← Κύπρος

Θεοχάρη Θεοχάρους κ.α. ν. Μάριου Σπύρου διά της πληρεξούσιου αντιπροσώπου του Ευδοκίας Κυπριανού, Αίτηση αρ. Κ53/16, 6/11/2017

Θεοχάρη Θεοχάρους κ.α. ν. Μάριου Σπύρου διά της πληρεξούσιου αντιπροσώπου του Ευδοκίας Κυπριανού, Αίτηση αρ. Κ53/16, 6/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2017:24 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ/ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Κ. Φραγκούδη, Παρέδρων Αίτηση αρ. Κ53/16 Μεταξύ:

  1. Θεοχάρη Θεοχάρους
  2. Κωνσταντίνου Πελεκάνου, εκ Λευκωσίας Αιτητών και Μάριου Σπύρου διά της πληρεξούσιου αντιπροσώπου του Ευδοκίας Κυπριανού εκ Πάνω Δευτέρας Καθ' ου η αίτηση ---------------------------------------------------------------- 6.11.2017 Για τους Αιτητές 1 και 2: κ. Σ. Αργυρού για κ.κ. Σωτήρης Αργυρού Δ.Ε.ΠΕ. Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κ. Ρ. Σχίζας για κ.κ. Ρένος Λ. Σχίζας και Συνεργάτες Α Π Ο Φ Α Σ Η Την 12.9.2017, πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, εκ συμφώνου οι διάδικοι, ζήτησαν όπως αποφασιστεί προδικαστικά η ένσταση στην Απάντηση. Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 23.12.2016 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται ως ακολούθως: «(α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να μειώνει το νυν καταβαλλόμενο μηνιαίο ενοίκιο κατά 25% και/ή να καθορίζει το εύλογο ενοίκιο μηνιαίο και/ή που να αναπροσαρμόζει το νυν καταβαλλόμενο μηνιαίο ενοίκιο σε 440 ευρώ μηνιαίως, για το κατάστημα με αριθμό 11 επί της Οδού Διαγόρου αρ. 4 στην Λευκωσία από την ημερομηνία 30/9/2015 που έληξε το ενοικιαστήριο και/ή την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας και/ή οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία κρίνει υπό τις περιστάσεις πρέπουσα το Σεβαστό Δικαστήριο. (β) Τόκο προς 8% ετησίως επί πάσης διαφοράς ενοικίου μεταξύ του νυν καταβαλλόμενου ενοικίου και του ενοικίου που θα καθορίσει το Δικαστήριο δυνάμει της παρούσης Αιτήσεως από την ημερομηνία 30/9/2015 που έληξε το ενοικιαστήριο και/ή την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας και/ή από οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία κρίνει υπό τις περιστάσεις πρέπουσα το Σεβαστό Δικαστήριο μέχρι την ημερομηνία έκδοσης του Διατάγματος του Δικαστηρίου. (γ) Απόφαση και ή διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι η αύξηση του 8% που επεβλήθηκε στους αιτητές την 1/10/15 και/ή οποιαδήποτε άλλη αύξηση που επεβλήθηκε μετά από τη πιο πάνω ημερομηνία είναι παράνομη και ουδεμία ισχύ έχει. (δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να συμψηφίζει το ποσό των 480 ευρώ ήτοι τη παράνομη αύξηση που επιβλήθηκε από την ημερομηνία 30/9/15 που κατέστηκα θέσμιος και η οποία καταβλήθηκε από την ημερομηνία 30/9/2015 που έληξε το ενοικιαστήριο μέχρι και τον Οκτώβριο του
  3. (ε) Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να συμψηφίζει το ποσό των 50 ευρώ ανά μήνα από την 1/10/13 και/ή οποιαδήποτε μεταγενέστερη ημερομηνία που θα αποφασίσει το Δικαστήριο και αφορά την εκμετάλλευση του χώρου στάθμευσης που μας ανήκει και ενοικιάζεται από την καθ' ου η αίτηση σε τρίτα πρόσωπα. (στ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει την περαιτέρω ενοικίαση και/ή χρησιμοποίηση και/ή παραχώρηση οποιουδήποτε από τους δύο χώρους στάθμευσης που ανήκουν στο υποστατικό σύμφωνα με τον τίτλο ιδιοκτησίας και επιστροφή αυτού στους αιτητές ως οι νόμιμοι κάτοχοι. (δ) Οιονδήποτε άλλο διάταγμα ή θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δικαία και εύλογη υπό τις περιστάσεις. (ε) Τα Έξοδα της παρούσας Αίτησης πλέον ΦΠΑ.» Οι Αιτητές 1 και 2 ενάγουν ως οι ενοικιαστές του υποστατικού και/ή καταστήματος με αριθμό 11 επί της οδού Διαγόρου 4, στη Λευκωσία. Ο Καθ' ου η Αίτηση ενάγεται ως ο ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού. Οι Αιτητές ισχυρίζονται (παράγραφο Γ(β)) ότι ενοικίασαν το επίδικο υποστατικό δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.10.2013, το οποίο έληξε την 30.9.2015 και έκτοτε κατέχουν το επίδικο ως θέσμιοι ενοικιαστές. Στην παράγραφο Γ(δ) της κυρίως Αίτησης, οι Αιτητές ισχυρίζονται τα ακόλουθα: «Η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι το ενοίκιο ανέρχεται σε Ευρώ 554,00 μηνιαία πλέον 137 ευρώ κοινόχρηστα από 1η Οκτωβρίου
  4. Οι αιτητές αναφέρουν ότι το ενοίκιο είναι 500 πλέον κοινόχρηστα καθότι από την ημέρα που κατέστηκαν θέσμιοι καμία αύξηση δεν έπρεπε να επιβληθεί στο ενοίκιο τους.» [δική μου υπογράμμιση] Τόσο από την πιο πάνω παράγραφο, όσο και από την παράγραφο Β(δ) στις αιτούμενες θεραπείες (πιο πάνω) και την παράγραφο Γ(β) (πιο κάτω) σε συνδυασμό με τις προαναφερθείσες παραγράφους, συνάγεται ότι την 1.10.2015 επιβλήθηκε αύξηση στο ενοίκιο που καταβάλλουν οι Αιτητές: «Οι Αιτητές ενοικίασαν το επίδικο υποστατικό και/ή κατάστημα δυνάμει ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερ. 1 Οκτωβρίου 2013, το οποίο έληξε στις 30 Σεπτεμβρίου 2015 και έκτοτε κατέχουν το επίδικο ως θέσμιοι ενοικιαστές.» Απάντηση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση καταχωρίστηκε την 10.4.
  5. Με την παράγραφο 1 της Απάντησης, ο Καθ' ου η Αίτηση εγείρει προδικαστική ένσταση, ως ακολούθως: «Ο Καθ' ου η Αίτηση εγείρει προδικαστική ένσταση ότι το Δικαστήριο αυτό είναι καθ' ύλην αναρμόδιο καθ' ότι οι Αιτητές δεν έχουν καταστεί θέσμιοι ενοικιαστές σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 10/9/2013 ενοικίαση η οποία έχει ανανεωθεί μέχρι 30/9/2017.» Στην παράγραφο 5 της Απάντησης, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι: «Ενώ οι ισχυρισμοί του εδαφίου α) της παραγράφου Γ της αιτήσεως είναι αποδεκτοί τα ισχυριζόμενα στην παράγραφο β) απορρίπτονται καθ' ότι: Η ενοικίασης ήτο σύμφωνα με το ενοικιαστήριο δια δύο συναπτά έτη ήτοι μέχρι την 30/9/2015 και μετέπειτα είχε ανανεωθεί δια δύο περαιτέρω έτη και προς επιβεβαίωση του ισχυρισμού αυτού είναι η μετέπειτα πληρωμή των ενοικίων από 1/10/2015 μέχρι 01/9/2016 ήτοι ένα έτος αυξανομένου του ενοικίου σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο κατά 8% τοις εκατόν ήτοι από €513 σε €550 (€513+8%=€554) πλέον €137 κοινόχρηστα. Η πληρωμή εγένετο σε μετρητά στο γραφείο των δικηγόρων του Καθ' ου η Αίτησης εκ του οποίου το μεν ενοίκιο κατατίθετο στο όνομα της πληρεξούσιας αντιπροσώπου (μητέρας του ιδιοκτήτη) και τα κοινόχρηστα στην Διαχειριστική Επιτροπή όπου εξέδιδε τις ανάλογες αποδείξεις οι οποίες ευρίσκονται στο γραφείο των δικηγόρων του. Ειδικά η απόδειξης ημ. 10/11/2015 αναφέρει ρητώς για την γενομένη αύξηση από τον Οκτώβριο 2015 και εντεύθεν και με την εκάστοτε πληρωμή ελάμβαναν την απόδειξη οι Αιτητές στην οποία αναγράφονται όλες οι λεπτομέρειες. Τις πληρωμές τις έκαναν προσωπικώς οι Αιτητές και οι οποίοι παρελάμβαναν την απόδειξη.» Οι Αιτητές 1 και 2 καταχώρισαν Ανταπάντηση στην Απάντηση του Καθ' ου η Αίτηση, την 20.4.2017 και μ' αυτήν, στην παράγραφο 1: «Αναφορικά με την παράγραφο 1, οι Αιτητές απορρίπτουν την προδικαστική ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση ως αβάσιμη, αστήρικτη και άνευ αντικειμένου. Στην παράγραφο 1 του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 10/9/2013, ρητά αναφέρεται ως συμφωνηθέν χρόνος ενοικιάσεως δύο έτη, ληγούσης 30/9/2015 και έκτοτε οι Αιτητές κατέστηκαν θέσμιοι ενοικιαστές.» Διαδικασία και έγγραφα ενώπιον του Δικαστηρίου: Την 20.4.2017 καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως αυτή έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα Καταχώρησαν Παραρτήματα και οι δύο πλευρές και δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο για την καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων και από τις δύο πλευρές, και Δήλωση Παραδεκτών Γεγονότων από πλευράς των Αιτητών 1 και
  6. Στην ένορκο δήλωση αποκάλυψης εγγράφων που καταχωρήθηκε εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση, επισυνάφθηκε κατάλογος εγγράφων ως Παράρτημα, αλλά όχι αντίγραφα των εγγράφων. Αντίγραφα επισυνάφθηκαν στην ένορκο δήλωση αποκάλυψης του Αιτητή
  7. Μεταξύ άλλων, αντίγραφο του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 10.9.
  8. Στη ρήτρα 1 αυτού προνοείται ως ακολούθως: «Μεταξύ των Συμβαλλομένων συμφωνείται ως χρόνος ενοικιάσεως δύο έτη, αρχομένης της ενοικιάσεως την 1/10/2013 και ληγούσης την 30/9/2015 ότε υποχρεούται σε άμεση παράδοση ελευθέρας κατοχής του καταστήματος. Εάν τυχόν οι Ενοικιαστές ήθελον περαιτέρω ανανέωση της ενοικίασης για περαιτέρω δύο έτη, τότε θα δώσουν γραπτή προειδοποίηση στον Ιδιοκτήτη τουλάχιστον δύο μήνες προηγουμένως και υπό τους κάτωθι όρους αναφορικά με το ενοίκιο.» Πιο κάτω, προνοείται ότι το ενοίκιο είναι €650.- μηνιαίως, προπληρωτέο την 1η εκάστου μηνός και ότι σ' αυτό περιλαμβάνονται και τα εκάστοτε κοινόχρηστα που θα αναλογούν στο επίδικο. Ακόμα, προνοείται ότι, σε περίπτωση ανανέωσης της ενοικίασης για άλλη δύο έτη, το ενοίκιο θα αυξάνεται κατά 8% ετησίως και επί της αυτής βάσεως κάθε έτος, θα δίδεται αύξηση 8%, εάν συνεχίζεται η ενοικίαση. Οι Αιτητές 1 και 2, μέσω των δικηγόρων τους, είχαν αποστείλει στο δικηγόρο του Καθ' ου η Αίτηση επιταγές για πληρωμή ενοικίων, με ημερομηνίες έκδοσης 1.10.2016, 5.11.2016, 5.12.2016 και 5.1.2017, για το ποσό των €650.- Παρουσιάστηκαν επίσης αντίγραφα και άλλων επιταγών, για το ίδιο ποσό, με ημερομηνίες έκδοσης από Φεβρουάριο έως Ιούνιο
  9. Σε επιστολή ημερομηνίας 10.11.2016, από τους δικηγόρους των Αιτητών προς το δικηγόρο του Καθ' ου η Αίτηση, σημειώνεται ότι οι Αιτητές εκ λάθους και νομιζόμενοι ότι υπήρξε αύξηση του ενοικίου, κατέβαλλαν από τις 30.9.2015 μέχρι τον Οκτώβριο 2016 αύξηση της τάξεως των €40.- και ζήτησαν την επιστροφή του ποσού αυτού, επιφυλάσσοντας τα δικαιώματα τους. Η κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε Δεκέμβριο
  10. Νομική και Δικονομική πτυχή: Προφορικό αίτημα: Δυνάμει του Κανονισμού 9[1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, το Δικαστήριο τούτο έχει την ευχέρεια αποδοχής υποβολής ενός αιτήματος προφορικά, εφόσον αφορά ενδιάμεσα θέματα. Κρίνω ότι, εφόσον η προδικαστική ένσταση που προβλήθηκε είναι δικογραφημένη και δεν υπάρχει ένσταση από την άλλη πλευρά, θα προχωρήσω στην εξέταση της. Προδικαστικές ενστάσεις: Στις περιπτώσεις αιτημάτων ως το παρόν, το Δικαστήριο πρώτα μεν εξετάζει εάν το νομικό σημείο δύναται να ακουστεί προδικαστικά, αλλά εάν ούτως αποφασίσει, οι διάδικοι δε θέτουν τίποτε άλλο ενώπιον του, παρά μόνο προχωρεί επί των θέσεων των πλευρών και της ενώπιον του μαρτυρίας. Ο βασικός κανόνας ο αφορών τις προδικαστικές ενστάσεις απαντάται στη Δ.27 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία τυγχάνει εφαρμογής δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [2] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών και προστάζει τα ακόλουθα: «Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.» Η αντίστοιχη παλαιά Αγγλική πρόνοια είναι η Order 25 rule 2, της οποίας το λεκτικό είναι παρόμοιο. Σχετικές είναι οι αυθεντίες Malachtou v. Armefti and Another

(1984)1 C.L.R. 548, Hambou v. Thoma
(1987)1 C.L.R. 370, Grindlays Bank v. Demetriades & Co.
(1987)1 C.L.R. 461, Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.ά. v. Γενικού Εισαγγελέα κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 225 και Κ.Ο.Τ. v. Philippa Estates Ltd κ.ά.
(1999)1(Β) Α.Α.Δ.
  1. Ουσιαστικό και το λεκτικό του θεσμού 2 της Διαταγής 27 [3]. Το rule 4 είναι πανομοιότυπο με τον θεσμό
  2. Παραπέμπω στις διαφωτιστικές υποσημειώσεις για το rule 4, από το Annual Practice 1958, σελίδα 574 έως
  3. Το rule 4, και κατ' αναλογίαν, ο θεσμός 3 της Διαταγής 27, εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις που καμία τροποποίηση δε σώζει το δικόγραφο, το περιεχόμενο του είναι πέραν πάσης δικονομικής θεραπείας, είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο [4] και αφορά τη διαγραφή και παραμερισμό ολοκλήρου του δικογράφου. Σχετικές οι αυθεντίες In re Pelmako Development Ltd.,
(1991)Α.Α.Δ. 246, Λοϊζος Λουκά & Υιοί Λτδ v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.,
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1316, Δημοκρατία v. Γεωργίου
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 704 και Nur Celik Sanayi Ve Ticaret A.S. κ.ά. v. Πλοίου Marwa M κ.ά.
(2003)1(Β) Α.Α.Δ.
  1. Επί του ερωτήματος τι σημαίνει 'frivolous or vexatious' στο θεσμό 3, βλέπετε σχετικά το Αγγλικό σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, σελίδα 145, όπου εξηγεί ότι: "a pleading or an action is frivolous when it is without substance or groundless or fanciful and it is vexatious when it lacks bona fides and is hopeless or oppressive and tends to cause the opposite party unnecessary anxiety, trouble and expense. Thus, a proceeding may be said to be frivolous when a party is trifling with the court or when to put it forward would be wasting the time of the court or when it is not capable of reasoned argument. Again, a proceeding may be said to be vexatious when it is or is shown to be without foundation or where it cannot possibly succeed or where the action is brought or the defence is raised only for annoyance or to gain some fanciful advantage or when it can really lead to no possible good." Πραγματικά γεγονότα: Για σκοπούς απόφασης επί του εγερθέντος σημείου και μόνο, δέχομαι στο παρόν στάδιο ως πραγματικά γεγονότα τα ακόλουθα:
  2. Το ενοικιαστήριο έγγραφο προνοούσε για ενοικίαση δύο ετών, από 1.10.2013 μέχρι 30.9.
  4. Η συμβατική ενοικίαση θα μπορούσε να ανανεωθεί εάν οι ενοικιαστές έδιδαν γραπτή ειδοποίηση στον ιδιοκτήτη τουλάχιστον δύο μήνες προηγουμένως.
  5. Τέτοια ειδοποίηση δεν δόθηκε.
  6. Η συμβατική ενοικίαση έληξε την 30.9.
  8. Οι Αιτητές 1 και 2 κατέστησαν θέσμιοι ενοικιαστές από 1.10.2015, εφόσον παρέμειναν σε κατοχή του επίδικου υποστατικού και αυτό είναι ενοικιοστασιακό.
  9. Οι Αιτητές 1 και 2 έδωσαν αύξηση ύψους 8% επί του καταβαλλόμενου ενοικίου από 1.10.2015, είτε εκ παραδρομής είτε άλλως πως.
  10. Η αύξηση σε ποσοστό 8% επί του καταβαλλόμενου ενοικίου, ίσχυε νοουμένου ότι η συμβατική ενοικίαση ανανεωνόταν, ενώ εν προκειμένω δεν έχει ανανεωθεί. Κρίση: Οι Αιτητές 1 και 2 κατέστησαν θέσμιοι ενοικιαστές από 1.10.
  11. Κατέβαλαν όμως αύξηση στο ενοίκιο τους από την ίδια ημερομηνία. Ο καθορισμός του δικαίου ενοικίου υποστατικού διέπεται από το άρθρο 8 [5] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Εφόσον καταβλήθηκε αύξηση επί του ενοικίου από 1.10.2015, Αίτηση καθορισμού του ενοικίου ενώπιον του Δικαστηρίου δύναται να καταχωρηθεί μετά την παρέλευση δύο ετών, ήτοι μετά την 1.10.
  12. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση είναι πρόωρη. Απόφαση: Λαμβάνοντας υπόψην όλα τα πιο πάνω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η προδικαστική ένσταση απορρίπτεται. Κρίνεται επίσης ότι η Αίτηση είναι πρόωρη και ως τέτοια απορρίπτεται. Υπό τις περιστάσεις, κρίνουμε ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά καταβάλει τα δικά της έξοδα και αυτή είναι η απόφαση μας. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «Το Δικαστήριο ή ο Πρόεδρος μπορεί να επιτρέψει την υποβολή προφορικής αιτήσεως για οποιαδήποτε ενδιάμεσα θέματα δεδομένου ότι δίδεται λογική ευκαιρία για απάντηση στην άλλη πλευρά.» [2] «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [3] «If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such order therein as may be just.» [4] "Scope of this Rule. It is only in plain and obvious cases that recourse should be had to the summary process under this Rule . If there is a point of law which requires serious discussion, an objection should be taken on the pleadings, and the point set down for argument under r. 2... The powers conferred by r. 4 will only be exercised where the case is beyond doubt. A pleading will not be struck out under this Rule 'unless it is not only demurrable but something worse than demurrable' i.e., such that no legitimate amendment can save it from being demurrable (per Chitty, J., in Rep. Of Peru v. Peruvian Guano Co., 36 Ch. D. 496; and see Dadwell v. Jacobs, 34 Ch. D. 278; Worthington v. Belton, 18 T.L. R. 438)." [5] «
(1)Ουδεμία αύξησις ενοικίου κατοικιών ή καταστημάτων δύναται να επιβληθή επί θεσμίου ενοικιαστού πλην ως εν τω παρόντι Νόμω διαλαμβάνεται.
(2)Είναι νόμιμον δια τον θέσμιον ενοικιαστήν ή τον ιδιοκτήτην οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εάν θεωρή εαυτόν ηδικημένον, να αποτείνεται δι' αιτήσεως εις το Δικαστήριον δια τον καθορισμόν του δικαίου ενοικίου του πληρωτέου εν σχέσει προς την τοιαύτην κατοικίαν ή κατάστημα: Νοείται ότι ουδεμία αίτησις καταχωρίζεται προ της παρελεύσεως δύο ετών από της ημερομηνίας καθ' ην ο ενοικιαστής έλαβε κατοχήν του ακινήτου ή από της ημερομηνίας της τελευταίας αύξησης ή μείωσης του ενοικίου.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.