Χρυστάλλας Δημητρίου ν. Ch. Α & J Champion Sports Ltd, Αίτηση Αρ.: Ε251/14, 25/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2017:19 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ/ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.: Ε251/14 Μεταξύ: Χρυστάλλας Δημητρίου, από τη Λευκωσία Αιτήτριας -και- Ch. Α & J Champion Sports Ltd, από τη Λευκωσία Καθ' ης η Αίτηση ---------------------------------------------------------------------------- Αίτηση τροποποίησης δικογράφου 25.10.2017 Για την Αιτήτρια: κα. Μ. Πανταζή για κ.κ. Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση: κ. Α. Χ''Ιωάννου για κ.κ. Α.Κ. Χ''Ιωάννου & Σία Ενδιάμεση Απόφαση Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 23.5.2017, η Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση εξαιτείται ως ακολούθως: «
- Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται η αίτηση της ακολούθως: α) Δια της προσθήκης στον τίτλο της αίτησης μετά το όνομα "Χρυστάλλα Δημητρίου" των ακόλουθων: "ως Πληρεξούσιος Αντιπρόσωπος του Ανδρέα Δημητρίου και/ή ως Δικαιούχος για την Διαχείριση των ακινήτων που βρίσκονται στην οδό Ανδρέα Αβρααμίδη 72, στον Στρόβολο". β) Δια της διαγραφής στο υπό στοιχείο Α της Αίτησης στην πρώτη γραμμή της λέξης "Ιδιοκτήτρια" και της αντικατάστασης της με την ακόλουθη φράση: Πληρεξούσια Αντιπρόσωπος του Ανδρέα Δημητρίου Ιδιοκτήτη του ακινήτου και Δικαιούχος για να διαχειρίζεται, ενοικιάζει και ενεργεί εκ μέρους του για οτιδήποτε αφορά το ακίνητο. γ) Δια της διαγραφής από την τέταρτη γραμμή του υπό στοιχείου Ε της λέξης "Ιδιοκτήτρια" και αντικατάστασης της με την ακόλουθη φράση: Πληρεξούσια Αντιπρόσωπος του Ανδρέα Δημητρίου Ιδιοκτήτη του ακινήτου και Δικαιούχος για να διαχειρίζεται, ενοικιάζει και ενεργεί εκ μέρους του για οτιδήποτε αφορά το ακίνητο, δυνάμει συγκατάθεσης και/ή Συμφωνίας και/ή^ Πληρεξουσίου Εγγράφου μεταξύ της Αιτήτριας και του Ανδρέα Δημητρίου.
- Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις.» Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο, 14/60 άρθρα 22, 29, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/1983 και στις εκάστοτε τροποποιήσεις αυτού, άρθρα 31 και 33, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, Κανονισμοί 2, 11 και 12, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 θθ.1-4, Δ.39, Δ.48 θθ.1 - 3 και 9 και Δ.64, στο Σύνταγμα, στις αρχές της επιείκειας, την πρακτική, στις εγγενείς και σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου και την Νομολογία. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Ανδρέα Δημητρίου, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο ιδιοκτήτης του ισόγειου καταστήματος το οποίο βρίσκεται στην οδό Ανδρέα Αβρααμίδη 72, στο Στρόβολο. Λόγω του ότι βρισκόταν για μόνιμη εργασία στο εξωτερικό, έδωσε στη σύζυγο του, Χρυστάλλα Δημητρίου, η οποία παρέμεινε στην Κύπρο, το δικαίωμα να ενεργεί εκ μέρους του και να διαχειρίζεται πλήρως τα ακίνητα του που βρίσκονται στην οδό Ανδρέα Αβρααμίδη 72, μεταξύ των οποίων και το επίδικο κατάστημα. Υπέγραψαν σχετικά Συμφωνία η οποία εξουσιοδοτεί τη σύζυγο του να ενεργεί εκ μέρους του για οτιδήποτε αφορά τα πιο πάνω ακίνητα. Με βάση την εν λόγω Συμφωνία, η σύζυγος του κ. Δημητρίου υπέγραψε τη Συμφωνία Ενοικίασης με τους Καθ' ων η Αίτηση και εισέπραττε τα ενοίκια. Όταν οι Καθ' ων η Αίτηση δεν κατέβαλαν τα ενοίκια, η σύζυγος του προχώρησε στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, στην οποία εκ παραδρομής αναφέρεται ως ιδιοκτήτρια. Με τους Καθ' ων η Αίτηση έγινε προσπάθεια εξώδικης διευθέτησης της υπόθεσης, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Μετά την κατάληξη αυτή, είναι απαραίτητο να γίνει η αιτούμενη τροποποίηση για να μπορεί να προχωρήσει η διαδικασία και να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα επίδικα θέματα και οι διάδικοι με την πραγματική τους ιδιότητα. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι είναι ορθό και δίκαιο να δοθεί η αιτούμενη τροποποίηση, ώστε να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα και να κριθούν και αποφασιστούν όλα τα επίδικα θέματα. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι καλόπιστη και δεν θα θέσει τους Καθ' ων η Αίτηση σε δυσμενέστερη θέση, αντίθετα, θα βοηθήσει στην οριστική επίλυση των μεταξύ των διαδίκων διαφορών, εφόσον αυτοί εγείρουν και Ανταπαίτηση. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρήθηκε την 8.8.2017 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θθ.1, 2, 4, 10, 11, 14, 17, Δ.20, Δ.21, Δ.25, Δ.39, Δ.48, Δ.57, Δ.59, Δ.64, στα άρθρα 1-11 και 14 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1, στα άρθρα 2, 9, 11 και 12 του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου, Ν.33/1964, στα άρθρα 1-3, 21, 22, 29 και 30 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν.23/1983και στις εκάστοτε τροποποιήσεις αυτού, άρθρα 31 και 33, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, Κανονισμοί 2, 1 και 12 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση της κας. Χρυστάλλας Μιχαήλ Ιωάννου και είναι: «
- Η αίτηση ενοικιοστασίου καταχωρήθηκε στις 22/12/2014, ενώ η αίτηση τροποποίησης στις 23/05/2017, δηλαδή δυόμισι χρόνια μετά.
- Όλα τα γεγονότα τα οποία θέλει να προσθέσει η Αιτήτρια με την αίτηση της ήταν γνωστά από την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης και/ή προγενέστερα.
- Η καθυστέρηση των δυόμισι χρόνων δεν δικαιολογείται και προσπερνιέται.
- Με τη προτιθέμενη τροποποίηση προστίθενται νέα γεγονότα τα οποία ήταν εις γνώση της Αιτήτριας πριν από τη καταχώρηση της αίτησης ενοικιοστασίου, και κανένας καλός λόγος προβάλλεται ως προς τη μη συμπερίληψη τους.
- Η αίτηση είναι κακόπιστη, αβάσιμη, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και δεν βρίσκει έρεισμα στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
- Η αίτηση δεν πληρεί τις προϋποθέσεις της Δικονομίας και/ή των κανονισμών και/ή είναι αντικανονική.
- Η αίτηση είναι καθυστερημένη και καταχρηστική και οι λόγοι που προβάλλονται δεν στοιχειοθετούν τους λόγους που εκτίθενται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
- Τυχόν έγκριση της αίτησης θα επιφέρει καθυστέρηση στη διαδικασία και περαιτέρω ταλαιπωρία στους Καθ' ων η αίτηση.» Με τον τρόπο που τα πιο πάνω έχουν τεθεί στην ένσταση, εκλαμβάνονται από το Δικαστήριο ως οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης. Η ενόρκως δηλούσα, Χρυστάλλα Μιχαήλ Ιωάννου, λέγει ότι είναι η Διευθύντρια των Καθ' ων η Αίτηση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεση, πλήρως ενήμερη των γεγονότων της υπόθεσης και εξουσιοδοτημένη απ' αυτούς όπως προβεί στη δήλωση της. Η Αίτηση καταχωρήθηκε στις 22.12.2014, επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση στις 9.1.2015 και στις 18.2.2015 καταχωρήθηκε Απάντηση και Ανταπαίτηση, στην οποία τίθεται θέμα προδικαστικής ένστασης για το λόγο ότι η Αιτήτρια δεν είναι ιδιοκτήτρια του επίδικου καταστήματος. Η Αιτήτρια καταχώρησε στις 10.3.2015 Απάντηση στην Απάντηση και Απάντηση στην Ανταπαίτηση και στο προδικαστικό σημείο που εγείρουν οι Καθ' ων η Αίτηση, αναφέρει ρητά: «Η Αιτήτρια απορρίπτει κατηγορηματικά την προδικαστική ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση στην παρ.Α1 της απάντησης ως αβάσιμη, καλεί δε τους Καθ'ων η Αίτηση σε απόδειξη των ισχυρισμών τους και περαιτέρω αναφέρει ότι είναι ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού το συμβόλαιο έγινε μεταξύ της Αιτήτριας και των Καθ'ων Αίτηση.» Επομένως, όλα τα γεγονότα τα οποία θέλει να προσθέσει η Αιτήτρια με την αίτηση της, ήταν γνωστά από την ημερομηνία καταχώρησης της Αίτησης ή/και προγενέστερα και σίγουρα όχι μετά από δυόμισι χρόνια. Η κυρίως Αίτηση ορίστηκε αρκετές φορές για Ακρόαση (30.9.2015, 22.1.2016, 23.5.2016, 13.9.2016, 21.11.2016) και στις 21.11.2016, ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση έγειρε το θέμα της προδικαστικής ένστασης. Από την 21.11.2016 μέχρι και την 2.6.2017 όπου ορίστηκε η αίτηση τροποποίησης, η υπόθεση οριζόταν για οδηγίες με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση (ημερομηνίες 20.12.2016, 20.1.2017, 20.2.2017, 21.3.2017, 26.4.2017, 8.5.2017, 2.6.2017). Σε όλες αυτές τις δικάσιμους, οι Αιτητές είχαν την δυνατότητα να καταχωρήσουν την αίτηση τροποποίησης ενώπιον του Δικαστηρίου. Συνεπώς, η καθυστέρηση δεν δικαιολογείται. Οι Αιτητές παρέλειψαν να εκπληρώσουν τις δικονομικές τους υποχρεώσεις. Με τη προτιθέμενη τροποποίηση, προστίθενται νέα γεγονότα τα οποία ήταν σε γνώση της Αιτήτριας πριν από τη καταχώρηση της κυρίως Αίτησης και κανένας καλός λόγος προβάλλεται ως προς τη μη συμπερίληψη τους. Αντιθέτως, η ίδια απέρριπτε κατηγορηματικά την προδικαστική ένσταση και ρητά αναφέρει ότι ήταν η ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού. Ξαφνικά και μετά από δυόμισι χρόνια, η Αιτήτρια καταχωρεί τροποποίηση τόσο του τίτλου όσο και στο κείμενο της Αίτησης ως, πλέον, «Πληρεξούσιος Αντιπρόσωπος του πραγματικού ιδιοκτήτη του επίδικου υποστατικού». Μάλιστα, παρουσιάζουν ως Τεκμήριο 1 στην υπό εξέταση αίτηση, το Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας. Η δικαιολογία περί απουσίας του πραγματικού ιδιοκτήτη εκτός Κύπρου, δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη μεγάλη αυτή καθυστέρηση, αλλά ούτε και την απόλυτη θέση της Αιτήτριας, η οποία ισχυριζόταν ότι ήταν ιδιοκτήτρια του υποστατικού. Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι, αναπόφευκτα, δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα ως προς το Τεκμήριο 2 που επισυνάπτεται στην υπό εξέταση αίτηση, που αφορά Συμφωνία με την οποία εξουσιοδοτεί ο ιδιοκτήτης του επίδικου καταστήματος τη σύζυγο του, δηλαδή την Αιτήτρια, να ενεργεί εκ μέρους του για οτιδήποτε αφορά τα ακίνητα που ευρίσκονται στην οδό Ανδρέα Αβρααμίδη 72 στο Στρόβολο, εκεί που βρίσκεται και το επίδικο κατάστημα. Το «Πληρεξούσιο Έγγραφο» υπογράφεται το
- Αν όντως το παρόν έγγραφο είναι γνήσιο, τότε για ακόμη μια φορά τεκμηριώνεται η θέση ότι όλα τα γεγονότα τα οποία θέλει να προσθέσει η Αιτήτρια με την αίτηση της, ήταν σε γνώση της από την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης ή/και προγενέστερα και η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Η προτεινόμενη τροποποίηση δεν πρέπει να εγκριθεί γιατί ήταν σε γνώση της Αιτήτριας και ο ισχυρισμός της «εκ παραδρομής αναφέρεται ως Ιδιοκτήτρια», δεν ισχύει, γιατί θα μπορούσε κάλλιστα στα αρχικά στάδια της Αίτησης, να προβεί σε τροποποίηση. Στην περίπτωση που γίνει αποδεκτή η υπό εξέταση αίτηση, ουσιαστικά μεταβάλλεται το πλαίσιο της υπόθεσης και επαναπροσδιορίζονται οι αντίδικοι ωσάν να ξεκινούσε από την αρχή άλλη διαδικασία, πράγμα το οποίο δεν είναι ορθό αλλά ούτε και δίκαιο για τους Καθ' ων η Αίτηση και θα τους επιφέρει περαιτέρω ταλαιπωρία. Ιστορικό: Δικόγραφα: Για σκοπούς ολοκλήρωσης της ενώπιον του Δικαστηρίου εικόνας για σκοπούς, πάντοτε, της υπό εξέταση αίτησης, σημειώνω ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 22.12.2014 και μ' αυτήν η Αιτήτρια εξαιτείται ως ακολούθως: «
- Απόφαση και/ή διάταγμα ανάκτησης κατοχής και/ή διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον τους Καθ' ων η αίτηση και/ή τους υπηρέτες και/ή τους αντιπροσώπους αυτών όπως εκκενώσουν και παραδώσουν ελεύθερη την κατοχή του υποστατικού και/ή του ισογείου καταστήματος που ενοικιάζει η Αιτήτρια στους Καθ' ων η αίτηση στην οδό Ανδρέα Αβρααμίδη 72 στο Στρόβολο στη Λευκωσία, λόγω καθυστέρησης και/ή άρνησης καταβολής των οφειλομένων ενοικίων για τους μήνες Ιούνιο του 2014 μέχρι τον Νοέμβριο του 2014 (συμπεριλαμβανομένων) συνολικού ποσού €2.100 ήτοι €350 για κάθε οφειλόμενο μήνα, πλέον το ποσό των €400 το οποίο αφορά τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος.
- Απόφαση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για το ποσό των €2.100 ως καθυστερημένα ενοίκια για τους μήνες Ιούνιο του 2014 μέχρι τον Νοέμβριο του 2014 (συμπεριλαμβανομένων).
- Απόφαση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για το ποσό των €400 το οποίο αφορά τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος (ΑΗΚ).
- Ενδιάμεσα ενοίκια και/ή οφέλη εναντίον των Καθ' ων η αίτηση εκ €350 μηνιαίως από 1/12/14 μέχρι εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής του αναφερόμενου υποστατικού και/ή καταστήματος στην Αιτήτρια.
- Έξοδα αιτήσεως, έξοδα επίδοσης πλέον 19% ΦΠΑ επί των εξόδων.
- Τόκο 5,5% επί κάθε οφειλομένου ποσού από την ημερομηνία που κατέστει τούτο οφειλόμενο και/ή απαιτητό και/ή προπληρωτέο, πλέον τόκο 5,5% επί κάθε οφειλομένου ποσού ως ενδιάμεσα ενοίκια και/ή οφέλη από΄1/12/14 μέχρι παράδοσης και εκκένωσης της κατοχής του υποστατικού και/ή του καταστήματος στην ιδιοκτήτρια του.
- Οιανδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη υπό τις περιστάσεις.» Η Αιτήτρια ενάγει ως ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού, ενός καταστήματος στην οδό Ανδρέα Αβρααμίδη 72, στο Στρόβολο. Η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία καταχώρισε Απάντηση και Ανταπαίτηση την 18.2.2015 και μ' αυτήν, μεταξύ άλλων, εγείρει προδικαστική ένσταση ότι η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει εναντίον της, καθότι η Αιτήτρια δεν είναι ιδιοκτήτρια του επίδικου καταστήματος. Επίσης, ανταπαιτεί ποσό €27.700 ως αποζημιώσεις για παράβαση εξυπακουόμενου όρου συμβολαίου και/ή για ψευδείς παραστάσεις της Αιτήτριας. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται την ιδιότητα της Αιτήτριας και ισχυρίζονται ότι αυτή δεν είναι ιδιοκτήτρια του επίδικου καταστήματος. Στην παράγραφο Δ.4 της Απάντησης και Ανταπαίτησης, οι Καθ' ων η Αίτηση δικογραφούν ότι έπαυσαν να καταβάλλουν ενοίκια από τον Ιούνιο 2014, επειδή η Αιτήτρια αρνήθηκε να μεριμνήσει για την υπογραφή όλων των εμπλεκομένων της αναγκαίας αίτησης για άδεια αλλαγής χρήσης του υποστατικού, ισχυριζόμενη αδυναμία. Η Αιτήτρια καταχώρησε Απάντηση στην Απάντηση και Απάντηση στην Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση, την 10.3.2015, με την οποία, μεταξύ άλλων, απορρίπτει κατηγορηματικά την προδικαστική ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση ως αβάσιμη, τους καλεί σε απόδειξη των ισχυρισμών τους και λέγει ότι είναι ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού, το συμβόλαιο έγινε μεταξύ της Αιτήτριας και των Καθ' ων η Αίτηση. Η υπόθεση ορίστηκε ορισμένες φορές γι' ακρόαση και αναβλήθηκε είτε από το Δικαστήριο, είτε μετά από αίτημα της μίας πλευράς ή της άλλης, χωρίς ένσταση. Στη συνέχεια, ορίστηκε αρκετές φορές για οδηγίες και το Μάιο 2017, αναφέρθηκε η ανάγκη υποβολής αίτησης τροποποίησης. Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε και ορίστηκε την 2.6.2017 με οδηγίες του Δικαστηρίου. Διαδικασία: Το Δικαστήριο άκουσε τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων την 20.9.2017 και επιφύλαξε την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Διαταγή 9 - Αντικατάσταση / προσθήκη διαδίκου: Σχετική με την υπό εξέταση αίτηση είναι η Διαταγή 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η υπό εξέταση αίτηση δεν βασίζεται στη Διαταγή
- Διαπιστώνεται παράλειψη. Η παράγραφος 2 της υπό εξέταση αίτησης, δηλαδή: «Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις», υπό το φως της απουσίας μνείας σε όλες τις αναγκαίες δικονομικές διατάξεις, δεν είναι αρκετή για να εκδώσει το Δικαστήριο διάταγμα αντικατάστασης διαδίκου ή της ιδιότητας διαδίκου στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης. Ακολουθώ την αυθεντία Wunderlich κ.ά. v. Παναγιώτου
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 366, όπου αποφασίστηκε ότι είναι όρος απαράβατος της εγκυρότητας του δικονομικού μέτρου η αναφορά στο άρθρο και το θεσμό που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης, ως υποστήριξη της πιο πάνω θέσης. Λαμβάνω επίσης υπόψη τις αυθεντίες Κούππα v. Βασιλειάδη
(1981)1 J.S.C. 120, Μαχλουζαρίδης v. Ιωαννίδης κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 και Egiazaryan κ.ά. v. Denoro Investments Ltd κ.ά.
(2013)1(Α) Α.Α.Δ.
- Για σκοπούς πληρότητας, στρέφομαι στη Διαταγή 9 ώστε να εξετάσω την ουσία της αίτησης, παρά την πιο πάνω παράλειψη, η οποία οδηγεί από μόνη της σε ακυρότητα. Οι θεσμοί 2 και 10 αυτής προνοούν ως ακολούθως: "
- Where an action has been commenced in the name of the wrong person as plaintiff, or where it is doubtful whether it has been commenced in the name of the right plaintiff, the Court or a Judge may, if satisfied that it has been so commenced through a bona fide mistake, and that it is necessary for the determination of the real matter in dispute so to do, order that any other person consenting thereto be substituted or added as plaintiff upon such terms as may be just." "
- No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice." Οι αντίστοιχοι παλαιοί Αγγλικοί θεσμοί είναι οι Order 16 rule 2 και Order 16 rule 11, αντίστοιχα, οι οποίοι είναι πανομοιότυποι, πλην της απουσίας από το Order 16 rule 2 της φράσης "consenting thereto". Στο Annual Practice 1956, σελίδα 237, στις υποσημειώσεις κάτω από το Order 16 rule 2, αναφέρονται τα εξής: «Generally - Rule 11, infra must be read herewith, and so the person sought to be added or substituted must consent in writing (Tryon v. National etc. Institution, 16 Q.B.D. p. 680; ''The Duke of Buccleuch'' [1892] p. 201). See also r. 11, (n.) 'Consent of Person added.'» Στη σελίδα 238 αναφέρονται τα εξής: «'Upon such terms as may be just' - Similar words are used in r.11 and in O. 28 r.
- Amendment is an indulgence, and the applicant will generally have to pay the costs of and occasioned by the amendment. But in cases of adding a plaintiff, plaintiff may be ordered to bear all the costs of the action up to the time of the joinder of the added plaintiff ...» Στη σελίδα 257 στις υποσημειώσεις κάτω από το Order 16 rule 11, αναφέρονται τα ακόλουθα: "Adding Plaintiffs Procedure - Consent of Person Added - The words of the Rule are explicit and the consent of the person to be joined must be in writing signed by him (The Duke of Buccleuch [1892] p. 211, Wooton v. Joel [1920] W.N. 28), the signed consent of his solicitor is insufficient (Fricker v. Van Grutten, [1986] 2 Ch. 649)". Στην υπό εξέταση αίτηση επιζητείται η τροποποίηση της ιδιότητας της Αιτήτριας. Δηλαδή, δεν θα ενάγει υπό την προσωπική της ιδιότητα ως ιδιοκτήτρια, αλλά ως Πληρεξούσια Αντιπρόσωπος του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη. Φρονώ ότι και πάλιν είναι απαραίτητη η γραπτή συγκατάθεση της για την εν λόγω αλλαγή. Αναφορικά με την παρουσία ενώπιον του Δικαστηρίου των αναγκαίων διαδίκων, στην αυθεντία Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι το θέμα κατά πόσο, σε μια συγκεκριμένη υπόθεση, βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι, κρίνεται σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στα δικόγραφα. Στην υπόθεση MEPA UNDERWRITING MANAGEMENT LTD. κ.ά. ν. Αγροτική Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1Β Α.Α.Δ. 772, ο έντιμος Δικαστής κ. Κ. Καλλής είπε, (σελ. 778): «Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί το δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με το να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων (Βλ. Van Gelder, Apsimon & Co. v. Sowerby Bridge United District Flour Society
(1890)44 Ch. D. 374, C.A., Montgomery v. Foy, Morgan & Co.
(1895)2 Q.B. 321, C.A., Bennetts & Co. v. McIlwraith & Co.
(1896)2 Q.B. 464, CA, Ideal Films Ltd. v. Richards
(1927)1 KB 374, C.A., Wilson v. Balcarres
(1893)1 Q.B. 422, Robinson v. Geisel
(1894)2 Q.B. 688).» Όμως, κατά την εξέταση του ερωτήματος αν η Αιτήτρια με την προτεινόμενη ιδιότητα, είναι αναγκαίος διάδικος, το οποίο αφορά εάν ήταν αναγκαίος διάδικος κατά τον χρόνο καταχώρισης της βασικής Αίτησης (βλέπετε σχετικά Bamaadan v. Esther Shipping Co. Ltd. and Another
(1983)1 C.L.R.211 και Hellenic Bank v. Kosma
(1984)1 C.L.R. 53), προκύπτει άλλη μία επισήμανση: ότι ο μοναδικός αναγκαίος και ορθός Αιτητής είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης υπό την προσωπική του ιδιότητα. Αφενός, έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι σε αγωγές που έχουν ως αντικείμενο ακίνητη ιδιοκτησία πρέπει να συνενώνονται ως διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, άλλως η όλη διαδικασία θα είναι θνησιγενής και άκυρη Γεωργιάδου v. Γεωργιάδη
(1999)1(Β) Α.Α.Δ.1210, σελίδα 1215. Αφετέρου, στην αυθεντία Ιωαννίδης v. Καραβιώτη κ.ά.
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1160, αποφασίστηκε ότι ήταν εσφαλμένη η αναφορά σε πληρεξούσιο αντιπρόσωπο στον τίτλο της αγωγής: «Η Δ.2 θ.4 καλύπτει μόνο περιπτώσεις όπου η αντιπροσωπευτική ιδιότητα περιβάλλεται διά νόμου με αυτοτελές δικαίωμα διεκδίκησης. Δεν καλύπτει σχέσεις ανάθεσης. Δεν παρέχεται λοιπόν σε πληρεξούσιο αντιπρόσωπο η δυνατότητα να κινήσει αγωγή στην οποία να εκτίθεται το δικό του όνομα με την εν λόγω ιδιότητα. Η αγωγή κινείται στο όνομα μόνο του κυρίου, χωρίς αναφορά στη σχέση του με πληρεξούσιο αντιπρόσωπο: βλ. Jones v. Saldanha [1913] W.N. 72» (σελίδα 1165). Κρίνω ότι με την αιτούμενη τροποποίηση δεν θα ευρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου ο αναγκαίος ή ορθός Αιτητής. Διαταγή 25: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων στους θεσμούς 1 έως 4 της Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο θ.1 της Δ.25 πριν την τροποποίηση της Διαταγής από τον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014 και τους (Τροποποιητικούς) Κανονισμούς του 2015 (Αρ.1) και (Αρ.2), προνοούσε ως ακολούθως: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments should be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties.» Ο αντίστοιχος παλαιός Αγγλικός Θεσμός είναι ο Order 28 rule 1. Βλέπετε το Annual Practice 1958. Έχω αντλήσει καθοδήγηση από τη σωρεία των αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματεύονται το θέμα της τροποποίησης δικογράφου, όπως και από Αγγλικές αυθεντίες και συγγράμματα. Αναφέρω ενδεικτικά: Tsiappas v. The Republic
(1974)1 C.L.R. 167, Mahattou v. Viceroy Shipping Co. Ltd. and Another
(1979)1 C.L.R. 542, Evripidou and Another v. Kannaourou
(1985)1 C.L.R. 24, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1E A.A.Δ. 33, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου & άλλης
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Χρίστου ν. Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, Sait Electronic S.A. v. The ship "Dominique" & Others
(1992)1 A.A.Δ. 264, Astor Co. κ.ά. ν. Α. & G. Leventis Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, Saba & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, Γραμμές Στρίντζη v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 607, Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Ν.Κ. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ. 44, Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
(1999)1 Α.Α.Δ. 11, Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Χαρικλείδη κ.ά.
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1608, Στέλλα Λάμπρου v. Λάμπρου Λάμπρου
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1092, Νικολάου v. Μιλτιάδους κ.ά.
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1005, Preece κ.ά. v. Ρωσσίδου,
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2138, Παπαχρυσοστόμου v. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.ά.,
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 817, Compania Naviera Iris S.A. κ.ά.v. Andrenal Shipping Co. Ltd. κ.ά.,
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1838, Kayat Trading Ltd. v. Genzyme Corporation, Πολιτική Έφεση 58/12, απόφαση ημερομηνίας 4/3/2013, Hipgrave v. Case 28 Ch. D. 361, Tildesley v. Harper, 10 Ch. D. 393, Clarapede v. Commercial Union Association 32 W.R. 262, Steward v. North Metropolitan Tramways Company (1885 - 86) 16 Q.B. p. 556, Associated Leisure Ltd. and Others v. Associated Newspapers Ltd.
(1970)2 All ER 754, Bullen & Leake & Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, σελίδες 128, 130, 379 και 685, Atkins Court Forms & Precedents, 2η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 82. Ως γενικός κανόνας, η σύγχρονη τάση όπως φαίνεται από την νομολογία, είναι να επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στην κατάλληλη υπόθεση ακόμα και όταν είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δε θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δε μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Η τροποποίηση πρέπει να είναι αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς. Για να αποφασίσει το Δικαστήριο εάν είναι η υπόθεση κατάλληλη, δηλαδή εάν εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, συνεκτιμούνται οι επιπτώσεις στα δικαιώματα και συμφέροντα της άλλης πλευράς, η ανάγκη διεξαγωγής της δίκης σε εύλογο χρόνο σύμφωνα με την επιταγή του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, η ύπαρξη ή μη κακής πίστης από πλευράς του αιτούντος, η ανάγκη κάλυψης πραγματικής και σημαντικής ανάγκης του αιτούντος. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτούντα, ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση για τροποποίηση. Εάν έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα της άλλη πλευράς. Όλοι οι παράγοντες είναι σχετικοί αλλά κανένας δεν είναι αποφασιστικής σημασίας από μόνος του. Η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος είναι σχετικός παράγων σε αιτήσεις για τροποποίηση αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Λαμβάνονται υπόψη κάθε φορά οι ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης. Θα παραθέσω μόνο κάποια αποσπάσματα από το σύγγραμμα Bullen & Leake & Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση. Στη σελίδα 128, κάτω από την επικεφαλίδα 'Amendment with leave - time to amend' αναφέρονται τα ακόλουθα: «Again, at the trial, leave to amend may be granted, when to do so will not cause injustice to the other side, and on proper terms as to costs, and the adjournment of the trial, if necessary. As a rule, leave to amend at the trial will not so readily be given, especially where the necessity for such amendment was obviously apparent long before the trial and was not then asked for or where the amendment would involve a complete change in the nature of the claim or the whole character of the action, or setting up an entirely different claim from that which the defendant came to meet or the raising of an entirely new ground of defence or counterclaim, and an amendment will not be allowed at the trial which for the first time introduces a charge of fraud. Nevertheless, even where the amendment is substantial so as completely to change the plaintiff's cause of action or nature of claim, leave to amend may be given on proper terms.» Στη σελίδα 130, κάτω από την επικεφαλίδα 'Amendments not allowed', αναφέρονται τα ακόλουθα: «The first and in a way the paramount consideration is whether the application for leave to amend is made in good faith. For this purpose, good faith means that the amendment is sought for the purpose of raising 'the real question in controversy between the parties' and is not dishonest or intended to overreach the opposite party, or made for any other ulterior motive and relies on facts which are substantially true and germane to the maters in controversy between the parties. If, therefore, the court is not satisfied as to the truth and substantiality of the proposed amendment, it will be refused.» Στο σύγγραμμα Atkins Court Forms & Precedents, 2η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 82, αναφέρονται τα ακόλουθα: «The Court has wide powers of amendment and it seems will exercise those powers to permit amendment where possible. Amendment may be allowed at any stage of the proceedings, whether before, at, or after the trial, or even after judgement or on appeal.» Ευρήματα: Ακολουθώντας τη σχετική νομολογία, εφαρμόζοντας τους Κανονισμούς και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, κρίνω ότι: · Η αιτούμενη τροποποίηση δεν επιτρέπεται από την νομολογία. · Με την αιτούμενη τροποποίηση δεν θα ευρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου ο ορθός διάδικος. · Η Αιτήτρια δεν έχει αποσείσει το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος της. · Η υπό εξέταση αίτηση πάσχει ουσιαστικά και δικονομικά. · Η παρούσα δεν είναι κατάλληλη υπόθεση για την έγκριση της προτεινόμενης τροποποίησης της κυρίως Αίτησης. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα στην κλίμακα €2.000 - €10.000 και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο