευρά του Τριτοδιάδικου και την 11.9.2017, εξέδωσε Απόφαση με την οποία απέρριψε την ένσταση του Τριτοδιάδικου και έκρινε ότι τα Διατάγματα τα οποία εκδόθηκαν την 7.6.2017, είναι ισχυρά και εξακολουθούν να ισχύουν. Διαδικασία: Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και το Δικαστήριο άκουσε τους ευπαιδεύτους συνήγορους σε αγορεύσεις την 27.9.2017, επιφυλάσσοντας την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση μετά την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Ο περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμος του 1992, Ν.31(Ι)/92: Δυνάμει του εδαφίου

(1)του άρθρου 3 [1] του Νόμου, σε περίπτωση έκδοσης απόφασης ή διατάγματος με το οποίο πρόσωπο καλείται να πληρώσει χρηματικό ποσό σε άλλο πρόσωπο, προς το σκοπό εκτέλεσης της απόφασης ή του διατάγματος, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει Διάταγμα με το οποίο να επιβάλλει επιβάρυνση σε οποιοδήποτε συμφέρον που ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης έχει σε περιουσιακά στοιχεία για τα οποία ο Νόμος εφαρμόζεται, με σκοπό την εξασφάλιση πληρωμής του οφειλόμενου ποσού. Στα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονται τα ομόλογα νομικού προσώπου το οποία συστάθηκε στη Δημοκρατία (άρθρο 4

(2)(ii)). Τα «'ομόλογα (stock)' περιλαμβάνουν μετοχές (shares), χρεόγραφα εταιρειών (debentures) και άλλα αξιόγραφα του νομικού προσώπου, ανεξάρτητα αν αυτά συνιστούν ή όχι επιβάρυνση πάνω στα περιουσιακά στοιχεία (assets) του εν λόγω νομικού προσώπου» (άρθρο 2

(1)). Οι συνέπειες του επιβαρυντικού διατάγματος περιγράφονται στο άρθρο 5 [2] του Νόμου. Δυνάμει του άρθρου 6

(1)του Νόμου, άνευ επηρεασμού των προνοιών του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ή οποιουδήποτε άλλου νόμου σχετικά με την εκτέλεση αποφάσεων του Δικαστηρίου, περιουσιακά στοιχεία τα οποία βαρύνονται με διάταγμα εκδοθέν δυνάμει των προνοιών του Νόμου, πωλούνται, διατίθενται ή ρευστοποιούνται με Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο εκδίδεται με αίτηση του πιστωτή και καλείται Διάταγμα πώλησης. Το Διάταγμα το οποίο εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 3, δεν είναι προσωρινό. Προσωρινό επιβαρυντικό διάταγμα δυνατόν να εκδοθεί με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 9 [3] του Νόμου, σε περίπτωση που αγωγή για χρέος ή αποζημιώσεις δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί με την έκδοση τελικής απόφασης. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Αναφορικά με τον Μάριο Χατζηγαβριήλ,

(2013)1(Γ) Α.Α.Δ. 2090, απόφαση του έντιμου Δικαστή κ. Γ. Ερωτοκρίτου. Σχετικές με τον Νόμο 31(Ι)/92 είναι και οι αυθεντίες Στέλιος Στυλιανίδης Λτδ κ. ά. v. Σωτηρίου κ.ά.

(1999)1 Α.Α.Δ 1436, Ιωάννου (Σιαρματτά) v. Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1463, Ψάλτης v. Χ''Λοή

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1454 και Αναφορικά με την Αίτηση της North Financial Overseas Corp., Πολιτική ECLI:CY:AD:2016:D270, Αίτηση Αρ. 57/2016, απόφαση ημερομηνίας 8.6.2016. Στην αυθεντία Ιωάννου (Σιαρματτά) v. Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε., στη σελίδα 1467, ο έντιμος Δικαστής κ. Γ. Νικολάου, είπε: «Η κίνηση της εφεσίβλητης προς τις μετοχές της εφεσείουσας δεν θα μπορούσε λοιπόν να θεωρηθεί είτε αχρείαστη είτε καταπιεστική. Ούτε και μας φαίνεται να προκύπτει εξ' αντικειμένου κακοβουλία. Η πρόνοια στο άρθρο 3

(2)(α) του νόμου αποβλέπει ακριβώς στην εξουδετέρωση αυτών των δύο κινδύνων. Όπου λοιπόν ενδέχεται να υπάρχει οτιδήποτε το αρνητικό στην έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος, απόκειται στον οφειλέτη να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα σχετικά στοιχεία. Η υποχρέωση του πιστωτή εκπληρώνεται με την παρουσίαση μαρτυρίας σε σχέση με μόνο τη γενικότερη εικόνα, για στοιχειοθέτηση της αναγκαιότητας. Και αυτό η εφεσίβλητη, κατά τη γνώμη μας, το έπραξε. Δεν είναι δυνατό να αναμένεται η ανάληψη ανιχνευτικού έργου από τον εξ αποφάσεως πιστωτή σε σχέση με την προσωπική και περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη για να παρουσιάσει ο πρώτος στοιχεία τα οποία βασικά ενδιαφέρουν τον δεύτερο και τα οποία μπορεί ο ίδιος να παρουσιάσει αν επιθυμεί. Επρόκειτο για αίτηση δια κλήσεως. Θα το θεωρούσαμε αδιανόητο να ήταν αλλιώς.» Στην προκείμενη περίπτωση, ο Τριτοδιάδικος και εξ' αποφάσεως οφειλέτης του Καθ' ου η Αίτηση 3, είχε την ευχέρεια να παρουσιάσει πληροφορίες αναφορικά με την περιουσιακή του κατάσταση, τόσο κατά την ακρόαση της αιτήσεως ημερομηνίας 6.6.2017 με βάση την οποία εκδόθηκαν τα επιβαρυντικά Διατάγματα, εφόσον καταχώρισε ένσταση και ακούστηκε, όσο και κατά την ακρόαση της υπό εξέταση αίτησης, με την οποία ζητά την ακύρωση των εν λόγω Διαταγμάτων. Δεν το έπραξε. Όσον αφορά την καταχώριση της αίτησης για την έκδοση των επιβαρυντικών Διαταγμάτων, μονομερώς ή δια κλήσεως, στην αυθεντία Ψάλτης v. Χ''Λοή, ο έντιμος Δικαστής κ. I. Κωνσταντινίδης, στην σελίδα 1458, είπε τα ακόλουθα: «Η μονομερής αίτηση υποβλήθηκε δυνάμει του άρθρου 3 του Νόμου. Προκύπτει από τις διατάξεις του πως αυτός είναι ο ορθός τρόπος. Το άρθρο 3

(3)αναφέρεται στη δυνατότητα να επιβάλει το Δικαστήριο, κατά την έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος, όρους και σχετικά με την πληροφόρηση του οφειλέτη και άλλου ενδιαφερομένου ή επηρεαζομένου προσώπου. Το δε άρθρο 3

(4)προβλέπει τη δυνατότητα ακύρωσης ή διαφοροποίησης επιβαρυντικού διατάγματος που εκδίδεται δυνάμει του, «κατόπιν αίτησης του οφελέτη ή άλλου προσώπου που δύναται να έχει συμφέρον σε περιουσιακά στοιχεία στα οποία αναφέρεται το διάταγμα.» Αυτό παραπέμπει σε διάταγμα που έχει εκδοθεί χωρίς προηγουμένως αυτοί οι ενδιαφερόμενοι να είχαν την ευκαιρία να ακουστούν. Στην υπόθεση Ελένη Λ. Ιωάννου (Σιαρματτά), ανωτέρω, υποβλήθηκε αίτηση δια κλήσεως και παρατηρήσαμε πως θα ήταν «αδιανόητο να ήταν αλλιώς» αλλά εκεί είχε ζητηθεί και διάταγμα πώλησης δυνάμει του άρθρου 6 του Νόμου και, συνακολούθως, διορισμός παραλήπτη. Το άρθρο 6

(3)επιβάλλει ρητά την εξασφάλιση των απόψεων όλων των ενδιαφερομένων μερών πριν την έκδοση διατάγματος πώλησης.» [δική μου υπογράμμιση] Στην προκείμενη περίπτωση, τη αιτήσει του Καθ' ου η Αίτηση 3, δεν έχει εκδοθεί οποιοδήποτε Διάταγμα πώλησης, παρά μόνο Διάταγμα επιβάρυνσης μετοχών ως περιουσιακό στοιχείο του Τριτοδιάδικου. Κατάχρηση διαδικασίας (abuse of Court process): Η κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας αφορά τη συμφυή εξουσία (inherent jurisdiction) του Δικαστηρίου. Η ερμηνεία της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου, απαντάται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 12 [4]. Η επιδίωξη του ίδιου στόχου με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Βλέπετε σχετικά Constantinides v. Vima Ltd

(1983)1 C.L.R. 348, Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska D.D.

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 911, Σοφία Νικολάου Βασιλείου v. Μάριου Μακρίδη

(2000)2 Α.Α.Δ. 133, Λούκος Λτδ κ.ά. v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. (Αρ. 2)

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 798, Κοζάκη v. Κοζάκη

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1710, Mammous κ.ά. v. Willstrop κ.ά.,

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 90, καθώς και το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 931. Παραθέτω απόσπασμα από την αυθεντία Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα (πιο πάνω), από τη σελίδα 223: «Από τα πολύ παλιά χρόνια έγινε δεκτό ότι η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της μιας διαδικασιών για την επίτευξη στόχων που μπορεί και έπρεπε να επιτευχθούν σε μία διαδικασία, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας [βλ. Williams v. Hunt

(1905)1 K.B. 512]. Στην Πολιτική Έφεση 8894 (αποφασίστηκε στις 28.4.93), η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου διαπίστωσε ότι: «.Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου.» ..» Στην παρούσα υπόθεση, φαίνεται από το φάκελο της διαδικασίας, ότι, ως σημείωσε και ο Καθ' ου η Αίτηση 3 στην ένσταση του, αφού το Δικαστήριο άκουσε τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 6.6.2017, με βάση την οποία είχαν εκδοθεί τα επιβαρυντικά Διατάγματα ημερομηνίας 7.6.2017 και αφού ο Τριτοδιάδικος είχε καταχωρήσει ένσταση στην εν λόγω αίτηση, το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του την 14.7.2017, για τις 11.9.

1. Μετά την επιφύλαξη της Απόφασης και πριν την έκδοση της, καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση, με την οποία ζητείται η ακύρωση των επιβαρυντικών Διαταγμάτων, αίτημα που προωθήθηκε και με την ένσταση του Τριτοδιάδικου στην αίτηση ημερομηνίας 6.6.
2. Κρίνω ότι η καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης συνιστά κατάχρηση διαδικασίας από πλευράς του Τριτοδιάδικου. Κρίση: Με βάση τα πιο πάνω, καταλήγω ότι:
3. Σε μία υπόθεση που έχει εκδοθεί τελική Απόφαση από το Δικαστήριο, με βάση την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση οφείλουν χρήματα στους Αιτητές στην κυρίως Αίτηση και με βάση την οποία ο Τριτοδιάδικος στην κυρίως Αίτηση οφείλει να αποζημιώσει και/ή παράσχει κάλυψη και/ή συνεισφορά στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 για τα ποσά τα οποία διατάχθηκαν να καταβάλουν στους Αιτητές, το Δικαστήριο εξέδωσε, στα πλαίσια αίτησης του Καθ' ου η Αίτηση 3 στην κυρίως Αίτηση, επιβαρυντικά διατάγματα. Με βάση τα Διατάγματα επιβαρύνθηκαν περιουσιακά στοιχεία του Τριτοδιάδικου στην κυρίως Αίτηση. Για την έκδοση των Διαταγμάτων ακολουθήθηκαν οι πρόνοιες του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου του
5. Το Δικαστήριο εξετάζει αίτηση για την ακύρωση των εκδοθέντων Επιβαρυντικών Διαταγμάτων, στα πλαίσια του άρθρου 3

(4)του ιδίου Νόμου.

1. Η ενώπιον μου αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση η οποία αναφέρεται σε άλλη ένορκο δήλωση, χωρίς να καθίσταται ευκόλως αντιληπτόν ποια είναι αυτή και στα πλαίσια ποιας διαδικασίας κατατέθηκε, ώστε να εξεταστούν από το Δικαστήριο οι ισχυρισμοί που προβάλλει ο ενόρκως δηλών Τριτοδιάδικος.
2. Ο Τριτοδιάδικος αναφέρεται στην ανυπαρξία σοβαρού ζητήματος προς εκδίκασην της αίτησης και στην ανάγκη απόρριψης της αίτησης, ενώ η αίτηση που εξετάζεται είναι δική του. Είναι ο ισχυρισμός του ότι αυτή πρέπει να απορριφθεί;
3. Είναι φανερόν ότι η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση έχει μεγάλα κενά και δεν είναι ικανοποιητική ως μαρτυρία. Αυτό διαφαίνεται και από τα πιο κάτω.
4. Ο Τριτοδιάδικος βασίζει σε μεγάλο βαθμό το αίτημα του στον ισχυρισμό ότι τα οποιαδήποτε χρήματα καταβλήθηκαν από τον Καθ' ου η Αίτηση 3 στους Αιτητές, δεν αφορούσαν την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.11.2016 σ' αυτή την υπόθεση, αλλά μία συμφωνία πληρωμής ποσού για goodwill. Όμως, δεν διευκρινίζει ποια ήταν αυτή η συμφωνία πληρωμής ποσού για goodwill και να την παρουσιάζει και ποιο μέρος των €600.000 που ο ίδιος κατέβαλε στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, αφορούσε την αξία των μετοχών και ποιο αφορούσε, εάν αφορούσε, goodwill.
5. Ο Τριτοδιάδικος αφενός ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό στους Αιτητές, αφετέρου ότι αυτός κατέβαλε ποσό αλλά το κατέβαλε ως goodwill για την πώληση μετοχών του σε εταιρεία πριν 7 χρόνια.
6. Το Δικαστήριο δεν δύναται να ενεργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Εξετάζει την αίτηση στα πλαίσια του άρθρου 3

(4)μόνον.

1. Οι μετοχές του Τριτοδιάδικου έχουν επιβαρυνθεί, δεν έχει ζητηθεί η ρευστοποίηση τους, ώστε να ομιλεί για ζημίαν σ' αυτό το στάδιο.
2. Ο Τριτοδιάδικος είχε την ευχέρεια να παρουσιάσει πληροφορίες αναφορικά με την περιουσιακή του κατάσταση, ώστε να καταδείξει γιατί τα επιβαρυντικά Διατάγματα πρέπει να ακυρωθούν και δεν το έπραξε.
3. Ο Τριτοδιάδικος δεν έχει καταδείξει λόγο γιατί τα Διατάγματα πρέπει να ακυρωθούν υπό το φως των προνοιών του Νόμου 31(Ι)/
5. Η καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης από τον Τριτοδιάδικο συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση 3 και εναντίον του Τριτοδιάδικου, ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα της Απόφασης ημερομηνίας 30.11.
6. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «3

(1)Όταν κατόπιν απόφασης ή διατάγματος Δικαστηρίου πρόσωπο καλείται να πληρώσει χρηματικό ποσό (οφειλέτης) σε άλλο πρόσωπο (πιστωτή), τότε, προς το σκοπό εκτέλεσης της απόφασης ή του διατάγματος, το Δικαστήριο, με βάση τις διατάξεις του Νόμου αυτού, δύναται να εκδώσει διάταγμα (το οποίος θα αναφέρεται ως επιβαρυντικό διάταγμα), με το οποίο επιβάλλει επιβάρυνση σε οποιοδήποτε συμφέρον, το οποίο ο εξ αποφάσεως οφειλέτης έχει επί περιουσιακών στοιχείων για τα οποία ο Νόμος αυτός εφαρμόζεται και τα οποία καθορίζονται στο διάταγμα, με σκοπό την εξασφάλιση πληρωμής του οφειλόμενου ποσού.

(2)Το Δικαστήριο, προτού αποφασίσει κατά πόσο θα εκδώσει επιβαρυντικό διάταγμα, εξετάζει όλα τα περιστατικά της υπόθεσης και ειδικότερα οποιαδήποτε ενώπιον του αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με- (α) Την προσωπική και περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη και (β) το ενδεχόμενο ζημιάς άλλου πιστωτή του οφειλέτη από την έκδοση του διατάγματος.

(3)Το Δικαστήριο δύναται κατά την έκδοση του διατάγματος να επιβάλει όρους σχετικά με την πληροφόρηση του οφειλέτη και άλλου ενδιαφερόμενου ή επηρεαζόμενου προσώπου ή σχετικά με οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, οι οποίοι κατά την κρίση του είναι αναγκαίοι και υπό τις περιστάσεις δίκαιοι.

(4)Το Δικαστήριο το οποίο εξέδωσε το επιβαρυντικό διάταγμα δύναται οποτεδήποτε, κατόπιν αίτησης του οφειλέτη ή άλλου προσώπου που δυνατό να έχει συμφέρον σε περιουσιακό στοιχείο στο οποίο αναφέρεται το διάταγμα, να εκδώσει διάταγμα δυνάμει του οποίου να ακυρώνει ή να διαφοροποιηθεί το επιβαρυντικό διάταγμα.

(5)Όταν επιβάλλεται επιβάρυνση με βάση τις πρόνοιες του Νόμου αυτού, το Δικαστήριο εκδίδοντας το διάταγμα δύναται να προβλέψει όπως η επιβάρυνση επεκτείνεται σε οποιοδήποτε μέρισμα ή άλλο εισόδημα πληρωτέο σε σχέση με το βαρυνόμενο στοιχείο.

(6)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου 5 διάταγμα επιβάρυνσης εκδιδόμενο με βάση τις πρόνοιες του παρόντος Νόμου θα έχει τις συνέπειες που αναφέρονται στο εδάφιο

(1)του ιδίου άρθρου.» [2] «5

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)η έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 3 θα έχει ως συνέπειες- (α) Την επιβάρυνση του συμφέροντος του οφειλέτη στο περιουσιακό στοιχείο για το οποίο εκδίδεται το διάταγμα με την πληρωμή του ποσού το οποίο κατέστη οφειλόμενο δυνάμει της απόφασης του Δικαστηρίου με προτεραιότητα έναντι όλων των χρεών και υποχρεώσεων του οφειλέτη τα οποία δεν αποτέλεσαν το αντικείμενο προγενέστερων επιβαρυντικών διαταγμάτων στα αυτά περιουσιακά στοιχεία ή άλλων επιβαρύνσεων που δημιουργήθηκαν πριν από την έκδοση του διατάγματος με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο. (β) Την απαγόρευση μεταβιβάσεων, πωλήσεων, πληρωμών ή άλλων συναλλαγών σχετικά με τα περιουσιακά στοιχεία που περιγράφονται στο εδάφιο

(2)του άρθρου 4 άνευ επηρεασμού εκτέλεσης αποφάσεων ή διαταγμάτων του Δικαστηρίου που εκδόθηκαν πριν από την έκδοση του διατάγματος. (γ) Την απαγόρευση πληρωμής μερισμάτων στο χρεώστη σχετικά με τα περιουσιακά στοιχεία που περιγράφονται στο εδάφιο

(2)του άρθρου 4. Τα μερίσματα θα κατακρατούνται σε ξεχωριστό λογαριασμό και θα αποτελούν μέρος του βαρυνόμενου στοιχείου της περιουσίας. (δ) Στην περίπτωση εμπιστεύματος μονάδων την απαγόρευση οποιασδήποτε απόκτησης των μονάδων ή συναλλαγής σχετικά με αυτές από οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που ασκεί αρμοδιότητες βάσει του εμπιστεύματος.

(2)Το Δικαστήριο όταν εκδίδει διάταγμα καθορίζει τις συνέπειες του ανάλογα με το περιουσιακό στοιχείο για το οποίο ζητείται το διάταγμα και επιβάλλει τέτοιους όρους ή δίνει τέτοιες οδηγίες που κρίνει αναγκαίες ή συμπληρωματικές της καθοριζόμενης συνέπειας ή συνεπειών.

(3)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(4)του άρθρου 6 η έκδοση διατάγματος επιβάρυνσης δε λογίζεται ότι ισοδυναμεί με τρόπο εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου.

(4)Το Δικαστήριο δύναται κατά την έκδοση του διατάγματος να καθορίσει τα πρόσωπα τα οποία δυνατό να επηρεάζονται από την έκδοση του διατάγματος, περιλαμβανομένων και τρίτων προσώπων, προς τα οποία θα πρέπει να γίνει επίδοση του διατάγματος.

(5)Μετά την επίδοση διατάγματος σε οποιοδήποτε πρόσωπο δυνάμει των προνοιών του παρόντος Νόμου δημιουργείται υποχρέωση του προσώπου αυτού να συμμορφωθεί με το περιεχόμενο του διατάγματος.» [3] «9

(1)Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί αγωγή για χρέος ή για αποζημιώσεις δύναται κατόπιν αίτησης του ενάγοντος σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να εκδώσει προσωρινό διάταγμα επιβάρυνσης με όλες ή μερικές από τις συνέπειες του διατάγματος επιβάρυνσης, όπως αυτό θα καθορίσει.

(2)Το Δικαστήριο εκδίδει το πιο πάνω διάταγμα, μόνο αφού ικανοποιηθεί ότι ο ενάγων έχει βάσιμη αξίωση και ότι με τη μεταβίβαση ή αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων που αναφέρονται στο εδάφιο

(2)του άρθρου 4 δυνατό να μείνει ανικανοποίητη η απόφαση του Δικαστηρίου.

(3)Κάθε διάταγμα που εκδίδεται βάσει των πιο πάνω προνοιών πρέπει να περιλαμβάνει λεπτομερή περιγραφή των περιουσιακών στοιχείων που επηρεάζονται από αυτό, καθώς επίσης και το πρόσωπο (ή πρόσωπα) προς το οποίο το εν λόγω διάταγμα πρέπει να επιδοθεί.

(4)Οι πρόνοιες των άρθρων 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου εφαρμόζονται στην περίπτωση διατάγματος επιβάρυνσης που εκδίδεται με βάση τις πρόνοιες του παρόντος άρθρου.» [4] "The overriding feature of the inherent jurisdiction of the court is that it is a part of procedural law, both civil and criminal, and not a part of substantive law; it is exercisable summary process, without a plenary trial; it may be invoked not only in relation to parties in pending proceedings, but in relation to any one, whether a party or not, and in relation to matters not raised in the litigation between the parties; it must be distinguished from the exercise of judicial discretion; and it may be exercised even in circumstances governed by rules of court. .. In summary, it may be said that the inherent jurisdiction of the court is a virile and viable doctrine, and has been defined as being the reserve or fund of powers, a residual source of powers, which the court may draw upon as necessary whenever it is just or equitable to do, in particular to ensure the observance of the due process of law, to prevent vexation or oppression, to do justice between the parties and to secure a fair trial between them." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο